211027-1-044 ทางเอกภาค1-ตอน044(หน้า183)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท051.txt
เนื้อหาในไฟล์
วันศุกร์ที่ 27 ตุลาคมพุทธศักราช 2521 แต่จากนี้ไปพ่อท่านพระโพธิรักษ์ด้วยนะโมทำวัตรเช้าซึ่งเป็นการเรียนทาง A ภาค 1 บทที่ 6 ครั้งที่ 44 ที่พุทธสถานสันติอโศกหากเรามาเรียนกันต่อในการเรียนทุกคนต้องจับต้องจับสาระและสาระและก็ต้องรู้ถามปัญหา ในตำราในหนังสืออธิบายไปเป็นชั้นเป็นขั้นเป็นตอนระดับๆไปทีนี้เวลาเรามาเรียนแล้วเสร็จเวลาต้องอธิบายอาตมาอธิบายอธิบายแค่นั้นเป็นเป็นต้นเท้าแต่ว่าอธิบายแล้วก็อธิบายขยายผลผลิตเชิงซ้อนในรอบที่ละเอียดในรอบที่สูงขึ้นไปเพราะบางคนนี่มันก็อาจจะไม่ใช่ฐานเกินฐานะของเราเราก็ต้องรู้ว่าสิ่งที่เราฟังเป็นภาษาเป็นความรู้ที่เกินฐานะนั้นก็ ความรู้ที่ไม่ใช่ฐานะของเราแต่เราก็ไม่ใช่ว่ารังเกียจที่จะไม่รู้แล้วก็สามารถรู้แล้วเราก็รู้ไว้ได้แต่การรู้ไว้ก็ไม่ใช่ว่าเราจะเอามาใช้กันทันทีเมื่อเรารู้แล้วว่ามีสถานะเราก็ต้องประมาณให้มันลงตัวเรากำลังทำกรรมฐานอะไรอยู่ฐานะของเราเรากำลังเป็นยังไงแค่ไหนอันใดที่มีเรื่องที่เราจะจัดการกับเราเราก็ต้องรู้ฐานะของเราไม่แปรปรวนและความรู้เราจะทุกข์เพิ่มขึ้นเป็นปริยัตินำหน้าไปเราก็รู้ปริยัติธรรมนำไปเท่าไรก็ได้ไม่แปลกก็ได้แล้วก็ไม่ได้เสียเวลาอะไรเพราะว่ายังไงเราก็ศึกษาแล้วก็มีเวลาไปแล้วก็ไม่ให้สูญเปล่าฟังไปก็รู้ไปก็ไกลไปอะไรไป เสริมได้จริงๆมันก็มีรูปรอยที่ช่วยเสริมมั่งไม่ใช่ว่ามันไม่ช่วยทำให้เราเองได้เข้าใจอะไรอะไรมากขึ้นมันก็ยิ่งดีขึ้นปัญญามันก็ช่วยตนแล้วมันก็สอนคลองในการที่มันจะมีเหตุปัจจัยหรือว่ามีอะไรอื่นที่เป็นข้อมูลทำให้เราเข้าใจมันยังไงยังไงมันก็มีลูกลอยสอดคล้องแล้วมันจะรอบลึกรอบละเอียดรอบสูงรอบยังไงก็ตามถ้าเราเข้าใจธรรมะดีแล้วมันเชื่อมต่อฟ้องกันมันไม่ขัดกันแต่มันเชิงลึกแต่แท้จริงมันไม่ขาดเราก็ต้องเข้าใจมันก็เป็นเชิงชั้นที่มันส่งเสริมชุมชนชั้
อ่านต่อ
นที่มันสอดคล้อง สงกรานต์ที่มันเหมือนส่วนที่มันไม่เหมือนพอมันเกิดทุกข์กลับมันเกิดไปในรอบอีกรอบนึงแล้วเนี่ยเพิ่งจะใช้ภาษาอะไรพูดมันก็จะต้องเข้าใจว่าในรูปนี้มันชัดเจนลักษณะอย่างนี้แหละไม่ต้องหันกลับทิศกับอะไรไปบ้างแต่มันไม่ได้มันส่งเสริมไปในชีวิตของโลกุตระหรือจิตของโลกที่ยากก็แล้วแต่มันก็ส่งเสริมลงถ้าไปในทางธรรมมันก็ส่งเสริมโลกุตระมันก็ส่งเสริมขึ้นมันเป็นรอบก็สำคัญเราฟังแล้วเราจะต้องอย่าให้แปรปรวนยิ่งรู้มากและยิ่งหลงระเริงไฟฉายมีอะไรก็ได้ไปแล้วก็สับสนตนเองมีความจริงฐานจริงจิตใจกิเลสอะไรอะไรของเรา มันมีอะไรเรื่องไหนก็ไม่รู้ว่าเรื่องนั้นขณะนี้อะไรเป็นศักยะขณะนี้มีเรื่องอะไรที่เรากำลังปฏิบัติอยู่ให้แก่เราเองแล้วเราก็จะไม่พูดได้หลงเลิกกับภาษาแม้เรานึกว่าเราฟังภาษาข้อที่ศึกษาเรียนไปแล้วมากมายก่ายกองไว้นู่นไอ้นี่จะเสร็จแล้วฐานของเราก็ไม่รู้เลยยิ่งเรียนก็ยิ่งเยอะไม่รู้ฐานะตนแล้วก็ปฏิบัติผิดฐานมันก็ไม่ได้ประโยชน์อะไรต้องรู้สภาพที่เป็นจริงให้ได้ตอนนี้ก็สรุปอัตราต่างๆหมายถึง กำหนดและกำหนดเป็นจริงไม่มีสิทธิ์ที่เป็นตัวหลักใหญ่สร้างเป็นโบราณหรืออัตราเป็นมโนราห์เป็นอรูปมัตตามาตรานี้เป็นชื่อ 3 ระดับ 1 ตุลาคมเนี่ยมันชื่อสามระดับคือหมายถึงว่าเป็นผู้ที่เป็นผู้ติดตั้งจริงๆยกจริงๆอยากฟังละเอียดกันมากมายเป็นตัวเป็นตนแล้วก็คุ้ม ปั่นมโนเป็นตัวเป็นตนเป็นรูปเป็นร่างเป็นเรื่องเป็นจริงเป็นจังอยู่ในจิตปั้นจิตมีจริงจนกระทั่งสามารถมาสร้างออกมันเหมือนไม่มีรูปหลอนมันมีตัวหลอกมันมีตัวมายามันมีตัวอะไรต่ออะไรที่มันเกี่ยวกับดินน้ำไฟลมแต่มีจริงๆปั่นเป็นภาพเป็นรูปเป็นเรื่องเห็นได้ด้วยตาสัมผัสได้เสียงสัมผัสในหูเด็กกลุ่มด้วยรถเด็กสัมผัสเนื้อตัวบางทีถูกสัมผัสเขาแปลภาษาเป็นภาษา สร้างแล้วสร้างเราจนเกิดเป็นปฏิวัติหรือปัจจุบันถึงการได้สร้างรูปสร้างเสียงสร้างอะไรแล้วแต่การเป็นอัตราส่วนสมเด็จพระพุทธศาสนา ถ้าหลงมาก็ไปเอามาเป็นจริงเป็นจังมากแล้วเป็นจริงในใจจริงๆถ้าไม่มีจริงจังมันก็ไม่ได้มันก็สร้างไม่สำเร็จอีกแหละเหมือนคนนั้นต้องหลงจริงๆสงสารจริงๆอันนี้เป็นเรื่องมากอยู่ทุกวันนี้เป็นเรื่องของมโนระยะทางจากประเทศมาทุกคนมีครอบครัวเป็นเรื่องหลงหลงเป็นเรื่องเลอะเทอะต่างเหมือนเมืองนรกเมืองสวรรค์แล้วก็ไปปั่นผ้าสวรรค์ออกก็สร้างสวรรค์แบบตะวันออกเห็นภาพเห็นเรื่องเหมือนตะวันออกไปเลยเป็นเชิงแบบอินเดียมีสวรรค์หรือเปล่าเดือนสถาปนิกกุมารของเทวดาก็ต้องเชิญผมทางด้านมาทางด้าน สิ่งก่อสร้างทางด้านตะวันออกทั่วประเทศเส้นทางตะวันตกก็สวรรค์วิมานท่านก็เป็นแบบตะวันตกสิ่งก่อสร้างวิมานซึ่งเขาก็เป็นรูปตะวันตกนะที่มาของเขาก็เป็นรูปเป็นแบบสถาปนิกสิ่งก่อสร้างที่เป็นรูปทรงนั้นตัวเทวดาเองก็เป็นคนแบบเชิงของตะวันตกมีเยอะแยะมีของเขาเหมือนกันไม่รู้อะไรเยอะแยะเหมือนกันเทวดาทางฝ่ายตะวันตกเขาก็มาแล้วก็เป็นตัวเป็นตนอย่างที่เคยเป็นมันก็ไม่เหมือนกันเครื่องแต่งตัวก็เหมือนกันทุกเรื่องเหมือนกันหรือเปล่าเหมือนกันทางด้านตะวันออกก็เติมแบบตะวันออกเครื่องจักรกลแต่งตัวรูปร่างเหมือนกันของดอกตะวันออกเป็นเชิงที่รับอิทธิพลความได้รับดินได้ยินมาซึ่งจะเข้าใจเขาก็กินเลย ดังได้สดับมามันแว่วๆมาอย่างงานช้าหรือว่าจะรับทราบมาเมื่อไหร่ก็ตามแต่ที่รักเอะอะแล้วเราก็แสวงหาคำว่าแสวงหานี่เข้าใจดีๆนะทุกสิ่งไม่พยายามประวัติมันอยากดูอยากรู้อยากเห็นอยากเป็นนักแสวงทั้งนั้นแหละบางคนก็ทำบทบาทเพิ่มขึ้นมาแล้วก็สร้างจนเป็นแบบบางทีมันก็ประวัติขึ้นมามันก็เป็นอุปทานแล้วมันจะมีบางคนสร้างขึ้นมา 5 คนก็มี 5 คนจำนวนเชื่อ 5 คนถ้าคนเชื่อ 100 คนก็เป็นร้อยคนเชื่อ บางคนก็เป็นมี 1,000 คนเชื่อจนล้านๆนะคนน่ะแล้วเขาก็กินของเขาเลยนะเขาหลงจริงๆก็เป็นจริงๆเป็นล้านๆไม่ใช่น้อยๆแล้วจำนวนคนอยู่ในโลกขณะนี้บอกว่าเมืองสวรรค์เมืองนรกเนี่ยเขาเชื่อว่าสวรรค์เป็นรูปอย่างนั้นเป็นเรื่องอย่างนี้ด้วยความเข้าใจโดยสามัญสำนึกบางทีอาจจะบอกเราไม่เชื่อแต่ในใจลึกๆที่มันน่าจะมีแล้วมันก็ชอบมีเป็นอุปทานกับสามัญสำนึกไม่เหมือนกันนะสามัญสำนึกนี่เราไม่เชื่อแต่อุปทานของมนุษย์อยู่ในใจมันเป็นอยู่ อุปทานสามัญสำนึกอุปทานไม่เหมือนกันหรอกเพราะมีจริงอยู่แล้วเขาก็มีคนเป็นล้านๆถือว่ามีรัฐธรรมนูญบอกว่าไม่มีในโลกได้ไงถ้าเราไม่มีเราล้างแล้วเราก็ไม่มีเราเห็นด้วยปัญญาอันยิ่งเลยว่าเราต้องรู้ความมีและความไม่มีสิ่งที่ในโลกนี้มันไม่มีอะไรเลยจริงๆจะไปแล้วมันก็มาปั่นมาสร้างที่มันแล้วเราก็ไปหลงผิดมีแต่เขาหมดเราจึงถูกถ้าเราไม่มีเธอเราก็สบายพี่สาวเข้าไปในป่าส่งป่าช้ามันไม่มีหรอกผีอ่ะมันไม่มีแต่เราเองว่ามันมีเพราะไม่มีมันก็มีแต่เราก็ถูกผีหลอกหลอนไม่ได้เป็นอัตราเป็นอะไรก็ได้ เมื่อเราไม่มีแล้วมันไม่มีจริงๆจิตใจยิ่งแข็งกล้ายิ่งสบายใจเห็นเด็กปัญญานี่เชื่อมั่นเรื่องเลยนะมันไม่มีหรอกคนไปป่าช้าลึกขนาดไหนใครกองตกถนนเพลินพูดยังไงมันก็ไม่มีผีไม่มีหรอกไม่มีเพราะปฏิกิริยาไม่ผิดของเรามันเป็นตัวสร้างเป็นตัวตนขึ้นมาไม่รู้เป็นต้นง่ายๆเหมือนกันหมดธาตุแตะกันมันก็ต้องมีธาตุ มันทำปฏิกิริยาเผาเอาเราจะบอกว่าอย่างนี้ปฏิเสธว่าไม่มีอันนี้ไม่ได้มันก็มีเราก็ต้องสัมผัสคนต่อคนไปแตะมันก็ไปสัมผัสอย่างนี้ลุ้นแล้วก็แตะกับซอสพริกมันก็เป็นอย่างนั้นทำปฏิกิริยากันอย่างนั้นมันก็จริงแต่ส่วนแฝงที่เป็นของว่าเราอร่อยเราชอบไม่ชอบไปอิจฉาอารมณ์ขันอารมณ์มันเกิดแสงแล้วเรารู้ว่ามันเป็นมันไม่มีมันชอบใจชื่นใจมันไม่ชอบมันไม่ช่วยอะไรมันมีทุกอารมณ์ซึ่งปัจจุบันเราบอกว่าจะต้องเอาประเทศนี้แหละ ต้องเอาอย่างนี้ทีเดียวในโลกนี้มันมีอย่างนี้ทีเดียวอย่างเดียวมันก็ไม่มีมันก็มันลำบากเราเราก็จะต้องรู้ว่าบนโลกนี้มันมีหลายๆอย่างงั้นเราก็จะต้องรับไปทุกๆอย่างพอเป็นไปมันก็จะทำให้ชีวิตสะดวกอันนี้พอทนได้รับได้รูปนี้รถมีกลิ่นนี้สัมผัสนี้พออาศัยอาศัยเครื่องช่วยชีวิตไปก็ทำไปตามลำดับเออมันก็ง่ายชีวิตมันก็ง่ายสุดเอาหน่อยถ้าเรามีกำลังคิดพอสู้ผมพอสู้เพื่อร้อนพอสู้หนาวพอสู้เขาสู้ละเอียดอะไรได้บ้างมันก็ง่ายง่าย หมดทุกข์ไม่มีอะไรมันก็รู้ความจริงมันจะร้อนมันจะหนาวก็ร้อนมันก็ต้องเอาใจเราก็สบายมันก็เหตุปัจจัยที่มันจะต้องถึงขนาดนี้กันมันจะต้องกดตัวหรือมันจะต้องขยายตัวมันก็ต้องเป็นตัวจริงนั่นแหละเราก็รับรู้สึกเอาทนได้ก็ทนเอาใจของเรายิ่งวางเหล็กเส้นตั้งหน้าตั้งตาก็สู้มันก็มีปฏิกิริยาของพลังงานเข้ามาเสริมเป็นพลังใหม่พลังพิเศษพลังภายในด้วยพลังที่เขาสร้างกันไงเธอก็พยายามทำให้ได้ ปฏิกิริยามีอันนี้ไหมมันมีจริงๆในโรงงานอีกคนนึงมันสามารถที่จะปรับพลังงานเข้ามาต่อสู้กับอีกอันนึงได้จริงๆจึงเลือกเราอภิญญาหรือชีวิตที่ทำแล้วแต่ใครจะมีวิธีแบบไหนอย่างไรและพิเศษมันกลับมันกลับไปแก้ได้จริงๆไม่ใช่ของแปลกนะครับเรารู้เหตุผลมันแล้วก็ทำตอนนี้บางคนรู้เหตุผลแล้วไม่ได้ฝึกไม่ได้รู้วิธีกินมันก็ทำไม่ได้ถึงแม้รู้วิธีก็บอกว่าเราไม่เจ็บไม่ได้เขียนไม่ได้ทางเดียวมันก็รู้แล้วมันก็เลิกมันก็ทำไม่ได้อีกเหมือนกันทุกอย่างไม่เชื่อหรอกสังขารไม่เที่ยงสัญญาเราสามารถทำได้แต่ถ้าเราไม่ได้ฝึกเหมือนถ้าเราเป็นเราฝึกงานอะไรเป็นแล้วเราก็ไม่ได้ทำเพื่อประชาชน