210523-255 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ015.txt

ะองค์แต่ละรูปแต่ละคนเราก็จะต้องอ่านต้องใช้เวลาต้องใช้วิธีการเพื่อที่จะเรียนรู้เพื่อที่จะค่อยๆทำความเข้าใจอย่าเพิ่งไปเพ่งโทษทีเดียวโดยที่เรายังไม่รู้อะไรที่ละเอียดการเพ่งโทษนั้นไม่ดีด้วยประการทั้งปวงเช้านี้ก็ได้เน้นเมื่อวานนี้เป็นเพลงโทษผู้อื่นนั้นมันเป็นอาสวะอาสวะเจริญยิ่งยิ่งการมองตนเป็นกำไรถึงแม้เราจะได้ทำยังไงก็ตามที่ยกตัวอย่างและฟังและแม้แต่เราเดินออกไปแล้วโดนตีหัวเพื่อน ขอโทษตัวเราเองโอ้ทำไมหนอเราเดินออกไปดีๆแท้ๆจะไปช่วยเขาด้วยซ้ำไปทำไมเราโดนเขาตีหัวมันเป็นความผิดของเราอะไรหนอต้องหาเหตุมองที่ตนไม่ใช่ไปโกรธทันทีแล้วก็ไปโทษเขาแล้วก็ไปลงโทษเขาก่อนไม่ใช่เช่นนั้นมันจะต้องมีเหตุสืบสาวราวเรื่องมาถ้าเกิดว่าเราค้นหาเหตุเจอเราแก้ไขแต่ค้นหาเหตุไม่เจอแล้วก็ดูออกเขามาตีเราเขาก็ต้องมีเหตุของเขาเขาโง่เขาหลงผิดเขาผ่านเขาใช้ไม่ได้เลยเป็นคนขี้โกงอะไรก็ตามแต่จนสุดท้ายเป็นอย่างนั้นก็จะรู้ว่าเขาเป็นคนไม่ดีเป็นคนบกพร่องแม้คนบกพร่องเราก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะไปโกรธเรารู้โทษแต่ไม่จำเป็นจะต้องไปเพ่งมันผิดเราก็ช่วยเขาแก้ จะไปลงโทษแต่ใจเราไปทางไปเคืองไม่นึกร้ายแต่โทรศัพท์ไม่มีประโยชน์อะไรเลยผู้รู้สัจธรรมในสุดยอดแล้วจะไม่โกรธอะไรจะไม่เคืองอะไรจะไม่โทษใครไม่ลงโทษใครเขาจะกล่าวโทษก็กล่าวโดยปริยายกล่าวโดยประสานกล่าวโดยสมมุติถ้าพูดอ้างก็จะกล่าวโดยสมมติเท่านั้นไม่ต้องพยายามทำใจให้ตรงดังกล่าวนี้พยายามฝึกปรือแล้วเราจะพ้นทุกข์แล้วเราจะได้ปรับปรุงตนไปในตัวอย่างแท้จริงใครจะอยู่เป็นอย่างสงบก็จะแก้ไขโปรไฟล์กันช่วยเหลือเกื้อกูลกันเอื้อเฟื้อกันแม้แต่เราเองจะอยู่สัมพันธ์กับผู้ที่อยู่ร่วมกันเราก็ยังจะเป็นผู้ดียังจะเป็นผู้สุขผมเรียบร้อยแม้แต่การที่จะไป ให้ผู้อื่นทำงานเราก็จะต้องให้ผู้อื่นทำงานอย่างสุดคุ้มอย่างฉลาดอย่างเรียบร้อยสุภาพแต่เราจะไปใช้เป็นเดชเป็นการดุลการแรงอะไรจะต้องระวังมีสติสัมปชัญญะในการพิจารณาธรรมแม้เราได้ทำงานอยู่ทำเวลาเราไม่รู้ตัวบางทีมันมีมานะแสงมันจะถือดีหรือว่ายึดดีว่าเราทำดีแล้วเราก็มีงานอื่นจรมาสัมผัสเราเกิดพวกเว็บขึ้นมาโดยถือว่าตนเองทำงานนี่คนอื่นไม่ได้ทำงานทำไมคนอื่นไม่ทำแล้วมันจะแรงมันจะใช้มันจะรุนแรงออกไปทางวาจาและกายกรรมออกไปบ้างเราก็จะต้องรู้ก็คอยเก็บคอยละเอียดถ้าเราเสียสละถ้าเขาเป็นไปได้ ถ้าเป็นไปไม่ได้ก็สำนึกว่าทำอย่างไรหนอจะดีที่สุดสุภาพที่สุดที่จะให้คนอื่นเขารู้ได้โดยที่ถ้าไม่ทำเลยนะเขารู้ได้ยิ่งดีแต่ถ้าทำก็จะต้องให้อ่อนให้เขารู้สึกตัวอย่างสุภาพสุดๆอย่างนี้ก็เป็นความสุขุมความประณีตของผู้ที่จะอยู่ได้อย่างสันติอยู่ได้ยังพูดดีอยู่ได้อย่างเรียบร้อยคือถ้าสังเกตดีๆจะเห็นกรรมกิริยาตรงนี้อยู่ในพวกเราบางคนมีมากบางคนมีดีแต่บางคนยังกระด้างยังแข็งแรงไปยังจัดระเบียบจัดรูปร่างไม่ได้ก็รู้เป็นปัญญาซิแล้วก็พยายามทำวาสนาของเราใหม่ปรับปรุงจริงๆจิตใจอาจจะไม่มีอะไรโหดร้ายก็ได้แต่ความเคย เคยมีกิริยากายวจีก็ได้แม้จะต้องปรับปรุงไม่ต้องให้มันดูนิ่มนวลอ่อนโยนเพื่อสุขภาพเรียบร้อยขึ้นมาแต่ไม่ใช่อ่อนปวกเปียกหรืออ่อนแอไปดูนุ้งนิ้งเหมือนกับยังผู้หญิงมันก็ยังติดผีภาวะจนเกินไปเราก็จะต้องรู้ขอบเขตที่สุดของมันด้วยน้อยไปอ่อนไปเปลี่ยนไปก็ใช้ไม่ได้แข็งเกินไปแรงเกินไปจะใช้ไม่ได้เพราะว่าสัมมาจึงสำคัญมากต้องรู้ในกาละเทศะภาวะต่างๆให้มันลงตัวลงตนอันนี้เราก็จะต้องปรับปรุงจะต้องเรียนรู้ทั้งอนุกรมปั่นและอุปสมบทเรียนพยายามปรับปรุงตนแล้วเราจะเป็นผู้ที่สบายที่สุดและสรุปถึงจุดที่เรามาประพฤติปฏิบัติธรรมแล้วเราจะได้อะไร เราจะได้ความสำนึกถึงความเกิดขึ้นตั้งอยู่ดับไปเท่านั้นเราจะรู้ว่าเราก็คือชีวิตที่สมมุติอยู่ในโลกและเราก็รู้สึกสบายมีที่จะทำเฉพาะวิหารมีความสุขกับวิหารเพราะเราสามารถทำศัลยกรรมวิหารสันตะวิหารได้แก่ตนแล้วอย่างแท้จริงเราก็เป็นอยู่โดยรู้โดยสังคมโดยมีกลุ่มมีหมู่มีนโยบายมีกฎมีระเบียบมีวินัยมีทิศทางที่จะกระทำการสร้างสรรค์สู่โลกอย่างมีประสิทธิภาพและเราก็ทำงานไปเราก็จะรู้ถึงความเป็นความตายรู้ทั้งชีวิตมันก็ไอ้สัตว์นั้นเกิดมาเพื่อตายเพราะฉะนั้นก่อนตายก็เกิดมาทำไมเกิดมาทำงานทำงานทำงานหรือใช้แรงงานหรือว่าใช้กรรมคำว่ากรรมนี่คือการงานหรือการกระทำ มาใช้การกระทำซึ่งเกิดมามีการกระทำเพราะกระทำใดที่ยังกุศลให้ถึงพร้อมได้แล้วก็จะทำด้วยอย่างไปประมาทยังใช้ปัญญาอันสูงสุดอย่างใช้ยานั้นสูงสุดใช้วิมุตอันสูงสุดที่จะทำไม่ให้มีกิเลสตัณหาอุปทานไม่ให้มีการเบียดเบียนใครแต่จะเป็นการสร้างสรรค์อย่างดีที่สุดเราจะรู้ว่าวิมุตมันพาสบายอย่างไรเราก็ทำไปด้วยวิมุตเรามีทั้งญาณทั้งหมดอยู่กับชีวิตและเราก็ทำไปตามปัญญาตามที่เราสามารถสังสรรค์ได้เราก็ทำไปแล้วเราจะเก่งขึ้นเก่งขึ้นชำนาญขึ้นรู้เหลี่ยมที่ละเอียดลึกซึ้งขึ้นไปเรื่อยๆไม่มีที่สิ้นสุดเป็นอนันตังที่เป็นเรื่องแท้ถ้าเราเห็นจุดนี้เป็นถึงจุดนี้สบายทุกจุดนี้เราก็จะเป็นคนสบายอยู่ที่ไหนอยู่ได้เข้าที่ไหนเข้าได้แล้ว ปรับปรุงกายกรรมวจีกรรมมโนกรรมภาษาอังกฤษอยู่ทุกผู้ทุกคนคนนั้นแข็งคนนี้อ่อนก็สามารถจะอยู่กลางร่วมกับคนแข็งอยู่กับคนอ่อนอยู่กับคนต่ำอยู่กับคนสูงอยู่กับอย่างนั้นอยู่กับอย่างนี้ได้ทุกสัดส่วนเลยทีเดียวและเรียกว่าเราอยู่ได้ทุกภูมิอยู่ได้ทุกที่สบายไม่เลือกที่แต่ว่าเสนาสนะอย่างไรบุคคลอย่างไรอาหารอย่างไรเราก็อยู่ได้หมดเพราะเรามีธรรมะสัปปายะเสียแล้วจึงเป็นสิ่งที่สูงสุดเรามาเรียนรู้ธรรมะและจะได้ธรรมะเพื่อช่วยตนให้ตนเป็นบุคคลประเสริฐและสุขสบายดังที่กล่าว