250527-3-226 ทางเอกภาค3-ตอน226(05ก.ค.2519-หน้า474)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ005.txt
เนื้อหาในไฟล์
บ่ายวันที่ 5 กรกฎาคม 2519 ตรงจุดนี้ไปพ่อท่านสงฆ์ชาวอโศกทั้งหมดและประชุมหารือกันเราได้เน้นอธิบายถึงปาฏิหาริย์ต่างๆกันมาเรื่อยๆตั้งแต่แบ่งประเภทของปาฏิหาริย์ออกมา 2 ประเภทประเภท 1 ประเภทพระพุทธเจ้าไม่สนับสนุนไม่สรรเสริญอีกประเภทหนึ่งเป็นประเภทที่พระพุทธเจ้าสนับสนุนและสรรเสริญมันเป็นเรื่องของความเก่งเหมือนกันเรื่องความคิด ลืมเรื่องของความสามารถด้านการอนุสาสนีปาฏิหาริย์ที่เป็นของพุทธพระพุทธเจ้าสรรเสริญก็ดีหรือว่าอิทธิปาฏิหาริย์และอาเทศนาปาฏิหาริย์ที่พระพุทธองค์ไม่สรรเสริญก็ดีดูเผินๆคล้ายๆกับว่าอนุสาสนีปาฏิหาริย์นี่จะไม่ไม่น่าทึ่งไม่น่าแปลกก็ไม่ใช่อนุสาสนีปาฏิหาริย์ก็น่าถึงน่าแปลกเพราะว่าทำได้ยากแต่มันใกล้ตัวจนเกินมันมีเสมอจนคนที่มีก็มีอยู่อนาคตที่มีก็มีอยู่ใกล้ตัวเรานี่แหละส่วนไอ้ที่ปาฏิหารย์ มันเป็นเรื่องไกลตัวมันไม่มีอยู่ในคนมากนักจริงๆมันน้อยมันน้อยเอาเสียเหลือเกินอาจจึงเป็นความแปลกที่เป็นความแปลกที่เป็นแล้วคนก็สนใจสนใจมากมากกว่าอันนี้ปาฏิหาริย์และโดยเนื้อแท้แล้วโดยสัญชาตญาณอนุสาสนีปาฏิหาริย์มันขัดใจตัวเองด้วยมันจึงจะชอบลงไปด้วยก็ยากถ้าจะชอบถ้ายังเป็นไอ้ที่ปาฏิหาริย์เทศนาปาฏิหาริย์แล้วไปชอบเขาไปมันไม่ขัดใจตัวเองแล้วมันก็เสริม ลาภยศสรรเสริญสุขอะไรแต่ในทางโลกโลกได้ด้วยมันไม่ฝืนกระแสใจเพราะว่าสิ่งนั้นจึงเป็นพระสภาพที่เด่นชัดเด่นกว่าแต่อนุสาสนีปาฏิหาริย์นั้นเป็นสิ่งที่น่าสรรเสริญแล้วก็เป็นสิ่งที่จะน่าส่งเสริมด้วยสวัสดีที่ปาฏิหาริย์การเทศนาปาฏิหาริย์นั้นพระพุทธเจ้าไม่สรรเสริญและยังไม่ส่งเสริมกันด้วยแต่เดี๋ยวนี้ความรู้สึกกลับกันหมดแล้วความเข้าใจกลับกันหมดกลับไปว่าไปส่งเสริมอิทธิปาฏิหาริย์ในเทศนาปาฏิหาริย์ไปส่งเสริมสิ่งเหล่านั้นแต่อนุสาสนีปาฏิหาริย์กลับไม่ส่งเสริมนอกจากไม่ส่งเสริมและ
อ่านต่อ
ถูกกฎของด้วยนี่มันกลับไปหมดจะเห็นได้ว่า ภาพของศาสนาหรือสภาพของสิ่งที่จะดำเนินขึ้นในโลกเนี่ยมันไม่ดำเนินขึ้นไปได้เพราะมันถูกค่าถูกแพงลงไปทีเดียวคล้ายๆอย่างนั้นมันถูกมีถูกทำลายลงไปเลยทีเดียวผมจึงได้พยายามที่จะชี้ให้มันเด่นชัดขึ้นมาให้เห็นกันจริงๆว่าปาฏิหาริย์คืออะไรก็พยายามเน้นชี้ให้ชัดแบ่งแยกประเภทไม้เอาอะไรและแม้ที่สุดควรส่งเสริมหรือไม่ควรส่งเสริมเพราะเหตุใดที่เขาถึงไม่ส่งเสริมที่มันถูกทำลายลงเพราะเหตุอะไร เดี๋ยวนี้เราว่าศาสนาเสื่อมมันต้องมีเหตุผลมีเหตุปัจจัยมาเสื่อมเพราะอะไรเพราะว่าความเข้าใจผิดเพราะความเป็นกิเลสของผู้ที่มีกิเลสแล้วก็ทำลายศาสนาเองสิ่งที่ได้แจกแจงมาเสมอพร้อมก็พยายามยืนยันให้เห็นเด่นชัดขึ้นอีกว่าแม้แต่ถ้าผู้ใดรู้ในปาฏิหาริย์ที่เป็นศาสนาพุทธโดยตรงแล้วเป็นอนุสาสนีปาฏิหาริย์และควรจะชี้นำกันควรจะส่งเสริมการควรจะยืนยันการขอให้เป็นจริงมีจริงก็แล้วกันแล้วก็เน้นให้ฟังแล้วถ้าไม่จริงเป็นไม่จริงมีไม่จริงไม่ว่าอิทธิปาฏิหาริย์ไม่ว่าอาทิตย์หน้าปาฏิหาริย์ไม่ว่าอนุสาสนีปาฏิหาริย์ไม่มีจริงแล้วก็อวดเด่นอวดดีอวดกล้าอวดขยายจนเกินขนาดขอบเขตและแล้วก็ปราชิกทั้งนั้น