210709 ทานอย่างไรจึงจะได้นิพพาน-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท014.txt

ยจอาตมาแน่ใจว่าอาตมาเป็นคนไม่ได้ขี้เกียจจะว่าชมตัวเองด้วยตัวเองอะไรก็ตามใจคือคิดว่าตัวเองก็ไม่ได้คืออารมณ์ของตัวเองจิตใจของตัวเอง ไม่ได้ขี้เกียจแล้วการกระทำอะไรอยู่อาตมาก็ว่าได้ทำงานมีกิจกรรมมีอะไรต่ออะไรอยู่วันต่อวันวันต่อวันวันก็ทำอยู่อย่างไม่ใช่ผู้ขี้เกียจพูดดูดายอะไรก็คิดว่าตนเองขวนขวายอยู่พอใช้วันหนึ่ง 24 ชั่วโมงก็ไม่ได้ขี้เกียจสันหลังยาวนั่งกินนอนกินเลี้ยงหุ้นไปนั่นมานี่ทำอะไรแล้วแต่แสวงเสพสุขส่วนตัวถ้าเดี๋ยวจะขอไปนั่งตากลมหน่อยนึงเดี๋ยวจะขอไปเดินยืดแข้งยืดขาหน่อยนึงเออเดี๋ยวไปบอกขอชมวิวหน่อยนึงไอ้นี่ยังเรียกว่ายังยกตัวอย่างง่ายๆนะหรือไม่ก็ออกไปขอเดี๋ยวไปเทศบาลสุขซะหน่อยนึงหรือไม่ก็ขอไปหวดจิ๋วสักหน่อย Facebook ในช่องนั้นเช้านี้ที่ตัวเองเรายึดถือว่ามันควรจะเป็นความสุขของเราอาตมาก็ไม่ได้มีอะไรแล้วแล้วก็ไม่ได้ทำวันต่อวันวันต่อวันก็หลายปีแล้วแล้วก็ไม่รู้สึกเดือดร้อนอะไรจริงๆก็รู้สึกว่าเป็นปกติแล้วก็ดีแล้วก็คิดว่าตัวเองมันดีขึ้นเจตนาพูดยกตัวอย่างตัวเองขึ้นมานี่ก็บางคนก็ว่ายกยอตัวเองแต่ที่จริงนั้นอาตมาจะถ่ายทอดจะถ่ายทอดจิตจะถ่ายทอดสิ่งที่เป็นสิ่งที่มีสิ่งที่มันเกิดแล้วเป็นแล้วนี่ออกมาสู่คุณฟังอาตมาไม่ต้องการที่จะไปอ่านหนังสือไปท่องจำไปเอาความ ทำใครมาพูดแม้แต่ของพระพุทธเจ้าเฉยๆเอาคำว่าความของพระพุทธเจ้ามาเปิดเฉยๆใครก็พูดได้ใครก็อ่านได้ตำรามีก็เยอะของพระพุทธเจ้าคัดเอาไว้มีมากมายมันไม่ยากไม่ต้องอาศัยคนอย่างอาตมาอ่านคนอ่านหนังสือเก่งแต่อาตมามีเยอะอ่านให้ฟังให้คุณฟังได้ไม่จำเป็นจะต้องมาฟังอาตมาเอามาอ่านให้ฟังแต่อาตมามีอะไรที่คนอื่นเขามีไม่ได้อย่างอาตมาอาตมาว่าอาตมามีอย่างนี้ก็เอาอันนี้เอาอย่างนี้ออกมาเปิดออกมาไขออกมาอ้างอิงออกมาจะทำให้ให้รู้กันให้เห็นกันให้เข้าใจกันให้ได้เท่าที่อาตมาเองบริสุทธิ์ใจและอาตมาเองมีอาตมาเองจะบอกว่าปวดอาตมาก็ยอมรับว่าใครจะว่าอาตมาอวด คำว่าอวดหรือคำว่าแสดงก็คือแสดงออกแต่ด้วยใจของอาตมาอาตมารู้ว่าอาตมาต้องการถ้าอวดออกไปแล้วว่าคนจะได้มาชมเชยจะได้มายกย่องและวัวออกไปแล้วมันสุขใจดีเหลือเกินแหมมันเด็ดขาดเลยอร่อยรื่นเริงบันเทิงจิตก็รู้ว่าอาตมารู้ว่าอาตมาไม่ได้มีอารมณ์อย่างนั้นหรือหัวออกไปแล้วเขาจะให้ลาภให้ยศอะไรหรือไม่อาตมาก็เข้าใจว่ามันไม่เกี่ยวหรอกเสี่ยงต่อคนหมั่นไส้ด้วยซ้ำไปจะมาให้ล่าสุดอะไรกันน่ะแต่ว่าอาตมาพูดออกมาเพื่อควักออกมาพูดหยิบออกมาชี้ออกมาฉีกให้เห็นเพื่อที่จะยืนยันยืนหยัดว่ามันเป็นสิ่งหนึ่งที่มันไม่มีตัวตนมันเป็นสิ่งที่ รู้ได้ยากสำหรับของแต่ละบุคคลก็มีรู้ได้ของตนเท่านั้นแต่ก็พอจะเทียบเคียงหรือว่าสื่อสื่อทอดออกมาเป็นภาษาออกมาเป็นกิริยาออกมาเป็นสิ่งอะไรที่จะพอเป็นสมมติสัจจะให้เราพอเข้าใจได้อาตมามีปัญญาอย่างไรที่จะใช้ภาษาใช้ปฏิภาณที่จะทำให้เห็นได้ให้เข้าใจชัดได้อาตมาก็พยายามเท่านั้นเองเพราะอาตมารู้ความหมายอยู่อย่างนี้อาตมาจึงยืนยันว่าอาตมาไม่ได้ไปตรวจโรคพวกแกอะไรหรอกเพียงแต่เพียงว่าจะสื่อออกมาให้เข้าใจเพราะงั้นจิตอย่างนี้อาตมาจึงอยากให้พวกคุณเนี่ยได้มาเป็นเพราะอาตมาเห็นว่ามันยิ่งกว่าลาภอันประเสริฐที่คนเราเห็นว่าได้รับได้ลาภอะไร ถ้าได้อันนี้เราอาจจะมาว่ามันแหมมันมีค่าแล้วมันเป็นสิ่งที่มันไม่เหมือนได้เงินได้ทองได้เข้าได้ของได้อะไรต่ออะไรอย่างลูกโลกแต่มันเป็นสิ่งที่ได้แล้วมันหยุดอยู่มันก็เบาสบายง่ายอยู่แม้มันจะทำงานมันก็ไม่หนักอะไรมันหนักกายแต่มันไม่ได้หนักใจอาตมาทำงานทุกวันนี้ไม่ได้หนักใจไม่หนักใจอาตมาเรื่องใจอาตมาไม่ยอมหนักเพราะว่าใจเขาอาตมาเรื่องอะไรจะมาหนักใจมันไม่มีตัวไม่มีตนมันอนัตตาเออเวทนาก็นัดต่อไปอาตมาก็นัดตาสัญญาก่อนหน้าตาสังขารก็อนัตตาวิญญาณก็อนัตตาสัพเพธัมมาอนัตตาติอาตมาไม่มีปัญหาหรอกแล้วอาตมาก็ไม่ใช่ว่าท่องได้ ท่องได้ว่ามีเวทนาอนัตตาสัญญาอนัตตาสังขาราอนัตตตาวิญญาณังอนัตตาสัพเพธัมมาอนัตตาติท่องได้เท่านั้นพูดอย่างนี้บางคนไม่รู้เรื่องของภาษาบาลีก็เลยอาจจะไม่ชินต่อภาษาพระมันก็เลยจะงงหมายความว่าเขาบอกว่าเวทนาคือความรู้สึกอย่างหนึ่งของจิตจิตมันแบ่งออกเป็น 4 ขันเวทนาอย่างหนึ่งสัญญาอย่างหนึ่งสังขารอย่างหนึ่งวิญญาณอย่างหนึ่งสี่พันทั้ง 4 อย่างนี่มันมีแต่มันก็ไม่มีมันมีสภาพแต่มันไม่มีตัวมันไม่เป็นตัวเป็นตนรู้ได้ยากมันก็เลยยากมันจึงลำบากในการที่จะมาหยิบยื่นในการรู้ใครรู้ก็รู้อาตมารู้อาตมาเข้าใจ เห็นอย่างนั้นจริงๆไม่ใช่ปากพูดเพราะมันสบายมันไม่มีตัวตนมันไม่มีอะไรเพราะฉะนั้นอาตมาจะไม่ทำให้มันหนักอาตมาไม่โง่ที่จะทำให้จิตไอ้สิ่งไม่มีตัวตนแท้ๆมอบให้มันหนักไม่หนักมันทำไมรูปอาตมาอาตมายังไม่หนักเลยแล้วเรื่องอะไรกันน่ะทำไมจะไปหนักไม่หนักแล้วไม่โง่ไม่ต้องมาหนักใจเสียใจไว้ใจแบ่งใจอะไรที่อาตมาเคยใช้ภาษาเนี่ยไม่เอาอ่ะโง่ตายเลยไม่ต้องมานั่งเมาใจเสียใจหนักใจปวดใจเจ็บใจเคืองใจอับใจอึดใจก็โง่ใจของเรานั่นแหละไม่มีอะไรมันโง่ไปเองมันก็ไม่หนักเพราะทำงานอยู่ทุกวันนี้ก็ทำเมื่อยจริงๆก็พักไม่เมื่อยเราก็พัก อยากให้เป็นประโยชน์อะไรได้อยู่กับทำไปเพราะการที่ทำอยู่นี่จึงเป็นการเต็มใจเสมอๆเต็มใจทำแล้วก็พยายามสืบทอดพยายามที่จะหาวิธีการชาญฉลาดเท่าไหร่อาตมาก็พยายามใช้ที่สุดที่จะฉลาดให้พวกคุณได้รับประโยชน์มากที่สุดแต่สำหรับวันนี้ก็จะสืบทอดในเรื่องของสิ่งที่จะไปเพื่อปรมัตถ์อีกคือว่ากันถึงนิพพานเลยล่ะหาเรื่องทานอย่างไรถึงจะได้นิพพานจะทานอย่างไรคำว่าทานเนี่ยทานทำทานอย่างไรจึงจะได้นิพพานอาตมาก็ตั้งใจว่าจะคลี่เป็นปลอบๆชั้นๆไปให้ดูแล้วว่าคำว่าทานมันหมายความว่าอย่างนี้แล้วก็มันจะหมายความ กระทั่งมันจะเป็นยังไงมันถึงจะรู้ว่ามันไม่มันทานเป็นนิพพานจริงๆตัดรอบไปถึงขั้นไหนแล้วคนเราทำทานอย่างนิพพานแล้วมันจะไปเหลืออะไรเอาตั้งแต่ต้นๆคำว่าทานทำความหมายคำนี้ซะก่อนทานังภาษาบาลีหรือฐานะเนี่ยมันหมายความว่าให้มีภาษาง่ายๆให้หมายความว่าของคู่นี้แล้วก็จ่ายไปให้พรุ่งนี้จะติดมันไม่บริสุทธิ์ในคนเราเนี่ยมันก็ไม่ให้มันให้อะไรมันไม่ให้มันก็ให้อย่างโกงเช่นอาตมาให้เงินคุณไป 10 บาท แล้วอาตมาก็อยากได้ทองคำคนที่ 3 กิโลกรัมถ้าจะมาให้ไป 10 บาทแล้วคุณก็เอาทองคำให้อาตมามาคุณก็กลับคุณจะบอกว่าไม่ให้ก็ได้แต่ทองคำของคุณมันวนเวียนมาหาอาตมาก็แล้วกันอาตมาให้คุณไป 10 บาทนี้อาตมาให้นะส่วนอันนั้นมันจะวนเวียนมันจะมาในรูปร่างไหนก็ตามแต่มันกลับมาถึงที่อาตมาเนี่ยได้ทองคำอีก 3 กิโลถ้าอย่างนี้แล้วอาตมาดีใจชื่นใจแล้วต้องการจะให้เป็นอย่างนี้นี่เป็นความรู้สึกของมนุษยชนที่ยังมีกิเลสจะได้ธรรมดาและเขาก็นึกว่าเขาให้ทั้งนั้นน่ะใช่ไหมคุณไปให้เงินคนขึ้นมาก็บอกว่าเออเอาข้าวมาสิให้เงินไป เดี๋ยวนี้มันเท่าไหร่ไม่รู้ถังนึงข้าวอาจารย์ไป 70 บาทพอค่าตัวไม่เต็มถังหน่อยก็บอกอ้าวทำไมไม่เต็มถังละ 70 ก็หายไปตั้ง 70 บาทใช่ไหมคือไม่ได้ให้เขาหรอกนะแต่คุณให้นะคุณให้สตางค์ไป 70 บาทแต่คุณจะไอ้ข้าวน่ะจะต้องคุณจะต้องหอบมาเนี่ยอย่างน้อยก็ต้องเต็มถังนะถ้าไม่เต็มถังแล้วคุณก็ลองแต่ถ้าขืนก็เปลืองเกินถังนะแพ้มาอีก 3 ลิตรเขาก็ยิ้มไม่ว่าอะไรไม่ว่าคุณให้เขาไป 70 แล้วก็ให้มาถังนึงแล้วแถมมาอีก 3 อาทิตย์กูไม่ว่าอะไร การได้ให้อย่างนี้เป็นธรรมดาปุถุชนและมันไม่ได้ให้แต่มันก็ให้ฟังดีๆนะเนี่ยอาตมาจะอธิบายตั้งแต่เรื่องโต้นตื่นเหมือนกับไม่ต้องอธิบายแต่อาตมาต้องอธิบายถ้าพูดกันแล้วเหมือนไม่ต้องอธิบายจากอาตมาจะอธิบายล่ะทีนี้การให้อย่างนี้เป็นลักษณะตายเลยเป็นลักษณะของปุถุชนที่มีกิเลสนี่ตรงตรงให้เป็นภาพรับขึ้นมาปั๊บทันทีทันใดตอบแทนทันใดเขาเรียกวันแรกเปลี่ยนหรือซื้อขายแลกเปลี่ยนซื้อขายทีนี้การให้อย่างนี้มนุษย์เรารู้แล้วว่ามันเป็นเรื่องไม่ใช่ความเสียสละไม่ใช่เรื่องดีไม่ใช่เรื่องบุญไม่ใช่เรื่องคุณค่าก็เป็นเรื่องแรกเตือนและธรรมดาดีไม่ดีแลกเปลี่ยนหากำไรเรื่อยๆด้วยและเจตนาของคนจะ ย้ายกำไรไปเรื่อยๆเสมอจะต้องได้เกินค่าที่แลกเปลี่ยนที่ตัวเองได้มาการให้ในโลกนี้อยู่ด้วยปุถุชนอย่างนี้จึงเป็นไปเพื่อหากำไรหรือเป็นไปเพื่อเอาเปรียบเสมือนทีนี้คนที่มีปัญญาคนที่จิตใจมีธรรมะสูงขึ้นก็เป็นผู้ที่กล้าที่จะให้ให้ไปโดยที่เรียกว่าเขาเอาอะไรตอบแทนมาให้คืนมามีค่ามากไม่มีค่าน้อยกว่าที่ราคาของที่เราให้ไปก็ไม่ว่าอะไรไม่ต่อว่าเอาให้ไป 70 บาท