260218-635 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-อ031.txt

ม่โกรธและไม่หลงผิดเมื่อตัวจิตมันเป็นตัวที่ไม่โลภไม่โกรธไม่หลงผิดและไม่เอาเปรียบเอารัฐมีแต่จะเอื้อเฟื้อเกื้อกูลมันก็จะเป็นตัวบทบาทที่เป็นตัวอุ้มชูโลกช่วยเหลือโลกเกื้อกูลโลกคนแต่ละคนแต่ละคนถ้ามีความเกื้อกูลผู้อื่นมีแรงงานมีสมรรถภาพสร้างสรรค์เกินตัวสร้างสรรค์คุ้มตัวตัวเองอาศัยกินอาศัยใช้ตัวเองก็มีแรงงานมีผลผลิตเพียงพอแถมยังเป็นผู้ที่มีส่วนเกิน แรงงานและผลผลิตสิ่งที่สร้างสรรค์นั้นเหลือเกินในชีวิตตนสิ่งเหล่านั้นเป็นบุญทั้งสิ้นเป็นสิ่งที่อนุเคราะห์โลกอยู่ทั้งสิ้นเมื่อเราทำให้คนในจำนวนมากที่อยู่ในกลุ่มในหมู่ให้มีพลังงานให้มีผลผลิตที่เหลือเฟืออย่างนั้นแล้วนั้นคือความอุดมสมบูรณ์ของสังคมในกลุ่มนั้นกลุ่มนั้นถ้าได้ชมสังคมกลุ่มใดมีแต่คนมีผลผลิตน้อยแต่ของตัวเองก็ยังไม่ค่อยพอต้องไปเบียดเบียนผู้อื่นแล้วก็จำนวนปริมาณของผู้ที่เบียดเบียนหรือว่าต้องไปเอาจากผู้อื่นมากกว่าจำนวนของผู้ที่สร้างสรรค์นั่นคือความแห้งแล้งขาดแคลนสังคมกลุ่มนั้นก็นับวันจะ ดิ้นรนเดือดร้อนตีจริงทุกข์ร้อนมันจะปล้นในหมู่กันเองสุดท้ายจะปล้นในระยะกว้างรอบกว้างออกไปอีกเพราะฉะนั้นผู้ใดจะทำกลุ่มสังคมของตนเองให้อุดมสมบูรณ์แล้วก็มีจิตที่จริงว่าไม่โลภไม่โกรธไม่เอาเปรียบเอารัฐความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่นี้ก็จะเผื่อแผ่ออกไปสู่วงกว้างออกไปอีกสู่สังคมอื่นได้อีกสิ่งเหล่านี้เป็นสัจจะที่อยู่ในโลกเมื่อเราอุ้มชูเมื่อเราเกื้อกูลเผื่อแผ่ไปสู่สังคมอื่นได้อีกสังคมอื่นก็มนุษย์มนุษย์อื่นก็มนุษย์มนุษย์ย่อมมีปัญญามนุษย์ย่อมรู้ว่าความมีบุญคุณของคนความกตัญญูกตเวทีนั้นเป็นคุณธรรม เพราะฉะนั้นเมื่อเขาได้รับส่วนดีส่วนเผื่อแผ่จากเราเราไปแล้วมนุษย์ย่อมจะรักษาคลังหรือรักษาอู่ข้าวอู่น้ำถ้าเราเป็นผู้ที่เผื่อแผ่อะไรต่อได้แก่คนได้ในโลกอื่นสังคมอื่นเขาก็จะต้องช่วยรักษาเราเป็นบ่อผลิตเราเป็นพลังผลิตเราเป็นอู่ข้าวอู่น้ำเขาย่อมจะไม่ให้ใครมาถล่มมาทำลายเป็นแน่แท้เพราะฉะนั้นความอยู่รอดของเราก็อยู่รอดด้วยการสร้างสรรค์อยู่ด้วยทรัพยากรอยู่ด้วยความอุดมสมบูรณ์คนอื่นจะช่วยดูแลเราไม่ได้มาช่วยดูแลเพราะอำนาจไปบังคับคนอื่นเขาแต่เขาจะมาช่วยปกป้องดูแลเราเพราะเราเป็นอู่ข้าวอู่น้ำเพราะเราเป็นกองคลัง เพราะเราเป็นดินแดนที่จะต้องช่วยกันรักษาด้วยปัญญาและจิตใจของเขาจริงๆเมื่อเขาช่วยรักษาเราอย่างจริงใจไม่ใช่ก็ช่วยเหลือหรือช่วยรักษาให้แก่เราเพราะเพียงเล่นเกมการเมืองเท่านั้นเราก็จะได้รับการปกป้องอย่างจริงใจถาวรแต่ถ้าเราทำเพียงเพื่อให้คนอื่นเขามาช่วยรักษาเราด้วยเกมการเมืองเท่านั้นเราก็จะได้รับการรักษาปกป้องแต่เพียงเล่ห์เหลี่ยมของการเมืองเมื่อการไม่เที่ยงแปรเปลี่ยนด้วยระบบของการเมืองเล็กน้อยเราจะไม่มีใครมาช่วยดูแลรักษาตนเลยนี่เป็นเรื่องจริงที่เราจะต้องรู้ซับซ้อนลึกซึ้งขึ้นและจงปรับความจริงนี้เข้ามาพิสูจน์แม้สังคมกลุ่มน้อยเราก็สร้างสังคม น้อยที่มีความเป็นจริงอันที่กล่าวไปแล้วนี้ขึ้นมาพิสูจน์ดูอาตมามั่นใจที่สุดว่าคนเป็นสัตว์ประเสริฐคนมีปัญญาว่าเราจะเป็นคนที่อยู่อย่างประเสริฐเอื้อเฟื้อเกื้อกูลไม่ใช่จะอยู่อย่างเอาเปรียบเอารัฐผลาญพลาดแต่เราจะเป็นคนสร้างสรรค์เป็นคนอุ้มชูโลกเป็นคนขยันหมั่นเพียรเผื่อแผ่ให้กว้างไกลเป็นที่สุดเท่าที่เราจะมีสมรรถภาพเท่าที่เราจะสามารถใครเข้าใจอย่างนี้จึงได้เห็นอย่างนี้เป็นความวิเศษของมนุษย์มนุษย์เกิดมาทุกคนก็มีความเห็นอย่างนี้มีความเชื่อถืออย่างนี้โลกนี้จะสงบสันติไปได้ชั่วกาลนานจะไม่มีความเดือดร้อนเลยแต่คนเราเข้าใจผิดที่โลกเห็นแก่ตัวและ ล่าโดยไม่รู้ตัวทำลายแม้กระทั่งธรรมชาติและอยู่กันอย่างตัวใครตัวมันทะเลาะเบาะแว้งสร้างอำนาจขึ้นมากดขี่เอาเปรียบมนุษย์มนาถ้าความเห็นอันนี้คนไปนิยมนิยมความเห็นเลวร้ายอันนี้สังคมก็แตกร้าวสังคมก็อยู่ไม่เป็นสุขขอให้ทุกๆคนดูตัวและสร้างตัวเองให้เป็นคนที่มีคุณธรรมและคุณค่าดังกล่าวนี้ให้ได้ทุกคนเถิดอย่างน้อยที่สุดเราก็ไม่ได้เป็นคนชั่วเราก็ไม่ได้เป็นคนที่มาเอาเปรียบเรารักใครเราเป็นตัวบุญเราเป็นตัวคุณเพราะฉะนั้นเมื่อเราเป็นตัวบุญตัวคุณแล้วความจบมันก็มีอยู่เท่านั้นเราเป็นตัวบุญตัวคุณแล้วในโลกตายหรือเป็นมันก็คือตัวบุญตัวคุณโลก บอกว่าตายแล้วเกิดหรือตายแล้วไม่เกิดก็ตามเราก็คงจะมีตัวบุญตัวคุณนั้นติดอยู่กับตัวเรานิรันดร์แม้ตายสนมันก็เป็นตัวบนตัวคุณแล้วก็จบในตัวมันเองแม้ตายเกิดเราก็จะเป็นตัวบุญตัวคนที่เกิดแล้วเกิดอีกเป็นตัวบนตัวคุณให้แกนโลกอยู่นิรันดรนี่เป็นสิ่งสุดท้ายที่วิเคราะห์ให้ฟังแม้จะเป็นในแง่มุมไม่ว่าฝั่งใดฝั่งใดถ้าผู้ใดมั่นใจเข้าใจแล้วเราก็ไม่เลือกในทิศทางที่ไม่มีบุญไม่มีคุณแน่นอนเราย่อมเลือกในทิศทางที่มีบุญมีคุณนั้นให้แก่ตนเองแน่นอนที่สุดตามประสาคนฉลาดนอกจากคนโง่เท่านั้นที่จะเลือกในทิศทางที่มีบาป มีโทษโทษทั้งตนโทษทั้งหมู่กลุ่มสังคมในโลกนี่เป็นหลักการของสัจธรรมที่ปราชญ์ a ไม่ว่าผู้ใดที่รู้จริงค้นพบแล้วก่อนอาตมาเกิดต่อไปอีกแม้ในอนาคตที่เขาจะเกิดสัจธรรมอันนี้ก็เป็นทิศทางเดียวกันเป็นแนวทางเดียวกันเป็นแต่เพียงว่าผู้รู้เป็นปราชญ์นั้นจะเป็นป่าที่ลึกซึ้งต่างกันอยู่เป็นขั้นเป็นตอนเป็นระดับเท่านั้นเท่านั้นขอให้นักศึกษาศาสนาพุทธซึ่งมีแนวคิดมีแนวปฏิบัติมีแนวพิสูจน์ที่มีแนวลึกกว้างและชาญฉลาดเหลือหลายนี้ให้จริงแล้วเราจะรู้ความจริงดังกล่าวนี้และเราเองก็จะเป็นคนที่ได้ความดี คุณมีค่านี้ตลอดและเราจะได้สืบทอดถ่ายทอดแก่อนุชนแก่มนุษยชาติจนกว่าโลกนี้จะแตกสลาย