170322-A คิหิปฏิบัติ ตอน1-พ่อท่าน-แดนอโศก.txt

ุดที่จนกระทั่งก็แปลว่าเป็นความจริงอันแท้จริงเป็นสัจธรรมเลยทีเดียวแล้วมันจะไม่เป็นของสูงได้ยังไงทิฏฐธัมมิกัตถประโยชน์เป็นของสูงของสูงที่แท้จริงและปัจจุบันน่ะทำที่จะต้องเข้าใจเลยทีเดียวเป็นประโยชน์ทันทีเดี๋ยวนี้แม่จะเอาลงหน้าถ้าใครคิดว่าจะไปเอาประโยชน์นั่นแหละตายไปแล้วเป็นสัมปรายิกัตถประโยชน์สัมปรายิกัตถประโยชน์หมายความว่ายังมีพบหน้า ทำไมเรียกว่าพบหน้าน่าจะอธิบายย้อนให้ฟังทิฏฐธัมมิกัตถประโยชน์หมายความว่าเดี๋ยวนี้ปัจจุบันนี้ที่เป็นปรมัตถ์เป็นเนื้อหาสาระที่สูงที่สุดเป็นอัฏฐะพุทธะนี่แหละทิศทิศหมายความว่าความเข้าใจหรือปัจจุบันที่ทำงานนี่ทำธรรมิกาแปลว่าผู้มีธรรมนั้นมีการทัพประโยชน์ก็บวกกับฐานนั้นเองเขาก็บอกว่าจัดทำประโยชน์เนี่ยมีตัวต่อไปนี้ประโยชน์ หาสาระก็คือเนื้อหาสาระปรมะบวกกับค่านี่แหละปรมะคอร์ดคือบรมนั่นเองที่พูดกันง่ายๆบรมราชาตัวเดียวกันเนื้อหาสาระอันเดียวกันเนื้อหาสาระอันสูงยิ่งบรมวงศ์เธอว่ายอดบริสุทธิ์ละอันที่สูงที่สุดก็คือนี่แหละผู้ใดมีธรรมธรรมิกธรรมิกานี้แปลว่าผู้มีธรรมผู้ใดมีธรรมที่มีเนื้อหาสาระที่เป็นปัจจุบันเข้าใจทันทีเห็นแจ้งรู้แจ้งสว่างโลกเป็นปัจจุบันนั้นแหละยอดนั่นแหละปรมะปรมัตถะนั่นแหละยอดและปรมะใหญ่เลยถ้าเผื่อว่า สัมปรายิกัตถะสัมปรายมาจากคำว่าสัมหมายความว่าอ้าวทำเอาไว้ให้ปลายึดยึดกับเป็นผู้ที่มีเบื้องหน้าอื่นๆเบื้องหน้าเบื้องอื่นอีกต่อไปไม่ใช่อันนี้เมื่อไม่ใช่อันนี้เมื่อยังไม่ได้อันนี้ฟังให้ดีนะกลับแล้วนะอธิบายกลับให้ฟังนะเมื่อไม่ใช่อันนี้ที่ว่ายอดแล้วพูดว่าอันนี้เป็นผู้จบแล้วยอดแล้วถือว่าได้คิดจะทำให้เกิดประโยชน์เป็นชั้นสูงสุดผู้ยังไม่ได้อันนี้อีกต่างหากแล้วประโยชน์ที่ยังไม่ได้ยังไม่ได้ประโยชน์อันนี้ยังไม่ได้อันนี้มาทำประโยชน์มาใช้เป็นประโยชน์แห่งตนกูยังไม่ได้ นี้ต่างหากเล่าเป็นผู้ที่จะต้องทำความต่ำๆอยู่อย่างค่อยๆตายแล้วดับขึ้นไปอยู่กลับแล้วนะฟังให้ดีนะเพราะใครบอกว่าที่จะทำให้เกิดประโยชน์นี่เป็นสูงเปล่าสูงสุดเลยที่กระทำนี้ก็ทำประโยชน์ได้สูงสุดเลยจิตทำให้เกิดประโยชน์สูงสุดสัมปรายิกัตถประโยชน์ต่ำกว่าฟังให้ดีจะกลับกันแล้วก็อธิบายให้ฟังให้กลับให้ฟังพอสัมปรายิกัตถประโยชน์นี้จะต้องมาสร้างประโยชน์เพื่อผลไปข้างหน้าเรื่อยๆให้ดีไปข้างหน้าเรื่อยๆก้าวหน้าไปเรื่อยๆผู้ที่มีอื่นอีกยังไม่จบผู้ที่จบแล้วไม่มีอื่นคนที่จบแล้วก็ยังไม่จบเพราะฉะนั้นจะขออธิบายตั้งแต่ประโยชน์มาหา ที่จะทำให้เกิดประโยชน์เพราะไม่ใช่แต่ต้องมาอธิบายที่ที่สถานธรรมเป็นของยอดและที่จะอธิบายแบบง่ายๆให้ฟังที่เขาอธิบายกันอยู่ทุกวันนี้นะสัมปรายิกัตถะประโยชน์นั้นประกอบไปด้วยศีลสัมปทาประกอบไปด้วยสีสันประธานศรัทธาศรัทธาสัมปทาประกอบไปด้วยศรัทธาสัมปทาอันที่ 1 