ถ้ามันควรจะแลกเปลี่ยนด้วยอัตราโลกครั้งหนึ่งก็ให้มาครึ่งถังก็เฉยๆไม่ว่าอะไรใจก็ไม่นึกคิดหวงแหนไม่ว่าไม่นึกว่าเสียเปรียบทุกครั้งก็ขึ้นทางคนนี้ก็เรียกว่ามีธรรมะหรือแม้เขาจะตัวไม่เต็มเท่าไหร่ก็เฉยๆมีธรรมะสามารถจะกล้าเสียได้ส่วนที่เขากล้าเสียได้นี่แหละเป็นเรื่องของน้ำใจเป็นเรื่องของความไม่ถือสาไม่เปรียบเทียบไม่ยึดไม่ยึดมากกว่าน้อยกว่าไม่ยึดดีไม่ยึดชั่วไม่ยึดได้เปรียบเสียเปรียบฟังดีๆ ลักษณะชักมีมีมีมีมีมีจิตใจขึ้นมาประกอบเพราะฉะนั้นการให้ของผู้ใดถ้าบอกว่าให้ถ้าเข้าใจว่าคือการให้นี่คือเราไม่เอานะไม่แลกไม่เปลี่ยนไม่ใช่ซื้อขายไม่ใช่แลกเปลี่ยนไม่ใช่ว่าสิ่งนี้เอาไปแล้วสิ่งเหล่านั้นก็ค่อยจะวนไปเจอแล้วค่อยกลับมาหาเราเอาเมื่อชาติหน้าฟังณตอนนี้ฉันจะเป็นชาติหน้าเพราะการทำบุญหรือการทำทานหรือการให้เอาไว้เดี๋ยวนี้เพื่อชาติหน้าเราจะได้มาถามว่าให้หรือไม่ไม่ได้ให้จริงไม่ได้ให้หรอกนะทุก คุณไปทำทานทุกวันนี้แปลกันตรงๆว่าทานแปลว่าให้คุณได้ให้หรือคุณจะเอาชาติหน้าใช่ไหมใช่ไหมนั่งอยู่เนี่ยจะเอาชาติหน้ากี่คนคิดว่าเราไปทำบุญทำทานอะไรไว้เนี่ยจะหวังเอาชาติหน้ากี่คนคนนั้นยังหวังเอาอยู่ยังไม่ได้ทำทานหรอกนะฝากออมสินไว้ชาติหน้าเบิกแต่ตกดอกนะควรนะเจ้าควรตกดอกเจ้าคนดินดอกเยอะแยะเออแต่คนมีดอกเยอะแยะชาติหน้าแล้วก็อย่าให้น้อยกว่าเก่านะต้องมากกว่าที่เราลงทุนไปชาตินี้นะแบบนี้ราคะหรือจิตโลภะยังอยู่เต็มรูปและแน่นอนคนนี้ไม่มีนิพพาน เห็นรูปปลาพระจิตหล่อพระปิดไหมชัดๆเลยฟังดีๆนะจึงไม่มีตัวตนแต่จิตมันเป็นจริงคือผู้ใดมีลักษณะอย่างนี้และมีความเกิดอาการต้องการหวังสร้างไว้อย่างนี้เป็นจริงเป็นจริงเจ็บผู้ใดเป็นเป็นจริงนะอย่ามานั่งแกล้งกลบเกลื่อนพูดไม่ได้นะพูดก็อย่างนึงแต่ใจเราเป็นอย่างนึงก็พูดได้แต่ถ้าเราเป็นอย่างนี้จริงนั่นแหละจับตัวจริงตัวที่เป็นจิตก็เป็นอย่างนี้ให้ได้จากจิตที่เป็นอาการอย่างนี้ให้ได้เราต้องไปนึกคิดเราต้องไปสร้างสรรค์เราต้องไปก่อเอาไว้อย่างนี้หรือเปล่าถ้าเราไปกรอกก่อไว้อย่างนี้ถ้าคุณไม่ได้ทาน ไม่ได้ทำทานไม่ได้ทำทานเพราะถ้าไปหวังกันทุกวันนี้อธิบายบอกว่าศาสนาพระพุทธเจ้าสอนว่ามาทำบุญไว้ชาติหน้าจะได้อย่างนั้นอย่างนี้มีอันนู้นอันนี้มันไม่ใช่ลักษณะของนิพพานหรอกเป็นลักษณะของทำทานได้ยังมีอัตราทีนี้ก็ขยายอีกแล้วล่ะแล้วถ้าเผื่อว่าเราทำชาตินี้ไว้เราหวังไว้เนี่ยแล้วชาติหน้าแล้วค่อยเราค่อยมารับเราไม่ปล่อยหรอกเราไม่ผ่านเราไม่อั้นอาหารน่ะเราต้องการของเราอ่ะจะได้ไหมจะได้คืนไหมเออเอาปัญหานี้เข้ามาไล่ละเอียดอีกที สัจจะคือคำว่าความจริงเมื่อสัจจะมันหมายความว่าความจริงสิ่งนี้เป็นสิ่งที่บริสุทธิ์ของเราเองออกไปเราไม่ได้เอาสิ่งนี้มาคืนเราไม่ได้เอาเสพสิ่งนี้เราไม่ได้ทำลายสิ่งนี้เพื่อตัวเราเองเลยเราเอาออกไว้ให้ใครก็ตามทิ้งไว้ในโลกนี้กองไว้ข้างต้นไม้ก็ได้ไม่จำเป็นจะต้องไปให้คนนี้คนนี้คนนี้ก็ได้มันก็คือสัจจะของของเรานั่นเองเนี่ยอธิบายแบบอัตตานะไปพร้อมของเรายิ่งเราเอามาให้ไปเหมือนกับเราบอกว่าฝากไว้ก่อนนะให้ในเมื่อก็ฝากก่อนนะเป็นแต่เพียงพอแต่ใจเราไม่ได้ให้แล้วนะเรายังจำของเราไว้ มันก็เป็นของเราจริงหวงแหนอยู่นั่นแหละเป็นแต่เพียงฝากไว้ฝากไว้เป็นแต่เพียงฝากไว้ก็ถือว่าเรานั้นเราจะต้องเอาคืนใจเรานะมันเอาคืนแต่ถ้าคนนี้เป็นเจ้าหนี้แล้วคนนี้บอกว่าเลิกไม่เอาอโหสิกรรมกรรมนี้เป็นเลิกกันไม่ต้องเกี่ยวข้องกันอีกคุณจะให้แทนไม่ให้แทนเลิกไม่ต้องเกี่ยวใจนั้นก็วางศูนย์แต่ถ้าใจคนที่บอกว่าไม่นะมันก็คือใจนั่นแหละเป็นจริงถึงแม้ว่าปากคนนี้จะพูดบอกว่าให้แต่ใจคนนี้ไม่ใจคนนี้มันก็ยังไม่ให้อยู่นั่นแหละปากจะบอกว่าให้ร้อยให้พันให้หมื่นห้าแสนให้ยังไงก็ตาม แต่ใจมันยังไม่ให้จริงมันยังหวงแหนยังจดจำเป็นของค่าของค่าของค่าของค่าของข้ามันก็ของข้าอยู่วันยังค่ำดีไม่ดีที่เราเองไม่ได้ให้เขาด้วยซ้ำไปไปตู่เอาไอ้นี่มันของเราแต่ชาติก่อนนี่หว่าไอ้นี่มันของของเรานี่ไปโกงเอาดีๆมันก็ผูกไปใหญ่เลยยิ่งขี้โกงยิ่งทุจริตซ้อนซ้ำแล้วก็จะไปเอาให้ได้ทีนี้ของมันไม่ใช่ของของเราจะไปเอาของของเขาตอนนี้เราก่อเวรมากล่ะต้องแย่งชิงต้องพยายามที่จะใช้กำลังอธิบายไปก็จะยาวยืดทีนี้ก็เกิดการต่อสู้เพื่อที่จะแย่งชิงกับของคนอื่นเข้ามาเพราะใจมันไปแล้วนี่ใจมันเอากัน มันควรจะเป็นของข้าเห็นแหวนเพชรแต่อยู่นิ้วมือของเขาของเขาจริงๆนะไม่ใช่ของเราเห็นแหวนเพชรอยู่ในมือของเขาแหมข้ามันควรเป็นของข้าควรเป็นของเราถ้าใจมันเป็นจริงแล้วมันก็ติดอยู่นี่แหละมันไม่ไปไหนหรอกเขาห่างตาไปตั้งนานไกลที่ไหนแล้วมันก็ยิ่งเจอพับตามนี้มันควรเป็นของข้าข้าจำได้แล้วไม่อยู่นี่ถ้ามันอยากได้อะไรก็อยู่ที่ไหนเขาพักที่ไหนทำยังไงจะได้ถ้ามีสตางค์ก็จะซื้อถ้าไม่มีสตางค์ก็จะทำวิธีไหนหนักเข้าแต่ความโลภนั่นมันแรงก็บอกแอบขโมยได้ไหมนี่หาทางให้คนอื่นก็เอามาให้เราได้ไหมหาวิธีนั้นวิธีนี้มันก็ไปถึงโน่นมีลักษณะจิตเป็นจริงอาตมาเหล้าอย่างนี้เหมือนเรื่องเบาๆ มันเรื่องไม่มีสาระแต่นี่แหละคือสาระของจิตเป็นบทบาทของจิตที่มันจะเป็นจริงเชื่อมโยงกันอยู่อย่างนี้ไม่มีขาด 0 แล้วก็วุ่นวายอยู่อย่างนี้เพราะฉะนั้นถ้าเผื่อว่าผู้ใดเข้าใจเข้าใจเรื่องของจิตจึงเป็นจริงมีจริงมีลักษณะอย่างนั้นแล้วก็ต้องพยายามปรับปรุงเปลี่ยนอย่าไปหอบไปหวงอย่าไปยึดไปคิดว่าเป็นของของเราเราสามารถที่จะเป็นผู้สร้างสรรค์ทำทำผลิตมีฝีมือมีกำลังแรงกำลังปัญญากำลังสมองมีทุนรอนอะไรที่จะเอามาผลิตของเราเนี่ยที่มันเป็นสิทธิของเราเอามาก่อมาสร้างมาพยายามทำขึ้นทำทำขึ้นให้ได้มาก เมื่อทำแล้วมันก็เป็นสิทธิ์ที่ของเราใครจะมาแย่งเอาไปใครจะมาขอเอาไปจะมีอะไรอะไรมันไม่มีปัญหามันวนเวียนอยู่ในนี้ถ้าบอกว่าผิดมันอยู่ที่เราแม้เราจะไม่จำว่าเป็นของของเราเราก็เป็นสิทธิไม่ต้องจำอ่ะแล้วก็แจกจ่ายให้เขาไว้ให้เขาไว้ให้เขาไว้ให้มากๆมากๆมากๆเราก็เป็นผู้ได้ชื่อว่าเราเป็นเจ้าของหรือเป็นเจ้าหนี้แล้วเราเป็นเจ้าหนี้ที่อโหสิหรือเป็นเจ้าหนี้ที่จะปลดปล่อยไม่ยึดถือว่าเป็นเจ้าของถ้าพูดอย่างนี้เราเรียกว่าพูดกำไรสุดตัวพร้อมที่จะให้เสมอพร้อมที่จะทานเสมออย่างนี้นี่เป็น มีจิตใจอย่างนี้ทำได้อย่างนี้และเป็นตัวสำเร็จเรียนประมาณเน้นซะก่อนขอเน้นตัวคำว่าทานให้มันใจว่างใจหลุดใจนิพพานแล้วก็อยู่ในโลกให้มีอาการของจิตอย่างนี้ให้แม้แต่ของที่เราแสนหวงที่แสนรักที่สุดเริ่มต้นที่นี้ให้การให้ตั้งแต่วัตถุอาทิตย์นี้ให้มีอยู่ 3 ระดับ 1 ให้ที่เรียกว่าวัตถุทาน 2 ให้ที่เรียกว่าอภัยทาน 3 ให้ที่เรียกว่าธรรมชาติมี 3 ทางเริ่มต้นวัตถุทานทีนี้วัตถุสุดท้ายในการ ในโลกนี้ก็มีสองกันหลายระดับให้วัตถุคนสอนวัตถุทานให้แล้วไม่ได้ให้ให้แล้วแถมเป็นหนี้เช่นสอนว่าหากคุณมีเงินเอาไปทำทานคุณมีค่าเอาไปให้พระกินคุณมีของเอาไปแจกให้คนอื่นเป็นทานก่อนทานและคุณก็อธิษฐานคือขออธิษฐานก็แปลว่าขอซะด้วยนะอธิษฐานเอาไว้นะอาจจะไปทำทานเงินก็วันนี้มีพอทำได้ 10 บาทว่างั้นนะวัตถุทาน 10 บาทนี่ก็เอาไปทำทานแล้วผู้สอนก็สอนว่าอธิษฐานเอาคุณก็อธิษฐาน 10 บาทรวยขอให้ได้พันนึงแสนนึง ปรารถนาไว้เน่าเลยติดติดมั่นยึดมั่นไว้เลยขอให้รวยได้พันนึงแสนนึงขอให้ 10 บาทนี่แลกมาเด้อเจ้าของคุณเสร็จแล้วคุณก็ทานนี่คือการสอนวัตถุทานของคนระดับ 1 ของอาจารย์ของครูหรือของผู้แนะระดับหนึ่งสอนกันอย่างนี้จริงๆมีไหมมีใครทุกคนในที่นี้ที่นั่งอยู่ก็คงจะได้ยินว่ามีแน่ๆเลยการสอนอย่างนี้อาตมาอธิบายมาแต่ต้นแล้วได้สอนทานจริงไหมไม่ได้สอนผ่านจริงไหมได้สอนทำทานจริงไหมไม่ได้สอนทำทานเลย สอนให้สร้างโลภมูลจิตใส่จิตเอาไว้อย่างเจ๋งๆการสอนอย่างนี้นอกจากไม่ได้อานิสงส์แล้วได้บาปใส่ตัวฟังดีๆนะฟังธรรมะฟังชัดๆอาตมาพยายามที่จะพูดง่ายๆละเอียดขยายของลึกให้เป็นของขึ้นหงายของที่คว่ำเป็นของหายเลยให้เห็นชัดๆเพราะการทำทานอย่างนี้ไม่ได้อะไรมายิ่งทานไปแล้วนี่คุณให้ไปเลย 10 บาทท่านเอาพระทองคำไม่คุณองค์หนึ่งแบบนี้คุณเป็นหนี้ไว้แล้วก็มีอย่างมีอะไรพระทองคำองค์นึง 10 บาทมีที่ไหนในโลกเอาไม่ใช่พระก็ตามเป็นของอื่นคุณให้ทำทานเดี๋ยวนี้ให้แต่นี้ไป คนนั้นก็เลยเอาของอื่นให้มาราคาเกินกว่าราคาที่คุณได้ถ้าเกินกว่าราคาที่คุณให้เขาคุณไม่ได้ทานไม่ได้ให้แต่อย่างนั้นล่ะเราไม่เรียกทานแล้วเมื่อกี้เราอธิบายแล้วเราถือว่าซื้อขายหรือแลกเปลี่ยนหรือเดี๋ยวนี้เขาจะใช้คำว่าเช่าคำว่าสัมมนาคุณคำว่าทำบุญอะไรก็ตามแต่ละเดี๋ยวนี้หมายความว่าหมูไปไก่มาของแรกของแรกราบแรกๆไอ้อย่างนี้อธิบายเมื่อกี้นี้แล้วแต่ต้นเพราะฉะนั้นได้อย่างนี้ยิ่งไม่ใช่ทานทีนี้การสอนทางแม้ว่าสุดท้ายแล้วก็สอนกันแบบนี้อยู่ที่ให้แล้วก็ให้อธิษฐานขออย่างโน้นอย่างนี้จะเอาบ้านเอาชื่อช่องจะเอาเรือนเอาชานจะเอาทรัพย์สมบัติมหาศาลท่วมท้นคนนี้ไม่ได้อานิสงส์นอกจากไม่ได้อานิสงส์แล้วยังแถมได้โลภมูลนิธิใส่จิตเอาไว้มาก เท่าที่คนนั้นขอเกินกว่าอัตราของที่ตัวให้ฟังชัดๆแล้วนี่บอกอัตราส่วนบอกอะไรเห็นชัดแล้วคุณบอกว่าคุณหารได้เลยคุณจะได้บาปมาเท่านั้นแหละราคาหรือค่ามันเท่านั้นถ้าคุณขอผ่านคุณทำบุญ 10 บาทสาธุขอให้ได้ทันนะเนี่ยสิ่งนี้ราคาพันคนก็ได้มีเอาไว้อีก 990 บาทแล้วคุณขอคืนหมายถึง 99 เขาเอามาติดตั้งพันหักแล้วเหลือ 990 ที่คุณเป็นหนี้รอพระบูชา 990 ใส่กระป๋องเป๊ะลงไปเลยใส่กระป๋องเป๊ะลงไปเลยว่าต้องได้นี่ ทำบุญไว้แล้วทำไมมันไม่คืนมาตามที่เราขอทำไมมันไม่มายิ่งแน่นอนที่สุดเลยอัตตานั้นยังเหลือเชื้ออยู่อัตตานั้นเป็นของโลกมากอัตรานั้นเป็นความขี้โลกยิ่งมีจิตยิ่งกว่านี้ฟังดีๆน่าจะมาจะอธิบายและเรียกเล็กน้อยและเรียกหน่อยนึงยิ่งมีขอไว้พันแล้วมีใจเผื่อไว้ถ้ามันแถมมาเป็นหมื่นด้วยแหมยิ่งชื่นใจใหญ่เลยฟังนะคือทำบุญเสร็จก็ยังไม่พอขออภัยยังไม่พอยังมีตัวอื่นอีกตัวนึงด้วยอย่าว่าแต่ขอไว้ 1,000 บาทเยี่ยมเลยชื่นใจใหญ่ยิ่งพอใจใหญ่คิดดูซิว่าแนวของจิตหรือสภาพของจิตจริงเนี่ย เงินยูโรเท่ากับ 10 เติมเข้าไปอีกไหมมันมีเติมเข้าไปในมูลนิธิเสริมอยู่ในนั้นเลยฟังดีๆอาตมาอธิบายตัวภาษาแปลว่าคุณพยายามเทียบเคียงก็หาความเป็นจริงของจิตอาการของจิตของคุณเคยเป็นอย่างนี้มีอย่างนี้มาแล้วใช่ไหมถ้าใช่ฟังดีๆเออทีหลังอย่าทำทีหลังอย่าทำมันเป็นปลาตะถานะไม่ใช่อธิปฐานะจิตตกร่วงฐานของเราต่ำกว่าเก่าพระอาทิตย์ฐานหมายความว่าต้องทำฐานให้ยิ่งให้สูงขึ้นทำให้จิตของเรานั่นแหละจิตของเรามีฐานะนี้จิตของเรามีฐานนี้ต้องเสริมฐานรากฐานของจิตที่สูงขึ้นเพราะฉะนั้นอย่าให้กิเลสมูลเข้าไป ไม่ว่าโลภะโทสะโมหะเราไม่ให้มันเข้าไปมันกะจะให้ทานต้องทาให้บริสุทธิ์ให้ให้ไปแล้วถ้าเราทำทาน 10 บาทหรือทำทาน 100 บาทไม่อยากได้อะไรคืนมาถ้ามันได้คืนมาถ้าคุณทานร้อยนึงแล้วก็มีคนเอาของคืนมาให้คุณก็พอดีชื่นใจเหมือนกันแหละได้ของที่ตอบแทนมาแต่ของนั้นราคาไม่ถึง 100 บาทสมมุติว่าของนั้นราคา 50 บาทคุณให้เขาไปร้อยนึงขออนุญาตตอบแทนคืนมา 5 สิทธิ์ก็ยังเป็นอยู่ 5 10 ยังเป็นทานอยู่ 50 ฟังดีๆนะจะมาอธิบายรายละเอียดคำว่าฐานิอธิบาย ฉะนั้นคุณให้ทานไปตัวนี้เอามาทำเลยหายไป 100 นึงสาธุขอให้ได้อันนั้นมาแล้วของที่เราขอเป็นนามธรรมนะตอนนี้ไม่ใช่ของตอบแทนเราอยากได้ของนี่คืนมาแต่ของราคาต่ำกว่าร้อยขอให้สมมุติราคา 50 หรือ 40 แม้คุณขออย่างนี้คุณก็ยังไม่ขาดทุนคุณก็ยังเป็นทานอยู่ในส่วนเหลือคุณขอของราคา 40 คุณก็ยังเหลือของยังเหลือทานอยู่เนี่ยให้ไปร้อยจริงๆแต่ได้ทำทาน 60 แพ็คที่ตอนนี้ผมไปขอเอาสัก 40 ปีนี้ยิ่งคุณขอมากกว่านี้ทีนี้ต่อไปอีกเอาอาหารมาถวายพระขอเอาไปถวายพ่อแม่ให้หมดอย่าเอาไว้นะท่านไม่ได้นะ เอามาถวายพ่อแม่ไม่ได้เอาให้พระกินหรอกต้องการท่านเป็นบุรุษไปรษณีย์เท่านั้นแหละฟังต่อต้องการท่านเป็นบุรุษไปรษณีย์เท่านั้นแหละที่จริงฉันขอให้ส่งมาให้พ่อแม่ที่ตายไปนั่นหามาถึงก็กินพระฉันตุ้ยเสร็จแล้วอ้าวโยมตรวจน้ำไปให้พ่อแม่พระก็ว่าไงสอนจังเลยว่าง่ายพระนี่เอาไปให้พ่อแม่ไปส่งไปพญาเต่าดีกว่าหาว่าตรวจน้ำส่งเลยนึกถึงแต่พ่อแม่เอ๊ยวันนี้ถวายปลาทูอย่างดีเลยนะเจ้าเนื้อเจ้าเนื้อเดียวนี่เขาว่าแข็งในตึก 5 บาทและตัวนึงตั้ง 5 บาท 10 บาทปลาทูเจ้าเนื้อเจ้าเนื้อหน่อยแต่ทอดมายังดีเลยน้ำพริกใส่แมงดาหน่อยๆมาเลยนะมีผักมี รากมาอย่างดีพระฉันเสร็จแล้วเรียบร้อยส่งไปให้พ่อให้แม่ที่ตายไปแล้วขอคืนหมดแหมที่จริงก็น่าจะเก็บก้างที่พระท่านก็ทิ้งๆไว้ที่นั่นด้วยนะมันน่าจะเก็บก้างที่พระท่านเขียดเขียดทิ้งไว้ที่กองๆข้างๆจานข้างทางนั้นด้วยนี่เล่นในพระเอาเรือนเนื้อออกไปส่งเนื้อไปให้พ่อแม่กินเอาเปรียบจังเลยแบบนี้ก็ยังไม่ได้ทานผิดก็ยังสร้างโลเคชั่นมูลนิธิหวงไว้ให้แก่คนของตนพ่อของเราปูของเราตาของเราพี่ของเรายากของเราคนที่ตายแล้วยังเป็นของของตนยังเป็นอัตตาหรืออัตภาพยังไม่ได้รับโลภมูลนิธิไปกิน แม่ขอไว้ยังหวงแหนเพราะความที่คิดว่าจะต้องการเอื้อเฟื้อเกื้อเกื้อกูมีนัยยะดีอยู่อย่างหนึ่งที่ว่ารู้จักเอื้อเฟื้อเกื้อกูลญาติกามีนัยยะอย่างนั้นอะมีอันนั้นก็ดีถ้าจะว่ากันในระยะที่ดีระลึกถึงพ่อแม่พี่น้องช่วยเหลือโปรไฟล์มีข้าวของกินก็ยังอุตส่าห์ระลึกถึงแล้วเอามาให้มาเอามาแบ่งไว้ให้กินอะไรเงี้ยมันก็ดีแต่อาตมาขอยืนยันว่าวิญญาณทุกวิญญาณไม่กินอาหารวิญญาณนะวิญญาณคือวิญญาณธาตุวิญญาณคือธาตุวิญญาณธาตุดินคือธาตุดินธาตุน้ำคือธาตุน้ำธาตุลมคือธาตุลมธาตุไฟคือธาตุไฟธาตุอากาศคือธาตุอากาศมันไม่ได้มากินอาหารนินทาวิญญาณไม่กินอาหารธาตุดินธาตุนี่ต้องกินดิน ถ้ากลับไปบ้านสังเคราะห์ไม่มีน้ำท่าแล้วนะถ้าเป็นสังเคราะห์มีลมธาตุมีไฟธาตุเอาไปสังเคราะห์อากาศธาตุมันก็เกิดอยู่ในนี้วิญญาณธาตุมันก็อาศัยอยู่ในนี้แล้วก็มันก็สังเคราะห์อยู่ในนี้เพราะฉะนั้นโดยเฉพาะวิญญาณจริงๆที่ไม่มีรูปหยาบที่ไม่มีดินน้ำไฟลมมันไม่มันไม่ทานมันไม่ทานอาหารอะไรไม่กินดินกินหญ้าอะไรอย่าไปอุตรดิตถ์ส่งไปให้กันอยู่เรื่อยซะมั้งยกเลิกซะมั่งแต่ถ้าจะระลึกถึงพ่อแม่พี่น้องญาติอาจารย์อาตมาสนับสนุนขอให้ระลึกถึงพ่อแม่โดยเฉพาะพ่อแม่ที่เป็นๆญาติที่โกโยตี้เป็นๆเลยก็ญาติเพื่อนร่วมทุกข์ร่วมเกิดแก่เจ็บตายด้วยกันหมดทั้ง ระลึกถึงเลยแหมวันนี้มีปลาทูเจ้าเนื้อร้ายๆเค็มเราลึกถึงพ่อแม่อ้อพ่อแม่ก็มีกินอ้วนแล้วเอ้าก็นึกถึงคนที่ขาดแคลนดิเพื่อนที่เกิดแก่เจ็บตายด้วยกันหมดทั้งสิ้นใครหนอขาดแคลนเอาไปให้อย่างนี้กูไม่ต้องไปฝากพระหรอกนำไปให้เองนำไปเลยไปใช้พระบอกพระเนี่ยเอาไปให้คนจนมันหน่อยบาปนะไม่ใช่พระเอาไปให้คนจนนั้นอีกบาปนะเอาไปให้เองเลยแล้วให้จริงๆคุณได้ทานจริงๆแล้วไปให้แล้วไม่ขอไม่ใช่ขอต่อเนื้อไปให้แล้วก็เอออะไรที่ได้ทำทานปลาทูเจ้าเนื้อให้คนจนนี่กินมานั่งอธิฐานอยู่ในไม่รู้เข