190323-032 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-แดนอโศก-ฬ004.txt
เนื้อหาในไฟล์
เช้าวันที่ 23 มีนาคม 2519 พ่อท่านพระโพธิรักษ์ได้นำหมู่พิจารณาอาหารและธรรมสถานแดนอโศกตำบลทุ่งลูกนกอำเภอกำแพงแสนจังหวัดนครปฐมพูดถึงผู้ที่มีสติครองคนพูดที่รู้เท่าทันในภาษาแล้วก็อ่านภาษาน้ำตาลเข้าไปรู้ถึงจิตยังจิตลงไปอ่านเวทนาได้ผู้นั้นย่อมเป็นผู้ที่จะเข้าอยู่ที่เป็นผู้ที่เป็นพระโยคาวจรเป็นผู้ที่จะกระทำผลให้แก่ตนได้เพื่ออ่านออกได้สุขได้ทุกขเวทนารู้ทุกข์แล้ว เบาๆทุกตัดทุกข์คลายทุกข์เรื่องทุกข์ออกทำให้มันลดลงจนกระทั่งไม่เหลือทุกข์ได้ผู้นั้นก็เป็นคนที่ได้ปฏิบัติสติปัฏฐานหรือปฏิบัติวิปัสสนาแท้เป็นผู้รู้ชัดในเรื่องของจิตโดยเฉพาะตั้งแต่คันเวทนาอ่านอย่างลงไปถึงจุดอย่างนั้นจริงๆมีอาการสุขมีอาการทุกข์รู้ชัดมันแตกต่างกันอย่างไรระงับถูกลดได้จริงเกิดผลจริงนั่นคือปฏิบัติวิปัสสนาที่แท้จริงด้วยสิทธิสถานที่ผู้กระทำรู้อย่างนี้ว่าความปรุงของจิตมันเป็นลักษณะที่ทรงเป็นทุกข์นั้นเองหรือแม้แต่พยายามที่จะให้มันเป็นสภาพของจิตไม่เหลือเศษของทุกข์ จะเหลือแต่ความสุขอยู่บ้านเราก็รู้ชัดว่าเป็นการพ้นจากทุกข์บ้างแล้วเป็นขั้นตอนแต่สุขก็ยังเป็นสังขารจะไปติดมีสุขนั้นไม่ได้เพราะฉะนั้นจะต้องลดศพนั้นให้อ่อนวางให้เป็นอุเบกขาทำเผด็จการวางเฉยหรือจิตเป็นธาตุรู้จะรู้ความจริงตามความเป็นจริงอยู่ทั้งนั้นการกระทำจะรู้เท่าทันสังขารอย่างนี้เป็นค่ารู้ที่รู้ชัดเจนจริงๆเราเรียกมันว่าวิญญาณวิญญาณอย่างนี้รู้เท่าทันแบ่งออกว่าที่ไปรู้นั้นก็เป็นส่วนหนึ่งในวันนั้นที่สิ่งที่ถูกรู้ขนาดนี้คือตัวจิตเองนั้นคิดที่ถูกรู้นั้นเรียกว่ารู้แต่เป็นรูปเศรษฐกิจซื้อบางที ตุ๊กตาเป็นสิ่งที่ได้รู้จักรู้แจ้งรู้ลักษณะอาการของมันแล้วและเราก็เข้าใจที่มันรับรู้ได้เพราะมันยังมีสภาวะที่เรียกว่าอายตนะต่างๆวิปัสสะอยู่จึงได้เกิดเวทนาเหล่านั้นถ้ารู้เท่าทันด้วยประการอ
อ่านต่อ
ย่างนี้ผู้นั้นก็เป็นผู้ที่มีความรู้เยี่ยมยอดเป็นผู้ที่ถือว่าตัววิชาเป็นความรู้เป็นผู้ที่มีตัวรู้และมีความรู้ซ้อนอยู่ในนั้นเสร็จเรียกว่าวิญญาณที่มีวิชาให้รู้เท่าทันในสังขารทั้งปวงจะให้สังขารเหล่านั้นเป็นไปโดยควรขนาดใดก็รู้และรู้ด้วยว่าตัดทุกข์ออกจากสังขารนั้นแล้วไม่มีทุกข์อยู่ในจิตที่มันยัง คงอยู่ยังเป็นไปอยู่จะรู้อย่างแท้จริงผู้นั้นจึงเป็นผู้มดปัญหาหมดอุปทานหมดพบหมดชาติหมดแม้กระทั่งชรามรณะโสกะปริเทวะทุกข์โทมนัสอุปายาสสักทั้งหมดเกลี้ยงอย่างแท้จริงจงพิจารณาไตร่ตรองผัสสะเป็นสำคัญแล้วก็อ่าไม่เท่ากันในเวทนาจริงๆธุรกิจข้างนอกนั้นเป็นตะเกียงภายนอกที่ปรึกษาและเข้าไปถึงแม้จะอยู่ในจิตเองไม่ได้เกี่ยวข้องกับตาหูจมูกลิ้นกายก็จะต้องรู้เท่าทันในผัสสะของจิตดังนั้นเองและรู้ในเวทนาในเวทนานั้นด้วยและก็เข้าใจลักษณะของสุขของทุกข์อุเบกขาเข้าใจให้เก่ง อุเบกขาเป็นฐานเป็นสิ่งที่ยืนอยู่เราจะให้เฉยให้วางได้อยู่อย่างนั้นเป็นปกติเป็นอย่างเก่งทำได้อย่างจริงจังผู้นั้นก็เป็นคู่แข็งแรงเป็นผู้ที่ประเสริฐเป็นผู้ที่เรียกว่าถึงแล้วถึงการกระทำได้เป็นปัณโณที่เรียกว่าสุปฏิปันโนทำออกทำเข้าทำสูงทำต่ำทำมากทำน้อยทำได้อย่างแท้จริงเลย