190502-037 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-แดนอโศก-ฬ004.txt
เนื้อหาในไฟล์
วันนี้วันที่ 2 พฤษภาคมพุทธศักราช 2519 พ่อท่านแสดงธรรมะก่อนฉันและธรรมสถานแดนอัปโหลดเราก็จะต้องพยายามรู้นอกรู้ในรู้เขารู้เราให้มากด้วยเราจะต้องมีสิทธิ์เรียนคนอื่นไม่ใช่ทั้งหมดนั้นก็ไม่ควรเพราะว่าเราจะต้องพยายามต้องรู้ว่าชัดเจนว่าเขาปัญญาเขามีเท่านั้นจริงๆแล้วก็เข้าใจไม่ได้ก็ควรสงสารแต่เราก็ไม่อยากจะปล่อยหรือว่าใช้ไฟฟ้าหรือว่าจะใช้เป็นการทำปัญญาของเราจะใช้อุบายอย่างไรที่จะให้ มีปัญญาแหลมลึกลงไปแล้วเธอจะรู้ว่าสิ่งที่เขาทำอยู่นั้นมันไร้ผลหรือว่ามันมีผลควรเลิกหรือควรยึดไว้แล้วก็ควรจะมีปัญญาที่จะใช้อุบายต่างๆนั้นไปให้แก่เขาไปตามควรและเป็นความฉลาดของเราจะช่วยเขาว่าแต่เราจะไปสนิทกันอีกเพียงด่าว่าการเข้าไปหรือว่าดูถูกดูแคลนนั้นก็มีความเป็นจริงก็เป็นความเป็นจริงเขาไม่มีปัญญาที่เขาจะคิดอยู่ว่าเค้ายังมองหาว่าเป็นได้ก็แล้วแต่ถ้ามันเป็นจริงอย่างนี้อย่างนี้เราต้องพิจารณาถ้าจะแก้ไขช่วยกันได้พิจารณาถ้าเกิดว่าไม่จำเป็นจะต้องตัดปล่อยแล้วก็พยายามมากขึ้น จะมาด้วยความพยายามอย่างดีซื้อบางคนก็มีศรัทธาเลื่อมใสเราจะพูดอย่างแรงเธอก็เชื่อมั่นในสิ่งที่เราเองจะกล่าวไม่ได้ที่เราสามารถที่จะใช้ภาษาใช้กายกรรมใช้วจีกรรมอะไรถึงจะทำให้เขารู้สึกแรงแล้วก็สามารถเอาไปพิจารณาเหตุผลเขาจะรับเอาไปพิจารณาแล้วจะเกิดผลประโยชน์แก่ข้าได้อุบายอย่างนั้นก็มีบ้างเหมือนกันแต่ว่าอาจจะพิจารณามากๆครับเพราะว่ามันไม่ควรไม่ควรแล้วไปใช้แล้วมันจะเกิดการแตกแยกโดยจากประเทศเร็วเกินไปถ้ายังไม่สมควรจากเลยด้วยความจำเป็น ประโยชน์ให้แก่ประชาชนให้แก่ชาวโลกให้แก่ผู้อื่นเขาเหมือนกันเราจะต้องคิดจะต้องพิจารณาและต้องใช้โดยความจริงแล้วเราไปดูถูกใครเราไปจากเรากล่าวไปยกตนของใครเขาหมดนั่นแหละมันเป็นความผิดอยู่แล้วในตัวเพราะฉะนั้นก็ไม่ควรแต่เรากล่าวกันก็ต้อ
อ่านต่อ
งนึกถึงวันที่เรากล่าวเพื่อแจ้งความมันไม่ควรแต่ใจของเราจะเป็นอย่างนั้นใจของเราเสมอทุกอย่างในโลกนี้ เราถือว่าเป็นเราทั้งหมดนั่นแหละที่จะช่วยกันได้เป็นเพื่อนร่วมโลกมาเป็นญาติกันเป็นพี่น้องกันเป็นสัตว์เดียวกันแต่เราก็จะช่วยกันตามฐานะทั้งพูดแล้วมันเหมือนกับคล้ายๆกับว่าพูดว่าด่าแล้วก็ยังมาเสนอขายเป็นหัวแล้วก็ลูบหลังอะไรจึงไม่ใช่เราต้องเอาความสุจริตใจของเราเป็นอย่างไรเราจะรู้สึกโชคร้ายชัดเจนจะทำก็ทำให้เจตนาที่เป็นกุศลอันแท้จริงมันแปลกแปลก ต้องการหรือเปล่ารุนแรงหรือเปล่าครับที่จังหวัดสุรินทร์นั่นเป็นบางคราวเท่านั้นแล้วเราก็เห็นว่ามันจะเป็นประโยชน์ได้บ้างอย่าไปตัดปล่อยโดยการใช้คำที่เกิดหรือใครจะทำรุนแรงและการตัดต่อไปเลยโดยไม่จำเป็นที่สุดแต่สุดท้ายที่จำเป็นที่สุดก็เพราะเหตุใดกาละนิรัดตัวและต้องจัดการออกไปเร็วๆด่วนดังนั้นเราก็ใช้แต่ถ้าผมไม่ถึงวาระอย่างนั้นแล้วยังมีเวลาต่ออยู่เราจะต้องใช้การวางแผนยังไงก็ปล่อยให้การรับประทานอาหารก่อนแล้วก็ยอม เราจะเป็นผู้ติดตามเรื่องราวถ้าเราไม่ระมัดระวังพรุ่งนี้แล้วเราจะทำงานศาสนาหรือทำงานเป็นประโยชน์ไม่ได้เพราะฉะนั้นจะเสื่อมเร็วเหมือนมนุษย์เกิดขึ้นเราเองก็ไม่รู้ว่าจะไปดูทำไมเกิดมาทำไมตายซะเดี๋ยวนี้ได้เท่านั้นปรากฎว่ามันทำอะไรก็ไม่ได้ประโยชน์อยู่ไปก็เปลืองสมบัติเจริญครับจะบอกให้บอกเพิ่มเติมทุกวันก็เพิ่มเติมไปทุกวันทุกวันเกิดก็เจ็บน้อยลงแต่เพียงนี้ [ไม่สามารถถอดข้อความได้]