210519-252 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ015.txt
เนื้อหาในไฟล์
ศุกร์ที่ 19 พฤษภาคมพุทธศักราช 2521 พ่อท่านพระโพธิรักษ์ได้นำหมู่พิจารณาธรรมะปัจจะเวกก่อนฉันผู้มาปฏิบัติธรรมเมื่อตนแปรอยู่กับมนุษย์สัมพันธ์คือปนเปอย่างกับผู้ที่มีฐานสูงมีภูมิสูงเพื่อการอธิบายการแจกจ่ายปริยัติคดีมันก็จะมีฐานสูงผสมกระแสไฟเราเองเป็นผู้อนุมัติพยายามรู้ตัวอย่าหลงตัวไม่เจริญมนุษย์สัมพันธ์หมายความว่าเรามีฐานประมาณนี้โดยจริงฐานะประชาชนสถานรู้ตัวเองให้ตรงอย่าเป็นมา อยากเข้าใจผิดความเป็นจริงตามความเป็นจริงของเราอยู่ในขอบเขตของเราเมื่อเรารู้ตัวเป็นมนุษย์สัมพันธ์เราก็พยายามฟังสิ่งที่เป็นของอุปสรรคมันของผู้ที่ท่านเป็นฐานะสูงแล้วก็ฟังปริยัติไปบ้างหรือเราจะไม่ฟังฉันเลยก่อนก็ไม่เป็นไรแต่ถ้าเราเข้าใจไปสัมมาทิฏฐิแล้วเรารู้ขั้นตอนไม่มีมานะมีสมาธิจริงๆดีรู้ว่าขั้นตอนของขั้นสูงก็ขั้นสูงยังไม่ถึงฐานะที่เราจะพึงปฏิบัติถึงเราก็ปล่อยไว้แต่รู้สึกดีไว้พลางๆมันก็ไม่เสียหลายอะไรเราก็รู้เข้าใจถ้าตัดส่วนได้อย่างนั้นผู้นั้นก็มีคนนั้นก็ได้ประโยชน์ถ้าผู้ใดเป็นอนุบาลไม่รู้ตัวแล้วก็ไปฟังฐานสูง เจริญรอยตามฐานสูงของผู้สูงของอุปสมบทของผู้มีฐานสูงตนเองเลยลืมฐานของตนลืมฐานต่ำของเราและเราก็ไม่ได้ปฏิบัติเมื่อไม่ปฏิบัติไปถือเอากรรมฐานไปถือเอาฐานสูงไปถือเอาข้อวัดปฏิบัติของผู้อยู่ภูมิสูงมาประพฤติกลายเป็นผิดหัวผิดทางผิดตัวผิดต้นผิดปลายจับฝาปิดฝาจับตัวติดตัวก็ไม่ได้ผลอันนี้ขอให้สมพรขอให้ระลึกขอให้ระวังมากซึ่งเราเองเมื่อเวลาผสมกระแสปนกันอยู่ในทั่วๆไปก็พูดก็อธิบายอะไรมากมายกันทั้งพยายาม แยกให้ฟังยืนหยัดให้ฟังว่านี่เป็นของฐานต่ำเป็นของฐานกลางนี่ของฐานสูงอย่าสับสนเข้าใจจะสัมมาทิฏฐิได้แล้วจงรู้ตนจงรู้ตนต้องมีอัตตัญญุตาประมาณตนรู้ตนเข้าใจตัวเองให้ดีอย่ามีมานะอย่าหลงผิดเราขนาดนี้เราไม่ต่ำกว่านี้เราไม่สูงไปกว่านี้ก็
อ่านต่อ
ต้องรู้ตัวให้ได้อย่าไปหลงว่าเราเขาขนาดนี้แล้วก็ไปหลงเอาว่าต่ำกว่าหาเราขนาดนี้ก็ไปลงว่าเราสูงกว่าที่เป็นนี้มันผิดนะอย่างนั้นพยายามวัดให้ดีตัวตนให้ดีเมื่อเรารู้ตนแน่นอนแล้วเราก็พยายามทำกรรมฐานของเราอะไรที่เป็นกายะของเราแท้ๆชัดๆต้องจับให้มั่นต้องรู้ตัว อย่าไปมีอภิบาลอย่าไปสัญญาล้ำหน้ามีปัญหาเกินขอบเขตเกินตัวจริงเกินตัวเองมันเสียประโยชน์มันไม่เร็วมันช้านอกจากช้าแล้วก็เลยสั่งสมกิเลสใส่ตัวเองเข้าไปอีก 6 เขมรตีลังกามันไม่เดินไปด้วยดีไม่แข็งแรงเสียเวลาขอให้ตรวจให้มั่นตรวจให้ชัดแล้วก็ทำสิ่งใดหมดแล้วเกลี้ยงแล้วหรือว่ายังไม่เกลี้ยงแต่เป็นสภาพของรูปราคะรูปราคะพอเป็นฐานสบายไม่เวียนกลับแน่แน่ใจจริงๆว่าสบายไม่เวียนกลับเด็ดขาดมันจะทนได้ก็ทนได้โดยไม่ยากทนได้โดยไม่ลำบากจะมีผีหลอกจะมีอดจะมีทนมี ไปบ้านคันเล็กๆน้อยๆง่ายแก่การควบคุมและไม่ประมาทไม่ใช่ควบคุมเฉยๆลดจางคลายให้มีวิวราคาลูกปัดสีให้มีนิโรธารามให้ได้ให้มีสภาพที่ปล่อยสภาพจิตจางสภาพที่ลดลงให้ได้อยู่เสมอแม้น้อยเราก็ไม่ประมาทแม้โทษภัยอันนี้ประมาณน้อยนั้นดูปลาพระอรูปราคะก็จะหายไปก็หายไปแล้วก็ระวังระวังตัวมานะต่ออีกอย่าให้มันหลงดีอย่าให้มันติดดีอย่าให้มันถือดีอย่าให้มันถือสิ่งที่เราได้มันยิ่งจะเกิดมันยิ่งได้เป็นผลสูงเป็นอรหันต์ผลเป็นวิมุตสุดท้ายเป็นมิตรเทพเป็นที่สุดเป็นสิ่งที่บริบูรณ์มันยิ่งจะรู้ตัวว่าดีว่าประเสริฐ อย่าหลงความประเสริฐในต้นสร้างตามใหม่ขึ้นมาเสริมมีมานะสังโยชน์ซึ่งเป็นมานะชั้นละเอียดอีกอย่าให้เป็นอัตตาใหม่ให้ได้จริงๆแล้วไล่เรียงจะกระทำซ้ำซ้อนอยู่เสมอแล้วก็ปฏิบัติรูปนอกรูปในปฏิบัติรูปกับนามปฏิบัติสมมติฐานกับปรมัตถสัจจะให้ไปด้วยกันมาด้วยกันให้ดูเรียบร้อยให้ดูไม่ประดับประดาให้ดูไม่ขาดไม่เกินให้ดูงามสมที่อยู่กับโลกโลกก็ดูไม่ขัดขืนไม่แรงจัดไม่น้อยไปทำก็ลงตัวอย่างแท้จริงเราเอาตัวกลางของเราที่สามารถทนได้สามารถลงได้และเราสามารถจะหย่อนจากอนุโลมได้มาใช้ตามควรและขณะที่ใช้แล้วก็ประมาณว่าเราจะต้องเป็นผู้ที่ เพื่อประโยชน์ดึงประโยชน์ให้ผู้อื่นเขาสูงขึ้นมาด้วยไม่ใช่หย่อนตามไปจนเขาตกเขาหล่นไม่ต้องพยายามมีฉันเลยก็ทำมีการขัดพื้นที่มีการเกลาอยู่ในที่มีการที่จะต้องฉลาดเพื่อที่จะขัดไม่ให้เขารู้ตัวหรือแม้แต่ถ้าเขารู้ตัวก็จะต้องรู้ว่าเขาทนได้หรือยิ่งผู้นั้นศรัทธาก็ขัดได้แรงไม่ต้องรู้ขนาดจะต้องรู้ระดับจากที่ว่านี้เสมอและผู้ใดยังไม่มั่นใจในการที่จะไปทำประโยชน์กับผู้อื่นก็ทำประโยชน์เสริมอยู่ในหมู่ในกลุ่มตามหมู่กลุ่มฝึกหัดไปอ่านเรียนไปพยายามสอบรู้สอบเตรียมตามครูบาอาจารย์ตามชั้นภันเตที่ผู้ที่พยายามกระทำนำ เราก็จะเป็นผู้ที่รู้ตามลำดับสืบพลอยสืบตามจารีตประเพณีหรือว่ามีระดับของชั้นเชิงมีระดับของผู้มาก่อนมาตามมาหลังถึงจะได้เป็นรูปลอยเป็นจารีตเป็นวิธีการถ้าเราเรียนรู้ตามสภาพตามระบบที่ว่ามีมันก็จะเป็นไปได้ดีเสริมสารไปดีประโยชน์ตนก็ไม่เสียประโยชน์ท่านก็จะปลูกฝังลงไปซ้ำแล้วซ้ำเล่าสิ่งนี้ก็ไม่มีการเสื่อมสูญเลยแต่ถ้าเกิดว่าเราทำไม่ได้ดังกล่าวมีความเสี่ยงสูงเรียกว่าความตายหมดไปมันก็จะมีแน่และมันก็อดไม่ได้หรอกที่มันจะ พระพุทธเจ้าตรัสเอาไว้แล้วสังขารธรรมทุกอย่างมันก็จะต้องมีการเสื่อมไปเป็นธรรมดายิ่งเรารู้ว่าทุกอย่างจะเสื่อมไปเป็นธรรมดาเราจึงยิ่งต้องจำเป็นที่จะต้องพยายามชูไว้รักษาไว้อุตสาหะวิริยะที่จะเติมเชื้อไว้ให้มากอย่าอกตัญญูเราจะต้องรู้ว่าสิ่งนี้เป็นสมบัติของโลกเป็นสิ่งที่ดีของมนุษย์ชาติและจะต้องเติมสิ่งที่ดีของมนุษย์ชาตินี้เอาไว้ให้ได้ก็ขอวกกลับมาซ้ำสรุปประจำวันผู้ที่เป็นอนุกรมปั่นตามฐานะของตนอย่าไปหลงเพลิดเอากรรมฐานของบุคคลสำคัญมาหลงว่าเป็นของเราแล้วก็เป็น ปิดฝาปิดตัวไปทำนาของผู้อื่นอันนั้นเสียผล