ศรัทธาสัมปทาสัตว์ทาหรือสัททะเนี่ยสัมปทานนี่หมายความว่าเป็นผู้ประกอบพร้อมประกอบไปด้วยประกอบไปด้วยประกอบพร้อมอันแรก สัทหรือศรัทธานี่หมายความว่าฟังศัทธานี่แปลว่าเสียงแปลว่าฟังมาอันเดียวกันน่ะเสียงก็ฟังมาเราพยายามเอาเนื้อหาสาระอย่าไปยืนหยัดมากมายนักแล้วด้วยฟังมาเป็นสถาปัตยกรรมเป็นจินตนาการได้ฟังมาทีนี้ภาษาของมันที่จริงภาษาของมันก็จะแบ่งออกภาษาอีกได้ฟังได้สะดวกกว่าหรืออัดพระตัวนี้มันแปลว่ากลิ่นหรือแปลว่าทางถ้าอัตราครับแปลว่าทางผู้ใดชักจะได้ประกอบด้วยสารที่บอกแล้วประกอบด้วยซ้ำเหมือนกันนั่นแหละเคยแปลให้ฟังมามากแล้ว สัมฤทธิสังอะไรเนี่ยประกอบพร้อมไปด้วยสิ่งที่ได้รับมานี่แหละจะได้จากฝั่งหรือได้ยินหรือได้อะไรก็ตามแต่ส่วนใหญ่มันได้ยินมาก่อนนะมันเคยได้รับมาจากคนอื่นนี่มันรับมาจากอื่นก็ไม่ชัดนอกจากเห็นก็รูปก็ฟังได้จากหูนี่ชัดหน่อยแต่รู้มาด้วยอื่นก็ไม่ค่อยได้เท่าไหร่เมื่อได้รับมาแล้วได้กลิ่นหนึ่งเกินกึ่งเข้าไปถึงเรียกว่าเชื่อถ้าไม่เกินจึงไม่เรียกว่าเชื่อได้ฟังมาก็เฉยๆมันยังไม่ตกถึงใจไม่เชื่อหรอกมันไม่เข้าถึงใจมันจะเข้าอยู่แค่นี้แค่นี้มันยังไม่ถึงตายเพราะไม่เข้าถึงจ่ายค่าอยู่แค่นี้มันไม่เชื่อหรอกต้องถึงกึ่งหนึ่งที่กึ่งทรวงถึงทางแล้วถึงมาแล้วแค่นี้ยังไม่ถึงทางหรอกขยะออกได้พอถึงนี้ก็ถึงทางแล้วเข้าทางแล้วเข้ากึ่งหนึ่งไปแล้ว รับมาฟังมาจึงเรียกว่าเชื่อเพราะฉะนั้นศรัทธาครั้งที่แปลคำว่าเชื่อเชื่อคำนี้จึงไม่ได้หมายความว่าน้อยๆๆนิดๆหน่อยๆยังไม่ทันถึงกึ่งยังไม่ทันไรก็จะเชื่อได้ฟังได้ยินได้ฟังไม่ฟังเนี่ยที่ต้องฟังกันมาทั้งนั้นทั้งนี้อะไรแม้แต่ภาษาธรรมะให้ฟังกันมาเยอะแยะเยอะแยะมากมายแต่ยังไม่ถึงกึ่งยังไม่เชื่อยังไม่เกิดศรัทธายังไม่เกิดความเชื่อได้เพราะว่าจะถึงสัมปทานที่เรียกว่าประกอบพร้อมไปด้วยความเชื่อศรัทธาสัมปทานได้นั้นจะต้องเป็นผู้ที่มีเหตุมีผลจะต้องได้มีการโน้มน้าวเข้าไปถึงกึ่งหนึ่งที่ตัวเองจะเข้าใจการไม่เข้าใจแต่เชื่อ จึงไม่ใช่ศรัทธาที่เรียกว่าศรัทธาสัมปทาทั่วโดยไม่เข้าใจจึงไม่ใช่ศรัทธาสัมปทาเป็นเชื่องมๆง่ายๆเชื่อโดยถูกหลอกไม่เข้าใจมันเข้าไปเกินกึ่งเหมือนกันมันเข้าไปโดยให้ตัวเองไปยึดคือเกินกึ่งเหมือนกันแหละเข้าทางมาแต่แต่ทางที่เรียกว่าอะไรก็ไม่รู้ไม่มีเหตุไม่มีผลไม่มีเหตุไม่มีผลเพียงแต่จิรังได้ยินมาเป็นข่าวตื่นมงคลมงคลตื่นข่าวพอได้ยินว่ามาเอาเลยอย่างงั้นก็เป็นได้แต่ก็มีเหตุมีเหตุตรงที่ว่าตัวเองมันชักไปยินดียินดีทางนั้นอยู่แล้วคิดว่าตัวเองจะได้ลาภได้ผลคิดว่าตัวเองจะได้อะไรประโยชน์จากอันนั้นแล้วก็รีบเอาเพราะว่าตัวเองหวังประโยชน์ในลาภในเงินในทองมาก แหวนพระองค์มีให้ลาภไปแล้วไม่ฟังเสียงพระองค์นี้ให้ลาภเชื่อเลยไปเลยแต่ถ้าพรุ่งนี้ไม่หลงพวกนี้มากนักหรือยังไงก็ไม่ค่อยเชื่อให้ลาภให้หวยให้เบอร์ให้อะไรก็ไม่ต้องเอาเท่าไหร่บอกแล้วก็ไม่หลงเชื่อในเรื่องเหล่านี้มากและศรัทธาในที่นี้ง่ายๆก็อธิบายกันว่าถึงพร้อมด้วยสิ่งที่ควรเชื่อดีอธิบายถูกต้องถึงเพราะเป็นสิ่งที่ควรเชื่อคือเชื่อในมุมที่จะต้องมีเหตุมีผลสิ่งที่ควรจะเชื่อเพราะว่าคนไหนจะเชื่อตามเหตุตามผลของใครคนนั้นก็มีภูมิคนนั้นตามคนนั้นใครมีโลภะอยู่แค่ใดใครมีโทสะอยู่แค่ใดก็เชื่อตามภูมิของตนถ้าตัวเองโลภะอยู่ในโลกมากในโลกียะมากๆตัวเองก็จะต้องไปใฝ่หาถึงลูกๆใครจะเอาโลโก้มาให้ยังโลภะหรือโลกอยู่ในสิ่งที่เป็นโรค ก็อยากได้ลูกถ้าใครที่เบื่อเบื่อโลกแล้วไม่รู้พระทางโลกมากแล้วลาภยศสรรเสริญอะไรก็ไม่ค่อยเอากามคุณอะไรก็ไม่ค่อยแยแสอบายมุขยิ่งไม่เอาใหญ่เลยจ้างไม่ตื่นเต้นง่ายๆแล้วใครจะเอาโลกเอาลาภยศสรรเสริญมาอ่อยมาล่อยังไงก็ไม่ค่อยจะเชื่อไม่ค่อยจะติดตามไม่ค่อยจะอะไรหรอกแต่ถ้าเขาบอกว่าโอ้โหมีพระชั้นยอดเลยอธิบายธรรมะเป็นไปโดยคุณจะได้เป็นไปโดยนิพพานไม่เก่งเท่านั้นน่ะถ้าคุณเองโลกหรือว่าอยากได้ปรารถนามีวิภาวะตัณหามีตัณหาชั้นสูงตัณหาชั้นละเอียดมีพบอันละเอียดคือผิดไปมุ่งสร้างภพต่างชาติเอาไว้ในทางที่เรียกว่าฉันจะต้องไปหาพบท่านสูงสุดคันนี้ผ่านให้ได้คนนี้ก็หูชันเลยทีเดียวพอได้ยินน่ะก็จะฝ่าย ก็เชื่อว่าจะรีบไปเหมือนกันเพราะฉะนั้นถ้าใครฝ่ายดีมันก็จะไปดีใส่เสื้อป้าฝ่ายชั่วก็จะไปชั่วแต่ถ้าผู้ใดปรารถนาหรือว่าสิ่งที่ควรเชื่อถ้าโน้มน้อมเองในทางธรรมพยายามใฝ่หาทางนี้บ้างให้มากศรัทธานั้นก็จะเกิดประโยชน์สูงมากต้องมีศรัทธาศรัทธาเอาไปทำไมศรัทธาก็มีไปไว้เพื่อสร้างปัญญาศรัทธาก็มีไว้เพื่อไปสร้างปัญญาไม่มีประโยชน์ศรัทธาก็ไม่มีไปอื่นต้องไปสร้างปัญญาถ้าไม่สร้างปัญญา ผู้ใดศรัทธาเพื่อไปสร้างสิ่งอื่นมีแต่งมงายตะพึดตะพือเลยเพราะงั้นถ้าเกิดว่าศรัทธาโอ้นี่เขามาให้หวยไปก็ไปเอาเงินไม่ได้เอาปัญญาแต่บอกว่าศรัทธาถึงนู้นสิ่งนี้เขามาเล่นปาหี่เออดีศรัทธาชอบใจไปดูปลาหีไปดูอะไรไปดูที่เขาจะเล่นตลกเล่นกลเล่นอะไรก็ได้ให้แก่ตนเองเท่านั้นเองก็ไปดูก่อนไปดูการละเล่นอะไรก็ได้ต่างๆเปล่าๆมันก็ไม่มีปัญญามีปัญญาเหมือนกันมีปัญญาจะไปมีเวลาเล่นกลวิชาเล่นกลแล้วก็จะไปเล่นหากินอีกถ้าอย่างเก่งก็แค่นั้นเองถ้าไม่ได้อะไรมากมายจะเป็นไปเพื่อความหน่ายกลายเป็นไปเพื่อรู้โลกเพื่อสิ่งที่ดีที่สุดหรือว่าบอกให้ได้หรือเปล่าไปไปดูให้ไปดู เกิดประโยชน์ตรงที่ตัวเองจะได้รู้โลกแล้วตัวเองจะรู้ว่าอันไหนโลกต่ำกว่าในโลกสูงที่เขาจะชักนำให้ไม่มีไม่เกิดปัญญาเหล่านี้เป็นไม่เป็นปัญญาที่จะเป็นไปเพื่อความหน่าย Cry หรือเพื่อความสิ้นทุกข์หรือว่าความเจริญที่แท้จริงไม่มีมีแต่เจริญปลอมวนเวียนอยู่ในโลกปัญญาอย่างนี้เพราะงั้นปัญญาอันใดเล่าที่จะเป็นไปเพื่อความหน่ายคลายเป็นไปเพื่อความที่จะเกิดประโยชน์อันแท้จริงประโยชน์อันสูงประโยชน์อันที่เรียกว่าจะไปเบิ่งหน้าแล้วมันจะสืบต่อไปเรื่อยๆได้ปัญญาอันใดเล่าปัญญาอันนั้นก็คือจะต้องประกอบพร้อมไปด้วย 1 4 อ้าวไม่ต้องเขียนสัมปทาน 2 2 จากพระสัมปทาเมื่อวานนี้หรือว่าคราวก่อนคราวที่แล้วก็พูดไปแล้วบอกรวมลงไม่มีอะไรมึงกริยาวัตถุประสงค์หลักฐานมีเท่านั้นและเท่านั้นพูดกันอีกกี่ร้อยปีรวมลงมาแล้วจะเห็นธรรมนิยมย่อลงมาเป็นเอโกทำโอจริงๆที่สุดในที่สุดก็คือเหลือจาคะหรือถ่านอันเดียวให้บอกแล้วว่าให้อะไรบอกแล้ววันนั้นก็อธิบายให้ฟังแล้วให้ให้ตั้งแต่วัตถุทานให้ตั้งแต่วัตถุทานจนกระทั่งไปถึงอภัยทานและสุดท้ายก็ทำมาทานทานก็มีเท่านั้นเพราะฉะนั้นเราทานก็จะต้องเกิดปัญญารักษาศีลก็จะต้องมีปัญญาในศีลรักษาศีลก็เพื่ออะไรจะตาย ว่าจะเกิดปัญญาหรือมีปัญญาในศีลทานเพื่อเกิดอะไรเกิดปัญญาหรือมีปัญญาในการทานแต่ถ้าเป็นอย่างนั้นเสมอเสมอเสมอเสมอเสมอเสมอเสมอเพราะฉะนั้นการรักษาศีลคือคำสั่งของพระพุทธเจ้าท่านถึงเอามาสอนผู้ที่ยังอยู่ในชั้นต่ำนี่ทั้งนี้บอกแล้วว่าชั้นต่ำสัมปรายิกัตถประโยชน์เนี่ยยังไม่ใช่ผู้ที่เป็นทิฏฐธัมมิกัตถประโยชน์ยังไม่ได้ธรรมะอันเป็นธรรมมิกะผู้ที่ได้ทำมันเป็นทิฐิที่เป็นทิศทางหรือเป็นปัจจุบันแล้วเป็นปรมัตถะยังไม่ได้เพราะฉะนั้นอันนี้ได้แค่จะต้องสร้างฐานเป็นสัมปรายิกัตถประโยชน์ไปเรื่อยๆเรื่อยๆข้างหน้าต้องต่อไปอีกต่อไปอีกต้องมีอื่นๆต้องต่อไปอีกประโยชน์ยังจะต้องไปอีกเพราะฉะนั้นประโยชน์อันนี้พวกนี้จึงจะต้องสอนง่ายๆก่อนคำสั่งเลย ศีลของพระเจ้าเป็นหลักอ้าวยาฆ่าสัตว์อย่าลักทรัพย์นะอย่างนี้แหละเราจะเกิดประโยชน์แท้จริงลักทรัพย์ไม่เกิดประโยชน์ของได้ประโยชน์ค่าตัดดีค่าเก่งก็เก่งมากินฆ่าควายก็ควายมากินฆ่าวัวฆ่าวัวมากินก็ดีน่ะสิถ้าคิดจะเลิกลงที่ยะมันก็เป็นอย่างนี้อย่าไปยุ่งวุ่นวายก็เลิกผู้หญิงผู้ชายมากมายมีเมียก็เมียเดียวผัวเดียวจะไปวิ่งเมีย 2 ผัว 2 คนอย่าไปพูดไม่ดีขาดทุนหุ้นมากๆดีโลกีย์ก็เท่านั้นเองเป็นประโยชน์ทั้งประโยชน์ทั้งโลกเขาก็กลับกันก็จะมีแต่แบบนี้ปรุง มุสาวาทก็ไม่เอามุสาวาทก็ไม่ฟังเสียงไม่ดีผู้สาวบ้านไม่ดีพูดเร็วๆคนๆเขี้ยวๆชอบโกงๆรวยเขาก็ไปอย่างนั้นเสพติดให้เยอะๆเออไม่มีอะไรจะติดก็ส่งมาจากนอกเมื่อไหร่ติดให้มันหมดนะตีกอล์ฟก็ติดก็ไปให้มันหนักๆแพงช่างมันไม่เป็นไรมันอรรถฐานดีใส่เข้าไปใหญ่เลยอะไรพี่ก็ส่งมาจากนอกมาจากนาหรือว่าคิดเอาเองใครคิดอะไรขึ้นมาไอ้ที่จะเป็นไปเพื่อความเดือดร้อนเป็นไปเพื่อความหนักไม่ได้เป็นประโยชน์ที่เป็นสารัตถะหรืออัตถะที่แท้จริงก็ติดมันก็ไปตอนนั้นโซดามีระยะมัชชะประมาณสถานะแค่ไหนติดก็ไปสร้างฐานเข้าสร้างฐานก็ประมาณฐานะแห่งความมัวเมาขั้นสุดยอดประมาท ความมัวเมาขั้นสุดไม่มีความมัวเมาใดใดจะเมาเท่าขนาดตัวนี้แปลว่าเมาขนาดหนักนี่คือตัวปิ้งลงไปเลยป่ะแค่ทานนี่ยังไม่พอประธานนี่หัวใหญ่เป็นหลักเลยเป็นหัวปะเนี่ยหานะยังไม่เท่าไหร่หานะแต่ว่าความหมายความว่าใช้คำว่าหารเนี่ยแบ่งลงยังไม่เท่าไหร่ประหารทำลายให้ย่อยยับเลยประหารพระนี่ตัวเพิ่มเข้าไปอีกให้มันหนักยิ่งขึ้นคำว่าปะนี่ตัวปปลาตัวนี้แสดงความเพิ่มให้มันยิ่งยิ่งขึ้นไปอีกจนซ้ำไปแต่พอปลาตัวนี้เพราะงั้นถ้าเกิดว่าผู้ใดจะถือศีลก็ต้องเข้าใจในศีล