180209 วิธีเป็นสมณะ-พ่อท่าน-แดนอโศก.txt
เนื้อหาในไฟล์
ข่าววันนี้ก็เพิ่มเติมที่จะขยายซับซ้อนวนไปวนมาอีกสักคันนึงขยายลงต่ำไปสู่ผู้ที่มาใหม่ให้ได้ฟังมากขึ้นขยายละเอียดอย่างที่เรียกว่าผู้ที่มาใหม่ๆจะได้ฟังอย่างนึงแล้วก็ฟังอย่างที่เรียกว่าอีกอย่างหนึ่งที่ผู้ที่อยู่ด้วยกันนี้คุกเก่าหรือผู้อะไรก็ได้ฟังไปด้วยแล้วพวกมันก็จะฟังเข้าใจไปเหมือนกันอีกอย่างนึงเหมือนกันลองๆฟังดู คำว่าผู้ใดได้เข้าใจโดยสัมมาทิฏฐิชัดเจนแล้วว่าทางที่จะมีรากกับทางที่จะไปนิพพานนั้นมันคนละทางกันมันไม่ได้ไปด้วยกันมันช่วยกันเหมือนกันแหละพอช่วยได้แต่ว่ามันก็ไม่จริงมันจะช่วยกันสนับสนุนในส่วนระยะหนึ่งดีที่สุดได้ดีที่สุดเป็นระบบของการก่อสร้างที่เมื่อมันลงตัวกันแล้วก็เป็นระบบที่ดีที่สุดพระโสดาบัน หรือว่าเป็นผู้เจริญที่สุดสำหรับโลกพระโสดาบันถือว่าเป็นผู้เจริญที่สุดสำหรับโลกหรือว่าเราเองที่อยู่ในโลกในบทโสดาบันบุคคลที่เรียกว่าเป็นผู้ที่เจริญที่สุดสูงที่สุดของตนที่อยู่ในโลกนั้นก็เพราะว่าเรารู้จักความเลวของโลกความต่ำของโลกสิ่งที่สูญเสียของโลกซึ่งคนเขาไม่ได้พยายามใช้ปัญญาอันละเอียดละออพยายามแทงทะลุหรือพยายามเพ่งพิจารณาอ่านรู้ความละเอียดละออว่าสิ่งที่มันสูญเปล่าของคนนั้นน่ะ ชื่อคนรับนับถือกันในสังคมว่าสิ่งนี้เขาเห็นด้วยเขายอมรับด้วยว่าสิ่งนี้เพ้อสิ่งที่เกินสิ่งที่สูญเสียสิ่งนี้หยาบแล้วหายแล้วควรคลายออกแล้วควรปล่อยแล้วควรเลิกแล้วไม่ควรจะให้มีที่เราเราไม่ควรจะไปสูญเสียเวลาไม่ควรจะไปลงทุนทั้งทุนณวัตถุหรือทุนทรัพย์และทั้งทุนแรงกายแรงปัญญาไม่ควรจะไปเสียไม่ควรจะไปซ้ำแซะอยู่เพราะผู้ใดรู้โดยประมาณโดยได้คำนวณพิจารณาแล้วเรียบร้อยว่าในโลกหรือในสังคมที่ อยู่นั้นสิ่งเหล่านี้เป็นสิ่งที่ไม่ควรแล้วจริงๆเพ้อแล้วจริงๆมากเกินไปแล้วจริงๆใครๆก็เห็นว่าต่ำว่าหยาบก็ไม่ควรที่จะไปมีได้แล้วโดยตนนั่นแหละเห็นค
อ่านต่อ
วามพอดีที่ตนจะอยู่ในสังคมนั้นๆแล้วก็เลิกรักมาเสียหยุดขาดให้ได้เสียก่อนคนอื่นทั้งๆที่คนอื่นเขาจะยังติดยังยึดอยู่มากหลายในสังคมที่เราอยู่ด้วยนั่นแหละเขาจะยังติดยังยึดยังจะยังมียังเป็นยังได้ยังเอาอยู่อย่างมากหลายแต่เราก็ปลีกตนทำตนละปล่อยวางเลิกขาดหยุดสนิทให้ถึงจุดนี้ได้เห็น มันเป็นอกุศลและเราก็ไม่ติดไม่ยึดไม่อยากได้มาไม่อยากมีไม่อยากเป็นเลยขาดจากใจได้แท้จริงเอาผู้ที่ทำมาก่อนผู้ที่ทำจริงเป็นจริงล้ำหน้าเขาไปจะเป็นผู้นำเขาโดยตรงจะเป็นผู้นำเข้าโดยตรงจึงเรียกว่าเป็นผู้เจริญก่อนเขาเป็นผู้เกิดก่อนเขาเป็นผู้ที่เดินนำหน้าเขาเป็นผู้ที่เป็นตัวอย่างเขาและจะเป็นแนวโน้มที่จะชักจูงเขาขึ้นมาสู่ทางอย่างนี้บ้างพวกนั้นจะเชื่อตัวเองผู้นั้นจะเห็นเองคนนั้นจะรู้เองเป็นสาธิตวิธีโกงเข้าใจเองในปัจจุบันนั้น ทีเดียวเข้าใจเองในขณะนั้นทีเดียวว่าผู้นั้นเจริญอยู่บริบูรณ์เต็มทั้งๆที่ไม่มีนั่นแหละไม่ได้ไปคลุกคลีในสิ่งต่างไม่ได้มีสิ่งตอบไม่ได้มีสิ่งฟุ่มเฟือยไม่ได้มีสิ่งอยากนั่นแหละเขาก็เป็นผู้ที่มีจิตบริบูรณ์เป็นจิตเต็มเป็นจิตไม่พองเป็นจิตไม่โหยหาเป็นจิตไม่อาวรณ์อาลัยไม่สะทกสะท้านไม่เก้อเขินไม่น้อยใจไม่เสียใจไม่อับอายและไม่อิจฉาริษยาผู้ใดมาอิจฉาริษยาผู้ใดไม่ลบหลู่ผู้ใดไม่ต่ำใจไม่ต่ำใจ ไม่ต่ำใจอะไรกับใครกูน่าจะเป็นอย่างนั้นจริงๆเฉยเมยได้เฉยจิตได้เฉยเมยได้เฉยจิตได้สบายเพราะมันเห็นความดีเห็นความจริงว่าเราเจริญขึ้นทีนี้ผู้ที่ไปเอาเวลาที่เคยไปสูญเสียในสิ่งต่างๆนั้นมาคืนได้คุณทั้งวัตถุหรือทุนทรัพย์ที่ไปสูญเสียในสิ่งต่างๆนั้นเอาคืนมาได้เอาแรงกายแรงปัญญาที่เคยไปสูญเสียนั้นคืนมาได้แล้วพวกนั้นก็ปรับเณรเวลาผลัดเวรทุนทรัพย์และทุนแรงกายแรงปัญญานั้นเอามาผลิตเอามาทำงานเอามาทำในสิ่งอื่นเรื่องอื่นที่ ของเจริญหรือเป็นหน้าที่ตรงหรือเป็นงานที่เราถนัดหรือเป็นความดีความดีอะไรก็ตามที่เราพึงเอามาตอบก่อนมาสร้างมาทำขึ้นได้อีกเราก็เป็นผู้จะมีผลิตภัณฑ์เพิ่มขึ้นอีกจึงแน่นอนเพราะฉะนั้นผู้ใดที่เป็นโสดาบันได้เลิกสิ่งเหล่านี้มาในภาพจากสิ่งเหล่านี้มาแล้วจริงจึงจะเป็นผู้ที่กล่าวมาเป็นผู้ที่เจริญแม้แต่วัตถุก็จะเจริญเพราะว่ามีผลิตผลมากมีผลงานมากผลิตแต่ผลมากงานมากอันนั้นเรียกว่ามีวัตถุประสงค์ธรรมเพราะผลิตสิ่งที่เป็นของ ทั้งโลกที่เขายังนับถือว่าเป็นชิ้นเป็นอันเป็นส่วนที่ควรจะสร้างจะก่อก็จะมีสิ่งนั้นแหละเป็นผลผลิตผลเป็นอย่างนั้นอย่างนั้นแล้วเป็นอันนั้นอันนั้นแล้วผลิตก็คือพละบวกอีกะเป็นอย่างนั้นเป็นอันนั้นน่ะเป็นผลอันนั้นผลผลิตซ้ำเข้าไปอีกก็คือผลอันที่เป็นผลอันนั้นแหละที่เราหมายหรือที่ควรจะเป็นควรจะมีแล้วมันก็จะได้สิ่งนั้นขึ้นมามากเท่าที่เราเองได้ปรับในเวลาที่สูญเสียเปล่าไปทำลายหรือว่าไปวุ่นวายกับสิ่งต่างๆอันต่ำงานต่ำไปกรอบๆไปผลิตสิ่งที่ต่ำเราไม่ต้องไปสร้างสิ่งที่ตามทาง รูปธรรมและนามธรรมสำหรับเบญเอาเวลาเอาทุนเอาแรงกายแรงปัญญามาสร้างสิ่งใหม่นี้มันก็จะมีได้เป็นได้จริงๆสิ่งเหล่านี้ก็จะพึงแร่เงินแลกทองแลกทรัพย์สมบัติอะไรก็ตามแต่ที่โลกก็เป็นสมมุติกันเข้ามาไว้เป็นของตนตนก็จะมีสมบัติมากเจริญด้วยทรัพย์มีสมบัติมากขึ้นจริงๆจึงเรียกว่าเจริญทั้งตัวเองดีขึ้นมีปัญญาฉลาดแท้รู้สิ่งต่างเลิกสิ่งตามเลิกบาปเลิกชั่วเลิกสนิทปลอดบริสุทธิ์หลุดพ้นหากสิ้นจากสิ่งที่ต่ำสิ่งที่อยากสิ่งที่คนไม่ ควรจะไปคลุกคลีเกี่ยวข้องมาได้อย่างแท้จริงเนี่ยเราเรียกว่าตัวเราพ้นมลทินจิตก็สะอาดแล้วจากมลทินจากความหลงความไปติดไปยึดเป็นเก่าๆและตัวเองก็มีผลงานมีผลิตผลมีความก้าวหน้าทางวัตถุธรรมอีกมีเป็นผู้สร้างสรรค์เป็นผู้จรรโลงเป็นผู้ครอบครองมากขึ้นเจริญทั้งโภคทรัพย์เจริญทั้งนามธรรมวัดสุธรรมอย่างนี้ตัวเราก็เจริญแท้ไม่ขัดกับสภาพโลกแต่อย่างใดแต่มันจะขัดกับสภาพต่ำไม่ขัดกับสภาพโลกแต่มันจะขัดกับสภาพต่ำเพราะว่าถ้าเข้าไปคลุก มีคนในโลกสังคมในโลกส่วนใหญ่ก็เป็นคลุกคลีในสิ่งที่ต่ำอยู่เราก็จะเป็นคนไม่คลุกคลีในสิ่งที่ตามมันจะขัดกันตรงนี้เราจึงกลายเป็นตัวเราจะกลายเป็นตัวสำลีจิตตะมีสันเหล็กโตเราจะกลายเป็นตัวหมอเราจะกลายเป็นตัวหมอที่จะคอยผ่านผู้อื่นโดยไม่เหมือนกับรูปธรรมชัดๆถือมีดอีโต้หรือมีดผ่าแต่ว่าตัวเราเองนั่นแหละเป็นตัวคอยขัดเกลาตัวเราเองเป็นอาวุธตัวเราเองเป็นสันเรขาคณิตตัวเราเองเป็นสาร สาระที่แปลว่าของแหลมของคมเราเองเป็นสัญลักษณ์เป็นของแหลมของคมเป็นเหมือนอาวุธหรืออุปกรณ์ที่จะคอยผ่าคอยตัดคอยทิ่มคอยแทงคอยเฉือนสิ่งที่มันต่ำมันขัดกันนั่นแหละสิ่งที่มันต่ำมันหยาบนั่นแหละแต่จะเป็นสิ่งนั้นโดยที่เราเองอยู่ในสภาพธรรมเนี่ยเราไม่ได้ไปฟาดไปฟังใครหรอกแต่มันฟังเองมันเป็นตัวที่จะคอยไปขัดเกลาเป็นตอนที่จะคัดง้างเป็นตัวที่จะขัดเด่นเป็นตัวที่จะขัดเด่นขัดงามมันจะเป็นตัวที่เป็นไปอยู่อย่างนั้นแหละจะเรียกว่าขวางโลกโดยประสาทที่เต็มๆเรียกว่าเป็นคนขวางโลก แต่ว่ามันไม่ได้ขวางจนขัดจนชาจนคนอื่นเขาเห็นว่าขวางหูขวางตาขวางอารมณ์ไปหมดมันก็ไม่ถึงขนาดนั้นแต่ถ้าพูดได้จัดจริงๆทำอย่างแข็งขันไม่ยอมอนุโลมปฏิโลมเลยไม่ยอมย่อหย่อนเลยเคร่งจัดตรงเอาแน่ๆไม่ยอมอนุโลมเศษเสี้ยวไม่ยอมที่จะให้เขาไม่ยอมที่จะเป็นคนไปปรุงไปแล่บๆเลียๆไม่มีเศษอะไรที่จะไปยุ่งกับเขาอย่างเด็ดจริงๆเลยคนนั้นจึงจะกลายเป็นคนขวางหูขวางตาขวางใจขวางอารมณ์ของผู้ที่เขายังรักยังชอบยังเสพติดตามกินยาอยู่เขาจะเป็นอย่างนั้นจริงๆ แล้วเราก็จะเป็นอย่างนั้นจริงๆเพราะฉะนั้นถ้าผู้ใดรู้แน่แก่ใจเห็นชัดแล้วโสดาบันบุคคลผู้ใดเห็นชัดในใจจริงๆเข้าใจด้วยปัญญาญาณีถูกแล้วจริงแล้วลงตัวแล้วตัดสินเด็ดเดี่ยวแล้วผู้นั้นจะไม่แคร์การขวางจะไม่แคร์การขัดหูขัดตาขัดอารมณ์ขัดใจใครจะไม่แคร์เพราะจะรู้ว่าตัวเองเป็นสัตว์เลวคิโตจริงๆจะรู้ว่าตัวเองเป็นหมอผ่าตัดที่แท้ที่จะถืออาวุธอุปกรณ์หรือว่าตัวเองนั่นแหละเป็นตัวฉันรักหรือสันหลังเป็นตัวมีดตัวฟ้าเป็นตัวออกโดนดาบจริงๆจะรู้เลยว่าตัวเองจะเป็นอุปกรณ์หรือเป็นศาสตราอันนั้นที่จะคอย ขัดเขาชอบเขาหรือว่าตัดเขาออกโดยที่แน่ใจเลยว่าเราไม่ได้มีความต่ำแล้วขัดเขาเปล่าเขาขึ้นให้เขาหลุดมาจากสิ่งที่ต่ำนั้นน่ะเราไม่ได้ทำความต่ำเราไม่ได้ทำความเลวเราไม่ได้ทำความต่ำทำความเร็วเราทำความดีแล้วเป็นตัวอย่างอันเป็นได้ยากเราเป็นตัวอย่างอันที่หาได้ยากจะแน่ใจจริงๆแล้วคนนั้นจะไม่เดือดร้อนใครจะมาว่าเราบล็อกเราก็มีสติรู้เราก็มีปัญญารู้อยู่ว่าเราบ้าหรือเปล่าเราต้องหรือเปล่าเราเป็นไปอย่างที่เขากล่าวโทษหรือเปล่าจะรู้แล้วก็จะไม่มีการโกรธเคืองอะไรเพราะแน่ใจแล้วไม่โกรธเพราะเขาไม่รู้เรามันวางแล้วเพราะมันรู้ชัด นึกว่าเขาไม่รู้เราเขาจึงว่าเราเขาไม่เข้าใจที่เราเป็นเรามีนี้เขาจะว่าเราแล้วเราก็รู้เจตนาเป็นที่สุดของเราด้วยหรือคือกุศลและเจตนาว่าที่เราทำนี้เราไม่มีเจตนาร้ายเรามีแต่เจตนาดีที่เราทำอยู่นี้ก็ไม่ได้พยายามที่จะไปทำให้คนอื่นเขาเลวลงถ้าเขาจะถูกหักถูกเราจะพยายามมาเป็นอย่างไรบ้างเขาก็ไม่ได้เป็นคนเลวลงไม่ได้เป็นคนเลวลงเลยเพราะฉะนั้นเราจึงกลายเป็นตัวชิ้นตัวอย่างกลายเป็นเครื่องขัดกลายเป็นเครื่องขวางกลายเป็นเครื่องดึงกลายเป็นเครื่องชนให้ผู้อื่นเขาการรับรู้โดยสัมผัสทวารต่างหูจมูกลิ้นกายมันจะรับสัมผัสเองเขาก็จะอ่านด้วยว่า คนคนนี้ก็เป็นคนเหมือนเราเราก็เป็นคนเหมือนเขาถ้าตัวอย่างหรือตัวฉันเลยคิดโตตัวหัวผ่าตัดพรุ่งนี้เขาจะอยู่กับเราเสมอๆเป็นไปเสมอแล้วเราเองเราจะอ่านก็ออกแล้วเขาก็เป็นคนเหมือนกันแล้วเขาจะมีกรรมอันดีหรือกรรมอันดีอย่างไรเราจะเห็นจิตผู้ใดมีธรรมะจิตผู้ใดมีปัญญาก็จะอ่านออกให้มันดีนี่เขาเจริญขึ้นนี่เจริญด้วยพ่อก็ทรัพย์และตัวเขาเองก็เป็นคนดีนี่ความคิดของผู้ที่มีความก็จะค่อยๆปรับค่อยๆเห็นแจ้งค่อยๆเกิดเรื่องปัญญาอ่อนคนดีคนถูกไม่ใช่คนบ้าเค้าจะเห็นเองเห็นเองจริงๆมันก็เห็นแล้วเขาก็จะเลิกแล้ว เลิกราตำหนิพระอริยเจ้าพระผู้ใดยังไม่เห็นคนนั้นก็จะกล่าวจากเจ้าตำหนิพระพุทธเจ้าจิตก็จะดูถูกยกตนข่มเขาดูหมิ่นเขาลบหลู่เขาก็จะเป็นผู้ที่ถือตัวถือตนแล้วก็เป็นผู้มัวเมาตามความเห็นของตนเป็นผู้มัวเมาตามของความเห็นของเขาเองเป็นสิทธิของเขาเองเรียกว่าฉันคิดว่าฉันทิฐิประมาณ 30 อีกประมาณ 10 เขาก็จะเป็นคนคนที่เข้ามามองไม่เห็นมีนะเขาก็จะเป็นคนที่ลูกๆคลำๆ Cat ยังไม่ได้แปลว่าลูกๆซ้ำๆมันแปลว่าซ้ำแซะเฝ้าซ้ำซ้ำแซะแซะหลงผิดตังค์อยู่กับไอ้ความเห็นเก่าๆของเรานั้นนึกว่าดีอยู่เสมอลูกคำที่ว่าประมาณจะลงซ้ำแซะอยู่กับทิฐิความเห็นความเข้าใจปัจจุบันใดๆก็จะเป็นอย่างเก่าอยู่นั่นแหละเพราะฉะนั้นปัจจุบันน่ะทำทุกเวลาเขาจะเป็นคนที่ยืนหยัดอยู่กับความหลงของเขาทางของเขากรรมของเขาคือการกระทำหรือการงานของเขาตามความเห็นของเขาเขาจะหลงยังซ้ำแซะทำอยู่อย่างเก่าๆของเขาเขาจะไม่มีจิตแม้แต่แวบนึงเห็นว่าทางที่คนเจ้าหรือพระโสดาบันกล่าวแล้วนี่เพราะว่าเขาเป็นดี แต่เราสิ่งไม่ดีก็จะไม่มีว่าใครที่จะแลเห็นมองเห็นก็จะไม่มีความรู้สึกอย่างนั้นจึงเรียกว่าฉันฐิติมาปลามาสิเพราะฉะนั้นคนนี้เขาก็จะกลายเป็นคนที่มีอาถรรพ์นะขาดคาถาธธงอาภานักเรียนจะกลายเป็นคนที่ยึดการเป็นคนยึดติดกลายเป็นคนที่จมอยู่กับอันนี้อยู่กับอย่างนี้แล้วก็ฟังสมความเคยชินลงไปในอันนี้ตั้งมั่นลงไปในอันนี้ แปลภาษาง่ายๆคำว่ายึดมั่นลงยึดมั่นลงหรือว่ายึดมั่นขึ้นก็ตามใจยึดติดตามเข้าไปขึ้นไปอีกจะกลายเป็นคนอย่างนั้นเพราะฉะนั้นพรุ่งนี้ก็จะสุดท้ายจึงพูดนี้จึงจะกลายเป็นคนยากแก่การถอนหญ้าแก่การที่จะสลับคืนยากแก่การที่จะดึงถอยภาษาบาลีว่าพบอุปสรรคเรียกว่าเป็นคนที่ยาก สลัดคืนยากแก่การที่จะดึงออกยากแต่การอุจจาระร้างจะทำลายให้มันหมดจากความคิดของตนที่เก่าๆที่ตัวเองไปติดตามเป็นพ่อเพิ่มไปเป็นอาทานเอาไว้ไปทำตัวเองเป็นประธานหรือเราเรียกว่าอธิษฐานอาจารย์มันติดลงไปเป็นวาสนาเป็นจิตต้องเป็นตัวเป็นตนมันเป็นสิ่งที่ยึดติดยึดมั่นจิตฝังรากลงไปมากแต่พระผู้ใดที่ยังดูถูกพระอริยเจ้าไม่เห็นว่าพระอริยเจ้าทั้งปฏิบัติถูกเพราะความเห็นของเรายังไม่เกิดปัญญาของเรายังไม่เกิด ผู้นั้นก็ถึงเรียกว่าอย่างนี้แหละคือตกตกนรกอยู่ในวงนรกอยู่ในวัฏฏะของความไม่ผุดไม่เกิดจะไม่มีอะไรเกิดขึ้นจิตที่จะเห็นดีไม่เกิดเลยมีแต่ร้ายแล้วก็จมอยู่กับวังวนของความร้ายของตัวเองโดยไม่มองไม่เงยไม่งอกไม่เงยมีแต่จมลงจมลงจมลงแล้วก็แน่นเข้าแน่นเข้ากลายเป็นอธิบายเป็นผู้ที่จะล้างไม่ออกอาจขาดยากเป็นอย่างนั้นจริงๆเพราะงั้นพูดที่เป็นตัวอย่างยืนหยัดความ จริงวันนี้ดีนะพระอริยเจ้าโสดาบันบุคคลดังที่เรากล่าวอยู่เดี๋ยวนี้ยืนยันว่าดีนะเธอมองเห็นให้ได้นะว่าเราเจริญเจริญต้องเป็นตัวบุคคลที่เจริญแล้วไม่ไปคลุกคลีเกี่ยวข้องไม่เป็นเพื่อน 8 เพื่อนมลทินไม่ไปวุ่นวายไม่ไปฉาบเอาไม่ไปรับกลิ่นอายของความเลวความต่ำความชั่วแล้วต่างคนมาแล้วหลุดออกมาวิมุตออกมาแล้วจริงๆแล้วเราก็ยังเป็นผู้ได้กำไรที่เราไม่สูญเสียเวลาที่คุณก็ได้ 24 ชั่วโมงต่อวันเราก็ได้ 24 ชั่วโมงต่อวันแต่เราไม่เอาเวลาไปวุ่นวายอยู่กับลุงไผ่ลงหวยลงมาวันละสีฟ้า 5 ชั่วโมงไปวุ่นกับโรงหนังไปนั่งกับวงเหล้า ไปเที่ยวหลายเที่ยวคือบ่มาได้จีบผู้หญิงคนนี้เป็นชั่วโมงนึงอ้าวแยกระหว่างๆมาให้รถไฟชนกันหลบจากผู้หญิงคนนี้ไปจีบคนโน้นหลบรถไฟไปจีบคนโน้นไปวางคนนี้เป็นผู้มากไปด้วยพันทุกๆเรื่องที่มันเลอะๆไปตามอารมณ์ก็ตามหรือเป็นสิ่งเลวสิ่งชั่วที่เป็นจะต้องติดในรถสำหรับต่างๆก็ตามไม่ต้องสูญเสียเวลาที่จะเป็นอย่างนั้นหรือแม้จะเป็นหลงเสพอารมณ์อย่างไรก็ตามอย่าคิดว่ามันสูงมันก็เสียอารมณ์ทั้งนั้นแหละหลงอารมณ์ของตนแล้วก็คิดว่าไปทำอย่างนั้นแล้วก็เป็นความเพลินเป็นงานที่ยากเป็นความยินดีมีเปรมเป็นความประดิษฐ์อร่อยเราจะไปหลงอยู่อย่างนั้นเมื่อ ไม่ไปเสียเวลากอบกู้เวลาที่ได้เท่ากันทุกคนทุกคนมีสิทธิ์ได้เวลาวันละ 24 ชั่วโมงเท่ากันทุกคนแต่ผู้ใดที่กู้เวลาคืนมันได้สำคัญเหลือเกินเวลากู้เวลาคืนมาได้ไม่เอาไปจับจ่ายในสิ่งที่เพ้อเหล่านี้คุณณัฐทุนทรัพย์ต่างๆก็ไม่ต้องไปสูญเสียประกอบด้วยเมื่อไม่ได้สูญเสียแล้วเรามีพลังงานเรามีกำลังงานเรามี Energy ต่างๆอยู่ในกายของเราเมื่อเราไม่ไปเอาไปจับจ่ายในทางโน้นไม่ไปสูญเสียในทางโน้นแล้วก็เอามาจับจ่ายในทางที่จะเป็นของดีมาจ่ายในทางที่จะไม่จ่ายไปนั่งคิดดอกไม้ตัวไหนจะเข้าวินตัวไหนจะเข้า Facebook ตัวเลขตัวไพ่ไปคิด จีบเธอยังไงไปใช้พลังพูดใช้พลังกายใช้พลังคิดจะจีบคนนั้นคนนี้ยังไงจะไปแสดงท่าทางให้ผู้หญิงก็ไปแสดงท่าทางยังไงถ้าจะเริ่มต้นจีบด้วยรูปของเราปั้นรูปของเราให้งามไม่พร้อมเรียกร้องให้เขายินดีชื่นชมในรูปซะก่อนแล้วก็ทำกิจกรรมทำส่งเสียงทำอะไรหรือว่าถึงจะได้มาเห็นตัวเรามันใกล้ชิดตัวเราและเรามีความดีอย่างไรเราก็จะได้แสดงความดีออกทุกอย่างมันจะคิดหาอุบายล่อกันหลอกกันอยู่อย่างนั้นก็ไม่ต้องไปเสียเวลาเรายิ่งพอๆไปหลงแต่ความงามจากการแต่งตัวเฉยๆยังรักผู้หญิงเนี่ยติดมากเรื่องนี้ก็ไม่ตอบไม่ต้องไปเสียเวลาไปเดินช็อปปิ้งชอบแต่งอะไรอย่างนี้เป็นต้นเราก็จะดีขึ้นเราก็ได้กรอบรูปทุกสิ่งที่สูญเสียขึ้นมาแล้วก็เอา บักเบนพลังงานที่มีเหลือก็เอามาทำงานในด้านโรคเป็นพระโสดาบันแล้วยังประกอบงานทางโลกแล้วก็จะมีสุจริตกรรมหรืองานทางโลกอีกเยอะแยะเลยที่เราจะทำได้ที่เราจะคิดอ่านอย่าให้มันอยู่เฉยๆพลังงานมันมีมันล้นมันก็จะต้องทำนะถ้าไม่ทำแล้วมันก็ชี้หาอ่านไปในทางที่จะต้องจ่ายพลังงานนี้ออกมาให้ได้และการที่จะผลักดันให้จ่ายเอาพลังงานออกถ้าคิดหาทางดีไม่ได้มันก็จะไปจ่ายออกในทางชั่วคราวเพราะเป็นธรรมชาติด้วยพลังงานในการมันมีมากมันล้นมันจะต้องหาทางจับจ่ายแล้วมันหาทางออกทางดีไม่ได้มันก็จะคิดไปในทางง่ายขึ้นทางที่เห็นคิดเห็นที่ติดยึดที่ไปหลงอยู่ว่าไอ้นี่ดีไอ้นี่ชอบไอ้นี่ควรจะเป็นควรจะมีเพราะงั้นมันจะเป็นต่ำ ไปในทางต่ำเสมอในทางที่มันไอ้เนี่ยใกล้เคียงชอบติดยึดหลงมาเป็นอารมณ์เพลินเป็นอารมณ์ที่ควรจะได้ควรจะมีควรจะเป็นรถยนต์ก็จะผลักดันไปในอารมณ์ที่ใกล้ชิดแล้วก็เป็นความเฟ้อเหล่านั้นเพราะเราปรับเณรจะมาคำนวณให้ดีว่าเป็นอารมณ์อะไรก็ได้เป็นการจ่ายพลังงานอะไรก็ได้ที่มันจะเป็นการสร้างสรรค์สร้างสรรค์ตั้งแต่วัตถุในทางโลกเขาที่เขาเห็นว่าเป็นประโยชน์นะสร้างวัตถุอย่างนี้หรือแม้แต่จะมาสร้างไว้ปีกรรมวจีกรรมอย่างนี้เป็นประโยชน์ในโลกเลยดีกว่าไปพูดเพ้อๆเพ้อเจ้อในทางที่ไม่เป็นสิ่งที่จะจูงดึงขึ้นมาในทางดีเราก็จะมาจ่ายพลังงานออกไปเป็นกายกรรมวจีกรรมจิต เราก็จะปรุงก่อนเป็นมโนปุพพังคิดอยู่ในจิตการคิดอยู่ในจิตการทำปฏิกิริยาตั้งแต่เริ่มแรกตั้งแต่จากจิตออกมาก่อนมันก็จะเป็นการทำลายพลังงานเหมือนกันเป็นการจ่ายพลังงานเหมือนกันจะเริ่มจ่ายพนักงานตั้งแต่จิตมันเลยทีเดียวเป็นมโนสังขารเป็นจิตสังขารจิตสังขารเหล่านั้นก็จะมาจ่ายหรือว่าทำปฏิกิริยาหรือว่าใช้งานเป็นแรงงานไปในทางที่ถูกที่ดีเพราะเรารู้จักทิศทางที่ดีน้องเอนจ่ายมันประกอบงานออกมาเป็นมโนกรรมคนดีก็ดีกันคนดีกายกรรมก็จะดีด้วยทุกประการเราก็จะเป็นคนเจริญตามฐานะของโสดาบันบุคคลนั้นๆเพราะรู้ความเร็วความต่ำความชั่วทั้งนั้นแล้วเลิกได้ ทิ้งได้ขาดได้อย่างสนิทจริงแล้วก็ยืนยันจริงเด็ดเดี่ยวจริงเพราะรู้เพราะแจ้งดังกล่าวนี้ความเคยชินของเราก็จะดีขึ้นเมื่อผู้ใดมีภูมิธรรมออกป่านนี้แล้วก็จะเป็นฐานเป็นฐานแห่งจิตพิจารณารู้ความจริงของชีวิตสูงขึ้นเพราะความเป็นพระโสดาบันนั้นเราจะทำความเจริญให้แก่ตัวเองออกการใดก็ได้เรายิ่งกอบกู้เวลากอบกู้ทุนกอบกู้แปลงกายแรงปัญญามาได้มากเท่าใดและก็ปรับเป็นเวลาทุนแล้วก็แรงกายแรงใจมาประกอบงานที่สุจริตยิ่งขึ้นทันใดที่โลกเขาไม่ติดเรียนโลกเขาไม่ได้เห็นว่าเป็นของต่ำ มาผลิตสิ่งเหล่านี้ได้มากขึ้นเท่าใดเราก็จะเจริญเป็นมหาเศรษฐีมากขึ้นมากขึ้นเจริญโภคทรัพย์เจริญวัตถุมากจริงๆเมื่อเราเจริญด้วยวัตถุมากถ้าเราห่อหวงมากเราก็จะกลายเป็นคนต่างอยู่เพราะเราจะกลายเป็นคนที่ทำให้เศรษฐกิจชะงักกลายเป็นคนกักตุนกลายเป็นคนที่ไม่ให้องค์ประกอบเพราะว่าวัตถุในโลกนี้สสารในโลกและรูปธรรมในโลกนี้ก็เป็นองค์ประกอบของการเดินองค์ประกอบของการสัมผัสองค์ประกอบของปฏิกิริยาองค์ประกอบของการงานในโลกเมื่อเราองค์ประกอบเหล่านี้โดยภาษาบาลีเรียกว่าปัจจัยโดยประสานสมัยใหม่เรียกว่าองค์ประกอบ เมื่อผู้ใดไปกราบทูลองค์ประกอบการ์ตูนปัจจัยตั้งแต่เริ่มแรกในสิ่งสมมุติว่าเป็นเงินทองก็มากระทรวงเป็นสิ่งสมมุติตัวปลาที่ยังไม่มีบทบาทอะไรมันเหมือนเหมือนเหมือนเหมือนเป็นโลหะเป็นโลหะเป็นกระดาษเป็นแท่งเป็นวัตถุอะไรเฉยๆไม่มีอะไรหรอกแต่ว่าเราเป็นสมมติกันแล้วมันก็มีอำนาจในโลกแล้วก็สิ่งเหล่านี้ไปจนกระทั่งเรากลับทุนสิ่งที่เป็นของสิ่งที่จะเอาไปทำงานได้ทันทีที่เป็นวัตถุธรรมที่เป็นเนื้อหาแท้ๆเช่นกันของเครื่องใช้เครื่องคุณแรงหรือว่าเป็นอาหารแท้ๆที่จะใช้ได้ทันที มันก็เสื่อมโทรมลงเหมือนกันแล้วมันก็ไม่มีบทบาทในการงานบางอันก็ขาดทุนไปเกินเวลาของมันแล้วเน่าเปื่อยสูญพันธุ์ทิ้งไปเปล่าๆแทนที่มันจะเป็นสิ่งที่ให้ประโยชน์แก่สังคมสะพัดอำนาจสะพัดแรงงานของมันมันกลับกลายเป็นของมากักตุนให้เน่าเปื่อยอย่างเช่นอาหารเห็นชัดอากาศคือไม่นานจะหนาวก็เสียง่ายเครื่องผ่อนแรงนี่เป็นแต่เพียงวัตถุที่มันเกาะกลุ่มกันแน่นแล้วมันเน่าเปื่อยยากก็ค่อยๆสลายเหมือนกันค่อยๆแก่ค่อยๆเสื่อมโทรมไม่ค่อยจะไหลเน่าเปื่อยไปเรื่อยๆเหมือนกันแต่เน่าเปื่อยอย่างวัตถุเราไม่เรียกว่าเน่าเปื่อยเหมือนของที่มันมีจุลินทรีย์หรือมีสภาพธรรมที่อีกอย่างหนึ่งที่คนปรุงอยู่มาก มันก็เน่าเปื่อยช้ากว่ากันอันใดที่มีจุลินทรีย์มากอันใดที่มีวัตถุมีทางธาตุน้ำผสมอยู่มากมันก็ผุเปื่อยเร็วทำปฏิกิริยากันเร็วอะไรที่ไม่มีจุลินทรีย์ไม่มีธาตุน้ำอยู่มากจะทำปฏิกิริยากัญชาค่อยๆเสื่อมสลายออกผ้าไม่มีภาพไฟไม่มีธาตุลมผสมอยู่มากก็ฉันสลายช้าเพราะงั้นอำนาจของธาตุลมธาตุไฟก็ทำสลายให้ได้เร็วโดยอากาศที่ไม่มีธาตุลมธาตุน้ำธาตุไฟมันก็จะทำลายธาตุดินเสมอๆเนี่ยความเวียนของธาตุต่างๆมันก็จะเวียนทำลายกันและกันอย่างนี้อย่างนี้อย่างนี้อย่างนี้เพราะงั้นผู้ใดเมื่อเห็นมากมีมากได้ เข้าใจว่าเรากะเอาไว้นี่เป็นของเลวอีกพวกนั้นก็เกิดปัญญาญาณเป็นพระสังฆทานเริ่มปลงพระราชทานพยายามที่จะต้องหมุนเวียนสิ่งนั้นออกไม่กักไว้ไม่สะสมไว้ไม่ตุนไว้จะให้มันออกไปมีบทบาทหน้าที่การงานพอสมควรบางคนมีความหวงมากมีการคิดได้น้อยหนึ่งปล่อยออกบ้างก็จะกลับจนไว้จนกระทั่งมันเกือบจะเน่าแล้วของจะให้คนอื่นถ้าเป็นอาหารก็ฝากไว้จนกระทั่งเราถ้าเราเอาคืนเอาไว้อีกต่อไปรู้ซะแล้วก็เกือบเน่าถึงจะให้คนอื่นคนนั้นก็จะเป็นคนที่เริ่มมีทานแต่ทานของเขานั้น เกือบเน่าเกือบตายแล้วเกือบสลายเกือบใช้งานไม่ได้แล้วจึงจะทานพอรู้แน่นอนตรงที่เรียกว่าคือถ้าเอาไว้เราก็ไม่ได้ใช้มันหรอกเพราะฉะนั้นเท่ากันน่ะมีอยู่แล้วสิ่งอื่นที่เราจะใช้ในสิ่งนี้มีกล้วยมีอ้อยมีของกินมากแล้วก็คือเอาไว้อีกเน่าๆๆทิ้งเปล่าเพราะฉะนั้นอย่ากระนั้นเลยให้คนอื่นได้บุญคุณถึงเอาไว้หรอกบ้านนอกเปล่าทิ้งเปล่าคนนี้ก็จะเริ่มทานของเน่าเกือบเน่าเสื้อผ้าหน้าแพรก็จะผ่านเข้าเหมือนกันไอ้ที่เกือบเสียแล้วเกือบสลายแล้วเครื่องทุ่นแรงก็จะให้เขาได้เหมือนกันเกือบพังแล้วแล้วจึงจะถามนี่เริ่มต้นไปพัฒนาการที่เริ่มต้นแล้ว อ้ายก็แล้วแต่ก็ยังหวงอยู่มากยังเสียดายของยังรักของทั้งๆที่ตัวเองเกินใช้เกินพอจะเป็นระดับนี้ฟังให้ดีนะวันนี้ยื่นออกไปให้ละเอียดมากขึ้นอีกภาษาพาทีแบบนี้ก็จะไล่เรียงแบบนี้มาเรื่อยๆถ้าผู้ใดมีปัญญามากขึ้นมาปวดหัวเราก็เพียงพอนะถึงใช้ยังไงก็ใช้ไม่หมดก็จะมีปัญญาชาญฉลาดมากเท่านั้นและรู้ด้วยสมรรถภาพของตัวเองด้วยไม่หลงตนรู้ว่าเฮ้ยเราสามารถทิ้งยังไงเราก็หาได้เรามีกำลังเรามีความที่กอบกู้มาได้แล้วมีกำลังเวลามีกำลังทุนมีกำลังกายมีกำลังปัญญาที่จะสามารถสร้างพวกนี้ได้ทันได้มากทันเพราะฉะนั้นคนนี้ก็จะกล้าให้มากขึ้นแม้จะไม่เน่าเห็นว่ามีมาก ขึ้นสูงขึ้นกล้าให้มากขึ้นกล้าให้มากขึ้นจนกระทั่งเห็นตนรู้ตนมีอรรถพันธ์ยุตาเข้าใจตนมากขึ้นเรานี่เก่งนะเรานี่มีความสามารถมากนะวันต่อวันวันต่อวันซึ่งเรามี 24 ชั่วโมงเท่ากับเพื่อนเนี่ยเพื่อนทำสู้เราไม่ได้คนนั้นก็จะอะกาลิโกเวลาก็จะไม่สำคัญจะเห็นว่าโอ้เราไม่ต้องเป็นหลงของเอาไว้มากๆยาวนานแดกหางจะรู้ว่ามันหนักจะรู้ว่าสมรรถภาพของเรามีเวลาก็ทำได้ทุกเวลาเข้าใจในเรื่องเวลาเข้าใจในเรื่องการงานเข้าใจในเรื่องประกอบเข้าใจในสังขารเข้าใจในการปรุงเข้าใจสังกัดกระทำ จะชัดเจนยิ่งขึ้นละเอียดยิ่งขึ้นอ้อเรามีนี่นาแรงกายเราก็มีเหมือนเขาแรงปัญญาแล้วก็มีแถมดีกับเขาเพราะเราไม่สูญเสียเรามาผลิตเรามาสร้างศาลปกครองในสิ่งที่เป็นประโยชน์ทั้งนั้นวันหนึ่งเวลาหนึ่งวินาทีหนึ่งเราไม่เป็นผู้ขี้เกียจเราเป็นผู้ขยันคนอื่นเขายังไม่เห็นในความขยันเขายังไม่เห็นอานิสงส์ของความขยันถ้ายังเอาแต่หยุดเอาแต่พักเอาแต่เสียเวลาฉ่ำแฉะเงินเดือนเพื่อนๆไม่เอาจริงเอาจังไม่มีอีก 10 บาทไม่ได้สนใจการงานไม่ได้ตังค์ออกตั้งใจทำงานทำสักแต่ว่าทำเล่นๆไปเฉยๆเขาก็ปกป้องคนเหล่านี้เรากลายเป็นผู้ที่ขยันหมั่นเพียรรู้อุดฐานรู้การเรียนรู้การเรียนรู้ฐานะแห่งความเป็นฐานะรู้สิ่งที่จะกระทำ มีอิทธิบาทมีความรักในสิ่งนี้มีความพอใจในสิ่งนี้มีความเห็นดีในสิ่งนี้เพราะฉะนั้นความเพียรของเราก็เต็มอยู่จิตมีเท่าไหร่ก็ตั้งใจทำกับมันอย่างเต็มที่ใช้ปัญญาแต่มีวิมังสาปรับปรุงตกแต่งอยู่เต็มอยู่แล้วเก่งของเขานี่คนนี้ก็จะเกิดการวางปล่อยวัตถุลงไปมากขึ้นมากขึ้นมากขึ้นไม่หวงอ่ะเธอไม่เป็นไรฉันสร้างเมื่อไหร่ก็ได้ฉันทำขึ้นอีกเมื่อไหร่ก็ได้คนนี้ก็จะมีทานมากขึ้นทานได้บริจาคเพราะปัญญาญาณที่ซ้อนอยู่คุณนายจะทำให้อธิบายเอาปัญญาที่มันเกิดอยู่ข้างในเป็นคำปฏิเสธมาให้ฟังพระออกมาให้ฟังคนทำอย่างนี้ได้โดยที่ไม่เดือดร้อนใจเพราะไม่รู้หรอกว่าตัวอนุรักษ์มันทำงานยังไงมันทำงานอย่าง พร้อมอธิบายข้อความเข้าใจมันเกิดเป็นคำอธิษฐานเป็นปัญญาที่เกิดอยู่ข้างในแต่เราเองเรายังไม่รู้ไม่รู้ว่าเราทำไปทำไมทำไมเราทำได้เราสบายใจด้วยเราไม่อึดอัดเราไม่เดือดร้อนเราไม่หวงแหนสวัสดีค่ะหากวันนี้ลดลงลดลงไม่หวงแหนไม่ฉวยเอาไว้ก็จะแจกจ่ายก็จะเป็นคนมีทานเมื่อมีทานได้ความโลภก็ลดลงโลภะก็หายไปความหวงแหนไว้รอพระก็ไม่มีมากอยากได้ของคนอื่นมากก็ไม่ก็ของตัวเองเหลือมันจะไปอยากได้ของคนอื่นมากกว่านั้นมันก็ละโลพระไปในตัวละโรงพักไปในตัวโทรศัพท์ก็ลดลงลดลงลดลงเพราะว่ามันไม่อึดอัดมันไม่เคืองแค้นมันไม่ขี่หัวมันไม่มีผลต่อจากมีแต่จะให้เขาโดยที่เรียกว่าไม่ผลักไสแต่ว่า ไฮโดรเจนดีไม่ดีไม่เบียดจะไม่แดกดันไม่ประชดประชันไม่แกล้งให้จะให้ก็ยินดีได้เข้าใจแล้วเอาไปเลยเอาไปเลยมีความสุขเพราะมีความสบายใจพร้อมมีความยินดีที่เปรมชัยหาความอึดอัดหาความทุกข์หาความลำบากใจหาความคับแค้นไม่มีเพราะเข้าใจเข้าใจตนมีอัตตัญญุตารู้อัตตาชัดขึ้นเข้าใจตนเข้าใจตนว่าตนมีความสามารถทนซึ่งตนตนเองจนเข้าใจเพราะ
แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive