บุญใช้ดับสิ้นอาสวะ ไม่ใช้ดับอนุสัย.docx

บุญใช้ดับสิ้นอาสวะ ไม่ใช้ดับอนุสัย สรุปแล้วปุญญะ เป็นตัวชัดเจนว่าเป็นพลังงานที่ต่อจาก ฌาน เปลี่ยนตัวจบของฌาน เหมือนคำว่า พละหรือผล อินทรีย์คือพลังงานที่สะสมไปเรื่อยๆ อินทรีย์ 5 พละ 5 พละ 5 คือตัวจบของผล อินทรีย์คือ 1 2 3 4 ไปถึง 5 ฌานก็เหมือนกัน ฌาน 1 2 3 4 มาถึงตัวผลก็เป็นบุญ จะเรียกว่า 5 หรือไม่เรียก 5 ก็ได้แต่เขาไม่เรียก 5 เขาเรียกว่าบุญจบไปเลย ไม่เรียก 5 เพราะตัวจบคำว่าบุญนี้เมื่อถึงเป็นคำว่าบุญมันหายไปเลย มันจบไปเลย มันมีแต่จิตสะอาด ตัวจิตสะอาดเท่านั้นสิ้นอาสวะ ก็ไปเรียกปริสุทธา ไปเรียกว่าบริสุทธิ์รอบ สุทธะ สุทธา สุทธิ ปริสุทธา บริสุทธิ์สะอาดรอบกิเลสตายหมดก็สั่งสมตัวที่หมดอาสวะหมดกิเลสสิ้น ตัวสิ้นอาสวะนั้น ตัวจิตที่สะอาดจากอาสวะนั้นมันตกผลึก ไม่ใช่เอาจิตอะไรที่ยังไม่สะอาดมาสั่งสมด้วย ไม่ใช่เด็ดขาด อันนี้แหละเป็นตัวโลกุตระซึ่งสำคัญมากตัวอุเบกขา มันหมดสุขหมดทุกข์แล้ว ไม่สุขไม่ทุกข์เป็นพยัญชนะ อุเบกขาเป็นพยัญชนะที่บอกตัวจบ ไม่สุขไม่ทุกข์แล้ว ไม่สุขไม่ทุกข์ยังนับเป็นโลกีย์ แต่อุเบกขานับเป็นโลกุตระแท้ๆ ถ้าแยกสองตัวนี้ ไม่สุขไม่ทุกข์ อทุกขมสุขกับอุเบกขา ไม่สุขไม่ทุกข์นี้ ฟังภาษาก็แทนสภาวะของโลกีย์ ไม่สุขไม่ทุกข์ๆ แต่อุเบกขานี้ ถ้าคนโลกโลกุตระจริงๆ ไม่รู้จักโลกียะเลย อะไรไม่สุขไม่ทุกข์ สุขคืออะไร ทุกข์คืออะไร คือโลกโลกุตระจะพูดไม่รู้เรื่องกับโลกโลกียะเลย ถ้าเป็นโลกุตระที่เด็กๆไม่เดียงสา อะไรไม่สุขไม่ทุกข์ จะไม่รู้เรื่องเพราะแกอยู่อุเบกขา เด็กโลกุตระเขามีอุเบกขาแล้ว อะไรไม่สุขไม่ทุกข์ ไม่รู้ภาษา เพราะฉะนั้นภาษาของโลกียะเอามาใช้กับโลกุตระ ถ้าชาวโลกุตระไม่รู้ภาษาของโลกีย์ก็เหมือนเด็กๆไม่รู้ภาษาพูดอย่างที่บอกเมื่อกี้ ไม่สุขไม่ทุกข์อะไร? เขาไม่รู้เรื่อง ผู้ใหญ่ก็อธิบายให้ฟัง