ขออธิบายศีลแค่สุราเมระยะมัชชะประมาทัฏฐานานี้ต้องเข้าใจให้ได้เนื้อหาสาระว่าเมามัชชาก็เมาในระยะก็เมาสุราก็เมาเมาเมาทั้งนั้นน่ะเมาๆๆแล้วมาๆๆพูดไปโดยไม่มีปัญหาไม่มีไม่มีนัยยะที่แตกต่างกันจะพูดซ้ำแซะกันไปเลยสุระก็เมาไม่ระยะก็เมามาทักก็เมามีคาถาในความเมาเท่านั้นผู้ใดและเมาเมาเมาเมาเมาแล้วก็บอกว่าน้ำเมาก็จริงแล้วมันก็เมาแต่มันเมาไม่ได้เมาอย่างนั้นท่าเดียวมันเมาต้องไม่รู้อะไรไปปิดเขาแล้วก็เลยเมามายเขาหลายๆอย่างมันก็เป็นการไม่ดีทั้งนั้นยังๆๆนั่นเองที่เราไม่ค่อยจะรู้เรื่องกันเอาไปเมาหลับเมายศ เอากันมันจะเมาก็ไปจนกระทั่งถึงประวัติตัณหาเมารูปมาทำเอารูปประธรรมหรือว่าเมาราคะรูปราคะอรูปราคะเมาจิตเมาใจเมาอะไรมัดประมาณกับอีกเมาทุกอย่างจนกระทั่งตัวเองอวดดีหมดสมาธิเมาอันใดก็ตามแต่เมาจนกระทั่งตัวเองกลายเป็นคนอวดดีหมดต่อมาพระคนนั้นยิ่งแย่ใหญ่เพราะถ้าเราเมาเมาเมาเมาเมาเมาเมาหรือว่าไอ้หินตั้งหลายตั้งแต่เรารู้สัมปทานประกอบพร้อมไปด้วยทั้งปฏิบัติได้ทั้งมีปัญญาปฏิบัติก็ได้ถูกต้องลงตัวมีปฏิเวธธรรมบรรลุถือศีลแล้วได้ประโยชน์ฆ่าสัตว์ได้ประโยชน์อย่างไรไม่ฆ่าสัตว์ที่ละเว้นมาได้ประโยชน์อย่างไรประโยชน์นั้นเรียกว่าสัมปรายิกัตถประโยชน์เป็นประโยชน์ดี เป็นประโยชน์ที่จะสืบต่อไปเบื้องหน้าถ้าฆ่าสัตว์ตายซะเดี๋ยวนี้ก็ไม่มีสัตว์กินที่เบื้องหน้าเพราะฉะนั้นเอาไว้อย่างน้อยที่สุดนี่พูดให้เห็นชัดๆนะไม่ต้องกล้าตัดวันนี้เราจะมีสัตว์ในวันหน้าจะฆ่าวันหน้าได้ถ้าฆ่าสัตว์ทุกวันนี้จ้างอนาคตไม่มีที่จะให้ข้าเห็นชัดๆอย่างนี้แหละเห็นไหมประโยชน์เบื้องหน้ามันไม่มีอย่างเงี้ยไม่มีเพราะฉะนั้นไม่ฆ่ารัฐขโมยของเข้ามาวันนี้เอามาหมดเลยวันหน้ามีขโมยเพราะไม่ขโมยของเขาก็เลยอยู่เนี่ยเอาไว้เอออยากจะคิดขโมยเมื่อไหร่จะขโมยได้เนื่องจากจะไปขอพึ่งพาอาศัยเขาใช้ก็จะได้ใช้ได้ก็เหมือนกันแบบนี้อธิบายเป็นอย่างไรก็คือเราจะต้องปฏิบัติให้รู้แต่แท้จริงแล้ว คุณธรรมของการปฏิบัติศีลก็คือการสละอภัยทานที่ได้เคยอธิบายให้ฟังแล้วว่าเราทำอภัยทานที่เป็นเรื่องของทางในไม่ต้องเป็นเรื่องของที่จะได้ในข้างในเป็นอริยทรัพย์ไม่ใช่โภคทรัพย์ที่เป็นวัตถุมากมายอะไรนักเพราะฉะนั้นเนี่ยเราได้ทานอภัยทานและได้ทำอภัยทานรักษาศีลเราจะปฏิบัติอย่างไรก็พยายามเอาส่วนจากการโดยตรงนั้นก็พูดกันมากแล้วในบุญก็ยาววัตถุที่เราเพิ่งอธิบายกันมาหรือทานแล้วก็ทานไปหมดทานไว้มันก็ได้ทั้งนั้นแทนที่จะกลับได้มาประโยชน์เราให้เงินก็เป็นทานวัตถุทานธรรมดาแล้วบอกว่าสัปดาห์นี้ก็ทำประโยชน์เป็นประโยชน์ประโยชน์ที่ไหนให้เงินเข้าไปขาดทุนเสียไปด้วยซ้ำไป แต่ไปซื้อไปนั่นแหละอนาคตจะได้มาถ้าให้เงินคนนี้ไว้ก็ติดเอาไว้ก่อนเหมือนเขายืมมันก็อะไรไว้คราวหน้าเขาจะมาแทนเราอนาคตข้างหน้าถึงเรียกว่าเป็นประโยชน์ข้างหน้าเสมอเสมอเสมอเสมอเสมอเสมอเสมอเสมอเสมอเสมอเสมอผ่านวัตถุก็ดีทานอภัยทานก็ดีไม่โลภไม่โกรธถ้าเกิดว่าใครก็ตามมาทำอะไรให้เราร้ายๆแต่เราก็ไม่โกรธดีแล้วข้างหน้าเขาจะหายเขาจะไม่มาทำร้ายเขาอีกแต่ถ้ากลัวกลัวตอบแรงขึ้นเมื่อเช้าก็ขาดการอยู่ข้างหน้ามันก็เป็นอย่างนี้เสมอเสมอเสมอเสมอเสมอเสมอเสมอเสมอเสมอเสมอเสมอเสมอเสมอถ้าเราเข้าใจได้และไม่มีอื่นการปฏิบัติตนในทางสูงที่สุดในธรรมะนิยามอธิบายบุญกิริยาวัตถุเมื่อวานนี้แล้วทั้งรูปทั้งนามรวมลงแล้วก็มีแต่ทานกับศีลกับทาน จาคะคาถาเรียกอาจารย์คะอันเดียวกันนั่นแหละจาคะหรือศีลศรีกระจายคะเหมือนกันหมดประกอบพร้อมไปให้มันได้ด้วยบทบาทดังนี้และอย่าไปปฏิบัติโดยที่เรียกว่าสักแต่ว่าทำเพื่องมงายไม่พอต้องให้เกิดปัญญาเมื่อทำศีลกระบี่ปฏิบัติสีก็ดีทำทานก็ดีหรือจาคะก็ดีเกิดปัญญาประกอบพร้อมเป็นปัญญาสัมปทามีปัญญาเข้าประกอบด้วยพร้อมด้วยหมดเสมอได้สิ่งที่ดีได้นะไม่ใช่ไม่ใช่เสียจ่ายเงินไปเนี่ยให้เงินเข้าไปเป็นทานได้ให้วัตถุสมบัติก็ไปเป็นทานได้ให้ข้าวพระเอาข้าวมาให้พระฉันนี่ทุกทีเราไปพูดได้ได้ทุกที่ต้องได้ทุกทีปัญญารู้ว่าเราได้ได้เป็นอนาคตสืบต่อไปอีกมีผลสืบเนื่องไปอีกเป็นประโยชน์ เรามีความโลภก็ดีมีความโกรธก็ดีลักษณะความโกรธไม่โกรธเสียสละความโกรธไม่โกรธทำใจดีๆได้ไม่ต้องเสียนะเราได้ได้มีขึ้นมายิ่งใหญ่ยิ่งยิ่งกว่าวัตถุอื่นเมื่อกี้อีกแล้วโลกมีจิตโลกตอนนี้เราไม่เอาแล้วไม่รู้ไม่รู้เด็กก็เอาเงินมาให้ 500 ไม่เอาไม่เอาไม่เอาสละไม่เอาไม่รับวันนี้ไม่โลภมากคุณได้นะแต่ดูรูปประธรรมในโลกไอ้หยาก็เอาเงินมาให้ 500 แล้วคุณไม่เอาเงิน 500 บาทคุณจะได้อะไรนี่มันกลับกันแล้วลึกซึ้งขึ้นไปอีกคุณจะได้อะไรอ่ะเขาเอาเงิน 500 มาให้แล้วไม่รับเอาแล้วบอกว่าได้ได้อะไรก็อดก็ดี 500 บาทไม่เอาอ่ะไม่อดหรอกถ้าเรารู้ว่าเรา เพียงพอถ้าเราเองเราไม่ได้เดือดร้อนถ้าไม่ได้ขาดแคลนไม่ได้มีอะไรถ้าเราเห็นประโยชน์ในการที่จะจ่ายคืนหรือว่าให้เขาคืนไปหรือเราไม่รับเอามาไม่ว่าวัตถุไม่ว่าอารมณ์ที่เป็นความโกรธความโลภใดๆก็ตามเราทำปัญญาให้แจ้งเห็นไม่เหมาะให้สมเลยว่าควรหรือไม่ควรถ้าเราจะตายจริงๆไม่มีจะใช้จะกินก็เอาถ้าไม่เอามันก็จะตายร่างกายเราเอาแล้วตายไปแล้วเราก็ไม่ได้ปฏิบัติธรรมแล้วมันยังพอเหมาะพอจะเป็นไปได้ดีก็ไม่รับได้น้อยที่สุดเท่าไหร่ก็ยิ่งดีเท่านั้นเราได้ทุกทีอย่างที่ว่านี่เพราะงั้นในภาษาโลโก้ไม่โลภไม่รับเอาอย่างยกตัวอย่างนี่ก็เอาเงินมาให้ไม่เอาแล้วบอกได้ใครจะไปเชื่อว่าได้ได้ยิ่งหายไปยิ่งได้มาให้ความไม่โลภเนี่ยยิ่งจะได้สิ่งที่ดียิ่งกว่า ไม่เอาเงิน 500 ยิ่งจะได้ยิ่งกว่า 500 