ไม่ถนัดมันก็ทำให้คล่องแคล่วเหมือนดังกล่าวแต่ถ้าเรามาฝึกปรือขึ้นอีกใหม่ทบทวนคลินิกใหม่แล้วรู้วิธีดีแล้วเข้าใจดีแล้วเคยทำได้ด้วยแสดงว่ากลับเข้าที่ได้เหมือนกันบางอย่างก็อาจจะใช้เวลาทวนนานบางอย่างก็อาจจะใช้เวลาทวนเล็กน้อยมันก็ได้แล้วอะไรเงี้ยมันก็เหมือนกันแหละในระยะอย่างนี้ทั้งนั้นก็ขอให้พวกเราคงเข้าใจพยายาม เราจะพยายามดูตัวไม่กินพรุ่งนี้ให้ได้ชัดๆทีเอาโทรศัพท์มาก็เป็นเรื่องของจิตอีกแต่ว่ามันบางเบาถ้าเป็นสภาพที่มันมันถูกรู้ได้ยากน้องเอาทั้ง 3 ทั้ง 3 อัตรานี้มาอธิบายเชิงธรรมะก็ได้มาอธิบายเชิงของโลกียะอธิบายเชิงธรรมะคืออะไรคือช่วงเวลาทำกิจการที่เป็นอรหันต์ตาสร้างแต่สภาพของธรรมที่มันรู้มันทั้งรู้ทั้งหมดโตขึ้นก็เป็นตัวอันตรายเป็นตัวแทนสภาพ สภาพก็จะเกิดทีนี้ถ้าเราเองเราล้างโลกจะล้างกิเลสได้ชั่วโมงแล้วลดลงจะแสดงว่าตัวความรู้ของเราก็เป็นภาพนั่นแหละมิตรภาพก็ไม่อาจตาตอนแรกเราอาจจะไม่รู้เลยว่าลูกเราเป็นนั่นแหละเราได้ฉันได้คุณธรรมและได้โลกุตระภูมิมาบ้างเล็กน้อยมันก็เป็นอันรูปเราไม่รู้ตัวเราง่ายๆชัดเจนยังไงก็ไม่รู้จนมันเป็นมโนอัตราเงินอัตราที่รู้ได้สำเร็จจงสำเร็จ แปรธาตุอะไรเราไม่เอาเราเอามโนมยิทธิหรือจิตเก่งๆมันตัดสินเลยมันฆ่ากิเลสมันดับกิเลสเราเอาจิตใจกันนี้ก็คือมโนมยิทธิเราสร้างสภาพของภูมิธรรมเป็นตัวตนของครูมาทำมันมีกำลังมันมีปัญญาถ้ามันมี Play Store ที่มีอำนาจสามารถสู้ต่อกิเลสนี้ละล้างกิเลสนี้ออกได้ทำลายกิเลสที่ออกได้มันมีทั้งลูกทั้งจิตจริงๆมีทั้งปัญญาทั้งกำลังพลกำลัง สัญญารักสัญญาตัวละลายได้แต่สัญญาก็เรื่องของมึงก็เอาวุฒิจบปัญญาเหมือนอาวุธมันฆ่ามันทำลายกิเลสลงไปได้มันก็เป็นตัวตนของจิตของเราเป็นมโนมยิทธิอัตราที่จะเป็นตัวสภาพจนกระทั่งเป็นอรหัตตาเขาเรียกว่าถึงอัตราส่วนสุดท้ายถึงแม้อย่างนี้เราก็ต้องเข้าใจว่าอาการนี้ก็ไม่ใช่ของเราไม่ใช่ตัวไม่ใช่ตนที่แท้ที่จะต้องมาเออเราได้สภาพที่เก่งแล้วก็เก่งเป็นฐานอาศัยเป็นของที่ช่วยชีวิตเราเมื่อเป็นอรหันต์ตาแล้วก็เป็นตัวที่มันทำลายกิเลสทำลายในสิ่งที่มันทำให้เราลำบากลำบนได้แล้วก็อาศัยมันใจจะไปถือว่าจะต้องพึ่งเงินนี้ไปตลอดนิรันดร์ก็ไม่ใช่สิ่งที่เป็นตัวเป็นตน ของเรามันจะต้องเที่ยงนะมันจะต้องได้มั่นคงมันจะต้องหยุดอยู่กับที่ได้จากนี้แล้วก็เลิกกันเถอะนี้โดยใช้แต่อันนี้อย่างเก่าก็ไม่ใช่เพราะรหัสกับคนไม่มีหลายขนาดอรหันต์ยังมีหลายแง่ร้ายกับผมยังมีหลายเชิงหลายอันเหตุปัจจัยไม่เท่ากันไม่เหมือนกันเพราะอันนี้ได้ก็อาศัยไปอันนั้นอันใหม่หาใหม่เจริญงอกงามเพิ่มเติมขึ้นไปเรื่อยๆนี่เป็นอัตราเชิงธรรมเอามาด้วยก็ได้เอามาเรียกเพราะงั้นเขาจะเป็นหมายว่าอัตราในตัวร้ายก็เอาก่อนเพราะว่าหมายถึงอัตราส่วนหมายถึงสิ่งที่รายได้ก่อน ประวัติทีหลังแล้วมันมีจำนวนน้อยคนเขาจึงไม่ใช้อัตรานี้เป็นหมายเอาธรรมเพราะคนที่จะได้อัตราที่มันเป็นธรรมมาเป็นโลกุตระเนี่ยมันน้อยแล้วคำว่าอัตตาจึงอธิบายถึงศึกษาโลกมันมากคนที่มนุษย์ทำมันมีน้อยอรหัตตามมันมีน้อยเพราะฉะนั้นเขาก็ไม่หมายอ่ะมันจะทำมันเป็นสัจจะเค้าจะอธิบายก็พูดแต่ความเห็นอย่างนี้ที่จริงมันทำเป็นกลางเป็นความเห็นมีความเห็นในโลกนี้มีความเห็นผิดกันเยอะทำให้เกิดพฤติกรรมบอกกันเลยก็ได้แต่ถ้ามาก็ได้เป็นมิจฉาก็ได้แต่พ่อบอกว่าคิดถึงส่วนมากแล้วมันไม่ลงร่องลงช่องส่วนมากมันเป็นเป็นแบบที่ ส่วนใหญ่มันเป็นโลกิยะถ้าจะบอกว่าเป็นสัมมาทิฏฐิที่จะเป็นธรรมอย่างแท้เลยนะมันน้อยมันต้องกล่าวว่าความผิดกฎหมายอวิชชาซะส่วนใหญ่ก็จริงเพราะว่าโลกมีจำนวนที่เปลี่ยนโลกมีจำนวนมากจะจัดเราก็จะต้องรู้ความจริงของโลกความจริงที่มันเป็นไปก็กล่าวนี้แล้วก็ผลไม้เอานี้ตอนนั้นคนที่จะรู้ธรรมก็บอกว่าไม้อธิษฐานอย่างไรเราก็ว่ากันอัตราส่วนชั้นสูงกันแล้วจะไม่อาจตายอย่างไรแล้วก็ค่อยว่ากันแต่ถ้าเกิดว่ายังไม่แล้วก็เราก็ต้องเอาสากลหมายก่อนเพราะในขณะที่เราธรรมะเราทุกวันนี้เราถือถูกกว่านี้แล้วเราก็ถ้าเขาพูดมาในโลกชาวโลกเราไปคุยกับเขาเราก็ต้องรู้ว่า ส่วนใหญ่ก็หมายเอาผิดแล้วเราก็ต้องตามรู้กับเขาแล้วก็ค่อยแจ้งเขาแต่ก็อย่าไปดูถูกเขาทีเดียวเขาจะผิดก็ต้องหมดทุกคนบางคนเราพูดคนนี้ก็หมายเอาอย่างถูกก็ถูกแล้วล่ะเราก็ต้องรู้ว่าคนไม่รู้คนนี้เข้าใจแต่ปลายจะได้รู้ว่าเราเป็นผู้ใหญ่รู้ว่าได้พบความหมายได้ต้องดูท่าทีดูส่วนประกอบอ๋อเขาพูดธรรมะเข้าธรรมะก็พูดเชิงความเห็นที่เป็นความเห็นเข้าทางธรรมนะเราก็จะได้รู้ว่าในความหมายไม่เหมือนสากลไม่เหมือนทั่วไปประชาชนพื้นไม่ใช่แล้วแต่น้อยนะอย่าเพิ่งไปดูถูกต้องก่อนแต่เราต้องรู้ว่าส่วนใหญ่จะหมายอะไรจะหมายถึงสิ้นสุดธรรมะ มาถามพระพุทธเจ้ามาถามพระอรหันต์ต่างๆท่านตรัสรู้เป็นยังไงจะได้ข่าวว่าท่านนี้ประกาศอรหัตกับคุณต่อหน้าสำนักนายสำนักต่อหน้าพระพุทธเจ้าประทับอยู่ทีเดียวจริงเหรอใช่ส่งหิมะเราประกาศประกาศเป็นอรหันต์ท่านก็ต้องเหาะเหินเดินน้ำดำดินได้สิความเห็นด้วยกับความคิดสภาพที่สมบูรณ์ ไอ้นี่มันมายังโลกพูดภาษานี้ยังโลกนี้แล้วเขาก็หมายอย่างโลกชั้นก็ปฏิเสธทันทีบอกไม่ใช่หรอกคือหิมะเราบรรลุเบิกปัญญาอันยิ่งเราไม่ได้เป็นอย่างนั้นถ้าไปจนกระทั่งอภิญญาดีเข้ามานะเขาพูดภาษาสาวเนี่ยมันหมายความเหมือนกันหมดพระพุทธเจ้าท่านกลับอยู่ในศีลธรรมอยู่ใน 3 วันเนี่ยผลสูตรท่านก็ตัดแบบเดียวกันน่ะมันจะต้องเหมือนเดิมน้ำดำดินได้นี่เป็นคุณของอรหันต์แต่คุณหรือเป็นอภิญญาของคุณยายเหมือนกันจนทำอย่างเดียวกันความเป็นมนุษย์ปัจจุบันพูดแต่สิ่งที่มักพูดเพราะตำรวจหมายสัญญาเป็นมื้อเย็นเช้าโรคหัวใจแต่พระพุทธเจ้าสัญญาอีกสัญญาหนึ่งกำหนดอย่างทำนะเป็นความหมายของคำนะไม่เหมือน แปลภาษาเดียวกัน 175 มาถามมาพูดถึงปฏิเสธพระพุทธเจ้าพระพุทธเจ้าทรงปฏิเสธเหมือนกันรัฐบาลบอกว่าไม่ใช่อย่างนี้ใช่ตัวเองก็ใช่มันไม่ตรงเวลาสภาพ ไม่กำหนดตรงกันเดี๋ยวเราจะต้องเข้าใจส่วนใหญ่ทั่วไปเราต้องจัดจัดสภาพทันทีหรือว่าคนนี้เขาเข้าใจแค่ไหนเป้าหมายเอาถูกหรือไม่ถูกพอเราฟังธรรมฟังความคบคุณนิดหน่อยสมมุติเราก็รู้หรอกอาศัยเสียง 2 บ้างถ้าเรารู้สภาพจิตของเขาได้ยินแต่มันยากมันจะได้นั่งอย่างจิตเอาจิตไปวัดเลยมันไม่ได้ง่ายๆเนี่ยเราก็จะคอยรู้ผมอาจจะว่าอัตราพิสดารอะไรต่ออะไรไปให้ฟังเข้าใจผิดอาจจะต้องรับรู้ผลัดเข้าใจแล้วมันจะงงถ้าเกิดว่าเราเองเราไม่มีความรู้เราไม่รู้สภาพความเป็นจริงมันจะต้องเป็นอย่างนี้พอไปคบหากาแฟในประเทศไทยเราก็จะงงด้วยถ้าไม่งั้นเรา