สื่อธรรมะพ่อครู(ศีล สมาธิ ปัญญา) ตอน เดรัจฉานกถาและสมณะกถาที่ถูกตรงนั้นเป็นอย่างไร.docx

มามันก็เป็นสิ่งที่ถือว่าเป็นเดรัจฉานกถา กถา แปลว่าคำพูด ถ้าพูดคําใดๆออกมาก็เป็นเดรัจฉานทั้งนั้น คำว่าเดรัจฉานกถาหมายความว่า อย่าพูดไปเป็นเดรัจฉานที่หมายถึงสิ่งที่ขวางทางนิพพาน คุณอย่าไปกล่าวเรื่องนั้นเรื่องนี้ออกมาแล้วมันกลายเป็นเรื่องที่ไม่เปิดให้รู้ว่ามันจะทำอะไรที่จะรู้กิเลส ทำอย่างไรจะทำให้กิเลสหลุด ก็ต้องอาศัยการพูดอาศัยวัตถุอาศัยทุกสิ่งทุกอย่างมาเป็นรูปธรรมมาเป็นเรื่องกล่าวถึง มาเป็นพาหะ ที่จะรู้จักว่ากิเลสเกิดจากสิ่งนี้ แล้วก็อ่านกิเลสให้ออกด้วยสัจจะที่จริง กำจัดสัตว์หรือกิเลสที่มันเกิดได้อย่างจริง คุณก็จะได้นิพพาน แต่ถ้าคุณพูด พาซื่อ ไม่พูดอะไรเลย จะพูดออกไปก็จะเป็นคำพูด เป็นกถา คุณจะพูดเรื่องข้าวเรื่องน้ำเรื่องที่นอนของหอมเรื่องญาติ เรื่องหมู่บ้านนิคม เรื่องสตรีบุรุษเรื่องท่าน้ำทะเล ความเจริญความเสื่อมพูดไม่ได้หมดเลย สรุปคือ ถ้าคนไม่รู้จักเดรัจฉาน คุณก็พูดออกมาก็เป็นคำที่ขวางทางนิพพานหมด แต่ที่จริงแล้วพูดได้ทุกคำทุกเรื่องแหละ แต่จะต้องพูดแล้วต้องอธิบายให้เข้าใจให้ได้ว่าคำพูดนี้ เป็นไปเพื่อนิพพานอย่างไร นั่นก็จะพ้นคำว่าเดรัจฉาน ถ้าไปพูดแล้วทำให้คนเข้าใจไม่ได้เข้าใจผิดไปขวางทางที่จะเดินสู่นิพพาน อธิบายไม่ออก อธิบายให้เข้าใจวิธีการปฏิบัติวิธีเกี่ยวข้องกับอันนั้นอันนี้แล้ว คุณทำอันนี้แล้วก็จะรู้กิเลสแล้วก็จะฆ่ากิเลสได้ คุณก็จะไปนิพพานได้ แต่คำที่พูดแล้วทำให้คนเข้าใจว่ากิเลสเกิดจากคำพูดอันนั้นการกล่าวถึงคำพูดเรื่องนั้นเรื่องนี้แล้วคุณก็อ่านกิเลสออกได้ แล้วคุณก็กำจัดกิเลสได้ อันนั้นไม่ใช่เดรัจฉานกถาแต่เป็นสมณะกถา อาริยกถา นิพพานังปรมังวทันติพุทธา ผู้ที่เป็นพุทธะ เป็นอาริยะแล้ว คือพุทธะ จะกล่าวอะไรอย่างไรก็พาไปนิพพานทั้งนั้น วทันตะ แปลว่าจะกล่าวอะไรก็กล่าวเป็นไปเพื่อนิพพานอย่างยิ่ง คุณสังเกตไหม อาตมาพูดอะไรอย่างไรเดี๋ยวก็จะพาไปหาปรินิพพานไปหานิพพาน จะมาพูดขึ้นต้นด้วยโลกเป็นนรกทุจริตเรื่องหยาบอะไรก็ตามไป เดี๋ยวก็ค่อยๆอธิบายไปสู่นิพพาน นิพพานังปรมังวัตทันติพุทธา คุณสังเกตสิอาตมานี่แหละเป็น พุทธา คือผู้รู้แล้วก็จะพูดเป็นแบบนี้ทั้งสิ้น นี่คือตามที่พระพุทธเจ้าท่านตรัสไว้ในโอวาทปาติโมกข์ เพราะฉะนั้นเดรัจฉานกถา แน่นอนคนที่พูดเรื่องเหล่านี้แล้วก็จะไปให้เกิดการล่าลาภยศสรรเสริญต่างๆนานา โดยไปยินดีในสิ่งเหล่านั้นคือนรกทั้งนั้น คุณยินดีในลาภยศ ก็นรก ยินดีในสรรเสริญก็นรก ยินดีในสุขก็คือนรก ที่จริงโดยพยัญชนะคำว่าสุขนั้นคือ สุคือดี กับ ขะ คือว่างนั้นดี แต่คุณก็ไปยินดีแต่สุขไม่ยินดีในความชั่ว แต่พระพุทธเจ้าบอกว่าสุขนั้นเป็นของเก๊ สุขขัลลิกะ มีแต่ทุกข์เท่านั้นที่เกิดขึ้นตั้งอยู่ดับไป หมดความสุขความทุกข์นี่แหละคือนิพพาน อาตมาไม่ค่อยได้ยินอาจารย์ที่ไหนบอกว่าให้หมดทั้งความสุขความทุกข์นั่นแหละจะได้นิพพาน มีแต่จะหลอกให้ไปหาสวรรค์ สุขมันมีแต่ของเก๊ สุขขัลลิกะ ทุกข์นั้นของจริง ผู้มีภพชาติก็มีความสุขความทุกข์อยู่ ผู้หมดความสุขความทุกข์ก็คือผู้ที่ได้นิพพานไม่มีภพชาติแล้ว ต้องมาเรียนรู้ความไม่สุขไม่ทุกข์ให้ได้ แล้วก็จะบรรลุได้สูงสุด 620529_พุทธศาสนาตามภูมิ บ้านราชฯ ตอบปัญหาให้สุดจนหยุดเดรัจฉานกถา