140204 ประกายธรรม 17 ปลูกจิตปัญญา บทความโดย พ่อท่าน สมณะโพธิรักษ์.pdf

โฟลเดอร์เทศนารายการหลักพ่อครู 2514
ประเภทไฟล์PDF (application/pdf)
ขนาดไฟล์87 KB
วันที่แก้ไข15 กรกฎาคม 2568
รายละเอียดปลูกจิตปัญญา ปลูกต้นไม้ ต้นไม้ของเรา เราต้องคอยรดน้ำให้ปุ๋ยและกำจัดวัชพืชที่ขึ้นอยู่ใกล้ ๆ ต้นไม้ของเรา เปรียบได้กับ จิต ของเราทุกคนนั่นเอง วัชพืช ก็เปรียบได้กับ ความคิดฟ้งซ่าน ความคิดที่มีกิเลส มีตัณหาปนอยู่ เป็นมาร เป็นโจรร้าย กวนต้นไม้ของเรา ผู้พยายามสอดส่องและสามารถมองเห็นวัชพื้ชร้าน แล้วจัดการถอนกำจัดออก คือผู้มีวมาธิ มีปัญญา สามารถในการปัดความคิดต่าง ๆ ออกไปจากจิตของตน ยิ่งแม้นใครปัดออกไปได้หมดเกลี้ยงอย่างจริงแท้ ผู้นั้นแหละคือ ผู้อยู่สุข ที่เรียกว่า "นิพพาน" คือ ผู้กำลังอยู่ในสภาวะ "สุญญตา" คือผู้มี "จิตว่าง" นั่นทีเดียว

เนื้อหาในไฟล์

ห น้า 1 ประกายธรรม เรองที 17 ปลูกจิตปญญา 4 กุมภาพันธ์ 2514 ถ้าเราปลูกต้นไม้สักต้น เราก็ต้องตรวจตราดิน เมือปลูกแล้วก็ต้องคอย รดนําให้ปุย เพือจะให้ "ต้นไม้" ทีเราปลูกเจรญงอกงามแต่เพียงอย่างเดียว และที สําคัญก็คือ เราจะต้องไม่ยอมให้ "ต้นไม้อืน" ทีมันขึนอยู่ใกล้ ๆ มาแย่งความ เจรญของ "ต้นไม้" ต้นทีเราต้องการ ต้นทีเราถือว่าเปนของเรา เปนต้นทีเรามุ่ง หมายเพ่งเล็งเอาประโยชน์ เปนอันขาด ยิงถ้าเปนต้นไม้อืนทีเห็นได้ชัดเจนว่า มัน กําลังโตขึนมาแข่งคู่คี กับ "ต้นไม้ของเรา" ในกระถางเดียวกัน เราก็จะรบกําจัด ตัด ถอนออกไปเสียเปนเบืองแรกทันที "ต้นไม้ของเรา" จึงจะเจรญได้เต็มที ได้ดี ยิง แต่กระนันก็ดี ในกระถางดินของเรา ก็ย่อมจะมีต้นหญ้าและวัชพืชเล็ก ๆ อืน ๆ ขึนแซมขึนปนอยู่เปนแน่ และก็จงรู้ไว้เสียเถิดว่า ต้นหญ้ากับพวกวัชพืช เล็ก ๆ เหล่าทีคนไม่ค่อยนึกว่าสําคัญ แล้วก็ปล่อยปละละเลย ไม่กําจัด ไม่ 140204 ประกายธรรม 17 ปลูกจิตปญญา บทความโดย พ่อท่าน สมณะโพธิรักษ์ ห น้า 2 ถากถางถอนเลือกเล็มออกไป มันจึงเปน "ตัวการ" สําคัญ ทีทําให้ "ต้นไม้ของเรา" บรบูรณ์เต็มทีและเจรญได้เต็มที ไม่ได้ แม้นลองคิดให้ดี หรอสํารวจให้ดี จะเห็นแจ้งว่า ต้นเล็ก ๆ ทีแอบแฝงอยู่ กับดินในกระถางนัน มันมีมากมายเหลือเกิน บางต้นบางลํามองด้วยตาเปล่าไม่ เห็นด้วยซําไป ถ้าใครลองตังใจพิจารณาให้ถ่องแท้ แล้วเก็บถอนเซาะเล็มออกมา ดูดี ๆ เถิด จะเห็นว่า มันมีจํานวนมากมายจรง ๆ ทีคนไม่เห็นมัน หรอเอาใจใส่มัน พวก "ต้นเล็กต้นน้อย" เหล่านีแหละ ทีสําคัญยิง ทีเปน "ภัย" เปน "มาร" เปน "โจรร้าย" สําหรับ "ต้นไม้ของเรา" "ต้นไม้ของเรา" นันคือ "จิต" ของคนทุกคนนันเอง ไม่ ผิด ไม่เพียน เหมือนกันยังไงงัน ถ้าเราต้องการให้จิตของเรา "บรบูรณ์" และ "เจรญ" เต็มไป ด้วย "สติปญญา

อ่านต่อ

" เราจะต้องเก็บถอน หรอเซาะเล็มเอา "ต้นไม้เล็ก ๆ" ต่าง ๆ อันหาประโยชน์มิได้เหล่านัน ทิงออกไปให้หมด ให้ได้จรง ๆ แล้วเราจะมี "ต้นไม้ ของเรา" แต่เพียง "ต้นเดียว" อย่างแท้จรง (ปญญาทางโลก หรอ ทางธรรมก็ เหมือนกัน แม้นทําดังนี ก็คือ มีปญญาได้เหมือนกันนันแล) "ต้นไม้เล็ก ๆ" เหล่านัน คืออะไร? ก็คือ "ความคิดฟุงซ่าน" ทีคิดถึง เรองนันเรองนีอยู่ไม่หยุดหย่อนนันแหละ และ "ความคิด" เหล่านัน ก็ไม่ใช่ความ คิดทีเปนประโยชน์จรงอะไร มันเปน "ความคิดทีมีตัณหาปนอยู่" ทังสิน คือ คิด สร้างสิงที "อยากหามาให้แก่ตน" ทังหมดทังสินจรง ๆ คิดดูดี ๆ เถิด แล้ว จะแจ้ง จะเห็น 140204 ประกายธรรม 17 ปลูกจิตปญญา บทความโดย พ่อท่าน สมณะโพธิรักษ์ ห น้า 3 ถ้าใครพยายามสอดส่อง และสามารถมองเห็น "ต้นไม้เล็ก ๆ" ทีเปน "มาร" เปน "โจรร้าย" กวน "ต้นไม้ของเรา" มองออกแล้วก็จัดการเก็บถอน เซาะเล็ม ออกเสียได้มากเท่าใด ผู้นันแหละคือ ผู้มี "สมาธิ" และคือ ผู้มี "ปญญา" อย่าง แท้จรง มากขึนตามจํานวนของ "ความสามารถในการปดความคิดต่าง ๆ ออกไป จากจิตของตน" ได้ ยิงแม้นใครปดออกไปได้หมดเกลียงอย่างจรงแท้ ผู้นันแหละ คือ ผู้อยู่สุข ทีเรยกว่า "นิพพาน" คือ ผู้กําลังอยู่ในสภาวะ "สุญญตา" คือผู้มี "จิตว่าง" นันทีเดียว — ⃠ — หมายเหตุ : ตัดมาจาก 13-140000 ประกายธรรม เล่ม 1-2 (รวมบทความเก่า ๆ ของพ่อ ท่าน) 140204 ประกายธรรม 17 ปลูกจิตปญญา บทความโดย พ่อท่าน สมณะโพธิรักษ์

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน