220313-2-055 ทางเอกภาค2-ตอน055(หน้า146)-พ่อท่าน-สันติอโศก-R999.txt
เนื้อหาในไฟล์
วันอังคารที่ 13 มีนาคมพุทธศักราช 2522 พ่อท่านพระโพธิรักษ์บรรยายทางเอกภาค 2 บทที่ 13 ที่พุทธสถานสันติอโศกอาตมาทำวัดกันต่อถ้าเราได้ทำวัดถึงหน้า 146 ตอนนี้เรากำลังเอาภาษาอีกคำนึงมาเรียกเก็บอาการมาขยายให้รู้ถึงความเป็นไปของจิตใจเป็นสิ่งต่างๆคือคำว่าฌานเราได้พูดถึงเรื่องจิตของพรหม คือจิตที่มันไปถึงขั้นยอดสุดเรียกว่าจิตอุเบกขาเจ็ดยอดสุดนี่เป็นจิตคำว่าอุเบกขานี่จะเห็นได้ตลอดเวลาในองค์ธรรมต่างๆไม่ว่าจะเป็นองค์ธรรมในโพชฌงค์ก็เป็นอุเบกขาเป็นที่สุดไม่ว่าในองค์ธรรมในองค์ชายก็มีขาเป็นที่สุดหรือแม้แต่ที่สุดแห่งจิตชั้นสูงสุดที่เรียกว่าพรม 7 ชั้นพรหมซึ่งเป็นสภาพของจิตโดยตรงพร้อมนั่นก็คือจิตจิตจิตจิตจิตสูงสุดก็ไปจบอยู่ที่อุเบกขาคำว่าอุเบกขาเด็กแปลให้ฟังโดยบัญญัติ หาด้วยความหมายลึกซึ้งแล้วว่ามันไม่ได้หมายความว่าเป็นแปลว่าเฉยๆว่างๆเท่านั้นมันเป็นจิตสุดยอดเป็นจิตแห่งความเยี่ยมอุเบกขาเป็นจิตแห่งความเยี่ยมปลายเป็นอัตราตัวสุดท้ายแห่งอัตราส่วนสุดท้ายอัตราและอุปกรณ์กิเลสก็ได้อธิบายไว้ก็ได้ยืนยันไว้ว่าอุเบกขาเป็นอุปกิเลสตัวสุดท้ายเหมือนกันจิตของเราจะมีโอภาสมีปิติมีปัจจัยมันมีอาการสงบระงับลงอย่างไรอย่างไรก็ตามประสา เป็นความสงบระงับลงแล้วเป็นความเก่งสงบจากกิเลสเป็นอันดับ 1 มีความรู้มีความเข้าใจดีเห็นดีรู้ดียินดีในจิตนี้ขั้นหนึ่งรอบหนึ่งจิตจะเป็นอาการอย่างไรก็ตามแต่แง่เงินที่บอกเอาไว้ว่าเป็นโอภาสคนดีเป็นปิติก็ดีเป็นปกติก็ดีก็รู้แล้วแต่เป็นแม่เป็นเงื่อนเป็นเงื่อนไขหรือว่าเป็นประเด็นหรือเป็นการชี้บอกลักษณะอาการกิริยาของจิตเราจะไปหลงใหลติดใจในสิ่งที่เป็นเกิดที่มันมีมันเป็นมันเกิดอยู่ในใจเมื่อเวลาเราได้วิปัสสนาแล้วก็จะเกิดอาการอย่างนั้นโอภาสหมายความว่าได้เกิดรู้เกิดเห็นเกิด สว่างแจ้งขึ้นมาแล้วเราก็ได้ยินดีจิ
อ่านต่อ
ตของเราได้เป็นจริงคือปกติจิตของเรามันได้มันได้รถรถละลงมันได้จางคลายลงมาได้สงบระงับลงจากกิเลสหรือการกิเลสนั่นแหละมันไม่เบาบางลงเรียกว่าปัดสิทธิจิตใครเป็นได้อย่างนั้นเรียกว่าการเข้าถึงจริงเก่งเป็นความสามารถของจิตเข้าถึงสภาพนั้นได้ปกติเก่งเกิดสภาพนั้นได้เก่งในรอบหนึ่งแล้วก็ตามไปหลงสภาพใดๆก็ไม่ได้เป็นกิเลสจะไปหลงติดหลงยึดหลงยินดีสภาพไม่ได้ทำให้มันยิ่งขึ้นซ้อนซ้ำไปยิ่งขึ้น มีสภาพดีเก่งขึ้นอีกเป็นปะคะเป็นการบากบั่นพากเพียรขึ้นให้เกิดธาตุมีปักทหารมีอะไรกันอยู่แล้วก็ถึงจะส่งไปรษณีย์อีกหมู่ 1 บาทขึ้นพยายามขึ้นปากกาเอาจริงเอาจังเพิ่มขึ้นอีกไม่ใช่ว่าได้แค่รอบนั้นตัดสติเก่งดีสงบระงับพอสมควรแล้วไม่ใช่ว่าได้แค่ความสงบชั้น 1 ทำให้จิตใจพวกเราได้เก่งแค่รอบนึงก็นึกว่ามันจะจบแล้วยังต้องบากบั่นขึ้นอีกไอ้การที่จะได้ฐานที่ดีแล้วก็เสวยแล้วหลงนี่มันเป็นได้ง่ายเพราะท่านถึงบอกว่าอย่าร้องต้องพยายามละทิ้งสิ่งที่ได้นั้นบากบั่นพากเพียรบุกเบิกขึ้นอีกปักถ้าหากโลกได้ยิ่งกว่านั้นอีกอาทิโมกก็คือบรรลุหรือว่าสู่ความหลุดพ้นสู่โลกขาดที่สูงยิ่งกว่านั้นอาทิ เราก็ถือว่าสุขเนี่ยเป็นสภาพของโลกียธรรมลาภยศสรรเสริญสุขเราเรียกกันอยู่เนี่ยถ้าเป็นสุขมันก็วนๆมาหาโลกียธรรมแล้วก็ขอยืมภาษาคำว่าสุขกลับมาใช้แล้วก็เคยแปลฟังแล้วยังภาษาทางธรรมว่าสวดมนต์แปลว่ายิ่งว่างไปอีกยิ่งดีลงไปอีกมันเป็นจิตที่มันมีอารมณ์ดียิ่งขึ้นกว่าสภาพแค่ขั้นต้นต้นมันเบามันว่างเราไปอีกสูงขึ้นไปอีกเป็นสภาพสูงขึ้นไปอีกก็ยังติดไม่ได้ยังหลงมันไม่ได้อีกมีเป็นอุปกรณ์กิเลสทั้งนั้นเป็นวิปัสสนาปกติ วิปัสสนา + อุปกิเลสประโยชน์วิปัสสนาปฏิเสธเป็นกิเลสของการเกิดผลของวิปัสสนาด้วยซ้ำไปเกิดผลในการได้ประพฤติเพียงวิปัสสนาแล้วเป็นชั้นๆชั้นๆขึ้นไปนี้เป็นระดับสูงขึ้นไปอีกทางรอบหนึ่งเราจะไปยึดมั่นถือมั่นจะไปกินดีหลงใหลในจิตที่เป็นสภาพอาการกิริยาอย่างนั้นอย่างนั้นขึ้นไปอีกไม่ได้เราจะภาพเพียงบาปบาปขึ้นไปอีกก็ทำแต่อย่าไปหลงติดภาคเรียนบางทีลูกพักมากรูปภาพรูปพอรู้ว่าดูเว้นแล้วเราก็เข้าใจของเราตลอดไปเรื่อยๆสูงขึ้นดีขึ้นก็ดีแล้วจะไปหลงจิตสูงอยู่แค่นั้นอีกก็ไม่ได้รอบสูง ขึ้นไปอีกจนกระทั่งถึงขั้นมีญาณมีญาณมีอุฏฐานะมีอุเบกขามีญาณมีปัญญาเข้าใจจับไม่รู้ยานคำนี้ไม่ใช่ปัญญาทางโลกโลกปัญญาที่ไปเรียนรู้วิชาการอะไรต่ออะไรสร้างสรรค์อย่างลูกโลกอะไรไม่ใช่ญาณครั้งนี้มันเป็นการรู้จิตเจตสิกน่ะรู้สภาพของโลกแห่งจิตวิญญาณอย่างชัดๆเลยรู้กิเลสรู้ตัณหารู้อุปทานรู้ละเอียดละอ่อนไปอีกดีจริงๆแล้วก็รู้ความลดความล้างรู้วิมุตรู้วิโมกข์ดูละปล่อยออกได้ตามคลายออกได้เป็นสภาพของความตรงแท้ของธรรมะ วิญญาณทางธรรมเป็นญาณทัศนะทางธรรมญาณทัศนะวิเศษไม่ใช่หมายความว่าญาณปัญญาที่ไปแปลงง่ายๆตื้นๆทั้งโลกไปรู้การก่อการสร้างการผลิตการปรับปรุงการทำอะไรอย่างน้อยไม่ใช่พยานคำนี้ก็ไม่ใช่รู้แต่เพียงตรรกะรู้แต่เพียงเข้าใจตามปริยัติบัญญัติอธิบายเหตุผลบอกอยู่ตรงนั้นไม่เป็นปัญญาที่รู้เห็นเป็นจริงในเรื่องของแวดวงของจิตวิญญาณกับกิเลสกับตัวชีวิตแท้ๆที่เรารู้สัจธรรมวิญญาณจะรู้สัจธรรมของชีวิตเกิดมายังไงเราหลงยังไงมายาอะไรสิ่งที่เป็นไม่ใช่สิ่งมายาจะเป็นสิ่งที่เป็นจริง รูปเวทนาสัญญาสังขารวิญญาณเข้าใจตัวแทนสัญญากำหนดหมายรู้มันทำหน้าที่ของมันแล้วมันก็ไม่มีอะไรมาปรุงมาปนมาวุ่นวายมาสับสนอะไรมากมายแยกออกแล้วก็ทำถูกจริงลงไปเรื่อยๆเก่งขึ้นจึงจะเป็นผู้ที่ได้ญาณแม่ได้ญาณได้รู้อีกถึงมีอายที่มอบมีความสูงขึ้นมาอีกมีความสุขขึ้นมาสูงขึ้นไปอีกเราก็ยิ่งมีปัญญารู้ขึ้นไปอีกว่าไอ้สิ่งอย่างที่ติดไม่ได้ต้องวางต้องปล่อยต้องเข้าใจว่ามันสิเป็นเกิดมาก็เป็นอย่างนั้นมีอาการอย่างนั้นมันไม่ใช่ของใครของเราอะไรมันเป็นยานชั้นวางอัตตาเป็นอนัตตาสูงขึ้นไปอีกจนกระทั่งเราจะเกิดความเฉยเกิดความ ปล่อยเกิดความไม่ติดวางว่างจิตยิ่งจะเล็กยิ่งจะละเอียดยิ่งใกล้ความเป็นหนึ่งอย่างที่จะอธิบายให้ฟังอุเบกขาความเป็นยอดไม่ได้ติดไม่ได้ยึดอะไรรู้สักแต่ว่ารู้เราจะใกล้ก็ไปอย่างนั้นจริงๆเกิดการมีฐานมีฐานสูงมีอุฏฐานะมีการขยันแปลว่าขยันหมั่นเพียรก็ได้แปลว่าเป็นฐานที่เอกที่เลิศของกรรมกิริยาการที่เอกที่เลิกของกรรมกิริยาถ้าจะแปลใกล้ๆแปลให้แปลโดยตรงภาษาก็แปลว่าใกล้ฐานะฐานะอะไรฐานะความเป็นยอดเลิศเป็นพระอรหันต์ใคร่ฐานะของความเป็นที่หมายศาลที่หมายอันเป็นที่ตั้ง ใจไว้ถึงจุดนี้แล้วก็ทำให้ถึงจุดนี้เป็นฐานที่เดินทางอยู่ก็เข้าไปหาสภาพที่อุเบกขานั่นแหละเราก็ยังจะขยันหมั่นเพียรกระทำและสุดท้ายจะแปลออกความง่ายๆว่าลงท้ายเป็นยังไงคนเราลงท้ายก็คือขยันกับเฉยๆเฉยๆนั่นหมายความว่าแปลเอาอย่างหยาบๆที่จริงเป็นยังไงลงท้ายลงท้ายเราจะต้องมีปัญญารู้แจ้งเห็นจริงสัมผัสถึงซึ่งความขยันหมั่นเพียรกับความเป็นเอกของจิตอุเบกขาความเป็นเอกของจิตและแปลว่าเฉยก็ว่ามันก็หยาบๆประเดี๋ยวก็ไปเฉยๆเห็นตรงเฉยว่างๆเฉยๆไม่เข้าท่าเพราะเราก็จะต้องเข้าใจว่าจิตมันเลิศแล้วมันเข้าไปหาสูญญตานั่นเองมันเข้าไปหาหนึ่งแล้วเข้าไปหาศูนย์แต่ดังที่เราได้อธิบายกันมาแล้ว ยิ่งใกล้ๆเข้าไปหาหนึ่งแล้วก็ศูนย์เลยแหละเข้าไปหาหนึ่งเป็นหนึ่งแล้วก็ยังไม่ได้อธิบายถึงสภาพเข้าไปหาศูนย์เพื่ออธิบายไปแค่เดินทางและยังจะมีขยายความเข้าไปหาศูนย์อีกนะเป็น 1 แล้วก็เป็น 0 อันนี้ดูมันยังไม่ถึงสภาพนั้นเพื่ออธิบายแล้วอธิบายเราเราก็จะต้องรู้อาการของจิตนี่แหละเป็นสำคัญที่สุดแล้วอธิบายกันมาแล้วว่าเราใกล้กลับไปใกล้ก็ไปหาสภาพที่มันวางวางว่างจากไอ้สิ่งที่มันเข้ามาปนมากวนมาเป็นแขกจอนมาเป็นกิเลสตัณหา ตามมาเป็นตัวที่ไม่แท้แล้วก็ล้างจางออกไปจนกระทั่งมันสะอาดมันสะอาดมันว่างลงไปจริงๆจิตอย่างนั้นแหละแล้วเราก็จะมีอยู่กับฐานอันสูงหรือฐานอันใกล้หรือว่าจะมีความขยันหมั่นเพียรจบแล้วมันก็อยู่กับความขยันมันไม่ได้หมายความว่าเราจะเป็นผู้เฉยๆเด๋อๆมันมีเครื่องกำกับอุทานแปลว่าเพียรขยันอยู่มีปัญญารู้ว่ามันก็เป็นอย่างนั้นแหละมนุษย์คือมีกิริยามีกิริยาแห่งความเป็นจริงของมันตามจริงเต็มที่เต็มแรงด้วยไม่ว่าจะไปยินดีไม่ใช่ไปพักพักหยุดๆมันไว้อะไรไม่ใช่แต่เป็นสภาพที่ก็เป็นไปตามจริงของมันถึงเวลาพักถึงเวลาเปลี่ยนถึงเวลามีสภาพของมันก็ อยู่แล้วเราก็ไม่มีอารมณ์แฝงไม่มีอารมณ์กิเลสตัณหาอุปทานอะไรมาปนแล้วทำได้ไปถึงแม้แต่ขั้นสุดนี่เป็นสภาพที่เรียกว่าวิปัสสนาอันสูงรอบสุดท้ายเกิดญาณเกิดอุฏฐานะเกิดอุเบกขาเป็นปลายได้อย่างนี้เราก็จะต้องเรียนรู้อย่างแท้จริงว่าจิตของเราตรวจรอบที่สูงสูงสูงขึ้นสุดท้ายถึงขั้นนี้แล้วเราก็จะต้องเข้าใจถึงขั้นปลายไม่มีเศษส่วนเหลืออะไรที่จะหลงยึดในยานก็ไม่ยึดยึดในอุเบกขาก็ไม่ยึดยึดในความขยันหมั่นเพียรของเราก็ไม่หยุดมันได้มันเป็นของดิบของดีหมดแล้วนะยานเกิดมีญาณก็เป็นของดีมีความขยันหมั่นเพียรก็เป็นของดีมีอุเบกขาวางปล่อย ไม่มีอะไรเข้ามากวนมาปนเป็นจิตแอบจิตสุดท้ายจิตดึงได้ก็จริงมันรู้แล้วแต่ดีทั้งนั้นเลยนะถ้าไม่เข้าใจในอุปกิเลสพวกนี้หลงติดดีพวกนี้เป็นตัวเป็นตนเป็นของเราช่วยไว้ยึดถือเราก็มีเศษแห่งตัวกิเลสทั้งนั้นเรียกว่าทดสอบส่องอ่านให้เกลี้ยงนิกันติเป็นชื่อรวมนิกันติก็คือเป็นที่สุดในการติดไม่ให้มีแม้แต่เศษขนาดใดใดขั้นปลายขั้นสุดยอดตรวจให้ละเอียดหมดไม่ให้เศษธุลีละอองอะไรเหลือให้มันได้วางได้ปล่อยถูกต้องตามสภาพจิตของเราเป็นที่สุดและ ถึงขนาดอย่างนี้เราก็มีหลักฐานหรือมีเครื่องมีข้อหัวข้ออุเทศต่างๆเป็นเครื่องยืนยันเครื่องอธิบายให้เราลองวิธีพิจารณาวิเคราะห์ให้ดูดีๆจะเห็นได้ชัดเจนภาษามันบอกเราก็เข้าใจสภาพธรรมเข้าใจสภาวะจิตเข้าใจสภาวะของความหมายที่มันบอกว่าเราจะทำอะไรจะศึกษาแล้วก็ทำให้เป็นยังไงก็คือการปรับปรุงจิตของเราเท่านั้นจิตของเรานี่มันตัวโง่มันตัวฉลาดเป็นสุขเป็นทุกข์มันอยู่ที่จิตหมดเลยปรมัตถ์ก็คือเรียนจิตใจเป็นสิ่งเข้าใจอย่างแท้ๆเรียนออกแท้เข้าใจถึงความหมายแล้วก็ทำให้จิตเป็นจริงได้อย่างแท้จริง หมดวิปัสสนูปกิเลสอย่างสุดท้ายมันก็เหมือนกันมันก็เป็นอันตรายที่เราได้พยายามอธิบายยืนยันหลักฐานอื่นเข้ามาประกอบว่าให้รู้จักจิตคำว่าอุเบกขาตัวกลายเป็นมันไม่ได้หมายความว่าวางเฉยๆมันหยุดเฉยๆนิ่งๆเดินๆไปด้วยคนว่างๆลอยๆไม่ใช่เพราะไอ้คำแปลตื้นๆแต่คนก็บอกว่าหยุดซะบ้างสิก็ได้เฉยๆซะบ้างว่าคนที่ชอบอยู่ในโลกนี้มันทำอะไรก็ไม่รู้นึกว่าตัวเองนี่ทำนักหนาขยันนักหนาเลยว่าให้มีจิตมีการไม่รู้ว่าสาระหรือไม่ใช่สาระก็ไม่รู้ทำซ้ำๆอยู่ในกลุ่มเนี่ยวันๆหนึ่งตื่นตั้ง กลับแล้วลบทุกทีลุกลนอาบน้ำอาบท่าแต่งเนื้อแต่งตัวมีใครช่วยเหลือทำกับข้าวกับน้ำทำอะไรจะรีบห่อใส่รถเข้าไปแล้วออกจากบ้านไปเขาบอกว่าเขาแหมมันรักตัวเหลือเกินมันชีวิตนี้มันต้องขยันมันมีอะไรไม่ค่อยว่างเลยมันยุ่งเหลือเกินวุ่นแม้แต่เวลาจะกินก็ไม่มีกินก็กินข้าวในรถนั่นแหละไปแล้วกินไปขับรถออกไปไปติดกลางทางเอากว่าจะถึงที่ทำงานไปรับโทรศัพท์ไปทางร้อนทั้งจ่ายอะไรอึดอัดมันวุ่นไปหมดแหละรู้สึกว่าตัวเองมีกิจกรรมเหลือเกินมีภาระมีงานการมีอะไรมากเหลือเกินกว่าจะไปถึงที่ทำงานใช้เวลาแต่ไม่รู้เท่าไหร่เดินทางอยู่นั่นแล้วทุกวันทุกวันทุกวันไปถึงที่ทำงานก็เอา หนังมีหนังสือพิมพ์ก็เอามาอ่านก่อนหรือว่าอะไรก็แล้วแต่ electrica ไปก็เยอะไปเขาก็บอกเขาไปทำงานมีอะไรให้ช่วยแฉะไอ้โน่นไอ้นี่วันๆนึงไปแต่ว่าข้าราชการก็ไปตรวจเอาได้เลยบางคนก็มีงานไอ้โน่นไอ้นี่มาทำก็ทำจริงๆเหมือนกันคนขยันมันก็มีแต่ส่วนใหญ่ๆเฉลี่ยแล้วก็มาทำไปก็เหมือนกันเราทำงานที่ไม่ต้องเร่งต้องรับอะไรเกินขอบเขตแต่เขาก็ทำไอ้โน่นไอ้นี่อะไรแล้วเขาก็หางานมาให้เติมให้ตัวเองบางคนไปนั่งถึงที่ทำงานปั๊บก็จุดบุหรี่ขึ้นมาสูบขึ้นมาจะสั่งโอเลี้ยงตีเขาเลี้ยงมากว่าจะได้ทำงานกันดูก็เลี้ยงกินไอ้โน่นไอ้นี่ กิจกรรมแซมอะไรอีกมากมายเลยเพื่อนฝูงมาก็ทักทายคุยกันนู่นนี่อะไรต่อได้อีกและเป็นเรื่องเป็นไงเมื่อคืนนี้เป็นไงโน่นนี่อีกอะไรๆเขารู้สึกว่าเขามีจิตเยอะเหลือเกินมีกิจกรรมเยอะมากมากกิจกรรมต่างๆนานาพวกนี้เยอะดูมันวุ่นไปหมดจนกระทั่งคนเดียวก็ถึงเวลาจะแทนอีกแล้วจะต้องไปกินข้าวก็ต้องตกลงกันกับเพื่อนกับฝูงอีกจะไปกินข้าวที่ไหนอะไรต่ออะไรยังไงต่างๆนานาอีกไปกว่าจะกลับมาอีกกว่าจะไปที่นี่มีเรื่องมีราวไปมีเหตุการณ์อะไรก็ได้เอามาเล่ามาคุยสู่กันฟังอีกอะไรต่ออะไรก็จะกลับมาทำงานต่อไปจะตั้งต้นงานก็จะสั่งอะไรอีกล่ะจุดบุหรี่สูบอีกแล้ว กว่าจะไปถึงเย็นยังไม่ทันอะไรก็ไอ้นั่นน่ะไอ้นี่แซงอยู่นั่นน่ะไปถึง 4 โมงครึ่งยังไม่ถึง 4 โมงครึ่งที่เตรียมตัวออกมาติดรถมาอะไรอีกล่ะหรือไม่มีจะต้องไปโน่นไปนี่ตามที่เขาเองเขาคิดว่ามันจะต้องเป็นกิจที่เขาจะต้องทำไม่ต้องไปแวะนอกจะต้องไปแวะนี่จะต้องไปไอ้โน่นไอ้นี่อะไรแล้วแต่บางคนก็เตรียมตัวด้วย 3 โมงครึ่งออกไปรับลูกส่งลูกโรงเรียนเลิกอะไรต่างๆนานาปล้นๆไปๆงานเยอะเหลือเกินเราเห็นว่าเขามีกิจกรรมเยอะเหลือเกินเขาไม่ค่อยได้ว่างแล้วเขาก็หาไอ้ความไม่ว่างนี่มาให้แก่ตัวสิ่งเหล่านั้นเป็นแก่นสารลงมาครองกองภาษารักแก่นสารความสร้างสรรค์ที่แท้จริงของเขามีไม่เท่าไหร่เลยมีแต่กาก แต่ความเปลืองเปล่ามีเนื้อความวุ่นเนื้อความวุ่นวายเนื้อของกิจกรรมอะไรก็ไม่รู้กิจกรรมเหล่านั้นไม่ได้เพื่อสาระอะไรอีกเยอะแยะเลยแซมปนอยู่ในนั้นมากเหลือเกินลองวิเคราะห์ดูดีๆไม่ใช่ลงโทษไม่ใช่แกล้งเปล่าเขาทำก็นึกว่าเขาจ่ายแรงงานทำเมนูนี้มีอยู่นี่ทั้งวันทั้งวันทั้งวันหัวคิดก็วุ่นกิจกรรมของเยอะเยอะแยะเลยจะต้องได้ความอร่อยจะต้องได้ความสวยความงามจะต้องได้ความปรุงจะต้องได้ไอ้โน่นไอ้นี่มีกิจกรรมที่จะต้องไปเดี๋ยวจะต้องไปทำวันนั้นเพื่อที่จะได้เสริมให้ลาภมันสูงขึ้นต่อไปทำที่จะเสริมให้ได้มียศสูงขึ้น จะไปทำอย่างอื่นเขาให้เขาได้สรรเสริญเยินยอเราก็เป็นกิจกรรมที่ตัวเองจะต้องทำให้แก่ชีวิตมันเป็นรถเป็นชาติมันเป็นชีวิตชีวามันสดชื่นมันเอร็ดอร่อยมันจะต้องได้กำไรน่ะทำจะต้องไปอย่างน้อยเดินไปให้เขาชมกิจกรรมที่ตัวเองจะต้องทำให้แก่ตัวแล้วมันสบายมันอร่อยมันเป็นลดโรคโลกโลกีย์รสเขามีแซมปนอยู่ในรองคุณรู้หลักการพวกนี้จะใช้แล้วคุณไปลองไปจับโดยเทียบเคียงอ่านชีวิตของมนุษย์แต่ละวันแต่ละวันคุณจะเห็นว่า iPhone นี้เปลืองเปล่าแล้วก็เป็นกากเดนผสมอยู่ในนั้นเอามากรองหาแก่นสารของกิจกรรมหรือกริยาหรือบทบาทอิริยาบถต่างๆของเขาทั้งหมดเนี่ยเราก็กรองเอาอิริยาบท จะเป็นเนื้อหาของงานที่เป็นการสร้างสรรค์มนุษย์สร้างสรรค์ให้คนเจริญทำให้คนมีจะเป็นกิจกรรมสร้างสรรค์แท้ๆสร้างวัตถุกวัตถุก็ตามเอาเข้าจริงๆไม่มากไม่มายแต่ก็กรอบๆวัตถุก่อก่อกิจกรรมอะไรที่มันจะเป็นตัวเครื่องประกอบที่จะเอาไปสร้างให้มนุษย์ดีขึ้นดีขึ้นดีขึ้นเจริญขึ้นอย่างน้อยเอามาสังเคราะห์ร่างกายเอามากินหรือว่าจะมีองค์ประกอบของเครื่องอุตสาหกรรมลงประกอบของวิชาความรู้ที่จะเอาไปเสริมสร้างสร้างสรรค์อะไรขึ้นมามันน้อยน้อยน้อยน้อยน้อยนอกนั้นมีแต่กราบจะเหยื่ออยากเหยื่ออะไรเยอะอยากดู ไม่ว่างมันวุ่นมันจึงเป็นสภาพไม่ใช่อุเบกขาไม่ใช่จิตเอกไม่ใช่จิตที่ฉลาดไม่ใช่จิตที่มีญาณรูปเหมือนเขาขยันมันไม่ใช่อุทานนะดูเหมือนเขามีญาณแต่ไม่ใช่ยานมันไม่มียานที่แท้แล้วก็มันไม่มีอุฏฐานณที่แท้มันไม่มีอุเบกขาที่จริงนี่เอามาอธิบายยกโลกมาอธิบายให้ฟังเลยแล้วมันก็จะมาเหมือนกระทำไม่ใช่ไม่เหมือนหรอกมันจะเทียบเคียงจะมาอ่านเอามาเปรียบมาวัดกับธรรมะได้เพราะจุดสุดท้ายของทำมาเนี่ยแม้จะได้ถึงขั้น เกิดญาณเกิดอุฏฐานะเกิดอุเบกขากับโลกเขาก็จะมีความรู้มีความขยันหมั่นเพียรมีความไม่วุ่นวายมีความสงบระงับมีความปลอดโปร่งราบรื่นอะไรก็แล้วแต่จิตของเขาก็จะอยากได้อย่างนั้นในเบื้องลึกของจิตแต่ว่าเขาเองเขาไม่เข้าใจเขาไม่มีปัญญาที่จะมาเข้าใจสภาพอย่างนี้เขารู้สึกว่าถ้าเขาว่าลงซะอีกเขาเกิดทุกข์และว้าเหว่มันมันลำบากแล้วมันมันไม่ไม่ชักจะไม่เข้าท่าแล้วเขาก็จะหาตัวไม่ว่างขึ้นมาใส่ก็จะต้องคิดต้องนึกต้องกระทำอะไรต่ออะไรให้มันให้มันเกิดบทบาทอะไรที่มันมันๆชอบๆที่เขามีอุปทานไว้แล้ว ในจิตใจของเขาก็จะต้องไปหาเรื่องอย่างนั้นใส่แก่ตนเขาจะไปสร้างเป็นอะไรขึ้นมาถ้ามันไปเป็นงานการที่ดีมันก็ดีไปถ้ามันไม่เป็นงานการที่ดีก็เป็นเรื่องเฟ้อๆเรื่องให้เขาเลือกแล้วเขาก็จะหาเงินใส่มันมันมีรายละเอียดที่ที่พูดไปแล้วในบางทีพวกคุณฟังฟังดูบางทีมันก็อาจจะไม่เหมือนที่อาตมาจะกำหนดอาตมาเองสัญญากำหนดลงไว้เนี่ยมันรู้สึกว่าเออมนุษย์มานานนี่มันก็ไอ้แถวนี้มันความหลงมีอุปทานตัวที่เกิดเป็นรถเป็นชาติเป็นของต้องการของตัวเองมันเยอะๆแล้วเขาก็ที่ลุงตรงนอนอยู่นี่มันไม่เฉยไม่ว่างไม่ว่างไม่เป็นอุเบกขาลงได้งั้นเรามาเรียนรู้พวกนี้เกิดยาเกิดปัญญาแล้วก็อุเบกขาลงได้ มีฐานอันสูงและฐานอันนี้ก็เป็นฐานแห่งกำลังงานฐานปฏิบัติหรือว่าฐานในความเพียรที่ได้ประโยชน์เป็นการไม่ใช่วุ่นไม่ใช่เรียกว่าวุ่นและเป็นขยันจริงๆสถานะสัมปทาถึงพร้อมเป็นอุฏฐานะจริงเป็นตัวเอกของทิฏฐธัมมิกัตถประโยชน์เป็นตัวประโยชน์ฐานแท้ของปัจจุบันทำเป็นตัวคนแรงกลของมนุษย์เพราะแรงกว่านี้จะสร้างสรรค์หรือจะบูรณะเป็นอาราธนาก็ตามหรือจะเป็นกิจกรรมที่จะทำกับมนุษย์ก็ต่างก็เป็นกัลยาณมิตรต่างๆหรือจะเรียกมันว่าเป็นอาชีพเป็นการงานของมนุษย์ผู้นี้เป็นสมาชิกตาก็เป็นอาชีพที่ดีที่สุดเป็นการงานหรือบท แรงกลที่ดีที่สุดของมนุษย์คนนี้เป็นทิฏฐธัมมิกัตถประโยชน์เป็นประโยชน์จริงๆเลยเป็นประโยชน์ที่สร้างสรรค์อยากจะสร้างโดยส่วนเอกเทศขยันโดยเอกเทศเพียนสร้างสรรค์สิ่งนั้นขึ้นมาก็เป็นสิ่งนั้นเป็นสิ่งหนึ่งใหม่เอี่ยมเกิดหรือจะเป็นการบูรณะอารักขาอาราธนาเป็นการบูรณะรักษาสิ่งที่มีอยู่แล้วและให้มันดีขึ้นหรือทรงอยู่ไม่ให้เสื่อมโทรมเป็นการรักษาสิ่งที่ดีอยู่บูรณะสิ่งที่ดีอยู่ก็เป็นการงานเป็นการขยันเป็นการเพียรที่ทำต่อจากสิ่งที่ยังไม่ใช่ของใหม่เป็นของเก่าเชื่อมโยงจากของเก่าให้ดีอยู่มันก็เป็นการงานหรือเป็นบทบาทเป็นอิริยาบถที่ดีจะมีการงานกับหมู่ คนทั่วๆไปมิตรสหายคนทั่วไปในโลกกับมิตรสหายทั้งนั้นแม้แต่สัตว์โลกก็เป็นมิตรสหายก็เป็นการเป็นไปหรือเป็นการเพียรหรือเป็นการขยันหรือเป็นการงานที่งามพร้อมดีพร้อมถูกทำเป็นกัลยาณมิตตตาเป็นความสร้างสรรค์ที่ทำให้มนุษย์เป็นอย่างนี้ขึ้นให้มนุษย์ได้อย่างที่เราได้ให้มนุษย์เป็นอย่างที่เราเป็นให้มนุษย์ได้สิ่งที่เรารู้แล้วว่าอย่างนี้แหละดีที่สุดเป็นมนุษย์ที่ประเสริฐที่สุดมันก็จะเป็นงั้นคำกริยาหรือบทบาทที่กระทำอยู่ทั้งหมดจะเรียกว่าอาชีพเป็นสัมมาเป็นสมาชิกตามีชีวิตอยู่ด้วยอาชีพโดยการงานด้วยบทบาทด้วยการดิ้นด๊อกแดชมีชีวะเป็นสัมมาอาชีวะหรือเป็นสมาชิกตาเป็นชีวิตที่มันต่อเนื่องอยู่ได้บทบาท บทบาทที่สมาชิกต่อเนื่องอยู่อย่างไม่มีอาชีวะเป็นชีวะที่ไม่มีติดมียศอาชีวะที่แท้เลยเป็นความดิ้นเป็นความเกิดแรงกนมันดิ้นรนแรกมันมีบทบาทมันมีอิริยาบถมันมีกระไรอยู่มีสิ่งนั้นอยู่อย่างเป็นประโยชน์เหลือเกินเป็นทิฏฐธัมมิกัตถประโยชน์เป็นประโยชน์แท้ๆเหลือเกินไม่เอาหลักฐานเอาอุเทนหัวข้ออะไรมาอธิบายประกอบเพื่อให้เห็นความสุขความปลายความเป็นอุเบกขาความเป็นยอดความเป็นเอกความเป็นหนึ่งความเป็นพิเศษยอดมันมีอยู่ในนี้มันมีความไม่มีอะไรติดคือกิเลสมันไม่มีมัน นอกจากกิเลสหมดอุเบกขาก็จะแปลให้ชัดต้องแปลว่าว่างจากกิเลสเฉยมากกับกิเลสกิเลสมันติดมายึดกิเลสมาแตะมันต้องไม่ได้เฉยมากในโลกนี้รู้เท่าทันกิเลสเป็นจิตที่เป็นเอกยอดจริงๆแล้วก็อยู่ในอะไรขยันอยู่ในความขยันหมั่นเพียรอยู่ในอิริยาบถที่ดินดอนแดนอยู่อย่างมีประโยชน์ถึงเวลาหยุดเวลาพักเวลาผ่อนก็พักก็ผ่อนอยู่ในตัวแล้วก็มีบทบาทที่เป็นประโยชน์มีบทบาทที่มีกรรมกิริยาที่มันเสริมสารอยู่ในโลกมีชีวิตจะเรียกว่าอาชีพก็อาชีพที่สุดยอดไม่ใช่อาชีพเป็นทะเลสาบสรรเสริญหลงเลอะเทอะอยู่ในโลกียะอะไรอาชีพทำงานเพื่ออามิสสินจ้างอะไรไม่มีสุดท้ายแม้แต่และลาภๆไม่มี ลาเพ็ญนราพรรณมิชลินใส่หน้าตาไม่มีทำเพื่อจะเป็นลาบแลกลาบลาบต่อลาภทำวันนี้ไปเพื่อจะได้อันนู้นทดแทนตอบแทนคืนมาแม้แต่อย่างละเอียดจนถึงไอ้หยางๆจนถึงละเอียดจะเป็นแรกของหยาบไปแลกเอาลาภเอายศเอาเงินเอาทองเอาเข้าเอาของแลกเอายศเอาชั้นแลกเอาแม้แต่สรรเสริญเยินยอพ่อยอชมเชยไม่หรือแม้แต่ว่าทำให้เพื่อนแรกความสุขทำงานทำการมันก็เป็นสัจธรรมเป็นบทบาทการจ่ายแรงงานการเงินอย่างนี้มันไม่ใช่สูงไม่ใช่ทุกข์มันก็เป็นบทบาทของอย่างนั้นอย่างนั้นไม่ได้เป็นแรกแม้จะสุขก็รู้อยู่บางทีก็นานแล้วเมื่อยพอสมควรจะต่อก็ต่อไม่สมควรจะต่อกับพระเมื่อยมาก ทำต่อไปกว่านี้ก็ชำรุดไปเดี๋ยวก็ลำบากก็พักพักมากไปไม่เข้าท่าแล้วเดี๋ยวเครื่องสนิมขึ้นก็ติดเครื่องเราจะมีเวลาวนเวียนอยู่ไม่พักไม่เพี้ยนหรือว่าเราพักเราเพี้ยนตามที่รู้จริงๆพระพุทธเจ้าเราไม่พักเราไม่เพี้ยนนี่แหละคือนิพพานนิพพานไม่ได้หมายความว่าพระบอกก็สงสารได้คือผู้ที่ไม่พักไม่เพี้ยนหาคำว่าเราไม่รู้จักพรรคก็รู้จักเพียรไม่ได้หมายความว่าเราพักโดยไม่รู้เพียงหรือเพียงไม่รู้พักก็ไม่ใช่เมียเรามีหัวข้อเรามีหลักฐานเรามีคำสอนคำศัพท์สุภาษิตยืนยันไม่มาขัดค้านเป็นสิ่งที่สอดคล้องเป็นสิ่งที่ขยายกันอย่างถูก จับมาขยายให้ฟังต่างๆนี้ก็เพื่อที่จะได้เห็นว่ามันสอดคล้องแล้วมันละเอียดละออลงไปถึงจิตจริงๆความเป็นจริงที่มันสูงสุดมันเป็นได้อย่างที่ว่าอย่างนี้แล้วเนี่ยอธิบายให้ฟังขึ้นไปถึงกระทั่งสุดท้ายคำว่าอุเบกขาที่จริงคำว่าอุเบกขาเนี่ยในฌานเนี่ยมันจะไปมีเอาตอนท้ายตอนแรกเราไม่ได้อุเบกขาเราเองมีวิตกวิจารมีปีติมีสุขเป็นเอกัคคตารมณ์เรายังไม่เรียกอุเบกขาปลาจะเรียกอุเบกขาต่อเมื่อถึงฌาน 3 เรียกอุเบกขาชั้น 4 เด็กชั้น 3 ถึงชั้น 4 จึงบอกเป็นจิตอุเบกขาและเป็นเอก ยอดยังมีวิตกวิจารณ์จัดยังมีปิติจัดยังไม่เรียกอุเบกขาหรอกคนต้องเบาบางวิตกวิจารณ์เข้าใจเป็นกิจกรรมหรือว่าเป็นบทบาทของจิตทั้งนั้นจะปล่อยจะวางลงก็ได้หรือแม้แต่ปิติเราจะรู้จักอารมณ์ก็ดีจะเบาจะบางจะปล่อยจะวางจะเปลืองเป็นรีโมทจะยังเป็นมนต์จิตตะหรือว่าเป็นการปล่อยออกเป็นการจางคลายออกเป็นเวลาขาออกก็ต้องทำได้จริงและการเข้าใจจิตก็คือต้องให้เพ่งก็ไปรู้คำว่าฌานเพลงก็ไม่รู้แล้วก็จะต้องทำให้ละลายออกไปได้ เกาะให้ยึดไม่ติดจึงเรียกอุทานนั้นว่าเผาเพ่งและเผาหรือทำลายหรือว่าทำให้มันเสื่อมออกให้มันจางออกไปให้ได้นี่เรียกว่าชานเฮียอธิบายถึงฌานขั้นต้นมาแล้วนะปฐมฌานก็มีสภาพที่แพงพิจารณารู้มีวิตกวิจารณ์มีวิจัยเข้าใจจนกระทั่งเข้าใจไปถึงกระทั่งปิติสุขอุเบกขาก็อธิบายและทีนี้ก็ต่อมาดูซิและเมื่อทำจิตที่ยังมีบทบาทอยู่มากมายขนาดนี้ในวงเล็บคือปฐมฌานเพราะเราจะติดก็เป็นขั้นปฐมฌานแล้วเมื่อเราทำจิตที่ยังมีบทบาทอยู่มากมายขนาดนี้ให้สงบระงับลงทำสิ่งที่ให้สงบระงับลงเราเรียกเราก็เรียกว่าได้ สมถะสูงขึ้นไปอีกฟังภาษาดีๆนะภาษามันบอกทิศทางด้วยมันมีความหมายยังไงด้วยเมื่อเราทำจิตที่มันมีบทบาทขนาดปฐมฌานมีวิตกวิจารมีปิติมีสุขเป็นเอกัคคตารมณ์ที่ยังแรงอยู่มีแรงคนที่สูงอยู่มีอิริยาบถหรือมีกรรมกิริยาที่มากอยู่ถ้าเราทำให้มันสงบระงับลงเราก็เรียกว่าเราได้สมถะสมถะเนี่ยเราได้ทับศัพท์ลงไปกับสมถะขยายความลงไปอีกก็คือได้ความสงบระงับลงนั่นแหละสงบระงับลงจากอะไรจากขณะนี้แม้แต่วิตกวิจารแม้แต่ปิตินี่เราถือว่าเป็นอุปกิเลสเราถือว่าเป็นแรงคนที่ถ้าเราจะลดลงไปอีกเราจะทำให้สงบระงับนิ่งลงไป ลงไปอีกแล้วก็ทำได้เพราะเราทำนิวรณ์ 5 ให้หายไปไม่มีนิวรณ์ 5 บทบาทของนิวรณ์ 5 เป็นอารมณ์กามเป็นกามารมณ์เป็นพยาบาทเป็นผีนะมีธาตุเป็นพุทธจักรปลูกกุจะทิ้งธาตุก็เป็นเป็นเรื่องของกิเลสใหญ่นะเราตกสมถะเนี่ยเราได้สมถะของพุทธเนี่ยเราได้ความสงบระงับลงเนี่ยไม่ได้หมายความว่าเราได้ผีนะมิทธะน่ะเป็นสมถะนะฟังดีๆทีนะครับเป็นตัวบทบาทนะเป็นตัวบทบาทที่จัดจ้านนะแข็งกระด้างทำไม่ปัญญาเสียมันเป็นคู่อาฆาตของ ไปคั่วข้าวของยานเป็นคู่อาฆาตของความรู้เป็นตัวตรงกันข้ามกับปัญญาที่มีธาตุเป็นตัวโง่ทำให้จิตเสื่อมทำให้จิตไม่ประเสริฐทำให้ตกต่ำไม่ใช่ความเจริญมีสีหน้าเข้ามาใส่ไม่ใช่สมรรถนะและห่างจากสมถะมีถี่นะมีพระเข้ามานี่เราห่างจากสมถะแล้วห่างจากความสงบระงับจากกิเลสเรากำลังมีตัวกิเลสดุลๆแท้ๆแล้วก็แก้ไขอย่างไรเขาก็เราเองถูกโซ่ตรวนตรึงเลย ยิ่งเลวจัดเข้าไปอีกเลยยิ่งไม่ได้เรื่องเข้าไปอีกเลยไม่ได้หมายความว่าเราเองเราได้นะตอนนี้จะขนาดนี้มันเข้าใจให้ฉันเข้าใจให้ดีพูดจริงมันนั่งหลับตาแล้วเขาก็บอกว่าเขาจะทำสมถะและเขาก็เข้าใจสมถะไม่ได้เข้าใจสมถะจริงๆไม่ได้จนกระทั่งเขาก็นั่งหลับตาแล้วก็หลับไปเลยหยุดไม่ได้คิดไม่ได้นึกอะไรแข็งชื่ออะไรก็ได้ไปอย่างที่เขาอธิบายกันเป็นนิโรธนี้ด้วยเขาหลงไปเป็นนิโรธสมาบัติดับจิตดับใจไปเลยนี่ตกทวงไปจนกระทั่งไปตรงนี้ต้องคิดอะไรอย่าให้มีความนึกคิดอะไรความลึกนิดนึงน้อยนึงมีอยู่ก็ยังไม่ใช่ความเจริญยังจะ หลับสนิทไม่มีนิดนึงหน่อยนึงให้ความคิดก็ไม่เหลือเรายังรู้อยู่เมื่อไหร่ตราบใดก็เป็นกา
แสดงเฉพาะช่วงต้นของไฟล์ — อ่านฉบับเต็มได้ใน Google Drive