210516-249 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ015.txt

ื่น 81 เมื่อกิจการงานของ 2 อย่างอื่นเกิดขึ้นจะพยายามเอื้อเฟื้อเอาใจใส่พอ 12 ให้มีบริขารจำกัดยาฟุ่มเฟือยและควรจัดเสนาสนะให้สะอาดเรียบร้อย 63 ควรถือรุกขมูลธุดงค์คือการอยู่โคนไม้เป็นวัดวงเล็บโดยถือเฉพาะเวลากลางคืนถ้ามี 13 ข้อส่วนข้อกำหนดอื่นใดนอกจากข้อปฏิบัติเหล่านี้ให้คณะกรรมการตามรายชื่อต่อไป ผู้มีสิทธิและอำนาจในการว่ากล่าวตักเตือนคือ 1 พระอาจารย์เหลี่ยมฐิตธัมโม 2 พระอาจารย์บุญชูฐิตคุโณ 3 อาจารย์วีรพลเตชะปัญโญคืออาจารย์คำพันธ์ฐิตธัมโมและอิสระเยอะเลยอันนี้ให้ถือปฏิบัติตามประกาศนี้ตั้งแต่วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2521 เป็นต้นไปประกาศณวันที่ 16 กุมภาพันธ์พ.ศ 2521 ครับผมอาจารย์พระโพธิญาณเถรประธานแต่ถ้าเราฟังดูเผินๆเราก็จะไม่ได้ข้อคิดอะไรแต่ถ้าเราฟังดูให้ ใจแล้วก็มีปฏิภาณบ้างแล้วจะได้ข้อคิดมากหลายแล้วก็คิดที่ว่านี่ทำให้ศาสนาสะเทือนขึ้นเป็นอันแรกที่จริงเขาก็คงมีแล้วเราก็ไม่ได้รับทรัพย์สินแต่สายมาเท่านั้นแหละก็มีไม่เปิดเผยหรือว่าไม่ได้แสดงออกมากทำกันอยู่ในกลุ่มในหมู่ก็มีอยู่จะบอกว่าไม่มีก็ไม่ได้ทีนี้ก็มีจนกระทั่งเราก็ได้รับกระแสออกมานี่ก็แสดงว่ามันแพร่หลายกว้างขวางมันเป็นไปมากขึ้นก็ดีทำให้เราได้เห็นว่าพุทธศาสนานี่มีการระมัดระวังมีการเตรียมตัวมีการปรับปรุงพัฒนาขึ้นอย่างน้อยที่สุดแม้จะมีกฎมีระเบียบมีอะไรที่ควบคุมประจำปีประจำใจ รอบรักกันขึ้นมาให้มากขึ้นมันก็เป็นผลดีแก่ศาสนาเพราะทุกคนใช้ชื่อว่าพุธใช้ชื่อว่าศิษย์พระพุทธเจ้าแต่ใช้ชื่อว่าศิษย์พระพุทธเจ้าใช้ชื่อว่าตัวแทนศาสนาพุทธทั้งนั้นและก็กระทำโดยปฏิปทาโดยบทบาทโดยกิริยาอิริยาบถอะไรต่างๆอยู่ถ้ามันดีขึ้นมันดูเขาถ้าเคร่งครัดขึ้นดูให้เป็นกิจจะลักษณะขึ้นก็ดีเพราะว่าเราได้รับฟังนี้ก็เห็นว่าเออก็ดีแล้วเราก็น่าอนุโมทนาสาธุพร้อมกันนั้นเราก็เอาคอกกฎระเบียบเหล่านี้มาดูที่เราด้วยเราเองเป็นไปตามที่ว่านี้บ้างหรือไม่น้อยไปมากไปหรือว่ายังหย่อนเยอะแยะอยู่แต่เรายัง อยากดูๆแล้วอย่างข้อที่ 1 บอกว่าการซื้อภาชนะการถือขันภาชนะเดียวไม่ใช้ภาชนะที่ 2 ที่ 3 