260511-648 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-อ036.txt

โฟลเดอร์สมณะโพธิรักษ์ - 2526 อภิณหปัจจเวกขณ์ (53 ตอน) MP3 ถอดเสียงเป็นข้อความ รอตรวจอักษร
ประเภทไฟล์เอกสาร (text/plain)
ขนาดไฟล์15 KB
วันที่แก้ไข12 มิถุนายน 2568

เนื้อหาในไฟล์

ต่อไปนี้เป็นการปฏิสังขรณ์โยนิโสปิณฑะปาตังก่อนฉันของวันที่ 11 เดือนพฤษภาคมพุทธศักราช 2526 โดยพ่อท่านพระโพธิรักษ์ณพุทธสถานสันติอโศกเออวันนี้เป็นวันพืชมงคลซึ่งเป็นวันที่เป็นประเพณีอันดีงามที่ใจเราจะระลึกถึงพืชพันธุ์ต้นไม้ต่างๆเพราะว่าชีวิตของมนุษย์เนี่ยพึ่งพาต้นไม้พืชผลต่างๆเป็นอันมากชีวิตจะมนุษย์จะขาดซึ่งพืช ผลไม้ต่างๆแล้วก็ตายกันหมดแม้เราจะเลี่ยงไปกินสัตว์สัตว์มันก็จะไม่เพียงพอเพราะว่ามันเกิดช้ากว่าพืชพันธุ์ผลไม้พืชพันธุ์ผลไม้เป็นสิ่งที่มีชีวิตที่เกิดเดือนดาวถ้าเกิดได้ง่ายโดยเร็วกว่าเป็นฐานะต้นกว่าสัตว์เราเองเป็นนักปฏิบัติธรรมเราจะเป็นผู้ที่ระลึกถึงสิ่งที่ควรจะได้ช่วยบำรุงพืชพันธุ์ผลไม้ต่างๆมันเป็นสิ่งที่ควรช่วยบำรุงมีศาสนาและมีลัทธิบางลัทธิเขาเอ็นดูเขาบูชาด้วย เทิดทูนต้นไม้รักชีวิตต้นไม้มากแม้ก็จะอาศัยกินอาศัยอยู่ก็ตามเขาก็ดูแลบูรณะประคบสงบชีวิตเหล่านั้นเหล่านั้นอย่างสำคัญซึ่งมันเป็นความดีเป็นลัทธิอื่นก็ตามแต่ว่าเป็นความถูกต้องเราไม่ใช่ว่าเรารักต้นไม้แบบงมงายนางแบบที่จะเอาเพลงไปให้มันฟังแบบที่จะไปบูชามันเลิศลอยอะไรจะเกิดการการที่เราเคยได้ยินได้ฟังแล้วก็รู้บางสิ่งบางอย่างเราก็ควรปราบปรามก็เหมือนคนร้ายถ้าเผื่อว่าคนร้ายเขาก็มีกองปราบปรามไม่ให้มันทำการ สัตว์บางอย่างเขาก็ฆ่าซะบ้างต้นไม้บางอย่างก็ต้องปราบบ้างอันนี้เป็นต้นมันก็เป็นไปตามขั้นตอนฐานะเพราะฉะนั้นต้นไม้บางอย่างก็ต้องปราบบ้างก็ถูกหลักเพื่อบำรุงต้นไม้ที่จะให้เจริญงอกงามเติบโตมันเป็นธรรมดาธรรมชาติที่เราจะต้องทำสิ่งหนึ่งให้สูญไปทำสิ่งหนึ่งให้เจริญขึ้นมาเพราะฉะนั้นพวกเราที่เป็นชาวธรรมะก็ควรจะได้ระลึกถึงความเจริญงอกงามหรือว่าความสูญเปล่าเสียหายในเรื่องของพืชพันธุ์ธัญญาหารในเรื่องของต้นหมากรากไม้ช่วยกันดูช่วยดูแลคนละเล็กคนละน้อย

อ่านต่อ

ว่าเราจะช่วยมันเล็กน้อยช่วยให้มัน ทรงตัวช่วยให้มันเจริญช่วยไม่ได้รับผลช่วยให้มันงอกงามช่วยให้มันดีสิ่งนี้ไม่ดีจัดการแก้ไขให้มันปรับปรุงริดรอนบางสิ่งบางอย่างยังต้นไม้ในบางทีเราริดส่วนนั้นปรับส่วนนี้แต่งส่วนนั้นเพื่อให้ส่วนที่มันควรจะเจริญควรจะได้สมบูรณ์ขึ้นมามันก็จะเจริญสมบูรณ์ไม่ได้หมายความว่าต้นไม้เนี่ยมันมีความเจ็บปวดมันไม่มีความเจ็บปวดต้นไม้ไม่มีความเจ็บปวดแต่ว่ามันก็มีการเจริญงอกงามตามชีวะเพราะฉะนั้นเราบางสิ่งบางที่บางตอนบางอันก็สามารถที่จะคิดเราสามารถที่จะตัดจะปรับปรับปรับปรุงมันได้ให้มันสมดุลในส่วนของต้นไม้ แล้วมันก็จะเกิดงอกงามเราไม่ใช่เราเข้าใจต้นไม้งมงายแต่ไม่ได้ต้องไม่ได้อะไรไม่ใช่ส่วนพระนั้นแน่นอนเพราะว่าท่านไม่ได้หมายความว่าให้ไปแตะต้องอะไรต้นไม้ให้เป็นฤทธิ์ไปพรากพืชเขียวอะไรไม่ได้นี่ไม่ได้หมายความว่าเรื่องที่ท่านจะไม่ให้ไปแตะต้องต้นไม้ไม่ให้เป็นเด็กไปอะไรเพราะชีวิตพรากชีวิตจริงคร่าชีวิตในส่วนหนึ่งเป็นเด็กประยุทธ์ไปถือแต่มันมีความหมายลึกซึ้งกว่านั้นดังที่เคยอธิบายให้ฟังแล้วว่าพระพุทธเจ้าท่านห้ามให้พระไปพรากพืชซากอะไรเนี่ยแม้แต่จัดการเอาไว้มันไปเก็บผลไม้หล่นไม่ต้องไปพรากออกโดยไม่ประเคนก็ไม่ได้อย่างนี้เป็นต้นมันมีส่วนมันมีความหมายยิ่งกว่านั้นเพราะฉะนั้นเราจะเข้าใจตื้นๆแต่แค่ว่าชี ชีวิตของต้นไม้นี้เราไปทำอะไรไม่ได้ไม่จริงก็ทำได้เพราะว่าเราไม่ได้เจตนาร้ายกับเขาไม่ได้เจตนาร้ายต่อต้นไม้เหล่านั้นเราช่วยต้นไม้เหล่านั้นซึ่งแกเองแกไม่มีปัญญาจะช่วยตัวเองให้สมบูรณ์กว่านี้บางอย่างที่มันมันเกินแล้วมันควรจะปรับเสียเอาส่วนนั้นออกเมื่อคนเนี่ยคนมีส่วนเกินเป็นมะเร็งเป็นส่วนติ่งส่วนมากไม่เข้าเรื่องเขาก็ผ่าตัดเอาออกไอ้การที่ผ่าตัดเอาบางส่วนของคนออกไม่ได้หมายความว่าทำลายชีวิตคนนั้นแต่เป็นการเสริมให้ชีวิตคนนั้นดีขึ้นเจริญอยู่ทรงความเจริญไม่ได้หมายความว่าไปทำร้ายเราไม่ได้ฆ่าแล้วไม่ได้ไปตัดต้นไม้ให้มันตายไปเลยไม่ใช่อย่างนั้น สงกรานต์เจอพี่จะแต่งจะตบจะดูให้มันพอเหมาะพอสมให้มันเจริญงอกงามเราควรจะช่วยมันบ้างในฐานะของผู้ที่มีฐานะทำได้นี่เป็นการแนะนำกลางๆไม่ได้ชี้บอกให้ไปตัดพรึกภาคคือผลไม้อะไรไม่ใช่แต่ให้รู้จักเอ็นดูช่วยเหลือเกื้อกูลเอื้อเฟื้อแม้แต่ชีวิตของต้นไม้ก็เป็นเพื่อนร่วมโลกเป็นชีวิตที่เราควรจะได้มีความดูแลกันบ้างเพราะต้นไม้มันก็ช่วยตัวมันเองและเท่าที่มันช่วยตัวมันเองบางคนไม่อย่างนั้นไม่ช่วยเลยส่งเสริมขยำขยี้หากถางทำลายไปด้วยซ้ำทั้งๆที่ตัวเองได้พึ่งแต่ตัวเองไม่รู้เลยว่าตัวนี้พึ่งต้นไม้อย่างที่นี่เรามีต้นไม้เราปลูกขึ้นพยายามทะนุถนอมพยายามช่วยเหลือเกินกว่าพยายามทำอะไรให้มันเจริญให้มันดี จนกลายเป็นสถานที่ที่ร่มเย็นเป็นสถานที่ที่มีประโยชน์มีคุณค่าขึ้นมานี้ก็เพราะว่าต้นไม้และขอให้พวกเราได้รำลึกมีความรู้มีความสำเนียงในการที่จะมีจิตใจดูแลเอื้อเฟื้อช่วยเหลือต้นหมากรากไม้ต่างๆนี้ให้มากขึ้นมากขึ้นด้วยพวกเรานี่แหละจะเป็นผู้รู้จะเป็นผู้ที่เข้าใจในการที่จะเสริมสารธรรมชาติในการที่จะช่วยธรรมชาตินี้มีประโยชน์มีคุณค่าและเราก็จะได้มีชีวิตอยู่อย่างอุดมสมบูรณ์อยู่อย่างสุขเย็นอยู่อย่างสมดุลอยู่อย่างเจริญไปอย่างดีทีเดียวคนอื่นเขาไม่เข้าใจเขาไม่ทำแต่เราเข้าใจเราทำเธอคนอื่นเขาไม่ทำก็ช่างเขาเราจะไม่ทำแล้วเขาจะทำลายก็เพราะ เราจะไปทำอย่างไรเขาได้คนเราเองเราเป็นผู้รู้เราเป็นผู้ที่จะพยายามทำคุณค่าให้ดีที่สุดในโลกเรามีชีวิตอยู่เราก็สร้างสรรค์สิ่งที่มีคุณค่าให้ต่อต่อออกไปให้มากก็ขอให้พวกเราได้รำลึกวันนี้เป็นวันพืชมงคลเป็นวันสำคัญในอันหนึ่งก็ดีขอให้พวกเราเริ่มนึกถึงพืชพันธุ์ธัญญาหารต่างๆและพืชผักผลไม้แม้พืชบางต้นบางชนิดมันไม่ใช่อาหารหรอกแต่มันก็ให้ความร่มเย็นมันให้ความสุขหรือมันให้อะไรต่ออะไรแก่เราหลายๆอย่างเหมือนกันแม้จะพืชเหล่านั้นมันก็ไม่ใช่ว่าเป็นอาหารก็ตามแล้วก็ขอให้ช่วยกันดูกันแลและมีกะจิตกะใจเราจะได้เพิ่มอะไรอันนึงของตัวเราเป็นคน ความเอ็นดูเกื้อกูลมีประโยชน์เอื้อเฟื้อแม้แต่ธรรมชาติแม้แต่ส่วนหนึ่งที่ร่วมอยู่ในโลกของเราให้ดีๆยิ่งขึ้นก็คิดว่าวันพืชมงคลนี้แนะนำสิ่งนี้จะเป็นประโยชน์ที่สุดและก็ขอให้พวกเราได้ใช้ปัญญาและก็พยายามพัฒนาและพยายามส่งเสริมบำรุงเอื้อเฟื้อเกื้อกูลแม้แต่ชีวิตของพืชเป็นต้น

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน