อาริยคุณของคุณลุงจำลอง ศรีเมือง.docx

อาริยคุณของคุณลุงจำลอง ศรีเมือง พระพุทธเจ้าปรารภกับพระอานนท์ว่า สัญญานี้มันลืมยากที่สุด เป็นทีหลังเพื่อนเลยมันยาก แต่ก็ต้องลืม จริงๆไม่ต้องลืมหรอก ก็ต้องรู้ความจริงตามความเป็นจริงว่ามันเป็นเพียงความจำไม่ใช่ความจริง คุณไปหลงว่าเป็นความจริงก็ยึดถือไว้สิ แต่ที่จริงมันเป็นเพียงความจำจำให้ชัดก็คือ แค่จำลองเท่านั้นแหละไม่ใช่จำจริง ไม่ใช่จำรัสหรือจำนำ อาศัยเป็นลำลอง เสร็จแล้วเราก็จะพรากจากกันเป็นที่สุดปรินิพพานเป็นปริโยสานแต่ตอนนี้เรายังไม่ตายก็อาศัยพัฒนากันไปยังคุณจำลองนี้ยังไม่รู้แม้แต่โสดาบันแต่ที่จริงมีแล้วโซดาปั่นเกินกว่าโสดาบันแล้วเป็นโพธิสัตว์แล้วยังเป็นโสดาบันอยู่นั่นแหละแต่มันยังไม่ขึ้นคุณจำลองเป็นสายศรัทธาคุณจำลอง สายสัทธาธิกะ คุณจำลองเรียนเก่งตามโลกีย์เขา นี่คือใช้ธาตุรู้ได้เก่ง แต่ชาตินี้ได้อยู่เท่านี้ ดีไม่ไปเป็นนายกฯ เป็นรองนายกฯเท่านั้น ดีแล้วที่ไม่ต้องไปผูกพันตรงนั้น มันยากอจินไตย สรุปคือ ไปกับอาตมานี่แหละไม่ต้องห่วงหรอก อาตมาพาไป เพราะอาตมายังอีกนาน กว่าคุณจะขยับมาเท่าอาตมา คุณเองก็จะต้องมา ถ้าไม่มาคุณไม่รู้จักจบ มันก็วนอีกอย่างเก่าเพราะฉะนั้นไม่เอา ให้ตามมา ตอนนี้ใจไม่สู้ก็ต้องสู้เพื่อให้จบเป็นอรหันต์ให้ได้และนี่บอกว่าตัวเองยังไม่เป็นโสดาบันจะไปจบได้อย่างไร คุณต้องรู้โสสดาบัน สกิทาคามี อนาคามี คุณเกินอรหันต์แล้ว เข้าขั้นโพธิสัตว์แล้ว พูดแล้วเดี๋ยวก็ไม่รู้เพราะแค่โสดาบันยังไม่รู้เลย คนต้องสร้างวิบากร่วมกันจึงไปด้วยกัน แต่ตอนนี้ขันธ์มันไม่ไหวก็ไม่เป็นไร อย่าไปตัดใจ ถ้าตัดใจ ไม่ถูก ส่วนร่างกายจะอยู่หรือไปก็ไม่เป็นไร ให้จิตใจเบิกบานร่าเริงอยู่กับลูกหลานนี่แหละ เป็นร่มโพธิ์ร่มไทรให้เขาเท่านั้นก็เหลือกินแล้ว คุณจำลองบารมีเรื่องร่มโพธิ์ร่มไทรของคุณจำลองมีเยอะกว่าอ