กล่าวคือให้ฉันในบาตรเป็นวัดซึ่งมันก็พอดีเราเองก็พยายามทำและจุดนี้เราก็ทำกันเป็นหมวดหมู่ทำกันอยู่โดยมากฝึกหัดขึ้นมาอยู่แล้วก็พยายามที่จะรู้สึกว่าแม้ท่านอนุโลมปฏิโลมหรือว่าการที่จะต้องรู้ว่าจุดนี้เป็นจุดที่จะต้องเข้าใจว่าสำหรับวันนี้โดยเฉพาะแต่ละคนก็มีจุดโน้มจุดมุ่งหมายไปอยู่ในการใช้ภาชนะเดียวเป็นธุดงค์วัดแล้วเราก็ไม่ไม่ลำบากไม่ทุกข์ไม่ร้อนเป็นไปโดยปกติสบายถึงจุดของธุดงค์คือจุดแข็งแห้งได้โดยเราก็ไม่ได้เคร่งและเอาระเบียบหรือว่าเอารายละเอียด หินเพ่งเพื่อใช้เราก็เป็นไปได้โดยปกติเป็นได้โดยง่ายโดยสบายมันก็เป็นผลดีในรายได้จูงดึงคนอื่นขึ้นมาอีกแต่ไอ้เรื่องรายละเอียดอื่นๆอย่างเขาซ้อมกับและปริมาณอาหารไม่พอดีไม่ก็ปิดย่อยเราจะได้เห็นว่าในนี้นี่เป็นข้อหลักปลีกล้วยที่เขาซอยละเอียดลงไปเราดูดูแล้วเราก็รู้สึกมันก็มันก็ดีแต่มันก็เป็นรายละเอียดซึ่งเราพูดแต่เราไม่ต้องเน้นเข้าไปเป็นหัวข้ออันนี้ก็เอามาเน้นแต่หัวข้อเลยก็ดูเรามีหรือไม่เราบอกช่องอะไรเราก็พยายามแก้ไขของเราด้วยแต่กลับปริมาณอาหารให้พอดีสำหรับตนไม่ให้เหลือเป็นเณรจนเกินไปนี่ก็ถูกแต่เราก็ได้พยายามฝึกหัดกันมาจับให้พอเหมาะสม ก็เป็นไปด้วยดีแล้วก็ต้องรู้จุดที่จำเป็นอย่างอาตมาเองเนี่ยบางทีมันก็จำเป็นในหลายๆอย่างมันก็ต้องดูบางทีบางอย่างเราต้องเข้าใจจุดที่สำคัญจุดที่จำเป็นถ้าจะไปเอาอย่างอะไรบางอย่างที่เราไม่ควรเอาอย่างไม่ได้แล้วสาแก่ถ้ามีคุณเป็นไปอย่างนั้นทุกคนก็จัดได้พอดีไม่เหลือไม่เปลืองไม่อะไรก็ได้แล้วก็มีอาจจะยกเว้นแล้วก็ยกเว้นแล้วก็เราก็รู้ว่าไม่ใช่ว่าทำไปโดยแกล้งมาทำก็ไม่ได้แกล้งทำอะไรโดยจริงถ้าเกิดว่าไม่มีอะไรที่จะต้องจำเป็นต้องอนุโลมบางอย่างเพื่อผลในการสื่อสารเพื่อผลในการสืบต่อเพื่อค้นหาอะไรก็ได้ต้องการลดลงไปตามขั้นตอนสูงตามบุคลากรประยุกต์ตราบ้าง แล้วเราก็จะไม่เขาก็ต้องเข้าใจให้ลึกซึ้งเมื่อเข้าในบริเวณฉันเตรียมตัวพร้อมแล้วจะเข้านั่งประจำให้เรียบร้อยไม่ควรยืนเดินเตะขาและห้ามพูดคุยกันตอนนี้เราก็จะเห็นได้ว่าถ้าพูดอย่างนี้ก็หมายความว่าทางโน้นมาก็คงพอเข้าขอให้ฉันแล้วก็ว่ากันเดินวนกันวุ่นวายอะไรมันคงไม่มีระเบียบแค่นี้มันไม่มีเพราะเราไม่มีระเบียบมาตั้งมากและจะเข้าเข้าเป็นหมวดเป็นหมู่เขาเป็นแถวเป็นแนวเดินเผาด้วยอะไรไอ้ระเบียบอย่างนี้เราเห็นว่าของเราทำได้และอย่างโน้นเขาจะทำไม่ได้เขากำลังจัดระเบียบมันก็ขึ้นมาก็น่าอนุโมทนาแต่เราก็ทำอย่างนั้นหรือไม่แต่ดีกว่านั้นหรือไม่ได้ดีแล้วก็อย่าผยองตัวรู้ว่าเออก็ดีแล้วเขาก็กำลังไล่ขึ้นมาพอดีถ้าเราได้ก็ดีแล้วเขาไม่มั่นคงทำให้เขาถ้างั้นแม้แต่ข้อว่า ห้ามคุยกันอย่าพูดจะคุยกันเราเองก็ต้องรู้แล้วก็รู้ถึงจุดที่ว่าเคร่งเกินไปไอ้จุดที่ว่าไม่พูดไม่คุยกันซะเลยให้ไม่คุยกันมันก็ดีถ้าไม่มีเรื่องมีราวอะไรถ้ามีเรื่องมีราวที่เป็นสาระเป็นประโยชน์บ้างแล้วก็ไม่ถึงขนาดดูน่าเกลียดน่าชังเราก็ต้องรู้สงวนในขณะนี้ทุกวันนี้เรารู้สึกเป็นพอเป็นไปพวกเราเนี่ยจะถือว่าได้ผลดีก็อยู่ในตรุษจีนเพราะว่าเราก็สงบเสงี่ยมไม่ใช่ว่าชงเซ็งๆก็ไม่มีก็สงบมีเรื่องมีราวพูดบ้างแล้วก็ปล่อยเป็นโอกาสของบางท่านบางองค์เป็นครั้งคราวส่วนใหญ่เราก็สงบเราก็ไม่รู้เป็นโอกาสที่โอกาสนี้ก็แน่แต่ลักษณะการคุยเนี่ยแล้วก็ต้องรู้กาลเทศะและก็รู้ควรหรือไม่ควรรู้ มากไปหรือน้อยไปเราก็ต้องรู้ตามกาลตามโอกาสตามส่วนด้วยอย่างแท้จริงแล้วถ้าเกิดว่าผู้ใดพูดมาไม่เพ้อเจ้อถึงคราวควรแล้วก็ค่อยว่าไปไม่ควรก็ไม่เอาหรือว่าตอนนี้มากไปแล้วล่ะเอาคนจบซะได้หรอกคนจบคุณหยุดอะไรงี้เราก็จะเข้าใจเลยจะบอกว่าไม่คุยไม่พูดซะเลยมันจะเป็นแผนตรงแล้วมันก็จะได้ไม่ต้องไปเข้าเรื่องแต่ถ้ายังเหมือนเด็กห้ามพูดคุยกันเอาจุดจุดซะเลยเพราะว่าพูดพูดคุยกันแล้วก็เอะอะมาถึงไม่เป็นระเบียบเลยคือกระทึกคนนึงอะไรมากมายมันก็ไม่ศรัทธาแต่ยึดจุดต่างๆทุกวันนี้ว่าไปแล้วญาติโยมเขามาดูแล้วพวกเรานี่ก็ดีและมีขนาด อาตมาว่านะจะมีพูดคุยบ้างมีอาตมาพูดมากหน่อยเพราะว่าจะพูดไปในสาระไม่ใช่แบบพูดอะไรหรอกแม้แต่จะปรึกษาหารือแล้วพูดอะไรแนะนำอะไรหรือเอาอะไรยกขึ้นมาพูดก็เป็นเรื่องที่พวกเราควรจะได้รู้ได้เห็นได้เข้าใจไม่ใช่เรื่องเลอะเทอะเปรอะเปื้อนหรือแม้แต่พวกเราบางองค์ที่ท่านจะคุยกันบ้างพูดขึ้นบ้างในฐานะผู้ใหญ่เคยให้ไปรู้กันส่วนมากก็เป็นไปเป็นพวกเราจะมีอะไรเล็กๆน้อยๆก็สงบเสงี่ยมโครงการมีเรื่องมีราวจะพูดจะบอกอะไรกันเล็กๆข้างนอกก็มีอยู่บ้างแต่ส่วนใหญ่ก็สงบเสงี่ยมไม่ได้ถือว่าไม่ต้องเป็นที่คุยกันอะไรเห็นนั่งรวมกันก็เลยถือกันไปคุยกันใหญ่มันก็ไม่เป็นอยู่แล้วแหละพอรักษาก็สงวนจะให้บุคคลเข้าไปภายนอกเข้ามาทั่วไปเข้าไปเส้นทางในภายในหอ ให้สามเณรทำหน้าที่ถวายสิ่งของและดูแลจัดแจงภาชนะต่างๆซึ่งเราก็มีระเบียบพวกนี้อยู่แล้วแล้วก็ช่วยเหลือโปรไฟล์กันเป็นชั้นเป็นตอนระเบียบก่อนแล้วก็ได้ออกมาแล้วแล้วก็พยายามจะพยายามทำให้มันลงตัวซึ่งช่วยกันไปคนละไม้คนละมือเป็นขั้นเป็นตอนอยู่นี่เราก็ได้จัดอยู่แล้วก็พยายามรักษาให้ดีถ้าอะไรบกพร่องก็พยายามปรับปรุงยิ่งขึ้นอีกพระอาการสำนักและสำนักสาขาต้องจัดอาสนะที่นั่งฉันถวายภายนอกของฉันทางด้านทิศเหนืออันนี้เขาก็จะสัดส่วนแบ่งออกไปจริงๆก็ดูดีเพราะว่าเขาคงจะมีจุดมุ่งหมายอะไรของเขาอยู่เอ้าสำหรับพวกเรานะครับก็เรียน อยู่ในนี้แหละจะได้ดูแบบต่างๆพูดที่ท่านเป็นคนในนี้แล้วถ้าจะทำยังไงมีอะไรแต่ยังไงก็จะดูได้เห็นก็เขินก็ง่ายดีที่เราก็เอาพวกเรานี้เป็นระเบียบของเราอย่างนี้ส่วนท่านจะถึงขั้นแยกออกไปจากหอฉันแยกเข้าไปอีกทิศนึงส่วนนึงที่เขาท่านก็เป็นนโยบายของท่านเราเองพี่ก็ไม่มากเพราะว่าฉันนั้นก็ไม่กว้างไม่ใช่อะไรเราก็เอาอย่างนี้แหละแล้วก็ไม่ทำให้มันอยากจะชวนอะไรมากเกินไปนักเราก็คิดว่ามันดีแล้วอันนี้ท่านจะเป็นยังไงก็เป็นความจำเป็นขนาดที่ล้างและเก็บบาทห้ามคุยกันนี่ก็แสดงว่าแม้แต่การล้างบาปนี่คงไม่ได้ล้านคนที่หรอกคงจะเป็นล้านบาทลงไปแล้วก็ขนาดล่างก็คง อันนี้เราเองเราก็พยายามแล้วก็รู้อยู่ว่าเออเราได้เป็นอย่างนั้นหรือไม่ถ้าเราเป็นอย่างนั้นกันอยู่ก็ระวังแม้แต่พวกเราไม่ใช่พระล่ะผู้ที่ช่วยกันล้างช่วยกันเก็บข้าวของอะไรพวกนี้อาจารย์ชามอะไรพวกนี้เราระมัดระวังดูให้ดีแต่เอะอะนับ 1 ถึงอะไรกันมากเกินไปนักก็ดีนะลองดูเป็นขั้นตอนแล้วก็ดูกันไปให้เรียบร้อยโดยจริงของพระแล้วเราไม่มีปัญหาหรอกสำหรับการเราดูดูแล้วทุกวันนี้เวลาขณะล้างบาปเจ็บปากอะไรแล้วก็คุยกันแล้วไม่มีรูปร่างดีเราไม่มีเลยไม่เหลือไม่มีเหลือซากอันนี้ส่วนมาก แต่ทีนี้ขั้นตอนอื่นพวกเรานี่แหละยังจะต้องล้างต้องเก็บซึ่งเป็นของส่วนรวมบ้างอะไรบ้างก็ดูมันดูเงียบๆสงบไม่พอไปพอมาชงจริงๆอะไรมันก็ไม่ไปดูดีเมื่อเข้าใจเมื่อทำผิดส่วนรวมอย่าหลีกเลี่ยงพยายามให้ตรงต่อเวลาอันนี้ก็ดีงานการส่วนตัวของเรามันมีมีจิตส่วนรวมอย่าเครียดพยายามให้ตรงต่อเวลาอะไรอย่างเงี้ยพอดูเวลาตามที่หมู่ช่วยกันถ้ามันเมื่อยมากก็ดูเป็นคนไปเป็นคนๆสำหรับแต่ละบางคนถ้าเป็นไปได้อยู่พร้อมใจกันอยู่พร้อมใจกันทำอะไรพวกนี้มันล้วนแล้วแต่เป็นเรื่องของออสเตรเลียทำมันดีเป็นไปได้มันดีจริงก็เป็นจุดนี้ทั้งนั้นน่ะเป็นเรื่องที่น่า