แต่ก็พูดกันไว้สำหรับจะเข้าใจในบทบาทข้างหน้าเราจะเข้าใจแต่ตอนนี้ก็พูดกันไว้ก่อนสิ่งนี้เป็นประโยชน์ที่ผู้ยังไม่ถึงทิฏฐธัมมิกัตถะผู้ยังไม่ถึงมิตรกับธรรมิกขัดกะทะทิฏฐธัมมิกัตถะเท่านั้นต้องปฏิบัติอยู่สร้างเสริมให้ตัวเองมีประโยชน์นั้นต่อไปเรื่อยๆๆๆๆๆขึ้นไปโดยการมีหลักใหญ่ก็คือพยายามฟังสัทธาจงมีสัตว์อินทรีย์สร้างการฟังให้มากและก็ทำความเห็นให้กึ่งทางให้ได้ให้กึ่งหรือให้ถึงทางให้เข้ามาแล้วก็จะได้กระทำ อาร์มที่เราคิดศรัทธาเธอจึงต้องมีปัญญาและเราปฏิบัติก็ปฏิบัติให้เกิดปัญญามีศีลมีจาคะหรือมีทานเท่านั้นเป็นประโยชน์อันสูงสุดในการที่จะอยู่มีความเป็นอยู่ความเป็นอยู่อย่างอื่นไม่ดีกว่านี้ไม่ดีกว่านี้นะแล้วทีนี้ถ้าผู้ใดทีนี้พูดกลับกันอีกทีนึงนะเมื่อผู้ใดปฏิบัติอย่างนี้อย่างนี้อย่างนี้ไปเรื่อยๆจนกระทั่งตัวเองเสียสละด้วยตัวเองทำได้จนกระทั่งเป็นฐานะที่ดีสูงขึ้นไปเป็นปัจจุบันน่ะทำได้แล้วเรามีความขยันหมั่นเพียรเรามีความรู้ความอะไรต่ออะไรเราก็ทำอะไรต่ออะไรของเราไปตามฐานะแม้จะเป็นคฤหัสถ์อยู่มีทิศทางนี้ก็ทำประโยชน์เป็นประโยชน์ถึงปัจจุบันเป็นผลไม้แล้วผู้ใดเป็นพระอริยะถึงขั้นโสดาถึงขั้นสกิทา งั้นก็จะมีทิฏฐธัมมิกัตถประโยชน์อันที่ 1 เรียกว่าอุดฐานอุฏฐานอันที่ 2 เรียกว่าอารัตน์ค่ะอันที่ 3 เรียกว่ากัลยาณมิตรกัลยาณมิตรตัดตาเอาให้เต็มยศอันที่ 4 เรียกว่าจะมาชีวิตตาเราจะได้ที่จะทำให้เกิดประโยชน์ 4 อย่างนี้อย่างแท้จริงเป็นไปโดยพร้อมเพรียงทีเดียวหากเป็นไปโดยพร้อมเพียงทีเดียวจะมี สิ่งที่เรามี 1 ฐานหรือฐานะของเราจะมีฐานะของเราก็จะเกิดเกิดตามฐานะและจะต้องเป็นผู้ที่มีประโยชน์ถ้าผู้ใดเป็นพระอรหันต์ผู้นั้นก็จะมีฐานที่ยอดฐานะที่มาจากคำว่าอุบาทพอเวลามันมาสนธิกับข้าวมาสมัครไม่ใช่สนธิแล้วเขาก็เอาเศษวรรควรรคเดียวกันเนี่ยะใครเข้าใจในเรื่องของไวยากรณ์ธรรมดาธรรมดาก็จะเข้าใจเขาก็เลยเอาตัวสะกดด้วยใส่บ้างเอาไปอุดฐาน กับฐานปุ๊นี้เป็นตัวมันแปลว่าเกิดเป็นตัวเกิดตัว Pro ตัวอุนี่ไม่มีอะไรเป็นตัวขึ้นหรือตัวเกิดขึ้นหรือเกิดไม่ได้ทีนี้ขึ้นหรือเกิดฐานมาเพิ่มขึ้นฐานมันเกิดขึ้นก็เป็นผู้ที่ทำให้ฐานเกิดขึ้นหรือฐานะตนเกิดขึ้นถ้าเป็นพระอรหันต์ก็ทำฐานะเพิ่มขึ้นไปเป็นทหารได้สัมมาสัมพุทธเจ้าฟังดีๆนะอย่าเอาตัวรอดมาหาปลาถ้าเป็นพระอรหันต์ตนให้เกิดขึ้นเกิดขึ้นสูงขึ้นไปเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าไม่ได้เป็นอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าให้ได้อย่าเอาแค่อรหันต์ขวางแค่ตัวเองคิดว่าจบแล้วมันมีอนันตังไม่จบอะไรง่ายๆเพราะฉะนั้นผู้ใดมีทิฏฐธัมมิกัตถประโยชน์ ตัวเองทำความจบให้กับตัวเองก็ได้เลยว่าอรหันต์สบายแล้วผู้นั้นมีความสุขให้ตัวเองอยู่ในมือและทำเมื่อไหร่ก็ได้ผู้นั้นก็จะอยู่เฉยๆนะไม่มีในโลกทำความสบายความจบนี่คือความสบายที่สุดทำความสะอาดให้ตัวเองสบายให้ตัวเองเมื่อไหร่ก็ได้และเป็นพระอรหันต์ไม่ต้องอาศัยวัตถุโดยความสบายอยู่ในจิตนี้ทำให้ตัวเองเมื่อไหร่ก็ได้สบายๆเมื่อไหร่ก็ได้คนนั้นก็ไม่มีหยุดมีแต่จะอุดฐานะเพิ่มฐานขึ้นเพิ่มฐานขึ้นเอามาแปลเป็นภาษาไทยว่าขยันหมั่นเพียรก็จริงไม่เห็นประหลาดตรงไหนขยันหมั่นเพียรก็คือเพิ่มฐานะตัวเองนั่นเองไม่แปลกประหลาดคือขยันหมั่นเพียรก็ พระอรหันต์ก็เพียรพระอนาคามีก็จริงยิ่งต้องเพียรเพิ่มฐานให้ตัวเองขึ้นไปสู่เป็นอรหันต์ให้ได้โสดาบันสกิทาคามีก็เพิ่มฐานของตัวเองฐานะของตัวเองให้สูงขึ้นอีกไม่ได้นี่เป็นปรมัตถประโยชน์แท้ๆเลยเป็นประโยชน์ที่สูงสุดหรือว่าคนใดเข้าใจว่าที่จะทำประโยชน์ให้สูงสุดได้อย่างนี้ก็เป็นเน้นในเรื่องที่จะเป็นโสดาสกิทาอนาคาไปจนกระทั่งถึงอรหันต์นั้นอย่างไรทำอย่างสัมปรายิกัตถประโยชน์มีทานมีศีลนิทานมีสีมีสีมีจากกันแล้วเพิ่มศรัทธาเพิ่มปัญญาให้ตัวเองกลับกันแล้วเพราะถ้ามาบอกว่าไอ้นี่เป็นหัวใจเศรษฐีอุฏฐาน มีแต่ใจออกจากออกแล้วมันจะรวยได้ไงเขามาบอกว่าเป็นหัวใจเศรษฐีฟังเศรษฐีก็เศรษฐีเศรษฐีได้เหมือนกันแต่ต้องทานให้ถูกถ้าจะจาข้ารู้ว่าจะสละออกถ้าเขาอยากเป็นเศรษฐีจะไปคฤหัสถ์ที่อธิบายกลับให้ฟังจะเป็นคฤหาสน์ดูว่าสะสมลาภยศสรรเสริญล่ะหรือแม้ความสุขจากโลกโลกที่เราเองยังยึดอยู่ก็เอาก็ต้องหัดสละสิ่งที่มันทำให้ตัวเองสูญเสีย 1 เสียแรงงานชัดๆ 1 เสียแรงงานแรงงานนี่มีทั้งแรงกายและแรงปัญญา เมื่อแรงงานคำนี้มีแรงปัญญาอีกหนึ่งแรงกายมี 2 แรงถ้าเราเอาแรงกายไปสูญเสียโดยไม่เข้าท่าเคยขี้เกียจ 1 เอาแต่นอนนอนนอนนอนนอนนอนนอนนอนนอนอ้ากายก็นอน 2 เอาแต่ฝันฝันฝันฝันฝันฝันฝันฝันสัญญาหรือจิตเรื่องกายก็เรื่องปัญญาเรื่องจิตนี่แหละกิจการแต่ฝันฝันแต่ขี้โรคฝันได้เงินได้ทองฝันได้ว่าได้รถได้สรรเสริญฝันได้เสพสุขด้วยประการทั้งปวงเอาแต่ฝันก็นอนคนที่เพื่อนถามมั้ยเพิ่มไม่ผ่านจ้างให้ก็ไม่เพิ่มฐานแรงงานทางกายก็ไม่มีอะไรเกิดแรงงาน จิตก็ไม่มีอะไรเกิดมีแต่สั่งสมแต่ขี้เพ้อความเพ้อความฝันความกิเลสตัณหาอยากจะรู้อย่างสนุกไปตามเพ้อๆพวกๆตามอารมณ์จิตสัมผัสเฉยๆเป็นลมๆแล้งๆมันไม่มีตัวตนเกิดขึ้นเลยสูญเสียนะฝันก็สูญเสียนะไม่ใช่ไม่สูญเสียแรงงานเสียนะปัญญาธุรกิจเนี่ยอันเนี้ยแรงทางจิตจะเรียกว่าแรงทางปัญญาซะเลยก็รู้ไม่เคยก่อเอาจิตดีกว่าและด้านจิตเนี่ยจะมีฝันและทางกายก็จะมีนอนมีระดับที่ 1 ความสูญเสียของคนมหาศาลก็คือเอาแต่นอนๆๆทางกาย 2 จิตเอาแต่ฝันฝันเพ้อพกไปตามความอยากสร้างไว้ที่ยาวเป็นมหาเศรษฐีฝันหลับไปก็ฝันอยากเป็นมหาเศรษฐีได้เป็นมหาเศรษฐีฝันทั้งนั้นแหละสายไม่ได้ยศสูงๆได้สรรเสริญมากๆ ไม่เปิดสุขมันอร่อยอะไรก็ตามแต่ฝันจังเลยสูญเสียเปล่าๆไร้ประโยชน์ไม่เข้าท่านี่แรงงานอันที่ 1 เสียไปแล้วเพราะฉะนั้นถ้าเราเองอยากจะเป็นเศรษฐีอยากจะรวยจริงๆจะไปนอนฝันเอาไม่ได้นอน