270301-684 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-อ010.txt
เนื้อหาในไฟล์
ถ้าตอนเย็นนี้ไปเป็นธรรมปฏิเวธก่อนฉันประจำวันที่ 16 ตุลาคมพุทธศักราช 2527 ถ้าเราได้ศึกษามาแล้วว่าเราจะต้องเป็นผู้ที่มีความอุตสาหะความพยายามหรือ เพียรในงานการเพียรในการกระทำจิตธรรมดาของมนุษย์ที่ควรทำอยู่กับสังคมมนุษย์อยู่กับเพื่อนฝูงนั่นน่ะเราก็ต้องเพียรและเราก็จะมีพักเพราะว่าการเพียรใช้กำลังสมองใช้กำลังกายมันก็จะต้องมีการพักผ่อนให้สมดุลส่วนการเพียรในการปฏิบัติธรรมนั้นไม่ต้องทักไม่มีการพักจะต้องเพียรตลอดเวลาขาดขณะไม่ได้ไม่ว่าเราจะเดินจะยืนจะนั่งจะนอนจะกินจะอยู่จะอุดจะรับปัสสาวะจะเอี้ยวแขนไปขาจะหายใจเข้าออกถ้าเผื่อ Hyundai สามารถมีสติสัมปชัญญะรู้ตนได้ทุกอิริยาบถแต่รู้ตอบผัสสะต่างๆรู้ต่อองค์ประชุมที่เราจะรับรู้ร่วมอยู่แล้วเราก็เข้าใจกุศลอกุศลของเราได้มีธรรมวิจัยแล้วก็ปรับตนตามฐานะของตนของตนที่เราสมาทานไว้อันใดเกินตนเรายังไม่สมาทานเราปล่อยไปก่อนเกินฐานะแห่งตนเราทำไม่ไหวเราจึงแบ่งทำตามศีลหรือตามฐานะของตนเป็นกรรมฐานของตนแล้วตั้งใจกระทำตามกรรมฐานหรือบทเรียนของตนนั้นให้ดีรู้ตัวทั่วพร้อมเสมอภาคเพียงอย่าให้ขาดขณะผู้ใดทำขนาดให้ร่วมดังที่พระพุทธเจ้าท่านตรัสผู้นั้นก็จะขาดผลและท่าน ผู้ทำขณะให้ร่วงเขาทั้งหลายต่างแออัดยัดเยียดกันอยู่ในนรกซึ่งเป็นคำตัดอย่างแรงชี้ชัดเพราะฉะนั้นปฏิบัติธรรมของพระพุทธเจ้าจึงต้องมีเพียรตลอดเวลามีสติรู้ตัวทั่วพร้อมมีธรรมะวิจัยมีเพียรมีวิริยะเพื่อที่จะกระทำตนให้ได้ปรับตนอยู่เสมออย่าให้ตกหล่นซึ่งเป็นเรื่องก็ยากแต่เราก็ต้องแบ่งทำดังกล่าวแล้วและทำจริงๆถ้าไม่ฉันนั้นถ้าไม่เช่นนั้นเราไม่เกิดความชำนาญเราไม่เกิดสภาพผลที่จะทำเป็นทุนหรือเป็นหลักเกณฑ์ให้แก่ตนเมื่อเรามีหลักการและมีทุนที่สูงขึ้นเราจะทำได้มากขึ้นทำได้เร็วขึ้นรู้เท่าทันแต่สิ่งแวดล้อมที่กว้างขวาง แล้วเราก็จะมีกำลังว
อ่านต่อ
ังชาที่สามารถลดละได้จริงได้เยอะถ้าเราแบ่งไม่ถูกก็ทำไม่เป็นมันก็น่าจะตกๆหล่นๆล่วงๆแล้วไม่ได้ผลอะไรในชีวิตฟังให้ดีและพยายามที่จะปฏิบัติพระพุทธให้ตนให้ดีจริงๆเอาจริงๆเราจะรู้ว่าเราเลื่อนฐานะในการปฏิบัติธรรมขึ้นมาได้มีสติปัฏฐาน 4 จริงๆมีโพชฌงค์ 7 จริงๆกระทำอยู่ในหลักใหญ่ของมรรคองค์ 8 นี่แหละเข้าใจแล้วก็ทำระมัดระวังความคิดการพูดการกระทำประจำชีวิตด้วยความพยายามด้วยสติแล้วมันก็จะสั่งสมาธิปัญญาหรือสัมมนาญาณสมาธิหมดมันจะสั่งสมมาสมาธิสัมมาญาณสมาธิมุดเข้าไป จริงเรื่อยๆเรื่อยๆเพราะเราปฏิบัติองค์ 7 นี้ถูกต้องเพราะฉะนั้นทุกเมื่อแม้เวลาเราจะกินแม้เวลาจะอยู่เรามักจะเผลอไปก็อย่าทำขณะให้ร่วงในขณะที่เราอยู่เป็นอยู่ทุกอิริยาบถโดยเฉพาะสิ่งที่กำลังประสบโดยเฉพาะการกินเนี่ยมันมีรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสยั่วยวนเรามากผู้ปฏิบัติธรรมะด้วยการกินจึงเป็นการปฏิบัติชั้น 1 เพราะว่าอาหารนี้เป็นเรื่องหนึ่งเลยทีเดียวที่สำคัญมากในการปฏิบัติธรรมของพระพุทธเจ้าขอให้ทุกคนจงสังวรระวังอย่าเผลอไปตั้งใจแม้จะละเอียดลึกซึ้งเราจะเป็นผู้รู้ได้ด้วยตนและเป็นนักปฏิบัติธรรมที่จะทำให้ตนเอง อินทรีย์พละและมีสติสัมปชัญญะปัญญาเป็นโยนิโสมนสิการถ่องแท้แยบคายให้แก่ตนนำตนไปสู่การสูงขึ้นสูงขึ้นจนกระทั่งถึงที่สุดได้แรง