แน่จริงเจอกันมันเป็นรายละเอียดอะไรต่างๆเข้าท่าในเมื่อเข้าสู่ต่อมาเมื่อเข้าสู่อุปชาละที่ประชุมควรรักษาความสงบอย่าเดินเข้าออกจนเกินจำเป็นห้ามเล่นไฟฉายและพัดลมอันนี้ก็ดูๆแล้วก็ดูเด็กๆเข้ามาแล้วยังมาเล่นกดไปกดพัดลมได้เล่นไฟฉายก็เล่นไอ้โน่นไอ้นี่ดูมันเหมือนเด็กๆจากนี้คงจะพูดถึงเรื่องท่านพระเข้ามาในที่ประชุมแล้วยังเดินวนไปวนมาเดินสับสนคนเคยเข้าเข้าออกออกอะไรดูไม่เป็นระเบียบฟังๆดูแล้วจะไปว่าเราลงโทษเขามันก็ไม่ใช่ลงโทษมันคงจะเป็นอย่างนั้นน่ะดูแล้วมันจะผ่อนเพราะฉะนั้นถ้าเรามีสิ่งที่ดีแล้วก็ดีแล้วหลานดีกว่าก็ดีแล้วให้ดียิ่งขึ้น ทุกวันนี้แม้แต่ในที่ประชุมอุปจารที่ประชุมกับหมายความว่าพฤติกรรมพฤติกรรมต่างๆเข้าสู่ที่ประชุมมีควรมีพฤติกรรมที่รักษาความสงบแล้วก็พยายามแล้วก็จะทำกันอยู่พอสมควรอยู่แล้วในด้านนี้ในขณะนี้เราก็รู้สึกว่าพอดีแต่ที่ดียิ่งขึ้นได้กว่านั้นก็ต้องรู้ด้วยปัญญาอันยิ่งแล้วเราก็ทำให้ดียิ่งขึ้นเราไม่ประมาทในการที่จะดียิ่งขึ้นเป็นวุฒิวุฒิทำได้ขนาดใดเราก็รู้แล้วก็รู้ที่จบปริญญานี้ดีที่สุดแล้วใครจะมาส่งมาว่าอะไรเราก็ต้องเข้าใจจุดรอบของมันมันก็ต้องเป็นขนาดนี้แหละจะบอกว่าเงียบสงบเป็นผีตายเลยไม่ต้องพูดไปตามไม่เป็นผิดระเบียบอะไรเนี่ยมันก็เกินขอบเขตเพราะเราไม่รู้เราก็รู้ความเจริญ ไปแล้วก็เข้าใจอยู่ในระดับพอดีประมาณต่างๆมันก็ต้องเข้าใจอันนี้เราก็ไม่อธิบายแล้วไอ้เรื่องยาเดินเข้าออกหรือว่าห้ามเล่นไฟฉายเล่นพัดลมอะไรเนี่ยเราไม่พูดก็ 9 วันพระให้รวมกันถือแต่ชิตะโดยแยกอยู่ต่างหากจากพวกฆราวาสในเรื่องเศรษฐกิจเราก็ยังไม่ได้เข้มงวดก็ขาดอะไรจนเกินไปคนอื่นเขาบังคับกันเลยว่าวันพระเขาให้รวมกันถือในศักดิ์ศรีแต่ให้แบ่งแยกว่าพระก็ให้ดีพระฆราวาสก็อยู่ต่างหากฆราวาสอาจจะไม่ได้เข้มงวดกับการอะไรกับเขาเขาจะทำหรือไม่ทำก็ตามแต่อาจจะเป็นอย่างนั้นก็ได้แต่เราใครจะปรึกษาก็ตามแต่คิดเราก็จะต้องรู้ในระดับหนึ่งมันไม่ใช่เรื่องเล่น ในด้านเรื่องพวกสมถะนี้อาตมาก็ตั้งใจอยู่ว่าจะอบรมหรือสอนหรือว่าพูดตรงนี้เข้าใจให้มากขึ้นเราจะทำได้แก่ตัวสมถะเสริมขึ้นมาให้มากกว่ากันค่อยว่ากันดูตอนนี้เรากำลังไปก่อนประสิทธิ์พยายามปรารภความเพียรเฉพาะตนเองให้มากจากทุกคดีกันทำและสนใจสิ่งอื่นเขาทำหน้าเจโตเนี่ยสายเกจต่อเนื่องส่วนมากเขาไม่ประชุมคือก็ให้เอาส่วนชัดเจนเอาตนเป็นใหญ่ทำมุ่งหมายให้คนที่สำคัญที่จริงก็ดีแต่ถ้าเกิดว่าเราเข้าใจการทำประโยชน์ตนไม่ใช่ว่าการคลุกคลีไม่ได้ประโยชน์ถ้าเราเข้าใจสติปัฏฐานจริงจังแล้ววิปัสสนาและสติปัฏฐานตรงและแม้แต่การทุกทีแม้แต่การมี