221229 พิธีเปิดงานสันติอโศก23-พ่อท่าน-สันติอโศก-R081.txt

ได้ค้นพบสิ่งสำคัญที่สุดแห่งความเป็นมนุษย์ชาติเมื่อท่านได้แล้วท่านก็เห็นว่าสิ่งนี้แหละเป็นสิ่งที่จะต้องสั่งสอนลงไปที่มนุษย์ให้มนุษย์รู้ตามให้มนุษย์ได้เป็นอย่างที่ท่านเป็นบ้างเนี่ยตามใครได้มากได้น้อยท่านก็พยายามที่จะใช้นโยบายใช้หลักการใช้วิธีการที่จะสั่งสอนที่จะทำให้คนอบรมฝึกเพียรให้ได้อย่างท่านเป็น ได้อย่างที่ท่านมีการที่มีที่เป็นที่กล่าวนี้ถ้ากล่าวโดยโลกแล้วมันทวนกระแสโลกมันกลับกันมันไม่เหมือนกันมันเป็นอีกสิ่งหนึ่งที่มันเหลือยิ่งกว่าที่รกๆเขาเคยเป็นเคยมีกันมานานแล้วคือโลกเกิดมานี่เขาเกิดมาเขาก็พยายามที่จะมาแย่งชิงลาภยศสรรเสริญสุขที่เราเขาเรียกว่าโลกียสุขคือสุขตามที่รู้ๆกันง่ายๆแล้วก็นึกว่าจะต้องแสวงหาความสุขด้วยอย่างนี้อย่างนี้ถ้าไปเสื่อมลาภก็เป็นทุกข์ เสื่อมยศก็เป็นทุกข์หรือตรงกันข้ามกับสรรเสริญมาเป็นนินทาก็เป็นทุกข์หรือได้ความสุขที่ไม่ใช่อย่างที่เราหมายแล้วก็ไม่ได้ถือว่าเป็นสุขทั้งๆที่มันมันจะเรียกสูงเรียกทุกข์นั้นก็เป็นแต่เพียงภาษาที่ใจเราปรารถนาให้สมใจเราแต่ว่าความจริงแล้วความเบาง่ายสบายที่พระพุทธเจ้าท่านตรัสเป็นภาษาว่าเป็นปรมังสุขังหรือบรมศพภาษาไทยง่ายๆเราเรียกบรมศพท่านท่านจะเรียกอันนี้โดยภาษาบาลีว่านิพพานซึ่งมีประโยชน์ทั้งหมดก็ว่านิพพานังปรมังสุขัง นิพพานนี่แหละบรมสุขภาษาปรมังหรือมาเป็นภาษาไทยว่าเป็นบรมมีอะไรก็ฟังกันพอพอเข้าใจเห็นจากจะแปลได้เอาความหมายที่แท้จริงแล้วมันมันหมายความว่ามันยิ่งกว่าสุขนะปรังเนี่ยมันยิ่งยิ่งทีนี้เราจะแปลความหมายแล้วจะให้ความหมายกันว่าทุกอย่างยิ่งนักไวยากรณ์เดิมๆสมัยโบราณท่านแปลภาษาปรมังสุขังว่าสุขอย่างยิ่งส่วนความเห็นของอาตมานั้นไม่เห็นว่าจะได้ความที่ตรงเป้าถ้าแปลว่าสุขอย่างยิ่งอาตมาจึงเห็นว่าควรจะแปลว่ายิ่งกว่าสุข คำว่ายิ่งนี่มันเป็นปรมังจริงๆมันเป็นบรมจริงๆคือมันยิ่งกว่าไอ้ที่เขาเรียกว่าสุกๆๆที่คนเคยมีคนเคยรับในโลกนี้คนเคยแจ่มแจ้งเคยเข้าใจแล้วว่าอย่างนี้แหละเป็นความสุขอย่างนี้เราเป็นความสุขแต่ที่พระพุทธมาพระพุทธเจ้าปราบเอกของโลกนี้ได้ค้นพบนั้นมันไม่เป็นอย่างที่สุขอย่างที่ทุกคนเคยได้จะมีมากหรือน้อยเขาก็ทำอย่างนั้นกันทีนี้อย่างส่วนนี้เป็นส่วนย่อยหรือเป็นส่วนที่พิเศษถ้าผู้ใดไม่เกิดจิตตรัสรู้อย่างนี้ไม่รู้อย่างที่ท่านตรัสนี้ตรัสรู้น่ะไม่รู้อย่างที่ท่านหมายนี้มันก็ไม่เหมือนมันก็ไม่ใช่นิพพานเป็นอย่างไรหรือว่าที่ว่าสิ่งที่ยิ่งกว่าสุขนี้เป็น ไม่กลับไม่ใช่ว่าเราปรารถนาอะไรปรารถนาอย่างลูกโลกปรารถนาอยากได้ลาภและมันได้ลาภมาและเป็นสุขไม่ใช่อย่างนั้นศาสนาได้ยศแล้วก็ได้ยศพระสมใจก็เลยเกิดอาการจิตใจที่มันสมใจพอใจชื่นใจนั่นแหละเราเรียกว่ารถสุขไม่ใช่อย่างนั้นศาสนาก็ไม่สรรเสริญและเราก็ได้รับคำสรรเสริญนั้นจริงตามที่ปรารถนาจะต้องการหรืออยากหรือใครก็แล้วแต่จะเรียกในความหมายในภาษาเหล่านี้ได้ทั้งสิ้นจะบอกว่าต้องการประสงค์ปรารถนาอยากได้ใคร่ก็ได้ทั้งนั้นถ้าได้มาตามนั้นแล้วเราก็มีอาการ ดีใจพอใจสมใจร่าเริงเบิกบานสนุกสนานเพลิดเพลินแล้วแต่จะเรียกไปอีกหลายคำหลายความแต่เราก็นึกว่าสิ่งนี้เรียกว่าสุขกลับไม่ใช่อย่างนี้หรือแม้แต่เราจะสมใจในเรื่องที่จะเป็นโลกียสุขต่างๆที่เป็นเชิงในก็ตามแต่ที่เราจะมาเก็บสมสุขสมตามที่คนส่วนใหญ่เลยเกือบทั้งสิ้นเข้าใจว่านี้คือสมบัติของโลกเรียกว่าโลกียธรรมหรือเรียกว่าโลกธรรมเพราะฉะนั้นจะได้ถูกเพราะสมในภาษาไทยได้แต่สมตามที่เราปรารถนาอย่างนี้กลับไม่ใช่พระพุทธเจ้าท่านกล่าวว่าถ้าเรา เลิกรักรถโดยจิตใจนี่ไม่จำเป็นจะต้องมาดีใจเพราะได้ดีใจเพราะว่าได้ประสมใจแต่ว่ากลับรู้จักค่าของความจริงรู้ว่าสิ่งที่สร้างสรรค์ก็สร้างสรรค์สักแต่ว่าสร้างสรรค์สำเร็จถ้าเราทำงานเราก็รู้ว่าเราทำงานถ้าเราอยู่เฉยๆหรือว่าเราอยู่พรรคเราก็เบาก็ว่างก็ง่ายเพราะหยุดไปเต้นเป็นดีดไปปรุงสิ่งนั้นสิ่งนี้มาเพื่อที่จะเกิดเพื่อที่จะเอามาให้แก่ตนและตนได้ตนมีตนเป็นแล้วเรียกว่าสุขพระพุทธเจ้าท่านบอกว่าอย่างนี้มันไม่จำเป็นอะไร ก็รู้กรรมรู้การกระทำลูกค้าต้องการงานรู้สิ่งที่ควรขยันหมั่นเพียรสิ่งควรสร้างสรรค์รู้หลักเศรษฐกิจของโลกรู้ความสำคัญสิ่งสำคัญของโลกตั้งแต่วัตถุหยาบไปจนกระทั่งถึงด้านจิตวิญญาณและโดยเฉพาะจิตวิญญาณนี่แหละเป็นสิ่งสำคัญเหลือเกินที่จะเรียนรู้และก็จะทำให้คนมีจิตใจที่เป็นกุศลและจิตเป็นจิตที่เมตตาเป็นต้นกรุณามุทิตาอุเบกขาหรือจะเป็นจิตที่เอื้อเฟื้อเกื้อกูลช่วยเหลือเสียสละเป็นจิตที่เป็นทานในจิตเป็นจิตที่จะเป็นจิตที่ไม่เอาเปรียบของรัฐ ที่อ่อนโยนเป็น 10 ที่แล้วแต่มีอีกมากมายสามารถทำที่จะเป็นกุศลและจิตเราควรจะมาทำผิดอย่างนี้ให้เกิดแก่มนุษย์เรื่องของการทำจิตหรือสร้างจิตให้มีอย่างที่ว่าให้เป็นอย่างที่ว่าเป็นตัวอย่างมานี้นั่นเป็นสิ่งสำคัญเหลือเกินในมนุษย์มนุษย์ที่มักจะปล่อยปละละเลยผิดเพราะว่ามันเป็นความละเอียดสุดคุ้มกันนี่พระพุทธเจ้าจึงเห็นว่าสิ่งนี้เป็นเรื่องยิ่งใหญ่เป็นเรื่องสำคัญที่เราจะสอนการที่เราจะอบรมกันที่เราจะพยายามให้รู้แล้วก็ทำจิตให้เป็นดังที่มีความหมายที่กล่าวไปบ้างแล้วนั้นให้ได้จริงๆเมื่อคนได้มีจิตใจอย่างนั้นจริงๆแล้ว หนังยกตัวอย่างซ้ำอีกเช่นไม่เห็นแก่ตัวเป็นต้นหรือมีเมตตาเป็นต้นถ้าคนมีจิตเมตตาไม่เห็นแก่ตัวและมีปัญญา 10 ปัญญานี่ก็คือจิตมีปัญญาที่รู้ดีรู้ชั่วที่ชัดรู้ความที่จะเป็นจะมีให้ได้ว่าอย่างนี้เป็นคนดีอย่างนี้เป็นคนประเสริฐอย่างนี้เป็นปราชญ์อย่างนี้เป็นอริยบุคคลอย่างนี้เป็นอัจฉริยะบุคคลเราต้องทำตัวให้เป็นอัจฉริยะบุคคลทำตนให้เป็นอริยบุคคลทำให้เป็นจริงๆแล้วเราเป็นจริงๆถูกต้องแม้แต่ไหนๆเขาก็เถียงไม่ได้ฝ่ายพระพุทธเจ้าเป็นชี้ไว้ว่ามีลักษณะอย่างนี้คุณลักษณะอย่างนี้เราทำให้ตรงทำให้เป็นจริงได้ถ้าผู้ใดได้ผู้นั้นจะ สุขขังจะยิ่งกว่าสุขหรือจะเป็นนิพพานนะจะเป็นนิพพานคนเดียวแล้วเมื่อเรามาเรียนรู้ได้ภาษาด้วยความหมายชัดแจ้งเป็นสัมมาทิฐิแล้วเราก็จะมีความพยายามเรียกว่าสัมมาวายามะเราจะมีสัมมาสติมีสติเสมอเพื่อที่จะประพฤติกายวจีมโนของตนให้เป็นสัมมาสังกัปปะให้เป็นสัมมาวาจาให้เป็นสัมมากัมมันตะถ้าเป็นสัมมาไปทั้งชีวิตมีชีวิตส่วนใหญ่อยู่วันหนึ่งคืนหนึ่งก็ตามแล้วก็แต่ละวันแต่ละคืนนั้นก็จะมีสัมมาอาชีวะมีชีวิตเนี่ยมี บาทที่ยังดิ้นด็อกแด็กอยู่ในโลกเนี่ยไปดีทั้งกายวจีมโนอย่างนี้อย่างนี้คำว่าอย่างนี้อย่างนี้ก็คืออย่างที่เราได้หมายเอาเป็นความดีงามนั้นแล้วได้สำเร็จจริงผู้นั้นจะเป็นผู้เป็นสุขหรือปรมังสุขังวันศุกร์ยิ่งกว่าสุขของโลกิยะหรือของโลกกระทำสิ่งนี้พระพุทธเจ้าท่านตรัสรู้สิ่งนี้ท่านเห็นสิ่งท่านบอกว่าอย่างนี้แหละเป็นของประเสริฐที่มนุษย์ควรได้เมื่อพระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่านตรัสรู้แล้วท่านได้แล้วท่านก็ทรงยืนหยัดอยู่ในความเป็นอย่างนี้ตลอดพระชนม์ชีพอีก 45 พรรษาและท่านประธานทอดสั่งสอนให้คนเป็นอย่างนี้ตามจนเกิดพระอริยสาวก มากมายจนมาสมัครงานนี้มาทำงานนี้เมื่อมาสมัครงานนี้พระพุทธเจ้าท่านก็ให้เรียนรู้ไปพลางผู้ใดยังไม่บริบูรณ์ในคุณธรรมถ้าผู้ใดบริบูรณ์ในคุณธรรมแล้วเรียกว่าพระอรหันต์ท่านก็ให้สอนคนไปได้เต็มที่หรือท่านผู้ใดมีคุณธรรมพอสมควรเป็นพระอนาคามีก็สอนไปได้บ้างเหมือนกับครูที่ยังไม่มีความรู้เต็มครบก็สอนชั้นน้องๆลงมาบ้างเป็นเหมือนพี่เป็นระดับๆคือหรือพระสิทธัตถะมีก็เป็นระดับที่จะสอนได้บ้างพระโสดาก็สอนได้บ้างแล้วมันจะสอนกันเองโดยธรรมไม่ให้โออวดไม่สอนเกินภูมิพยายาม ภูมิท่านเรียกว่าอวดอุตริมนุษยธรรมที่ไม่มีในตนทำให้สอนเกินภูมิแล้วก็ให้ระมัดระวังอย่าไปแจกจ่ายให้แก่ผู้อื่นก็โดยกรรมวิธีแจกจ่ายให้เขาออกอวดเค้าเพราะเราอยากบวชของดีของเราจริงคุณมีของดีแล้วแล้วก็ยังจะมีกิเลสจากขวดตอนนี้ท่านก็ฟาร์มรักฟาร์มหนาให้พยายามไม่รู้กาลเทศะเพื่อที่จะออกจากกันเพราะถ้าพูดใดได้อริยธรรมหรือได้สัจธรรมที่จริงดังกล่าวนี้จึงผู้นั้นจะรู้เลยว่าเป็นสิ่งที่ประเสริฐและเกิดแม้แต่เบื้องต้นที่รู้ยืนยันชัดตั้งแต่โสดาคุณท่านประธานมีคุณธนาคารมีคุณจนถึงอรหันต์อรหันต์ สูงขึ้นไปเรื่อยๆถ้าจะเริ่มโสดาคุณเราจะวัดได้โดยเอาศีล 5 นี่มาวัดโดยเอาสัตยาธิษฐานเอาวิจิกิจฉาศิลปะปรามาสที่เป็นหลักถ้าพูดภาษาก็อย่างนี้ถ้าอธิบายความหมายเราก็พยายามอธิบายเป็นภาษาไทยๆสู่กันฟังอยู่ถ้าเราเข้าใจแล้วและผู้ใดปฏิบัติผู้นั้นผู้ได้ทำเกิดทำเป็นได้มาจริงๆจนมั่นใจแล้วการได้อารยธรรมแล้วผู้นั้นไม่เวียนกลับการยังวนเวียนอยู่ยังไม่จริงเราเรียกว่าโลกียธรรมหรือโลกธรรมคือวนๆโรคเนี่ยวนๆเวียนๆไม่มั่นคงไม่แน่นอนแต่อันนี้จังแต่ถ้าเป็นโลกุตตรธรรมแล้วโสดาบันก็เป็นโรคอุจจาระเด็กถ้าใครเรียนพระ ทำมาจากจะเข้าใจดีว่าโสดาบันก็เริ่มเป็นโลกุตระระดับหนึ่งโลกุตระหมายความว่าเหนือโลกไม่วนเวียนเหมือนโลกไม่สับสนไม่วุ่นวายไม่เหลาะแหละมั่นคงมีความเที่ยงแท้เที่ยงแท้นี้ท่านไม่เรียกนี้จังท่านเรียกนิยตและมีความเที่ยงแท้มีความยืนหยัดว่าเราจะเป็นคนอย่างนี้เราจะมีคุณธรรมอย่างนี้เราจะไม่เป็นอย่างที่โลกก็เป็นอีกแล้วทีนี้กูมาทำต้นๆที่ว่าโสดาบันมันยับๆซื่อๆมันเป็นของหยาบที่เป็นระดับต้นถ้าเราเลือกได้โดยกระทั่งเกิดถึงจิตจิตของเราเห็นจริงเลยเป็นปัญญาญาณปัญญาวิเศษไม่เวียนวนอีกแล้วมั่นคงไม่ไปกลับไปทำอย่างนั้นอีก จะลุกหน้าต่อไปมีแต่จะเคลื่อนไปสู่ที่สูงยิ่งกว่านั้นขึ้นไปอีกดังนี้นี่เป็นคุณธรรมที่จะมีได้เป็นจริงแต่พูดที่เป็นสาวกของพระพุทธเจ้าถึงขั้นมาสมัครงานสมัครงานเขาได้รหัสปันผลแล้วหรือยังไม่ได้แต่ได้ธนาคารมีบ้างได้สัจธรรมมีบ้างได้โสดาบ้างก็มาสมัครแล้วก็เรียนเป็นพลางหรือแม้บางคนไม่ได้แต่ในศรัทธาเหลือเกินยังไม่ได้แม้โสดาคุณแต่เข้าใจแล้วล่ะถ้ามาเป็นผู้พากเพียรปฏิบัติเป็นพระเป็นผู้ที่อยู่ในทางนี้ถ้าอุปชาผู้ที่จะคอยดูแลเลี้ยงหรือว่าจะสั่งสอนได้ท่านเห็นว่า มีธาตุที่จะเป็นไปได้ท่านก็จะรับให้มาเป็นทหารหรือว่าเป็นคนงานเรียกว่าบัวนี้เป็นคนงานของพระพุทธเจ้ามาทำงานทางนี้โดยเราเห็นเห็นดีแล้วว่าแล้วจะมาเป็นทหารที่จะต้องอยู่ในหลักเกณฑ์นะยายจะไปทำอะไรย้อนแย้งต้องทำมาเป็นผู้ที่ไม่หลงอย่างโลกเขานะคือไม่หลงลาภไม่หลงยศไม่หลงสรรเสริญไม่หลงโลกียจุดดังกล่าวแล้วแล้วจะมายืนยันทั้งลูกทั้งนามเพราะเป็นพระแล้วทำมาเป็นพระที่โลกไม่ได้บอกแล้วมาเป็นทหารพระพุทธเจ้าจะต้องแม้จะยังมีจิตอย่างอยู่ติดโรคอยู่เราก็จะต้องพยายามสังวรระวังให้มากน่าเกลียดน่าชังโดยความจริงแล้วเราจะมาเป็นผู้ที่จะต้องไม่ออกถ้าเราไม่มีความโลภความโกรธอะไรเป็นพระเอกชาวบ้าน โอนได้ทันทีถูกต้องได้ทันทีเพราะถ้ารู้ตัวว่าเรายังไม่พรั่งพร้อมเรายังไม่เหมาะสมที่จะมาเป็นพระจะมาเป็นทหารของพระพุทธเจ้ามาแล้วก็มาละเมิดมาทำให้เสื่อมต่ำและแสดงความโลภความโกรธอะไรอยู่มากมายนะหรือมาเสพโลกียสุขอยู่อะไรมากมายนักอย่างนี้อย่าเพิ่งมาบวชอุปชาจะเป็นผู้รู้ที่จะคัดเลือกอุปัชฌาย์จะต้องพยายามระมัดระวังเพราะเป็นผู้ที่จะรับมาดูแลแล้วก็จะสั่งสอนให้เขาเป็นผู้ที่ไม่โลภในสิ่งเหล่านี้ให้ได้จริงๆเหตุการณ์เป็นการกระทำที่ว่าจะมาสู่จิตที่มันจะเป็นปรมาณสุขังหรือเป็นสิทธิภาหรือเป็นสิ่งสุขเป็นระดับๆมาเคยพูดมาหลายครั้งสำหรับวันนี้จะไม่พูดซ้ำก็จะขอทบทวนดังที่กล่าวไป ตอนนี้เพื่อให้ได้รับรู้ในการแสดงสัมโมทนียกถาในช่วงเช้านี้ซึ่งมีเวลาไม่มากนักเราจะแสดงคาถาให้ถึง 10 