170700 ชีวิตที่ไร้ค่า-พ่อท่าน-วัดนรนาถสุนทริการาม.txt

างคนก็บอกว่าชีวิตที่มันแสนที่จะไม่สดใสไม่เบิกบานไม่มีความสุขไม่มีอะไรต่ออะไรที่ดิบดีอะไรนักก็ตั้งแต่ชีวิตคือความเศร้าอะไรไปแล้วแต่ใครเป็นคนอย่างไรเขาก็ตั้งชื่อว่าอย่างนั้นบางคนก็ตั้งชื่อไว้อย่างงามๆเพราะๆกับชีวิตคือชีวิตคือความเบิกบานชีวิตคือสิ่งมีชีวิตอยู่บนบีบกุหลาบอะไรก็แล้วแต่ใครจะตั้งคำนิยามคำว่าชีวิตอะไรเยอะแยะมากมายตั้งได้เรียงความแล้วก็คือ เมื่อมีชีวิตอยู่จิตใจของเราไปรับรู้สึกจิตใจของเราไปมีความเข้าใจไปตีความกระทบสัมผัสแล้วก็รู้สึกว่ามันเป็นอย่างนั้นอย่างนั้นอย่างนั้นอย่างนั้นอย่างนั้นเราก็เลยตั้งนิยามหรือว่าตั้งคำพังเพยหรือสั่งมาสั่งอะไรต่างๆออกมาแบบนี้คืออย่างนั้นอย่างนั้นอย่างนั้นก็เป็นเรื่องจริงแต่เรื่องจริงแต่ไม่รู้แต่ละบุคคลแต่ละบุคคลเขาก็คิดเอาของเขาเห็นเอาของเขาแล้วเขาก็สั่งของเข้าไปแต่ให้แพ้ให้จริงแล้วเราก็ที่อาตมาตั้งที่อาตมาพูดมันยังไม่ตายมันดิ้นร็อคๆอยู่ชีวิตคือมันยังไม่ตายมัน คืออะไรก็ตามแต่มันไม่พ้นไปจากอันนี้คุณจะไปขยายความต่อว่าชีวิตคือความเศร้าชีวิตคือการต่อสู้ชีวิตคืออะไรก็ตามแต่อาตมาก็จำไม่ได้นะครับมันเคยเยอะแยะที่เขาพูดกันไว้มากมายก่ายกองเหลือเกินก็เหมือนอย่างนั้นทั้งนั้นแหละแต่ให้จริงก็คือชีวิตอยู่ได้แล้วมันยังไม่ตายไม่ตายคือชีวิตเพราะฉะนั้นถ้าผู้ใดทำให้ดิ้นกับแจ็คอยู่ได้ทำให้ไอ้เนี่ยมันดิ้นอยู่ได้มันไม่ตายเกมเท่านั้นก็คือชีวิตส่วนผู้ใดก็คือความเศร้า เป็นบทบาทของตัวเองชักนำไปเป็นบทบาทของตัวเองชักนำไปคิดจะชักนำไปก็เพราะว่าจิตของเราเองจิตของเรามันไปเที่ยวเป็นหลงกับเขาไปหลงโลกหลงวันโลกเราเนี่ยเกิดมาเป็นคนเหมือนเขามีเนี่ยผมสั้นๆมีขามีแขนคอหยักๆสักคนเนี่ยมันจะต้องเหมือนคนโลกๆเขาทั้งหมดคนรอบๆเขาทั้งหมดเป็นยังไงคนรอบโลกก็ต้องหมดเขาก็จะต้องใฝ่หาลาภยศสรรเสริญสร้างความ ไอ้นี่เป็นเรื่องธรรมดาธรรมดาอาตมาพูดเรื่องธรรมดาให้ฟังเป็นเรื่องธรรมดาเลยคนเกิดมาก็เอาแล้วตั้งแต่หัวเท่ากำปั้นตั้งแต่ตัวหัวตีนเท่าฝาหอยหมดเลยรับรู้มาด้วยเลยเกิดมาก็คือมาสั่งสมมาหาสิ่งที่เราต้องการจะพยายามตัวเล็กตัวน้อยก็พยายามหาสิ่งที่ตัวเองต้องการในฐานะความรู้สึกของตัวเองเท่านั้นโตขึ้นมาหน่อยก็ไม่อยากได้อันนั้นอันนั้นตามตัวเองที่ต้องการเท่านั้นสูงขึ้นมาอีกก็จะมาหาให้แก่ตัวเองตามที่ตัวเองต้องการเท่านั้นเท่านั้นไปอีกให้เยอะจนดับไปเรื่อยๆๆๆๆเสร็จแล้วก็ตาย ตายก็หมดชีวิตตายก็หมดชีวิตในขณะที่มีชีวิตอยู่นั้นจึงต่อสู้บางคนก็ว่าชีวิตคือละครบางทีก็เล่นเล่นๆไปก็ปิดฉากแล้วก็คือตายชีวิตคือการต่อสู้ต่อสู้ไปต่อสู้ไปเสร็จแล้วก็กูตายชีวิตคือความเศร้าๆไปไม่มีความเบิกบานเลยไม่มีความเสมอเลยตัวเองไม่รู้จะเอาความเศร้าอะไรมาแบกไว้นักหนาเสร็จแล้วก็คือตายชีวิตคือความเบิกบานสดใสแล้วแต่ผู้ใดเขาจะคิดอย่างนั้นก็แล้วแต่ผู้ได้ว่าแม้ชีวิตคุณมันขึ้นเดิมมันเบิกบานสดใสดีเหลือเกินตลอดชีวิตก็คงดีเหมือนกันนะแต่ชีวิตที่เบิกบานสดใสนั้นมี ผู้ที่จะเบิกบานสดสดใสได้เป็นสัจธรรมต้องมีพระพุทธเจ้าจิตผู้ใดเข้าใจชีวิตแล้วจิตเป็นพุทธะตัวพุทธนั้นพระพุทธเจ้าท่านแปลว่าเบิกบานแจ่มใสพุทธศาสนาพระพุทธเจ้าจึงแปลว่าผิดวันนี้หรือว่าชีวิตนี้เมื่อมีจิตตัวนี้แล้วเสร็จเบิกบานแจ่มใสและแจ่มใสตลอดกาลเทศะเบิกบานแจ่มใสตลอดกาลฉันด้วยเพราะฉะนั้นถ้าผู้ใดได้คำว่าชีวิตคืออะไรชีวิตคือความเบิกบานแจ่มใสและก็พ่อเลยเยี่ยมเลยนี่คือการเบิกบานแจ่มใสตลอดเวลาทีนี้เราลองมาคิดดูอีกทีซิว่าชีวิตคือความเบิก พระพุทธเจ้านั้นพระพุทธเจ้าของเราท่านเบิกบานแจ่มใสเพราะเหตุอะไรท่านเบิกบานแจ่มใสเพราะว่ารวยลาภรวยยศเหมือนอย่างคนทั้งหลายก็ต้องการคนไหนได้ลาภมาแล้วก็เต้นค้างๆดีใจโอ๊ยรวยเบิกบานแจ่มใสสดชื่นรื่นเริงสนุกสนานกันไปอย่างนั้นเป็นคนลูกโลกได้ยศฉันคือเบิกบานแจ่มใสมาหัวเราะเฮฮากันมาเลี้ยงเหล้ามาฉลองยศยศขึ้นแล้วฉลองกันใหญ่เฮฮาเบิกบานสดใสแจ่มใสได้อะไรก็ได้มาใครมาชมเชยโด่งดัง ธรณีใจเบิกบานแจ่มใสมีความสุขรื่นเริงหรือแม้ที่สุดเราได้สิ่งที่ชอบใจชอบใจเพราะเราไปยึดติดและเศรษฐีชอบใจได้ลูกอย่างนี้ชอบใจได้รถอย่างนี้ชอบใจเด็กกลิ่นอย่างนี้ชอบใจได้เสียงอย่างนี้ชอบใจได้สัมผัสเสียดสีอย่างนี้ชอบใจและเราก็สุขมีความสุขสดใสเบิกบานแจ่มใสพระพุทธเจ้าเบิกบานแจ่มใสอย่างที่ว่านี้ก็ลองเทียบเคียง รู้ว่าเป็นไปจริงตามที่ว่านี้หรือเปล่าพระพุทธเจ้ามีทรัพย์สมบัติโภคทรัพย์อยู่แล้วก่อนที่จะมาเป็นพระพุทธเจ้าท่านหอบหวงเอาไว้หาเพิ่มเติมอีกแล้วก็เบิกบานสดใสหรือว่าท่านทิ้งไปฉลากไปแล้วถ้าจะยืนยันว่าท่านเป็นพุทธะฟังให้ดีนะฟังดูธรรมะให้ฟังเห็นไม่ชัดเลยให้มันสนับสนุนเพราะว่าเราเป็นลูกศิษย์ของพระพุทธเจ้าเมื่อเราเป็นผู้เขียนพระพุทธเจ้าเราก็ต้องเอาพระพุทธเจ้าเป็นครูเป็นแบบอย่างที่พิจารณาวิเคราะห์วิจัยให้เห็นชัดๆทีเดียวเพราะความจริงมันคืออะไร วันนี้ลาภยศสรรเสริญท่านมีลาภมากมายมีทรัพย์สมบัติโภคทรัพย์มากมายแล้วก็สะสมของมามีมากๆแล้วชื่นใจบันเทิงรื่นเริงใจมีความสุขเบิกบานแจ่มใสหรือว่าท่านไม่มีเลยตัวเปล่าเล่าเปลือยสมบัติไม่มีสาระที่มีแล้วสละออกหมดแล้วท่านจะสบายในการสดใสอย่างนั้นหรือว่าท่านห่อไว้มากๆสดใสเบิกบานขึ้นเริงคิดดูคิดได้เพราะคนคิดเองได้รู้ประวัติพระพุทธเจ้าเล่ากันมาลูกศิษย์พระพุทธเจ้าหรือเปล่าศาสนาพุทธที่สอนไว้ยกแยกประวัติและก็ไม่มีประวัติเป็นของพระบาทสมเด็จพระพุทธเจ้านี่เป็นคนรวยไม่ได้ออกจากวังไม่ได้ทิ้งทรัพย์สมบัติไม่มีประวัติไม่มีมีประวัติเรื่องเดียวเลย มีประวัติทางเดียวแต่ไหนแต่ไรมา 2,000 กว่าปีแล้วยังไม่มีใครแต่เชิญยังไม่มีใครไปเล่าเล่าประวัติพระพุทธเจ้าออกมาแล้วก็เป็นเรื่องจริงท่านมียศพันถึงขนาดเป็นพระเจ้าแผ่นดินแน่เป็นมงกุฎราชกุมารแน่แน่นอนเพราะเป็นลูกชายคนโตเป็นลูกชายคนเดียวถึงแม้จะมีน้องชายก็ต่างมารดาซึ่งเป็นมารดาชั้นรองลงไปเป็นผลสำเร็จอยู่แล้วแล้วเขาก็ไม่ได้มาแย่งชิงอะไรกันรู้กันชัดๆชัดเจนอยู่แล้วพระพุทธเจ้า อยู่ยังไงก็ต้องเป็นพระเจ้าแผ่นดินต่อไปแน่บวชแล้วพระราชบิดายังพยายามดึงกลับให้กลับมาครองเมืองครองเมืองจะเป็นผู้ให้มาเป็นพระเจ้าแผ่นดินแต่พระพุทธเจ้าของเราสละยศท่านอันนี้ออกไปแล้วเบิกบานสดใสหรือว่าพระพุทธเจ้าหอบยศเอาไว้เบิกบานสดใสคิดดูคิดดูพระพุทธเจ้าได้รับคำนิยมชมชอบสรรเสริญโด่งดังเพราะว่าเป็นที่หนึ่งทำเบ่งๆใหญ่ๆร่ำๆรวยๆอวดร่ำอวดซ่าอะไรต่ออะไรต่างๆได้รับการส่งเสริมอย่างนั้นเป็นความเบิกบานสดใสหรือหรือว่าพระพุทธเจ้าเองนั้นไม่ได้รับการสรรเสริญพระองค์ส่วนใหญ่ร่ำ ใหญ่โตด้วยอำนาจใหญ่โตด้วยทรัพย์สินเงินทองใหญ่โตด้วยอะไรต่ออะไรต่างๆพระพุทธเจ้าไม่ได้รับการสรรเสริญแบบนั้นแต่พระพุทธเจ้าได้รับการสรรเสริญเพราะเหตุท่านมีน้อยทรัพย์สมบัติก็น้อยกินอยู่น้อยใช้น้อยมีความเสียสละมีความเสียสละไม่ใช่มีความโลภไม่ใช่มีความหอบหวงไม่ใช่มีเป็นคนประเภทต่างคนเป็นคนประเภทที่เรียกว่าเห็นแก่ตัวรวบรวมไว้ไม่กระจายทุนไม่แบ่งแจกให้เผื่อแผ่พระพุทธเจ้าไม่ได้รับการส่งเสริมอย่างนั้นผมพระพุทธเจ้าได้รับการสรรเสริญเพราะท่านรู้จักแบ่งแจกสอนให้คนแบ่ง ไม่หอบหวงสอนให้คนไม่หอบหวงไม่โลภมากไว้สอนให้คนไม่โลภทำตัวเองเป็นคนง่ายๆเบาๆง่ายๆไม่ต้องไปมีสมบัติมากอยู่ง่ายกินง่ายไปง่ายไม่เดือดร้อนแล้วท่านก็เบิกบานสดใสแบบนี้ฉันเจอที่ท่านได้กับสรรเสริญที่โลกต้องการเดี๋ยวนี้เหมือนกันไหมเหมือนกันไหมลองคิดดูคนที่ได้รับการสรรเสริญคนนี้ยกย่องจากพ่อเงินมากเป็นมหาเศรษฐีร่ำรวยมีฤทธิ์มีอำนาจของเงินคนนี้มีฤทธิ์มีอำนาจทั้งสูงและก็เสริมกันอย่างนี้หรือเปล่า หรือว่าท่านได้รับคำสรรเสริญเพราะท่านเป็นคนที่เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่มีเมตตาเกื้อกูลสอนคนให้รู้จักการช่วยเหลือกันไม่เป็นตัวอย่างอันหอบหวงกษัตราเบ่งด้วยอำนาจยึดทรัพย์ฐานะให้เป็นอย่างนั้นหรือเปล่าและที่สำคัญก็คือท่านมีความสุขที่ท่านบอกว่าท่านหรือท่านพ้นทุกข์ภาษาโลกนี้ก็ถูกหรือพ้นทุกข์นี่ขอให้เข้าใจให้ดีๆคำว่าสุขที่จริงเป็นภาษาโลกคำว่าคนทุกข์ก็คือคำว่าสุขหรือคำว่าสุขก็คือคำบางคนทุกข์กันเท่านั้นเองโดยความจริงผู้ใดพ้นทุกข์แล้วไม่ต้องเรียกว่าสุขก็ได้ แต่ในโลกนั้นมันมีคำว่าสุขจริงๆสุขเพราะจิตปรารถนาเมื่อได้สมจิตรปรารถนาแล้วตัวเองก็เรียกว่าความนี่โลกโลกเกิดพระพุทธเจ้านั้นท่านไม่เรียกว่าสุขท่านขอยืมภาษาอังกฤษโดยความจริงแล้วท่านไม่เรียกว่าสุขท่านเรียกว่าชิบหายฉันดีกว่าที่ผ่านท่านไม่มีภาษาเรียกท่านไม่ตั้งภาษาเรียกทีนี้คนเรามันไม่เข้าใจมันไม่เข้าใจวันที่ผ่านมันเป็นยังไงผมพระพุทธเจ้าก็บอก มันจะเป็นยังไงมันก็ยิ่งกว่าถูกกว่าสินิพพานังปรมังสุขังนิพพานเป็นไงนิพพานมันยิ่งกว่าถูกเธอปรมังแปลว่ายิ่งกว่าแต่ว่ายิ่งยิ่งเพราะท่านไม่รู้จะเทียบให้อะไรให้ฟังคนเราบอกว่าจุกแต่รับศพก็ดีใจอย่างนี้สมใจชอบใจแต่ถ้าเผื่อว่าคนไหนได้สิ่งที่ยิ่งกว่าสุขได้สิ่งที่เรียกวันนี้ผ่านแล้วมันยิ่งกว่าสุขนะมันทรมานขุขันธ์นะมันยิ่งกว่าถูกไปอีกนานแต่มันไม่ค่อยเหมือนกันเท่าไหร่หรอกมันเบิกบานแจ่มใสตลอดกาลไม่ต้องมีเศร้าหมองไม่ต้องมีเดือดร้อนไม่ต้องมีดิ้นรนไม่ต้องมีแม้แต่ความกังวลใจความหนักหน่วงอะไรในจิตใจไม่ต้องมีเลยสบายเบิกเลย ไม่รู้จะใช้ศัพท์อะไรอาตมาก็ไม่รู้จะใช้คำว่าอะไรมันสบายเบาเบิกเลยหมดกังวลหมดเดือดร้อนใครจะมีอะไรไปยังไงยังไงก็เออแล้วเราเองก็อยู่อย่างสบายเบิกเลยสดใสแจ่มใสไม่ต้องมีวาระนั้นวาระนี้วินาทีนั้นนาทีนี้ชั่วโมงนั้นชั่วโมงนี้จะต้องยุ่งยากหนักหน่วงปวดเมื่อยหรือว่าเป็นไปเพื่ออย่างลูกๆของแม่มันดิ้นรนมันทนไม่ไหวอะไรมันไม่ต้องคนอะไรสภาพอย่างนี้เป็นสภาพที่ชีวิตเบิกบานสดใสของพระพุทธเจ้าอาจจะมาเอาคำว่าเบิกบานสดใสหรือเป็นคำที่ว่าชีวิตที่มันดีมัน มันไม่จำเป็นต้องรู้สึกว่าต่อสู้รู้สึกว่าชีวิตคือความเศร้าและรู้สึกว่าชีวิตคือละครชีวิตคืออะไรพระพุทธเจ้าไม่แล้วนิยามของพระพุทธเจ้าชีวิตคืออะไรชีวิตคือเบิกบานสดใสชีวิตคืออะไรชีวิตคือนิพพานชีวิตคืออะไรชีวิตคือความพ้นทุกข์ที่เขาพระพุทธเจ้านะเพราะพระพุทธเจ้าชีวิตคืออะไรชีวิตคือความพ้นทุกข์ชีวิตคือความเบิกบานสดใสมีของพระพุทธเจ้าเพราะฉะนั้นถ้าจะตั้งนิยามต่อจากคำว่าชีวิตคือตัวที่ย่อมแตกมันยังไม่ตายแม้มันไม่ตายแล้วมันก็ยังเบิกบานสดใสอยู่ตลอดกาลใครอยากได้ไหม ชีวิตที่มันยังไม่ตายอย่างเงี้ยมันยังไม่ตายเนี่ยบอกแล้วว่านิยามคำว่าชีวิตคือมันยังไม่ตายมันจะยิ่งแดงอยู่อยู่อย่างที่เรียกว่าไม่ต้องอยู่อย่างที่เขาทุกอย่างจำกัดความกันอยู่อย่างต่อสู้อยู่อย่างโศกเศร้าอยู่อย่างดิ้นรนอยู่อย่างแต่เสแสร้งเล่นละครอยู่ชีวิตคือละครอะไรไม่ต้องอยู่อย่างนั้นหนิแต่มีชีวิตคือความเบิกบานสดใสชีวิตคือชีวิตคือความยิ่งกว่าชีวิตคือปรมังสุขังที่นี่คือความรู้สึกใครอยากได้ไหมล่ะใครอยากได้ไหมล่ะถ้าอยากได้ก็ลองฟัง ฟังแล้วพยายามคิดให้เห็นแล้วพยายามเข้าใจให้ชัดแล้วเอาไปทำดูทำแล้วได้อาตมาขอยืนยันว่าสบายเบาอาตมาประกาศนิพพานอาตมาบอกว่าอาตมาได้นิพพานอาตมามีนิพพานอาตมาเข้าใจเข้าใจไอ้ความเบิกบานสดใสอันนี้มันไม่ต้องดิ้นรนเดือดร้อนอะไรของใครทำงานให้ใครได้กระทำไม่ได้เป็นทาสใครด้วยไม่ได้เป็นลูกน้องใครไม่ได้เดือดร้อนอะไรกับใครใครเขาจะให้มันทำงานที่ดีก็ทำทำงานมันก็ต้องมีพลังงานมันก็ต้องเหนื่อยมันก็ต้องเหนื่อยก็เป็นธรรมดาเมื่อยระบบมีเวลาแล้วก็พักเหนื่อยแล้วก็พักผ่อนไม่ได้ไปทำงานอยู่บังคับอะไรเราก็ไม่ทำงานเอาตังค์หรอกเพราะงั้นเราก็มีอยู่ตลอดเสรีภาพเต็มที่ ยูก็ยังเบิกบานสดใสไม่ต้องใครจะมาว่ายังไงใครจะมาด่าใครจะมาว่าใครจะมากล่าวร้ายป้ายสีใครจะมาอย่างงู้นอย่างงี้อะไรต่ออะไรยังไงก็เฉยสบายเบิกบานสดใสตัวเดียวถ้าจะยังไงก็ช่างใครจะมาทำร้ายทำร้ายหรือว่าทำดีทำไม่ดีก็รู้เบิกบานสดใสคนเดียวอาทิตย์นี้ก็หันกลับมาหาคำว่าชีวิตหันกลับมาหาสามัคคีถ้าผู้ใดรู้คำว่าชีวิตแล้วทำชีวิตให้มันตรงกับคำว่าชีวิตให้มันดิ้นร็อคๆอยู่โดยไม่ต้องไปเป็นชาติมันมากไม่ต้องไปเป็นขี้ข้าชีวิตมากคนนั้นจะเบา คนน่าจะมีเวลามากคนนั้นจะมีทั้งเวลามีทั้งความสบายในตัวมีทั้งพลังงานของตัวเองที่จะเอาไปทำประโยชน์ให้แก่คนอื่นเมื่อคนนั้นตัวเองก็สบายตัวเองก็มีเวลาเหลือตัวเองก็มีพลังงานที่จะไปทำประโยชน์ให้กับคนอื่นได้คนนั้นก็เริ่มต้นจากมีค่าจะมีค่ามีที่จะไม่ไร้ค่าก็ตรงนี้กันล่ะชีวิตจะไม่ไร้ค่าทีนี้คนเราเนี่ยมันทำให้ตัวเองมีค่าไม่ได้ ก็เพราะว่าตัวเองเป็นขี้ข้าชีวิตตัวเองเป็นทาสชีวิตตัวเองเป็นธาตุมากทีเดียวตั้งแต่ตั้งแต่จะนอนเอาตั้งแต่จะนอนซะก่อนตั้งแต่จะนอนก็เป็นภาพตัวเองการนอนคืออะไรการนอนคือการพักผ่อนหยุดให้การและที่สุดให้จิตทวารให้จิตก็หยุดพักด้วยมันทำงานวันๆนึงทำมาหลายชั่วโมงเต็มทีแล้วเพราะฉะนั้นหยุดพักผ่อนสักหน่อย ตาหูจมูกลิ้นกายมีแขนขาและหยุดก็ให้หยุดพักด้วยแล้วก็ถึงเมื่อพักพอสมควรแล้วก็ตื่นมาตื่นมาทำอะไรก็ตื่นมาทำงานไม่ทำงานแล้วมันก็เหนื่อยก็พักอีกทีก็คนเราก็คือทำงานแล้วก็พักก็จะตื่นมาทำงานทำงานแล้วก็พักพักก็จะตื่นมาทำงานเท่านั้นเองเพราะฉะนั้นการนอนคือการพักผ่อนที่จริงจังที่สุดการนอนคือการพักผ่อนที่จริงจังทีนี้การพักผ่อนคืออะไรมันทำงาน มือแขนขาแล้วก็วางปล่อยเฉยๆนิ่งๆถ้านั่งอยู่ได้โดยที่เรียกว่านั่งอยู่ในท่าหยุดนั่งเฉยๆไม่ทำอะไรแต่มันก็ยังมีแนวโน้มมีแรงถ่วงการนั่งเนี่ยมันมีแนวตั้งมันมีแนวตั้งแนวตั้งเนี่ยมันไม่อยู่นิ่งเพราะว่าโลกนี้มันเคลื่อนไหวโลกมันหมุนเพราะฉะนั้นเราจะทรงตัวให้มันไม่เย็นไปตามกระแสโลกเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาอยู่แต่เราไม่รู้สึกเท่าไหร่เท่านั้นเองแต่แท้จริงเราต้านกับโลกนะครับเพราะฉะนั้นต้องรักษาศูนย์ถ่วงเราเรียกว่า ต้องใช้กำลังตั้งให้มันอยู่ให้ตรงให้ได้ยิ่งต้องใช้กำลังมากเพราะฉะนั้นในขณะที่เราจะพักผ่อนแต่เรายังต้องมาคืนใช้กำลังมากการยืนจึงพักผ่อนไม่ได้เต็มที่หยุดไม่ได้เต็มที่นั่งวันนั้นพักผ่อนดีกว่าอยู่นั่นก็ยังพักผ่อนดีกว่ายืนแต่ก็ยังไม่มีแพ้นอนนอนมันก็มีแนวถ่วงน้อยที่สุดเป็นแนวระนาบไปกับพื้นเลยยิ่งน้อยที่สุดเลยเพราะฉะนั้นการที่จะได้พักหรือได้หยุดดีที่สุดก็คือทำตัวเองให้เป็นแนวระนาบไปกับพื้นโลกเลยเพราะฉะนั้นโลก อากาศได้อะไรอะไรที่จะมาปะทะเพื่อที่จะรักษาศูนย์ถ่วงอะไรต่ออะไรก็น้อยที่สุดจึงเป็นจุดที่สบายที่สุดที่จะพักผ่อนคือนอนเอนตัวเป็นหัวหน้ากับพื้นโลกเพราะฉะนั้นเมื่อเราจะพักผ่อนหรือเราจะหยุดการทำงานครับแขนขาร่างกายไม่ทำอะไรหูตาจมูกลิ้นกายอะไรก็ไม่ทำอะไรแล้วครับและจะหยุดให้ได้แม้แต่ธุรกิจด้วยให้มันพักผ่อนพลังงานทั้งหลายก็จะได้หยุดเสาร์ลงไปอย่างมากจะได้คลายเหนื่อยคลายร้อนเราจะนอนถ้าคนเข้าใจว่านอนคือเท่านี้ คนก็ไม่เป็นขี้ข้าตัวเองเพราะฉะนั้นจะวางตัวเองเป็นในแนวระนาบที่ไหนก็ได้อยู่ตรงนี้ก็ได้ข้างนอกตรงนั้นก็ได้ตรงไหนก็ได้ตรงไหนก็ได้ที่พอเหมาะพอเจาะสว่างแนวระนาบลงไปแล้วก็หยุดอ้าวตายหยุดทำงานนะหลับหยุดทำงานนะก็ไม่รับเสียงชั่วโมงหยุดทำงานนะก็ไม่รับผิดเล่นหยุดทำงานนะก็ไม่รับรถได้หยุดทำงานนะอะไรลมจะมาพักกายหรือใครจะมาอะไรจะมาแตะต้องตายก็ไม่รู้สึกว่าหลับนึกว่าหลับหรือหยุดนะหยุดคิดหยุดร้องไห้แต่ใช้พลังงานของตายนอนหลับสนิทเท่าใดหยุดพัก หยุดพักจิตได้มากเท่าใดไม่สบายมากเท่านั้นใครเคยรู้สึกบ้างไหมว่านอนหลับสนิทสนิทที่มันสบายปลอดโปร่งพอตื่นขึ้นมาอยู่สบายเบาเสร็จพักผ่อนได้คลายร้อนคลายทุกข์ไปตามมาใครเคยเห็นบ้างไหมใครเคยรู้สึกตัวบ้างไหมนี่เป็นของพักผ่อนดีที่สุดของคนไม่รู้ว่านอนคืออะไรพักผ่อนคืออะไรก็นอนโดยไม่ต้องเหนื่อยไม่ต้องเดือดร้อนอะไรที่ไหนก็ได้วางตัวเป็นแนวระนาบลงไปกับพื้นที่นี้คนก็ไม่อย่างนั้นมันโง่หลอกกันเพราะไม่ได้นอนต้องเลือกที่เลือกให้มากซะด้วยนะ ที่จะต้องเป็นพี่ที่จะต้องยกชั้นขึ้นมาสูงหน่อยก็ต้องไปหาไอ้ที่แท่นสูงๆไว้หน่อยใครจะนอนก็แนวระนาบพื้นก็ไม่ได้ต้องหาที่ท่านสูงๆหน่อยก็เริ่มต้นวิธีฆ่าตัวเอง 1 ต้องไปหาท่านให้ตัวเองเรียกว่าเจียรเอาล่ะน่าจะเป็นภาระของตัวเองครั้งหนึ่งก็เอาแค่เตียงต่อมาไม่พอก็ต้องไปหาผู้คนนอนอยู่จะได้นุ่มๆกระทบสัมผัสร่างกายส่วนนี้จะได้นิ่มๆก็หามาอีกครับหาหมอหาอะไรหาพวกหาหมอมาได้แล้วไม่พอจะต้องหาสี น้าสันเซียนก็จะต้องให้มีรูปร่างสีสันที่นอนก็ต้องให้มีฉันมีเธอมีรูปร่างสีสันมีอะไรต่ออะไรประดับการนอนอีกมากมายก่ายกองจะต้องงามก็ได้ลูกไปด้วยสีไปด้วยเครื่องร้องเครื่องนั่งเครื่องฝั่งอะไรต่ออะไรต่างๆนานาแล้วตัวเองเข้าใจว่านั่นคือความสุขสิ่งที่เกินขึ้นมาเหล่านี้แหละเราเรียกว่าโลกมันหลอกเราแล้วถ้าใครไม่รู้อันนี้ก็ตามโลกพระพุทธเจ้าของเราเป็นผู้ที่เข้าใจอันนี้เข้าใจจุดนี้ทั้งๆที่ตนเอง อย่างนั้นผมก็กษัตริย์คนนั้นเถอะแต่เสร็จแล้วก็มานอนดินนอนย่านอนกับพื้นนอนก็ตายนอนเกาๆๆฟางอะไรต่ออะไรต่างๆนานาไปนอนพุทธมนต์ใต้ร่มไม้ร่มสายไฟง่ายๆร้องง่ายๆนอนทำตัวเองไปกับแนวระนาบไปเฉยๆง่ายๆก็ทำแล้วท่านก็ยืนยันว่าเราพุทธเราเบิกบานแจ่มใสผมก็เป็นเจ้าโง่น้อยนี่มันจะถอนดีๆไม่นอนซะแล้วมันนอนลงทุกคนที่นอนที่ดินแล้วยังจะบอกตัวเองทุกครั้งแจ่มใสผมพูดพระพุทธเจ้าโกหกเราหรือเปล่าพระพุทธเจ้าโกหกเราหรือเปล่าอาตมาพิสูจน์ ไม่ได้โกหกเลยพระพุทธเจ้าไม่ได้โกหกจริงๆสบายไม่ต้องห่วงไม่ต้องกังวลด้วยจะนอนก็นอนสบายเลย 40 ชมบอกว่าจะนอนสักพักก็จะพักผ่อนนี่จะพักไม่ไกลมันทำงานไม่ให้จิตมันทำงานตัวเองราบลงไปที่ไหนก็ได้ที่ไม่เกินควรนักจนคนเขาว่าเอานะไปนอนในที่ชี้แจงเหมือนกับงูกับควายเกินไปก็ไม่ใช่แล้วก็พอรู้บางทีเชื้อโรคมันจะเข้าได้บ้างแล้วก็ไม่เอาแล้วก็นอนดูพอสมควรเพราะหมอเขาเจาะแล้วก็นอนอย่างที่พระพุทธเจ้า ไม่ต้องไปเป็นขี้ข้าตัวเองที่เข้าไปช่วยเหลือหาเตียงนอนผู้หมอนอะไรต้องหอบตรงนี้ต้องอะไรกันก็ได้พักผ่อนสบายแล้วทุกวันนี้สบายนอนที่ไหนก็สบายเมื่อทำได้แล้วด้วยเราก็ไม่ไปเป็นตัวอย่างหลอกคนอื่นต่อเพราะฉะนั้นก็แสดงธรรมไม่เอาแล้วใครจะเอาคู่ 8 ชั้นให้นอนก็ไม่เอาแล้วใครจะเอาหมอนอย่างดีมาให้ก็ไม่เอาแล้วไม่เอาเพราะถ้าเรายังทำอยู่มันเป็นตัวอย่างกับคนอื่นก็เพราะว่าคนเราทำเป็นตัวอย่างกันนี่แหละมันจะหลอกกันแล้วตัวเองที่ประเทศไทยและก็เลยไปนิยมตามแบบนั้นชีวิตจึงเป็นพิษ ตั้งแต่เริ่มต้นมาจากการนอนเนี่ยถ้าใครทำชีวิตของตัวเองให้ได้เบาสบายเบิกบานรู้ว่าการนอนคืออะไรคือการพักผ่อนก็นอนเป็นแนวระนาบไม่ต้องเดือดร้อนอะไรตายมันก็หยุดทำงานมือแขนขาตาหูจมูกลิ้นกายก็พักหยุดและให้หยุดการคิดด้วยจิตไม่ต้องไปคุมคนต้องคิดอะไรมากแต่ไอ้นี่มันสูงนี่มันสูงเพราะฉะนั้นยากหน่อยคนที่ต้องทำไม่ได้มันหยุดไม่ได้หรอกนอนหลับแล้วตายไม่ทำงานแล้วจะกินก็เอาแล้วเธอคงเป็นฝันเพ้อละเมออะไรต่ออะไรต่างๆนานามากมายมากมายนี่ระบบการนอนถ้าใครเข้าใจนอนอย่างนี้และนอนเป็น รู้ว่าการนอนคืออะไรคือการพักผ่อนก็จบโอเคไม่เป็นขี้ข้าตัวเองชีวิตก็ง่ายชีวิตก็สบายเบิกบานเพราะถ้าเธอพูดอะไรไปยึดติดเท่าต้องนอนคู่ถ้าไม่นอนคู่รักกายนี่มันวางกับพื้นหินก็แข็งแข็งก็รู้สึกว่ามันเจ็บมันปวดมันกระทบสัมผัสที่มันไม่ชอบใจเลยก็เดือดร้อนเพราะความยึดถือเพราะความเป็นสำคัญมั่นหมายไว้ว่าจะต้องเป็นอย่างนี้ถ้านอนที่ไม่อ่อนไม่ยุ่งแล้วมันไม่ใช่มันเจ็บมันปวดมันเจ็บปวดจะเจ็บอะไรกันนักหนา แต่เพราะเราเคยกินเราเคยยึดถือสิ่งของเราเป็นคนมดเป็นยึดเอาไว้จริงๆมันจึงนอนไม่ได้ถ้าใครพยายามปลดปล่อยจิตตรงหน้านอนก็นอนแล้วมันก็ไม่รู้เรื่องอะไรคนที่จิตมันไม่ให้กายสัมผัสรู้เรื่องและกายมันจะวางอะไรมันก็หลับไปแล้วมันก็ไม่รู้เรื่องหรอกจิตมันวางกายวางติดเนี่ยแขนขาเนื้อตัวนี่แล้วเสร็จมันก็ไปอยู่ในจิตใจมันจะไม่รู้อะไรผิดนี่มันไม่แข็งอะไรเลยไอ้เนี่ยพื้นที่อ่อนมันแข็งมันไม่มีหรอกมันมีไอ้ตอนที่เรายังไม่หลับตอนที่เราจะตายไม่ได้มันมีความรู้สึกแน่นอนแต่เวลามันติดมันเข้าไปข้างในหลับได้แล้วรู้สึกไหมว่าที่นอนแข็งก็หลับแล้วรู้สึก คนเรามันติดติดตามที่ไม่หลับนี่แหละที่ต้องรับไหมไม่ได้นี่ร้านนี้เพิ่มตอนต้นชีวิตของคนแม้แต่จะนอนก็ไม่รู้ว่านอนคืออะไรมึงไม่รู้ว่านอนคืออะไรจึงเป็นขี้ข้าตัวเองเป็นขี้ข้าชีวิตชีวิตจึงดิ้นรนจะต้องหาที่นอนให้ได้อย่างนั้นที่นอนสวยๆแล้วก็ตามด้วยร้านขายที่นอนบานเลยเยอะแยะร้านขายที่นอนและทำธุรกิจ Subscribe ไปยึดถือถึงขนาดนั้นจะเอาให้หนักขนาดนั้นเป็นขี้ข้าแต่แค่นอนก็จะเอาเตียงชั้นจะแค่เตียงก็อันละหมื่นเตียงที่มีไอ้ที่นอนก็เป็นที่นอนน้ำที่นอนตั้งแต่ยางบางที่นอนคู่ที่นอนแบบไหนตอนไหนโอ๊ยผลิตกันมาไม่รู้กี่ร้อยกี่พันอย่างเพื่อจะหลอกเราแล้วก็ให้เราเอาอย่างนั้นถ้าใครยังยึดติดอย่างนั้นอยู่ก็เป็นขี้ข้าสิ่งเหล่านั้นที่นอนการประกอบการนอนนอกจากที่นอนยังไม่พอจะต้องเป็นอย่างนั้นห้องจะต้องติดแอร์ห้องจะต้องมีอากาศร้อนปรับอากาศร้อนอากาศเย็นห้องจะต้องมี ฉีดกลิ่นหอมกลิ่นคุณอบอวลสลบอะไรต่ออะไรต่างๆนานาบางคนไม่จิกกินก็เอาจะหาดอกไม้ดอกมะลิดอกไม่ได้มาอบกันทำงานอะไรมาอบห้องน้ำหอมเหมือนจะนอนก็ไปเวลานอนหลับแล้วคุณได้กินเลยใช่ไหมเวลาหลับแล้วอ่ะได้กลิ่นดอกจะทำงานดอกมะลิอะไรนะจบไปมันก็ไม่ได้กลิ่นเลยทำเป็นพูดใหม่หลับไปแล้วนะตกใจก็ไม่รู้เรื่องไม่รู้สิไม่รู้เรื่องหรอกแต่ตัวเองก็หลงหลงตอนไหนตอนที่ก่อนนอนให้จมูกมาทำงาน โง่หรือฉลาดอ่ะการนอนคือการพักผ่อนร่างกายลูกลบกลิ่นเสียงก็พักผ่อนแต่ไม่ให้มันพักหรอกแต่เอากลิ่นมาฉีดให้มันทำงานต่อไปเอาพวกหมอมาให้มันกระทบกับสัตว์ดีอย่างนี้ชอบใจมันดีบางคนยังไม่อย่างนั้นพอจะนอนก็เปิดวิทยุฟังเพลงฟังเสียงพวกเราจะให้หูมันทำอยู่ทำงานใช่ไหมจะพักผ่อนนอนน่ะนอนคือหยุดนอนคือพักนอนกูจะไม่ให้กายทำงานและไม่ให้ติดทำงานด้วยให้จิตทำงานน้อยที่สุดในพักผ่อนมันจะได้คลายร้อนคลายเหนื่อยพลังงานเราจะได้ลดลงเพราะที่เหลือก็พลังงานหรือว่าสะสมพลังงานไว้อีกฝ่ายก็ไม่เอาแล้วเพราะว่าตัวเองต่อจะนอนเปิดวิทยุให้หูไปทำงาน จะนอนเอากลิ่นดอกมะลิดอกอะไรหรือเอาอะไรไปฉีดๆให้จมูกทำงานต่อบางคนยังดูดบุหรี่ต่อนิดเดียวอะไรอยู่ในปากต่อบางคนก็กินหมากต่อเกี๊ยวกินหมากต่อจะนอนแล้วนะยังจะให้มันทำงานอยู่อีกหรืออยากพักอ่ะนอนบอกแล้วจุดพักแต่ก็เราจะหาเรื่องไปทำงานเพราะฉะนั้นถ้าใครรู้จักจะทำเป็นคนฉลาดแท้ต้องรู้ว่านอนคือพักนอนคือไม่ใช่ให้มันทำงานหนักไม่ใช่ให้กายทวารทำงานไม่ใช่หูตาจมูกลิ้นกายส่วนใดทำงานแม้แต่ใจให้มันชัดเจนให้มันพักสนิทเท่าใดมันยิ่งสบายก็บอกแล้วก็ถามแล้วทักได้สนิทสบายแน่นอนไม่หลับสนิทเลยโอ้โหตื่นขึ้นมาดีกว่าผมไหม สบายสบายไม่ได้สบายใครหรอกคุณนั่นแหละได้คุณฉลาดทั้งบางทีเพื่อจะให้อยู่แต่ผู้สาวมันทรมานมันอ้อยให้มันใส่สบู่เข้าไปหยิบมาใส่หูเอานี่มาใส่อะไรเป็นไรนั่นมันไม่ถูกจับมันไม่ใช่มันไม่ใช่การพักแล้วมันกลับกันแล้วฟังให้ดีนะเพราะฉะนั้นคนเราเมื่อตัวเองไม่เข้าใจตัวเองจึงทรมานตัวเองเรื่องด้วยก็จะพักก็ไม่รู้จักพรรคตัวเองก็ไม่พักสนิทหาเรื่องให้จมูกทำงานครอบครัววิทย