สัมผัสกับคนอื่นๆเขาอีกมีกิจกรรมการงานร่วมกับผู้อื่นเราก็จะได้รับผัสสะทำให้เราได้รับสติปัฏฐานสังเกตกาโยสังเกตุเวทนาทั้ง 7 จิตสังเกตุธรรมารมณ์อ่านแล้วก็ปรับปรุงจิตปรับปรุงทำอารมณ์ปรับปรุงเวทนาของเราได้อย่างแท้จริงรู้การประชุมองค์ประชุมหยาบอย่างละเอียดได้อย่างจริงเราก็จะไม่มีปัญหาในเรื่องว่าจะทุกข์ฟรีหรือไม่คลุกคลีและเราต้องรู้ตนส่วนตนใครอินทรีย์พละอ่อนทุกทีจัดไปแล้วเราเองกำลังไม่พอก็ต้องรู้ตอนว่าเราต้องกรีดนะอย่าให้ไปทุกทีแรงเกินกว่านั้นเพราะฉะนั้นจำเป็นต้องเลือกเสนาชนะต้องเลือกโอกาสตายทุกทีที่จะทำการทำงาน ผลในการปฏิบัติของตนต้องรู้ตนไปละอ่อนขาดทุนไม่เอาถ้าเป็นไปได้ได้ทุกเพลงก็ทุกทีได้ตามฐานะแต่แว่นตาลดความเพียรอันนี้ดีพยายามจะลดความเพียรเฉพาะตนเองให้มากเนี่ยดีก็ทำไม่มากแต่ถ้าเกิดว่าเราก็ได้มากแล้วประโยชน์ตนก็ได้มากแล้วเราก็ต้องรู้ว่าเราก็ควรจะเป็นประโยชน์คนอื่นบ้างยิ่งเราได้ประโยชน์ตนมากเป็นพระอริยะสูงขึ้นจนพระอนาคามีเรามีฐานสบายมากแล้วเราก็ควรจะทำประโยชน์คนอื่นได้มากขึ้นจะไปอาจจะประโยชน์ตนมากๆอยู่มันก็เลยเห็นแก่ตนเลยสุดตรงไปทางเดียวเลยได้แต่ต้นๆๆกลายเป็นเดือนละ 4 ไปหมดเป็นอันดับ 3 ในโลกมันไม่ถูกแต่มันต้องรู้จัก ภาวะความเป็นจริงและได้ประโยชน์ตนมากแล้วเราน่าจะเผื่อแผ่เหมือนเราเป็นเศรษฐีเรามีเงินมากแล้วและได้เงินมากแล้วเราก็ควรจะเอาเงินนี่แจกจากคนอื่นบ้างไม่ได้หมายความว่าเราเป็นเศรษฐีแล้วก็รีบเป็นเศรษฐีให้มากยิ่งขึ้นนะกอบโกยให้มีจำนวนตัวเลขให้มากขึ้นจะมีปริมาณของตัวเลขหรือตัววัสดุของเงินทองให้มากขึ้นมากขึ้นกอบโกยใหญ่โตขึ้นยามออกไปทางผู้อื่นเลยมันก็เลยมาถามดูเห็นแต่แก่ตัวชาติเดียวมันไม่ได้เป็นลักษณะสุดโต่งลักษณะเลยเพราะต้องรู้ความเป็นจริงถ้าเราเป็นพระอริยะพอได้แล้วถ้าเป็นโสดาบันจะช่วยคนอื่นมากนักมันก็ได้แต่แค่สอนโซดาซึ่งมันก็เป็นคำสอนฐานน้อยๆไม่มากอะไรพูดกันไม่ต้องยืดยาวอะไรสักอย่างได้มากขึ้น ก็พอมีหลักเกณฑ์พอมีเรื่องราวอธิบายเขามากขึ้นหน่อยสอนคนได้มากหน่อยเป็นอนาคาเรารู้มากเห็นมากเราเข้าใจฐานมากสอนโซดาก็ได้สอนธนาคารก็ได้แต่ควรจะได้ประโยชน์แก่ผู้อื่นมากขึ้นอีกยิ่งเป็นอรหันต์และยิ่งจะเป็นประโยชน์กับผู้อื่นอย่างมากเลยจนจบจิตตนเองได้มากแล้วแล้วไม่มีการสลักคือไม่มีการมาช่วยคนอื่นเพราะว่ากลายเป็นสอนเรื่องของตนอัตตาเห็นแต่แก่ตนได้ประโยชน์ตนและก็จบที่ตนแล้วก็เลยกลายเป็นปรมาณจะเห็นได้ว่าทิศทางของศาสนาที่ไม่มีการสมัครคือยึดมั่นถือมั่นโดยไม่รู้ประโยชน์ที่ซับซ้อนมันก็เลยกลายเป็นอันนี้ต้องทำความเข้าใจให้ยิ่งทำปัญญาให้แจ้งแล้วก็ต้องรู้ตัวรู้ความสามารถของตนรู้ประโยชน์ของตนและก็รู้ประโยชน์ของผู้อื่นควรเขียน ให้มีบริการจำกัดอย่าฟุ่มเฟือยและควรจับเสนาชนะให้สะอาดเรียบร้อยอันนี้ก็ดีเป็นการกำหนดหลักฐานขึ้นให้ดูแลแม้แต่พวกเราก็พยายามบริหารอะไรที่มันเฟ้อมันมากตัดออกเย็นออกถึงไม่แหกหอบหามมากนักมันกลายเป็นคนรุมด่าแล้วก็เพ้อหนักเท่าก็อนุโลมตนมีอะไรมากเวลาเดินจารึกแล้วจะรู้แบบมากๆจะรู้ว่ามันไม่ใช่ของเบาเลยมันหนักอะไรนิดอะไรหน่อยเวลาจ่ายนี่ก็จะรู้ตัวจริงๆความจำเป็นของมนุษย์มันน้อยไม่มีอะไรมากหรอกมันต้องพยายามจะเปลี่ยนคนที่ประหยัดได้แล้วก็รู้ว่าเราใช้เฉพาะตอนนี้ไม่ต้องไปออกจะหาให้อยู่กับที่ดีแหละพอไม่ต้อง ที่ข้างๆตัวตรงไหนมันก็กองไว้ได้แล้วมันก็เลอะเทอะจับสะอาดก็ยากแล้วก็ดูฟุ่มเฟือยมากมายเงี้ยมันดูไม่เป็นประหยัดดูไม่มักน้อยมันไม่งามสมณศักดิ์รูปไม่งามเพราะเราจะต้องพยายามดูให้น้อยให้สะอาดให้ดูเรียบร้อยแล้วก็ให้เย็นลงอย่างนี้ก็ต้องพยายามดูของตัวเองให้ควรซื้อทุกข้อมูลธุดงค์อันนี้เราก็พยายามทำอยู่แล้วเราก็ควรจะทำให้ยิ่งรู้ข้อมูลขึ้นลงผู้หญิงก็เหมือนกันผู้ชายก็เหมือนกันถ้าทำหน้าที่เป็นยามทางโน้นก็เอาเราก็เห็นใจที่ทางมันก็คับแคบหน่อยก็ค่อยๆแต่ผมก็พอเป็นไปถ้าหน้าฝนแล้วก็ดูว่าหน้าฝนบางทีเราแม้มันไม่ไหวเลอะเทอะชื้นแฉะนิดหน่อยแล้วกำลังจะนอนก็ดูจิตของเราเป็นรองมันบ้างก็ลองแต่ถ้า เป็นไปโดยเกินไปมดก็ขึ้นแม่งก็ขึ้นอะไรต่ออะไรนักก็เอาดูพอประมาณบางทีมันจัดจ้านไปมันแรงไปเราทำไม่ไหวก็ดูให้พอสมควรถ้ามันเป็นไปได้สามารถทนได้ต่อสัดส่วนสินค้าอะไรต่างๆนานาพรุ่งนี้นั่นแหละพระพุทธเจ้าท่านมีทิศทางให้เราปฏิบัติก็ไปเพื่อที่เราจะปล่อยวางจิตแล้วเราก็จะมีปัญญาอยู่กับสัตว์อยู่กับสิ่งอยู่กับที่และที่แคะถ้ามันจำเป็นจะเจอสักทีและที่แท้เราก็จะเป็นผู้แสดงได้ก่อนเป็นผู้ที่จะไม่ทุกข์ก่อนจึงไม่พูดเสียสละก่อนเป็นผู้นำไปจากนั้นก็กลายเป็นผู้ดีจีนแดงจีนเดินอะไรนิดอะไรหน่อยก็ต้องแสวงหาแต่จุดที่ง่ายสร้างพร้อมเรียบร้อยอะไรอย่างนั้นน่ะมันง่ายใครมันก็ทำได้ทุกอย่างแต่จุดที่จะต้อง สิ่งที่ยากอยู่กับสิ่งที่ลำบากและเราก็ไม่ทุกข์จุดนี้จะเป็นจุดที่ประเสริฐของมนุษย์ว่าเราจะต้องเปลี่ยนจะต้องหัดต้องกระทำตนเป็นผู้ที่ไม่ทุกข์ต่อสัมผัสที่เดือดร้อนสัมผัสที่จัดจ้านไม่ว่าแดดน้ำลมฝนสัตว์เสือกสิ้นคลานสำนวนหรือโวหารมันว่าอย่างนี้จะต้องเข้าใจความหมายให้ชัดเพราะอะไรยากอะไรลำบากอะไรหนักหนาอะไรต่างๆนานาทั้งสภาพของธรรมชาติทั้งสภาพของสัตว์โลกแล้วจะอยู่กับเขาได้อย่างดีทั้งนั้นแหละต้องเข้าใจความหมายชัดแต่เราก็พยายามฝึกตนรู้ข้อมูลด้วยแล้วก็อยู่ต้นไม้อะไรต่ออะไรคือการอยู่คนมาซึ่งเราก็ทำอยู่ของพวกเราเนี่ยคิดว่าผู้ใดนั้นก็ทำที่พยายามฝึกตนด้วยแล้วก็เป็นตัวอย่างกับผู้อื่นโดยการลองๆดูทางไปอันไหนที่พอ หลับสบายเราเป็นผู้เสียสละอย่างนี้แล้วใครมาเห็นใครก็ไม่เข้าใจว่าเออคนเราก็อยู่อย่างนี้แหละแม้ที่นี้เป็นสถานที่ของเราเราก็ไม่ถือสิทธิใหญ่หีโตและอนุโลมผู้มาใหม่ผู้เป็นแขกก็ต้อนรับปฏิสัมพันธ์ให้โอกาสแต่เขาส่วนเขาจะสละเองก็จะเห็นว่าเออเราเป็นพระอาการจะทำไม่เป็นไรหรอกผมก็จะรู้ข้อมูลก็ได้และเรื่องของเขาแต่เราให้เขาแล้วเราเสียสละเอาอยู่เธออยู่ขุดอยู่อะไรสบายสบายจะเป็นคนไปเปย์ไปอะไรต่ออะไรเราก็ไม่แน่ใจว่าจะทนได้หรือไม่ตอนนั้นก็มาเราต้องเสียสละสิทธิ์ให้ทุกคนถ้าการศึกษามาแล้วก็เสียสละให้ทั้งนั้นแหละ เดี๋ยวเขาจะมีจิตใจอะไรก็เข้ามาเรื่องของเขาส่วนเราเองเราต้องรู้จักกันอันนี้เป็นเรื่องที่ดีสำหรับมนุษย์จะได้พบเธอผู้เสียสละได้จริงเป็นผู้ที่ไม่ทุกข์ไม่ร้อนเมื่อไหร่ก็ได้และเราก็เป็นผู้ว่างเปล่าเป็นผู้ที่ไม่ยึดถือเป็นผู้ที่สบายทุกสภาพอยู่ในอาณาเขตนี้ยังไงก็สบายเท่านั้นแม้ที่อยู่นอนกลางดินกินกลางทรายในที่นี้ก็ปลอดภัยจะตายไปยังไงยังไงก็จับได้เลือกได้ง่ายดายจะตายเพราะอะไรต่างๆของทางอื่นเขาเราก็เอามาเป็นประโยชน์กับเราด้วยอย่างนี้ก็ศึกษาต้องคนอื่นไม่ดูถูกคนอื่นอะไรเราเหลือเราก็รู้ว่าเนื้ออะไรเรายังดีไม่พอของคนอื่นเขาดีกว่าแล้วก็รู้อะไรเลยของคนอื่นเขาก็จะรู้คือแม้แต่เราเองน่ะเห็นไหมเลยเธอเป็นมากแล้วนะเราก็จะมีของเราบ้าง วันนี้เราจะทำมัชฌิมาปฏิปทาที่จะทำซ้ำมานี่ได้ดีที่สุดเท่ากับศูนย์ศึกษาดูโลกเขาด้วยไม่ใช่ไปดูดีคนเดียวสหรัฐอเมริกา