260104-625 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ033.txt

งแล้วทำได้แล้วอย่างง่ายดายแล้วอย่างคล่องแคล่วแล้วยังเป็นแล้วเราก็ไม่ต้องเพียรอีกเป็นผู้จบหยุดจบเพราะฉะนั้นการจะได้ที่สุดต้องถึงที่สุดที่จบอย่างชัดเจนอันได้จบแล้วรู้แล้วเป็นกัลยาณ ก็รู้จริงๆแล้วก็อย่าไปเวียนวนซ้ำแซะที่ผลได้ที่เป็นการได้แล้วก็ติดแป้นเพราะสุดท้ายแล้วเป็นนิโรธแล้วปฏินิสสัคโคขนขวายเราอุตสาหะวิริยะ งานเราก็มีเมตตาเกื้อกูลเป็นนาบุญเนื้อนาบุญเนื้อดีนั้นเป็นเนื้อนาบุญที่หว่านเมล็ดลงไป 1 เมล็ดถั่วงอกออกมายังงอกงามมีคุณภาพสมบูรณ์ยิ่งมากเท่าไหร่เนื้อนายยิ่งเรียกว่าเนื้อนาดียิ่งประเสริฐเพราะในเนื้อนาดีเราก็ต้องขวนขวายถ้าปล่อยไปตามมีตามได้ตามมีตามกรรมมันก็อย่างนั้นอย่างนั้นไม่ใช่เนื้อนาดีก็เป็นเนื้อนาที่ให้บ้าแต่เนื้อนาดีก็จะต้องมีทั้งอุตสาหะวิริยะมีความพากเพียรมีความขวนขวายมีการพยายามพัฒนาเพิ่มขึ้นกว่าเราจะทำอย่างไรมันถึงจะได้มีความเจริญอันมีความงอกงามที่ดีไม่ อยากได้เพราะคนเหล่านี้แม้เราจะพยายามขวนขวายให้เจริญให้งอกงามเราเองเราหยุดเสพแล้วกินก็เท่าที่เรากินใช้ก็เท่าที่เราใช้เรารู้จบก็พอแล้วสำหรับชีวิตของเราพ่อแม่และผู้อื่นเขาจะยิ่งมาช่วยเราอีกช่วยแม้แต่เรื่องส่วนตัวเรื่องใกล้ชิดเขาก็คอยดูคอยแลคอยช่วยเขายังช่วยเพื่อให้เราได้มีเวลาให้ได้มีโอกาสที่จะทำงานอันมีเศษหรืออันดียิ่งหรือให้พัฒนาในการขบคิดในการพากเพียรในสิ่งที่จะดียิ่งขึ้นให้แก่ตัวเองให้แก่เราเราก็จะทำความดียิ่งขึ้นนี้ไปเป็นประโยชน์คุณค่าให้แก่ผู้อื่นเพราะตัวเราเองนั้นประกอบไปด้วยปัจจัย 4 ประกอบไปด้วยอะไรก็ให้เท่านั้นความหมุนเวียนของชีวิตร่างกายก็มีพรรคมีเพียรส่วน พักเวลาและได้พักแรงเพิ่มขึ้นแรงก็เหลือเวลาก็เหลือเราก็เอาไปเสริมหนุนให้เป็นประโยชน์เกื้อกูลที่จะสัมผัสไปสู่ผู้อื่นได้มากขึ้นนี่เป็นเศรษฐศาสตร์หรือเป็นความเจริญที่ผู้ไม่ใช่ผู้ดีผู้สูงแล้วไม่ใช่ว่าเขามาช่วยเราเขาเสียเวลาให้เราคำว่าเกื้อกูลเราแม้แต่กินเขาก็เอามาประเคนเอามายกให้เพราะไม่ต้องหาไม่ต้องอะไรแม้แต่จะทำไอ้โน่นทำไอ้นี่ก็มีคนทดแทนมีคนช่วยเหลือผู้ชายช่วยเหลืออีกเราจึงต้องเป็นเนื้อนาบุญที่เจริญยิ่งกว่านั้นเขาช่วยเราเติมมาอีกอีกนิดนึงเราก็ต้องพยายามเอานิดนึงเนี่ยไปขยายให้มันเป็นนาบุญที่ดีงอเจริญคุณภาพดีปริมาณ สร้างสรรค์ให้เพิ่มขึ้นอย่างนี้ก็ยิ่งจะเป็นการทวีทับทวีมีความเจริญยิ่งยิ่งอยู่อย่ากลายเป็นคนหยาบหรือเป็นคนที่ไม่พยายามที่จะพัฒนาถ้าเราเองเป็นคนพัฒนาดังกล่าวนี้อย่างชัดแจ้งถูกต้องแล้วความเจริญหาที่สุดมิได้จะเกิดอยู่อย่างสม่ำเสมอซับซ้อนเกินที่เราจะคิดเกินที่เราจะรู้ว่ามันเป็นสภาพซับซ้อนที่หนุนเนื่องเป็นสภาพทวีเป็นปฏิภาคทวีเกินกว่าที่แม้แต่แค่ไอน์สไตน์เขาคิดพบว่า MC ^ 2 นั้นแต่ขอศาสนาพุทธและทั้งนามธรรมและรูปธรรมมันจะยกกำลัง 2 เป็นปฏิภาคทวีปทั้งครู ทั้งยกกำลังทั้งซับซ้อนที่มีอัตราส่วนเกินเชื่อไปซะอีกเพราะมีทั้งนามธรรมเข้ามาร่วมวัตถุธรรมด้วยทั้งโลกแล้วก็คิดได้แต่แค่เป็นประสิทธิภาพทวีแค่วัตถุธรรมส่วนนามธรรมนั้นเจริญงอกงามยิ่งกว่านั้นไม่ใช่ความเสียหายเลยแต่เป็นความประเสริฐประเสริฐยิ่งของมนุษย์ที่รู้ความจริงแล้วพิสูจน์ทำให้ถึงความจริงนั้นๆได้นั้นขอให้พวกเราได้พยายามศึกษาถ้าเราเองเราทำปริยัติปฏิบัติให้มันได้สัดส่วนให้มันถูกต้องไม่ให้เพี้ยนแล้วก็กระทำอย่างมีผลผลเรานั้นจะกลายเป็นทุนทั้งทุนแรงงานทางกายทางใจแรงงานด้วยและก็ทั้ง ยาที่ชาญฉลาดรู้อย่างแยบคายเข้าใจสิ่งที่จะเสริมหนุนให้มันเกิดประสิทธิภาพทวีอย่างสูงดังกล่าวแล้วนี้ได้จริงๆคิดว่าทุกคนคงจะพยายามตรวจตนมองตนกระทำปริยัติปฏิบัติปฏิเวธให้เกิดประสิทธิภาพทวีเป็นทวีคูณเป็นทวียกกำลังเป็นทวีที่เกินกว่ายกกำลังขึ้นไปอีกตามที่กล่าวนี้ให้ได้ทุกๆคน