190426-034 อภิณหปัจจเวกขณ์-กฉ-พ่อท่าน-แดนอโศก-R022.txt

โฟลเดอร์สมณะโพธิรักษ์ - 2520 อภิณหปัจจเวกขณ์ (184 ตอน) MP3 ถอดเสียงเป็นข้อความ รอตรวจอักษร
ประเภทไฟล์เอกสาร (text/plain)
ขนาดไฟล์7.94 KB
วันที่แก้ไข1 มิถุนายน 2568

เนื้อหาในไฟล์

วันนี้วันที่ 26 เมษายนพุทธศักราช 2519 พ่อท่านแสดงธรรมะก่อนฉันเช้านะธรรมสถานแดนอโศกต่อไปนี้ใช้ธรรมะปฏิเวธที่พ่อท่านต้องปฏิบัติและได้นำบูชาสัมฤทธิ์ที่พำนักอยู่แดนอโศกพิจารณาปัจจัยหลักเกิดมาเป็นคนสวยงามหาความเจริญในตัวความเจริญสติปัญญาที่รู้แท้รู้จริงรู้การลดรู้การเพิ่มให้กับชีวิตชีวิตเราถูกเพื่อนสอนมาให้เพิ่มมากกว่าให้ลด แล้วจะมีการหักเพิ่มมากก็หัดรถเวลามาปฏิบัติธรรมหรือว่ามาเรียนรู้ทางธรรมนั้นธรรมะสอนให้ลดมากกว่าเพิ่มมีแนวโน้มมาทางด้านรถมากกว่าด้านเพิ่มแม้แต่การกินส่วนลดการใช้ส่วนลดการอะไรต่ออะไรหลายๆอย่างก็ลดดูง่ายๆดูเผินๆแม้แต่การทำงานก่อนลดการทำงานแต่แท้จริงก็ไม่ใช่ว่าการลดการเรื่องการทำงานในบริษัทรถที่แท้จริงไม่ได้ลดหรอกเราก็ยังมีเพิ่มอยู่ในการทำงานนั้นแต่การทำงานนั้นแปรสภาพมาเป็นการเรียนมาเป็นการฝึกฝน ขาย 70 ขาปัญญาสินค้าในเบื้องต้นและเราก็จะทำงานอื่นๆประกอบไปทางเท่าที่จำเป็นไม่ได้ลดงานคนเราไม่มีการงานไม่มีกรรมไม่มีการงานก็เป็นการเป็นคนหมดถ้าไม่ใช่คนซะแล้วซึ่งมันเป็นไปไม่ได้แต่ดูเผินๆเหมือนกับรถงานแต่ที่จริงไม่ได้ลดงานก็จะจริงเปลี่ยนสภาพมาทางนั้นเปลี่ยนงานมาก็จึงไม่ใช่รถงานจะเพิ่มงานแต่รถสิ่งที่โลกรถสิ่งที่เราไปติดยึดรถสิ่งที่เราเจอไอ้มัวเมามันลดลงมาทั้งหมดตั้งแต่ต่ำๆยาวๆถ้าจะเอาไปต่างๆลดลงมาถูกลดกลิ่น สัมผัสมันยวนชวนใจจะพยายามลดอย่าไปตามใจตาหูจมูกลิ้นกายเจอลูกเจอรถเจอกิ่งเจอเสียงเจอสัมผัสก็ไปตามใจมันไม่เอารถห้ามหยุดรถในเรื่องการโรคมอเตอร์ไซค์ในลาภมียศต่างๆในสรรเสริญต่างๆแม้มันจะมีรากมากเพราะความขยันของเราจะมียศสูงเพราะสมรรถภาพหรือความสามารถของเราจะมีสรรเสริญพระเราได้กระทำดีมีความดีก็จะต้องรู้เท่าทันเราเป็นไปตามธรรมและเราจะไม่หลงตัวหลงตนแล้วก็จะไม่พยายามสะสมกอบโกยหรือยึดถ

อ่านต่อ

ือไว้เป็นของตัวจนหลงตัวหลงตนลาบเป็นข้าวเป็นขอเป็นวัตถุประสงค์และมันจะมีหรือไม่ มีก็ตามสรรเสริญกระบี่แล้วจะมีหรือไม่มีก็อย่าไปหลงตัวหลงตอนฉันเป็นเรื่องของจิตที่จะเข้าไปติดประยุทธ์อีกทีนึงเข้าไปพัวพันพ่อมันสรรเสริญเนี่ยมีแล้วมันก็คูปองอยู่ในใจแล้วมึงก็ทำให้เรามีมานะที่ตรงนี้เรามาลดทั้งนั้นรถลงรถลงรถลงนิดหน่อยคลายหรือรู้ความจริงว่าเป็นไปโดยสัจจะเราเป็นคนดีก็ย่อมได้รับสิ่งตอบแทนในส่วนดีเป็นธรรมดาและเราก็ไม่หลงติดยึดมันรู้ชีวิตว่ามีปัจจัยเท่าไหร่จะต้องปรากฏว่าไม่ได้ปัจจัยที่น้อยขนาดไหนที่เราจะทำให้เจ็บทนได้อันไหนไม่ควรตัดออกตัดออกรถออกไปจริงๆจนตัดขาดบางอย่างไม่แตะต้องไม่เกี่ยวข้องบางอย่างเกี่ยวข้องบ้างไม่เกี่ยวข้องบ้าง บางอย่างจำเป็นต้องเกี่ยวข้องอยู่แต่จิตของเราจะต้องไม่เข้าไปคลุกเคล้าคลุกคลีหรือไม่ก็ไปสังขารและทำด้วยไม่ปรุงเป็นชอบในกรุงเป็นชังพวกนี้ต้องอ่านให้เป็นชั้นเชิงเข้าไปให้ละเอียดละออรหัสรถหัดเพิ่มหนี้ในทางธรรมจะสอนอย่างนี้เพราะฉะนั้นก็บอกเสมอเตือนเสมอทั้งเครื่องใช้เครื่องกินทั้งสิ่งที่เกี่ยวข้องเกี่ยวพันคือมันจะสัมผัสทางหูตาจมูกลิ้นกายแม้ที่สุดเกิดขึ้นเองจิตใจเราจะต้องพยายามพิจารณาแล้วก็ลดละปลดปล่อยการได้เป็นงานการที่เป็นกุศลที่เป็นสิ่งดีที่เป็นสิ่งเป็นโครงสร้างสรรค์อยู่ตามฐานะตามหน้าที่ตามความเหมาะสมของแต่ละฐานะเราก็จะกระทำไปให้เจริญเป็นที่สุด ต้องรู้แยกแยะไม่ออกแล้วก็ทำให้ตรงตามนั้นมันเรียกว่าสัจ

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน