210418-235 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ015.txt

ถึงว่าที่พักที่อาศัยเสนาสนะไม่จำเป็นจะต้องเป็นบ้านเรือนไม่จำเป็นจะต้องเป็นเวียงวังนอนแม้ใต้ร่มไม้ก็เป็นเสนาชนะต้องสร้างนิสัยให้อยู่ใต้ร่มไม้ให้ได้นอนง่ายอยู่กับพื้นดินพื้นหญ้าอะไรก็ได้ถ้าเป็นถึงพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเป็นถึงกษัตริย์เชื้อกษัตริย์ถ้าจะลดตัวลงมาทำได้เป็นได้ง่ายได้สบายสบายดีจนพ้นทุกข์แท้เราก็จะต้องเป็นลูกศิษย์ที่ใกล้ชิดจะต้องรู้เท่าทันการกินกินอย่างไม่ยึดติดถือกินอย่างรู้สาระกันสานไม่ติดใน การใช้ผ้าก็ไม่ติดในรูปลดกลิ่นเสียงสัมผัสไม่ติดไม่ฆ่าของโลกไม่ติดในปริมาณไม่ติดได้อย่างโรคที่เขายึดเขาถือแต่พออาศัยพอเป็นพอไปได้ง่ายได้ถูกแม้ผ้าบังสุกุลยารักษาโรคไม่จำเป็นจะต้องเป็นยาจึงอร่อยเอร็ดอร่อยหรือว่ากินง่ายหรือว่าจะกลับมาอย่างสะอาดสะอ้านทำรูปทำสีทำกลิ่นทำรถอะไรมาโยโย่ตายเป็นของที่ชูเป็นของที่ประดับประดาตกแต่งขึ้นมาไม่ถึงอย่างนั้นก็ได้ถ้ารู้ว่าเป็นยาแม้จะเป็นน้ำมูกกินข้าวกินดองมากเหม็นเราก็สามารถที่จะดื่มได้แก่โรคแก่ภัยแก้สิ่งที่จะทำให้เรา ถึงเจ็บถึงทุกข์ถึงป่วยถึงตายเราต้องรู้สาระแห่งมันจะพิจารณาเข้าไปจนกระทั่งเราตัดรูปรถติดเสียงสัมผัสในสิ่งเหล่านั้นออกได้เราก็จะสบายที่สุดไม่เหลือแม้ในภพในชาติในพระวาสนาไม่เหลือแม้แต่อัตราที่จะต้องเป็นครูสุราครับและจะไม่โง่ซ้อนจนกระทั่งเมื่อเราได้ดีเรารักกามบนโลกเรารักโลกียโลกเรารักราคะที่เป็นโรคๆออกมาได้แล้วแล้วเรากลับไปสร้างราคะใหม่ไปสร้างมาณที่ไม่สร้างความถือดีเราได้ดีและยังหลงดีเราได้สิ่งที่เจริญและอย่าหลงความเจริญถ้าใครไม่ชมดีแล้วก็เสียใจ ตำหนิเราก็ถือตัวโทรศัพท์โกรธแค้นไม่ชอบใจอย่าเป็นเด็ดขาดถ้ารู้ว่าดีที่ได้จริงเป็นจริงแล้วก็แล้วไปใครจะนินทาใครจะส่งเสริมใครจะสรรเสริญหรือไม่มันไม่สำคัญใครจะสรรเสริญถูกก็เป็นเรื่องคนรู้ถ้าเขาสรรเสริญไม่ถูกก็เป็นเรื่องคนไม่รู้เขาจะติเตียนทั้งๆที่ผิดก็เป็นเรื่องของคนไม่รู้แล้วก็จะเปลี่ยนถูกต้องแล้วยิ่งต้องขอบคุณเขาเป็นเรื่องที่ดีเป็นเจ้าที่คุณทรัพย์อย่างนี้เป็นต้นเราจะเป็นผู้ที่รู้ลึกซึ้งพิจารณาแม้แต่สิ่งนอกสิ่งไกลจนกระทั่งถึงใกล้ดังกล่าวแล้วเราจะพิจารณาเห็นความสัมพันธ์ของชีวิตกับทุกสิ่งทุกอย่างในโลกอย่างแท้จริงและอยู่กับมันอย่างสบายและเป็นผู้ประหยัด คุณรู้จักประโยชน์ตรงประโยชน์เป็นพูดดีเป็นตัวอย่างให้แก่ชาวโลกได้อย่างแท้จริงอยู่เหนือมันจริงๆเป็นผู้เบิกบานแจ่มใสเป็นผู้รู้เท่าทันความเป็นจริงตามความเป็นจริงเป็นผู้ตื่นอยู่มีสติสัมปชัญญะครองตนเป็นชาวศิลานิยมพระอันบริบูรณ์ต้นผู้มีเจตนาใดอย่างแท้จริงถึงที่สุดเป็นคำสรุปจบเราจะต้องพิจารณาดังกล่าวที่ได้อธิบายมาพอจำยอมนี้อย่างแท้จริงให้บรรลุให้เห็นผลให้สัมผัสสภาพอย่างและเป็นมนุษย์อันแท้จริงของศาสนาให้ได้ [ไม่สามารถถอดข้อความได้]