ก็จะไม่ได้แล้วทีนี้ก็ขอสรุปตรงคำว่าอัตราหมดว่าเวลาที่จะอัตตานั้นก็จากมโนอัตราหยาบก็ได้แต่ว่าหมาไปปั้นสร้างจนกระทั่งเป็นตัวเป็นตนเป็นเรื่องเป็นราวอะไรก็ได้แต่มันไม่มีอาจจะจดจำก็ได้แต่ถ้ากินแล้วก็คือความเป็นกลางมโนราห์คือเห็นตามจิตมีตามความเป็นจริงตามเรื่องตามพอดีสภาพใดๆสำเร็จลงพอดีกับจิตเรียกว่ามโนระยะห่างจากภาพตามที่รู้ตามที่เห็นเป็นไปตามจริงจิตเป็นธาตุรู้ก็สามารถรับทราบรู้ได้โดยตามความเป็นจริงไม่มีอะไรที่มันเป็นของพลังของดวง สิ่งที่ไม่เป็นจริงตามความเป็นจริงเข้ามาผสมผสานเขาเรียกว่าไม่มีอัตราศุลกากรนั้นก็อาจจะเรียกว่าผู้นี้มีสภาพละมุดมีสภาพที่ทานมีนิพพานเป็นอัตตามีอรหันต์เป็นอัตรามีความรู้ความพอดีความเหมาะสมความลงตัวที่ไม่เที่ยงอยู่เป็นอัตราเร่งคำว่าภาษาอัตราจะเป็นตัวแทนเฉยๆส่วนอารมณ์อัตรานั้นเป็นสิ่งที่ผู้ใหญ่รูปบางเบามันเป็นน้ำมันทำเป็นทุกข์ยากหมายถึงสภาพที่เราเองตัวเราเอง มันอาจจะมีของที่จ่ายที่ชัดก็ได้แต่เรายังไม่เคยรู้ชัดก็เรียกว่าเป็นอรูปสำหรับเราเรายังรู้ไม่ค่อยชัดเรายังรู้สึกเก่งตัวจริงมันก็ต้องมีมันตัวจริงมันก็ต้องชัดแต่เราเองต่างหากเรารู้ยังไม่ชัดมันก็ไปถ่ายรูปสำหรับเราจนกว่าเราจะเกิดปัญญาและเกิดความรู้สามารถรู้ได้จริงมันถึงจะเป็นมโนระยะอันเป็นเราชัดและจิตของเราเก่งจิตของเราสามารถรู้ตามสิ่งที่เป็นเรียกว่ามนุษย์ต่างดาวแล้วก็มีสภาพก่อนแก่กว่ากันมีความหมายแต่ทีนี้สรุปความต้องเรียนรู้อบายมุขให้รู้จริงๆให้ได้ว่ามันคือหัวหน้าใหญ่อันนี้เราอธิบายมาแล้วทุกต้น พี่จะพาให้เราทุกข์ทรมานหรือตกนรกทั้งเป็นจริงๆมันไม่ใช่ความสุขที่แท้จริงตามที่เราหลงอยู่เลยไม่สรุปข้อควรทำรีบลงมือหยุดหรือเลิกขาดสิ่งที่อยู่ในข่ายอบายมุขให้ได้จริงๆนั้นคือเราจะปิดสบายในชีวิตจริงๆเดี๋ยวนี้จะมาเรียนรู้แล้วก็รีบทำมันก็สำเร็จได้ถ้าตอนนี้เราพูดถึงศักยภาพหรือความหลงที่ประยุทธ์ไปห่ออะไรต่ออะไรมาเป็นของของเราโดยเกินความจำเป็นมากมายเกินขอบเขตมีแต่ก่อนเราจะพยายามทำความเข้าใจกันในการคือจะรู้สึกกายะกันให้ทั่ว สิ้นสุดกันให้ได้พร้อมทั้งเราจะรู้จักสัปดาห์ที่มันเป็นที่มาของสัปดาห์และเราจะดับเหตุเหมือนกันจนที่สุดเราจะไปประพฤติดูให้รู้สักกายะนิโรธอันตะคือเมื่อรู้เหตุกันแล้วก็ไปลองดับเหตุที่มันปรุงสักระยะให้ได้ถ้าเมื่อระดับประการะได้ทั่วๆเป็นเรื่องๆไปจริงมันก็ถูกทางก็เป็นสัมมาอะระหังเท่านั้นเองเราก็จะเดินทางไปสู่ที่หมายกันได้ในที่สุดแต่ตอนนี้มีสิ่งที่จะอธิบายความหมายเพิ่มเข้ามาเป็นบัญญัติ เป็นบัญญัติที่เขาอธิบายการใช้พยายามกระจายอธิบายความนั่นแหละภาษานี้ก็แล้วมันจะอยู่ในพระอภิธรรมผมก็ไปเอามาอธิบายผสมกระแสผู้ก็ไม่รู้ก็ไม่ได้เรียนก็มีเยอะอันนี้แม้แต่โดนทวงมาเปรียญไม่รู้ที่เป็นพันตำรวจเอกประท้วงมาเขาก็บอกว่าเขาไม่เคยเจออันนี้เขาบอกเขาหาว่าตั้งเองด้วยกับกายะสมาธิปัญญา สุพรรษาช่อง 3 ตอนนอนพระไตรปิฎกมาแล้วตอนนั้นก็เอาก็เลยเห็นก็เลยออกมาอธิบายประกอบและเป็นบัญญัติประกอบถ้าเราได้พูดถึงเรื่องใหญ่เรื่องสำคัญหรือไม่พูดถึงใบหน้าของศักยะแห่งทุกข์มาแล้วคืออบายมุขดังนั้นขอให้ผู้หวังพัฒนาตนสู่ความเจริญหรือผู้ประพฤติธรรมได้โปรดไปหัดดับดูจริงๆเสียก่อนเกิดว่าอบายมุขทั้งหลายที่ได้พูดอธิบายมาแล้วนั่นแหละเป็นศักยภาพของสมุนไพร คือเหตุแห่งการก่อสักกายะถ้าผู้ได้หัดดับลงได้จริงๆและได้สัมผัสรู้ผลได้กินรสแห่งนิโรธคือการพ้นจากกายะได้ส่วนหนึ่งหมายถึงคนอบายมุขที่ตนลงลึกลงบริโภคหลงเปรตร้องว่าเป็นชีวิตหลงว่าเป็นศักยะออกมาได้แล้วจิตมันเบามันสบายมันเหน็ดเหนื่อยน้อยลงมันไม่ต้องทนได้ยากในสิ่งนั้นเรื่องนั้นแล้วอาการของจิตอาการของความเบาความว่างผลของการปลงภาระในวงเล็บหนักๆเกินขอบเขตของชีวิตไปได้เพียงเท่านั้นมันเป็นอย่างไรผู้ประพฤติจะรับรถ สัมผัสตัวเองอยากอธิบายที่สภาวะเรากำลังจับอบายมุขนี่เป็นตัวอย่างขณะนี้เป็นเหตุปัจจัยเป็นตัวเลือกที่จะดำเนินการอธิบายสภาพของสัปดาห์นิโรธอันตะกำลังจะเอาตัวภาษานี้อธิบายโดยเอาอันนี้เป็นตัวร่วมสมัยเป็นส่วนเรื่องถ้าคนใดคนหนึ่งใบมากเท่าใดก็สามารถพ้นระบายได้มากเท่านั้นที่เป็นสัจจะเหมือนกันทุกดินผู้ใดสุขสบายให้ตนได้หมดเรื่องส่วนใดก็กล้าเข้าสู่ความเป็นอัจฉริยะโสดาบันมากเท่านั้นแต่ถ้าเกิดเธอ ตั้ง 10 ข้อที่นำมาพูดถึงนี้มันก็คือความชั่วหรือบาปหรืออกุศลที่จะละได้ด้วยศีล 5 ศีล 8 เราดีๆนั่นเองแล้วต่อมาสักการะอันใหญ่ยิ่งของปุถุชนในโลกนั่นคือนั่นก็คือสักกายะอันต่างๆอธิบายมาแล้วไม่ใช่เหรอทุกอย่างถ้าจำได้ไหมมากให้มันใช้ได้ดีไม่คิดแต่ว่ามันใช้ประกอบการมันเห็นชัดมันเป็นการมันเป็นภาษาที่ใช้เห็นเด่นชัดเพราะว่าเขาพยายามมาย้อนแย้งคำว่าอันต่างกันหลายอย่าง พรรษานี้มันเป็นไฟล์มันเป็นความย่อความปลาที่เขาใช้อธิบายแม้แต่ในธรรมะอันนี้ขยายออกมาชัดแยกคำว่าอันตรายรู้จบรู้หมดรู้ทั่วรู้ปลายรู้สึกนกเอี้ยงโทษๆๆก็แทนให้ตลอดระยะเหตุของมันก็แทงให้ตลอดนิโรธก็แทนให้ตลอดอันตรายทั้งหมดสัปดาห์ละอันใดตัวไหนรุ่นไหนก็เอาตัวนั้นมาแทนให้ตลอดเชียงรายให้มันช่วยขึ้นเป็นความหมายนั้นเป็นความหมายอธิบายความละเอียด สถิติอันนี้มันเป็นคำต่างหากที่เป็นคำบัญญัติต่างหากเลยที่อธิบายทวนตัวแล้วก็เรียกเป็นภาษาศัพท์บาลีวันนี้สรุป 3 คำนี้มาขยายประกอบมาใช้ประกอบนี่ก็นึกว่าจะเป็นบทที่ขยายภาษา 3 อันนี้ไม่ใช่ดูดูแล้วมันไม่ใช่ถ้าเป็นเรื่องต่อไปอันนี้ก็ผ่านไปซะแล้วเพราะไม่มีคล้ายๆกับอธิบายมาแล้วงานนี้ดูเหมือนคล้ายๆกันอธิบายมาแล้วมันนิโรธนิโรธอย่างไรจงอธิบายมาแล้วต่อไปดูหนังก็ไม่ [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 32] Broken pipe] ดูเล่นเรือพระกับโทสะเพราะเหตุแห่งความหลงที่จะยึดไปหอบตั้งหน้ากอบโกยเอาลาภยศสรรเสริญสุขมาเป็นสัปดาห์นี้เองความไม่รู้จักพอจึงเป็นทุกข์คือไม่พ้นบาปวงเล็บเปิดเป็นโรคเป็นคนโลภะโทสะนั่นแหละโรคโทรศัพท์ถ้าผู้ใดมีรากแล้วเพียงพอเลี้ยงตนเลี้ยงครอบครัวแล้วจนมีส่วนเกินที่เรียกว่าเหลือก็จงอย่างโง่หาทางสู้ได้ฟุ้งเฟ้อฟุ่มเฟือยหรือมัวเมาหอบหวงอยู่เลยโปรดจงได้สลับคืนลาภนั้นออกเป็นจาคะในวงเล็บให้ทาน ความรู้จักให้ในวงเล็บทานออกไปจึงเป็นสันติสุขในเล็บทั้งตนและโลกที่แท้จริงคือผู้นั้นได้ชื่อว่าอัจฉริยะเพราะเป็นผู้รู้บุญด้วยปัญญาและทำบุญนั้นจึงเป็นผู้ทำตนให้สูงขึ้นเจริญขึ้นอย่างแท้ๆถูกทางถูกทำวงเล็บเปิดคือได้ล้างโลภะโทสะออกจากตนโดยคุณเล็กสัจจะอันนี้ที่กล่าวว่าสัจจะแท้เริ่มต้นใหม่ๆไม่ว่าศาสนาไหนก็ต้องรู้กันทั่วศาสดาไหนก็ต้องเข้าใจเป็นเรื่องสลัดออกซึ่งจิตที่มันโลภ 3 โมงอาจจะเป็นรากเหง้าของมนุษย์ทั่วโลกทั้งโลกเลยดังนั้นผู้ใดที่สามารถมีแล้วในที่นี้ก็อธิบายโดยสัจจะบอกว่าเมื่อมีลาภหรือเราสามารถสร้างอะไรขึ้นมามีมากได้มีเกินได้เหมือนเป็นใช้คำว่ามีส่วนเกินจนเหลือเหลือแล้วก็อยากจะรู้สึกได้เล่นนอกจากไม่สุรุ่ยสุร่ายเล่นแล้วควรจะเอาแก่ออกให้ราคะหรือให้ทานให้แบ่งให้หวงแหนไม่ใช่ในโลกเบอร์โทรฉันอยู่ถ้าผู้ใดได้รู้จักทำอย่างนั้นผมก็เกิดตนเองก็ผูกสัมพันธ์ ลงไปอีกก็ที่เราเองเราเป็นผู้สร้างผู้อื่นไม่สร้างแล้วเราก็สร้างไปเลี้ยงเขาเขาก็ขี้เกียจมาก่อนเราทิ้งไปอันนี้ก็เป็นเรื่องที่เราก็จะต้องมีนโยบายหรือว่ามีสภาพที่ยังมาก่อนเราถึงคนเดียวที่คุณเป็นคนรักคุณรักคุณรับใช้เราเป็นคนทำๆๆคนเดียวมันก็ไม่ศรัทธาเพราะฉะนั้นถ้าเผื่อว่าเป็นอย่างนั้นผู้ที่รักจึงรับใช้ไม่ต้องทำอะไรก็กลายเป็นคนนิสัยเสียเป็นคนเลวไม่ต่างเหมือนกันไม่ทำการทำงานไม่ทำอะไรก็ได้โลกรอบแรกแล้วคนเราก็มักจะมีกิเลสอีกอันนึงเอาเปรียบเขาไม่เป็นไรไม่ทำอะไรแล้วมันทำให้ตัวเราโง่มันก็ทำให้ตัวเราไร้ค่าทำให้ตัวเราร้ายแรงงานทำให้ตัวเราได้บทบาทได้อะไรในกลายเป็นคนที่จะต้องพึ่งคนอื่นหนักเท่าตัวเอง ไม่เป็นตัวเองก็กลายเป็นคนง่อยคนเตี้ยเป็นคนถ่วงโลกได้เป็นภาระของโลกสุดท้ายฉันเองจริงก็ไม่เป็นสัตว์ไม่รู้จักหากินนะคนบางทีก็ไม่อดตายเลยนะมันไม่รู้ว่าจะกินอะไรใช้ยังไงมันไม่เข้าใจไม่มีภูมิฉันชอบพยานมันชักรถถอยให้กินพืชใบไม้อะไรก็กินไม่เป็นก็ไม่พากินแล้วมันโง่มันไม่มันไม่มีสัญชาตญาณตายไม่มีกินไม่มีใครตายงานของเราถึงตายแล้วก็ไม่รู้จักทำการทำงานซึ่งจะเป็นสิ่งที่อยู่ในโลกได้มนุษย์ต้องการทำงานมันก็แลกเปลี่ยนชีวิตมันก็อาศัยอยู่อาศัยกินได้แล้วแม้แต่ว่าจะทำการทำงานก็ไม่เป็นไม่เอาภาระเป็นอะไรก็ไม่เป็นอย่างนี้คนแบบนี้ลักษณะแบบนี้เกิดขึ้นมาก มันไม่รู้จักการงานไม่รู้จะทำอะไรไม่ไม่ไม่ไม่ไม่อะไรเลยแล้วก็กลายเป็นคนงองอเท้ากลายเป็นคนที่ไม่สร้างสรรค์กลายเป็นคนที่ไม่สอนเพราะสภาพของศาสนาอีกมุมหนึ่งคือศาสนาเดียวหรือศาสนาที่สอนให้อยู่แล้วมีมากในอินเดียเหตุที่อินเดียเป็นอย่างนี้ก็หยุดจนกระทั่งคนในอินเดียก็เลยหยุดนี่แหละเป็นความเป็นส่วนของมนุษย์แล้วเขาก็เข้าใจอย่างนี้เลยนะในอินเดียความเข้าใจว่าจะทำอะไรเป็นคนเฉยๆเป็นคนที่ไปไหนให้คนกล่าวว่าเฉยๆเป็นคนที่ไม่มีกิเลสเป็นคนนิ่งไม่ต้องสร้างองค์กรไม่ต้องสร้างสงสารสงสารมันมันทำให้มนุษย์หมดค่าไม่รู้วิธีการอะไรเลยทำงานทำการอะไรไม่เป็น วางไม้วางมือแล้วกลายเป็นคนหมดสมรรถภาพไปมีในอินเดียเป็นอย่างนั้นจริงๆแ
แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive