สื่อธรรมะพ่อครู(โพธิปักขิยธรรม 37) ตอน ความรู้ที่เลยกรอบโลกียะ.docx
เนื้อหาในไฟล์
สื่อธรรมะพ่อครู(โพธิปักขิยธรรม 37) ตอน ความรู้ที่เลยกรอบโลกียะ พ่อครูว่า...วันพฤหัสบดีที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 ที่บวรราชธานีอโศก ขึ้น 10 ค่ำเดือน 3 ปีกุน วันนี้วันวาเลนไทน์ เป็นวันที่ระลึกถึงนักบุญวาเลนไทน์ ที่เผื่อแผ่ความรักไปกับมวลมนุษยชาติ เป็นนักบุญรับใช้ช่วยเหลือประชาชนในเรื่องคุณงามความดีต่างๆ คือ สัจจะจริงๆแล้วสิ่งที่ดีที่ประเสริฐที่สุดก็คือการช่วยเหลือมวลมนุษยชาติรับใช้มวลมนุษยชาติ ไม่มีอะไรแปลกแตกต่างกว่านี้ จะเป็นชาติศาสนามนุษย์เผ่าพันธุ์ใดก็ตาม อันนี้ตรงกันหมด เป็นแต่เพียงว่าแนวลึกที่จะรู้ กรอบของความยึดถือ กรอบของความรู้ ความรู้ที่เลยกรอบของโลกียะไปไม่ได้อันหนึ่ง ในโลกียะก็เอากรอบแค่นี้ๆ เขาถือว่าดี อันนี้ถือว่าชั่ว เกินนี้ไม่เอา แม้ที่สุดเกินที่เขาจะรู้ได้ที่เป็นโลกุตระ ส่วนโลกุตระต้องดูอันนี้และรู้โลกียะถ้วนรอบด้วย ทั้งสองอย่าง เสร็จแล้วก็ช่วยเหลือมนุษยชาติอย่างไม่มีตัวตน ที่สำคัญคือโลกียะยังไม่รู้จักตัวเองยังไม่รู้จักตัวตน ยังยึดตัวตน หนึ่งมีความรู้มาก สองมีความเก่งมีความสามารถมากที่จะช่วยผู้อื่นได้ และยึดถืออันนั้นเป็นตัวเราของเรา ยึดถือในความรู้ความสามารถที่เราได้ช่วยผู้อื่นได้ และเราก็ไปยึดในคุณค่า ยึดถือในประโยชน์ที่เราได้ทำนั้นเป็นเราเป็นของเราอยู่ มันก็เลยเป็นภพเป็นชาติ สำหรับตัวเราเอง เพราะฉะนั้นในทางเทวนิยม อัตตาไม่ได้ศึกษาอย่างสะอาดบริสุทธิ์ในพลังงานที่เป็นอาการของจิตวิญญาณ ศึกษา โอฬาริกอัตตา มโนมยอัตตา อรูปอัตตา หรืออัตตาในกามภพ รูปภพ อรูปภพ อย่างนี้เป็นต้น ไม่ได้ศึกษานัยยะละเอียดพวกนี้ ก็ไม่สามารถกำจัดสิ่งเป็นนามธรรมเป็นขั้นอรูปได้ ศาสนาทั่วไปจะรู้ในอาตมัน ขยายไปเป็นปรมาตมัน คือ บรม อัตตา คำว่าปรมะ ก็มาสนธิกับอัตตาก็คือปรมาตมัน คนยึดดีใหญ่ แม
อ่านต่อ
้จะอ่อนน้อมถ่อมตน แต่ก็ยังยึดเป็นเราเป็นของเรา ช่วยเหลือเขาได้จริง สูงกว่าเขา เก่งกว่าเขา มีกำลังทำได้มากกว่าเขา ช่วยเขาได้จริง แต่ยังยึดถือนามธรรม เป็นตัวกูของกูเป็นภพเป็นชาติอยู่ ถ้าในความละเอียดลออเราก็ยังยึดอยู่ คนรู้และเข้าใจรายละเอียดสภาวะเหล่านี้ดี ก็จะจัดการวาง ซึ่งวางไม่ง่าย ถึงขั้นเป็นอาสวะอนุสัย มานานุสัย คืออนุสัยตัวสุดท้าย อันสุดท้ายจริงๆคืออวิชชานุสัย แต่ตัวรองลงมาคือมานานุสัย620214_พ่อครูเทศน์เปิดงานพุทธาภิเษกฯครั้งที่ 43 และนำปฏิญาณ ศีล 8