สมาชิกทั้งนั้นแย่ทั้งนั้นเร็วเท่านั้นโกหกหลอกลวงก็เท่านั้นคอร์ดอนุสาสนีปาฏิหาริย์ที่มีจริงที่เราแน่ใจจริงเป็นญาณเป็นวิมุตต่างๆเป็นความหลุดพ้นเป็นความเข้าใจอย่างแท้จริงก็อวดก็แสดงได้แต่นั่นแหละก็ได้กำชับกัญชาไว้แล้วว่าจะอวดจะแสดงก็ไม่ใช่ว่าจะไปแสดงว่าจะไปเจอยิ่งกว่าของชาวตลาดอะไรก็ไม่เชิงอย่างนั้นของคนฉลาดมันก็อวดก็แสดงไปตามธรรมตามระดับการอะไรอย่างนี้เป็นต้นและการที่ได้แสดงหรือได้บวชสิ่งที่เป็นอุตริมนุษยธรรมขั้นอนุสาสนีปาฏิหาริย์พระตนมีแล้วล่ะก็มันไม่ได้เสียหายอะไรเลยมัน การพิสูจน์สวาทหาดธรรมของพระพุทธองค์ด้วยซ้ำไปเอามากลับเป็นการพิสูจน์จริงๆพิษณุโลกเป็นอาการปวดและเป็นปัจจัยต่างชนิดใดอธิบายมาแล้วมันเป็นจริงๆเป็นสิ่งที่จะต้องยืนยันว่าเป็นสิ่งที่มีจริงเกิดจริงได้เป็นได้แต่คนนี่แหละใครก็ได้เพราะว่าที่เราก็เรานี่แหละเป็นได้สูตรได้จริงแม้กระทั่งยืนยันยุคสมัยอะกาลิโกไม่ใช่กาล ได้กาละนี้เป็นไม่ได้ไม่จำกัดกาละเป็นสิ่งที่เรียกร้องท้าทายให้มาพิสูจน์กันก็ได้ยืนยันเลยพิสูจน์กันได้เลยไม่ใช่เป็นสิ่งที่จะต้องปกปิดซ่อนเร้นด้วยไม่ใช่สิ่งที่จะต้องอมพระนามเป็นสิ่งที่กล้าท้ากล้าถ่ายแต่ไม่ใช่อย่างชาวตลาดเขาเท่านั้นแหละไม่ใช่ทำไปเจอพระเจ้ายังชาวตลาดเขาร้องท้าทายกันมันเกินไปแต่นี่ของพระพุทธเจ้าท้าทายเหมือนกันไอ้กสิกรแปลว่าเรียกร้องมาพิสูจน์ท้าทายมาเห็นมารู้ทีเดียวแต่ว่ามันมีศิลปะ มันมีความเป็นผู้ดีมันมีความเหมาะสมควรมันไม่ใช่สิ่งทำซะจนประเจิดประเจ้อน่าอายขายหน้าอยากอวดอยากเด่นอะไรจนเกินไปก็ไม่ใช่อย่างนั้นมันเป็นจริงแล้วก็จะท้าทายได้พิสูจน์ได้ยืนยันได้เรียกร้องให้มาดูกันได้และเป็นสิ่งที่เกิดเองจริงๆลึกๆลึกซึ้งถึงจิตเป็นปัจจัยพวกเกิดเองนั้นรู้ในความละเอียดลึกซึ้งนั้นเป็นได้จริงถึงจิตละเอียดลึกๆมันจึงจะยืนยันความจริงมันจึงจะยืนยันแท้ๆนี่เป็นปัจจัย 6 เป็นผู้รู้แจ้งที่แท้จริงเสียเองเป็นผู้รู้แจ้งที่แท้จริงซะเองเป็นอริยชนมีความจริงแท้มีความรู้แท้มีความบรรลุแท้มีความสำเร็จแท้ที่ตนเองนี่แหละจึงเรียกคนพรุ่งนี้ว่าเวทิตัพโพวิญญูในภาษาบาลีเรียกว่ายังไงบัณฑิตหรือวิญญูชนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าจึงเป็นคนบริบูรณ์จริงมีความรู้จริงทำได้สำเร็จจริงโดยมีในตนพร้อมแท้ๆ ดังนี้เรียกว่าผู้บรรลุแท้พูดถึงแท้มีมรรคมีผลจนกระทั่งมีอุตริมนุษยธรรมมีมันมีเนื้อมีตัวแห่งความรู้ความเห็นนั้นๆพูดได้ทำได้จริงแท้ที่ตนเองนี้แลไม่ต้องมีใครมาแต่งมาตั้งเป็นบัณฑิตไม่ต้องมีใครมาคอยประกาศสักประกาศยกดอกมันมีมีจริงมีเองเป็นเองที่เราเสร็จไม่ต้องมีใครมาคอยสั่งคอยแต่งไม่ต้องมีใครคอยประกาศแล้วก็จงช่วยกันอวดช่วยกันแสดงช่วยกันทำการช่วยกันนำประกาศเผยแพร่บุคคลดังนี้กล่าวได้ว่าพระ มายาวีจริงๆหมายความว่าไม่ใช่คนขี้อวดขี้อวดอะไรดังจะอธิบายมาแล้วมายาวีไม่ใช่มายาไม่ใช่มายามไม่ใช่สิ่งที่เป็นหลอกเป็นลวงอะไรมันจะอาศัยโทไม่ใช่สิ่งที่โอที่อวดอะไรไม่ใช่ของปลอมของแปรงอะไรอาจจงแสดงเถิดจงอวดเถิดจึงจะได้ชื่อว่าท่านเป็นผู้มีเมตตาธรรมค้ำจุนโลกอย่าดูดายเป็นอันขาดอย่าปล่อยให้ผู้ไม่รู้ผู้ไม่บรรลุเข้าอวดเค้าแสดงเผยแพร่ทับถมจนสัจธรรมจมหายไปหมดเป็นอันขาด ให้ดีนะผู้รู้ผู้ใดบรรลุผู้ได้ผลแล้วผู้รู้จริงผู้เป็นจริงแล้วอย่าปล่อยให้พวกคนที่เขาไม่รู้เขาไม่บรรลุนะเขาอวดเขาแสดงเผยแพร่ทับถมจนสัจธรรมมันหายไปหมดเป็นอันขาดซึ่งโลกในปัจจุบันนี้นั้นน่ะมันถูกสัจธรรมหรือถูกผู้ไม่บรรลุจริงผู้ไม่รู้จริงเผยแพร่ทับถมเสียจนความไม่จริงคือความจริงและความจริงโผล่ขึ้นมาเมื่อใดจะถูกตระหนักหนักจนเอียงกระเท่เร่กลายเป็นความไม่จริงกันไปเกือบจะสำเร็จลุล่วงสนิทเนียนกันสมใจมารจริงๆอยู่แล้ว มันเป็นอย่างนั้นจนกระทั่งเดี๋ยวนี้ใครจะบอกความจริงขึ้นมาเงี้ยมันถูกความไม่จริงที่ปล่อยให้เขาเผยแพร่กันมามากมายความไม่จริงความไม่ถูกเนี่ยที่เราปล่อยหรือว่าใครก็ตามปล่อยมาแล้วก็เผยแพร่มามากมายจนมันทับถมจนมันเกลื่อนกลาดถ้าความจริงจะโผล่ขึ้นมาบ้างเดี๋ยวนี้ถูกระงับหนักเอียงกระเท่เร่จนกลายเป็นความไม่จริงไปซะแล้วฉันจะเป็นความไม่จริงไปตามที่เขาว่าความจริงมันกลายเป็นความไม่จริงไปแล้วความจริงโผล่ขึ้นมาถูกก็ตระหนักจับซ้ำลงไปจนจะไม่เหลือซากจนจะโผล่ขึ้นมาเป็นความจริงไม่ได้อยู่แล้ว มาได้ก็ทำสิ่งที่เลวร้ายจนกระทั่งสิ่งที่ดีโผล่ขึ้นมาจะไม่ได้ทุกอย่างมันจะเป็นไปสมใจมารแล้วเดี๋ยวนี้วิญญูชนที่แท้เอ่ยจงทำความเข้าใจเสียใหม่ให้ดีๆแล้วจงรีบมาผนึกกำลังต่อต้านอัศจรรย์โดยด่วนจนสามัคคีสังฆัสสะกันให้สำคัญหนักเข้าไว้เถิดถ้าเผื่อว่าใครเข้าใจซาบซึ้งแล้วก็รู้ดีแล้วนะฟังธรรมะบทนี้หรือฟังเรื่องเรื่องนี้ถ้าเราเป็นผู้ที่เป็นเวรคิดแต่พอวิญ หรือเราเป็นผู้ที่ได้ภูมิด้วยความรู้จริงแต่ปัญญาจริงแท้ถึงจิตสัมผัสจึงรู้จริงเข้าใจจริงได้มากมายพอสมควรแล้วก็ผู้นั้นจะเห็นชัดเด่นที่เดียวเราเองเราจะต้องต้องช่วยต้องช่วยเขาโลกเนี่ยเพราะว่าเราเองเราหรือก็ได้ประโยชน์จากคุณธรรมอันนี้เราเองเราก็ได้รับรถของมันโดยคุณธรรมที่ประเสริฐอันนี้แล้วคุณจะทำที่ประ วันนี้กำลังจะถูกใช้ศัพท์หนักๆเข้ามาถูกเหยียบจมหายไปกำลังจะถูกเหยียบจมหายไปซึ่งเราก็พยายามเหลือเกินที่จะมาค้นคว้าหาเอาจนกระทั่งเรามาได้ได้แล้วบ้างขนาดได้แล้วบ้างเรายังเห็นรถเรายังเห็นความสบายความเบาง่ายความพ้นภาระความไม่หนักหนาของชีวิตเพราะไม่เดือดร้อนดิ้นรนอะไรความเย็นความสงบความเป็นไปได้ดีในชีวิตมันก็ตั้งอยู่บริบูรณ์อย่างนี้สุขภาพกายก็ไม่ได้เสียสุขภาพจิตก็ไม่ได้ลดหย่อนอะไร เราจะไม่ลดหย่อนแล้วยังมีปัญญารู้เท่าทันโลกเราก็รู้เท่าทันครับรูปลักษณ์ที่เสียงสัมผัสอย่างไรเราก็ไม่ใช่ว่าเราไม่เข้าใจโลกีย์รสอย่างไรเราก็ไม่ใช่ไม่เข้าใจจริงเราอาจจะไม่ไปถึงในจุดที่แสนสุดมันสุดดิ้นสุดยอดสุดเดือดสุดอำมหิตสุดรถแสบเผ็ดเต็มที่อะไรของเขาอ่ะตามที่เขาปรุงล่อหลอกกันให้ไปถึงให้ได้จริงเราอาจจะไม่ไปถึงจุดนั้นเราอาจจะไม่ได้ไปสัมผัสจุดที่เรียกว่าสุดท้ายรุ่นสุดอำมหิตหรือว่าสุดอร่อยถึงทรวงขนาดไหนๆ ก็ปลงเขาหลอกเขาหลอกกันน่ะเป็นสุขเวทนาสูงสุดก็เป็นยอดทุกขเวทนาที่เรียกว่ายอดหนักถึงขั้นทารุณโหดร้ายอย่างซาดิสซึมให้มันหนักลงไปเป็นทารุณเป็นเจ็บปวดเป็นอำมหิตเป็นการแสดงหนำใจย้อนย้ำลงไปเนี่ยจึงเราอาจจะไม่ไปถึงจุดนั้นน่ะและเราก็รู้จริงๆเลยว่าเราไม่ไปแน่เราไม่บ้าเราไม่บ้าที่จะไปตามถึงจุดนั้นก็ไปเรารู้แล้วไปก็ไปอย่างจะต้องพยายามดิ้นแรงเข้าไปให้ถึงมันรับไม่ได้เพราะว่ามันร้อนมันแรงเราก็จะต้องทนให้ได้เพื่อที่จะเข้าไปให้ถึงจุดนั้นต้องสร้างความทนเช่นเดียวกันกับพวกจีน รถน้ำชาเนี่ยเขาสร้างความทนจนกระทั่งเขาจิตเขาก็ทนได้แล้วก็ขอรูปประธรรมขึ้นมารับได้ทนกันได้ซดน้ำชานี่เขาร้อนจี๋ควันฉุยซดฮวกๆเขาก็ทำได้ปากเขาก็ไม่มีปฏิกิริยาไม่พองความรู้สึกของเขาสดชื่นด้วยเขาแหมมันถึงใจด้วยที่เขาซดน้ำชาร้อนๆฉันใดคนที่ไปรับรถที่รุนแรงรุนแรงรุนแรงหนักเข้าไปแล้วเขาก็ว่าอร่อยเขาก็ว่าแซ่บแสบจะเป็นในรถเชิงไหนจะไปในรูปเชิงไหนกลิ่นเชิงในสัมผัสเชิงไหนก็ตามจะเป็น support แม้แต่จิตก็ตามเขาก็จะไปหาจุด กันทั้งนั้นคือให้มันแรงจัดให้มันแรงจัดขึ้นไปในโลกเพราะเรารู้แล้วว่าทิศทางของความแรงจัดก็คือแรงจัดไปไม่ทุกข์เขาเวทนาจัดก็สุขเวทนาจัดสุขอย่างโล่งๆที่เรารู้แล้วว่าตั้งเป้าหมายไว้ว่าต้องการจุดนี้อย่างนี้แล้วมันได้ให้ถึงจุดนี้เพราะได้สมใจแล้วก็วันศุกร์เท่านั้นแหละไม่มีอะไรให้รถมันถึงจะถึงจ่ายตามที่เขามายิ่งสูงยิ่งแรงก็ยิ่งเป็นพวกซาดิสซาดิสก็ซาดิสแล้วไม่ใช่อะไรหรอกชาติเรื่องลึกซึ้งอะไรมัน การเกิดชาตินี่แหละการเกิดชาตินี้แหละมันเป็นการเกิดที่เกิดมันมีแต่ความก่อความเกิดความปรุงเป็นรสเป็นชาติเป็นภพเป็นชาติปรุงขึ้นไปปรุงขึ้นไปปรุงขึ้นไปเป็นสัญชาติหนาแน่นเป็นสัญชาติที่หยาบกร้านเป็นสัญชาติที่ร้ายแรงไม่ได้เรื่องอะไรเลยเรารู้เราเข้าใจผู้ที่เป็นบัณฑิตแล้วเข้าใจเรารู้ว่าเขาจะมาบอกให้มันสูงขึ้นไปก็ขนาดนี้ก็ยังรู้แล้วว่ามันต้องเหน็ดเหนื่อยหนักหนาไปแสวงหาไปค้นไปปรุงมาให้ตนก็ยังแย่แล้วแล้วมันก็ได้สภาพนั้นมาสมใจเท่านั้นเองก็เท่านั้นเอง จุดนี้แล้วก็ไม่ทะเยอทะยานไม่ไปแสวงหาเอาในรถอย่างนี้สภาพอย่างนี้ไม่ต้องการสภาพอย่างนี้ไม่ขึ้นไปเอาแล้วเข้าใจเพราะฉะนั้นจะไม่อิจฉาหรือจะไม่ริษยาเขาเลยเขาจะประหลาดมาหลอกกันในรถหนักหนาร้ายแรงรุนแรงยอดเดือดยอดเพชรยอดบู๊ยอดมันยอดรุนแรงโหดร้ายยอดหวานยอดเปรี้ยวยอดเค็มยอดเอร็ดอร่อยสนุกสนานเพลิดเพลินอย่างไรเราก็ไม่สงสัยผู้ที่รู้ถึงจุดแล้วไม่สงสัยไม่สงสัยจริงๆเพราะฉะนั้นเมื่อไม่สงสัยก็ไม่ต้องดิ้นรนไปแล้วมันไม่ดิ้นรนก็สบายเบา รู้แต่รูปนามขันธ์ 5 เนี่ยพอมันตั้งอยู่ได้ด้วยธาตุด้วยอะไรสบายๆพอสังเคราะห์กันไปเล็กน้อยและจะเห็นได้ว่าชีวิตมันเล็กจริงๆพระพุทธเจ้ายอนย่อลงมาแค่ปัจจัยสี่เนี่ยปัจจัย 4 จริงๆมีอาหารมีเครื่องดื่มพร้อมกระทำตายมีที่พักพอประทังหอพักร่างกายไม่พักไม่ได้รีบที่พักพอพักพอไปพอมาแล้วก็ทำงานทำการอะไรไปได้และงานการให้กับผัวไว้แล้วก็งานการอยู่ไปช่วยแต่ผมว่างานการนี้แหละเป็นสิ่งที่แสดงค่าถ้าเรารู้แล้วเราก็ทำงานนี้ให้ประโยชน์แก่ชาวโลกไปมันก็อยู่ได้ไม่ต้องสะสมอะไรก็อยู่ได้อยู่ได้ พระพุทธเจ้าพิสูจน์แล้วเดี๋ยวนี้เราก็มาพิสูจน์มันก็เป็นไปได้มันเป็นเรื่องจริงที่ยืนยันอยู่ไม่ได้กงสูญหายไปไหนอากาศจริงๆแล้วจิตของเราเองโดยเฉพาะเราต้องรู้ว่าจิตของเรามีหมดเราต้องรู้ว่าจิตของเรานี่หยุดแล้วไม่ได้ดีดดิ้นจะเป็นแล้วจริงๆสบายมันมีจุดสบายไอ้คนที่จะไปเสพสุขที่ต้องการหาจุดที่ร้อนที่สุดหาจุดที่เจ็บที่สุดหาจุดที่อร่อยที่สุดของเขานี่ก็ตามแซ่บที่สุดหวานที่สุดหรือว่าเข้มข้นที่สุดที่เขาต้องการเขาจะไปแสวงหาสิ่งเหล่านั้นได้พอได้แล้วเขาก็จะหยุดเขาก็จะหยุด สมใจแล้วก็เรียกว่าหมดเขตแล้วก็จะมาหยุดก็ไม่ต้องหยุดนี่เลยหลับซะเลยไม่ดีหรือจะต้องไปค้นคว้ายุ่งยากหาไอ้จุดที่มันแรงที่สุดมาทำไมต้องเดือดร้อนเขาไม่รู้จุดอย่างนี้นะเขาไม่รู้อันนี้เราก็หยุดสบายมันหยุดนี่แหละสบายเพราะหยุดเราได้หยุดเพียงพอแล้วพระพุทธเจ้าก็ตีกลับแม่เรายังหลงหลงหยุดถ้าหลงหยุดเลยเถิดไปอีกเสร็จอีกเหมือนกัน 7 ก็ไปเฝ้าปั้นไม้เอาไว้ว่าเอาหยุดนี่แหละดีกว่ามันก็เลยเดินไปหาจะเอาแต่หยุดจะหยุดชีวิตก็ ใช้ชีวิตที่เต็มชีวิตจัดเต็มชีวิตจะเป็นไปก็ในชีวิตที่มีความตื่นความรักมันมีในตัวตัวปล่อยวางนี่เป็นนามธรรมเป็นอรูปประธรรมมันปล่อยวางแล้วมันก็ได้พักในตัวทุกอย่างโดยเฉพาะในจิตพอแตะปั๊บแล้วไปเกาะมันคลายแต่ปั๊บเกาะคานี่มันก็วางในตัวของมันทุกจุดเลยแต่บางแต่บางตัววางนี่คือเป็นตัวหยุดอยู่ในตัวทั้งนั้นเพราะฉะนั้นไม่จำเป็นที่เราจะไปแช่เอาตัวหยุดในช่วงหยุดกันมากเด่นอยู่จนเป็นกอบเป็นกำมากมายไม่ต้องหรอกเพราะคนเราจึงไม่จำเป็นจะต้องนอนที่แน่ๆวันนี้คือสภาพหยุดมากชั่วโมงกว่าตื่นไม่จำเป็น คนที่ไม่จำเป็นจะต้องนอนมากชั่วโมงกว่าตื่นมาแต่ไหนแต่ไรไม่ใช่ไม่ใช่พึ่งเป็นนะไม่ใช่มึงเป็นเดี๋ยวนี้มีปัญหาแต่หลายคนไม่จำเป็นจะต้องนอนสนิทพักไปนี่มากชั่วโมงกว่ามีเวลาตื่นอยู่ภายใน 24 ชั่วโมงเนี่ยจะเห็นได้ว่าคนนอนก็ส่วนหนึ่งไม่มากนักแต่ตื่นอยู่นี่มากกว่าเพราะเมื่อเราเป็นสภาพธรรมเรารู้สภาพทำอย่างนี้เราก็ตื่นตื่นแล้วทำอะไรตื่นก็ทำงานถ้าเจอจะเอาแต่พักมันก็เท่ากับเราไปนอนนั่นแหละตื่นขึ้นมาแล้วก็พักก็เหมือนกันก็นอนนั่นแหละเพราะว่าถ้าผู้ใดติดมาก ไม่หลงอยู่แล้วมันก็จะเป็นน่ะสิแม้แต่บังคับว่าไม่ให้เอานอนเอนกายไม่ให้ทอดกายมันก็ยังจะแอบนอนด้วยวิธีกรรมวิธีซ้อนแฝงมาแอบนอนด้วยกรรมวิธีซ้อนแฟนแอบนอนในการก็ไม่ทำล่ะกายก็ไม่ทำแล้วไม่รู้เรื่องอะไรแล้วจิตมันก็เอาหยุดไปเลยหรี่ลงไปนั่งนี่เดินดีทำงานกะหรี่บังคับคือว่าเราใช้กดซะว่าใช้หลักก็ไม่ให้นอนไม่ให้เองตายก็นั่งดีๆยืนดีเดินหนีอะไรก็ได้อยู่เพราะว่ามันก็เป็นส่วนที่เกินที่เราไปหลงติดก็จริงอยู่ในส่วนใดที่เราละทิ้งมาในส่วนหนึ่งแล้วก็มาอีก แล้วเราก็ควรจะรู้ความจริงได้แท้ว่ะในชีวิตหรือว่าในธรรมะที่แท้จริงนั้นน่ะสัจธรรมมันตื่นพุทธถึงไม่ได้แปลว่าคุณหลับไม่ได้แปลว่ากูพักที่แปลว่าผู้เบิกบานแจ่มใสเป็นผู้รู้ผู้ตื่นไม่ได้เป็นผู้หลักผู้พักกูหยุดถ้าไม่ได้แปลว่ากูหยุดด้วยซ้ำไปพุทธะไม่ได้แปลไม่ได้ออกอากาศนั้นเลยไม่ได้ความหมายว่ากูหยุดด้วยซ้ำไปพุทธะแต่เป็นนัยยะอย่างหนึ่งสำหรับผู้ที่ยังหยุดไม่ได้ให้หยุดให้เป็นเท่านั้นเองผู้ที่พักไม่ได้ให้รู้พรรคให้เป็นพักได้แล้วให้รู้ว่ามันดีก็ดีก็ไม่เป็นไรเป็นดีส่วนหนึ่งดีส่วนหยุดส่วนดับส่วนเกิด ดีดีส่วนโลกฤดีส่วนที่ยังเป็นไปด้วยดีมันยังมีความเป็นไปมีความเกี่ยวกับความดับเท่านั้นในโลกเกิดขึ้นดับไปหรือเกิดขึ้นตั้งอยู่ดับไปเพราะฉะนั้นถ้าเรายังมีความตั้งอยู่ก็ขอให้เรารู้ถึงความตั้งอยู่เรายังเป็นคนที่เราเรียกว่าเรายังตั้งอยู่ในความเป็นคนเรายังมีรูปนามขันธ์ 5 เราก็คือผู้ที่ยังตั้งอยู่ในรูปนามขันธ์ 5 ยังไม่สลายวาดรูปนามขันธ์ 5 นี้ถ้าแม้ว่าเราเองเราไม่ติดโลกเขาแล้วก็เราก็เป็นประโยชน์อยากให้คนอื่นเขาติดด้วยก็เราบอกแล้วเราได้สิ่งนี้เราได้สิ่งนี้เพราะว่าความรู้ที่เราได้เรียนมาแล้วเราก็ไม่ได้ฝึกเขียนตามเอาแล้ว ไมไม่แจกจ่ายความรู้อันนี้ไว้ให้คนอื่นบ้างเราได้มาจากของที่สืบสานสืบต่อมาจากพระอาจารย์จากใครต่อใครมาเก่าแก่แล้วก็ควรจะเป็นผู้ที่ทำงานนี้สืบต่อให้คนอื่นต่อไปอีกบ้างถ้าไม่มีใครสืบอย่างนี้ก็ขาดหายหยุดถ้าใครมีความคิดเห็นที่ไม่สืบอย่างนี้หลุดเลยหายไปเลยจบก็ไม่ได้มีใครได้ของดีนี่อีกเพราะถ้าเกิดว่าเราเองเราเป็นผู้ที่มีความคิดคนไม่ต้องได้หรอกแล้วก็ไม่น่าจะให้เป็นคนอื่นได้อีกครับคนนั้นก็เป็นพวกหวงแหนสิ่งที่ตัวเองได้เป็นอัจฉริยะมันก็จะมีได้สิ่งที่ดีแล้ว ไม่แจกสิ่งที่ดีอย่างนี้ไม่ใช่คุณสมบัติที่ดีเราได้สิ่งที่ดีนี้แล้วเราก็ออกจากคนอื่นด้วยเมื่อเราเห็นเป็นประโยชน์เราก็แบ่งใช้แบ่งกินอยู่ในนี้อยู่แล้วไม่ใช่ว่าเราเองเราได้แล้วเราไม่ได้แบ่งใช้แบ่งกินในนี้แล้วได้แล้วแบ่งใช้แบ่งกินในนี้แล้วเราก็เอาอันนี้แหละและโดยเฉพาะโดยธรรมะแล้วมันได้แล้วมันแบ่งใช้แบ่งกินก็ไม่หมดด้วยแบ่งให้คนอื่นก็ไม่หมดยิ่งแพงยิ่งเก่งด้วยมันกลับกลายเป็นอย่างนั้นไปซะอีกเพราะถ้าผู้ใดยังอยู่รู้จริงว่าเรายิ่งมีธรรมะเรายิ่งไปให้แก่คนอื่นเขานี่นะเรายิ่งได้เยอะยิ่งเก่งขึ้นแล้วยิ่งได้ดีขึ้นด้วยซ้ำไปคนนั้นก็จะไม่ท้อถอยในการที่จะให้คนอื่นเขาขาย เราได้แล้วนี่นาแล้วเราก็ยิ่งไปหาวิธีแจกแจงให้คนอื่นช่วยแพ้คนอื่นยิ่งงามนะคุณธรรมที่เราได้ยิ่งงามวิมุตก็ยิ่งดีญาณปัญญาก็ยิ่งสูงเมื่อเราได้ของเราแล้วนี่เราได้เป็นของเราแล้วเราก็พยายามทบทวนของเราเป็นยังไงเป็นอย่างนั้นอย่างนี้มันก็ยิ่งรู้ปัญญามันยิ่งแพงลึกมันยิ่งรู้ลึกมันยิ่งเป็นฐานทัศนะวิเศษเก่งก็ยิ่งสูงยิ่งสูงยิ่งสูงยิ่งสูงวิมุตก็ยิ่งสนิทเนียนๆๆๆมันยิ่งเป็นอย่างนั้นน่ะเพราะฉะนั้นเมื่อเรามีเราก็ยิ่งเอาไปให้คนอื่นเขายิ่งแจกให้คนอื่น มันก็ยิ่งเก่งเราก็ยิ่งได้ดีเรายิ่งสนิทเนียนขึ้นอีกเรายิ่งมีปัญญาอยากประโยชน์ไปด้วยกันเลยประโยชน์ตนก็ได้ประโยชน์ท่านก็ได้แล้วทำปุ๊บเดียวได้ประโยชน์พร้อมกันทั้ง 2 ตัวแล้วทำปุ๊บประโยชน์ท่านได้ประโยชน์ตนก็ได้เป็นอย่างนี้นิรันดรหรืออนันตังเป็นอย่างนี้จริงๆนิรันดรหรืออนันต์ฟังจริงๆเพราะฉะนั้นต้องพยายามทำให้ถึงทำให้เข้าใจให้ได้เรามานั่งติดจุดติดหลับติดนอนติดอะไรนี่มันยังเป็นแค่ศาสนาเดียรถีย์อันนึงยังไม่รู้ขั้นสูงสุดขั้นสูงสุดแล้วไม่มีปัญหาเลยประโยชน์ตนประโยชน์ท่าน อันใดที่เราสามารถทำได้เกาะกลุ่มกันไปช่วยเหลือเกินไปผู้ใดไม่เก่งในทางปึกเตียนก็เป็นตัวอย่างในทางกายกรรมแต่ยังไม่เก่งถามว่าจีกรรมก็เป็นตัวอย่างกายกรรมอ่าบริบูรณ์อยู่ร่วมมือร่วมงานร่วมใจทำได้งานใกล้ก่อนช่วยเหลือเฟือไฟล์พวกเรากันเองไปตามหมอตามคนอยู่ในกฎในวินัยในสีในแบบร่วมมือร่วมใจภาษาอังกฤษหานิยธรรมพร้อมเพียงกันทำพร้อมใจกันทำสม่ำเสมอกันไม่ทำปวดดิบอวดดีโลดแล่นโดดเด่นอะไรจนเกินควรเป็นไปด้วยความเอื้อเฟื้อเกื้อกูลภาษากันอยู่ช่วยเหลืออันนั้นเราเก่งอันนี้เรามีอันโน้นเราได้อันนั้นเราก็พยายามช่วยกันไปคนละไม้คนละมือ สารตั้งแต่ข้างในออกไปหาข้างนอกพูดได้เก่งเอาไปสู่ข้างนอกได้ดีก็ประสานไปต่อไปเลยต่อมือต่อมือต่อมือเชื่อมกันออกไปมันก็เป็นอันหนึ่งอันเดียวกันทั้งนั้นทำก็เหมือนเราทำทำไมมีเราใช้ทางนู้นก็ทำไม่ได้ผมทำงานไม่ได้ถ้าไม่มีพวกคุณทุกวันนี้ผมทำไม่ได้ผมไม่ได้กว้างขวางอย่างนี้อยู่ขณะนี้ขนาดเท่าที่เราได้นี่แหละเพราะเราเป็นนี่แหละก็เพราะพวกคุณทั้งนั้นน่ะสืบสานกันอยู่ตลอดเวลาช่วยกันเป็นไม้เป็นมือต่อไปแล้วก็จะเป็นประโยชน์กับคนอื่นมันก็เดินดึงกันออกไปดึงกันออกไปจะเห็นได้ว่าระยะ 2 ปี 3 ปี 4 ปีเนี่ยแล้วก็ค่อยจูงก็ดึงกันออกไปเขยิบไปเรื่อยๆขยับไปเรื่อยๆไม่ต้องรับผิดชอบปลา ไม่ต้องไปจะได้มีปัญหาถ้าเราไม่ต้องไปมีปัญหาเร่งด่วนเกินขอบเขตไปประโยชน์ตนเราขอให้สนิทใจแล้วก็ไปเรื่อยๆแล้วก็พยายามอย่าให้ส่วนที่เป็นกิเลสส่วนเหลือหรืออะไรต่ออะไรที่เราควรจะปรับเปลี่ยนนี่ให้มันไปเล่นงานเรามากอย่าเราพยายามเปลี่ยนไปแม้จะอยู่ในที่เราไม่ต้องเดินทางอะไรเหมือนกันพระพุทธเจ้าท่านว่านี่ธรรมะเครื่องอยู่ผาสุกในความเป็นหมู่ธรรมะที่เป็นเครื่องอยู่ความผาสุขมีความเป็นหมู่ 1 ภิกษุเป็นผู้สมบูรณ์ด้วยศีลด้วยตนเองแล้วไม่กล่าวผมผู้อื่นในสีอันยิ่งของตนผู้รายได้และเป็นปกติสีอันนี้หมายความว่าได้เป็นปกติแล้วอะไรเราได้แล้วบริบูรณ์แล้วของเราดีแล้ว แล้วก็อยู่กับหมู่ไม่เอาอันนี้มาข่มคนอื่นไม่เอามาตีคนอื่นแล้วได้อะไรเป็นปกติของเราเนี่ยคือได้สีละคำนี้หมายความว่าเป็นปกติสิ่งที่เราฝึกหัดอยู่นั่นน่ะยังไม่ได้สิ่งที่เรายังมาเป็นอยู่ด้วยหลักเกณฑ์อย่างนี้เราก็ทำอย่างนี้อยู่มันยังไม่บริบูรณ์และยังกระทำอยู่นั่นแหละหรือว่ายังไม่ได้เพราะมันพูดได้เป็นผู้สมบูรณ์แล้วคุณสมบูรณ์แล้วก็คือผู้ที่ได้ครบบริบูรณ์แล้วเราไม่ละเมิดกฎนี้ข้อนี้ได้สบายเราก็ไม่เอาไม่เอามาข่มคนอื่นไม่กล่าวก็ไม่ไม่ไม่ทำกระทบกระเทียบคมให้เห็นเป็นแต่ก็เห็นชัดแต่ให้มีอยู่เป็น หามายาวีมันมีอยู่เป็นจริงมันไม่มีแล้วมันก็เป็นอย่างนั้นอยู่แล้วแต่อย่าไปเอาไปตีขมหรือเอาไปยกข่มขึ้นมาหรือใช้ภาษาอธิบายได้อย่างนี้เพราะการกระทำก็ต้องให้ลงตัวอย่างนี้ด้วย 2 ไปปุ๊บคอยจ้องดูตนเองไม่แพงดูคนอื่นถึงอย่างนั้นก็ตามอันใดที่เราได้แล้วโดยศีลใดโดยหลักใดได้เป็นปกติแล้วได้บริบูรณ์แล้วไอ้สีติดต่อไปเป็นอาทิตย์สีอื่นอีกจุดอื่นอันอื่นที่เรายังไม่เพ่งดูตนได้แล้วไม่เป็นคนอื่นมันจะได้อ่านคนอื่นเอาแต่ของคนอื่นไม่เอาถ้าเผื่อผู้ใดไม่เป็นอย่างนี้ได้แล้วก็ถือดีมีมานะ แล้วเอาของตนไปเทียบเคียงคนอื่นแล้วก็ไปเพื่อนคนอื่นหมดหรือไปหาเรื่องแม้แต่ของตนยังไม่ได้ไอ้นี่ก็ยิ่งเลวใหญ่ตนเองก็ยังไม่ได้เป็นปกติยังไม่เป็นสิวด้วยซ้ำไปแล้วยังเป็นเพลงคนอื่นด้วยนี่ยิ่งเลวใหญ่ก็เอาละไม่พูดจุดนี้พูดจนถึงแม้เราได้แล้วเป็นปกติของเราดีแล้วแล้วเราก็เอาอันนี้ไปเทียบเท่าที่คนอื่นแล้วเพ่งคนอื่นความเป็นหมู่ก็แตกโดยเฉพาะหมู่ที่อยู่ด้วยกันงี้เอาไปเพ่งเขาแล้วก็ไปว่าเขาขาดเขาไปข่มเขาขึ้นมาเพราะไม่ผู้นั้นรู้แล้วได้แล้วก็ไม่พยายามที่จะไปทำอย่างนั้นไม่คิดอย่างนั้นจึงจะเป็นธรรมะเครื่องอยู่ผาสุขในความเป็นหมู่ที่เป็นธรรมะที่เป็นความอยู่ผาสุขมีความเป็นหมู่หมู่ก็ถึงจะอยู่ได้เรา หมูได้อย่างดีเราก็เป็นอันหนึ่งอันเดียวกันกับหมู่ข้าวกับหมูได้จะไม่มีสภาพเหมือนกับเรานี่เป็นหมาหัวเน่าแล้วจะอยู่กับหมู่ได้กลมกลืนเป็นไปได้งามและพร้อมเพรียงเป็นอยู่ผาสุขเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันได้จริงๆเพราะเราไม่มีจิตอย่างนั้นเป็นตัวรากเหง้าอยู่ในจิตถ้าใครมีดูให้ดีนะจิตตัวนี้เป็นตัวรากอ้าวอยู่ในจิตไปคอยจ้องดูไม่เป็นผู้คอยจ้องดูตนเองไม่มัวเพ่งดูคนอื่นถ้าใครมีตัวเป็นวัวแป้งดูคนอื่นเนี่ยเสียเลยจะมาอยู่ผาสุกความเป็นหมู่พอจะเป็นจริงก็ต้องมีคุณธรรมอันนี้เพ่งจ้องดูตัวเองเท่านั้นตรวจสอบสิ่งที่เหลืออันที่ศีลอะไรที่ เติมให้แก่ตนตรวจอ่านทำไปให้เกิดวันที่ 7 ให้เกิดอธิปัญญาไปอีกไปอีกไปอีก 3 ยังเป็นผู้ไม่ปรากฏชื่อเสียงก็ไม่กระวนกระวายใจเพราะความไม่ปรากฏชื่อเสียงนั้นน่ะแม้จะยังไม่เป็นผู้ปรากฏชื่อเสียงปลุกเราเนี่ยแต่ละคนได้แล้วคุณธรรมมีศีลหรือว่ามีความปกติมีคุณธรรมแล้วศีลนั้นเป็นศีลวิมุติศีลนั้นจนกระทั่งเป็นปกติเป็นความสบายเบาฟังให้ดีนะศีลบริบูรณ์นี่เป็นอริยสัจ 4 นี่หมายความว่าเป็นสีที่ถึงแล้วเป็นแล้วนะเป็นความบริบูรณ์แล้วนะเพราะแม้ผู้นั้นได้แล้วก็ตามยังไม่ปรากฏชื่อเสียงอะไรยังไม่โดดเด่นอะไรก็ไม่กระวนกระวายอยู่ด้วยความ สติงานอะไรจะสื่อสารกันไปก็ไปถึงวาระที่จะเป็นไปมันก็จะดึงไปเองมันจะชักเข้าไปเป็นชั้นๆๆของมันเองมันจะชักเป็นชั้นของมันเองตามทำเองจริงๆคนที่จะมารับก็จะมาควักเอานี่เขาก็จะมาควักเอาเองข้างนอกประชาชนหรืออะไรเนี่ยจะมาควักเอาเราเองสัจธรรมมันจะดึงสัจธรรมเองไม่ต้องกลัวจะเห็นได้ตัวอย่างพวกเรานี่ดูได้มันชักของมันเองมันเป็นไปก็ไม่ต้องดิ้นรนหรอกไม่ต้องโผล่ไม่ต้องแหลมและเราไม่ได้หลบจนเกินไปและเราก็ไม่ใช่ของตลาดยื่นจะเกินไปไม่ใช่จะหลบหลีกแหมทำเป็นหลบมุมหรือว่าทำเป็นให้สงวนไว้ จนเกินขอบเขตก็ไม่ใช่จะแผ่ออกหรือว่าจะเอาอวดโชว์ตั้งจะเป็นของตลาดก็ไม่ใช่อย่างนั้นเป็นไปโดยธรรมนี่แหละไปเรื่อยๆไม่ต้องกังวลก็วายใจแม้เรายังไม่ได้เป็นผู้มีชื่อมีเสียงเรายังไม่เด่นไม่ดังและยังไม่ได้อวดของเราบ้างเลยก็ไม่เป็นไรไม่ต้องกลัวหรอกมันเป็นมันมีมันอ้วนของมันเองมันเป็นแล้วมันงามพร้อมฟังแล้วมันอยู่ของมันเองแล้วตัวมันจะส่งไปมันแสด
แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive