210328 ทำอย่างไรจึงจะพ้นจากกลียุค-พ่อท่าน-แดนอโศก-ท020.txt

ะแท้ๆก็คือผู้ที่มีปัญญาอย่างสูงสุดและรู้จักสัจธรรมแห่งความเกิดความดับที่แท้เท่านั้นผู้ที่รู้ความจริงอันนี้ก็ไม่อยู่หรือไม่ร่วมมือไม่ปล่อยให้ตนเกิดต่อเกิดต่อมาร่วมเป็นผู้ทำลายมนุษย์ชาติหรือทำลายโลกผู้นั้นจึงถือว่าเป็นผู้ มีความรอดหรือเป็นผู้ที่ไม่ได้เป็นผู้ทำลายส่วนผู้ที่ฉลาดมีปัญญาสูงแต่ว่าตกเป็นทาสกิเลสฉลาดเฉลียวสุดท้ายก็เป็นตัวการเองที่ทำลายมนุษย์ชาติเผาผลาญมนุษย์ชาติสุดท้ายก็ทำลายโลกไม่ให้สงบโรคอุตส่าห์พัฒนาในตัวมันเองขึ้นมาจนมีมนุษย์ชาติแล้วก็มนุษย์ชาติที่ฉลาดที่สุดแค้นโกงเพราะเขาไม่รู้จักกิเลสมันรู้จักความเอาเปรียบเรารักเขาจะเอาเปรียบเอารัฐอย่างใช้ความฉลาดจนกระทั่งก่อความแตกแยกแตกร้าวในมนุษย์ชาติสุดท้ายก็เกิดคดียุบจึงออกไป ไปกันฆ่าแกงกันอย่างบ้าระห่ำที่สุดด้วยอำนาจแห่งความรู้อำนาจแห่งความฉลาดและสุดท้ายฆ่ากันจริงๆตายหมดผู้ที่รอดไม่ตายในคดียุบหรือไม่ตายในการฆ่ากันนั้นก็คือผู้ที่มีปัญญาทางธรรมผู้ที่มีปัญญาทางศาสนาเข้าใจความเกิดความดับที่เป็นสัจธรรมตั้งแต่รากเหง้าจนกระทั่งถึงที่สุดเพราะพรุ่งนี้จะไม่ยอมตายเป็นที่สุดในกองคดียุบหรือกองไฟเป็นไรกันพรุ่งนี้จะรอดตัวจะรอดตัวไม่ตายทับถมไปกับหมู่พวกที่เขาฆ่ากันเองตัวผู้ฉลาดที่สุดที่มีกิเลสกัดแล้วก็นึกว่าตัวเอง ทำร้ายผู้อื่นเห็นแก่ตัวเขาก็ฆ่าตัวเขาด้วยแล้วเขาก็ถูกฆ่าด้วยในคลองประลัยกันนั้นเขาไม่รอดไม่รอดเขาไม่รอดไปได้ตายด้วยในกองไฟกันนะเพราะฉะนั้นพูดที่รอดเป็นผู้ที่ไม่ไปตายในกองกำลังกันด้วยตาเองตายเองตายโดยที่ไม่ต้องไปทารุณโหดร้ายอย่างนั้นไม่ต้องไปสมรู้ร่วมคิดกับของบาปนั้นไม่ได้ไปร่วมกับกองบาปนั้นคนที่หลุดพ้นและคนที่รู้จักสัจธรรมนั้นจึงเอาตัวรอด และรอดพ้นจากกองบาปกรรมกองสุริยุปราคารุ่นโหดร้ายที่โหดร้ายที่สุดเราจะเรียกคนพูดเหล่านั้นว่าผู้รอดเป็นผู้ที่พ้นไปได้มันจะร่วมก่อกรรมและไม่ไปร่วมที่จะถูกทำลายด้วยรอดทั้งไม่ไปก่อกรรมเลวทรามนั้นไม่ไปก่อบาปอันกะหรี่ยุคหรืออันเป็นเรื่องร้ายที่สุดนั้นรอดทั้งตัวเองไม่ต้องถูกไปเผาผลาญด้วยไฟกันนั้นด้วยถึงเรียกว่ารอด 2 ส่วนเพราะทั้งคู่กระทำก็ไม่ได้เป็นเพราะทั้งถูกกระทำก็ได้ไม่ได้ไปถูกกระทำด้วยจึงเรียกว่าเป็นผู้รอดผู้รอดไปแล้ว เขาเรียกว่าเป็นผู้ที่มีอมตะแล้วหรือเป็นผู้คิดค้นแล้วในภาษาของทางศาสนาพุทธเรียกว่าอรหันต์ในความหมายของทางศาสนาคริสต์เขาเรียกว่าพระเขาเรียกว่าผู้รอดพ้นไปอยู่กับพระเจ้าจะเรียกว่าไปสู่สรวงสวรรค์กับพระเจ้าก็ตามท่านพระเยซูท่านเรียกว่าเป็นผู้รอดเหมือนกันแต่ในด้านศาสนาพุทธกล่าวนั้นก็มีความเห็นแตกต่างอยู่กับศาสนาคริสต์ว่ารอดกันโดยยังเหลือการบนเวียนยังมีอัตรายังไม่หมดกันมันเป็นการรอดที่ไม่เที่ยงก็ยังไม่สนิทอาจจะเป็นความเห็นที่ ตัวใหญ่ยกตัวเหนือกว่าก็ได้หรือว่าผู้ใดจะไม่เห็นอย่างนี้จะเห็นว่าเป็นการรอดได้แล้วถ้าเราเคารพความคิดเห็นของพระเยซูท่านก็บอกว่าท่านสอนให้คนเป็นผู้รอดพ้นได้เหมือนกันแต่ผู้ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบจนตัวเองนั้นไม่ตกเข้าไปในข่ายแห่งมนุษย์เลวซึ่งศาสนาพุทธก็เห็นก็เข้าใจว่าพระเยซูสอนให้คนไม่ไปตกเข้าไปในข่ายความเร็วของมนุษย์เป็นชั้นเป็นระดับได้มีแต่ผู้ที่ค้นได้เมื่อเข้าถึงธรรมะของศาสนาและก็ปฏิบัติตนให้ถึงขั้นที่ได้เป็นชั้นสูงสูงสูงๆของศาสนา แม้ศาสนาอื่นไม่ว่าจะศาสนาคริสต์ก็มีเป็นชั้นเป็นระดับเหมือนกันผู้ศึกษาเป็นศาสนาพุทธที่สูงที่มีปัญญาญาณหยั่งรู้ขั้นตอนของระดับชั้นสูงต่ำกลางปลายแล้วจะเห็นได้จะรู้ชัดจะจับก็ดับได้โดยตัวเองเป็นผู้รู้อยู่ถึงระดับต่างๆเหล่านั้นเพราะฉะนั้นที่พูดกันต่อหน้าหมู่พุทธศาสนิกชนกันเดี๋ยวนี้ก็ขอบอกว่านี่ไม่ได้พูดเพื่ออวดตนอ้างตนข่มศาสนาคริสต์ศาสนาอิสลามหรือศาสนาอื่นไม่ได้อ้างคมแต่ว่าเห็นอยู่ว่าเป็นระดับระดับที่มีขั้นตอนของคุณธรรมมีขั้นตอนของความสูงความต่ำอีก รายการหลุดพ้นที่จะสนิทได้ก็เกิดจากมโนธรรมของคนที่ได้ฝึกฝนและก็เรียนรู้แทงทะลุแจ้งถึงรายละเอียดของบาปบุญฤาษีและทำความถูกต้องอันดีงามที่เป็นการเสียสละพระตัวละตนแล้วก็มีจิตใจที่โอบอ้อมอารีทำความเสียสละนั้นได้ถึงจริงๆนี่เป็นจุดยอดหรือว่าเป็นหลักการปลายมาตรามาตรการอันปลายที่ใช้ตัดสินความเป็นมนุษย์ที่ว่าจะสูงหรือต่ำ เพื่อความเข้าใจทั่วๆไปทุกคนก็ยอมรับว่าการเห็นแก่ตัวเป็นความเลวการเสียสละเป็นความดีเพราะฉะนั้นถ้าผู้ใดเสียสละให้แก่สังคมแม้จะทำได้ในช่วงใดช่วงหนึ่งที่เห็นว่ามีปริมาณหรือมีคุณภาพเพียงพอคนก็ยกย่องกันบางคนซึ่งสร้างอนุสาวรีย์ให้พยายามต่อประกาศโฆษณากันได้กันทำพิธีการทำรูปแบบให้ทุกคนเข้าใจในจุดที่น่าสรรเสริญอันนี้ยกย่องกัน เราจะเห็นได้ในสังคมทุกจุดทุกแหล่งทุกแห่งไม่ว่าจะเป็นสังคมมนุษย์ตั้งแต่ยังไม่พัฒนายังป่าเถื่อนจนกระทั่งมาถึงเดี๋ยวนี้ยิ่งเดี๋ยวนี้เขาก็ยังเข้าใจแต่ยังมีการกระทำการยกย่องชูเชิดผู้เสียสละอยู่นี่เป็นความเข้าใจสากลความเข้าใจตรงกลางทุกคนเข้าใจดีแต่ลองดูความเป็นจริงตามความเป็นจริงสินับออกไปตั้งแต่ตัวเราเองพิจารณาวิเคราะห์ไปตั้งแต่ตัวเราเองเราได้เข้าใจว่าการเสียสละเป็นความดีการเอาเปรียบเอารัฐเห็นแก่ตัวเป็นความชั่ว เห็นความมีความเห็นความเข้าใจอย่างนั้นหรือไม่ถ้าเราเห็นเราเข้าใจถูกแล้วตรงกับสากลนิยมแล้วว่าความเห็นแก่ตัวความเอารักเอาเปรียบเป็นความชั่วเป็นความไม่ดีไม่ควรพึงมีตั้งแต่ในใจไปจนกระทั่งถึงการกระทำกระทำการเห็นแก่ตัวในลักษณะกายกรรมวจีกรรมต่างๆซึ่งมันมาออกจากมโนกรรมหรือจิตของเราเองเราเห็นแล้วก็รู้แล้วแล้วเราได้กระทำอยู่หรือเปล่าไล่ออกไปตั้งแต่ตัวเองไปก่อนวันหนึ่งมี 12 มี 24 ชั่วโมงกลางวันกลางคืนนับเป็นชั่วโมงนับเป็น ถ้าเป็นวินาทีเราจะมีความรู้สึกและมีการกระทำที่เห็นแก่ตัวเอามาให้แก่ตัวเอาพยายามเอาเปรียบเอารัดฝึกฝนความเอาเปรียบเอารัดหรือว่าเราฝึกฝนการเสียสละในวันหนึ่งวันหนึ่งมีเท่านั้นชั่วโมงมีเท่านั้นนาทีมีชนะวินาทีเราวิเคราะห์วิจัยออกไปจากตัวเองก่อนแต่ทีนี้ก็มองกว้างออกไปสัมผัสดูกับสังคมตั้งแต่หมู่กลุ่มใกล้ๆของเราไปจนกระทั่งถึงหมู่ใกล้ไกลออกไปประเมินค่าดูซิเขาจะได้ผล ออกมาว่าการกระทำเห็นแก่ตัวพยายามฝึกฝนวิธีการเอาเปรียบเอารักมาให้แก่ตัวนั้นมากกว่าการเสียสละในบุคคลจริงๆราชินีของสังคมของมนุษย์ชาติมีรายเฉลี่ยเป็นอย่างนั้นเพื่อไม่ใช่การกล่าวตู่ทุกคนลองลองฟังดูแล้วลองไปวิเคราะห์วิจัยหาความเห็นหาความเข้าใจการประเมินโลกประกอบไปด้วยมนุษย์ในสังคมที่มีการกระทำมีพฤติกรรมทั้งพยายามฝึกฝนตนเองอยู่ในทาง เอาเปรียบในทางสร้างความเห็นแก่ตัวอยู่อย่างนี้แล้วทิศทางเป็นอย่างดีและโลกมันจะไม่ถึงจุดประลัยกันได้อย่างไรมันจะไม่แตกร้าวมันก็จะไม่ทะเลาะเบาะแว้งเพราะความแก่งแย่งจะเกิดมากขึ้นความเอารัดเอาเปรียบจะจัดจ้างขึ้นแรงขึ้นแรงขึ้นแรงขึ้นความเห็นแก่ตัวเห็นแก่ตัวจะจับแปรงสุดท้ายเป็นไงผู้ที่มีกำลังสูงสุดมีความสามารถในทางที่จะแย่งชิงใช้อำนาจไม่ว่าอำนาจอะไรก็ตามแต่ในโลกนี้เขาใช้อำนาจนั้นได้ก็จะแย่งไม้แก่ตนมากที่สุดความให้แก่ตนมากที่สุดและก็จะไม่ยอมเลยที่จะเผื่อแผ่ บทความต้องการของชีวิตมันไปตกอยู่ที่กลุ่มน้อยๆไม่ตกอยู่ที่บุคคลที่มีกำลังเป็นเอกและความเห็นแก่ตัวไม่สามารถที่จะเจรจาแม้คนจะตายต่อหน้าต่อตาแม้คนจะเดือดร้อนอย่างไรเขาจะไม่มีศีลธรรมไม่มีจิตใจไม่มีจิตวิญญาณที่จะเอื้อยเกื้อกูลอะไรอีกเลยเมื่อนั้นความเดือดร้อนดิ้นรนของมนุษย์ความอำมหิตความรุนแรงที่จะสะสมมาเรื่อยๆมันก็ถึงจุดระเบิดการรบราฆ่าฟันที่จุดระเบิดที่ไม่รู้ตัวใครเป็นตัวใครทุกคนมีแต่ความเห็นแก่ตัวเอาตัวรอดก็ฆ่าคนได้ทุกคนที่ไม่ใช่ตัวเรา มันเป็นอย่างนั้นแล้วมันจะถึงที่สุดวัดตะโกอ่ะพูดได้ไม่ศึกษาทางด้านศีลธรรมทางศาสนาไม่ศึกษาถึงสัจธรรมที่แท้แล้วก็ประพฤติปฏิบัติตนเข้าไปในทางศีลธรรมซึ่งจะเป็นผลได้ที่ตัวเองก็จะเป็นผู้รอดแล้วก็ช่วยสังคมชะลอสังคมให้สังคมอยู่เย็นไปเท่าที่เรามีเวลาเรามีกรรมอยู่ร่วมโลกเรามีการกระทำอยู่ร่วมกับโลกแล้วก็มีความสำนึกหรือมีความรู้สึกอยู่เมื่อใดเราก็กระทำความดีงามหรือว่าช่วยโลกเขา แล้วก็ฝึกฝนตนเป็นผู้เสียสละในจุดที่เป็นความรู้อย่างสากลเนี่ยเป็นความดีที่ทุกคนก็จะต้องเห็นต้องยอมรับเพราะความเสียสละเป็นเอกเป็นจุดปลายที่ถือกันว่าดีความเห็นแก่ตัวความเอาเปรียบเอารักคนอื่นนั้นเป็นความเลวเป็นความชั่วที่เป็นจุดตัดสินที่ยอมรับกันทั่วไปเป็นสากลดังกล่าวแล้วและเราถ้าเราไม่ทำจุดดีที่ดีจริงที่เป็นหลักกลางกลางอย่างนี้เราก็ไม่ได้เดินทางแต่ถ้าผู้ใดได้กระทำจริงฝึกตนจริงและเป็นไปจริงได้ผู้นั้นก็ได้เดินทางเดินทางไปสู่ความรอดเดินทางไปสู่คนเป็นคน