190324-033 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-แดนอโศก-ฬ004.txt

เช้าวันที่ 24 มีนาคม 2519 พ่อท่านพระโพธิรักษ์ได้นำหมู่พิจารณาอาหารและธรรมสถานแดนอโศกตำบลทุ่งลูกนกอำเภอกำแพงแสนจังหวัดนครปฐม สรุปว่าเราก็ทำได้โดยจริงมันไม่ใช่วิมุตนั้นไม่ใช่แต่เพียงรู้วิมุตนั้นมันจะต้องทำได้จริงแต่ทำแล้วก็ไม่มีทุกข์หลุดพ้นจริงๆเป็นไปโดยสบายเป็นไปโดยไม่เดือดร้อนจริงๆเพราะเราจะมีวุฒิวิมุตในเรื่องใดส่วนใดที่เราเป็นอยู่โดยธรรมดากับโลกเขาเขาทุกข์เราก็ไม่ได้ทุกข์ก็ทนเราก็ทนไม่อยากทนไม่ลำบากเหมือนเขาจึงจะเป็นผู้นำเขาได้เขาทนได้อย่างเขาทนได้อย่าเขาทนได้ลำบากทดสอบเศร้าโศกาพระที่เทวดาโปรดโดยลำบาก หากเป็นไปด้วยความคับแค้นแต่เราก็ไม่คับแค้นเป็นไปโดยง่ายโดยได้เบิกบานแจ่มใสเป็นไปโดยรู้อยู่ตื่นอยู่ด้วยเหตุคือปัจจัยของมันเพราะมันประกอบกันอย่างนั้นมันเป็นอย่างนี้มันถึงเป็นอย่างนี้อีกคนได้ก็พ้นไปอีกคนไม่ได้ก็ต้องปล่อยพิจิตรวางที่ผิดจิตต้องไม่คิดก็ไม่ถือสาเพราะอะไรจะต้องรู้เท่าทันอันใดที่มันมันคือเนื้อติดดาวมันบังคับจิตใจจนเราจะต้องเป็นธาตุมันจะต้องเข้าใจถูกทุกอย่างมาทางหูทางตาทางจมูกทางลิ้นทางกายหรือแม้ที่เกิดอยู่แก่ใจเองเราก็จะต้องรู้เท่าทันมันจริงๆแล้วก็ปรับเปลี่ยนพฤติกรรม เศรษฐกิจรู้สึกว่ารู้สภาวะที่ว่าวางทำยังไงปล่อยทำยังไงจิตมันโล่งมันโปร่งมันสบายทำยังไงให้รู้จุดนั้นเป็นสำคัญและทำเอาให้ได้ถ้าเอาให้ได้ถ้าไม่เก่งแล้วเอามาไว้ใช้พอมันไปสอบอะไรแล้วมันเป็นโลภะโทสะอยากได้มากเราร้อนรุนแรงถ้าเป็นไปพอได้และเป็นความเจริญในการสร้างสรรค์ที่ดีมันจะเห็นแก่ตัวแล้วก็ทำไปเพราะใจของเราก็ยังวางซ้อนลงไปอีกแล้วยิ่งทุกข์ยิ่งทรมานยิ่งโทสะตัดทีเดียวไม่มีทางดีอะไรอึดอัดขัดเคืองลำบากใจเศร้าหมองหม่นหมองหงุดหงิดไม่มีประตูดีเลยถ้ารู้อาการ ปล่อยทิ้งตัดทิ้งเรื่องทิ้งโยนทิ้งให้จิตมันเบิกบานแจ่มใสให้ที่มัน