210517-250 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ015.txt

เราจะเกี่ยวข้องทุกทีอยู่เราก็ทำเป็นประโยชน์อยู่ตัวเราเองจะมีกิเลสซ้อนอัตราหลงดิบหลงดีหลงตัวหลงตนหลงอะไรต่ออะไรอีกอันเป็นสภาพจิตวิญญาณแท้ๆที่มันเห่อเหิมที่มันเกิดการเสพติดเกิดเหตุที่ไม่เข้าท่าเกิดเป็นกิเลสตีกลับเกิดเป็นกิเลสแสงซ้อนซับซ้อนขึ้นไปอีกเราก็จะต้องรู้ในเรื่องความสุขของสิ่งที่มันตีกลับมันเพิ่มซ้อนมันเป็นสภาพที่ ควรจะจบได้แล้วแต่มันก็ยังกลับไม่จบไม่กลับสร้างอัตตาเป็นอัจฉริยะมัธยฐานเป็นสภาพที่ยังสะสมเป็นสภาพที่ก่ออัตราและเพิ่มขึ้นเพิ่มขึ้นเราก็ไม่รู้สภาพที่ก่ออัตรานั้นให้ชัดเป็นสภาพที่สะสมจริงๆจนแม้เราจะทำประโยชน์อยู่เราจะเป็นผู้ที่มีประโยชน์ต่อมนุษย์ชาติก็ต่อไปเป็นประโยชน์ท่านเราก็อย่าเสียประโยชน์ส่วนตนที่ไม่รู้เศษกิเลสที่เล่นหางเอาอย่างที่กล่าวมีให้ได้เรารู้จักว่าเราเองเราถึงจุดนี้เราเป็นไปอย่างนี้เป็นเขตจบกับเหตุปัจจัยอย่างนี้แต่เราก็จะต้องรู้จิตที่มันไม่จบจิตที่เป็นสายอาชีวะจิตที่เป็นตัวเพราะว่าตัณหาเป็นตัวเกิดได้อีกเป็นตัวสังโยชน์อย่างสูงซึ่งจะเล่นสะสมไปแต่บาง เราก็จะรู้หรือแม้แต่พระพุทธเจ้าเป็นสภาพที่ยังไม่งามลงตัวอุทิศจากตัวที่ยังประดับกระเด็นสะเทือนสะท้านเป็นสภาพที่ยังมีความไม่ลงตัวอย่างแน่นอนมั่นคงแข็งแรงยังไม่ลงร่องลงดอยยังไม่แนบเนียนสนิทหมายความอย่างละเอียดว่าอย่างนั้นซึ่งมันก็เป็นบาปอันน้อยก็จะเป็นบาปมันน้อยที่สุดแล้วเป็นแต่เพียงว่ามันไม่งามเป็นที่สุดเท่านั้นเองเราจะต้องรู้สังโยชน์อันสุดท้ายด้วยและเราก็ปรับปรุงปรับปรุงปรับปรุงไปให้ดีให้แม่ดูดีให้ดูงานให้ดูลงตัวลงตนทุกอย่าง เราก็จะรู้สิ่งสุขุมเป็นสิ่งเหนือเป็นสิ่งละเอียดเราเข้าใจในโลกหยาบเรารู้จักโลกอยากอันแท้จริงมาแล้วและเราก็พยายามสอดส่องอ่านจิตอันละเอียดของเราให้ชัดเจนว่าทั้งหมดหมดสงสัยเราหมดเชื้อกิเลสหรือจะมีเศษกิเลสอยู่อีกก็ไม่ประมาทก็เป็นไปตามกาลเวลาที่เราได้ประสบเราได้สัมผัสเราก็รู้ว่ามันเกิดอยู่เราก็จะทำมนุษย์ทันทีหรือมันอยู่ดีๆนานๆมันยังแลปมาหลอกเราบ้างเล็กๆน้อยๆเป็นธนาคารที่หลอกเราเล่นเราก็พยายามรู้ให้มันเท่ากันก็จริงมันก็เป็นส่วนน้อยส่วนย่อยซึ่งเราจะต้องรู้ต้องรู้ตามความเป็นจริงแล้วเราก็จะรู้ เราได้สบายจะผ่านพ้นมาเหตุปัจจัยหยาบก็ผ่านมาได้เห็นปัจจัยกับขนาดกลางแล้วก็ผ่านมาได้เหตุปัจจัยอันที่ละเอียดซับซ้อนที่ยังมีอยู่จริงเราก็จะต้องรู้ของเราอย่างจริงอย่าพร่ามัวแต่อย่าไม่แน่ใจต้องอ่านให้ชัดแม้แต่พยายามจะทบทวนถ้าเราไม่ทบทวนถ้าเราไม่เรียบเรียงเราก็จะไม่รู้ได้ดีเพราะเงินในเวลาว่างๆเวลาที่เราก่อนนอนหรือเวลาที่ดึกๆสงัดจะทบทวนจริงๆเป็นการพากเพียรในการปฏิบัติประพฤติเป็นบุพเพสันนิวาสเป็นปัญญาที่มนุษย์แท้ๆเพราะเราได้รู้ถึงสภาพจิตของเราตอนนั้นตอนนี้ผ่านมันมีอารมณ์และมีสภาพอย่างนั้นอย่างนี้ สะท้อนแสงหรือว่ามียังมีสิ่งที่ยังเป็นอนุสัยอาสวะรูปร่างอย่างนั้นอย่างนี้เราจะได้รู้อย่างแท้จริงเจ็บกว่าให้ละเอียดแล้วเราจะได้เกิดความรู้เป็นอธิปัญญาอันยิ่งเป็นทัศนะพิเศษเราก็จะได้แม่ใจมันคงก้าวหน้าไปเรื่อยที่สุดเราก็จะรู้ถึงความเป็นอรหันต์ความเป็นอรหันต์ที่สุดได้แม้แต่อรหัตผลของท่านปัจจัยหยาบอรหัตผลของปัจจัยต่างๆและสุดท้ายเป็นอรหัตผลของอรหันต์สุดท้ายเลยจริงๆขั้นสูงสุดเราจะรู้ได้มันมีสภาพเชิงซ้อนที่อธิบายอยู่นี่มีสภาพเชิงซ้อนอยู่ในตัวเราจะต้องพยายามอ่านความสุขุมละเอียดอันนี้ไปให้จริงจังให้เด่นชัดถ้าเรา ความสบายและความเป็นที่สุดสุดท้ายเราก็ไม่มีที่สุดถึงที่สุดแล้วเราก็อยู่บนโลกเขาด้วยความพร้อมพรั่งพร้อมไปด้วยซ้ำมาอริยมรรคองค์ 8 มีสมาธิอย่างแท้จริงและเราก็จะริเริ่มอะไรก็ริเริ่มตามความคิดเรื่องของเราเป็นสมาชิกกับโปรเราจะมีวาจาที่จะเป็นงานการแต่ละวันแล้วก็ว่าไปเราจะมีกรรมมันโตเป็นการงานที่เราจะว่าไปแต่ละวันเราก็ว่าไปอะไรไม่มีเราควรจะมีวิทยาทำพระควรจะได้ปรารภความเพียรเพื่อจะได้รู้ว่าเวลาควรเพียรเพียรอันนี้ก็เปลี่ยนไปเวลาพักก็พักเวลาควรเตรียมจะเปลี่ยนไปโดยเราจึงกลายเป็นเมตตาแท่งเมตตาที่มันค้ำจุนโลกอย่างแท้จริงด้วยสัมมา สมาชิกของพระอริยะด้วยจิตอันมีปัญญาและจิตอันมีกำลังที่พรั่งพร้อมแล้วเราก็จะมีสมาธิองค์ 7 ประกอบอยู่ดำเนินไปอนุเคราะห์แก่ชาวโลกอนุโลมเป็นชาวโลกบางอย่างก็เป็นสาระแต่เขาบ้างเป็นบุญแก่ขันเป็นบุญแก่ตนไปพอสมควรบางอย่างก็ช่วยเขาสิ้นอาสวะให้ได้เป็นอาสวะแต่เราก็กระทำแก่ประโยชน์ผู้อื่นเมื่อเรารู้ประโยชน์ตนนั้นบริบูรณ์แล้วมันมีเป็นกิจการที่ง่ายๆอย่างนั้นมีกิจการที่สบายอย่างนั้นเราจะต้องรู้จบว่าจะต้องเข้าใจเรียบเรียงอย่าไปสับสนคนแก่ไม่รู้ได้แล้วก็ไม่รู้ไม่ได้แล้วก็ไม่รู้วนเวียนวุ่นวายอยู่จบไม่รู้จบอย่างนั้นหาที่สุดมิ อย่างนั้นหาขั้นตอนไม่ได้อย่างนั้นไม่มีทางสำเร็จบรรลุเป็นที่สุดได้อย่างแท้จริงเพราะเราจะต้องทำปัญญาให้เข้าขั้นตอนแต่งงานหรือเบื้องต้นให้งามด้วยท่ามกลางให้งามด้วยบั้นปลายเอาให้แน่ใจแน่จริงข้อสำคัญอย่าโกหกตัวเองอย่าซ่อนแสงอย่าหมกหมกเอาไว้ถ้าเรามองตัวเรานั่นแหละเป็นตัวหมกเป็นตัวเน่ามันไม่มีใครอื่นหรอกขาดทุนเราขาดทุนคนเดียวเรายังบอกเราอย่าซ่อนแสงของเราเองเราต้องมีสัญชาติเป็นคนตรงบอกแล้วว่าโกหกคนอื่นก็โกหกได้แล้วโกหกคนอื่นก็ยังมีบทบาทอะไรไปไปได้แต่โกหกตัวเองนี่ซวยมาหาซวยแต่โกหกตัวเองนี่ซวยมาหาซวยมันไม่มีประโยชน์ดีเลยโดยเฉพาะที่เหลือของกิเลสปัญหาเราอยากโกหกตัวเองไปเดินทางไป เป็นคนตรงเป็นคนที่กระทำได้จริงเป็นสัญชาติให้คนหมักหมมนั่นแหละก็เน่าเน่าเน่าแล้วก็สุดท้ายก็บรรลัยเท่านั้นเองไม่ต้องพยายามฟังคำสั่งพระพุทธเจ้าท่านตรัสไว้นี่ละเอียดละออแล้วเป็นคำจริงๆแล้วมันทำร้ายมนุษย์ที่ไม่รู้ความจริงนี้อย่างชัดเจนแล้วเราจะรู้สึกต่อบาปถ้าเราจะรู้สึกความจริงที่เราจะกล้ากระทำกับกิเลสของเรามันจะมีกำลังมันจะมีอินทรีย์มันจะมีภาระที่จะกล้าหาญการใช้ตัดกิเลสกันไปอย่างแท้จริงแต่พยายามฝึกฝนแล้วก็ทำไปเราได้สบายมานี่เราไม่ใช่น้อยๆแล้วผู้ใดเห็นจริงเข้าใจอย่างแท้จริงแล้วแล้วหลุดโลกออกมาตั้งแต่ขั้นต่ำขั้นกลางมากันไม่ใช่น้อยๆกันป่านนี้แล้วนี่นับเป็นปริมาณหยาบเราก็ได้เป็นคนละเยอะๆแล้วก็ยังมี เยอะอะไรที่ของเราอยู่ก็ต้องรู้รายละเอียดของเราแล้วก็ทำเพิ่มเข้าไปที่จะรอร่างกายกันเราทำแล้วเราจะรู้ว่าเราได้สบายแล้วก็ต้องมีอะไรเหลือนอกจากจะช่วยเหลือผู้อื่นก็เท่านั้นเองมีประโยชน์อันใดก็ทำให้แกเข้าไปแล้วเราก็เดินทางไปสู่รู้ความสุขมันไม่มีอะไรน่าสงสัยทบทวนให้ดีคิดถึงแล้วเราจะปล่อยวางในโลกนี้แล้วก็รู้ความแม้กระทั่งรูปนามขันธ์ 5 ของเรามันจะเป็นเครื่องจักรมันจะเป็นเครื่องกลมันจะทำประโยชน์อะไรก็ใช้สัมมาทิฏฐิใช้อธิปัญญาของเราที่เรามีปัญญามากเท่าใดสูงเท่าใดตามภูมิไม่เข้าข้างใครเขาบอกใครไม่มีอัตราอย่างแท้จริงกับตัวตนให้ได้อย่างแท้และเราก็ทำไปโดยครูของพวกเราตามที่บริสุทธิ์ใจที่สุดเราก็จะส่งเสริมไปแม้ว่าเราจะมีภูมิต่ำ ทำไปแล้วมันบกพร่องเราก็อย่าถือดิบถือดีคนนั้นคนนี้เขาท้วงแล้วก็เป็นได้พระอรหันต์ก็ไม่ใช่ว่าจะฉลาดทั้งหมดเลยทีเดียวทำอะไรผิดอะไรพลาดก็ได้เหมือนกันเพราะเมื่อทำผิดทำพลาดพระอรหันต์ท่านจะไม่ถือสาเขาทวงตั้งแต่เห็นเป็นข้อที่คุณทรัพย์แล้วก็เอามาปรับปรุงแก้ไขมันก็มีนับวันดีขึ้นเพราะเรามีปัญญาเรามีเจตนาเป็นกุศลเรารู้ดีเท่านี้เราก็ตั้งใจแล้วว่านี่คือเป็นการกระทำจะได้เจตนาดีทำดีไปสุดใจแม้มันยังไม่ถูกต้องมันผิดพลาดคนรู้เขาประท้วงมาก็ติดเตียงมาเราก็รับมาฟังให้ดีแก้ไขปรับปรุงเสียเมื่อได้เห็นว่าเราผิดจริงเรามีปัญญารู้ตอบไม่ได้ว่าอ้อนี่เราผิดพลาดมีระบบป้องกันและเราก็แก้ไขมันจะเสียหายอะไรมีแต่มันเจริญท่าเดียวเท่านั้นเอง พยายามวางใจอย่างแท้จริงดังกล่าวนี้จริงๆถึงจะเรียกว่าพระอรหันต์พูดแล้วยังไม่วางใจดังนี้ก็ยังไม่ใช่อรหันต์จะมีอัตราถือมานะถือตัวถือตนหรือความคิดของตนเป็นใหญ่ท่าเดียวถ้าเราไม่มีการยึดมั่นตัวตนไม่ถือความคิดเห็นตัวเองเป็นใหญ่รับความคิดคนอื่นแล้วก็ไม่แก้ไขปรับปรุงเสมอตามภูมิปัญญาของเรามันเห็นดีที่สุดคือมันก็เท่านั้นเราจะยอมตามหรือไม่ยอมตามคนอื่นเราพยายามอย่างแท้จริงโดยการประกาศตนเองมันก็จะปรับปรุงให้เจริญงอกงามเราจะเห็นฐานในความสบายอย่างแท้จริงและเราจะเห็นฐานในความเป็นประโยชน์อย่างแท้จริงที่เราได้ประโยชน์ตนคือความสบายประโยชน์ท่านคือการเจริญงอกงามของสังคม อย่างแท้จริงไม่ได้ผิดตามที่พระพุทธเจ้าท่านตรัสเลยเรายิ่งเรียนยิ่งรู้ยิ่งสวดยิ่งทานยิ่งสอบธรรมสอบวินัยเทียบเคียงแล้วเราจะเห็นว่ามันชัดแจ้งเราจะรู้ได้ด้วยปัญญาเราจะรู้ของสิ่งที่เราจะได้เป็นสภาวะที่เราเสพและยืนอยู่เราเป็นอยู่มีอยู่เราจึงจะแน่ใจว่าธรรมะมีเป็นของจริงธรรมะนี้เป็นของเลิกแต่เราก็อยากดูได้พยายามเร่งทางเร่งก่อเร่งจะทำให้แก่ศาสนาขึ้นเพราะว่าศาสนาทุกวันนี้มันถูกลบเลือนมันถูกเบี้ยววัตถุดิบแรงมันถูกอ้างผิดจนกระทั่งคนเข้าใจผิดไปมากกว่ามากเพราะเราจะต้องมีนโยบายและจะต้องมีกำลังเพื่อที่จะต่อสู้ศาสนา เราได้รับประโยชน์จากศาสนาก็เป็นบุญคุณอันเหลือล้นเราต้องกตัญญูกตเวทีต่อศาสนาเราจะต้องทดแทนคนนี้โดยการให้ชีวิตของศาสนาในปรับฟื้นคืนมามีชีวิตอันแข็งกล้ามีประโยชน์ต่อมวลชนให้ได้จนกว่าเราจะตายเป็นงานสุดท้ายไม่มีอื่นเลยคิดดูดีๆไตร่ตรองดีๆมันไม่มีอะไรที่จะนอกเหนือไปกว่าจุดสุดท้ายอย่างนี้แล้วเราจะกล้าหาญชาญชัยเป็นผู้ที่มีพรรคเป็นผู้ที่มีเพียรอยู่แล้วก็เป็นพวกข้าพระองค์ก็สงสารได้อยู่อย่างแท้จริงๆ