190314-025 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-แดนอโศก-ฬ004.txt

เช้าวันที่ 14 มีนาคม 2519 พ่อท่านพระโพธิรักษ์ได้นำหมู่พิจารณาอาหารณธรรมสถานแดนอโศกนครปฐมนครปฐม เธอขึ้นมาเรียกว่าอนุพยัญชนะตามภาษาบาลีเป็นรูปบ้างเป็นรสบ้างเป็นจริงบ้างเป็นเสียงบังเป็นสัมผัสบ้างต่างๆซึ่งเราเองรู้ไม่เท่าทันมานานแล้วกว่าจะพิจารณารู้เท่าทันและลดละเลิกถอยลงไปให้มันน้อยเข้าหาแก่นเข้าหาสาระของมันแท้ๆเราจะมีภาระเบาเราจะลดภาระของเราเราจะเหน็ดเหนื่อยน้อยลงเราจะมีเวลาเหลือไปสร้างสิ่งที่เป็นแก่นอื่นๆได้อีกเพราะเราในรถเวลาเราในรถแรงงานที่เราไปเปลืองเปล่านั้นไปเสียแม้แต่ทุนรองที่ไปจ่ายเพราะเราไปหลงในรูปในรถในกลิ่นมีเสียงในสัมผัสที่เขาไปสร้างกันขึ้นมาพ่อเอาไว้ แล้วเราก็ไปเพิ่มเปล่าพวกนั้นเมื่อเราได้ลดลงมาแล้วเราจึงเป็นผู้กำไลเป็นผู้ที่เหลือสาระเอาสาระให้มันงอกเงยขึ้นไปใหม่ได้อีกถ้าเราไม่เปลืองมากที่สุดเราไม่เปลืองแรงกายแรงปัญญาของเราทุนทรัพย์ไม่ได้เสียไปเวลาเราไม่ได้เสียไปเราก็เอาไปสร้างอันอื่นเอาไปทำอันอื่นก็จะมีการได้มีส่วนได้มีผลผลิตเพิ่มขึ้นดังนี้เราเรียกว่าความเจริญคนต้องทำให้มันเกิดความเจริญไม่ใช่ว่าจะเป็นเรื่องราวถูกเขาหลอกแล้วหลอกเราแล้วก็เป็นตัวเองมีแต่สิ่งที่เขาหลอกจะต้องแทงเข้าหาแก่นสารแทนเขาหาเนื้อหาสาระแท้ๆอย่าหลงสิ่งพ่อสิ่งเพิ่ม [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe]