190501-036 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-แดนอโศก-ฬ004.txt
เนื้อหาในไฟล์
วันนี้วันที่ 1 พฤษภาคมพุทธศักราช 2519 พ่อท่านแสดงธรรมะก่อนฉันนะธรรมสถานแดนอโศกต่อผู้เป็นพระโยคาวจรเป็นผู้จุดเทียนปฏิบัติพระพุทธเราจะต้องสอดส่องตนเรายังมีทุกข์อยู่ด้วยอะไรทุกข์หรือเหตุการณ์สำคัญหรือทุกข์เพราะเราเองไม่อยากติดหนี้อยากจะออกไปใครมากวนก็ไม่ได้ หรือแม้แต่หยาบหยาบเราเดินก็ทุกข์เรานั่งก็ทุกข์เราจะไปจะมาจะทำงานอะไรก็ทุกข์คุณก็ทุกข์นอนก็ทุกข์แล้วมันทุกข์อะไรมันทุกข์อยู่ในสภาพไหนพอรู้ละเอียดว่าเราเป็นอยู่สบายเราเดินเรายืนเดินนั่งนอนเราทำงานหรือแม้แต่สัมผัสอยู่กับอะไรก็ตามสบายแล้วนอกจากสบายแล้วก็ยังไม่โลกยังไม่ยึดติดไม่ได้สั่งสมความชอบใส่ใจมาก ถ้าเราจะสะสมเป็นตัวผีร้ายในอนาคตอย่างนั้นก็ไม่ใช่เป็นการสบายอย่างเบาว่าง่ายจงเรื่อยๆอยู่แล้วก็มีตัวรู้มีสติรู้ว่านี่เป็นไปโดยธรรมและมีสติมีใจพิจารณามีความรู้พิจารณาถึงพร้อมอยู่ก็จริงเหล่านี้เราไม่ได้ประมาทเพื่อที่จะปล่อยให้มันสั่งสมเป็นความชอบใส่ชุดรัฐบาลใดที่เรายังรู้เหตุรู้ส่วนที่ว่ามันยังทุกข์มันยังไม่สบายเพราะงั้นเดินอย่างนี้ แม่นั่งอย่างนี้เพราะแม่อยู่อย่างนี้ซื้อก็ไม่กินก็แน่นอนมันไม่สบายเพราะเหตุอะไรเพราะเหตุนั้นเป็นเหตุปัจจัยธรรมดาธรรมดาของโลกหรือเป็นเหตุปัจจัยที่เราตั้งใจแล้วว่าเราทำอย่างนี้มันก็ไม่มีปัญหาอะไรถ้าเหตุนั้นมันประสบความสำเร็จอยู่แล้วเราก็ยังทุกข์เพราะเราไปยึดถือต้องการตามที่เราต้องการการมากไปต้องการกลับก็ตามต้องการจะดูดเข้ามาหรือว่าต้องการเป็นโรคมาให้ตนมากก็ตามถ้าอย่างนั้นมีฤทธิ์เป็นแรงทำให้เราเกิดทุกข์เราจะต้องพิจารณาและเลิกละให้ได้อย่างเด็ดขาดอะไรเป็นปัจจัยอะไรเป็น บรรยากาศอย่างไรเราจะต้องพิจารณาและการกินและการเป็นอยู่แม้กับบุคคลและการไปอยู่กับบรรยากาศที่เป็นในกลุ่มบรรยากาศที่คนจอแจบรรยากาศที่มีเสียงมีรูปมีกา
อ่านต่อ
รพึ่งผ่านจอแจอะไรก็ตามแต่หรือแม้แต่กับบุคคลแต่ละบุคคลที่เราต้องทำกับเขาแต่ละชั้นอาจจะพรุ่งนี้เราทุกข์ถ้าใกล้คนนี้แล้วชอบมากไปก็ให้รู้ใจชอบมากไปเพราะอะไรเพราะเหตุอะไรแล้วก็คือเป็นยุคกันสักพักก็คุณนี้แล้วพังมากไปก็ให้รู้ เห็ดอะไรเราจะต้องไม่ผลักและเราจะต้องไม่ถูกเราจะต้องไม่ทำกันแล้วเราจะต้องได้รักกันจนเกินไปเราจะต้องมีสิทธิ์ในยุคไม่ผลักไสใจของเราเป็นกลางเพราะเรารู้เหตุที่ไม่ชอบเพราะเหตุนั้นเหตุนั้นแล้วก็รู้ความจริงพิจารณาบุคคลให้เกิดอัครโยธินตาให้เกิดรู้ในบุคคลรู้ฐานะของเขารู้จริตของเขารู้ความเป็นของเขาว่าเขาเป็นอย่างนี้มีฐานอย่างนี้มีความยึดถือของเขาอย่างนี้หรือไม่ยึดถือแต่เป็นวาสนาของเขาอย่างนี้เราก็รู้บุคคลนั้นๆในชัดเจนและเราก็คบหากันและก็จะยังมีกิเลสของเขาว่าเขาทางเราเขาอยากแกล้งเราเพราะอะไรก็อย่าถือสาแล้วจะรู้ ความยึดถืออยู่อย่างนั้นถ้าเราจะช่วยกันได้ก็ช่วยจะคบหากันก็คบหากันอยู่ด้วยกันจะอยู่ด้วยกันใกล้กันบ้างไม่ใกล้กันบ้างตามกาละเทศะที่จะเป็นไปได้รู้จักพิจารณาทั้งบุคคลต้องพิจารณาทุกอย่างทุกส่วนที่เราจะอยู่จะต้องผ่านแล้วเราจะได้รู้ว่าทุกข์เหล่านั้นหายไปเพราะเราได้กล่าวหาเหตุผลแล้วก็สมบัติปัดเป่าเลิกสมุทัยของมันจนใจสบายใจว่างใจเฝ้าใจคนทุกข์มีแต่ความสบายมีแต่ความเป็นอยู่โดยสุขที่ไม่ใช่ทุกอย่างโลกเป็นสุขอย่างยิ่งนึกถึงรถจะตายเธอก็เป็นที่สุดคือเราจะต้องพยายามกระทำ พิจารณาให้เห็นอยู่ถึงพร้อมทุกเรื่องทุกราวธรรมะช่วงนี้จบลงแต่เพลงนี้