250527-3-225 ทางเอกภาค3-ตอน225(19ส.ค.2519-หน้า466)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ004.txt

่าที่สุดแล้วแต่ไม่เหมือนคนไม่เหมือนคนธรรมดาที่สุดพูดเป็นอรหันต์แล้วเหมือนคนธรรมดาที่สุดแต่ไม่เหมือนคนคนธรรมดาที่สุด พ่อมาสัมผัสพอมาแตะต้องเข้าแล้วจะไม่เหมือนคนธรรมดาแต่ท่านก็อยู่เหมือนคนธรรมดาที่สุดไม่ใช่มีอะไรพลิกแพลงเพริศพรายเลิศลอยเหมือนการเล่นกลเหมือนเล่นปาหี่เหมือนเรื่องพิเศษพิสดารไม่ใช่แต่เป็นเรื่องของชีวิตมนุษย์ที่มีความเป็นอยู่แต่มีความเป็นอยู่มีความราบเรียบมีความมักน้อยมีความเป็นประโยชน์อันลึกซึ้งสำคัญได้โดยแท้จริงจึงเป็นผู้ที่ดูยากและก็เห็นยากอยู่เหมือนกันเพราะฉะนั้นมันจึงยากเหลือเกินในเรื่องของศาสนามันจึงลำบากเหลือเกินที่จะชี้ชัดออกมา ส่วนทางด้านพิเศษพิเศษเป็นทางด้านโลกิยะมันชี้ง่ายและจับง่ายหลงง่ายติดง่ายอย่าอิทธิวิธีของเดรัจฉานพระเทศนาของเดรัจฉานอย่างนี้มันง่ายเห็นง่ายรู้ง่ายมันเป็นวิชาที่ออกนอกตัวมันเป็นวิชาที่ออกนอกตัวและประชาชนอย่างหนึ่งเพราะฉะนั้นถ้าเผื่อว่าผู้ใดจะมีฤทธิ์ซ้อนฤทธิ์จะไปติดที่ปาฏิหาริย์ของพุทธมันเป็นประเทศพัฒนาปาฏิหาริย์ของพุทธแล้วก็หมายเอาตนก่อนพระพุทธเจ้าท่านสอนต้นมีอิทธิปาฏิหาริย์ในการที่จะทำศาสนามีอิทธิพลที่วิธีเก่งยอด รายการที่จะรู้บทปฏิบัติการกระทำให้กิเลสเราลดลงนั้นเรียกว่าเก่งเป็นปาฏิหาริย์เก่งจนกระทั่งทำให้แก่ตนเองนี่แหละรู้กิเลสรู้ตัณหาของตัวเองดักได้แม่นยำรักไม่ถูกตัวตนปลดปล่อยได้เร็วรวดทันทีทันใดแม้ปัจจุบันขณะนี้ผิดไปแล้วก็เปลี่ยนได้เร็วๆนี้อย่างนั้นเรียกว่าการดักใจการรู้ใจเป็นเจโตปริยญาณเป็นความรู้ที่รู้รอบในจิตโลภมูลก็รู้โทรศัพท์มูลก็รู้โมหะมูลก็รู้นี่เป็นรากเหง้าง่ายๆจนกระทั่งจิตตอนนี้เป็นวิมุตก็รู้อย่างนี้เป็นต้นซึ่งเป็นการดักใจรู้ใจ แพ้ไม่ใช่ไปกลายเป็นทายใจคนนั้นคนนี้เขาอยู่หรือจะไปรู้ผู้อื่นเขามีโลภะมูลโทรศัพท์มูลโมหะมูลแต่รู้ว่าเขามีจิตวิมุตแล้วและผู้อื่นก็ได้ในโอกาสข้างหน้าไม่ใช่งานเบื้องต้นงานเบื้องต้นคือรู้ให้ชัดเด่นถึงสภาวะธรรมอันนี้สภาวะจิตอันนี้ของเราก่อนทำไม่ได้ก่อนดักใจอย่างนี้ก่อนมีเจโตปริยญาณมีความรอบรู้รอบรอบรู้ในเจโตทั้งหลายในจิตทั้งหลายนี้ให้ได้ของตนเองคือตายาวนานคือกว้าง 2 ซึ่งมันเป็นจิตอื่นๆเป็นจิตสัตว์บ้างเป็นจิตบุคคลบ้างต่างๆกันเป็นจิตต่างๆหรือว่าภาระกับการนำสาระ รู้ให้ได้ให้มากเท่าใดก็จะได้ไปรู้ของคนอื่นได้ด้วยเพราะว่าเรามีตัวสภาวะเราจึงเอาสภาวะนี้เหมือนมิเตอร์เอาไปจับของคนอื่นได้มันจึงจะแม่นแท้มันถึงจะลงจริงมันจะเป็นดาวเอาเดาเอาตามคาดคะเนได้ยินภาษาได้ยินทฤษฎีได้ยินคำสอนก็เอาอันนั้นมาเป็นเครื่องวัดแล้วก็เอาภาษาตามคำนวณนั้นมาวัดอย่างนั้นมันไม่ใช่เอาตัวจริงไปวัดวัดเอาแต่รูปถ่ายไปวัดหรือเอาโครงสร้างไปวัดมันไม่ได้เอาเนื้อไปวัดถ้าเรามีเนื้อสัมผัสเนื้อมีเนื้อเราก็เอาเนื้อไปวัดเนื้อสภาวะที่รู้จริงเป็นจริงเข้าใจจริงเพราะจิตมันเป็นอันเดียวกันจริงก็คล้ายๆทุกคนมีภาวะเหมือนกันมีสภาพเหมือนกัน เพราะฉะนั้นเมื่อเราได้อันนี้แน่แล้วก็อันนี้ไปเทียบไปวัดคนอื่นได้ทันทีนะมันได้ชัดๆนี่ก็ขอเน้นขอพยายามที่จะพูดแทรกสอดเอาไว้มีไว้นะถ้าก่อนจะไปถึงประเภท 2 ที่เป็นอุตริมนุษยธรรมหลายอย่าง 2 นั้นก็ขอเติมอีกหน่อยในภาวะที่เป็นปัจจุบันทำความรู้สึกว่างานบรรยายหรือว่างานกระจายการสอนที่ผมสอนอยู่เนี่ยมันจะหนักขึ้นหรือว่ามันจะวนเวียนจนเกินไปจนกระทั่งคลี่กันไม่ออก หรืออย่างไรก็ไม่รู้สึกว่าเรารักกันได้น้อยรับกันได้น้อยผมก็พยายามปรุงและผมก็พยายามกระทำและถ้าจะให้แรงประกอบไปยอกย้อนวนเวียนไปอีกหายาไปอย่างเก่าเพราะคุณก็จะมีสภาวะหมุนเชิงซ้อนเข้าไปอีกว่าเบื่อๆอีกซ้ำซากปรุงหนักๆหยาบๆลงไปอีกมันก็ไปวนไปหาของเก่าผมก็พยายามปรุงใหม่ขึ้นมาแล้วปรุงให้มีสภาพใหม่ลงให้มีสภาพที่มันลึกซึ้งละเอียดขึ้นไปอีกซึ่งจะไม่เป็นสภาพที่น่าเบื่ออย่างที่พูดพรเข้ามาหาซ้อนซ้ำกับมาหาอบายเข้ามาหาอะไรก็เบื่อกันแล้วเพราะว่าเราฟังจนเบื่อทีนี้พอปรุงใหม่ขึ้น แปลภาษาที่ลึกซึ้งขึ้นเป็นความละเอียดในคำพูดนี่แหละมันมีคำไม่มีคำพูดใหม่หรอกเพราะว่าเราไม่ได้แต่งภาษาใหม่เราใช้ภาษาไทยเก่าๆที่มีแล้วเนี่ยมาปะติดปะต่อเพื่อรวมความหมายสื่อความหมายกันให้มันเข้าใจความหมายสำนึกขึ้นซึ่งเราจะต้องใช้ความพยายามเข้าใจในคำในความในนิรุตติเพื่อจะเกิดญาณหรือเกิดปัญญารู้แทนเข้าไปผมพยายามปั้นความหมายของคำว่าเอาคำมาพยายามละเอียดกระจายกระทำออกมาเพื่อที่จะให้คุณมากระทบและก็เอาไปคิดลึกแทนออกไปในความรู้สึกของคุณแต่กลับไม่พยายามคิดอันนั้นกับคนพยายามจัดวันนั้นก็เป็นได้มันอาจจะไม่รู้จนเกินไป จนกระทั่งบอกไม่รู้ความงงๆวนๆมันไม่มันไม่สื่อความหมายชัดก็เป็นได้อันนั้นก็เป็นความไม่เก่งของผมที่ว่าผมเข้าใจแต่คุณรับแล้วคุณไม่เข้าใจเพราะมันอาจจะเอาหัวออกหางมาหรือว่าเอาอะไรมันมาผสมหัวผสมหางเป็นรูปที่จนดูไม่ออกว่าจะเรียกว่าอะไรดีอย่างนี้ก็หมายความว่าผมผสมอันนั้นออกมาให้คุณครับไม่ได้อันนี้ก็เป็นความไม่เก่งของผมแต่ผมก็ได้พยายามแล้วเพราะงั้นมันก็มีอีกทางนึงแต่ว่าคุณก็ต้องพยายามบ้างผมเองพยายามแล้วไม่ได้แกล้งหรอกไม่ได้อยากอวดดีเพราะว่าอวดดีเกินไปทำเบลอเลิศเกินไปรู้คนเดียวมันบ้าอยู่คนเดียวมันไม่มีประโยชน์อะไร มีประโยชน์ผมก็เหนื่อยเปล่าแล้วคุณก็รับไม่ติดผมพยายามจะคำนวณแล้วคำนวณอีกว่าให้คุณรับคุณฟังไม่ได้เป็นขั้นตอนก่อนส่วนข้างนอกส่วนผู้ที่เขายังไม่มีฐานไม่มีสภาวะมีอะไรจะเข้าใจไม่ได้ผมก็ผมก็พอใจแล้วผมก็ไม่เดือดร้อนแล้วเพราะคุณจะสืบรู้สืบสานสิ่งเหล่านี้ต่อไปในอนาคตเพราะรับติดขนาดนี้แล้วต่อไปบางอันที่มันลึกอยู่ในนี้ผสมผเสมันจะรู้เองว่าคุณจะรู้จะเข้าใจที่ผมแยกแยะไว้เนี่ยคุณจะต่อไปเองแต่ถ้าคนซื้อไม่ติดนี่เลยแม้อันนี้จะถูกจริงดีจริงสูงลอยคุณก็ไม่มีทางคืบคลานเข้าไปเชื่อมโยงกันต่อได้มันก็เป็นการขาดตอนทิ้งไปผมทำก็ทำเปล่าคุณก็รับไม่ได้และก็ไม่มีผู้ใดที่จะมาสืบต่อแล้วก็ขยายกันมันก็ไม่ได้เรื่องแล้วเพราะผมอยากรู้ ไม่เห็นอยากจะเข้าใจเหมือนกันว่าผมทำไปนี่ไม่ใช่ผมนั่งคาดเดาอยู่คนเดียวเขาบอกคุณทำได้หรือเปล่าได้พยายามแล้วมันได้เปล่าทำไมพยายามเลยเอามาก่อนแน่นอนแล้วมันก็ไม่ได้อะไรเพราะว่ามันยากขึ้นน้องก็บอกว่ามันยากขึ้นอ่ามันวนเวียนนั่นแหละมันไม่มีอะไรหรอกเรื่องในโลกนี้มันมีแต่โลภะโทสะโมหะมันมีแต่เรื่องเก่าๆเป็นอิติวุตตกะพูดซ้ำแล้วซ้ำเล่าอยู่นี่ล่ะแล้วจะมีอะไรใหม่จะมีอะไรที่จะโยงใยเป็นสื่อความหมายเข้าไปชี้นำกันให้ใหม่มันก็เป็นใหม่เท่านั้นเองนะมันก็จะได้รู้อะไรขึ้นอีกแต่ก็ไม่รู้เรื่องเก่านะแต่รู้ความละเอียดไม่รู้เรื่องเก่าน่ะรู้ความละเอียดรู้ตัวรากเหง้าของจิตรากเหง้าของกรรมวิธี แล้วจะได้เกิดผลขึ้นนี่มันก็ใกล้จะจบเต็มทีแล้วล่ะใกล้จะสิ้นไอ้ที่เขียนไว้แล้วเต็มที่ไม่มากไม่มายอะไรซึ่งก็รู้ว่ามันหนักหนาแล้วมันก็มากมายเพราะมีตอนนี้ก็ไม่เก่งไม่เก่งอยู่อย่างหนึ่งที่ว่าพยายามช่วยให้พวกคุณเบิกบานผมรู้อยู่ว่าสิ่งที่มันเป็นไปอยู่เดี๋ยวนี้เนี่ยมันเป็นวิธีอิจฉาส่วนที่ยังตัดไม่สำเร็จที่สุดในการวางตัวให้แก่ตนเองยังไม่ลงไม่เบิกบานแจ่มใสเป็นพุทธะมันก็มีรากเหง้าความจริงอยู่ที่จิตถ้าจิตคนไหนปล่อยมันเบอร์เพราะว่าในโลกนี้มันมีแรงดึงดูดดูดรอบ และดูดรอบข้างนั่นแหละมากก็ดูดกว่าแกนกลางถ้าสิ่งที่ดูอยู่ที่แกนกลางนี่เราเรียกว่าตัวตนเขาเรียกว่าเราเราจะดูดสิ่งที่เป็นแกนกลางนี่เอาไว้ถ้าเราปล่อยตัวเราปล่อยปล่อยตัวตนเมื่อแกนกลางไม่ทำหน้าที่แรงโลกรอบตัวเรานี้ก็มีอำนาจดึงดูดมันจะดูดเอาออกมันบานเองมันบานเองเพราะฉะนั้นคนนั้นที่ 6 อยู่แสดงว่าเรายังทุกข์อยู่ยังมีตัวตนยังมีแกนกลางยังมีตัวเหลือจะมีเชื้อจิตที่มันจะทุกข์มันยังคุมมันยังยึดมันยังไม่ปล่อยไม่เปิดเพราะฉะนั้นอำนาจโลกมันก็ไม่ดึงเราได้เพราะเราคุมคิดกดไว้ดูดไว้กด นึกไว้อยู่ในตัวเราเองนี่มันเป็นสภาวะจริงนะผมเห็นพวกคุณหดหู่พวกคุณไม่เบิกไม่มาเนี่ยคุณไม่ได้พยายามหรอกแต่คุณเป็นจริงคุณไม่ได้พยายามหรอกแต่คุณเป็นจริงถ้าคุณพยายามหดหู่ไว้คุณก็เป็นมิจฉาทิฐิเข้าใจผิดผมเองผมก็ถ้าผมได้รับจากผมไปว่าผมสอนแล้วให้ชี้นำให้เป็นอย่างนั้นผมก็เป็นคนผิดอย่างมากเลยผมก็ผิดปกติอย่างมากเลยว่าสอนให้คุณหดหู่สอนให้คุณพยายามทำความหดหู่ไว้ทำความไม่เบิกบานไว้ผมก็ผิดมากแต่ผมคิดว่าผมไม่ได้สอนผมไม่ได้กินไม่มีทฤษฎีอะไรชี้นำไปให้คุณหดหู่ไม่พยายามไม่บอกว่าให้ปวดหัวเลยมีแต่เบิกบานแจ่มใสเบิกบานแจ่มใสเบิกบานแจ่มใส โทรศัพท์ผมพยายามได้พยายามชี้คุณไปอย่างนั้นแล้วผมผิดแน่แต่ทีนี้ถ้าคุณไม่พยายามคุณก็เป็นจริงของคุณเองที่คุณหดหู่ของคุณเองด้วยความเข้าใจผิดของคุณเองแล้วคุณก็ได้เกาะได้ดูดจิตไว้กดไว้คุมไว้ไม่ปล่อยถ้าปล่อยปั๊บอำนาจโลกข้างนอกเนี่ยมันมีทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็นแรงสัมผัสแม้แต่แรงคนที่มันกำลังเคลื่อนเข้าหากันเนี่ยมันจะมีอำนาจดึงดูดเพราะฉะนั้นอำนาจในโลกนอกโลกนี้ตัวเรา 1 คนนี่เราไม่มีหรอกไม่มีอำนาจเท่าข้างนอกหรอกนอกจากความยึดถือผิดๆเป็นอัตตาตัวตนเท่านั้นมันจะคุมเราตัวเราไว้ได้ถ้าเราปล่อยแล้วอำนาจนอกจะมีมากมากกว่ามันจะดูดจะออกมาเองถ้าเราปล่อยเพราะฉะนั้นถ้าพระองค์ใดเบิกบานลักษณะธรรมดา จะเป็นลักษณะธรรมดาแม้แต่เอาด้านความคิดหรือเอาด้านปัญญามาบอกว่าปัญหาด้านความเบิกบานแจ่มใสในโลกเนี่ยทุกคนยินดีรับมากกว่าการหดหู่เคร่งขรึมมันเป็นสภาวะที่ไม่น่าปฏิสันถารไม่น่าแตะต้องแต่ถ้าเบิกบานแจ่มใสเนี่ยมันดีกว่าไอ้นี่เราใช้ปัญญาคิดคำนวณเทียบเคียงธรรมดาเราก็รู้อยู่แล้วนี่เป็นปัญญาแต่โดยสภาวะธรรมที่แท้จริงอีกถ้าเราปล่อยจิตเราไม่มีอะไรคุมเราไม่มีอะไรยึดไว้ก็ปล่อยแล้วมันก็จะบานจริงๆถ้าเราอยู่คนเดียวมันก็จะอยู่ธรรมดาเพราะว่าเราไม่ได้สัมผัสกับแรงข้างนอกคนนี้ก็เป็นตัวแรงคนนี้ก็เป็นแท่งแม่เหล็กเป็นแท่งดูคนเวลาจะเจอคนที่เขาไม่ได้อยากได้ความอบอุ่นแม้แต่จิตที่บอกเป็นอุปทานของ ปุถุชนทุกคนเขาก็ไม่ต้องการความหดหู่เขาต้องการความเบิกความบานความหัวเราะความชื่นใจเขาไม่ต้องการความซึมเศร้านี่เป็นอุปทานที่แท้จริงของมนุษย์ทุกผู้มีอยู่แล้วในบุคคลเป็นเชื้อเหง้าอยู่ในจิตคนเพราะฉะนั้นเวลาไปสัมพันธ์กับใครเนี่ยมันจะดูดเอาความยิ้มแย้มออกจากคนอื่นมันจะไม่ดูดเอาความซึมเศร้าหรือความหดหู่ไม่เขาจะถอยอย่างนี้ด้วยจะไปเจอความห่วงหนูเค้าจะถอยหนีไม่ใช่เขาอยากได้อันนั้นไม่ใช่เขาไม่อยากรับสัมผัสอันนั้นนี่เป็นธรรมดาธรรมดาเป็นความจริงในโลกเพราะฉะนั้นความจริงของเราตัวเราเนี่ยถ้าเราปล่อยใจไม่กดดันที่จะถูกจะหดดึงๆเอาไว้ของเราแล้วนะเราจะถูกดึงให้บานออกเพราะบอกแล้วว่าลักษณะคุณลักษณะของคนหรือว่าความจริงเป็นจริงในตัวมนุษย์เนี่ยมันจะดึงอันนี้ออก เพราะฉะนั้นสิ่งที่บอกความจริงเนี่ยผมไม่ต้องอ่านใจหรอกนี่มันคือลักษณะโสดทิพย์หรือรับสิ่งหนึ่งแล้วก็รู้สิ่งสองรู้เสียงหนึ่งก็รู้เสียง 2 รู้รูปหนึ่งก็ไปรู้รูปสองหรือเอารูปในจิตได้มันเป็นจริงมันไม่ปล่อยจิตยังไม่ปล่อยเพราะผมปลดปล่อยคุณให้ได้ถ้าปลดปล่อยคุณยังไม่ได้หยุดตราบใดมันก็ยังเป็นงานที่ผมจะต้องทำอยู่ตลอดเวลาผมก็พยายามที่จะไอ้หลายมุมหลายเหลี่ยมหลายแง่หลายอันผู้ใดเชิงนี้มุมนั้นมุมนี้ให้ดูคือว่าในสภาวะของพวกเราเนี่ยโดยเดี๋ยวนี้นี่นาผมทวนแล้วทวนเล่า คุณห่วงอะไรกับอบายมุขคุณทุกข์อะไรคุณไม่มีสิ่งนี้คุณห่วงอะไรกับรูปรถเป็นเสียงกูทุกข์อะไรกับมันเบาบางใช่ไหมถ้าแม้จะมีเสียบ้างเล็กๆน้อยๆแล้วมันมีแรงพอที่จะคุณจะต้องไปเป็นทาสมันหรือจะกลับไปงมงายกับมันหรือคุณทุกข์อะไรกันล่ะยศมันมีแรงพอจะดึงดูดคุณไปได้หรือคุณไม่มั่นใจหรือว่าไอ้ลาภยศเนี่ยจะทำให้คุณประเทศเงินเดือนคุณเดือนละล้านไม่ถึงร้านแล้วให้เดือนคุณน่ะน้อยกว่านี้คุณก็จะไปหรือจะให้มากเท่าล้านนึงเนี่ยคุณคำนวณดูซิว่าคุณจะหลงมันไหมคุณจะเอามันไหมอ่ะเขาให้คุณเดือน คุณมั่นใจของคุณได้อยู่เพราะคุณเห็นแน่ในสิทธิชัดเจนว่าคนเราก็เท่านั้นกินอยู่หลับนอนแล้วมันก็มีอะไรที่มันเลี้ยงขันไปได้แล้วเราก็มีงานการที่เป็นงานการที่คนไม่ค่อยทำงานทางนี้งานทางช่วยเหลือชาวโลกเขาให้รู้สัจธรรมมันสูงมันลึกอันนี้มันน้อยคนทำและเราก็รู้อยู่เราไม่ได้อิจฉาริษยาเขาเขาจะมีรายได้เขาจะมีลาภมียศอะไรเนี่ยคุณไม่มั่นใจหรือว่าคุณเองคุณไม่แยแสแล้วคุณเองคุณไม่เดือดร้อนไม่ได้กระเพื่อมไหวอะไรต่อสิ่งเหล่านั้นแล้วถ้าคุณมั่นใจแล้วก็ไม่มีเศษเสี้ยวอะไรด้วยก็ควรจะเป็นอะไรกับโลกกระทำอย่างนั้นไม่จำเป็นจะต้องเป็นกองบนอะไร โลกธรรมอย่างนั้นจับยาตื้นๆแค่อบายมุขแค่โลกธรรม 8 แค่รูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสนี่มั่นใจเบาบางในจิตแล้วเหลือเบาบางเป็นรูปราคาก็ให้รู้ว่าเป็นอนุสัยกิเลสที่ยังมีอยู่บ้างนิดหน่อยถ้ามันมีแรงมันดูดเอาไปไม่ได้โดยมั่นใจเพราะมีจิตอิจฉากังวลอะไรใหญ่ในโลกกายกรรมวจีกรรมของเราควบคุมได้จะไม่มีออกไปและใจของเราก็ไม่ประมาทด้วยไม่ได้ประมาทพยายามทำให้มันลดลงลดลงหรืออย่างเก่งมันทรงอยู่อย่างนี้มันก็จะไม่มีทางที่จะสูงกว่านี้มันก็พาเราไปไม่ได้เดี๋ยวนี้อีกต่อไปมันก็พาเราไปไม่ได้แต่เราไม่ประมาทดีที่สุดของพระพุทธเจ้าไม่ได้สอนให้คนประมาทถ้าตัดมันรถมันอยู่เมียน้อยเมียน้อยดำเนินไปอยู่แล้ว จริงที่เราเองเราเป็นคนช้ามันก็อาจจะช้าบางคนบางคนเร็วหรืออำนาจอินทรีย์พละตั้งแต่โตแข็งตัดปล่อยได้เร็วก็ตามหรือว่าด้วยปัญญาอันแหลมลึกรู้ดีๆในชั่วหรือในสัจจะที่แท้จริงได้มากในเร็วมันก็ล้างปล่อยไปได้เร็วก็ตามเพราะเหลือน้อยเศษน้อยเศษนิดๆหน่อยเราก็จะไปกังวลอะไรกันอึดอัดขัดเคืองมีอภิบาลอยากให้มันเร็วบ้างหรือว่าไปเทียบเพลงคนนั้นคนนี้อย่างโน้นอย่างนี้เขาไม่เราไม่ได้เร็วได้ช้าอะไรเป็นมานะอยู่บ้างอะไรพวกนี้เราจะไปเครียดทำไมย่อมเป็นไปของใครของใครถ้าเราจะไปเทียบเขาอยู่เราเองเราก็ไปแข่งดีกับเขาอยู่เป็นสาระถ้าเราไม่แข็งดีแต่เรารู้เราว่าดีแต่เราไม่แข็งเพื่อที่จะเอาชนะเขาแต่เราก็เอาชนะเราเอง แล้วเราก็ได้กระทำอยู่ก็ทำอยู่ตามภูมิปัญญาตามความพากเพียรเรามีอิทธิบาทมีความเข้าใจอยู่ไม่เพี้ยนจัดไม่เพี้ยนจัดไม่ได้ลดหย่อนเพี้ยนแล้วก็รู้อยู่ไม่ได้เป็นอุปกรณ์กิเลสอะไรในตัวเราเราได้กระทำอยู่ชัดแจ้งในการเพี้ยนจัดชัดแจ้งในการหย่อนเทียนทำพอดีอยู่ในการเพียรมันก็เป็นสิ่งที่หวังได้พระพุทธเจ้าท่านบอกว่าเป็นผู้ที่เอนเอียงเข้ากระแสแล้วถ้าเขากระแสอนาคตไปเหมือนผู้ที่เป็นไปตามลำดับเวลาไถขาดให้นำโดยออกเป็นต้นกล้าจนจะ จากต้นปลาให้น้ำให้ปุ๋ยเรื่อยไปจนกระทั่งมันจะโตจนแทงร่วงออกรวงตั้งท้องออกรวงจนกระทั่งจะสุขย่อมมีเวลาของมันไม่ใช่ว่าจะเริ่มไถดินลงเม็ดแล้วก็บอกว่าพรุ่งนี้เอ็งออกพรุ่งนี้เองออกรวมแก่เลยมันเป็นไปไม่ได้อย่างนั้นเป็นความเข้าใจผิดแล้วมันก็เป็นไปตามจริงของแต่ละบุคคลนะย่อมมีอะไรไม่เหมือนกันไม่เท่ากันแต่ข้อสำคัญเรารู้อยู่ว่าเราไม่ประมาทและเราก็ได้เพิ่มอยู่ตลอดเวลาตลอดเวลาคนอื่นเขาเพิ่มขึ้นเพิ่มขึ้นก้าวหน้าไปกว่าเราเราก็อนุโมทนายินดีอยู่แล้วเราก็ถ้าเราเร่งถ้าเราทำของเราโดยไม่ประมาทอยู่รู้ชัดว่ามีนาทีมีวินาทีที่เราได้กระทำให้แก่ตนไปดีแล้ว จะเพิ่มภูมิไปเองมันก็เป็นไปอยู่เป็นประโยคก็ไม่น่าจะต้องไปหดหู่ไม่น่าจะไปเคร่งเครียดไม่น่าจะไปอภิบาลเร่งใจอะไรต่ออะไรมากมายนักแล้วมันก็จะเป็นจริงแล้วก็เดินไปแล้วเดินไปพวกเราจะทำงานได้อย่างสบายแล้วเราจะมีรูปธรรมที่ดีมีแบบที่ดีคนเรามันก็ไม่มีอะไรมันไม่คุ้มคิดมันก็คุ้มอยู่มันไม่หยุดอยากจะทำอะไรบางทีมันอยากจะตายไปเลยเพราะว่ามันมันไม่สมใจมันเป็นอัตวินิบาตมันเป็นอัตตาที่ตกต่ำมินิบัสแปลว่าตกลงร่วงลงไปสู่ที่ที่ไม่มีที่จะไปแล้วมันไม่มีที่จะไปแล้วนะเพราะฉะนั้นการแก้ไขของคนเนี่ยคนที่สุดทางแล้วคือตายเพราะถือว่าการตายนี่คือการไม่เป็นคนแต่เปล่าเขาก็เป็นคนที่เป็น แบบของคนที่มันไม่ดีที่สุดนั่นแหละดีที่สุดเท่านั้นนี่มันรูปแบบง่ายๆหรือเป็นตัวตนที่ง่ายๆจิตก็เหมือนกันอัตวินิบาตของจิตนี่ก็คือจิตที่มันไม่มีที่ไปแล้ววินิบาตวิธีทั้งนี้ทั้งวิตามินปาตะแปลว่าตกร่วงลงไปตกลงเราไปจนถึงที่สุดแล้วไม่มีที่มาไม่มีที่เกิดขึ้นก็ขึ้นไม่ได้ลงก็ลงไม่ได้แล้วมันตกลงเราไปจนที่สุดมันต่ำสุดได้อัตราตัวที่ต่ำสุดอัตวินิบาตไงเป็นจิตนั่นเองจิตตัวที่หมดทางเพราะฉะนั้นเมื่อมันไปจิตไม่ได้มันก็มาหากายมันมาร้องหาการนั้นเลยฆ่าตัวตายเฉยๆมันก็ผิดมันเบี้ยวไปแล้วเพราะมันในโลกมันมีอะไรมันมีแต่รูปกับนามหม้อน้ำหมดมันก็หารูปรูปหมดมันก็ไปหานาม เพราะนามมันมีที่ไม่มีที่ไปแล้วมันก็มาหาลูกมันก็จะมาแกล้งลูกนี่แหละนึกว่าทำลายรูปแล้วนางจะถูกทำลายด้วยมันจะเป็นอย่างนั้นเพราะงั้นมันก็เป็นการคิดผิดมันออกจากน้ำว่ามันถึงหนาวแล้วมันก็บ่ถูกออกมาหาลูกมันก็เป็นวนเวียนอยู่พอจากรูปได้ทำรูปแล้วกลับไปหานามอีกพอมารูปแล้วไม่สนใจอีกเพราะว่ามันไม่ใช่พอทำไปแล้วจริงมันก็ไม่ใช่อีกเพราะไม่ใช่เองก็กลับไปหาน้ำอีกก็เป็นอย่างเก่าอีกเพราะท่านดำนาไม่จบนะลูกมันไม่มีเรื่องอะไรหรอกลูกมันเป็นตัวเวรตัวกรรมตัวรูปนี้มันถูกกระทำจากจิตทั้งนั้นน่ะมันไม่มีอะไรแล้วถูกกระทำมาจากจิตที่เป็นตัวมาก่อนเพื่อนจิตนี้เป็นตัวร้ายจิตนี้เป็นตัวตัวปัญหาหรือว่าตัวปล่อยตัวคลายตัวบรรลุตัวอะไรตัวดีตัวไม่ดีมันอยู่ที่จิตหมดอ่ะ ไอ้ตัวรูปมันตัวเวรตัวกรรมตัวรับเคราะห์เพราะฉะนั้นบางทีจิตมันไม่ใช่เรื่องมันก็ออกมาจนกระทั่งถึงกายแต่ประท้วงไม่ทำอย่างหนึ่งก็ทำอย่างนึงเจ็บป่วยได้ไข้ออกมาจากจิตก่อนมากที่สุดแต่คนมันไม่รู้เจ็บป่วยได้ไข้ออกมาจากจิตมามากที่สุดซึ่งทางโลกเขาก็พอจับเขาได้เขาถึงเรียกไซโคชีสนิวโร 4 เข้าประเด็นนี้เราเสียว่าเป็นประสาทพวกไซโคลซิสก็พวกจิตมันออกมาจากจิตก่อนเริ่มต้นขึ้นที่จิตเขาก็พอรู้ทางวิทยาศาสตร์เขาก็ยังพอรู้แล้วทางด้านโลกจากข้างนอกเขาก็พอรู้ทางด้านจิตเนี่ยทั้งด้านโดยเฉพาะมาเป็นพุทธศาสนาในจิตถึงจิตแล้วเนี่ยบางทีเข้าใจเข้าใจแต่เราไม่ได้ไปตั้งภาษาเรียกทั้งโลกเขา นักวิเคราะห์ไม่ได้มาอะไรต่ออะไรเอาเรื่องถ้าจะต้องไปให้เขาทางโน้นแต่เราก็จะต้องเข้าใจทางนี้เราเริ่มช่วยที่จิตไปนี่แหละทำเข้าไปมันมีอยู่ 2 ทางเท่านั้นเองหยุดที่จิตหมดเลยปล่อยคลายหมดเลยด้วยการดับไปอย่างนึง 2 ปล่อยวางคลายไปด้วยอะไรทุกอย่างรู้มันเป็นความจริงตามปกติและมีสติเต็มมีอะไรก็ไปกับเขาอย่างนั้นอย่างนี้ถ้ามันไร้ปัญญานักก็ให้มันไปเลยกับเขาแต่ถ้ามันมีบรรยายอยู่มีสติรู้ว่าเนี่ยเราคลุกคลีเป็นไปกับโลกเขาอันนี้อนุโลมอันนี้ไม่อนุโลมแล้วถึงเราจะรู้เองว่าเราจะอนุโลมหรือไม่อนุโลมตามศีลตามวินัยตามหลักของสังคมตามทฤษฎีตามระเบียบตามอะไรก็มีซึ่งเรา กฎของสังคมที่เราอยู่ในสังคมนี้เราก็มีกฎของสังคมนี้เราก็อยู่ตามพวกเราพาไปโดยไม่ต้องมีตัวเราแต่เพื่อนคือตัวเรานี่ก็เป็นการปลดปล่อยตัวเราอย่างแท้จริงเพื่อนทำอย่างนี้มีอย่างนี้ต่อไปกับเพื่อนทำงานทำการทำเมนูไอ้นี่วันนึงวันนึงเผื่อทำอย่างนี้แล้วก็ไปด้วยกันกับเพื่อนเพื่อนมีอะไรเป็นไปยังไงก็ไปกับเพื่อนนี่หมายความว่าสมานัตตาตัวตัวธรรมดาธรรมดาคือเราก็เสมอมันเหมือนอันหนึ่งอันเดียวกันอย่างนี้ไม่มีเราเราอยู่ในสังคมนี้ก็สังคมนี้เป็นสังคมอันนี้เป็นตัวมวลเพื่อนแต่ละคนก็เป็นมวลแต่ละอันตรายเราก็เป็นมวลอันนึงมวนอันนี้ก็เป็นอะไรเราก็เป็นอันนั้นอยู่กับอันนี้อันนี้เท่านั้นเองเราก็สบายมันก็ไม่มีอะไรถ้าเพราะว่าเรายึดเอาไว้ แม้แต่เราเองเราก็จะเกาะอยู่ของเราเข้ากระบวนก้อนใหญ่เขาทำไอ้โน่นเขาทำไอ้นี่แล้วทำไมเราก็ไม่ละแยกออกมามันแยกเพราะอะไรที่จริงมันแยกไม่ได้นะที่จริงมันแยกไม่ได้หรอกแต่ที่มันแยกได้เพราะอำนานดึงดูดของตัวเองดูดตัวเองไว้เกาะกุมตัวเองไว้ไม่เอาไม่เอาไม่เอาแล้วก็แยกออกมาเราจะเอาอย่างที่เรามันก็ไม่ไปกับหมู่นี่แหละคือตัวเนื้ออัตราหรือตัวตนตัวของตนมานะที่จะจิตมันไม่เห็นด้วยมันไม่ร่วมใจมันก็ไม่ร่วมมือมันไม่ร่วมใจมันมันสุดที่จะมัชฌิมะแล้วมันจะมีที่สุดกรณีที่เนื้อสดมันเข้ามา งวดมันเข้มมันเห็นอยู่กดอยู่ที่ต้นที่จะเห็นความเป็นตนหรือความเหลือตัวตนอยู่มากที่สุดมากที่สุดมันเป็นมันเป็นอย่างนี้เพราะฉะนั้นพวกเราเนี่ยผมเองผมก็พยายามที่สุดเอ๊ะทำไมผมก็ว่าผมพยายามเน้นไหลทีหลายครั้งอ่ะแอบฉีดยาหลายทีมไม่รู้ตัวบอกฉีดยาไปแล้วสักทีนึงจะรู้บ้างไหมว่าฉีดยาถ้าเรากดไว้มากๆอยู่ในจิตมันก็จะปะทุประท้วงออกมาสักเวลานึงมันก็จะประสบประท้วงอะไรออกมาไม่รู้ในการป่วยไข้ซึ่งยาในการเปิดค่าขยะอันตรายจาก ฆ่าจนตายไปมันบอกว่าหยาบที่สุดเลวที่สุดแล้วประท้วงต่อมาก็เจ็บป่วยได้ไข้เจ็บป่วยได้ไข้รุนแรงประท้วงลงไปก็เจ็บป่วยพอสมควรโทรออกมาอีกทีก็คืออยู่ในสภาพเอาไปช่วยออกมาอีกทีก็คือร้องไห้ปัดโธ่โทรออกมาอีกทีก็คืออยู่ในตัวนั่นแหละเป็นกิริยาอยู่เป็นกิริยาบางทีก็หน้าตาสีสันมันก็เป็นไปในทางดูดตัวเองไว้นั่นแหละไม่ๆไม่ให้โลกดูดออกไม่ให้โลกเค้าดูดก็ออกมาแล้วก็อยู่อย่างนั้นมันลักษณะมันเป็นรูปธรรมดาก็ได้ถ้าเผื่อว่าอยู่อย่างนี้ ถ้าบนโลกดูดมันก็จะต้องบานออกอย่างนี้มันเป็นเรื่องไม่ใช่เรื่องเข้าใจยากอะไรแต่ถ้าเราดูดแรงอันนี้ดูดเอาไว้มันก็จะดูดอยู่จริงๆแล้วมันหดหู่ภาษามันก็บอกความหมายออกชาร์จไม่ได้เอกสารไม่ใช่หยาบอะไรภาษามันก็สื่อความหมายหรอกที่ดีจริงๆนะเพราะจิตที่มันเป็นภาษาอังกฤษตังค์ติดตั้งหรือคิดตังค์ถ้ากระจายออกมากไปทะเลแบบฟุ้งซ่านบานออกจนเพลิดมันไม่พอดีทีนี้ไม่บานออกเป็นลักษณะเสียอีกอย่างหนึ่งก็คือหดหู่ไว้ 6 ไว้เกินไปมันก็ไม่พอดีสั่งเก็บตังค์เก็บตังค์ไว้กินตังมีอาการของจิตเป็นลักษณะของจิตจิตเป็นและจิตทำและจิตดูด กิ๊กดู๋หรือจิตผลักมันไปกระจายออกไปโดยมีแต่จะแตกแตกออกแตกออกถ้าแตกออกจนกระทั่งไม่เป็นชิ้นเป็นอันไม่เป็นเรื่องเป็นราวเขาเรียกว่าฟุ้งซ่านถ้าแตกออกยังเป็นเรื่องเป็นราวอย่างน้อยที่สุดก็แตกออกกระจายออกสู่พวกเรากันเองแล้วพวกเราก็รับไอ้สิ่งที่แตกออกหรือกระจายออกแล้วฟุ้งออกมานี้ได้แล้วก็เป็นประโยชน์ด้วยก็เป็นประโยชน์ถ้าไม่เป็นประโยชน์ไอ้สิ่งที่ฟุ้งออกมาสร้างออกมาเนี่ยกระจายออกมาแล้วก็เกิดทำให้พวกเราเองนี่แตกออกไปกระจายออกไปเลยไม่รวมกันติดก็เลยว่าฟุ้งซ่านที่ทำให้ศาลเซ็นฟุ้งซ่านที่กระทำมีผลในทำให้เราแตกกระจายแตกกระเด็นออกแต่ถ้าอำนาจความฟุ้งซ่านของเราเนี่ยกระจายออกมาแผ่ออกมาแล้วจะเป็นรูปประธรรมอะไรก็ตามแต่จะเป็นกายกรรมหรือ กรรมก็ตามแต่ออกมาให้แก่เพื่อนฝูงเราเพื่อนฝูงเราได้รับแล้วรับไอ้สิ่งที่ฟุ้งซ่านออกมาสร้างกระแสออกจากตัวเราออกมากระจายออกมาจากตัวเราเนี่ยเนื้อหาไอ้ที่เรารักกันแล้วกลายเป็นสิ่งที่อยู่ดีรักชอบผูกพันสัมพันธ์เกี่ยวโยงไม่แตกกระเซ็นแตกกระจายออกไปก็เป็นความสัมพันธ์ที่ดีอยู่ในภาวะพอดีอยู่ในภาวะพอดีเราก็อยู่ด้วยอำนาจของความกระเซ็นหรือว่าอะไรนะอำนาจของการสร้างออกมาจากตัวเราและรูปรูปภาษาหรือรูปกายกรรมก็ตามแล้วเราก็รับกันเพราะเราจึงมีความสัมพันธ์กันอยู่ด้วยสภาวะกาย วจีกรรมที่มโนกรรมเป็นตัวเอกวันพรุ่งนี้ถ้าศาลกันมากจนกระทั่งเพื่อนเบื่อแล้วนี่พูดกับมันไม่เข้าหูคนนี้พูดอย