190530-041 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-แดนอโศก-ฬ004.txt

งไม่ว่างไม่ว่างปล่อยมันยังไม่หลุดร่อนเพราะเราจะทำวันใดเราก็ทำมันจะพูดอะไรก็พูดตามพูดตามฐานะแม้เราจะคิดของตัวเราเองเราต้องประมาณในความคิดประมาณในมโนกรรมประมาณในเวทีกรรมประมาณในกายกรรมทุกคนเท่านั้นที่จะทำได้มากถึงจะพูดเป็นมาและ ให้รู้ขั้นตอนจะรู้ระดับตัวเองให้รู้ฐานะของตัวเองว่าเราคิดมากไปเราต้องหัดพักขัดยุทธกรรมฐานต้นๆเขาถึงไม่ให้มานั่งหลับตาแล้วก็ให้มานั่งทำกฐินเกาะไว้ที่ดินถิ่นน้ำที่ใสกินลมเกาะไว้ที่รูปนั้นรูปนี้เกาะไว้ที่ลมหายใจเกาะไว้ที่อะไรก็ตามแต่ถ้าหากหยุดให้มากหยุดคิดพวกที่นั่งทำแต่สิ่งนั้นตรงนี้ก็คือทำพวกระงับอุทิศจักรได้แล้วมันก็จะตกสีน้ำตาลขึ้นมาใหม่อย่าให้มันตก ที่ทำย้อนคำย้อนมาตามพระพุทธศาสนามีพระก็มาปรุงขึ้นใหม่อยากให้มันเป็นผีนะมีพระเรียกว่าตั้งสติขึ้นสร้างจิตด้วยสายตั้งจิตใจให้มันตกสีน้ำมิตรภาพชื่อว่าเพราะว่าคุณต้องตื่นขึ้นมาฉันต้องลุกมาทำงานไม่ต้องอะไรต่ออะไรขึ้นมาฟื้นขึ้นมามันเป็นสิ่งนั้นมีพระจิตฟุ้งซ่านมันมีน้อยแล้วมันไม่มีฟุ้งซ่านแล้วมันมีแต่คิดตามรูปตามเรื่องแต่จำนวนประชาชนธรรมดาหากคนนั้นก็อยู่สบายแต่ว่าผู้ใดมาหัดนั่งดับอุปสรรคโดยวิธีหลับตาตกที่หน้าที่สร้างมาเพื่อที่จะมีพระแต่ไม่เรียนรู้วิทยาศาสตร์ เป็นพระอรหันต์ไม่ได้เข้าใจไม่ได้มันก็ต้องเรียนรู้ด้วยเรียนรู้อาจจะเอามาจากอุทิศจากคุณครูจะนั่งหลับตามาอ่านแล้วก็ดับอุปสรรคอุปสรรคและก็แก้ไขไม่ให้มีทีนะมีพระแล้วก็ได้แล้วก็ตามก็ต้องมาเรียนรู้ถึงสภาพของพยาบาลโทสะความกดขี่ข่มเหงด้วยความผูกพันและมาเรียนรู้ศึกษามาฉันทะต่างๆให้ได้และมันก็เป็นบริเวณเหมือนกันก็ได้แต่ธรรมดาแล้วเราจะต้องเรียนรู้ตามนั้นจมูกลิ้นกายใจคือมันเคยเกิดจากที่มันเกี่ยวข้องใครอยากดูรถสิบล้อที่จะต้อง อะไรต่างๆนานาหรือไปต่อโทรศัพท์มันจะลงจากจีนมาตัดตามไปฉันจะตัดพยาบาลมาว่างจากพวกนี้มันจะตกทีละนิดมันจะมีรอยฟุ้งอยู่ในจิตอยู่บ้างก็หัดตัดวันนั้นถ้าจิตนั้นไม่ทำให้เราถึงรำคาญลำบากลำบนอะไรมันก็ไม่มีอุปสรรคมันก็เป็นอุปสรรคธรรมดาคือสิ่งไม่ต้องฟุ้งอยู่ไปตามรูปเรื่องของมันมันเป็นมันเป็นนิดๆแล้วมันเป็นสันมันเป็นอะไรแต่ไรซึ่งนอกจากเรื่องแล้วถ้ามันไม่ทำให้เรารำคาญไม่มีคนจะไม่มีเรื่องอึดอัดเดือดร้อนอะไรก็ขอรูปก่อนไม่กวนใจอะไรเราเราไม่ติดอะไรพวกนั้นก็ไม่มีปัญหาเพราะว่าสีดำมีพระอันเดียวเพราะขณะนี้พวกเราเนี่ยถ้าตรวจตามไป พวกเราก็ไม่มีแล้วไม่มากมายหรือขาดสิ้นได้ก็ยิ่งแน่ใจก็ยังดีเพราะว่าบาปก็ไม่มีแล้วไม่มีอะไรมากมายเราตัดขาดหมดแล้วก็ดีหรือเปล่าที่ได้ไปจนถึงมาน่าจะเคยอธิบายให้ฟังพยาบาลละลายลงไปจนกระทั่งถึงสมาธิอธิบายอยู่แล้วเราไม่มีความลำบากใจอะไรไม่ฟุ้งซ่านอะไรแล้วก็ไม่มีแล้วแล้วตัวนึงเพราะรสชาติเอาไปสร้างเพราะว่าตัณหาเป็นวิมานเป็นรูปเป็น สวรรค์เป็นเรื่องนั้นเรื่องนี้กูจะกลับไม่ติดก็ไม่มีแล้วก็ยังเหลือไปติดเกาะติดสงบจิตสงบจิตตกภวังค์ตกหลี่ตกดาบแล้วเราก็ไปหยิบจับๆๆแรกๆที่นั่งไม่ได้อยากให้ช่วยจะให้ช่วยช้าเฉื่อยชานี่เหนื่อยหรือไม่หยุดไปมันเป็นแนวโน้มรู้ลักษณะของมันให้ดีลักษณะของมันเฉยชาเลยน้องไม่ได้ถามไม่เอาภาระไม่กระทืบก็กล่าวไม่รู้ไม่ตื่นแต่ไม่ต้องพูดถึงแล้วก็พูดเลย What the fuck กลับมาให้เป็นผู้ตื่นผู้เบิกบานแจ่มใสแล้วก็รู้ชัดรู้เจนอะไรเหมาะอะไรคุณก็ควรหอพักกับพักพอเพียงกับเพื่อนอย่างนั้นจึงจะเรียกว่าบริบูรณ์เมื่อครั้งแรกกับปีนักษัตรได้โดยอุบายต่างๆนานาที่เราเคยพูดแล้วหลาย