590410_วิถีอาริยธรรม บ้านราชฯ ตลาดอาริยะแบบขาดทุนคือกำไร.docx

นต้น นาประโคน

(Rattana rachatanee Thai Buddhist paradise)

THE SUN RISE EARLY MORNING. THE BIRDS FLYING AWAY FROM THE NESTS. OH! THE SUNSETS IN THE WEST. WHY! HUMAN BEINGS SLEEPING ON BED. ……...

สื่อธรรมะพ่อครู(บุญญาวุธ) ตอน บุญญาวุธ 7 ประการ อาตมาเกิดมาชาตินี้จบบุญของอาตมามาตามควร แล้วใช้ผลกุศล บุญนี้เป็นเครื่องมือกำจัดกิเลส เมื่อใช้แล้วก็หมดบุญทิ้งไปเลย แล้วเราก็ใช้กุศล บุญเป็นเครื่องมือทำให้กิเลสสูญ ทำเสร็จก็ ปุญญปาปปริกขีโณ คือพระอรหันต์ อาตมาพยายามบัญญัติทั้งเขียนเอาไว้ เป็นหลักฐานให้คนได้เห็น แม้แต่อาตมาก็ยังใช้เลย ก็มีผู้รวบรวมให้ เอามาเป็นหลักฐานในการใช้

บุญญาวุธ ตอนนี้เรารวบรวมได้ 7 ชนิด 1. อาหารมังสวิรัติ อาตมานำมาทำตอนแรกเลย บุกเบิกมาพาคนกินมังสวิรัติ ตอนนี้เบาสบาย ถือว่าติดลมบนแล้ว 2. ตลาดอาริยะ ก็ทำมานาน เป็นเรื่องพาณิชย์ ยากหน่อยแต่ก็พยายาม 3. กสิกรรมไร้สารพิษ เราก็ทำขึ้นมามีผลงาน ท่านฟ้าไทว่าแตงไทย (แตงจริง) ธรรมดามันลูกเล็กกว่าแตงโม แต่นี่มันลูกใหญ่กว่าแตงโม (พ่อครูไอ ตัดออกด้วย) วันนี้เขารื้อสวนแตงโม แตงไทย แตงกวากันที่ริมมูน ตอนเล็กๆ อาตมาขายแตงโม จับลูกมันมาเคาะรู้เลยว่ากรอบหรือไม่ และรู้ว่าส่วนไหนแดงส่วนไหนไม่แดง ตอนอยู่ทีวีอาตมาเคยจัดประกวดฟักทองลูกใหญ่สุดกัน ให้รางวัลสามพันบาท แต่ค่าเงินมันแพงกว่ากันสิบหรือร้อยเท่าเลย 4. สุขภาพบุญนิยม ตอนนี้หมอเขียว ดร.ใจเพชร กล้าจน ก็นำไปทางสุขภาพก็นำได้เหมือนกัน ก็เป็นแพทย์วิถีไทย ก็กำลังก้าวหน้ากันตามไป พวกเราก็เห่อจัง 5. การศึกษาบุญนิยม ของเราศีลเด่น เป็นงาน ชาญวิชา ช่วยเด็กให้มีความรู้ แล้วเป็นระบบบวร ไม่แยกส่วน อาตมาได้พยายามจัดสรร วางระบบต่างๆ ไว้ แล้วก็ทำจริงๆ ในลักษณะบวร และศีลเด่น เป็นงาน ชาญวิชา ให้เจริญเป็นศีลเก่ง เคร่งงาน ชำนาญวิชา จนศีลเต็ม เข้มงาน สืบสานวิชา 6. การสื่อสารบุญนิยม ทั้งโทรทัศน์และวิทยุ เครื่องมือก็แพง เราคนจนกระทบไหล่เขาก็ได้ดีแล้ว เรามีขยะมาช่วยเป็นดินอุ้มดาว ไม่น่าเชื่อว่าจะเป็นไปได้ สิบกว่าปีแล้วเรามาทำกัน คนก็มาทำงานฟรี ผู้มีน้ำใจก็มา นี่ก็นายปานนี้ ลูกทนายรินไท เขาไปบนว่าถ้าไม่ติดทหารได้ใบดำจะช่วยงานหลวงปู่สามปี เสร็จแล้วก็จับใบดำได้ อย่าลืมนะนายปานนี้ ก็จะช่วยหลวงปู่ ก็ได้พวกเรานี่แหละเด็กๆ ก็ได้ (พ่อครูไอ ตัดออกด้วย) ก็ว่ากันไป ต่างคนต่างช่วยกันทำ เป็นบารมี อจินไตย เป็นของจริง 7. การเมืองบุญนิยม อันนี้ยาก เพราะเป็นเรื่องอำนาจ ลำบากกัน แต่เราทิ้งไม่ได้ วางไม่ได้ ปล่อยไม่ได้ ขืนปล่อยก็งาบกันเลย เราได้พาทำกันมา ใช้ความสงบสยบความเคลื่อนไหว สยบความรุนแรง เราใช้ความสงบจริงๆ เกิดรูปธรรม เกิดมวลความสงบ เราไปประท้วงชุมนุม เขาก็ใช้อำนาจรัฐ ข้าราชการ มีผู้การแต้ม พล.ต.ต.วิชัย สังข์ประไพ จะมากวาดล้างเราเลย เราก็ใช้สงบสยบความเคลื่อนไหว ตำรวจใจอ่อน ผู้การแต้มยอมกลับไป แล้วก็มาที่ผ่านฟ้า ปี 2557 อันนี้ไม่ใช่อย่างผู้การแต้ม คราวนี้ยิงแก๊สน้ำตาเลย เราก็สู้ด้วยการนอนคุดคู้ ช่วยตำรวจที่บาดเจ็บด้วย เราก็ทำอย่างนี้มันเป็นพฤติกรรมของมนุษยชาติ ปรากฏว่าเขาหยุด ดร.โรบิน อิสเรลลี่ เป็นนักสื่อสาร มาทำงานที่ไทย เห็นพฤติกรรมกองทัพธรรมก็ประทับใจมาก ว่ากราบเรียนนมัสการท่านปรมาจารย์สมณะโพธิรักษ์ ขอบคุณสำหรับ Dhama Force กองทัพธรรมอันเหลือเชื่อ ที่สร้างประวัติศาสตร์ในเวทีการเมืองโลกด้วย Neo protest ที่รุกฆาต checkmate ระบอบทักษิณจนล่มสลาย นับเป็นการต่อสู้อันล้ำค่าหามิได้อีกแล้วของกองทัพธรรม ที่เหลือจากวันนั้นคือปรากฏการณ์ที่ล้ำค่าเกินคาด คำคมวันนี้ “การเมืองเปรียบเหมือนแมลงสาบในห้องนอน แม้เราไม่อยากยุ่งกับมัน แต่มันจะมายุ่งกับเราแน่นอน” แล้วเขาบอกว่าตัวเขาเป็นคนรักพระเยซู นี้คือหัวใจสูงสุดของมวลมนุษชาติที่หวังจะมีชีวิตอีกหลังตาย สุดท้ายฝากกราบขอบคุณบรรดาสมณะสิกขมาตุ จำใบหน้าที่แสนเมตตาและฉลาดหลักแหลมของทุกท่านได้ รักกองทัพธรรมตลอดไป ยินดีรับใช้ภาษาอังกฤษแบบไม่คิดมูลค่า ก็พอดีมีเหตุปัจจัยหลักฐานก็เอามาพูด นี่เป็นบุญญาวุธหมายเลข 7 อาตมามั่นใจว่าอาตมามีความรู้การเมืองตามแบบพระพุทธเจ้า ท่านเป็นนักการเมืองนะ ใครแยกการเมืองออกจากศาสนาคนนั้นยังอวิชชา เพราะการเมืองเป็นเรื่องช่วยพลเมือง เขาจะมาช่วยคนด้วยความบริสุทธิ์เป็นสิ่งดีงามประเสริฐ คนแยกการเมืองออกจากธรรมเป็นคนมีเล่ห์เหลี่ยม เพราะการเมืองก็ไม่มีธรรมะก็ฉิบหาย

สื่อธรรมะพ่อครู(เศรษฐศาสตร์บุญนิยม) ตอน ตลาดอาริยะแบบขาดทุนคือกำไร ตลาดอาริยะของเราทำมา 36 ปีผ่านมาแล้ว เริ่มตั้งแต่ปี 2523 ที่สันติอโศก ทำเล็กๆ เอาใบไม้แทนเงินมาซื้อ เริ่มต้นความคิด จนกระทั่งทำที่สันติอโศกสองปีที่แคบไป ก็เลยย้ายไปปฐมอโศก 2525 จนกว่าจะย้ายมาที่นี่ก็นับมาได้ 36 ปี สำหรับตลาดอาริยะองค์รวมครั้งใหญ่นะ แต่ครั้งเล็กๆน้อยๆ มีอีกเยอะ ตลาดอาริยะกับเราขายของ ขายตั้งแต่อาหารที่คนจะกิน แล้วเราก็ขายในราคาบาทเดียว ตั้งแต่ครั้งแรกจนถึงวันนี้ก็ยังบาทเดียว แต่จริงเรานี่เรื่องมังสวิรัติเราแจกฟรีนะ มีขายอยู่บ้าง แต่นี่เป็นตลาดพาณิชย์เราก็เลยต้องขาย แต่ขายราคาต่ำสุด หลักเกณฑ์ของตลาดอาริยะคือ 1. กำไรของชีวิตคือการให้ การเสียสละ นี่เป็นสัจจะเลย ผู้ใดจิตถึงแล้วจริงดังที่ในหลวงเราได้ตรัส เราก็มีคลิปอันนี้ การให้หรือการเสียสละนี่คือกำไร สินค้าที่ขายต้องต่ำกว่าทุนจริงๆ ยอมขาดทุนนี่แหละคือกำไร 2. สินค้าต้องขายต่ำกว่าทุน 3. เจตนาให้ผู้ซื้อได้แสดงน้ำใจ เปิดโอกาสให้ผู้อื่นได้รับการแบ่งปันด้วย อันนี้ต้องใช้ศิลปะหน่อย แล้วพาณิชย์บุญนิยมก็มีหลักอีก 3 ข้อ 1 . สร้างเครดิตเหนือเครดิต(จ่ายสด งดเชื่อ) การพาณิชย์บุญนิยมไม่เอาเงินเชื่อ 2. หากต้องยืมกันก็เป็นไปอย่างเกื้อ คือไม่มีดอกเบี้ย ยืมใช้ ไม่เรียกกู้ เงินที่ค้างไม่เรียกหนี้ เรียกเงินหนุน ไม่ชักดาบกันด้วย 3. มีความซื่อสัตย์ จริงใจ มีน้ำใจ เวลาค้าขายเราก็มีนโยบายอยู่ 5 ข้อ 1. ขายถูก 2. ไม่ฉวยโอกาส 3. ขยัน อุตสาหะ 4. ประณีต ประหยัด 5. ซื่อสัตย์ เสียสละ

หลักการตลาดบุญนิยมคือ 1. ของดี 2. ขายถูก 3. ซื่อสัตย์ 4. มีน้ำใจ 5. ขายสด งดเชื่อ อุดมการณ์บุญนิยม มี 4 ระดับ 1. กำหนดราคาสินค้าให้ต่ำกว่าราคาตลาด ต่ำกว่าราคาตลาดได้มากเท่าไหร่ก็เจริญเท่านั้น 2. กำหนดราคาให้เท่าทุน ไม่เป็นบุญ ไม่เป็นบาป 3. กำหนดราคาให้ต่ำกว่าทุน ตอนนี้เป็นบุญแล้ว ต่ำได้มากเท่าไหร่ยิ่งเจริญ จนสุดท้าย 4. ให้ฟรี เป็นบุญเต็มเลย ชาวอโศกเราอาตมาพาทำบุญนิยม เสียสละ ลดละช่วยเหลือเกื้อกูล ไม่เอาเปรียบเอารัด ไม่กอบโกยไม่สะสม มีแต่หมุนเวียนสร้างสรรอาศัยกินใช้พอมีคงคลังเล็กน้อย ถึงขั้นสาธารณโภคี เป็นส่วนกลางที่โลกทั้งโลกต้องการ แต่มันทำได้ยากมาก แต่อาตมาพาทำสำเร็จถึงในฆราวาสได้ เป็นชุมชนสาธารณโภคี คือทรัพย์สมบัติของกินใช้อุปโภคบริโภค เป็นของกองกลาง แล้วแบ่งกินใช้เป็นครอบครัวใหญ่ โดยก่อเกิดสาธารณโภคีคือมีพฤติกรรม 1. พึ่งตนเองได้ 2. สร้างสรร 3. ขยันอดทน 4. ไม่เอาเปรียบใคร 5. ตั้งใจเสียสละ อุดมคติดของสาธารณโภคีคือ 1. แรงงานฟรี 2. ปลอดหนี้ 3. ไม่มีดอกเบี้ย(มีแต่ดอกบุญ) 4. เฉลี่ยทรัพย์เข้ากองบุญ ลักษณะแท้ๆ ของตัวสาธารณโภคี ไม่ว่าคนเดียวหรือกลุ่มจะต้องมีลักษณะ 4 อย่างนี้ 1. ไม่เป็นหนี้ 2. ทำให้พอกินพอใช้ พึ่งตนเองรอด 3. มีส่วนเหลือ 4. แจกจ่ายเจือจาน เอื้อเฟื้อแก่คนอื่น ชุมชนอโศกทำได้สำเร็จแล้วก็ทำอยู่ วิธีพัฒนา เศรษฐกิจของชาวบุญนิยม แยกไว้ 4 ข้อ 1. ไม่สะสมเงินเป็นของตนเองไว้มาก นั่นคือกระจายรายได้จริง ตนเองน้อยให้พอ ไม่ให้ลำบากหรือมากไป มีแต่น้อยจึงเข้าข่ายเป็นคนมักน้อย (อัปปิจฉะ) ตีราคาค่าตัวของตนเองถูกแล้วก็ให้ถูกลงๆ จนให้ฟรีเลย นี่คือกระจายรายได้ สะพัดการกินใช้ทั่วถึง 2. เลิกอาชีพหยุดทำงานไกลสาระ ไร้สาระ เช่น อบายมุขหยาบหรือละเอียดแฝงซ้อน ทุนนิยมจัดศักดินาแล้วเขายกย่องกันด้วยนะ แต่เฉกาจัด แล้วลดอาชีพให้เหลือแต่แก่นสารเท่านั้น แต่การบริหารประเทศแบบโลกขยายอาชีพปรุงแต่งเพิ่มก็ยิ่งดึงแรงงานไป 3. ขยันสร้างสรรเสียสละ คนต้องทำงานขยันทำสัมมาอาชีพให้คุ้มกินใช้ให้เหลือเผื่อแผ่แก่คนอื่นที่เหมาะควร ไม่เอาไปเสริมกิเลสคนอื่น แต่ให้แก่ผู้เหมาะควรเสียสละมากขึ้น 4. ปฏิบัติลดกิเลสให้สัมมาทิฏฐิ คนลดกิเลสได้จริงคืออาริยะของพุทธจริงๆ จึงเป็นคนมีตรีลักษณ์ ลักษณะ 3 ที่มีประโยชน์ตน-ท่านที่แท้จริง ตรีลักษณ์คือ โลกุตระ โลกวิทู โลกานุกัมปายะ ในหลวงตรัสมาให้เอาแบบคนจน แต่ไม่มีใครเอาถ่าน พวกเรามาเป็นคนเอาถ่านก็เลยได้เนื้อได้หนังมาบ้าง "แบบที่เรียกว่า ทำ "แบบคนจน" คือทำวิธีการแบบคนจน ไม่ได้มีการลงทุนมากหลายอย่างของเขาเราก็ทำไป ก็เลยบอกว่าถ้าจะแนะนำ ก็แนะนำได้ "ทำแบบคนจน" เพราะเราไม่ได้เป็นประเทศที่รวย เราก็รวยพอสมควร อยู่ได้ แต่ไม่ใช่เป็นประเทศที่ก้าวหน้าอย่างมาก เราไม่อยากจะเป็นประเทศอย่างก้าวหน้าอย่าง­มาก เพราะว่าถ้าเราเป็นประเทศที่ก้าวหน้าอย่าง­มาก มีแต่.. มีแต่ถอยหลัง ประเทศเหล่านั้นที่เขามีอุตสาหกรรมสูงมีแต่ถอยหลัง และถอยหลังอย่างน่ากลัว แต่ถ้าเรามีการปกครองแบบ แบบว่า แบบคนจน แบบที่ไม่ติดกับตำรามากเกินไป ทำอย่างมีสามัคคีนี่แหละ มีเมตตากัน ก็จะอยู่ได้ตลอดไป ไม่เหมือนคนที่ทำตามวิชาการ แล้วก็วิชาการนั้นก็เราดูตำราแล้วพลิกไปถึ­งหน้าสุดท้าย หนึ่งหน้าสุดท้ายนั้นเขาบอกว่า"อนาคต­ยังมี" แต่ไม่บอกว่าเป็นอย่างไร เวลาปิดเล่มแล้วมันก็ปิดตำรา ปิดตำราแล้วไม่รู้จะทำอะไร ลงท้ายก็ต้องเปิดหน้าแรกใหม่ เปิดหน้าแรกก็เริ่มต้นใหม่ "ถอยหลังเข้าคลอง"แต่ถ้าเราใช้ตำราแบบที่เราอะลุ่มอล่วยกัน ตำรานั้นไม่จบ" ท่านตรัสอย่างเป็นสัจจะ คนไม่เข้าใจก็งงๆ ท่านว่าถ้าเรามีการปกครองแบบคนจน แบบที่ไม่ติดกับตำรา ตำราอะไรก็ตำราชาวโลก เขามีแต่ตำราทุนนิยมโลกีย์ รวยมากรวยเร็ว รวยเก่งรวยเยอะไม่จบสิ้น อย่างธัมมชโยนี่ ตำราแบบนั้นอย่าไปติดมัน ให้ทำอย่างมีสามัคคีนี่แหละ นี่พวกเราอยู่อย่างสามัคคีไม่แข่งโลภกัน มีเมตตากายกรรม วจีกรรม มโนกรรม ก็อยู่ได้ตลอดไป เชื่อไหม ชาวอโศกทำตรงกับในหลวงตรัสไหม เชื่อว่าอยู่ได้ตลอดไปนะ ใครไม่มาก็ไม่ง้อ ใครจะมาก็ยินดีต้อนรับ มามีศีลกัน มีเมตตากันจะอยู่ได้ไปตลอด ไม่เหมือนคนทำตามวิชาการ ต่อไปจะมีนักวิชาการแบบคนจน เราดูตำราแล้วพลิกไปหน้าสุดท้ายเขาก็ว่าอนาคตยังมี แต่ก็เปิดหน้าหนึ่งใหม่อีก แล้วคำว่าอะลุ่มอล่วย ตำรานั้นไม่จบ จะรุ่งเรืองไปตลอดกาลไม่รู้จบ อลุมอล่วยคืออนุโลมปฏิโลม มีปัญญาว่าคนนี้ควรให้ควรขัดเกลาเขาอย่างไร คนนี้ต้องต้านไว้ ต้องจัดการ ยืดหยุ่นให้ได้กับใครก็อนุโลม แต่คนที่มันไม่ได้มันร้ายจัด ยืดหยุ่นไม่ได้ก็อนุโลมไม่ได้ต้องจัดการ นี่คืออะลุ่มอล่วย ไม่ได้โกรธเขานะแต่ว่าคุณอย่าเพิ่งทำ ถ้าปล่อยแล้วเสียหายก็ต้องต้านไม่ให้เขาทำ โดยไม่ฆ่านะ ต้านได้อย่างหนัก อย่างพล.อ.ประยุทธ์ทำนี่เห็นใจว่าท่านทำเรื่องหนักที่เขาหมักหมมหนักมีค่ายกลการเมืองเลวร้าย จำเป็นต้องจัดการ ท่านใช้ม.44 เหมือนยุคจอมพล.สฤษดิ์ ใช้ม.17 แต่ว่าของม.17 นั้นฆ่าๆ เลย แต่นี่ไม่ได้ทำรุนแรง แต่ว่าคนที่กวนก็ยิ่งกวน มันน่าจะรู้เจตนารมณ์ว่าเขาอนุโลมให้ตน ตนก็ยิ่งน่าจะขอบคุณ น่าจะมีปฏิภาณว่าแพ้รายทางมาตลอดก็น่าจะรู้ ไม่น่าดันทุรัง แต่กิเลสเห็นแก่ตัวยึดติดตัวตนหนักก็เลยเป็นธรรมชาติแบบนี้ อาตมาเห็นใจเข้าใจ ก็ช่วยกันตามควร ในหลวงตรัสสุดยอดแห่งเพชรและแนวเดียวกับพระพุทธเจ้าคือต้องมาเป็นคนจน ในหลวงก็เป็นคนจนตามฐานะ เรานี่แหละเป็นคนจน คนจนกินข้าวกล้องเป็นต้นที่ท่านตรัส แม้มีทรัพย์ส่วนพระมหากษัตริย์ก็ไม่ได้ยึดเป็นของท่านแต่ในฐานะที่เป็นสิทธิ์ที่ท่านจะบริหาร มีคนมาถวายทรัพย์ท่านก็ใช้ตามพระราชอัธยาศัย แต่คนหาเรื่องเพ่งโทษไป คนเข้าใจไม่ได้ก็ยาก ในหลวงใช้สำนวนเศรษฐกิจพอเพียงเป็นขั้นต้น ที่ให้สังคมเข้าใจให้มักน้อยสันโดษไม่ดิ้นไม่รน สามเส้าของปวิเวกก็มี มักน้อย สันโดษ วิเวก เราจะต้องหยุดตรงนี้รู้จักพอ น้อยเท่านี้ก็พอ จิตพอคือจิตสงบ หากไม่พอคือจิตไม่สงบไม่วิเวก ก็สร้างจิตเช่นนี้ไปเรื่อย แล้วไม่เบียดเบียนตนด้วย พอบอกแบบคนจน คนก็เข้าใจไม่ค่อยได้ ก็เลยบอกเรื่อง ขาดทุนของเราคือกำไรของเรา ..ก็แปลว่า ขาดทุน คือ เป็นการได้กำไรของเรา หรือการขาดทุนของเรา เป็นการได้กำไรของเรา ท่านนักเศรษฐกิจคงร้องว่า ไม่ใช่ แต่ว่าเป็นไปอย่างนั้น ก็เห็นว่านักเศรษฐกิจก็ยิ้ม ยิ้ม ๆ ว่า อะไร ? พูดอย่างนี้ "การขาดทุนของเรา เป็นการได้กำไรของเรา" หรือเราได้กำไร แต่พูดภาษาอังกฤษมันสั้นกว่า งั้นก็ต้องขยายว่าภาษาอังกฤษเป็นอย่างไร ? ภาษาอังกฤษ Our