190321-030 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-แดนอโศก-ฬ004.txt

มีนาคม 2019 พ่อนันทนาอาหารพระธรรมสถานดานอโศกตำบลทุ่งลูกนกอำเภอกำแพงแสนจังหวัดนครปฐมอำเภอมนุษย์เป็นผู้ที่รู้สาระรู้ความเป็นจริงของชีวิตรู้สิ่งที่เป็นเหตุเป็นปัจจัยสิ่งที่เป็นกลุ่มเชื่อมต่อซึ่งกันและกันเพื่อยังอยู่เพื่อยังไปมนุษย์ตกกินข้าวเป็นต้นเศรษฐีจะต้องอาศัยอาหารอาศัยการงานและใช้ความเป็นอยู่ของผู้สาระถ้าเราจะทำการงานเป็นการงานเผาผลาญเราก็ต้องรู้เรา อาหารแล้วก็ต้องรู้ว่าเนื้อสาระของอาหารไม่ประกอบไปด้วยรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสอะไรมากมายนักหรอกนอกนั้นมันหลอกเรามันแกล้งมันพยายามที่จะปรุงขึ้นมามอมเมาเราเราก็จะเหน็ดเหนื่อยและแรงที่ปรุงตรงฤาษีทรงด้วยลูกกรุงด้วยรถเพื่อต้องจ่ายทั้งแรงจากทั้งของเรื่องมันจึงเป็นสิ่งที่แพงเป็นสิ่งที่น่ากินเราก็จะรู้สาระใช้เราก็ไม่รู้สาระแม้แต่การบริโภคภายในซอยเราจะต้องพิจารณาใช้พิจารณาลดอย่าไปหวังเพิ่มอย่าไปคิดเพิ่มคิดให้พอเหมาะพอสมควรสาระที่จะทำให้เรา แปลงกายแรงใจมีสุขภาพอันดีมีกำลังใจมีปัญญาอันเลิศเพื่อที่จะอยู่กับโลกเขาช่วยโลกเขาให้รังสรรค์ให้ตั้งอยู่ให้เป็นไปโดยไม่ขาดแคลนถ้าเราทำได้มากเราก็เป็นคุณค่าเราก็เป็นผู้มีประโยชน์ต่อโลกได้มากแล้วไม่ใช่หวงแหนไม่ใช่เก็บขอบเอาไว้ได้มาแล้วก็เจือจางแจกจ่ายเกื้อกูลผู้อื่นได้รับไปใช้ไปกินจะใช้ซึ่งจะเป็นประโยชน์เป็นคุณค่าอีกต่อไปนี้เป็นต้นโรคที่เป็นอย่างนี้มนุษย์จะเป็นอย่างนี้กันมากๆขอบคุณโลกที่สุดเงินมนุษย์ทาร เลี้ยวซ้ายต่อกันและกันไม่ต้องเป็นคนพิจารณามีการรู้โดยธรรมฝึกหัดมันเคยสั่งสมมันเคยหอบหวงมันเคยโลภมากเคยมานานแล้วเพราะฉะนั้นต้องลดความโลภลดการจ่ายลดการแจกออกลดการที่จะหวงแหนเอาไว้มีการแจกออกมีการทำทานมีการช่วยเหลือเกินไปเกิดขึ้นและเป็นผู้สร้างสรรค์จะดูได้อย่างที่เกิดขึ้นทำงานที่เหมาะสมกับชีวิตของเราเหมาะสมกับฐาน