250527-3-221 ทางเอกภาค3-ตอน221(14ส.ค.2519-หน้า437)-พ่อท่าน-แดนอโศก-NONE.txt

บุคคล หมดสิ้นแม้แต่วิจิกิจฉาสุดท้ายต้องทำให้ชัดเจนจึงจะพ้นสงสัยที่บอกนี่บอกกำชับกัญชาให้เข้าใจแน่แท้ไม่มีอะไรเลยในโลกนี้ถ้ามีจิตอยู่จะไม่มีสมรรถภาพไม่มีเลยไม่มีอะไรหรือแม้แต่เป็นวัตถุธรรมก็มีสัมพันธภาพทั้งสิ้นเพราะฉะนั้นเราจะตัดใจนะมันอยู่ที่เราเราจะตัดจิตให้มันอยู่ที่เราตัดสิทธิ์ หมดสัมพัทธภาพมันอยู่ที่เราแต่พอเริ่มเปิดจิตให้เป็นสมรรถภาพให้เป็นส่วนที่จะเกี่ยวข้องในส่วนที่จะคิดต่อเป็นส่วนที่จะขยายไปต่อเกิดท่านที่เกิดทันทีเพราะตั้งแง่เขาแล้วก็เพลงเซ็งๆก็เกิดก็ขยายหาอะไรมาบวกลบคูณหารเข้าหาแง่หาเงินเข้ามันก็เป็นทันทีไม่ยากไม่ยากหรอกและสิ่งทุกสิ่งมันเกิดด้วยสภาพนี้ทั้งนั้นด้วยความไม่รู้ถ้าผู้ใดรู้แล้วจะพิจารณาจนดีที่สุดแล้วเจตนาที่บริสุทธิ์ที่สุดแล้วเอาหลักการแต่เพียงว่าเราไม่ได้ทำมาให้แก่ตัวไม่ได้เห็นแก่ตัวตัวเราเองเป็นเพียงเพื่อสิ่งที่ผูกพัน เชื่อมโยงหรือว่ายังร่วมอยู่กับโลกตั้งอยู่ได้เป็นไปได้โดยควรมีสภาวะโคจรอยู่ได้มีสภาวะไม่บุบสลายจนเกินขอบเขตไม่เสื่อมโทรมจนเกินขอบเขตและก็มีเรี่ยวแรงโคจรอยู่ได้จริงองค์จริงมีประสิทธิภาพจริงก็พอแล้วนอกก่อนนั้นเป็นความโลภทั้งนั้นข้าราชการอะไรก็ตามแต่แล้วก็อาศัยแล้วเราก็ทำทำให้ใครทำให้คนอื่นหมดแม้ที่สุดผมเคยเน้นลงไปแล้วว่าแม้แต่กินก็กินให้คนอื่นเขาอธิบายร้ายกาจเข้าไปยิ่งกว่านั้น แม้แต่อุจจาระก็อุจจาระให้คนอื่นถ้าเรามีปัญญาเราคิดตามได้ก็จะเห็นหน้าเงินได้เพราะเราขี้นี่แหละเพื่อคุณถ้าเราจะไม่คิดไม่คิดเราตายนะตายจริงๆถ้าเราไม่ขี่เราตายเรากินข้าวกินข้าวไม่กินก็ตายตายแล้วเป็นไงก็คุณนั่นแหละไม่ได้ประโยชน์จากเราเหมือนคุณมีเครื่องยนต์ชนิดหนึ่งเครื่องยนต์ชั้นดีของคุณเสร็จแล้วคุณก็ได้ใช้ประโยชน์แต่คุณเองเครื่องยนต์ชนิดนี้คุณไม่ล้างไปชำระให้มันอุดมการณ์ให้มันอะไรต่ออะไรมันก็ไม่เดินมันก็ตายเพราะมันไม่ทำงานคุณนั่นแหละขาดประโยชน์ คุณนั่นแหละขาดประโยชน์ครับผมผู้มีความสามารถหรือมันเป็นประสิทธิภาพมีสถานภาพเหมือนเครื่องยนต์ชั้นดีอนันต์แล้วฉันใดคุณก็จะต้องพยายามให้ล้างหรือว่าการทำการชำระสิ่งโสโครกหรือสิ่งที่มันจะขัดจะเคืองสิ่งที่มันจะอุดจะตันอะไรออกให้ได้คุณไม่ช่วยล้างเพราะทำร้ายตัวเองเป็นก็เป็นเรื่องของการที่จะล้างโดยควรเพราะฉะนั้นแม้แต่จะล้างโดยควรจะล้างโดยผมไม่ล้างโดยควรเสียเพราะผมก็ตายผมก็หยุดเดินเครื่อง ถ้ากูจะเป็นผู้ว่าพวกคุณนั่นแหละได้ประโยชน์จากผมผมเองผมไม่มีประโยชน์อะไรอย่างนี้เป็นต้นแต่ผมสมมุติว่าผมเป็นอย่างนั้นแล้วผมไม่มีประโยชน์อะไรแล้วกับผมเองผมหมดสิทธิ์หมดภาระหมดเรื่องผมหมดไม่มีความจะได้จะมีจะเป็นอะไรมันก็อย่างนั้นมันก็เฉยๆแล้วนอกจากว่าเราจะเดินขึ้นแล้วเราจะทำนี่เพื่อเป็นประโยชน์ขึ้นในโลกอยู่ตรงนั้นแหละไม่ได้ยินดียินร้ายอะไรไม่ได้ถือว่าเป็นกำไรอะไรมันถือว่าเป็นประโยชน์ของประโยชน์เองแต่เป็นประโยชน์ก็ประโยชน์นั่นแหละเราไม่มีเป็นกำไรสำลีอะไรเราไม่ได้ไม่ได้ไปเด็กอะไรกับเขาจิตใจมันเป็นอย่างนั้นมันเห็นอย่างนั้นก็ไม่มี ปัญหาอะไรเราก็ทำงานไปให้คนอื่นแต่คนอื่นไม่รู้อย่างเรารู้เพราะฉะนั้นเราไปพูดอย่างนี้กับคนที่เขาไม่เชื่อมั่นเขาไม่ศรัทธาของหมั่นไส้หาว่าคุยใหญ่คุยโตคุยข่มคุยทับอวดดีถือว่าตัวเองแน่นอนมีประโยชน์แก่คนอื่นมีประโยชน์แก่โลกเป็นตัวประโยชน์เป็นตัวกุศลเหลือเกินนะถ้าเขาไม่ศรัทธาเพียงพอเขาก็หมั่นไส้ก็จริงเพราะฉะนั้นก็ไม่จำเป็นต้องคุยถ้าเราเป็นแล้วเราก็เป็นเรามีแล้วเราก็มีเพราะฉะนั้นผู้ใดที่ศรัทธาเพียงพอจะสามารถพูดกันให้ลึกซึ้งให้เน้นหนักเข้าไปยืนยันเข้าไปให้ได้อย่างที่ผม พูดยืนยันอยู่นี่กับพวกคุณก็พูดเมื่อมีสาระหรือมีบุคคลหรือมีกลุ่มที่จะพูดได้ถึงปานนั้นก็พูดเพื่อให้ยืนยันเพื่อให้มั่นคงเพื่อให้แน่นอนบางคนเรานี่มันอยู่ที่หลงหลงเสพรูปเป็นดาวหลงเสพติดเสพสัมผัสเป็นเราหลงได้รับแม้กระทั่งสิ่งที่เราหมายปั้นเอาไว้ในใจเป็นภพเป็นชาติอยู่ตามในใจบ่ได้สมใจอันนั้นถือว่าเราได้ถ้ารู้ว่าเราไม่ไปหลงอย่างนั้นแล้วเจตนาอันใดดีเห็นว่าถ้าผัวเป็นไปอย่างนี้ดีกระทำ มันดีแล้วมันก็ดีมันเป็นแล้วมันก็เป็นมันเกิดแล้วมันก็เกิดแล้วเราก็รู้ความจริงอันนั้นถ้ามันบกพร่องเราก็จะรู้ตามจริงว่ามันบกพร่องแล้วเราก็มาจะไม่เสียใจอะไรมันบอกพร่องเราไม่ได้ประมาทและพยายามสืบด้วยยามสุดแล้วว่าเราจะไม่ประมาทจริงๆเราวางที่สุดตามสติปัญญาตามความสามารถไปแกล้งไม่เสแสร้งไม่ย่อหย่อนแต่ตึงอยู่เต็มที่ของเราเราได้กระทำอยู่อย่างนั้นแล้วจะไปลงโทษกันไม่ได้หรอกในโลกถ้ามันพลาดก็เป็นความไม่เก่งของเราถ้ามันบกพร่องก็เป็นความไม่เก่งของเราเราไม่เก่งมีสมรรถภาพเท่านี้ มีความรู้เท่านี้มีความเป็นได้เท่านี้เราก็เท่านี้เพราะฉะนั้นก็ต้องมารู้ตัวจริงให้รู้เป็นที่สุดไม่ได้ว่ะแกจบมันอยู่ที่ไหนเหตุสุดมันอยู่ที่ไหนจิตของเราทำให้ถึงที่สุดตัดเขตให้ถึงที่สุดและก็รู้ความลงตัวพอแล้วถึงที่สุดแล้วเรามีเจตนาตรงที่สุดไม่มีลมพัดไม่มีโทรศัพท์ไม่มีจริงๆแม้แต่เศษที่จะไปแกล้งยังมีเศษของโทรศัพท์ แกล้งแดกดันคนอื่นเบียดเบียนคนอื่นก็ไม่มีไม่แกล้งเบียดเบียนแต่ถ้าจะทำคนอื่นดูด้วยสายตาเขาเห็นว่าเป็นไปเบียดเบียนเขาอ่ะแต่เรารู้อยู่ว่าในแง่เบียดเบียนนี้มันไม่ใช่เบียดเบียนแต่เป็นแง่ขัดเกลาเป็นสำลีกระทำเราก็จะรู้อันนั้นให้ได้รู้จริงแล้วเราก็ทำสำเร็จจนรุนแรงเกินไปจนเขาเกิดคิดอกุศลขึ้นเกิดโทรศัพท์เกิดความไม่ชอบเกิดความรำคาญขึ้น เกิดจากนั้นให้เขารู้ว่ามันขัดมันเก่าอยู่แถวนั้นน่ะเป็นดีที่สุดทำให้ได้ถ้าเมื่อผู้ใดรู้จุดที่เรียกว่าสุดสำหรับการกระทำร่วมกันอยู่ในโลกมีประโยชน์อยู่แก่คนอยู่แก่ปวงชนหมู่ชนแล้วเราก็ทำตรงเป้าอยู่แล้วแล้วเราก็หมดสิทธิ์ของเราไม่ต้องสงสัยไม่มีแม้แต่ความอึดอัดขัดเคืองขัดขัดยอกๆอยู่ในใจไม่มีมีแต่โปร่งใจเบาใจสบายใจเต็มใจถ้าอบอุ่นใจอยู่ดีอยู่อย่างนั้นแล้วก็พอสภาพดังนี้ชื่อว่าผู้พ้นอัตตานุทิฏฐิเป็นที่สุด ตอนนี้เรียกว่าจบอัตตาและเศษๆน้อยเจียมใจลงไปพยายามหาดูจิตให้จริงสภาพดังนี้ชื่อว่าผู้พจน์อัตตานุทิฏฐิเป็นที่สุดคือเป็นผู้หมวดการถือตัวยึดตนหมดสภาพเป็นสภาพรู้แล้วก็ทำอยู่หมดสภาพถือโทรศัพท์ไม่ยึดเราถือเขาได้แล้วจริงๆหมดสิทธิ์โทรสั่งสิ้นจิตโลภะกลายเป็นผู้รู้ความจริงละเอียดยิ่งแม้เศษธุลีเล็กละอองน้อยขั้นอณูขั้นอนุบาลใดปานใดที่จิตยังทำหน้าที่อยู่ในปัจจุบันนั้นๆก็เห็นได้แท้ รู้ได้กี่ต้นที่มันยังมีงานหรือมันยังทำหน้าที่รู้นั้นได้แน่ๆจริงๆตามสมรรถภาพของจิตตามความเป็นจริงของพลังงานซึ่งมีสมรรถนะนั้นอยู่ไม่มีความพุ่งเพ่งพุ่งมุ่งมุขไม่มีความเพ่งหมู่นี่ก็เอาภาษาไทยมาเลี้ยงก็พยายามใช้สื่อความหมายก็ไปให้รู้กันไม่เพียงกลุ่มลับอิจฉาเท่ากับอภิชาติอภิชาเนี่ยเป็นความหมายของตัวเองความรับผิดชอบแปลว่าเขาแปลความเพลงเพลงพวกมึงไม่เกินไปหรือว่าย้อน อภิชาติมาจากรากศัพท์ว่าอภิปรายหมายความตามรากศัพท์เดิมว่าเผาเกินไปหรือไม่เกิดการเผาเอาเสียเลยฟังดูดีๆเผาเกินไปหรือไม่เกิดการเผาเอาซะเลยยิ่งไปกว่ารู้ยิ่งไปกว่าไม่รู้ไอ้จะว่ารู้มันก็รู้เกินไปแต่ว่าไม่รู้ไม่มันก็ไม่รู้ว่าจะจริงคือมันยิ่งกว่ารู้ยิ่งกว่าไม่รู้แต่ยังไปกว่ารู้ยิ่งไปกว่าไม่รู้หรือคือรู้มากไปจนเป็นรถไม่รู้มากไปจนถึง วันนี้เป็นต้นคืออภิชาเนี่ยมันเป็นสภาพนี้ความเจริญมันอยู่ในความเป็นกลางความลงตัวเรียกว่าความเจริญอภินิที่จริงมันแปลว่ามันหมายความว่ามันไม่มีแล้วสภาพที่มันด้อยกว่านี้แปลว่าไม่ผิดนี่มาจากพระก็พอสำเภาแปลว่าเจริญแล้วความก้าวหน้าความก้าวหน้าที่ขึ้นรอบเรียกว่าอภิหรือว่าพี่พระให้มันมีสระไม่มีมันมีเอาสละมาเป็นเครื่องประกอบโดยมีความหมายทางด้านพยัญชนะและทางด้านอักษรอิสระเป็นเครื่องประกอบขึ้นมาถึงลักษณะ 3 ระดับ อะอาอิขึ้นมาถึงอีกแล้วเป็นเป็น 3 ถือว่าไตรลักษณ์ถือว่าครบรอบนึงอย่างน้อยที่สุด 2 นี่มันจะเป็นแต่เพียงส่วนบวกส่วนลบยังไม่มีปฏิกิริยายังไม่มีผลพอผลเกิดในวันที่ 13 อภิเพราะพี่ตัวนี้แปลว่าก้าวหน้าแปลว่ายิ่งใหญ่จริงๆแปลว่าเจริญอภิปรายหมายความว่าไม่ไม่ต่ำกว่าที่แล้วมีความก้าวหน้าไปจนถึงขั้น 3 ไม่น้อยกว่า 3 จุดความเจริญไม่น้อยกว่า 3 จุดขึ้น ไม่รู้จะเรียกว่ายังไงนี่อธิบายจนไม่รู้จะอธิบายยังไงแล้วนะมันจึงแปลว่ามันยิ่งเพราะฉะนั้นถ้ามันน้อยไปมันก็ไม่เจริญถ้ามันมากไปมันก็ไม่เจริญอะไรทั้งสิ้นและอธิบายรากศัพท์ไปจนถึงรากภาษาที่ก็เอามาใช้สื่อความหมายแทนความหมายอะไรในโลกอาทิแปลว่าเผาเกลืออธิบายมาแล้วชาตัวชามันแปลว่าเผาหรือว่ากระทำให้เกิดดีก็ได้เผาไว้ดีก็ดีสะอาดแต่เผาสิ่งที่ไม่ดีมันก็สะอาดดีถ้าไปเผาสิ่งดีออกเสียงก็ไม่ไหวเผามากไปเผาเกินไปหรือไม่เกิดการเผาออกสิ้นเลยแล้วก็ไม่ได้เรื่อง