260311-641 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-อ031.txt
เนื้อหาในไฟล์
วันศุกร์ที่ 11 มีนาคมพุทธศักราช 2526 พ่อท่านนำพิจารณาธรรมะปัจจะเวกก่อนฉันที่พุทธสถานสันติอโศกรายการปฏิบัติธรรมที่เราปฏิบัติธรรมในแง่ใดมุมใดปัจจัยใดก็ตามปัจจัยใดปัจจัยหนึ่งแล้วเราก็พยายามที่จะให้ได้ความชัดแจ้งมีความละเอียดซ้อนลึกตั้งแต่หยาบรางละเอียดเป็นเหตุตั้งแต่ต้นข้างนอกไปจนกระทั่งถึงข้างในเราจะค่อยๆรู้จักอารมณ์จิตเพราะเหตุปัจจัยอย่างนั้นอย่างอาหาร เป็นเหตุปัจจัยที่เราจะต้องเกี่ยวข้องคลุกคลีสัมพันธตั้งแต่เราเป็นฆราวาสอย่างหยาบๆคล้ายๆเป็นพวกชาวอบายมุขในเรื่องอบายมุขของอาหารเนี่ยมันมีทั้งลักษณะต่ำลักษณะสูงลักษณะสูงที่เขาเรียกว่าเป็นผู้ดีในสังคมก็หยาบคายอย่างแบบนั้นที่ใช้ภาษาคำว่าหยาบคายนี้ก็หมายความว่ามันปรุงมันสร้างมันสังขารมันมีศักดินามันมีความอร่อยมันมีความเปลืองมันมีความเสียเสื่อมอยู่ในนั้นตั้งเยอะตั้งแยะแต่เขาก็มองไปในรูปของความสวยงามบ้างความประดับประดาบ้างความยกย่องด้วยค่านิยมอะไรต่างๆ ก็กลายเป็นอาหารที่มีมลพิษหรือมีตัวเฟ้อตัวเกินตัวร้ายไปในทิศทางอย่างหนึ่งเรียกว่าหยาบคายหรือว่าไม่ดีนัยยะนั้นเหมือนกันทีนี้มองไปในอีกชั้นต่ำๆเป็นอาหารที่เหมือนหมูเหมือนหมาเหมือนที่ทานกิน 4 ตีนเหมือนอย่างกับที่พระพุทธเจ้าท่านว่าให้แก่สุนัขกัดปากสุนัขกัดปากมานกที่ไปเห็นนักบวชคาน 4 ตีนกินอาหารบูดอาหารเน่าเป็นของตามขยะแล้วก็หลงว่าผู้นั้นเป็นพระอรหันต์ดังนี้เป็นต้นอันนั้นก็เกินไปต่ำอย่าสุดตรงไปอีกด้านนึงอีกอันนึงก็ตรง ด้านที่ปรุงสร้างซะจนเลิศลอยอีกอันนึงก็เสื่อมต่ำจนกระทั่งกลายเป็นของทั้งรูปหยาบแล้วก็มีเชื้อมีสกปรกเลอะเทอะเกินการและอีกอย่างหนึ่งเราจะเห็นความสุดโต่ง 2 ข้างมิได้เพราะฉะนั้นถ้าเผื่อว่าผู้ใดรู้กันกลางและถ้าเผื่อว่าเราเข้าใจในส่วนใดที่ยิ่งหนักจะเอาไปสุดโต่งในด้านสกปรกเนี่ยสามัญมนุษย
อ่านต่อ
์รู้ทีนี้ประเด็นด้านที่ตกแต่งชูเชิดหอมพ่อหุ้มข้อสารพัดที่จะลวงพรางให้เป็นค่านิยมลูกโลกอันนี้สิหยาบมากหรือสังขารมากยุ่งมากเพราะฉะนั้นน้ำหนักของการปรุงเนี่ยมันมีส่วนมากกว่า เราจึงต้องต่อมาในทางที่เรียกว่าค่อนข้างจะไม่ปรุงให้มากให้ดูมันดูมอซอให้มันดูเหมือนกับคนมาทางด้านอีกด้านหนึ่งให้มากอย่างนี้เราก็จะต้องรู้รายละเอียดของผู้ที่จะกระทำเพื่อยืนจุดจุดกลางหรือจุดสมดุลของการเป็นอยู่ทั้งรูปแบบพฤติกรรมสภาพเพื่อเป็นประโยชน์ต่อสังคมและเราก็ได้ปฏิบัติซ้อนอยู่ในกรรมกิริยาเหล่านั้นด้วยพิจารณาออกและพยายามลดละจางคลายในสัจธรรมทางจิตวิญญาณเมื่อเราเองเราหลงติดในค่านิยมแบบมานะหรือแม้แต่รูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสแบบการเราหลงมันอย่างไรเราจิต อย่างไรแล้วก็พิจารณาออกเราจะเป็นผู้บรรลุเราก็ยังจะต้องกินเพราะฉะนั้นเราจะรู้เลยว่าเราจะอนุโลมได้แค่ไหนและเรายังเหลือค้างติดอยู่แค่ไหนเราสอดซ้อนซ่อนแฝงพลางลวงอยู่ในรูปของอาหารเนี่ยแม้แต่กินอาหารทุกมื้อนี่เราจะรู้เลยว่านี่ท่าทีอย่างนั้นอย่างนี้อ่านจิตอ่านใจของเราเลยบางครั้งเราลดได้บางครั้งเราปล่อยได้บางครั้งเราก็ยังแวบมาอะไรต่างๆนานาพวกนี้มันจะเห็นจิตละเอียดของเราอย่างมากมายเพราะการปฏิบัติธรรมด้วยเรื่องของอาหารเนี่ยปฏิบัติได้ตั้งแต่เริ่มต้นจนกระทั่งเป็นพระอรหันต์เพราะเรื่องกระเพาะอาหารบอกแล้วแม้แต่พระพุทธเจ้าก็ยังต้องฉันอาหารพระอรหันต์ทุกองค์ก็จะต้องรับประทานอาหารแม้บรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์แล้ว ห้องรับประทานอาหารละขาดจากกันไปไม่ได้เลยแล้วมีเหลี่ยมมีมุมที่ทำให้เราอ่านจิตละเอียดลึกซึ้งซับซ้อนได้อย่างมากความสำคัญของการปฏิบัติธรรมในเรื่องอาหารนี้ไม่ใช่เรื่องเร่งขอยืนยันทั้งหลักการต่างๆทั้งแม้แต่หัวข้อธรรมที่ลึกซึ้งที่จะเอามาประกอบเสมอๆให้ฟังคนที่ไม่เข้าใจการปฏิบัติธรรมจึงดูถูกพฤติกรรมที่ปฏิบัติธรรมด้วยหลักการและวิธีพิจารณาออกละเว้นแม้จะโภชนะโภชนาอาหารจากที่กล่าวนี้เขาก็เห็นว่าไม่ใช่เรื่องของการปฏิบัติธรรมเพราะงั้นพวกเราขอให้พิสูจน์และขอให้พยายามปฏิบัติให้เห็นจริงเห็นจังให้ได้และก็เชื่อว่าเราได้ วัดกันมาพอสมควรเห็นจริงเห็นจังอยู่ได้ขึ้นมาตามฐานะแล้วก็อย่าประมาทขอให้ทำให้ละเอียดละออจนกระทั่งเราสนิทเนียนหมดอารมณ์หมดอาการของกิเลสอยากรายละเอียดถอนอนุสัยอาสวะจนเราจะรู้ว่าเราสบายแล้วกินอยู่นี่เราสบายแต่แม้สบายพ้นทุกข์แล้วก็ตามเศษเสี้ยวของอาสวะอนุสัยยังมีซุกซ่อนซุกซ่อนอยู่ในรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสเหล่านั้นเราจะเรียนรู้ความซุกซ่อนซับซ้อนในสังโยชน์เบื้องสูงในสิ่งเหล่านั้นได้อย่างแท้จริง [ไม่สามารถถอดข้อความได้]