หมายความว่า ของเรา Our Loss .. Loss ก็การเสียหาย, การขาดทุน Our Loss Is .. Is ก็เป็น Our Loss Is Our .. Our ก็คือของเรา "Our Loss Is Our Gain" ..Gain ก็คือกำไรหรือที่ได้ ส่วนที่เป็นรายรับ ก็ตกลงบอกกับเขาว่า "Our Loss Is Our Gain" ขาดทุนของเราเป็นกำไรของเรา หรือว่า เราขาดทุน เราก็ ได้กำไร เวลาพูดไปแล้วเขาก็บอกว่า "ขอย้ำ ขอซ้ำอีกที" ก็พูดซ้ำอีกที เขาก็นั่งเฉยไปอีก ก็หมายความว่าต้องการ การอธิบาย เราก็อธิบาย อธิบายว่า ถ้าเราทำอะไรที่เป็นการกระทำแล้วก็เราเสีย แต่ในที่สุดก็ ไอ้ที่เราเสียนั้นมันเป็น "การได้ ".. พระราชดำรัส พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช รัชกาลที่ 9 ทรงพระราชทานไว้เมื่อวันที่ 4 ธันวาคม 2534

คือคนไม่เข้าใจก็ไม่เข้าใจหรอก แบบอเวไนยสัตว์น่ะ ในหลวงท่านก็อธิบาย ในหลวงเราเป็นพระโพธิสัตว์ ไม่เช่นนั้นไม่มีพระปัญญาธิคุณเช่นนี้หรอก เป็นเรื่องอจินไตยเดาได้ยาก ไม่ใช่ธรรมดา สรุปต้องมาเป็นคนจนอย่างมีคุณค่า เสียสละได้ ไม่กอบโกย นี่ล่ะนักเศรษฐศาสตร์ชั้นหนึ่ง สาธารณโภคี อาตมามั่นใจว่าโลกจะมาศึกษาเศรษฐศาสตร์บุญนิยมในอนาคต อาตมาจะไม่หยุดยั้งสร้างเศรษฐศาสตร์บุญนิยมของพระพุทธเจ้า เราก็ทำได้ขนาดนี้ จนอย่างอุดมสมบูรณ์ เป็นหนูช่วยราชสีห์ เราจัดตลาดอาริยะก็เป็นเรื่องที่ชวนคนมีปัญญามาร่วมทำกัน ไม่หยุดยั้ง เพราะประชาชนที่มารับบริการก็มาด้วยความจนความลำบาก เราไม่ต้องไปมองคนรวยหอคอยงาช้างหรอก บางทีคนมีเงินร้อยสองร้อย กำเงินมาเหงื่อออกเปียกแฉะ ร้อนก็ร้อน เราก็จะสร้างอาคารสวน. เพื่อให้ใช้งานตลาดอาริยะ แต่ก็มีวิบากไม่เสร็จทัน เราก็คนจนแต่เราก็กัดฟันสู้ ยุคนี้อาตมาทำตามหน้าที่ ในหลวงเราก็พระชนมายุมากแล้ว ท่านก็ว่าจะอยู่ให้ถึง 120 อาตมาก็ตั้งไว้ 151 ปี แต่ว่าอาตมาดูแข็งแรงกว่าก็อาจตายก่อนท่านก็ได้ คนเราทุกวันนี้ตายได้ง่ายๆ สมณะฟ้าไทว่า...วันนี้พ่อครูพูดถึงบุญญาวุธ ของเรามี 7 ประการ อาหารมังสวิรัติ ตลาดอาริยะ กสิกรรมไร้สารพิษ สุขภาพบุญนิยม การศึกษาบุญนิยม สื่อสารบุญนิยม การเมืองบุญนิยม จบ