แต่ก็ไม่ใช้ตัวชอกะเชอก็ไปใช้เป็นชช้างออกตำแหน่งชาก็เลยเอาตัวอักษรเพี้ยนไปจะใช้คำว่าชาชช้างชาก็เป็นแปลว่ารู้เอาแปลว่ายืนยันว่ารู้ช้ามันก็แปลว่ารู้สิ่งที่ดีที่สุดที่หมาเอาน้ำมาทำก็คือรู้แต่สิ่งที่ดีที่สุดของโลกก็คือสะอาดเพราะทำลายสิ่งที่ควรเผาสิ่งใดไม่ควรเผาควรให้มันเกิดมันงอกอย่าไปทำลายอย่าไปเผาผลาญเขาไม่เรียกว่าชามันไม่พอเหมาะพอดีนั่นเอง มันไม่พอเหมาะพอดีไม่มีความเข้าใจผิดเลยไม่มีความเข้าใจผิดเลยมีแต่ความเข้าใจถูกต้องลงตัวหมดแม่เบี้ยวนิดเดียวมัวหน่อยก็ไม่เหลืออยู่จริงๆในปัจจุบันนั้นในขณะที่เป็นธาตุรู้หรืออายตนะรู้จำนวนนั้นทำงานอยู่ว่ามันเป็นความต้องการที่มีเราเป็นผู้รับเป็นผู้เอาเป็นผู้ได้ประสมอยู่ในนั้นอยู่หรือมันอ่านออกไปเลยว่ามีเราเป็นผู้รับผู้ได้ผู้ประสงค์อยู่นั่นหรือวงเล็บซึ่งมันไม่มีจริงๆเป็นเชื้อชาติชั้นเชิงอย่างลึกด้วยว่าเราไม่มีจริงๆเรากินข้าวมองเผินๆก็เรา เรากินข้าวอ่ะเราได้เพราะว่าข้าวนี่เราเอามาแล้วมันก็มาสังเคราะห์แท่งนี้จะบอกว่าไปถ่ายทอดให้คนอื่นมันไม่หรอกมันสก๊อตแท่งนี้แล้วทางนี้มันก็ทำให้เกิดน้ำมาทำให้เกิดกำลังงานและกำลังงานนี้จึงมาเสริมมาถ่ายทอดให้ผู้อื่นอีกทีนึงเพราะฉะนั้นคนดูเผินๆก็จะเห็นว่าต่อให้คุณกินข้าวนี่คุณไม่ได้ให้ของคุณแต่ก็ไม่รู้ว่าไม่ได้ก็ไม่เป็นไรคนนี้ไม่เป็นไรไม่ได้ข่าวก็ไม่เป็นไรไม่ได้อาหารมาสังเคราะห์ร่างกายก็ไม่เป็นไรเพราะท่านหมดสิ่งที่ต้องการแล้วแม้จะตายท่านก็ไม่กลัวถ้าไม่ได้กินมันก็เหี่ยวลงก็รู้ความจริงแล้วแม่ ถ้าเขารู้ว่าเป็นสัจธรรมไม่ให้ท่านก็ไม่กินจริงๆแล้วท่านก็ไม่อยู่จริงๆแล้วมันก็ตายจริงๆตายท่านก็ไม่ได้เหี่ยวใจโศกเศร้าอาโดนทุกเวทนาอะไรหรือคับแค้นใจอะไรไม่มีเพราะฉะนั้นแม้ฉันตายฉันก็ไม่หมดมีไม่มีทุกข์อะไรไม่เข้าทั้งสิ้นฉันก็ไม่ทุกข์ให้เข้ากันกินเค้าก็ไม่สุขถ้าได้อะไรถ้าไม่ได้อะไรแต่เราต่างหากไปรู้จักความดีรู้จักความเกิดไปทำไอ้นี่ให้เกิดไว้เพราะอันนี้ดีแล้วก็ให้ข่าวกินเพื่ออะไรกินเพื่อจะทำงานให้คุณอีกทอดหนึ่งต่างหากกลับไปให้แก่คุณส่งผลให้แก่คนอื่นมันต่างหากอย่างนี้เป็นต้นมันมีความซ้อน คนเราเป็นผู้รับเป็นผู้เอาเป็นผู้ได้ประสมอยู่ในนั้นอยู่หรือดูเพลินๆคนอื่นเขาเข้าใจว่าได้ก็รู้ว่าเขาเข้าใจอย่างนี้อยู่แต่เราเองเรามีความสุจริตใจว่าแม้เราได้แล้วเราก็ไม่ได้มาเป็นประโยชน์อะไรของเราเราจะเอาไปไว้เพื่อเป็นประโยชน์สืบต่อให้คนอื่นอีกอยู่จึงเรียกว่ามันไม่มีจริงๆแม้เราเอาอะไรไว้เราก็ไม่ได้มีอะไรเป็นของเราเราก็ไม่ได้มีเพื่อประโยชน์อะไรของเราเพราะเราจบจบที่ไหนจบที่หมดทุกข์หมดสุขนะไม่ได้รับไอ้นี่เป็นสุขแล้วก็ไม่ได้ทรมานแม้แต่ตนเองกว่าเป็นทุกข์ไม่มีมีความรู้สึกว่าเออก็เป็นไปเป็นไปวางเฉยๆเอามัน ผู้หญิงแทงทะลุรอบถ้วนรู้ยารู้ใครรู้ได้ทั้งหยาบและละเอียดจริงๆไม่ขี้โกงเลยแม้แต่เศษธุลีไม่ขี้โกงเลยแม้แต่เศษธุลีวงเล็บนี่คือความเป็นยอดเจ็ดยอดปัญญาที่ทั้งรู้ยิ่งทั้งซื่อสัตย์บริสุทธิ์แท้เป็นสิ่งที่วัตถุไม่มีคุณภาพเหมือนมีหลักคือยอดสุดท้ายไม่ขี้โกงเลยแม้แต่เศษธุลีไม่มีไม่มีจริงๆไม่มีวัตถุมีคุณภาพเหมือนไม่ได้เพราะวัตถุเขาก็คือสิ่งที่จะต้องมีแรงดูดแรงผลักตามที่มันเองมันจะก่อตัว ไม่ว่าอะไรทั้งนั้นก็คือแรงดูดแรงผลักที่มันจะก่อตัวของมันทำให้ตัวของอะไรมันก็จะพยายามดูดมันเองดูดกันเองถ้ามีแนวโน้มเป็นน้ำ H2O มันก็จะโน้มเข้าหากันแล้วมันก็จะทำปฏิกิริยาดูดกันอย่างนี้เป็นต้นหรืออะไรก็ตามแต่มันดูกันอยู่ส่วนมากก็จะดูดสิ่งที่มันยืนยันว่ามันเป็นมันดินมันก็จะดูสภาพที่มันจะดูดสิ่งที่มันยืนยันว่ามันเป็นมันก็จะดูมันจะตัดสินว่าไม่ใช่มันก็เป็นของมันอยู่ตามพวกตามสภาพของมันแต่ส่วนจิตนิยมได้เป็นบ้างวางกลางที่สุด ไม่ดูดไม่ผลักอะไรเลยได้อย่างละเอียดละเอียดกว่าวัตถุใดๆเพราะมันเล็กกว่าวัตถุใดๆมันเล็กกว่าลมมันเล็กกว่าอวกาศมันเล็กกว่าความว่าจิตมันเล็กกว่าความว่ามันมีความว่าจิตรู้ว่านี่ว่าเพราะฉะนั้นจิตนี้ต้องเก่งกับความว่าเพราะสิ่งที่รู้นั้นน่ะคนจะรู้สิงโตคนรู้สิ่งเล็กอยากธุรกิจมันสามารถรู้ความว่างได้เพราะว่าต้องโตก็จิตแต่ธรรมดาเพราะว่าจะโตกว่า 10 จิตจะรู้มันไม่ได้สิ่งที่ละเอียดจะสะพัดความหยาบได้ง่ายและสิ่งที่ละเอียดนั่นแหละจะรู้ความอยากหรือว่าจะสัมผัสความหยาบและก็เกิดสภาพรู้สึกได้แต่สิ่งที่อยากจะปรับความละเอียดจะไม่รู้สึกจะไม่รู้จะไม่เห็นจะไม่มีจะไม่เป็นแต่ที่ละเอียดแล้วจะรู้จะเห็นจะมีจะเป็นเพราะจิตปัญญาส่วนลึกที่สุดก็คือตัวที่ละเอียดที่สุดถึงจะรู้จะเห็นจะมีจะ จะไปเป็นญาณทัศนะจะต้องละเอียดเล็กที่สุดเพราะฉะนั้นจิตที่จะเห็นความว่างได้จิตนั้นต้องละเอียดยิ่งกว่าความว่างที่เป็นสำนวนที่ใช้ให้คุณรู้เพราะฉะนั้นจะเห็นได้ว่าการพิสูจน์คดีแล้วเป็นหลักการที่พิสูจน์เข้าไปลึกซึ้งเหลือเกินเพราะฉะนั้นแม้แต่อันโนวส์ปรมาณูในโลกนี้อันใดที่มันรู้อยู่จิตมันไปรู้ปรมาณูนะไอ้จิตมันเล็กกว่าปรมาณูนั้นทุกวันนี้เธอก็เอาปรมาณูมาใช้ได้จิตมันเล็กกว่าน้ำมันถึงเอามาใช้ได้จิตมันไม่เล็กกว่าหรือปัญญาหรือปัญญาของคนนี่มันไม่เล็กกว่ามันเอามาไม่ใช่เอามาใช้ไม่ได้สิทธิ์มันเล็กกว่านั้นมันจึงเอามาใช้ได้ รถที่ใดและสิ่งใดส่วนใดที่ว่างที่สุดและจิตใจเอาความว่างนั้นมาใช้ได้จิตนั้นแหละเก่งกับความว่างเล็กกว่าความว่างสามารถต่อความว่างเพราะสามารถเอาความว่างมาใช้ได้เอาให้เรามีปัญญารู้ความว่างนั้นแล้วจับเอาความว่างนั้นมาใช้ให้ได้ว่างอย่างไรขนาดไหนตามถูกครับติดของเราก็เวลามันขึ้นขั้นสูงมันไม่มีอะไรที่มันร้ายเลยมันเป็นตัวรู้ยิ่งแทงทะลุถ้วนรู้ยารู้กายรู้ทั้งอยากรู้ทั้งละเอียดจริงๆไม่ขี้โกงโดยแม้แต่เศษธุลีว่าแม้จะมีพลังงานจำนวนหนึ่งในคนมันจะไม่กี่คนแม้จะมี