ที่ถูกต้องตามสัจธรรมและเป็นผู้ได้ช่วยผู้อื่นด้วยสัจธรรมหรือความดีจริงๆอันนี้ด้วยช่วยชะลอกะหรี่ยุคช่วยฉลองไฟประลัยกัลป์ถ้ามีคนเห็นด้วยและได้ฝึกเพียรอย่างนี้ปฏิบัติตนอย่างนี้ด้วยมากๆโลกก็สุขเย็นชะลอไปได้เรื่อยๆๆหรือว่าเกิดกรณียุบช้าขึ้นเกิดจากอะไรกัญชาขึ้นช้าขึ้นไปได้เรื่อยๆถ้ามันไปได้เรื่อยๆมันมีอยู่เราสามารถที่จะขวนขวายกอบกู้ช่วยเหลือมนุษย์ชาติพยายามจูงนำพยายามหาทางหาอุบายหาความฉลาดช่วยให้มนุษย์ชาติมาฝึกฝน เป็นคนที่เสียสละเป็นคนที่เห็นแก่ความดีที่ถูกต้องนี้แล้วก็เป็นไปได้จริงนี้โลกมันก็ชะลอไปประลัยกันชะลอความแตกร้าวนี้ไปได้เรื่อยๆเรื่อยๆมากมากเท่าที่เราจะสามารถช่วยคุณได้อาจจะนานไปอีกหลายล้านปีก็ได้ถ้าเราทำอันนี้สำเร็จและเราก็ไม่เห็นว่าเราจะมีกิจอะไรที่ควรทำกว่านี้อีกนี่เป็นกิจที่สำคัญและจิตนี้เป็นกิจที่ควรทำที่สุดในเมื่อเกิดมาเป็นมนุษย์ก็คือเราช่วยมนุษย์ไม่ให้ฆ่ากันช่วยมนุษย์ไม่ให้ไปวิ่งเข้าไปหาฝ่ายปฏิบัติการไม่ให้เอามาเห็นโหดร้ายไม่ได้เห็นไม่เห็นแก่ตัวจัดการเป็นงานที่สูงสุดถ้าเรามองไม่เห็นสัจธรรม เดี๋ยวจะต้องไปร่วมเป็นเป็นผู้ที่จะต้องเห็นแก่ตัวไปตกเป็นทาสกิเลสและโฆษณากิเลสกันอยู่ทุกวันนี้ไอ้นี่ต้องช่วยเอาไอ้นี่ต้องเอามาให้แก่ตนให้ได้อย่างนี้เป็นความสุขซึ่งเป็นโลกียสุขอย่างนี้เป็นรสอร่อยอย่างนี้เป็นความเพลิดเพลินอย่างนี้คือความสนุกสนานจากนี้เป็นความสบายอย่างลูกโลกเขามีทุกอย่างที่เขาจะสร้างศัตรูขึ้นมาหลอกล่อให้เราหาสิ่งเป็นแลกเปลี่ยนหาสิ่งไปซื้อเอาเศษเอามาปกก่อนเอามาสัมผัสเอาไว้เสียดสีเอาเศษสมสุขคนก็ตกเป็นทาสสิ่งที่เรียกว่า ถ้าใครไม่มาเรียนรู้ที่จะสุขแล้วก็รักรถมายาศาสนาสอนบอกให้ชัดให้เห็นชัดเจนว่าสิ่งนี้เป็นมายาเป็นความหลอกล่อแล้วเราก็เอาจิตวิญญาณที่มันอวิชชาแล้วมันงอกขาวนี่ไปติดติดอย่างหนึ่งได้ก็ติดอย่าง 2 ติดอย่าง 2 ได้ก็ติดอย่าง 3 ยิ่งไม่พยายามศึกษาเพื่อรู้เท่าทันเพื่อรับรถออกมามันก็จะมีอย่าง 4 อย่าง 5 อย่าง 6 อย่าง 100 อย่างทำอย่างอื่นอย่างแสนต่อไปในอนาคตและเราก็กลายเป็นภาคโลกยิ่งกลายเป็นภาพมากเท่าใดความต้องการในการเกษตรสงบขี่รถโลกียสุขมากเท่าใด เราก็ยิ่งเห็นแก่ตัวจัดจ้างขึ้นมากเท่านั้นเพราะสิ่งที่เราต้องการมันมากอย่างเราจะต้องตัดปะการังจะต้องโลภมากๆขึ้นถ้าเราไม่โลภมากขึ้นแล้วก็ไม่มีสิ่งที่จะเป็นแลกเปลี่ยนเอาสิ่งที่มากอย่างนั้นมาให้แก่ตนได้สำเร็จมันจึงบีบบังคับตัวเราเองให้เห็นแก่ตัวเห็นแก่ตัวแล้วก็โลภมากโลภมากโลภมากเมื่อการเห็นแก่ตัวและโลภมากๆมันก็ไม่ไว้หน้าใครมันจะหาทางฉลาดจะเอาเปรียบทุกประตูหรือจะใช้กำลังอำนาจที่จะชนะคนอื่นได้เพื่อที่จะเอามาให้แก่ตัวให้ได้มันเป็นการบีบบังคับตัวเองอย่างนั้นจริงๆและคนก็จะทำตามที่ตัวเองถูกบังคับ แก่ตัวเองนั้นทิศทางของมนุษย์ที่จะเจริญทุกวันนี้ทางด้านศาสนาทางด้านศีลธรรมจริยธรรมก็สอนอยู่เผยแพร่อยู่แต่คนเอาจริงเราจำคนขวนขวายที่จะช่วยกันกระจายศีลธรรมจริยธรรมต่างๆไปสู่จิตวิญญาณของมนุษย์มันน้อยลงคนมีจิตที่จะกระทำงานทางนี้น้อยลงน้อยลงแสดงว่าโลกนี้กำลังใกล้ใกล้กับยุคเข้าไปเรื่อยๆอย่างน้อยลงเท่าไหร่ก็ยิ่งเป็นเครื่องชี้บอกให้เห็นชัดว่าเรายิ่งวิ่งเข้าไปหากะหรี่ยุคเร็วขึ้น แล้วถ้าพูดได้เข้าใจสัจธรรมแห่งความสืบต่อว่าชีวิตหรือจิตวิญญาณสืบต่อแบบสัจจะก็จะทำให้ตัวเองรีบเร็วแปลภาษาหมายความว่าชีวิตของคนที่เกิดต่อพอตายจากร่างนี้แล้วก็ยังมีเชื้อทางวิญญาณไปสืบต่อไปเกิดอีกพัฒนาออกไปอีกหรือไม่พัฒนาเป็นคนเลวลงเป็นตัวการใหญ่ที่จะไปเป็นผู้สร้างคดียุคมันก็จะบ่นเวียนสืบต่อกันไปต่อไปเรื่อยๆเรื่อยๆเรื่อยๆฉันจะป่าไม้เขาก็เกิดแล้วก็เชื้อวิญญาณไปต่อต่อต่อต่อต่อต่อต่อไป แล้วยิ่งเป็นคนบาปมันก็ไปตายในกลียุคก็ไม่ได้หมายความว่าเราหายบาปแต่ถ้าเราเป็นตัวการในการที่จะทำบาปใหญ่นั้นนั่นแหละเป็นตัวการใหญ่ที่มีบาปต่อไปอีกแล้วก็ไม่ได้หมายความว่าโลกนี้จะแตกแล้วก็ไม่มีโรคที่จะเกิดต่อก็ไม่จริงโลกจะเกิดอยู่เสมอจักรวาลมหาจักรวาลนี้นิรันดรมันมีการเกิดจักรวาลมหาจักรวาลมันมีโลกมันมีการพัฒนาโลกแต่ละหน่วยในแต่ละกาแล็กซีในแต่ละมุมดาวมันมีอยู่ตลอดกักกันมันไม่ได้สูญหายไปไหนแต่ความเกิดเป็นมนุษย์ในจุดหนึ่งของโลกที่เกิดมาเป็นคนดีเป็นคนรังสรรค์เป็นคนช่วย ช่วยเหลือโลกแทนที่จะร่วมช่วยทำลายโลกทำกลียุคแต่เป็นคนยับยั้งเป็นคนที่ไม่ทำลายเป็นคนที่ช่วยดึงให้กระหรี่ยุคช้าลงมันต่างหากเป็นสิ่งที่ประเสริฐจะมาเกิดมาได้ชื่อว่าเป็นมนุษย์และเป็นผู้รอดสุดท้ายก็เป็นผู้รอดเป็นผู้ค้นอธิบายแบบศาสนาเมื่อเกิดต่อเกิดต่อถ้าผู้ใดมีความเห็นในวัฏจักรหรือว่าชีวิตที่เกิดสืบต่อมีจิตวิญญาณสร้างสมบัติบุญพาไปในทางที่จะเป็นผู้ที่จะเป็นร่วมทำลายคดียกก็คือสั่งสมบัติถ้าผู้ใดที่จะมาช่วยโลก แต่สุดท้ายตัวเองก็ช่วยตนจนรอดก็สะสมบุญหรือสะสมจิตวิญญาณที่มาในทางธรรมเป็นคนที่เป็นอริยะแท้หรือฉลาดแท้ไม่ใช่ฉลาดแกมโกงหรือฉลาดทำลายความฉลาดที่มันเป็นฉลาดทำลายก็ได้คนที่เป็นไอ้โจรน่ะมันโง่เป็นไอ้โจรไม่ได้หรอกเริ่มต้นออกไปจะทำโจรกรรมมันก็ถูกเขาจับหรือถูกก็ฆ่าแล้วมันเป็นไม่ได้คนที่จะเป็นไอ้โจรที่ร้ายกาจที่สุดจะต้องมีปัญญาอย่างร้ายกาจเหี้ยมโหดและอำมหิตฉลาดเฉลียวรู้เท่าทันคนมีปัญญามีไอคิวสูงและเป็นโจรเป็นโจรอย่างสนิทเรียนที่อยู่ในสังคมด้วยจับไม่ได้เลยยิ่งไอคิวสูงเท่าไหร่ยิ่งเป็นโจรบัณฑิต พี่จับไม่ได้กดขี่ข่มเหงคนอยู่อย่างเลือดเย็นที่สุดภาษาคำว่าเลือดเย็นหมายความว่าผู้ที่ถูกกดขี่ข่มเหงไม่รู้ตัวยินดียิ้มแย้มด้วยแต่แท้ที่จริงถูกตัวเองถูกเอารักเอาเปรียบถูกกดขี่ข่มเหงอยู่อย่างไม่รู้ตัวมีอยู่ในโลกในสังคมเสมอถ้าพูดนั้นมีปัญญาฉลาดจริงแต่เป็นปัญญาโจรจึงเรียกว่าโจรบัณฑิตฉลาดแต่เป็นปัญญาโจรอันนี้ไม่ใช่คุณงามความดีหรือไม่ใช่ความสูงสุดของมนุษย์ชาติที่ควรจะแสวงหามนุษย์ควรจะแสวงหาความฉลาดที่เป็นบัณฑิต แพ้ไม่ใช่โจรบัณฑิตด้วยความฉลาดที่เป็นฉลาดแท้เป็นบัณฑิตตรงเป็นบัณฑิตบริสุทธิ์ไม่ใช่บัณฑิตที่แฝงไปด้วยเชื้อโจรด้วยความเป็นโจรความเป็นผู้ที่เอารัดเอาเปรียบความเป็นผู้ที่กดขี่ข่มเหงเขาได้อย่างชาญฉลาดไม่ใช่เป็นผู้ที่เสียสละเสียสละจริงๆก็ช่วยเสียสละตลอดมาแล้วผู้ใดที่หักเสียสละก็หัดเสียสละสืบต่อไปเกิดชาติแล้วชาติลาวมีปัญญาที่จะฉลาดและจะเสียสละได้ยังไงจะเห็นแก่ยังไงแล้วก็จะเป็นชีวิตที่อยู่รอดเป็นชีวิตที่จะสบายแม้เสียสละก็ไม่มีกิเลสผสมจิตเสียสละเราก็สบายเราไม่เอาเปรียบได้เป็นดีมันมีความเห็นมี ความเชื่อมีความเข้าใจอย่างนั้นว่าเราช่วยเหลือโปรไฟล์คนอื่นได้เป็นความดีเป็นความสุขด้วยแต่เสียอย่างซื่อๆเสียงใหญ่ชัดๆจะฉลาดยังไงก็ฉลาดที่จะเสียสละแม้แต่บางทีไม่ให้คนอื่นเขารู้ว่าเราเสียสละแต่เราเสียสละจริงๆจะฉลาดซ่อนแขวนความเสียสละของตนไม่โอไม่อวดไม่ให้เขารู้ตัวแต่เราแท้จริงเราเสียสละให้เขาด้วยจะฉลาดอย่างนี้มันก็กลับกันจะฉลาดเอาเปรียบเขาไม่ให้เขารู้ตัวก็กลับกันตรงกันข้ามกันด้วยซ้ำเพราะว่าผู้หญิงฉลาดแล้วก็เอาความฉลาดนั้นมาซุกซ่อนแฝงความเสียสละของเราเองได้มันยิ่งน่านับถือมันยิ่งเป็นความดีที่ซ้อนทับทวีเพิ่มขึ้น ผู้ที่รู้ทิศทางที่จะทำให้แก่มนุษย์ตัวเองหรือความเป็นมนุษย์ก็จะสะสมส่วนนี้ถ้าเชื่อว่าและเห็นว่าในช่วงระยะมนุษย์มันเกิดแล้วตายตายแล้วเกิดเกิดแล้วตายไปเรื่อยๆแล้วก็สั่งสมไปจนกระทั่งถึงกะลียกตัวโลกทำลายครั้งหนึ่งแล้วจะเห็นอยู่ว่าถ้าจิตวิญญาณยังจะต่อไปอีกแม้โลกทำลายแล้วก็ไม่ได้หมายความว่ามันทำลายทำลายโลกนี้คือทำลายทางด้านวัตถุจิตวิญญาณมันก็ยังไม่ทำลายอยู่นั่นเองแม้จะเกิดคดียุบแล้วฝ่ายการล้างโลกเผาโลกโลกโลกนี้แตกแล้วก็ไม่ได้หมายความว่าโรคอื่นไม่มีให้มนุษย์เลวตามพวกนี้ไปรับกี่บาทต่อไม่ใช่มันมีอีกมันไม่สูญหายจักรภพนี่ ความรู้พอสมควรจะรู้เรื่องของจักรภพรู้เรื่องของมหาจักรวาลนี้มันก็เห็นอยู่ชัดๆอยู่แล้วมันไม่มีการหมดสิ้นเพราะฉะนั้นมันจะหยุดไม่ได้กลับใดๆก็หยุดไม่ได้ผู้ที่จะหยุดตนเองได้ก็คือทำให้ตนเองเป็นอรหันต์ทำให้ตัวเองเป็นผู้รอดทำให้ตัวเองเป็นผู้ไม่ต้องไปเกิดเข้ากับวิทยุลึกใต้โลกลูกนั้นลูกนี้ต่ออีกนี่เป็นตัวที่สุดและอธิบายแบบศาสนาแบบผู้ที่มีความเห็นเป็นอุบัติเหตุเป้าหมายความว่าตายจากชีวิตมนุษย์นี้มีความเป็นชีวิตมนุษย์อยู่เท่านี้ ภาพเดียวตายไปแล้วนี่ไม่มีความเห็นเท่านี้แหละเกิดเป็นมนุษย์ก็เท่านี้ถ้าคนที่มีความเห็นทางอุทยานกระเบื้องต้นนี้พระพุทธเจ้าตรัสไม่ชัดเลยพวกที่เห็นว่ามันตาย 0 แล้วมันไม่มีอะไรต่อเนี่ยเป็นบาปร้ายยิ่งยิ่งกว่าศาสนาอื่นเพราะมันไม่มีมีความกลัวบาปกลัวบุญในอนาคตมันรักษาตัวรอดไปชั่วระยะวันชั่วระยะคืนช่วงระยะปัจจุบันเพราะฉะนั้นการเห็นแก่ตัวมันก็เอาความฉลาดผู้มีความฉลาดที่เอาความฉลาดมาเห็นแก่ตัวจึงกลายเป็นความฉลาดแบบโจรบัณฑิตคือแบบเชคโกอย่างที่กล่าวแล้ว จิตโจรบัณฑิตหรือจิตฉลาดเห็นแก่ตัวหาทางเอาเปรียบเรารักคนอื่นเขาอย่างฉลาดไม่ให้คนเขาจับได้มันจะยังทำให้แก่ตัวเองอยู่จะไม่ยอมแก้ไขจะไม่พยายามทำลายสิ่งนี้เพราะคิดแต่แค่ว่ารักษาตัวรอดไปเนี่ยไม่กี่สิบปีก็รู้แล้วว่าคนจะตายตัวเราเองก็จะตายแค่นี้รักษาตัวรอดละครฉลาดรักษาตัวรอดอย่างนี้ไปศูนย์จบนี่ก็เลิกกันเพราะจะเห็นได้จับได้ทันทีเลยว่าจิตของเราความสำนึกหรือความรู้สึกของเราเนี่ยมันจะมีตัวโจรหรือตัวโกงออฟฟิศเมื่อเอาไปเปรียบเทียบวิเคราะห์เข้ากับสูตรที่ว่าความเสียสละเป็นความดีความเอารัดเอาเปรียบหรือเห็นแก่ตัวเป็นความชั่วเพราะไปเทียบ จับเข้าแล้วจะเห็นได้เลยว่าเรายังมีเชื้อแห่งความเห็นแก่ตัวอยู่ในตัวนั้นไม่ได้สะอาดไม่ได้สุดยอดเห็นได้จับได้ชัดๆอยู่ได้เดี๋ยวนี้ตั้งแต่ยังไม่ทันตายก็ไม่ได้พ้นความเป็นโจรบัณฑิตจะสั่งสมความเป็นบัณฑิตให้แก่ตัวเองอยู่ตลอดเวลาแต่เป็นบัณฑิตแบบโจรหรือเป็นปัญญาแก่โกที่ยังมีเชื้อความเห็นแก่ตัวเอารักเอาเปรียบมาให้แก่ตัวจะมีอยู่อย่างเห็นๆเห็นไหมไม่ต้องไปพิสูจน์ชาติหน้าตัวเองเดี๋ยวนี้เห็นเดี๋ยวนี้เพราะฉะนั้นตัวเองก็ยังเป็นผู้ที่ไม่รอดอยู่เดี๋ยวนี้บาปอยู่เดี๋ยวนี้ทำก็ทำการเห็นแก่ตัวอยู่เดี๋ยวนี้และจิตวิญญาณที่มีความคิดเห็นอย่างนี้มันเป็นตัวจิตวิญญาณ เกลียดเหลือเกินยังไม่ใช่รอดยังไม่ใช่อรหันต์ยังไม่ใช่ 0 ยังไม่ไปปราศจากเชื้อโลภะโทสะโมหะปราศจากเชื้อเหล่านี้เชื้อโลภะโทสะโมหะพวกนี้แหละเห็นแม้แต่แก่ตัวอย่างนี้ก็ตามหรือจะเห็นแก่ตัวจัดจ้านถึงขนาดเห็นแก่พวกแก่หมู่แก่ทีมแก่คณะอะไรอีกก็ตามเหมือนกันมันก็ยังเป็นตัวนำเกิดจากศาสนาพุทธสอนไม่ชัดว่านี่เป็นรากเหง้าตัวนำเกิดคือโลภะโทสะโมหะอันไม่สิ้นเชื้อนี่เป็นตัวนำเกิดของมนุษย์ของจิตวิญญาณอันนี้ทีนี้ก็มาพิสูจน์แม้กระทั่งเดี๋ยวนี้ไม่ต้องเอาตายแล้วพิสูจน์ว่า เชื้อมันดําเกิดอยู่ไหมถ้ามีหลักเกณฑ์ได้พิสูจน์เป็นปัจจุบันเดี๋ยวนี้เลยถ้าคุณเองไปติดอะไรไปเอาตัวชัดๆว่าตัวติดตัวยังมีราคะหรือมีโลภะมันยังไม่ตัดสูญสิ้นคุณเองเมื่อเวลามันมีราคะจับมันมีโลภะจากอยากได้สิ่งนั้นมาให้แก่ตัวเองมากๆเมื่อมันไม่ได้ยังไม่ได้มาบำบัดความอยากนั้นมันก็จะดิ้นรนแสวงหาหาช่องทางเสมอตั้งแต่ลืมตามีช่วงมีโอกาสเมื่อไหร่มันก็จะดิ้นรนแม้แต่ที่สุด เหลือแต่จิตวิญญาณในขณะที่กายกรรมก็ไม่ได้ดิ้นรนความพยายามถามว่าจีก็ไม่ได้กระทำคุณนอนหลับจิตวิญญาณมันก็จะดิ้นรนในตัวห้วงฝันมันจะสร้างพบสร้างภูมิให้มาสมใจบำบัดไปสักนิดหน่อยให้สมใจก็ยังมีหรือมันยังไม่สนใจแม้ฝันพยายามจะได้แล้วมันก็ปั้นเรื่องสร้างเรื่องขึ้นมาว่าไม่ได้ไม่ได้จะเป็นอาการอย่างไรก็เป็นอาการทุกข์อาการไม่สบายอาการดิ้นรนต่ออยู่ในจิตตัวนั้นเป็นตัวจิตวิญญาณแท้ๆรูปนั้นเหลืออยู่ร้อยนั้นเหลืออยู่ตัวจิตวิญญาณนั่นแหละเหลืออยู่เหมือนคนเล่นลองตายแล้วในขณะหนึ่ง กูได้ลองตายแล้วจิตวิญญาณมันก็ยังดิ้นคุณไม่รู้ตัวหรอกมันเป็นเองเป็นอยู่อย่างนั้นแหละมันจะไปยังไงมายังไงมันก็เป็นที่จิตนั่นแหละตัวจิตตัววิญญาณอันนั้นมันทำการอยู่ตลอดเวลาทำการออกมาเป็นภาพเป็นนิมิตหรือเป็นฝันให้คุณเห็นและเรียกว่าหยาบแล้วแม้ไม่ได้จิตเป็นนิมิตเป็นฝันให้คุณเห็นมันก็ยังทำการอยู่ที่ลึกลงไปเป็นปิดจิตใต้สำนึกคุณไม่ได้สำนึกคุณยื่นเรื่องการรู้เข้าไปหามันไม่ถึงแต่มันไม่ได้หยุดมันยังทำงานมันยังมีบทบาทเท่าที่คุณตั้งทิศทางให้เก็บปลายทางคุณยึดอะไรเอาไว้อยู่ในจิตมันมีทิศทางของมันจริงๆแล้วมันทำงานใหญ่ คุณจับไม่ถึงเอื้อมไม่ถึงจริงๆในเรื่องของสำนึกที่เป็นป้ายสำนึกจิตใต้สำนึกทุกคนเพราะคุณจะสั่งสมอยู่จะทำอยู่ที่ยกศาลหรือยกนิมิตหรือยกภาพของจิตมากล่าวให้เห็นเนี่ยก็เพื่อให้คุณเห็นได้ส่วนหนึ่งซึ่งหยาบบอกแล้วว่าอย่าให้สิ่งที่ละเอียดยิ่งกว่านั้นจิตใต้สำนึกเราได้เรียนจิตทางด้านจิตประสาทมาแล้วจะเข้าใจว่ามันมีจริงมันเอื้อมไปกับเปลี่ยนเรื่องไปกระทํา จะแสดงตัวจริงจะแสดงบทบาทในส่วนลึกของจิตอยู่เสมอคุณจึงแก้ไขมันไม่ได้แม้คุณจะตายแล้วไอ้ตัวที่คุณเอื้อมไม่ถึงนี่คุณค่ามันไม่ได้ตัวเชื้ออย่างนี้มันตายได้ยังไงก็เดี๋ยวนี้มันยังไม่ตายก็เดี๋ยวนี้กูจะเอื้อมไม่ถึงมันคุณจะฆ่ามันยังไม่ได้มันยังเป็นชีวิตยังเป็นบทบาทเรียกว่าจิตใต้สำนึกภาษาทางธรรมเรียกว่าอนุสัยอาสวะภาษาต่างๆเรียกว่าจากนั้นคุณล้างอนุสัยล้างอัศวินฆ่าเอานิสัยฆ่าเชื้อไม่ได้ถึงที่อย่างนี้แม้เดี๋ยวนี้คุณก็รู้ว่าจิตใต้สำนึกมีบทบาทคนบางคนเป็นตัวอย่างในการแสดงถึงบทบาทที่เขาไม่รู้จิตใต้สำนึกมันทำงาน มีตั้งเยอะตั้งแยะจนกระทั่งเราเรียกว่าคนที่ละเมอละเมอเพ้อพกนอนหลับนึกว่าตัวนอนหลับแต่เปล่าหรอกตัวเองลุกขึ้นมาทำไมโน่นไอ้นี่อะไรก็ไม่รู้เห็นคุณไปโรงพยาบาลโรคจิตหรือว่าไปทางด้านศึกษาทางด้านภาษาอังกฤษประสาทเพื่อไปศึกษาและค้นคว้าหาข้อมูลหาหลักฐานดูจะมีตัวบุคคลแม้แต่ว่าตัวเองได้หยุดอีกแล้วดับแล้วแม้แต่เดี๋ยวนี้มันก็ดับไม่ได้แล้วมันก็ทำบทบาทตามที่เราเองไม่รู้ตัวหรอกไม่มีสามัญสำนึกเลยทำอะไรอะไรไปตามที่ตัวจิตมันสั่งเรียกว่าละเมอบางคนละเมอลุกขึ้นมาทำงานนั้นมีจัดการอะไรต่ออะไรทำบางทีมาทำสิ่งร้ายด้วยก็ทำสิ่งร้าย ทำแล้วเสร็จแล้วก็หยุดไปแล้วก็นอนไปนอนต่อตื่นขึ้นมาคนก็บอกว่าคุณไปทำลุกขึ้นมาทำอะไรในสิ่งร้ายนี่หรือสิ่งดีก็ตามมาทำสิ่งอะไรก็ตามเป็นกิจกรรมซึ่งมาจากจิตสั่งให้คุณทำกายกรรมวจีกรรมคุ