โมงแล้วจะลงมือกินเลี้ยงทำไมต้องกินเลี้ยงศาสนาพุทธก็มีกินเลี้ยงและมีกินเลี้ยงที่ดีด้วยอาจจะมีกินเลี้ยงที่ดีคือการมากินนี่คนต้องกินนี่เป็นแน่นอนเป็นปัจจัยเรื่องสำคัญของมนุษย์เราจะมาที่นี่เราจะมาอบรมการกินมาอบรมการแต่งตัวมาอบรมการเป็นอยู่เพราะฉะนั้นการมาที่นี่จะแต่งตัวอย่างไรที่นี่จะพยายามผลักเป็นค่านิยมที่แต่งตัวจะกินอย่างไรที่นี่จะผลักบริเวณค่านิยมที่จะควรกิน อยู่ในสภาพและสภาพนี้เราจะแต่งตัวไม่ให้ไปเป็นพิษเป็นภัยแก่มนุษย์แล้วก็จะแต่งตัวให้ดีดีอย่างไรเราจะมาทำความเข้าใจให้มีความหมายให้รู้ความหมายกินให้ดีแล้วจะกินดีจะกินยังไงเราจะอธิบายแล้วเราก็จะฝึกหัดเราจะทดสอบเพราะฉะนั้นจะมากินเลี้ยงจะต้องมีคุณสมบัติอย่างดีทีเดียวเพราะการกินนี่เดี๋ยวเราจะกินเลี้ยงกันวันนี้เราจะมีคนมามากหน่อยแล้วว่างานนี้เข้าใจว่าคนจะมามากขึ้นเราก็เลยจัดระบบขึ้นมาอีกหน่อยนึงไม่เหมือนทุกคราวทุกคราวเราต่างคนต่างๆคราวนี้เราจะไม่ต่างคนต่างปักหลักเราจะให้ผู้ช่วยที่อยู่ในนี้เองจัดแจง จานไปเลยเอาไว้ทีนี้พวกคุณทั้งหลายที่มานี่ก็ไปหยิบเอาเลยเลือกเอาจานไหนที่เราหมดใจมีอาหารหลายๆอย่างบางจานก็มีอาหารอย่างนั้นบางจานมีอาหารอย่างนี้แล้วก็หยิบเอาจานนี้มันมากไปไม่เอาเอาจานที่มีพอเหมาะพอสมของเราเขาจะจัดแบ่งไว้ให้เรียบร้อยจะได้เร็วขึ้นด้วยจะได้ง่ายขึ้นด้วยแต่ในเวลาธรรมดาสามัญเนี่ยในวันธรรมดาสามัญเนี่ยเราไม่ตัดจัดแบ่งอย่างนี้หรอกเราให้ตัดเองเพื่อที่จะให้ตำรวจตนถ้าเผื่อว่าผู้ใดมีกิเลสทำไม่เหมาะไม่สมมีจิตไม่ค่อยดีไปตัดก็จะตัดดูน่าเกลียดแต่น่าเกลียดยังไงก็จะตัด ความที่ไม่ชอบใจอย่างโน้นอย่างนี้หมายถึงของที่เราชอบคนนั้นแย่งเราไปแล้วก็เกิดไม่ชอบใจอะไรเนี่ยมันมีการแย่งกันมันมีการอะไรต่ออะไรกันบ้างก็มาจากกิเลสความขี้โรคความเห็นแก่ตัวหรือว่าความที่จะทำอะไรพวกนี้เราหัดเสียสละเรามีอะไรเราก็รับสังคมแบ่งไปพอสมควรมันจะเป็นไปได้ที่ผู้ที่พูดแนะนำนิดนึงเท่านั้นเองยกตัวอย่างเหมือนยกตัวอย่างให้ฟังที่จริงก็คงจะรู้ๆกันดีอยู่แล้วล่ะแต่ว่าเราได้ฝึกเขียนไว้มันเกิดมาจากจิตที่มีกิเลสนะและเราจะต้องกินกันเสมอเอามารวมๆกันเข้ามีทั้งเล็กทั้งโตมีทั้งผู้หญิงทั้งผู้ชายมีทั้งผู้ที่เคยกินอาหารเคยกินมาแต่ไหนๆที่ไหนๆในสถานที่ต่างๆนานาหมดต้องจับมารวมกันดูซิ แต่ละคนมารวมกันเนี่ยจะกินยังไงถ้ากินกันอย่างที่เรียกว่ายึดตามที่ตัวเองชอบใจก็จะยึดอาหารที่เธอชอบแย่งถ้าแย่งกันมากๆแล้วก็ขอใช้ศัพท์จับหยาบขอใช้เรียกว่าหยาบเลยมันก็จะเหมือนหมากัดกันน่ะสิเพราะว่าเอาข้าวไปเลี้ยงพอเอาจานข้าวไปเลี้ยงให้ก็เข้าไปก็จะกัดกันเลยตกลงไม่ต้องกินนะเพราะกัดกันไอ้จานมันเทหมดเลยหมาก็อดกินด้วยกันนะที่พูดฟังให้มันแข็งๆหน่อยนะเพราะคนที่รักก็แสดงธรรมะชัดๆอย่างนี้จะจัดมีอุทาหรณ์มีเรื่องอธิบายแล้วมันก็จะทะเลาะเบาะแว้งกันอย่างนี้อย่างนี้เรียกว่ากินไม่ดีแม้จะไม่ชัดเหมือนหมากัดกันก็ตามเรารู้แล้วว่าระยะนี้อาตมายกตัวอย่างให้เห็นเด่นชัดเมื่อมาเป็นคนเราจะไม่ถึง หมากัดกันแต่แม่จะทำแฮ่ๆๆอยู่ในใจระวังเสียงมันดังออกมาข้างนอกคนได้ยินนะเราจะกลายเป็นหมาตัวหนึ่งเราจะกลายเป็นหมาตัวหนึ่งเพราะฉะนั้นเราไม่เอาอ่ะเพราะฉะนั้นเราจะมากินอย่างดีฟังธรรมะนี้ไม่ใช่พูดหยาบหรอกที่จริงนะไม่ใช่พูดหยาบแต่ว่าพูดให้ชัดเจนขอที่แตกติดเราเรียกว่าหยาบพูดให้แตะติดผู้ให้สัมผัสได้พูดให้รู้เรื่องรู้ความเนี่ยเพราะถ้าเราจะทำในนัยยะคล้ายๆอย่างนี้คล้ายๆหมากัดกันหรือแย่งกันที่โลกไม่หักเสียสละเราเสียสละบ้างก็ได้มันไม่ถึงตายบางคนไม่มีกินมีอยู่เยอะแยะด้วยซ้ำไปไม่ได้กินที่นี่ไปกินที่ไหนก็ได้กลับไปบ้านอีกมากมายแต่พอมาถึงคราวนี้ก็มาแสดงจิตใจอย่างนั้นมันน่าอายแต่ผมว่าแล้วมาฝึกดู เสียสละไปจนกระทั่งกินน้อยใช้น้อยได้กินให้ดีรู้ค่าของอาหารเรากินอาหารอย่างโน้นอย่างนี้ไม่จำเป็นจะต้องเอากิเลสที่เราชอบอาหารอย่างนี้จริงๆไม่เราจะกินอาหารอะไรที่มันมีธาตุที่จะเอาไปเลี้ยงร่างกายทหารที่เข้ามาถวายแล้วมันกัดแต่จานนี้มีพระเลี้ยงร่างกายทั้งนั้นน่ะรับรองเลยเนี่ยที่อยู่ในจานทุกจานเนี่ยตรงนั้นบางทีเราไม่ชอบอย่างนี้แหมเหลือแต่เราไม่ชอบอะไรเงี้ยเกิดไม่ชอบใจเกิดขึ้นมานั่นแหละมันจะเป็นกิเลสมากอันนี้ก็อธิบายเป็นตัวอย่างเป็นอุทาหรณ์ว่าเราจะมาฝึกกินเลี้ยงที่นี่มีกินเลี้ยงเสมอแต่ไม่เหมือนชาวโลกถ้าอาตมาจะอธิบายแบบชาวโลกกินเลี้ยงไปว่าเขาและไม่มีเวลาแล้วด้วยคุณไปด้วยตัวเองมันก็กินเลี้ยงกันเพื่อแล้วก็กินอย่างหลงปรุงแต่ง ตรวจสลากกินแบ่ง 16 10 ชาติจึงยังทำให้จิตใจของเราเสพกิเลสไปเท่าไหร่คุณไปนึกดูอาตมาแนะแค่นี้ก็คงจะพอนั่นแหละเขาได้กินอย่างไม่ฝึกดีแต่ที่นี่เราจะกินอย่างฝึกดีแม้ที่สุดจะมากินอาหารที่ไม่ต้องไปกินเนื้อส่งเนื้อสัตว์มีเหตุผลอย่างไรดีอย่างไรเกิดประโยชน์อย่างไรเรายกตัวอย่างเราบอกเหตุบอกผลมีข้อมูลอะไรเราก็ทำเราจะมาฝึกแต่งตัวก็ให้ดีกินเลี้ยงก็ให้ดีกินอาหารก็ให้ดีแม้จะอยู่ที่สุดในที่นี้มากันในต่างจังหวัดก็มาเราจะอยู่จะเป็นอยู่ยังไงจะนอนยังไงจะนั่งยังไงแม้แต่ที่นอนแล้วก็ไม่ต้องติดต้องยึดมากมายที่นั่งที่ทำงานแล้วก็ไม่ต้องติดต่ออะไรมากมายเราจะทำงานกันได้อ่าเราจะนอนกันได้ นั่งได้โดยไม่จำเป็นจะต้องไปฟุ้งเฟ้อฟุ่มเฟือยหรูหราอะไรรู้จักสาระก็จะเป็นอยู่ได้ด้วยดีไม่เปลืองแล้วจะฝึกแม้กระทั่งถ้าใครป่วยใครเจ็บอรหังงานนี้อาจจะไม่อยากแสดงเรื่องยาเสพติดหรือว่ายาป่วยยาเจ็บอะไรมากนักไม่ได้เน้นจุดนั้นก็จะมีอย่างอื่นอีกอย่างนี้เป็นต้นเราจะมาฝึกเพียรเรียนรู้กันทุกๆวันเราก็มีไปกะปิดกะปอยวันหยุดก็มีหนักขึ้นมีการแสดงธรรมมีการอภิปรายมีอะไรอะไรมากขึ้นทีนี้ถึงวาระนี้วันนี้เราจัดโดยการโฆษณาและก็บอกกล่าวกันว่าเราจะมีกิจกรรมแสดงทุกอย่างใน 4 วันนี้เราจะแสดงกิจกรรมที่เราใช้เป็นเครื่องเผยแพร่มีกิจกรรม ทางด้านกินด้านอยู่เริ่มต้นตั้งแต่เทพเช้าๆอบรมเรียนทฤษฎี 44 และต่อมาก็มีการแสดงสัมโมทนียกถาอย่างที่กำลังทำนี้เรียกว่าเทพตามวันธรรมดาเทศ 1 ชั่วโมงวันนี้เดี๋ยวจะหยุดไม่เทพ 1 ชั่วโมงเพราะว่าเวลาเลยไปแล้วเราจะเริ่มต้นกินเลี้ยง 10:00 น อาตมาตั้งใจจะให้เป็นโปรแกรมว่า 10:00 น กินเลี้ยงอาตมาก็ฉันพวกคุณก็รับประทาน 11:00 น เราจะพยายามให้เสร็จจากการกินและจาก 11:00 น เราจะแยกย้ายกันไปเรามีจุดต่างๆใครจะดูนิทรรศการเรามีบอร์ดมีอะไรหรือใครจะเดินเที่ยวอะไรต่ออะไรไปได้มีหมดเสร็จแล้ว ถ้าเราก็จะ 11:00 น เราจะแยกย้ายกันไปดูไปอะไรแล้วแล้วยังมีอีกอันนึงคือกิจกรรมถามไถ่ปัญหาหรือว่าสากัจฉาธรรมะแต่เราเรียกกันเสียอย่างภาษาไทยๆว่าใครอยากถามใครอยากทราบใครอยากใช้ขยะอะไรเราตั้งชื่อให้หมดอ่านป้ายดูมีตำแหน่งต่างๆที่คุณจะไปฟังหรือไปสนทนาที่ไหนๆตั้งชื่อเอาไว้ว่าตอบไม่อั้นก็เอาเชิญที่นี่ตอบไม่อั้นแต่ที่นี่แก้ปัญหาหัวใจก็ยังมีอะไรแล้วแต่เขายังไม่ถามอะไรถามเถอะที่นี่ตอบช่วยเหลือกันเท่าที่จะปลดทุกข์เท่าที่จะแก้ไขปัญหาให้กันได้มี 10 จุดบอกไว้แล้วอาตมาไม่พูดไม่มีเวลาอ่านเอาศึกษาเอาทำป้ายทำอะไรไว้บอกทิศทางสถานที่ถ้าไม่รู้ก็ถามคนในเราก็จะมี อยากไปถามอันนี้แล้วเสร็จพอถึงเวลาบ่ายโมงบ่ายโมงครึ่งเราจะมีอภิปรายซึ่งเราก็มีกิจกรรมเป็นพิธีกรรมเผยแพร่อาจจะมีอภิปรายหรือว่าจะแสดงอะไรเป็นตัวอย่างบนเวทีนี้วันนี้ขึ้นป้ายไว้แล้วบนเวทีนี้มีเรื่องประโยชน์อันมหาศาลจากการเลิกกินเนื้อสัตว์ซึ่งก็จะมีนายแพทย์โกศลกันตบุตรอายุ 90 กว่าทานอาหารมังสวิรัติมาแล้วตั้ง 50 กว่าปีจะมาเป็นตัวอย่างยืนยันเป็นนายแพทย์ด้วยอันนี้ดูเหมือนจะขอร้องอาจารย์อัมพรใช่ไหมเป็นผู้ที่สัมภาษณ์ข่าวดีนะอาจารย์อาภรณ์ช่างสักเหมือนกันแล้วก็จะพอซักพูดสำคัญที่แล้วเราก็ยังจะมีเราถือว่าสำคัญเพราะว่าท่านทำ การทำมามากจะมีดีในแง่ไหนถ้าเคยเขียนหนังสือออกวิเคราะห์วิจัยทางด้านวิทยาศาสตร์ท่านก็เป็นเพราะว่าถ้าเป็นนายแพทย์จริงๆไม่ใช่หมอโบราณนะเป็นหมอปัจจุบันเป็นนายแพทย์จากมหาวิทยาลัยเนี่ยถ้าต่อมาก็ต่อจากรอบแรกที่มีอาจารย์สัมภาษณ์นายแพทย์โกศลแล้วต่อมาก็มีท่านที่เข้าวิโรจน์พระราชดําริผู้ดำเนินการสัมภาษณ์อีกสำหรับผู้ที่ทานมังสวิรัติมาให้อาตมาก็จะอ่านถูกฟังหนึ่งมีโยมยังหลวงเรื่องของเรามีทุกระดับทั้งผู้ที่ได้รับการศึกษาสูงทั้งผู้ที่ไม่ได้รับการศึกษาสูงทั้งชาว ชาวเมืองชาวไม่มีเราไม่มีศักดินาว่าใครจะเป็นใครใครจะมีตำแหน่งยศตัดฐานะหรือว่าชาวบ้านชาวช่องอะไรเราธรรมะของเราไม่มีขีดคั่นธรรมะของเราเผื่อแผ่ทุกคนมีโยมยังหลวงเรื่องมีอาจารย์ดีชัยสนองอาจารย์ดีรับตำแหน่งคนเขาตั้งให้เป็นตามธรรมดาไม่จบมหาวิทยาลัยอะไรเลยเดี๋ยวจะเจอหน้าแล้วจะรู้ว่าอาจารย์ดีเป็นยังไงนะเดี๋ยวขึ้นเวทีด้วยเห็นบอกโอ้โหอาจารย์คนนี้เดี๋ยวเห็นต่อมาก็ยอมราตรีตัดขาเหรอตัดขาผิดใช่มั้ยอาตมาอาจเป็นอันตรายและพันเอกจำลองศรีเมืองนี่แหมนี่เก่งนะนี่เอาพระเอกจำลองศรีเมืองมาไว้ท้ายเลยควรจะให้เกียรติขึ้นต้น ดังขึ้นก่อนหรือเอาอาจารย์ดีมาจากนู่นน่ะท้องไร่ท้องนานั่นมามาขึ้นก่อนถ้าคุณจำลองจะถือก็ถือเท่านั้นแหละอยากทุกข์ก็ทุกข์นะถ้าไม่ทุกข์มันก็ไม่มีปัญหาอะไรไม่เอาเอามาไว้ตำแหน่งท้ายอะไรก็แล้วแต่อันนี้สำหรับรอบ 2 ยังมีรอบ 3 อีกแน่ะรอบ 3 เป็นรายการสัมภาษณ์เยาวชนรุ่นเยาว์ว่าไม่กินเนื้อสัตว์นั้นดีอย่างไรนะมีรุ่นยาวอีกนะมีตัวย่อยๆจะมาถามตามประสาอินโนเซ้นท์เหมือนกันแต่อาตมาก็เงินก็พูดภาษาฝรั่งซะเรื่อยๆมันก็ยังเก่งกว่าชาวฝรั่งอย่างที่เรียกว่าไม่เดียงสาต่อประสานชื่อก็เดี๋ยวฟังดูบ้างมีทั้งเด็กผู้ใหญ่เราสอนนะแต่อันนี้จะมีกับเยาวลักษณ์เป็นผู้นำทีมเยาวชนซักถามสำหรับเยาวชน มีดสำหรับรายการของวันนี้รายการของพรุ่งนี้ก็จะมีเขื่อนป่าสักสำหรับพรุ่งนี้วันนี้จะไม่พูดละส่วนรายการจะมีประจำวันอะไรอีกบ้างอาตมาก็บอกคร่าวๆพอเสร็จจากสัมภาษณ์แล้วหรือว่ามีรายการบนเวทีแล้วเราจะไปเสร็จตอน 4 โมงครึ่งให้ได้พยายามอยู่ในเวลาเมื่อ 4 โมงครึ่งเสร็จแล้วก็แยกย้ายที่ตอนที่มีรายการบนเวทีนี่ขอให้วงซักแหลกแต่เรายอมตำแหน่งสนทนานะถ้ามารวมที่เวทีมาฟังอภิปรายหรือมาฟังอันนี้กันเป็นมันจะได้เป็นมวลมันจะได้เป็นเอกภาพหลังจากนั้นมันแตกมันแหลกเพราะฟังกันเสร็จแล้วพอ 4 โมงครึ่งจะไปซัดกันต่ออีกทีนี้ เลยทักกันต่อไปจนเย็นเย็นถึงทุ่มนึงจะมีรายการภาคค่ำรายการภาคค่ำก็มีป้ายบอกไว้แล้ววันแต่ละวันมีอะไรบ้างมีธรรมชาติแต่ละเรื่องแต่ละเรื่องก็โปรดติดตามอาตมาก็ทั้งได้กล่าวเปิดงานครั้งได้แสดงสัมโมทนียกถาและทั้งได้โฆษณารายการพอสมควรแก่เวลาแล้วก็ขอยุติการกล่าวณบัดนี้ในลำดับต่อไปก็จะถึงกาลกินเลี้ยงขอดำเนินการคือเลี้ยงจะทานอาหารนี้ถ้าผู้ที่เคยมาในสถานที่นี้จะเห็นพระท่าน ทำท่าทางท่าทีแล้วก็นิ่งสงบบ้างหรือไม่ก็มีผู้เป็นภันเตนำกล่าวเพื่อที่จะให้เป็นสิ่งที่ชี้ชวนคือโน้มน้อมบอกเป็นแนวทางให้พิจารณาหรือให้สำนึกสังวรในขณะนั้นขณะนั้นบ้างแต่แท้จริงแล้วอันนี้ก็เป็นบทสอนของพระพุทธเจ้าที่ท่านเรียกว่าปัจจยหรือว่าปฏิสังขาโยนิโกรมานะกิจการในขณะที่พิจารณาในขณะที่จะทำอะไรที่อริยบทกินเป็นอิริยาบถจ่ายเพราะเราจะต้องพิจารณากิเลสมันอยู่ในนี้เหลือหลายเหลือเกินการปฏิบัติธรรมด้วยการกิน เป็นการตัดกิเลสชั้นสำคัญมีคนคอยกล่าวตู่ว่าการกินอาหารไปมัวแต่วุ่นวายถึงเรื่องอาหารนั้นน่ะจะปฏิบัติทำอะไรกันอาตมาขอยืนยันว่าศาสนาพระสัมมาสัมพุทธเจ้านั้นปฏิบัติธรรมะตัดกิเลสกันด้วยการกินสังวรประทานอาหารประทานจนกระทั่งเกิดภาวนาประธานอนุรักษ์พัฒนาประธานได้อย่างแท้จริงเป็นสัมมัปปธาน 4 ในขณะปฏิบัติกินอาหารนี่แหละห