จำนวนหนึ่งในคนคือเราเองนี่แหละทำงานอยู่จะมีพลังงานจำนวนหนึ่งในคนคือเราทำงานอยู่ดำเนินบทบาทอยู่จะเรียกตามภาษาว่ามีความมุ่งหมายมีความปรารถนามีความจำนงหรือมีจิตต้องการวงเล็บภาษาบาลีเรียกว่าอิจฉาตอนนี้เราไม่ไม่สำคัญพิจารณาหมายความว่าริษยา 17 จำนองมีความมุ่งหมายเป็นไปตามที่มุ่งหมายที่เจตนาคำว่าจิตมันดำเนินบทบาทอยู่มันมีความมุ่งหมายมีความปรารถนาไม่มีความจำนงมีจิตต้องการอยู่นั้นๆก็ตามก็เป็นเพียง เครื่องกลเครื่องนึงมันทำงานโดยจิตใจโดยจริงอยู่ตามสมรรถภาพของมันเองอย่างสุดฤทธิ์สุดความสามารถแห่งมันก็เท่านั้นถ้าวงเล็บนี่เติมได้ที่วงเล็บที่มันไม่มีในนั้นน่ะคือเติมให้แบบนี้คือความเป็นยอดวัตถุที่ทั้งดำเนินแรงคนไปได้อย่างเต็มตามประสิทธิภาพของมันทั้งไม่มีทุกข์และไม่ห่วงแม้สุขซึ่งเป็นคุณภาพที่จิตคนธรรมดาธรรมดาจะไม่มีเหมือนมีคนยืนยันสภาพของจิตที่ว่าวัตถุไม่มีเหมือนและยืนยันสภาพของจิต เข้าไปอีกทีนึงว่าเป็นยอดวัตถุก็ไม่ได้ทำงานนี่เราถือว่าเป็นวัตถุแล้วมันเกิดการงานขึ้นมานี่ก็ถือว่าวัตถุนี่คือความเป็นยอดวัตถุที่ทั้งดำเนินแรงกดไปได้อยู่เต็มตามประสิทธิภาพของมันทั้งไม่มีทุกข์นี่เป็นนามเป็นความรู้สึกของผู้นั้นของเจ้าของแรงคนนั้นเจ้าของแรงคนนั้นไม่มีทุกข์และไม่ห่วงแม้แต่สุขซึ่งเป็นคุณภาพที่ 10 คนธรรมดาธรรมดาจะไม่มีเหมือนอีกคนธรรมดาไม่มีเหมือนมีจิตเขาผู้ที่ตัดสินแล้วรู้ดีแล้ววางปล่อยแล้วฉะนั้นจะเป็นไปได้ ไม่ไม่ถือว่าเป็นสุขไม่ถือว่าเป็นทุกข์รู้เป็นความธรรมดาตามเจตนารมณ์ตามบทบาทตามเหตุปัจจัยตามการประกอบมันก็เป็นแรงคนอยู่อย่างนั้นแหละมันไม่ได้ทำงานเพื่อความยินดีของตนเองวงเล็บอยากเปล่าไปถึงความยินร้ายเลยมันไม่ได้ทำงานเพื่อความยินดีของตนเองมันไม่ได้ทำงานเพื่อจะเพื่อมันจะได้รับผลสุกไม่ได้ทำงานเพื่อจะเมื่อพวกมันได้รับผลกระทบเพื่อมันจะได้เปรียบคนอื่นด้วยคนเราเวทีลึกซ้อนแขวงซ้อนอยู่อย่างใดก็ไม่มีจริงๆไม่ใช่เพื่อมันจะได้เปรียบคนอื่นด้วยกลวิธีลึกซ้อนแสงซ้อนอยู่อย่าง ไม่มีจริงๆอันนี้สำคัญคนที่ยังไม่ซื่อสัตย์และจะมีเชิงกลอาจจะมีวิธีจะมีกลวิธีที่ลึกซ้อนแขวนซ่อนอยู่ในการเอาเปรียบเขาจะมีจริงๆในคนที่ไม่บริสุทธิ์ที่สุดโดยเฉพาะคนที่ขี้เกียจมันจะมีเชิงกลคือแสงซ้อนอยู่เพราะผู้ใดไม่มีขี้เกียจแล้วมีปกติธรรมดาที่ไม่ได้ดูดายแล้วก็รู้การรู้งานผู้นั้นจะไม่มีเชิงกลไม่ได้เห็นว่าขี้เกียจเป็นเรื่องที่น่ายึดหน้าถือเป็นเรื่องที่น่าเป็นหน้ามีหน้ากระทำเห็นอยู่ว่าคนเราก็ขยัน เราก็ทำงานการตามเวลาตามกาละตามควรพักแล้วก็พักรู้แล้วว่าขณะนี้พรรคพอประมาณแล้วก็เพี้ยนแล้วก็ทำงานนั่นเองก็เป็นไปโดยดีอยู่พรุ่งนี้จะไม่มีกลวิธีซ่อนแฝงซ้อนแขวงซ่อนอยู่อย่างไรเลยยิ่งเพื่อนมันจะได้รับผลอะไรมาตอบแทนเป็นสรรเสริญเป็นยศเป็นลาภทางอารมณ์อย่างไรอย่างไรหรือลาภทางวัตถุใดๆนั้นยิ่งยาวกว่าสุขจึงยิ่งไม่ต้องกล่าวก็ได้เพราะแม้แต่ทางอารมณ์เป็นลาภทางอารมณ์เป็นยศทางอารมณ์หรือเป็นสรรเสริญไม่มีไม่ได้ทำเพื่อสรรเสริญไม่ได้ทำเพื่อยศเพื่อลาไม่ว่าถ้าอารมณ์ วงเล็บนี้คือความไม่มีสภาพเป็นจิตนิยมเหลืออยู่เลยอย่างสะอาดสูงสุดไม่มีจิตนิยมมีอะไรฉันเป็นสภาพที่ไม่มีจิตนิยมอย่างสะอาดสูงสุดและยิ่งวัดทุนนิยมก็ยิ่งไม่เป็นแน่ๆเพราะไม่เพื่อความแลกเปลี่ยนใดๆทั้งไม่เอียงเอนไปเห็นแต่ว่าวัตถุสำคัญกว่าจิตด้วยที่วัตถุแล้วยิ่งไม่ต้องห่วงเลยไม่มีวัตถุนิยมอย่างเสด็จและแม้จิตนิยมก็ไม่เหลือเพราะแม้แต่จะต้องการอารมณ์ว่าสุขมันก็ไม่มีจะรับแม้แต่สุขก็ไม่มีเพราะฉะนั้นไม่มีปัญหาอื่นเลยยาวกว่ากันสรรเสริญ เป็นยศเป็นลาภอย่างไรก็ไม่ไม่เกี่ยวเลยคนพูดทำงานอยากอยู่อย่างนี้เรียกว่าผู้พ้นมิจฉาทิฏฐิแท้ๆหมดสิ้นมิจฉาทิฏฐิละเอียดสูงสุดจริงๆรู้แจ้งในมิจฉาทิฏฐิจนเป็นปัจจุบันสุดท้ายได้จริงถูกตัวแท้รู้แจ้งตัวปัจจุบันสุดท้ายที่กำลังเป็นอยู่มีอยู่รู้แจ้งในวิชาชีพตัวสุดท้ายด้วยคือรู้แจ้งในตัวสุดของจิตฟังดูดีๆตอนนี้กำลังจะอธิบายให้ภาษาโยนเข้าไปถึงสภาพ แล้วก็จะเห็นได้ว่าทิ้งภาษาอีกทีภาษาแม้แต่คำว่ามิจฉาทิฐิรู้แจ้งเป็นเรียกว่าผู้พ้นมิจฉาทิฏฐิแท้ๆหมดสิ้นมิจฉาทิฐิละเอียดสูงสุดจริงๆรู้แจ้งในมิจฉาทิฐิสุดท้ายได้จริงถูกตัวแทนมีความต้องการแต่ไม่สะสมความต้องการไม่หลงยึดมั่นถือมั่นในความต้องการนั้นจนกลายเป็นผู้ไม่เข้าใจความไม่เข้าใจตามเหตุปัจจัยก็ไม่ใช่ไม่หลงผลของงานที่เกิดจากความต้องการนั้นๆ มีความต้องการแล้วก็ทำให้ผลเกิดแล้วก็ไม่หลงผลงานที่เกิดจากความต้องการทั้งนั้นไม่สะสมผลของงานที่เกิดจากความต้องการนั้นๆมาๆเฝ้าแต่เป็นสุขไม่สะสมผลของงานที่เกิดจากความต้องการอันนั้นมามัวเมาเฝ้าเสพติดไม่ดีใจไม่เสียใจในผลงานที่เกิดจากความต้องการอันบริสุทธิ์นั้นๆไม่ดีใจไม่เสียใจในมันหมดเรียกว่าเป็นผู้มีอิจฉาฟังดีๆนะเรียกว่าเป็นผู้มีอิจฉาทำงานอยู่ที่มะวงเล็บปิด อิจฉาทำงานอยู่ที่มะคือทำงานอยู่ด้วยจิตหรือที่จิตจิตหรือถ้ารู้ในปัจจุบันนั้นๆในขณะนั้นๆเท่านั้นแล้วจบในตัวมันเองและจบในตัวมันเองเป็นผู้มีอิจฉาฟังให้ดีนะกลายเป็นผู้มีอิจฉาซะแล้วคนคนนี้สูงสุดแล้วกลายเป็นผู้มีอิจฉาซะแล้วก็บอกแล้วแต่ต้นแล้วว่าเป็นผู้มีความต้องการมีความเสี่ยงจำนงเป็นผู้กระทำตามเด็กจำนงค์แต่กระทำแล้วท่านสละสิทธิ์หมดไม่ได้เสพไม่ได้ติดสิ่งนี้ผลงานที่ทำแล้วก็ไม่ได้ติดผลงานไม่ได้ยึดเอาไม่ได้เล็มเลียฟังให้ดีไม่ได้เล่ม ถามก็ทำเกิดก็เกิดและได้มีใจบริสุทธิ์ซื่อตรงที่สุดแล้วว่าในสิ่งเป็นสิ่งที่ดีใช้ปัญญาไตร่ตรองในวันที่ควรทำก็ทำให้มีให้เกิดให้เป็นอยู่จะมีจุดมุ่งหมายหรือว่ามีจิตจำนงค์หรือมีจิตต้องการหรือมีเจตนาก็ตามใจก็เป็นเจตนาที่เห็นว่าไอ้นี่เป็นกุศลและยังกุศลให้เกิดจึงเรียกว่าเป็นผู้ที่มีอิจฉาอยู่ที่จิตนี่แหละคือมะตัวนี้มาตัวนี้เป็นจิตที่ยอดติดจริงๆจิตที่มีรู้จิตที่มีเข้าใจจิตที่เป็นจิตจิตที่อย่างลงที่สุดที่จบจิตอะไรอยู่ในนี้หมดเป็นมะตัวแท้เป็นตัวรู้ตัวแท้ตัวนี้เป็นตัวที่ผสมขึ้นมาเป็นกิจจะนะมะ ยอดเข้มข้นที่สุดก็ไม่กูก็เกิดนะก็ไม่มากก็เกิดถ้าเกิดจิตนี่แหละเกิดฉันเรียกว่าจิตเรียกว่าวิญญาณมาก่อนอื่นมะตัวนี้มาก่อนเป็นผู้มีอิจฉาทำงานอยู่ที่มะในปัจจุบันในขณะนั้นเท่านั้นแล้วจบในตัวมันเองมีแต่มะ + อิจฉาบวกทิศมีแต่มะฟังดีๆนะตอนนี้กำลังจะตีลังกาแล้วไม่ชาร์จที่นั่นเป็นตัวเร็วตอนนี้กำลังจะเป็นตัวดีที่สุดมีแต่มะบอกอิจฉาบอกทิฐิเปล่าคือ มีธาตุรู้หรือจะเรียกว่ามีอายตนะรู้ก็เข้าใจให้ได้ว่ามันหมายถึงความรู้ที่รู้เก่งได้ทั้งอย่าไปตลอดถึงแม้ธุลีของธาตุรู้ละเอียดสุขุมขึ้นไปอีกอันเป็นสภาวะธรรมที่ใช้บัญญัติมรรคเนี่ยสมมุติขึ้นเรียนสมมุติขึ้นเขียนแทนไว้กับอันนี้อันหนึ่งแล้วคือมีธาตุรู้หรืออายตนะรู้ที่ยอดรู้นี่แหละที่ใช้ธรรมะไว้กับความมีทิศทางของพลังงานจิตความมีสมรรถภาพของพลังงานจิตที่มันทำงานเข้ามันก็จะมีอำนาจมีแรงเคลื่อนมี บาทต่อบทบาทประกอบอะไรอะไรขึ้นมาได้ตามฤทธิ์แรงและมุ่งไปตามแรงประกอบนั้นๆก้าวไปก้าวไปก้าวไปอันเป็นสภาวะธรรมที่ใช้บัญญัติอิจฉาเนี่ยสมมติขึ้นเรียกสมมุติขึ้นแทนเขียนแผนไว้ใช้กับภาษาคำว่าอิจฉานี่เขียนแทนสภาพความมีทิศทางของพลังงานหรือว่าความมีสมรรถภาพของพลังงานที่มันทำงานเข้ามันก็มีอำนาจมีแรงเคลื่อนมีบทบาทต่อบทบาทประกอบอะไรขึ้นมาเนี่ยได้ตามฤทธิ์แรงและก็มุ่งไปตามแรงประกอบทั้งนั้นก้าวไปก้าวไปก้าวไปถึงเรียกว่ามันมีสภาวะก็ใช้บัญชาและ ความปรากฏอยู่เดี๋ยวนั้นตัวเองนั่นแหละรู้เห็นเข้าใจครับปรากฏอยู่ในนั้นแล้วก็มีเรามีตัวเองนี่แหละเป็นที่สุดจะก่อนคนอื่นเป็นความปรากฏอยู่ในนั้นตัวเองนั่นแหละรู้เห็นเข้าใจวงเล็บตามภูมิแห่งผู้นั้นผู้นั้นความมีสภาพขึ้นในขณะนั้นๆที่เราเรียกขานกันว่าปัจจุบันนั่นแหละแล้วตัวเองก็มีฤทธิ์มีแรงตามนั้นอันเป็นสภาวะธรรมที่ใช้บัญญัติทิฐิมีแต่สมมติขึ้นเรียกสมมุติขึ้นแทนขึ้นเขียนแทนไว้มันเป็นสภาพธรรมอย่างหนึ่งที่เรียกว่ามะอิจฉาที่รวมกัน ถ่ายรูปอิจฉาก็คือจิตที่มันมีฤทธิ์ทิศทางไปเราเรียกมันว่าความต้องการก็ตามเจตจำนงก็ตามมันมีทิศทางที่เดินและเป็นงานไปอยู่ด้วยแรงฤทธิ์ของมันอย่างนั้นจิตนี้เราให้มันส่งผลไปอย่างนั้นมันมีแรงเคลื่อนของจิตมันมีเรื่องแรงเคลื่อนของการงานที่จิตมันทำแล้วก็มะนี่มันเป็นตัวรู้มันแสนรู้ยอดรู้แม้แต่ละเอียดขนาดไหนมันก็รู้มันก็เก่งแล้วมันก็ทำมะก็คือจิตตัวอย่างช้าก็เป็นตัวเดินงานแ