190221-C สู่บรรพชิตเพศของท่านชาตวโร ตอน3-พ่อท่าน-แดนอโศก.txt

โฟลเดอร์2518 TXT ถอดเสียงเป็นข้อความ รอตรวจอักษร กำลังจัดหน้า
ประเภทไฟล์เอกสาร (text/plain)
ขนาดไฟล์173 KB
วันที่แก้ไข21 เมษายน 2568

เนื้อหาในไฟล์

หลังจากที่ได้ปฏิบัติธรรมอยู่ในรูปแบบของผู้ปฏิบัติอยู่ด้วยระยะเวลา 6 เดือนเศษก็ขอมติจากที่ประชุมสงฆ์เมื่อเช้ามืดของวันที่ 21 กุมภาพันธ์พุทธศักราช 2519 วันนี้วันที่ 21 กุมภาพันธ์พุทธศักราช 2519 จากนี้ไปพ่อท่านพระโพธิรักษ์พุทธบรรยายธรรมะองค์ประกอบในเกมวันนี้เป็นมวลหมายเลขที่ 13 เข้าวันนี้สอบเป็นอีกวันหนึ่งที่เราจะได้ฟังธรรมกันแต่ว่าก่อนจะได้ฟังธรรมก็มีทหารเกณฑ์ปฏิบัติธรรมเรามามาแจ้งว่าอยากจะขอเลื่อนฐานะหากเกิดคุณชาตรีหน่วยปฏิบัติธรรมมากับพวกเรา เงินล้านพ่อคูณรุ่นก็ได้ติดตามและพยายามพิสูจน์ทุกสิ่งทุกอย่างแล้วแต่ผมเองผมก็ได้พยายามที่จะให้แล้วก็พยายามที่จะทิ้งเตือนเตือนเตือนเตือนสติเสมอให้รู้ความจริงว่าเราเข้ามาเนี่ยเราเข้ามาอย่างไรเราได้อะไรเราหลงหรือเปล่าถ้ามีสิ่งที่เราควรได้ควรเป็นหรือเปล่าก็พยายามที่สุดที่จะเดินทุกคนแต่ทุกคนถ้ายังไม่แน่ใจก็เพิ่งพักไว้ถ้าแน่ใจแล้วก็ส่งมาแม่เราเองหรือว่าผู้ที่เข้ามาเองน่ะจะ ใจไม่เข้าใจเหตุการณ์พยายามไตร่ตรองคิดอีกสัมผัสแล้วรู้อยู่เข้าใจอยู่ให้ออกเวียนไปสู่โลกภายนอกดูอีกหากไปกระทบสัมผัสดูลูกเข้าใจแม้แต่อยู่ในทางนี้ก็รู้ทุกข์โรคโรคนอกทางโน้นทั้งโลกที่โลกเขาก็ยังรู้อยู่เข้าใจอยู่ทั้งสติสัมปชัญญะทั้งเหตุผลมาทางนี้ก็รู้ว่ามันคนละทางกันการจะมีลาภกับการจะไปนิพพานนั้นมันคนละทางกันมันไม่ใช่ทางเดียวกันก็ไม่รู้ว่าจะมาทางนี้นั้นจิตใจเราเห็นหรือเปล่า ว่าเรายินดีว่าเราได้รับความสบายแม้แต่จุดที่สบายที่สุดขั้นต้นๆที่ได้ทดสอบมาแล้วมาเป็นจุดว่างวางปล่อยแล้วเราก็ไม่โหยหาไม่เดือดร้อนเห็นไม่สบายจริงดีกว่าไปเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้าหรือไปกรุงไปแต่งไปค้นหาแสวงหามาให้ตนก็เตือนทุกเวลาพยายามเตือนทั้งส่วนตัวพยายามเตือนทั้งกับหมู่ที่อบรมทำทุกๆเวลาเพราะว่าโลกมันก็มีแบ่งแยกเป็น 2

อ่านต่อ

ส่วนใหญ่อยู่ที่ฝ่ายมนุษย์ฝ่ายโลกิยะกับฝ่าย รักหรือฝ่ายธรรมะฝ่ายโลกุตระมันก็มีอยู่ 2 ซีกอย่างนี้แหละมันตรงกันข้ามกันอยู่เป็น 2 ซีกใหญ่ๆก็พยายามจะยับยั้งซ้ำข้อความแน่ใจเอาความแน่จริงเพราะว่ามาทางนี้มาก็ผมก็บอกแล้วทุกทีผมเองผมแน่ใจและแน่จริงอยู่ในตนแค่ได้แค่ได้ก็พิสูจน์เอาพยายามจับผิดหรือพยายามเรียนรู้พยายามเห็นความจริงให้ได้และตนเองก็จะเห็นเป็นขั้นตอนมาตามลำดับจนแน่ใจเหมือนกันต้องมีเครื่องทดสอบผู้ควบคุม ก็ว่าจะต้องให้แน่ใจว่าเราเป็นอริยะว่าเราเองมีวิมุติไอ้จุดนี้มันเป็นความหลงได้จุดที่ว่าเรามีวิมุติแล้วหรือว่าเรามีสิ่งที่เราได้เราเป็นและแม้แต่ขั้นต้นหรือแม้แต่ขั้นกลางอะไรก็ตามแต่เนี่ยมันหลงได้เหมือนกันนะเพราะเขาเตือนผู้ที่จะเข้ามาใหม่แค่ได้แค่ได้ก็พิสูจน์เอาพยายามจับผิดหรือพยายามเรียนรู้พยายามเห็นความจริงให้ได้และตนเองก็จะเห็นเป็นขั้นตอนมาตามลำดับจนแน่ใจเหมือนกันต้องมีเครื่องทดสอบผู้ควบคุมคล้ายๆกับว่าจะต้องให้แน่ใจว่าเราเป็นอริยะ ว่าเราเองมีวิมุติไอ้จุดนี้มันเป็นความหลงได้จุดที่ว่าเรามีวิมุติแล้วหรือว่าเรามีสิ่งที่เราได้เราเป็นและแม้แต่ขั้นต้นหรือแม้แต่ขั้นกลางอะไรก็ตามแต่เนี่ยมันหลงได้เหมือนกันนะเพราะเขาเตือนผู้ที่จะเข้ามาใหม่หรือแม้ผู้ที่อยู่เก่าก็ตามตำรวจนี่ดีตำรวจให้จริงจับจิตอาสาเหตุการณ์ปัจจัยให้ชัดเพราะเหตุใดแม่เท่านั้นเท่านั้นจำนวนเท่านั้นอย่างนั้นเกี่ยวข้องกับลักษณะอาการอย่างนั้นมีทั้งวัตถุโลกข้างนอกอย่างนั้นประกอบมีอาการอย่างนั้นข้างนอกประกอบเราเองเราเคยติดแล้วละมาและจิตมันว่าอย่างนั้นเป็นอย่างไร หรือเราไม่เคยติดติดเราไม่มีสิ่งเหล่านั้นเป็นอย่างนั้นแล้วก็พิสูจน์เพิ่มเติมอีกให้รู้ส่วนให้รู้จุดที่เราหลุดร่อนมาในบางสิ่งบางอย่างรูปก็ดีรักก็ดีกลิ่นก็ดีเสียงก็ดีหรือลาภยศก็ดีสิ่งใดที่เราเคยติดอยู่ชัดๆเจนๆมากหน่อยแรงหน่อยที่รู้ชัดเจนที่เรียกว่าสักกายะแล้วเราก็ได้ปฏิบัติจนมีผลจริงๆว่าจิตของเราเคยติดอย่างนั้นเนี่ยสิ่งอย่างนั้นที่ประกอบไปด้วยอย่างนั้นที่ว่าเรียกว่าเป็นปัจจัยเนี่ยขณะนี้เราสัมผัสดูเรารู้อยู่ว่าเราไม่มีอะไรเราสุดยอดปราศจากอาการหวั่นไหวในจิต ปิดว่างเปล่าคนภาระเป็นวิมุติรถอยู่บอกว่าน่าอยู่แต่ก่อนนี้ต้องเป็นภาระกับมันอย่างนั้นอย่างนี้มีสิทธิ์โหยหาอาวรณ์เป็นเชิงโลภะเป็นเชิงโทสะอะไรก็เป็นอยู่จริงแต่เดี๋ยวนี้ไม่มีแล้วแม้เหตุปัจจัยเสี่ยงเท่านี้เท่านี้เราก็รู้ชัดว่ารูปรอยลักษณะของจิตอาการของจิตกว่าแต่ก่อนติดหรือเสพอยู่จะเป็นอย่างนั้นเดี๋ยวนี้ล่ะหลุดพ้นมาแล้วไม่ติดแล้วไม่เสพแล้วไม่เสวยแล้วว่างแล้วปล่อยแล้วเป็นศูนย์ชะตาอาการจิตที่เป็นศัลยกรรมมันเป็นอย่างนี้แม้ผัสสะอยู่อีกทีใด ซึ่งเป็นปัจจัยอันแต่ก่อนนี้เคยหวั่นไหวเคยมีเวทนาสุขทุกข์แต่เดี๋ยวนี้พ้นเวทนานั้นแล้วพลอากาศสุขทุกข์และรู้เท่าทันในเวทนานั้นแท้ลดกลิ่นเสียงสัมผัสตามที่มันจะกระทบสัมผัสนั้นตามความเป็นจริงรู้อยู่รถก็อย่างนี้ลูกก็อย่างนี้รถก็อย่างนี้กลิ่นอย่างนี้เสียงอย่างนี้จะผัดอย่างนี้เรารู้อยู่ว่ามันเป็นอย่างนี้เช่นเราเคยติดรถก็เคยติดเสียงและเคยติดสีติดรูปแต่ก่อนถ้ารูปฤาษีอย่างนี้ถูกฤาษีอย่างนี้สัมผัสแล้วก็ติดใจ หีจ๋าทีเดียวมันสวยมันงามมันชื่อมันชอบหรือว่ารูปสีอย่างนี้แต่ก่อนนี้เคยโกรธเคยเกลียดโทรศัพท์สัมผัสและผลักแรงหรือเสียงก็ตามแต่ก่อนถ้าเสียงอย่างนี้แล้วก็ติดสีจ๋าอร่อยมีรถมีชาติเกิดโลกียะสุขแต่เดี๋ยวนี้ไม่มีรถโลกียจะสุขนั้นแล้วคือชื่อจางเฉยตัดออกจากจิตทันทีก็หายไม่เหมือนข้องแวะไม่อาวรณ์ไม่อะไรไม่กวนใจอะไรได้เป็นไปเฉยๆก็พยายามจับจิตรู้สภาพธรรมที่แท้จริงว่ามันเฉยยิ่งวางปล่อยจากเหตุปัจจัยเหล่านั้นเหล่านั้นจริงๆถ้าจิตของเราเป็น สมุดไทยแท้ๆเป็นทุกข์แท้ๆตรงที่เราไปเสพติดตรงที่เราไปเป็นสุรเดชมัชชะปะมาทัฏฐานาเส้นทางแห่งธรรมคือเป็นฐานแห่งอย่างลงไปก่อนไปติดอยู่ที่จิตเพราะหลงยินดีมัวเมามันเรียกว่ามาทริปถ้าประมูลพระเข้าไปใช้เชิงดียินดีไปเชิงดีแต่มาพระเป็นการติดมัวเมาพุทธเป็นมัวเมาเชิงดีไปติดในปิติไปติดในความยินดีไปติดในความดีเช่นมุทิตาหรือพุทธคือเห็นก็ทำดีแล้วก็ยินดีและเป็นเชิงดี แต่มาทางนี้เห็นเขาชั่วแต่ไปรักว่าดีไปยินดีในชั่วคราวหนึ่งยินดีในดีอีกอันนึงยินดีในชั่วเขาก็ใช้สละรูปแบบของภาษาเนี่ยมาในด้านที่เรียกว่ามันเป็นเชิงคล้ายกันแต่แยกเหลี่ยมออกมาอะไรเงี้ยมาทะจึงเป็นเรื่องที่มัวเมายินดีในอยู่ด้านที่มันควรจะละเว้นออกมายิ่งกว่าคือก่อนตอนนี้เติมหน้าเข้าเป็นอุปสรรคตัวที่เรียกว่ายืนยันลงว่าเป็นตัวตั้งเป็นตัวนำมาก่อนเป็นตัวแน่แข็งแรงพอได้เจอหลักประมาณ รักแห่งประมาทพระคือเป็นสิ่งที่เสียที่ติดแต่เก่าก่อนแต่เดี๋ยวนี้ไม่มีสิ่งเหล่านั้นแล้วไม่ได้เสพไม่ได้ติดตอนเบาอยู่ยังไม่หมดเกลี้ยงก็รู้หรือสิ่งที่หมดขาดสนิทก็ให้รู้จุดขาดสนิทอย่างนั้นแล้วผู้ใดที่ได้ผ่านมาจนกระทั่งรู้จิตแน่ใจและเห็นด้วยเหตุผลหลักการอะไรคล้องจองกันไปทีเดียวจนกระทั่งถึงขั้นสูงต่อไปก็เข้าใจรูปลอยอยู่เป็นมรรคแม้เราจะยังไม่มีผลทำไม่ได้ถึงบริสุทธิ์ถึงจิตยังไม่เป็นพระอรหันต์แต่ก็แน่ใจแล้วก็เอาหลักทรัพย์ใช้ได้ไม่เป็นไรเพราะฉะนั้นพวกเรานี่ค่อนข้างจะเข้มงวดสุดท้ายหน่อย โดยเฉพาะผมเองเนี่ยเริ่มต้นอยากให้รู้สภาพทำจริงๆมาแล้วไม่ใช่มารักศรีรักลูกแล้วๆก็อยากจะเข้ามาและแม้ว่าจะเข้ามาก็ยังมีแฟนมีอะไรต่ออะไรแข็งกระด้างมีอะไรหลายอย่างที่ว่าจะมาจะบอกจะสอนกันหรือว่าจะช่วยอุ้มชูกันจะทำอะไรต่ออะไรกันก็ลำบากลำบนพวกเราก็ดูแลกันซะก่อนรู้ปฏิปทาหรือว่ารู้สมมุติรู้นิสัยใจคอที่จะพอช่วยเหลือโปรไฟล์กันได้ไหมมีศรัทธาเลื่อมใสเคารพกันพอสมควรอยู่ในหมู่ในกลุ่มแม้เราผู้ที่เป็นผู้บวชแล้วจะไม่เขาจะไม่เคารพแต่เขาก็เคารพผู้อื่นที่มีอยู่พอที่จะสอนพอที่จะอบรมกันได้ไม่ใช่ว่าเอาเรา ใหญ่เป็นอธิปไตยเป็นอัตตาธิปไตยแล้วเราจะโหวตเสียงเราก็คิดแต่ว่าเราเป็นใหญ่เขาไม่เคารพเรายังไม่ยอมให้เข้ามาเขายังไม่นับถือเราเขายังไม่สงบเราเอาอัตตาธิปไตยเป็นใหญ่มีมานะแรงก็อย่าคิดอย่างนั้นพวกเราเราคิดเห็นว่าประมาณว่าข้อมูลไม่ใช่เข้ามาอยู่เป็นสาวกของเราคนเดียวที่จะขอเข้าในข้อมูลมันจะเข้ามาข้างนอกที่เขาเราคนเดียวแต่เราก็ได้ใช้วิจารณญาณออกไปรอบแล้วเห็นอยู่ว่าในหมู่ต่างๆนี้ผู้นั้นผู้นี้ก็เป็นภันเตหรือเป็นผู้ที่เขาเคารพนับถืออยู่หลายผู้หลายคนมากพอที่จะช่วยกลุ่มได้แต่ไม่ใช่ว่าน้อยคนเคารพ คนนึง 2 คนในจำนวนที่ต้องเป็น 10 หรือว่านับถืออยู่คนนึง 2 คนในจำนวนคนต้องเป็น 10 เป็น 20 อย่างนี้ก็น้อยไปเราดูแลพอสมควรว่าหลายคนพอสัก 3 4 5 6 อะไรไปพอเห็นแล้วว่าเออประมาณพอจะดูแลกันได้มีความมีการช่วยเหลือกันได้แม้เราเขาจะไม่ได้เคารพเรานับถือเราก็ดีแต่เรารู้แล้วว่าโดยโลกาธิปไตยโดยอำนาจหมู่หมู่นี้เป็นโรคโรคนึงเป็นขอบเขตภพหนึ่งดูแลโดยส่วนทั่วไปไม่ได้เข้าข้างตนจะอยู่ในฝั่งที่เรียกว่าพิจารณาแล้วส่วนตัว เราจะดูนิสัยใจคอกันว่าเข้ามาแล้วมาทำอะไรรุนแรงเกินไปจนกระทั่งจะพังหรือไม่แล้วก็มีจิตใจตัวจิตใจและเป็นของเขาเขาส่วนตัวเขาเพราะเขาได้แน่ใจนะพวกเราก็ค่อยช่วยๆกันเตือนเตือนว่าแน่ใจนะเห็นดีนะจะเข้ามาเนี่ยไม่ใช่ของง่ายหรอกนะเตือนกันก่อนจะเข้ามาเราก็พยายามให้ศรัทธาเลื่อมใสเมื่อเข้ามาแล้วมาฝึกหัดพากเพียรทดสอบแล้วเราก็พยายามเตือนสติให้รู้ว่าโลกนั้นอย่างหนึ่งทางธรรมทางเราก็จะได้อีกอย่างหนึ่งคือเสมอเตือนกันจริงๆก่อนจะไปสนใจโลกจนกระทั่งไม่ได้มาเอาตาดูแลโลกุตระเลยแล้วก็ชี้ชวนแนะนำคล้ายๆว่าจะบอกว่า หนาวก็ได้ดึงมาให้ดูไม่สนใจให้มากแต่พอมาสนใจแล้วมาอยู่ใกล้ชิดแล้วมีรูปติดแล้วเราก็เตือนน้ำเตือนจิตให้ตั้งสติดีๆนะอย่ามอมเมาจะถูกหลอกลวงมันกลับไปกลับมาเตือนย้อนไปย้อนมาอยู่เนี่ยแต่ก่อนนี้ก็ยังไม่ใกล้เลยลูกเขาก็ไม่ใกล้เราอยู่ข้างนอกโลกอยู่ข้างนอกโลกตอนนั้นเลยเวลาเราไปเผยแพร่ศาสนาเราก็ไปบอกเขาให้อาหารมันสนใจเราบ้างเพราะจิตคุณก็ไม่สนใจเราแล้วแม้ตายก็ยังไม่ติดเขาก็จะอยู่รอบใกล้แล้วเราก็พยายามชักจูงอย่าเพิ่งไปผลักดันออกก่อนในลักษณะอย่างนั้นอย่าเพิ่งไปปรับการออกก่อนจนกว่าจะตายเข้ามาใกล้กลายเข้ามาติดมีเวลาเข้ามาใกล้ มากแล้วก็เตือนทีนี้เตือนทางจิตขึ้นมาให้ตั้งสติเพราะมีส่วนหนึ่งเกาะแล้วมีส่วนตะกายก่อนแล้วก็ตื่นจิตจะหลงใหลนะตั้งสติให้ดีพยายามพิจารณาอ่านเห็นได้จริงว่าคุณธรรมเป็นอย่างไรสภาพธรรมเป็นอย่างไรเราได้เรามีเราเป็นพิจารณาปรับปรุงปรับแต่งให้ดีให้รู้ความจริงเราจึงเรียกว่าเราไม่ได้หลอกล่อเราเตือนก็พยายามช่วยทุกทางที่เราไปขั้นตอนต้องรู้ให้ดีพร้อมไปถึงเราก็จะไปอวดดีกว่าดีกว่าคนอื่นที่เขาไม่สนใจเลยก็ไม่ได้แล้วก็ต้องวางก่อนให้เขามาสนใจเป็นศรัทธาเบื้องต้นเพราะศรัทธาจนกระทั่งใกล้ชิดเข้ามามีส่วนนึงเกาะอีกส่วนหนึ่งแล้วก็ให้ตีจากให้ลองตีจากดู หมอธิติจากนั้นเรียกว่าไม่เมาถ้าขนาดวุ่นจนกระทั่งเกาะแนบติดแล้วเมาหัวเหม่งเลยตาไม่ลืมทีนี้เมาต้องให้เงยหน้าลืมตาดูให้จริงอย่าหลงมัวเมาจนกระทั่งเกินไปดูว่าที่เรามาอยู่เนี่ยหรือว่าอะไรนี่สำรวจไม่ใช่เราไม่ใช่ตัวเรานะที่เรามาอยู่นี่ไม่ใช่ตัวเราในสิ่งแวดล้อมทั้งหลายแหล่มีปัจจัยอย่างไรแวดล้อมอยู่มีได้มีเป็นหรือว่ามีมีอย่างไรอ่านให้ชัดหาแล้วก็สำรวจทางด้านนู้นด้านนี้ทั้ง 2 ส่วนอยู่เสมอเลยสำรวจจะเห็นได้จริงผมพยายามทำด้วยความบริสุทธิ์ใจอย่างนี้เสมอเสมอเสมอเสมอเสมอเสมอเสมอบางคนก็อินทรีย์พระแรงตัดสินใจแล้วก็ บางคนก็ต้องเตือนกันไปเตือนกันมาอินทรีย์ภาระยังไม่กล้าแขนก็พยายามทดสอบถ้าแม่ยังไม่กล้าแข็งจริงๆจะเวียนออกไปสู่โลกอีกก็ไม่ได้ว่าอะไรแต่ทดสอบดูจะเอาให้แน่ใจอยู่กับโลกทนกับเขาไหวก็เอาถ้าทนไม่ไหวเห็นแล้วไม่รับผมมารับรับทราบอยู่แล้วว่าตอนนี้เราอธิบายอย่างนี้เรามีโรคอีกโรคนึงอย่างนี้ล่ะฝึกซ้อมอยู่ในโลกนี้แหละแล้วเป็นโรคที่เราได้และที่ว่าได้ก็คือความไม่ได้ความไม่มีได้ความไม่ต้องเป็นภาระความไม่ต้องหนักหนาไม่ต้องหอบต้องหัวอะไรอีกไม่ต้องสะสมกันอีกเป็นไปโดยง่ายโดยว่างโดยเบาและเราก็จะเป็นคนที่ทำงานให้แก่โลกโดยสารลงไปอีกเป็นสภาพ ซอสว่าเราจะช่วยเขาให้เบาให้กว้างขึ้นมาอีกอย่างนี้โดยไม่มีโลโก้โทรศัพท์การแก่งแย่งไม่มีเราเป็นคนเหมือนกันกับเขาแต่เราเป็นคนที่เป็นตัวอย่างให้แก่โลกว่าเราไม่แกร่งเราไม่แย่งเราไม่ต้องรู้ค่าโทรศัพท์เราสบายใจเราสบายกายของเราอยู่เราทำงานก็ได้อยู่ปวดชาวโลกเป็นตัวอย่างเป็นค่านิยมโน้มน้อมโลกเป็นสภาพคนที่อีกคนชนิดหนึ่งไม่ใช่ปริมาณใหญ่ของโลกมาจากปริมาณส่วนมากของโลกเป็นปริมาณส่วนน้อยจะเป็นประมาณสุดยอดน้อยเป็นปลายของสึนามิยอดแหลมของเจดีย์เล็กเป็นยอดแหลมของสาม พีระมิดหรือเป็นยอดของน้ำพุเป็นส่วนน้อยเป็นฐานน้อยฐานเล็กแต่เป็นตัวที่เชิดอยู่สูงลอยเห็นเด่นชัดอยู่เหนือที่อื่นหมดอยู่เหนือที่อื่นหมดมีจำนวนน้อยเป็นส่วนที่ยกไว้เบาลอยจะเป็นสภาพอย่างนั้นนี่อธิบายถึงสื่อความหมายในเรื่องของที่จะเทียบเคียงกับสภาวะยาสภาวะโลกแต่มีอาการอย่างนั้นจริงๆเป็นคนอีกจำนวนหนึ่งอยู่ในจำนวนคนเพราะฉะนั้นคนที่เข้าพื้นฐานเลยจริงๆกูลาอยู่ด้วยความหนักก็มีอยู่ เทพื้นสูงขึ้นมาหน่อยก็มีอยู่คนที่พื้นสูงขึ้นมาอีกก็มีอยู่คนที่พื้นสูงสูงสูงขึ้นไปตามลำดับแล้วเราจะรู้ด้วยของเราเองน่ะเบาง่ายว่างลอยแล้วจริงๆอย่างไรรู้ความจบสิ้นของชีวิตเพราะชีวิตจบสิ้นด้วยปัจจัยนี้แลกไว้พอสมควรที่จะอยู่กับสังคมเขาโดยไม่เกินขอบเขตไม่ใช่โป๊เปลือยเมื่อเช้านี้คนเข้าเมืองเขาก็เขาไม่ยอมรับก็ไม่ใช่แต่เป็นพวกที่อยู่โดยธรรมดามีเครื่องหนึ่งเครื่องของไม่อุตส่าห์เพราะเดี๋ยวนี้ยึดถือความรู้จากคนเดี๋ยวนี้มีสมมุตินุ่งห่มแล้วแต่ดึกประจำวันก็ไม่ต้องห่วงเขาไม่ถือสาจิตไม่มีสมุดไปอุปทานมันก็ไม่มีปัญหาทีนี้จิตของมนุษย์ยึดสมมุติแปลว่าพระเจ้านุ่งห่มถ้าไม่นุ่งห่มแล้วก็เกิดกิเลสแรงเกินไปทนไม่ได้ ถือว่าผิดศีลธรรมผิดวัฒนธรรมมากไปเราก็อนุโลมแล้วก็ได้ขีดขอบไปแล้วว่าแม้จะถือเป็นปัจจัยก็น้อยที่สุดแล้วการกินที่ยังให้พลังงานสังเคราะห์อยู่ได้เดินทางไปได้ก็กินอยู่ในจำนวนนี้ก็เป็นการอนุโลมให้แก่มันเป็นปัจจัยที่จำเป็นก็แล้วที่อยู่มีพออาศัยพอไปพอมาพอทำงานและไม่มีจริงๆพระพุทธเจ้าท่านก็ไม่ได้ไปให้เดือดร้อนอะไรมากมายให้หักนิสัยถึงขั้นนอนคนไม้คนได้อยู่กันเป็นวันเป็นเดือนเป็นปีมันก็พอได้แต่ถึงตอนนั้นมันก็มีโดยส่วนทั่วๆไปที่คนอื่นหรือว่าชาวบ้านเขาจะยกฐานะให้ว่าให้มีที่พักที่อะไรแล้วเราก็เกลียดตรงไปให้เห็นเป็นตัวอย่างอีกข้อแม้ที่พักที่อยู่เราก็ไม่ใช่คนหลงใหญ่หลงโต อย่างชาวโลกให้เป็นภาระเป็นตัวอย่างซ้อนและซ้อนลงไปเป็นชั้นเชิงสอนเข้าในตัวอยู่แล้วเราก็เป็นสุขโดยส่วนเดียวไม่ติดหนาระอาใจเป็นสุขได้ส่วนเดียวปล่อยวางได้นอนสต๊อปก็ปล่อยวางได้มีข้าวกิน 1 มื้อเบาสบายมีผ้าผ่อนพออาศัยสบายอยู่อย่างนี้ไม่ต้องเหลือเฟือไม่ต้องแบกไม่ต้องหาไม่ต้องมาราธอนร้อนใจยารักษาโรคถ้าไม่มีให้กินเยี่ยวตัวเองดองพืชดองผักดองผลไม้กินแต่เดี๋ยวนี้ไม่ถึงขั้นนั้นมันเจริญมันก็สมัยพระพุทธเจ้ามากมายแต่ถ้าจะทำได้ก็เห็นไม่ได้เพราะเป็นเรื่องธรรมดากินได้โดยไม่ประหลาดจริงๆเห็นหน้าเรากินเยี่ยวกินน้ำเยี่ยวดอง มันเป็นเรื่องธรรมดาของในโลกนี้มันมีส่วนหนึ่งที่เราเรียกว่าสกปรกส่วนหนึ่งเรียกว่าสะอาดที่เราสมมุติยึดแท้จริงเป็นสิ่งที่มันผสมกระแสกันอยู่ให้คงตัวถ้าในตัวเราไม่มีความสกปรกเรามีแต่ความสะอาดตายนานแล้วตัวเรามีทั้งความสกปรกและมีทั้งความสะอาดที่คอนกันไว้เพราะแต่ความสะอาดมันมากไปต้องอาศัยความสกปรกใส่ไปเพราะความสกปรกมากไปต้องใช้ความสะอาดขึ้นอีกทีนี่เป็นภาษาอธิบายง่ายๆแต่โดยหลักการแล้วมันมีความละเอียดมากกว่านั้นที่จะใช้ภาษาสำหรับวันนี้มาอยู่ในฐานะที่จะอธิบายพวกนี้มากนักก็พูดกับใครฟังและนี่เป็นต้นเราจะสู้ความจบของชีวิตชีวิตเมื่อรู้ที่สุดแล้วว่าเท่านั้น ชีวิตคือความดิ้นไปของมนุษย์และเกินกว่านั้นมนุษย์ไปสร้างแม้แต่เสื้อผ้าก็ไปสร้างแม้แต่อาหารก็ไปปรุงลูกปรุงรสปรุงกลิ่นปรุงเสียงปรุงอะไรก็ได้จนกระทั่งกินเดือดร้อนกินมีภัยจนกระทั่งกินก็มีภัยจริงมันเป็นปัจจัยต้องกินแต่ก็กินมีภัยมีทุกข์มีภาระเพราะว่าเราปลงภาระแล้วพ้นภาระที่ผิดแล้วอยู่ง่ายเข้าใจถูกหลักที่สุดแล้วแล้วก็สบายแล้วเสื้อผ้าน่าแพ้เพราะใจเพราะคลุมกายก็พอที่พักก็มีถึงแม้เดี๋ยวนี้เราก็มีสูตรแล้วว่าไม่ใช่ว่าเราจะไร้ซึ่งที่พักแม้เราจะแน่นอนว่าเราจะอยู่คนไม้ได้มีอุปกรณ์พอที่จะแบ่งแต่เราก็ยังอยู่ได้ มีที่พักที่เขาขออาศัยอุปการะชาวประชาเขาเข้าใจว่าเขาจะอุปการะคุณยินดีจะช่วยด้วยศรัทธาเราก็พอที่จะกระทำได้อย่างที่เราพิสูจน์อยู่ยารักษาโรคก็ไม่ได้ขายได้แคลนอะไรนักเพราะฉะนั้นเรื่องอื่นที่เป็นอุปกรณ์ที่เขาจะมาใช้ทำงานทีนี้เป็นเรื่องของบริขารไม่ได้ถามเป็นเรื่องที่จะใช้ทำงานให้แก่ชาวโลกเขาส่วนเราที่ปัจจัยนี้เรียกว่าจำเป็นของเราส่วนตนเท่านั้น 4 อย่าง 4 อย่างนี่คือความเป็นชีวิตไม่ถึงตายแล้ว 4 อย่างนี้อากาศมันหนาวมากบางทีมันก็ไม่มีผ้าห่มมันก็ตายได้เหมือนกันก็พอมีแล้วไม่ถึงตายหรอก นี้เป็นต้นของส่วนบริขารนั้นเป็นเรื่องที่เราจะมีไว้เพื่อทำงานให้แก่ชาวโลกเพราะฉะนั้นแม้อย่างนี้แม่อย่างนี้แม่อย่างนี้เราเพิ่มอะไรกันเนี่ยโลกที่เป็นตัวเราอย่างผมที่จริงผมไม่ต้องพึ่งสิ่งเหล่านี้ไม่ต้องพึ่งสิ่งเหล่านี้ไม่ต้องพึ่งสิ่งเหล่านี้แต่ขณะนี้โลกที่โตกับผมคือพวกคุณต้องพึ่งสิ่งเหล่านี้บ้างคนอื่นนอกไปอีกพวกคุณเองคุณไม่ต้องพึ่งเทพก็ได้บางคนแต่บางคนต้องพึ่งเธออยู่อาจจะฟังแล้วฟังอีกก็ได้ประโยชน์แก่เราแต่สิ้นเดือนนั้นก็ตามจะแพร่ไปอีกคนข้างนอกนู่นน่ะไกลๆก็ไม่ค่อยได้ฟังแล้วก็อาจเป็นของแห้งเป็นเสียงแห้ง เขาลงทุนมาเป็นบริขารเป็นส่วนที่กระจายเผยแพร่ธรรมะออกไปอีกช่วยเขาหน่อยเขาจะได้รับความรู้นี้ไปอีกบ้างเป็นวิทยาศาสตร์คิดขึ้นมาสมัยพระพุทธเจ้าไม่มีสมัยนี้ก็เป็นบริขารที่จะเผยแพร่ออกไปแต่พระพุทธเจ้าแม้แต่หนังสือหนังหาก็ไม่มีเผยแพร่ในปากตะลอนตะลอนลําบากกว่าเรามากเกินก็มากนักในการที่จะเผยแพร่ศาสนาแม้จะพาคณะก็มีภาระมันจะประกอบไปด้วยสัตว์รากเป็นพระพุทธเจ้าก็ไม่ยินดีที่จะขึ้นมันเป็นการเบียดเบียนที่สอดเศษได้สู่ได้ท่านก็ไม่ขึ้นไม่ขึ้นสถานะใดสมัยโน้นก็มีพานักกีฬาแห่งชาติอะไรต่างๆคิดได้ แล้วก็ใช้กันแล้วมีรถเทียมเทียมเทียมสัตว์แต่ยังไม่มีเครื่องยนต์เพราะว่ายังไม่มีปัญญาที่จะรู้อุตสาหกรรมใช้เครื่องยนต์ประกอบถึงไม่มีแล้วพระพุทธเจ้าก็อุตส่าห์เดินเทียนสอนอยู่ตลอด 45 พรรษาปลูกฝังสิ่งเหล่านี้เพื่อให้มันยังไม่ถึงเราได้กระแสที่จะดีแสนที่จะเป็นพระคุณนั้นล้นเกล้าล้นเขียนแต่เราเองก็ได้สิ่งดีนี้มาแก่ตนแล้วแม้ยังไม่บริบูรณ์ได้มาบ้างหรือได้มามากเราก็คงยังอันนี้ไปเป็นกตัญญูกตเวทีเป็นสิ่งที่ควรจะต่อไปตามฐานะตามความ ผมเห็นอยู่อย่างนี้แล้วผมก็กระทำอยู่อย่างนี้เพราะพวกคุณก็พยายามเข้าใจให้ได้อาจจะเห็นแปลกเปลี่ยนไปกับผมก็พยายามเข้าใจดูซิว่าอย่างที่เราเห็นตัวอย่างที่ผมเห็นอันไหนมันเป็นกุศลอันไหนมันเป็นความดีกว่ากันอันนั้นเป็นความถูกต้องต่อกันในฐานะของมนุษย์เกิดมาเป็นมนุษย์สิ่งดีเราก็ได้สิ่งที่จะเป็นประโยชน์ตนเราก็ได้และพร้อมกันไปในตัวแต่สิ่งที่เป็นประโยชน์ท่านก็ควรจะเป็นค่าของมนุษย์เราได้สิ่งนี้แล้วเราจะเห็นแก่ตัวเฉยๆมันก็ดูกระไรเราได้แล้วสิ่งนี้แล้วเราก็จะให้แก่โลกเขาบ้างมันก็ไม่เห็นจะน่าที่จะต้องทรมานอะไรเกินไปนักเพราะว่าเราก็รู้อยู่ว่าถ้าเราทำแล้วเกินกว่าเหตุเพลิงก็แรง เครื่องตรวจความสามารถเราก็รู้พักอยู่แล้วแล้วก็พักเอาสิ่งใดขอทำทนได้โดยไม่ยากทนได้โดยไม่ลำบากก็ทำเอาเรายิ่งพากเพียรแล้วก็เป็นหรือเราก็ทำได้และเราก็มีสมรรถภาพมากขึ้นโลกก็ได้รับค่าได้รับคุณประโยชน์อันนี้เพิ่มขึ้นอันนี้ผมเห็นอย่างนี้เพราะฉะนั้นผู้ใดเห็นอย่างที่ตัวเองเห็นว่าได้ประโยชน์ตนและพอแล้วช่างมันคนอื่นจะยังไงช่างหัวมันแล้วก็ไม่ช่วยคนอื่นเลยเป็นประโยชน์ตนประโยชน์ท่านจะบอกมีเหมือนกันนั่งอยู่เฉยๆนี่ก็เป็นตัวอย่างแล้วเหมือนกันมันพอหรือปริมาณของการนั่งอยู่เฉยๆไม่ให้คนมาเห็นหน้าเห็นตาหรือว่าน้อยคนที่จะไม่เห็นหน้าเห็นตาแล้วก็บอกว่านี่เราจะทักไปแล้วทางนางมาทำไงรู้ว่าศิษย์เทวดาฆ่า หยุดๆอย่างเงี้ยมันจริงหรือไม่มันไม่จริงนะถ้าคุณไปตายมันไม่สะพัดมันไม่มีอะไรผ่านไอ้ลมมันบอกคุณไม่ได้นะลมมันบอกว่าพอมันสัมผัสคุณเห็นคุณสงบแล้วมันก็ไปบอกกับคนอื่นไปขายความกับคนอื่นบอกว่าฉันเห็นคนสงบนั่งสงบอยู่ในถ้ำนั่นแหละพวกคุณความสงบเป็นเลิศและความสงบเป็นยอดดีอย่างนั้นนะลงมาอธิบายให้แก่เขาได้ไหมล่ะประชาชนมันอธิบายไม่ได้หรอกมันจำเป็นที่เสียงในความบรรลือคาบไปเป็นเหมือนกลิ่นนี้คุณความดีนี้จะเป็นกระบอกเสียงจะเป็นเสียงจะเป็นภาษาจะเป็นนิรุตติเป็นเนื้อหาสาระที่แพร่ออกไปพยายามเข้าใจเทียบเคียงพระพุทธเจ้าถ้าพระพุทธเจ้าทำอย่างนั้น ดีที่สุดพระเจ้าก็ไม่ต้องเผยแพร่ท่านก็เข้าป่าไปเลยเงียบหรือถ้าจะส่งสาวกก็ว่าบรรลุอรหันต์และบรรลุสุดยอดแล้วบรรลุแล้วเป็นที่สุดแล้วก็สงบเลยเหมือนเด็กๆสีต่างๆเลยท่านก็ต้องนิยมในทางนั้นแต่การหรือหลักฐานปรับให้เป็นอย่างนั้นยิ่งผู้ใดบรรลุแล้วต้องส่งข้อความเหตุธรรมก็ส่งเข้าเมืองไปหาพุทธแดนดินถิ่นที่มีคนมีคำว่าบุคคลมีคนที่เขาเจือไปด้วยโลกไปช่วยเขาคงจะมีทุนมีอยู่อย่างนี้บางคนสอนได้ง่ายมีธุลีในดวงตาน้อยคนสอนได้มากก็หนักหน่อยสภาพเขียนเอาคนสอนไม่ได้เลยตัดทิ้งสอนไว้แล้ว ตอนทุกอย่างถ้าอย่างนี้เราก็ต้องเข้าใจให้ลึกซึ้งแล้วก็ทำให้เห็นเป็นประโยชน์ผู้ใดจะพากเพียรตนให้เป็นไปโดยขั้นตอนพยายามสลับไปสลับมาถ้าเราขยันสลับไปสลับมาแล้วมันจะเร็วรับประกันจึงมุมเดียวด้านเดียวเกินไปมันช้าก็ต้องรู้โลกแล้วถึงจะเรียกว่ารู้โลกรู้ซ้ายลูกค้าลูกค้าลูกค้าแล้วมันก็จะไปได้เร็วคณิตทบทวนอีกซ้ำแล้วซ้ำแซะพูดแล้วพูดอีกผมเองผมก็รู้อยู่ว่าพูดซ้ำแซะบางคนผู้ใดที่เข้าใจแล้วเข้าใจดีก็อย่าปิดนะถ้าอาใจเพราะไม่มี มีเรื่องเดียวมีเรื่องเดียวกิตติวุฒากาศเรื่องที่แล้วแล้วอีกอยู่นี่แหละมีเรื่องเดียวเป็นแต่เพียงว่ายนย่อเข้าบ้านบางอันก็เป็นคาถาบางอันก็เป็นอุทานหรือย่นยอเข้าสั้นๆบางอันก็เป็นขยะบางอันก็เป็นบริษัทสาธารณะเราจะต้องศึกษาฟังแล้วฟังอีกฟังเพลงมันจะเป็นอย่างนั้นไม่มีอื่นเป็นคาถาเป็นอุทานเป็นการมีอะไรผสมกับสีใหม่ๆขึ้นมาอีกทางหมายความว่าสิ่งที่จะเติมเข้ามาให้อีก เปิดอีกได้ให้เราอีกได้อุทานอ้อมีอะไรอีกไหมเพิ่มขึ้นมาเป็นความหมายขึ้นมาผสมกับสีแต่ก็เรื่องเก่านั่นแหละและขยายเหลี่ยมมุมใหม่อยู่ขยายขึ้นขยายขึ้นนี่เป็นคำสอนสอนพระพุทธเจ้าเป็นนักวางกษัตริย์ก็เป็นอย่างนี้แต่คิดถึงวุฒากาศซ้ำแล้วซ้ำเล่าแม้จะขยายขึ้นไปอีกเป็นชาดกมันก็เรื่องโบราณเรื่องราวแล้วเล่าอีกเป็นนิทานเป็นชาวต่างชาติที่เกิดมาแล้วนั่นแหละชาวต่างชาติชาวโลกทานเป็นเรื่องราวเป็นเรื่องเก่าเป็นเรื่องสืบเนื่องมาแต่โบราณ ฉันจะพูดไม่ดีก็เป็นชาดกเป็นชาวต่างๆเป็นนิทานเล่าสืบกันมาอีกเพราะฉะนั้นมันก็เป็นความรู้ที่จะรู้ได้เป็นธรรมเป็นพระพุทธธรรมนี่แหละทั้งหมดนี่แหละ LINE มาจนกระทั่งถึง 8 ระดับอย่างนี้แหละรวมแล้วถ้าเรารู้ละเอียดขยายขยายอยู่เป็นความรู้ผู้นั้นก็พึ่งได้เป็นเวทัลละมีระวังเขาจะศึกษา 9 ศาสตรานะคาถาอุทานกิตติคุณกระทํา มันขยายกันยังไงชาดกกับพุทธธรรมและเวทัลละมันขยายกันยังไงจะกินความเป็นบางทีกันยังไง 3 3 เป็น 3 กลุ่มเนี่ยที่เป็นคำสอนของพระพุทธเจ้าพระพุทธเจ้าเผยแพร่ธรรมะด้วยนะวันกษัตริย์คือคำสอนที่มีฤทธิ์มีอุปกรณ์คำสอนที่มีสาระเป็นระบบ 9 นวะองค์พระก็ตั้งแต่วันอังคารกับพุธแปลว่าอาวุธที่แปลว่าความรู้แต่ก็แปลกลับถูกนี่เป็นอาวุธหรืออุปกรณ์ในการที่จะดำเนินไปเป็นความแหลมศาสตราแปลว่าความรู้หรือแปลว่า อาวุธก็ได้เหมือนกันจัดครุศาสตร์สะระเนี่ยมันเป็นภาษาอันเดียวกันสาดขาหรือสัจธรรมคือสัจจะศาสตราอันเดียวกันจตุจักรโทรศัพท์ทับศัพท์จะเอา 2 คำมาใช้ว่าเป็นอุปกรณ์ด้วยเป็นความรู้ด้วยจะแปลกลับสู่เป็นความรู้ศาสดาคำแปลว่าอาวุธจะแก้ศัตรูเป็นอาวุธศาสดาก็แปลว่าความรู้ทำให้เกิดความรู้และทำให้เกิดอาวุธในการที่จะเข่นฆ่ากิเลสตัณหานี่แหละมันมีอะไรอันนี้ระหว่างกษัตริย์ศึกษาเราดำเนินการอย่างนี้เหมือนกันทุกซอยเดียวกันที่ผมพูดผมเข้าใจอย่างนี้นะผมเห็นว่าผมก็ดำเนินรอยตามพระพุทธเจ้าอยู่ส่วนคุณจะเห็นด้วยหรือไม่คุณจะเชื่อผมทีเดียวเป็นพิษสูตรดูคุณอาจจะเห็นแง่มุมอื่นเราก็ไม่ใช่ง่ายอย่างที่ ผมอธิบายอยู่พูดอยู่ไม่ใช่อย่างนี้คุณเห็นอีกแง่นึงก็เพิ่งรู้ขึ้นเป็นของคุณดูซิแล้วก็เทียบเคียงอันไหนที่ถูกแท้อันไหนที่ถูกจริงอันไหนที่เปรียบเทียบกับฐานแล้วตรวจสอบกับหลักฐานแล้วเป็นมหาเทพแน่นอนแล้วคุณก็เพิ่งเอาอันนั้นคุณนอนวันนั้นทีเดียวแต่ผมก็ตรวจสอบอยู่เสมอผมก็เทียบเคียงอยู่เสมอแม้ลึกซึ้งของกระเทียมก็ไปเรื่อยๆให้มันก็ไม่ได้ติดต่อจากพระพุทธเจ้าผมยืนยันผมเป็นล

แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน