580111_พ่อครูให้โอวาทเรื่องโรงขยะวิทยาด้วยหัวใจ ที่บ้านราชฯ .doc.docx

โลกๆที่เอาเงินเป็นตัวตั้งเลย เราทำงานนี่ดูเหมือนไม่มีเงินเลย แต่ก็ทำไป อาตมาได้ให้ทฤษฎีงานไว้ ๑๙ ข้อ พวกเราจะรังสรรค์ สร้างบ้านสร้างเมือง สังคม ไม่ว่ากิจการงานด้านไหนๆ ทางด้านเศรษฐกิจการเมือง ฐานย่อยๆต่างๆ มันเป็นการก่อเกิด สร้างขึ้นโดยหลักบุญนิยมทั้งสิ้น จึงเป็นเรื่องที่ให้พวกเราใส่ใจศึกษาหน่อย เป็นการเรียนรู้ด้วย สร้างไปในตัวด้วย โดยไม่มีแบบอย่างการสร้างสังคมไหนๆในยุคนี้ให้ดู แต่ก็เอามาจากที่พระพุทธเจ้าพาทำมาก่อน โดยมีหลักเกณฑ์ของสังคมที่มีศีลสามัญตา เป็นหมู่บ้านมีศีล เราทำมาก่อนแล้ว ทำแล้วเป็นแล้ว ก่อนที่ผู้ปฏิบัติหน้าที่สังฆราชองค์นี้พูดด้วย แต่ก็ดีที่ท่านจะทำแบบนี้ เรามีศีล ๕ กันทั้งหมู่บ้าน ศีลข้อ ๑ ไม่ฆ่าสัตว์เราถึงขนาดไม่กินเนื้อสัตว์ด้วย มีสาธารณโภคีด้วย ในศีลข้อ ๒ มันเฉลี่ยส่วนกลาง จะมีการสำรวม มีลักษณะลึกซึ้ง การให้ ให้ทั้งหมด การเอามาเป็นของตัวจะสะดุด ของกลางทุกคนมีสิทธิ์ให้ทั้งหมด แล้วเราจะเอามาเป็นของตัวนั้นจะมีสำนึกในจิตของคน ศีลข้อ ๒ เราจึงเป็นอัตโนมัติเลย เรื่องกามเราก็สังวรกันดี เรื่องพูดปดนี่ เราต้องระวัง มันเป็นวิบากบาปจริงๆ ถ้าเราพูดไปจะเป็นวิบากบาปไปในทุกชาติไป แล้วในโลกเขาเห็นว่าเรื่องโกหก เป็นเรื่องปกติเลย ไม่เห็นมีอะไร แต่อาตมาว่าโกหกก็ไม่ถือว่าเป็นคนแล้ว เป็นพื้นฐานความเป็นคนนะ เราทำกันนี่เป็นการศึกษาแนวใหม่ของโลก อาตมาอยากจะเรียกว่า ปรากฏการณ์วิชชา ที่เขาเรียกว่าปรากฏการณ์วิทยา Phenomenology เพราะในการศึกษาของเราเป็นการสร้างคนที่สำคัญ ใครจะรู้สึกตัวเข้าใจ สร้างการศึกษาใหม่ จะได้มากหรือน้อยก็แล้วแต่ แต่ที่สำคัญให้ช่วยกันดูแลเด็กและนักศึกษาที่จะขึ้นมา เขาจะรับสืบทอดต่อไป เพราะพวกเราอยู่ไปก็จะมีแต่นับวันไปสู่ตาย ตายก็หมดไปกับเรา หากเราไม่ปลูกฝังลงไปก็สูญนะ จะเห็นได้ว่าอาตมาเอาการศึกษามัธยมมาให้พวกเราทำ ก็ให้ปลูกฝังสิ่งดีเข้าไป จะได้มากหรือน้อยก็แล้วแต่ แล้วจะมาสืบสานต่อไปเอง แต่ถ้าไม่มีการสืบต่อ ไม่เท่าไหร่ ผู้ใหญ่ที่จะมาเสริมก็ไม่กี่คนเลย แล้วที่ออกไปก็มีเหมือนกัน ถ้าไม่เอาใจใส่ให้สืบทอดก็ไม่นานก็หมด นี่ก็ขอย้ำ สำทับให้รู้ความสำคัญ ให้เอาใจใส่ดูแลให้เขาเป็นคนดีจริง

ถ้าเราสามารถให้ทรัพย์แท้ติดตัวเขาไป ได้มากเท่าไหร่ก็เป็นเนื้อแท้ หากได้น้อยก็ถูกทางโน้นล้างไม่เหลือ เราก็ต้องทำเผื่อไว้ด้วย จะด้วยวิธีใด ไม่มีหลักตายตัว ก็ย้ำอย่างนี้ก็คงพอเข้าใจ มาถึงวันนี้ จะเห็นว่า การเกิดของอโศก จะเห็นได้ว่า คนข้างนอกทยอยเชื่อมเข้ามา เป็นผลสำเร็จแล้วแม้น้อย เพราะมันยากที่จะเกิดโลกุตระ แต่มันเกิดได้แล้วเชื่อมเข้ามา มาถึงปีนี้มีหลักฐานเกิดขึ้นจริง เช่น อุทยานบุญนิยม คนมาอุดหนุนร่วมมือ อุ่นหนาฝาครั่ง เจริญขึ้น สถานที่ต้องเพิ่ม แต่คนก็ยังไม่ค่อยเพิ่มนะ

แนวของพวกเรานี่มั่นคงอยู่แล้ว มา ๔๐ กว่าปีแล้ว ก็ลงตัว เข้าฝักไปเรื่อยๆ ไม่วูบวาบอย่างทุนนิยมโลกีย์ ที่เป็นเรื่องอวดอ้างใช้จำนวนใหญ่มาโชว์ แต่เรามีแต่น้อย มาหาน้อย การพัฒนาไปสู่น้อย ต่างกับการพัฒนาไปใหญ่ที่มันก็เห็นได้ง่าย แต่เราไปหาสูญที่ไม่มีตัวตน แต่เห็นได้มากขึ้นนะ ต้องเห็นคุณค่าในสิ่งเจริญนี้ให้ดี แล้วช่วยกันให้มาก