210807 พิสูจน์ชีวิตวิถีพุทธ-พ่อท่าน-แดนอโศก-ฬ016.txt

ีอำนาจของมายาทั้งหลายนี่แหละแต่เราก็ต้อง ถ้าจะมาพระพุทธเจ้าเมื่อท่านได้หลุดลอยออกมาแล้วท่านก็เห็นเต็มไปหมดคนทุกทีอยู่กับมายาแล้วก็ยอมก้มหัวให้แกมายาทั้งหลายก็บอกว่าแก่โลกกันอยู่อย่างหนักวุ่นเต็มท่านถึงไม่มีสติกกระจายจะสอนเพราะเห็นแล้วมันมันยากมันยากมันเต็มไปหมดเหมือนกับเรานี่ดูตัวเราแล้วก็ตัวเท่านี้แต่ดูงานแล้วในโลกมันเต็มไปหมดมันจะเอาอะไรก็เป็นแบบเราจะเอาอะไรก็ไปขนส่งขึ้นมาได้ดูแล้วท่านสมเด็จพ่อแต่เมื่อมาทบ ดีแล้วชีวิตมันก็ยังอยู่มันก็ไม่มีอะไรไม่มีอะไรจะทำไปดีกว่านั้นดีกว่าจะช่วยเพื่อไปเคร่งคิดแล้วก็เห็นบางคนก็หนักมากบางคนก็หนักน้อยบางคนก็กำลังจะลอยตัวออกมาได้แต่ก็เกลียดคนเป็นวัว 4 เหล่าบัว 3 เหล่านี้ก็คนพอสอนได้คนพอจะเห็นขึ้นมาก็ยังทำได้อาจจะเขียนไม่ขึ้นเลยพูดก็ไม่รู้เรื่องเลยผมมีอยู่เพื่อชีวิตเราก็จะมีต่อไปมันยังไม่ถึงการดับมันจะมีการตั้งอยู่และเราก็ได้เป็นผู้ที่รอคนผมลอยออกมาได้แล้ว เราก็จะช่วยเขาได้ตามทิศทางที่เราเคยกระทำหรือตามปัญญาที่เราจะรู้ว่าจะทำอย่างไรกันหลุดออกมาเป็นยังไงได้แล้วก็ให้รู้ว่าตัวได้หลุดลอยออกมาเป็นความประเสริฐมีความดีไม่รู้ชัดเจนในเรื่องมายาเรื่องโลกีย์ต่างๆชัดถ้าเราหลุดลอยออกมาแล้วมันก็จะเห็นรถที่มันเป็นรถเขตจะเรียกกันว่านิพพานหรือว่าปลายยอดวิมุตอะไรก็แล้วแต่มันเป็นความผิดออกมารอดออกมามันเป็นความเห็นแจ้งว่าเราหมดเกลี้ยงหมดสิทธิ์หมดยึดแล้วมันเบาสบายแล้วมันอิสระ ผู้จะรู้อิสระเสรีอย่างนี้จะต้องเป็นผู้ที่มีปัญญาและเป็นผู้หญิงจริงอย่างเด็ดขาดแม้เราจะได้อะไรเป็นเหตุเป็นปัจจัยบ้างแล้วเราก็หลุดลอยสิ่งที่เป็นเหตุเป็นปัจจัยแม้อย่างน้อยอย่างเล็กมีตัวอย่างความอิสระและจะต้องแยกเป็นอิสระจิตที่หมดสิทธิ์หมดคิดเป็นอย่างไรออกเพราะเราจะเห็นถึงสภาพที่มันเป็นตัวอย่างให้แก่เราได้เพราะเราจึงพยายามเรียนรู้เป็นลำดับๆของพระพุทธเจ้าจึงแบ่งขั้นตอนเรียนให้มีเหตุปัจจัยอย่างหยาบอย่างต่ำขึ้นได้มันก็แค่นั้นแค่นั้นจึงพยายามเป็นอรหันต์กับภารกิจดวงหนึ่งดวงที่ 1 แล้วก็เหตุปัจจัยที่สูงขึ้นมา มันยากขึ้นมาหน่อยในปัจจัยนั้นเราหลุดมาได้อีกเป็นทหารแต่ผลโดยที่ 2 อะไรเนี่ยละเอียดขึ้นมาเราก็จะรู้ขั้นตอนไล่ลงมาโดยที่ 3 เรื่องที่ 4 มันก็ยิ่งจะชัดเจนแจ่มแจ้งว่าเหตุปัจจัยใดๆมายาใดๆในโลกเหมือนกันหมดเมื่อเรารู้ว่าเราได้ตัวอย่างความหลุดพ้นเราได้ทุกอย่างความรอดออกมาแล้วเราก็จะรู้แจ้งรู้อย่างที่โลกเขายังไม่เคยรู้เหมือนเราอยู่ในโลกเราไม่เคยรู้เราไม่เคยเข้าใจเราไม่เคยเห็นจริงในจุดอย่างนี้จนเราไม่ได้ฝึกเรียนตามวิชาการของศาสนาพระพุทธเจ้าท่านชี้บอก กระทำลงไปให้เห็นอย่างนั้นเราได้ตามแล้วเราก็จะถึงซาบซึ้งในโลกนี้มันแน่ใจมันควรจะเป็นมนุษย์อย่างนี้มนุษย์อย่างที่เป็นอย่างโน้นเราจะเห็นเลยว่าเราเข้าใจอย่างดีจะปฏิเสธลดโลกีย์เนี่ยมันก็มีแต่วนเวียนเป็นวัฏจักรได้แล้วก็ไปเดี๋ยวก็พักพักเมื่อยแล้วก็เดี๋ยวก็อยากได้แล้วก็ไปได้ตั้งแต่ปีถ้าไม่ได้ก็ทุกข์ร้อนลำบากลำบนเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้าทรมานอย่างไรก็ยอมเขาอยู่อย่างงั้นแหละจนกว่าจะได้มาก็ได้มาแต่สมแล้วก็ไอ้เท่านั้นอีกก็นึกว่าได้สบายนึกว่าได้เป็นคนสำเร็จสุดยอดแล้วก็วนเวียนหามาอีก วุ่นอยู่อย่างนั้นน่ะไม่รู้แล้วจึงเรียกว่าวนแล้ววนเหล้าเป็นวัฏฏะไม่จบสิ้นเมื่อเรามาล้างมารู้เท่าทันในสิ่งที่เราไปหมุนเวียนมันไปมีจิตมันเองเป็นหลงเป็นมายาครอบงำจิตอยู่ถ้าเราล้างมายานี่ออกไปได้จริงแล้วมันไม่ต้องไปวนเวียนอีกไม่ต้องหยาบอีกไม่ต้องไปวุ่นอีกตัดความหมุนเวียนไปหาอยากเสพแล้วก็ได้เสพแล้วก็สุขสุขแล้วก็เดี๋ยวจะอยากเสพยาเสพแล้วก็สุขหมดปัญหาหมดความอยากไม่ต้องอยากรู้ว่าชีวิตคืออะไรชีวิตคือการตั้งอยู่การปรุงของธาตุดินน้ำไฟลมและวิญญาณอันโง่เขลาเมื่อเราล้าง ยานจากโงกขาวแล้ววิญญาณเราก็เป็นวิญญาณฉลาดแล้วเราไม่มีปัญญาวิญญาณที่เป็นแค่ธาตุรู้แล้วเราก็รู้ความจริงในโลกมายาอะไรเราก็รู้สิ่งที่จะพอเป็นพอไปพอที่จะให้มันตั้งอยู่ก็รู้ตกลงเรามาเป็นผู้ที่อยู่ในโลกอย่างช่วยเหลือเขาให้ศาสนาพุทธไม่ใช่ว่าเราหลุดลอยออกมาแล้วเราจะมานั่งอยู่เฉยๆมามองโลกอยู่เฉยๆไม่มีกรุณาธิคุณไม่ช่วยเหลือแต่ทำประโยชน์อะไรให้แก่โลกเขาไม่ใช่กลับกลายเป็นว่าศาสนาพุทธนี่ยิ่งหลุดลอยออกมาแล้วยิ่งมีงานมากมนุษย์เพราะดอกไม้และยิ่งจะเห็นว่าโอ้โหคนทั้งหลายแหล่ล้วนแล้วแต่เหมือนคนจะจมน้ำทั้งนั้นจะต้องช่วยเขาเก็บช่วยเขาดึงเขาขึ้นมาจากบ่อ อาหารนกกันขว้างขว้างนี้แล้วจะมีอายุ 74 ล้านปีมันก็ไม่หมดจะเห็นว่ามันมีงานมากไม่ใช่ว่าจะต้องมานั่งลอยไปลอยมาเป็นครอบครัวมาลัยหรือว่าเป็นคนไร้ค่าไม่ใช่เราจะเป็นคนมีค่าตรงเรามีงานโดยที่เราได้ช่วยเขาเก็บขึ้นมาเรามันเมาแล้วเราหลุดลอยแล้วเราสบายตายก็เราก็รู้ว่าตายก็คือตายอยู่ก็คืออยู่มันไม่มีอะไรสงสัยมันไม่มีอะไรประหลาดมันเป็นเรื่องธรรมดาธรรมดาและเกิดขึ้นตั้งอยู่แล้วก็ดับไปแล้วก็การเกิดการตายมันเป็นเรื่องธรรมดาเป็นเรื่องเป็นไปอย่างนั้นแหละเพราะสิ่งใดที่เราไม่ต้องเป็นภาระแก่ตนเราไม่ต้องอยากเสพเราไม่ต้องไปคิด จบแล้วมันเป็นหลงว่ามันเป็นสุขเป็นทุกข์อะไรเราก็ไม่ต้องมีอะไรแล้วไม่มีปัญหาจริงๆเพราะว่าเราไม่ได้ลงว่ามันเป็นสุขเราก็ไม่ต้องอยากได้มาแจกเพราะไม่อยากได้มันเสร็จมันก็หมดสิทธิ์หมดภาระไม่ต้องไปหามึงไม่ต้องมาหามาให้ตนถ้าตัวที่เรียกว่าตอนที่เรียกว่าอัตตาจะเรียกว่าตัวจะต้องเอาต้องเป็นต้องมีต้องได้ตั้งแต่ต้องมีสุขอยู่นั่นแหละตัวนั้นแหละเป็นตัวที่มันยังเหลือตนเองเหลือตัวถ้าเราไม่มีแล้วจริงเราไม่ต้องเป็นคดีอยากได้อะไรมันเกิดมาถูกหมดตัวหมดตนจริงแล้วมันก็มีแต่พลังงานมันจะมีแต่ความสามารถมีแต่ปัญญาที่จะช่วยคนนั้นคนนี้ที่จะทำงานในโรงเรียนเป็นประโยชน์อะไรไปแจกเขาช่วย โปรไฟล์ของเราได้อย่างนี้เราช่วยเขาอย่างนี้ส่วนในโลกเขาจะสอนกันในการสร้างไอ้โน่นมาสร้างไอ้นี่มาก็มายาโน่นนี่เอามาใช้มากินมาแล้วก็เข้าใจบางอย่างก็ใช้ก็กินบางอย่างก็เป็นประโยชน์กับชีวิตขอให้ชีวิตตั้งอยู่ได้ส่วนที่มันเกินกว่าชีวิตที่เขามาหลอกล่อกันแล้วก็ให้คนหลงติดแล้วก็เป็นทาสจึงอย่างนั้นมีเยอะกว่าอีกมากเหลือเกินมันเป็นเรื่องฟุ้งเฟ้อมันเป็นเรื่องที่ไม่ได้เรื่องเปลือยมากเหลือเกินเพราะอันไหนหยาบเราก็มาช่วยเขาก็บอกเปิดออกบ้างเปิดของหยาบเนี่ยเลิกทิ้งไปเป็นสำคัญเป็นเบาลอยตัวออกมาทีละเล็กและนั้นทีละน้อยมันก็ยังเราที่ได้ทำมาแล้ว เราได้มาทำงานเราได้มาช่วยเหลือโปรไฟล์เขาเราก็เป็นคนมีค่าอยู่ในสังคมแล้วไม่แย่งชิงเพราะเราไม่ได้อยากได้อะไรอยู่เกินไปเนี่ยสัตว์มันก็ยังสามารถอยู่ได้มีอาหารมีอะไรต่ออะไรใช้พอสมควรคนเป็นสัตว์สมมุติติดสูงเป็นสัตว์สังคมที่จะต้องนอกจากกินแล้วยังจะต้องมีการนุ่งห่มที่จะต้องมีที่อาศัยมีอะไรต่ออะไรมีความฉลาดมากกว่าคนก็ใช้ก็สอยในสิ่งที่ฉลาดนั้นโดยว่าโง่ก็ได้จริงๆแล้วมันจะหมดแต่ตัวเองยึดด้วยตัวเองก็ทำอะไรไม่ได้ให้สิ่งสมมุติมันมาพามาท่องตัวเองก็มีจริงสมมุติว่าตลอดเลยตายแล้วน่าอายอะไรอย่างนี้เป็นต้นตัดมันไม่ต้องยึดถือกันมันก็เฉย วันนี้เป็นต้นแต่ว่าคนเราสมมุติชอบเสียแล้วยึดกันมากไปแล้วเท่านั้นก็นุ่งก็นุ่งห่มบางทีก็กันร้อนกันหนาวที่จริงมันก็เรื่องของจิตเป็นเรื่องของกายถ้าเผื่อว่าเราเองเราไม่ใช้มันก็ร้อนหนาวมากกว่ากันได้มันมีสภาพภูมิคุ้มกันมีสภาพจิตที่สามารถคงทนได้เพราะไม่ต้องลงส่งผมก็ทนได้แต่ทีนี้เรามานั่งโมโหภูมิคุ้มกันเรียกว่าความสามารถในจิตมันก็ลดลงมันก็เป็นจริงแล้วก็ทำตามที่พอมีพอได้ถ้าเรามีชีวิตอยู่กับโลกเขาอย่างธรรมดาศาสนาพระพุทธเจ้านี่สอนคนรู้จักความธรรมดาสามัญสิ่งที่โลกมันหลอกกันจนเป็นธรรมดาสามัญแล้วก็ติดยึดมากส่วนใดส่วนมาก ช่วยได้ที่สร้างออกมาจนกระทั่งมันอยากมันตามรู้ได้ก็ล้างบอกกันง่ายล้างกันง่ายส่วนใดที่พึ่งสร้างมาใหม่ๆรู้เท่าทันที่เขากำลังสร้างมาใหม่ๆก็พอรู้ตัวแล้วก็ห้ามกันได้ง่ายส่วนใดที่สร้างมาก็นานแต่ก็ยังไม่รู้ยังอยู่ในระหว่างกลางยังไม่รู้ว่าตัวนี้เป็นของต่ำของหยาบตัวนี้บอกสัญญาสอนกันยากรู้กันยากเมื่อผู้ใดหลุดได้ล้างได้ยืนยันแสดงความยืนยันบอกกล่าวไม่เป็นผู้ที่เสพไปเป็นผู้ที่ไปหลงเป็นตัวอย่างยืนหยัดยิ่งมากหมู่มากคนเป็นไปได้มันก็ยิ่งจะมีกำลังมันจะเป็นสิ่งยืนยัน คนเรามันสบายเลยอย่างนี้อย่างนู้นน่ะมันโง่ยิ่งหลายคนชอบมันก็ยิ่งเห็นชัดจมูกกลุ่มพวกเราปฏิบัติมามีสัจจะมีสิ่งที่จริงที่เราได้ปฏิบัติลดละจางคลายมายืนยันว่าอยู่ในสังคมนี้ไม่ต้องไปเป็นไม่ต้องไปมีไม่ต้องไปวุ่นวายอย่างที่เขาเป็นเขามีเงินได้อย่างเราเลิกอบายมุขมาคนในโลกนี้เขาก็รู้แล้วว่าบ้าไอ้นกไม่ค่อยดีมันเป็นของหยาบต่ำเขาก็ไม่สงสัยเท่าไหร่เราเลิกมาได้เขาก็รู้อยู่ว่าเขาก็ไม่แตะต้องนะมีอยู่แต่เขาไม่เข้าใจในปัญญานึกถึงแล้วก็ไม่เห็นมีมดเขาก็อย่างนั้นอย่างนั้นน่ะบางทีก็เวียนไปเวียนมาไม่เด็ดไม่ขาด เราเองเราเด็กเราขาดเมื่อเรารู้วิมุตอันนี้แล้วเราก็เด็กชายไม่ยุ่งไม่เกี่ยวเขาก็ไม่ยุ่งไม่เกี่ยวบ้างมันก็คล้ายๆกันมันไม่เด่นไม่ชัดเท่าไหร่สิ่งใดที่เขาเห็นอยู่มากเป็นสามัญเขาติดอย่างสมมุติว่าเขาต้องมีเงินติดตัวก็ไม่มีเงินติดตัวไม่ใช้เงินใช้ทองเขาไม่ได้อันนี้ที่มันสามัญมันมากคนเป็นอย่างนั้นเรามาพิสูจน์ว่าเราเองไม่ต้องมีเงินสักบาทนึงอยู่กันทั้งกลมไปมาเป็นๆอยู่อะไรได้อันนี้มันเด่นชัดจริงๆเห็นได้ง่ายหลายคนมากคนยิ่งมายืนหยัดเป็นไปได้แล้วก็เป็นอยู่สุขทำการงานก็ได้ด้วยอะไรอย่างนี้มันก็เป็นเครื่องยืนยัน นับวันก็ยิ่งจริงยิ่งจริงนะมันก็ยิ่งมีฤทธิ์ถ้ายิ่งเรามีหมู่กลุ่มมากยืนหยัดอย่ามาเป็นพระมาเป็นนักบวชถือศีลของพระพุทธเจ้าใช้หลักกติกาของพระเจ้าเพื่อเป็นหลักเกณฑ์ให้เรามีเงินเราก็มีได้ทุกวันนี้ไม่ยากหรอกเราจะพบเงินก็ได้ไม่ใช่สะสมก็สะสมได้ถ้าไม่กลัวจนมาที่มาปล้นเอาแล้วก็สะสมได้เรารู้โทษใครว่ามันเป็นจริงมันปล้นคนมีเงินไม่ได้ต้นคนไม่มีเงินหรอกใช่โจรมันก็ไม่ได้ไว้หน้าอะไรมันจะมองเห็นละเว้นว่าเป็นพระถ้าถึงที่ทำให้มันโกรธหรือมันระแวงแล้วมันไม่ฆ่าหรอกนะเพราะเป็นพระมันไม่มีมันค่าหมดค่าดาวน์ด้วยและเราก็พิสูจน์ได้ด้วยว่าเราเองไม่จำเป็นจะต้องมี เราจึงไม่จำเป็นต้องมีชีวิตต่างๆทฤษฎีต่างๆพระพุทธเจ้าวางไว้เราพิสูจน์แม้กาลนี้ว่ามันเป็นของดีของมนุษย์เป็นความปลอดภัยเป็นความว่างความโลภความโปร่งความไม่เป็นวุ้นไม่เป็นเรื่องวุ่นไม่ได้กอดทุกข์มันเป็นเรื่องดีเราเห็นไม่เป็นยาอะไรจึงยินดีทำเรารู้ว่าการที่ไม่มีเนี่ยมันสบายกว่าการมีถ้ามีแล้วมันหนักมันยุ่งมันยากกว่าไม่ใช่ว่าเราประจำกฎกลุ่มเฉยๆเมื่อเวลามันล่วงพ้นหรือหลุดได้แล้วเนี่ยหลุดพ้นได้แล้วนี่เราไม่ได้ทำใจเราไม่ได้ฝืนใจเราเห็นดีต่างหากถ้าเกิดการเห็นดีเห็นชอบมาทำอย่างนี้มันดีกว่าไปเปิดกว่าสบายกว่ามันเห็นชัดๆเรามากินข้าวมื้อเดียว สบายไม่ต้องไปกินอะไรให้มันยุ่งยากวุ่นวายเพราะเราไปติดรถติดตู้ติดไม่ติดเนี่ยพอล้างเสร็จสะอาดแล้วมันสบายมันก็อ่านแล้วมันก็ไม่ต้องยุ่งไม่ต้องอย่ามันไม่ต้องไม่ต้องสร้างอะไรขึ้นมาอีกแรงที่จะต้องเอาอันนั้นอันนี้มาอีกมันไม่ต้องมันไม่ใช่เพราะเราบังคับในขณะที่เราฝึกปรือในขณะที่ยังไม่หมดอัตรายังไม่หมดรสชาติยังไม่หมดสิ่งที่เป็นตัวตัวเหตุตัวเชื้อมันก็ยังจะต้องฝืนบ้างแต่ฝืนน้อยลงเมื่อเราฝึกซื้อได้ดีถูกทางถูกทิ้งก็ฝืนน้อยลงเรื่อยๆจนกระทั่งง่ายจนกระทั่งทนได้โดยไม่ยากทนได้โดยไม่ลำบากจนกระทั่งไม่ต้องทนไม่ต้องลำบากนอกจากไม่ต้องทนไม่ต้องลำบากแล้วยินดีเห็นดีรู้ว่ามันดีกว่าพอใจที่จะเป็นอย่างนี้ยิ่งกว่า พอใจอย่างที่จะต้องไม่เอาไม่ต้องมีไม่ต้องเป็นไม่ต้องไปหลงไม่ต้องไม่มีรถอย่างนี้หมดอัตราหมดอัตภาพเป็นอนัตตาเป็นสุญญตาไม่ต้องมีโลกีย์รสไม่ต้องมีอัตราไม่ต้องมีกิเลสไม่ต้องยากมันเป็นเรื่องดีพอจิตใจยังไม่ได้เป็นการบังคับจิตใจไม่ได้เป็นการข่มกันกดจิตใจมันเป็นด้วยความพอใจเข้าใจมันได้มาแล้วมันเป็นการพอใจเข้าใจเห็นดีมันดีแล้วเพราะใครจะมาเอาให้หมุนกลับไปใครจะมาหลอกมาล่อเมื่อเรามีปัญญารู้ชัดถึงโทษภัยถึงความหนักถึงความวุ่นความเป็นภาระ จะรู้ชัดเจนแล้วเราก็ไม่ต้องไปเอาอย่างแท้จริงที่เป็นสภาพที่เราจะศึกษาที่เราจะเรียนรู้แล้วก็ฝึกคุยกันจนมาได้เพราะตัวอย่างอะไรสักตัวอย่างนึงเรามาดูความศึกษาดูแล้วก็ไปคุยจนกระทั่งเราหลุดออกมาได้ลดต้นลงมาได้แล้วจะเห็นตัวอย่างอย่างง่ายอย่างที่เราแน่ใจว่าอย่างนี้มันเลวจัดแล้วเราก็พยายามล้างรถออกมาจนกระทั่งเห็นว่าอัตราหมดเป็นอย่างนี้อัตภาพหมดเป็นอย่างนี้สะอาดเกลี้ยงเป็นอย่างนี้เรียกว่าบริสุทธิ์หมดจดที่หมดหรือมีสิทธิซึ่งบริสุทธิ์เป็นอย่างนี้เองและเราก็ยินดีที่จะให้บริสุทธิ์อีกอย่างนี้ไม่จำเป็นที่จะต้องไปเปิดเปื้อนถึงแม้จะไปแตะกันอย่างนี้ทุกทีกันคิดมันก็ไม่เข้าแปลกๆเปื้อนเหมือนน้ำกับใบบอนมันไม่จำเป็นจะต้องไป ซึมอะไรอีกจิตสะอาดจริงด้วยปัญญาอันยิ่งกว่าไปเห็นแจ้งเลยว่าเป็นตรัสรู้เป็นปัญญาอันยิ่งกว่าวิมุตติญาณทัสสนะญาณทัศนะเราแปลว่าปัญญาที่เห็นแจ้งวิมุติๆสภาพที่มันหลุดแล้วมันเห็นผลว่ามันยอดเยี่ยมสบายดีแล้วมันไม่จำเป็นในชีวิตที่จะต้องเป็นการไปดูจะเอามาแสดงจริงๆใช้ภาษาพูดวนเวียนใช้ภาษาง่ายๆให้ฟังเรามีอะไรเราก็สอบผ่านของตัวเองตรวจดูว่าจริงไหมอะไรสักอันหนึ่งเป็นพวกเราอ่านดูแล้วมันก็จะชัดเจนอื่นๆหมดเหมือนกันหมดทุกอย่างมันเป็นมายาหลอกล่อเราหมดทุกอย่างเป็นขั้นตอนยากง่ายอะไรก็พยายามจัดอันดับดูบ้างอย่างที่เราแดงๆโซดา เอาอะไรบ้างแต่สีทาไม้อะไรบ้างอนาถาไม้เอาอะไรบ้างอรหันต์ตัดรอบสุดมันหมดอัตราอย่างไรเกี่ยวกับสิ่งบางอย่างละเอียดอย่างไรในที่เราได้อธิบายมาแล้วเหลือแต่อัตราจริงๆเหลือแต่เรื่องของจิตหรือจะเรื่องความโง่เขลาที่เป็นตัวเป็นตนลึกๆขี้เกียจสุขุมไม่จำเป็นจะต้องเกี่ยวกับดินน้ำไฟลมอะไรมากไม่ต้องเสือกกับรูปวัตถุไม่ต้องเกี่ยวกับของนอกตัวของตัวเองอยู่ในตัวเองแล้วก็เก็บอารมณ์ปั้นต่างเอาอยู่อะไรอย่างนี้เป็นต้นซึ่งเป็นเรื่องของกูมันนาคามีสิ่งที่นอกนอกเราได้แล้วเราไม่สงสัยแล้วเราไม่สงสัยจริงๆง่ายๆแล้วเราจะเห็นหรือเปล่าเห็นมันง่ายมันเบามันไม่ต้องหนักหนาไม่ต้องเป็นภาระไม่ต้องวุ่นวายลอยตัวมากๆแล้ว ขนาดนั้นพระอนาคามีก็ยังไปสร้างความหนักอยู่ในภพที่มันไม่เป็นเป็นตัวตนไม่ได้แต่เราก็ไปลงต่อหลงสร้างให้เป็นตัวเป็นตนแบกเองหิ้วเองพูดเองให้เป็นภาระอยู่ในจิตเองเนี่ยเราก็จะรู้เป็นระดับๆไปเรื่อยๆสำหรับผู้ที่ศึกษาถึงผู้ที่มีภูมิเป็นจริงจะเข้าใจแล้วเราก็จะรู้ละเอียดซับซ้อนมากผมก็กิเลสต่างๆและอัตภาพชั้นสูงต่างๆมันเป็นยังไงเราจะรู้เอามันมีตั้งเยอะตั้งแยะสิ่งที่จะทำให้ประเสริฐจึงให้ละเอียดๆไม่ใช่ขาดฉันมีต้นดาวคิดเอาง่ายๆศึกษาเรียนรู้จากภาษาอะไรนึกว่าเข้าใจหมดแล้วก็นึกว่าทะลุแล้วไม่ใช่มันมีอะไรที่ผ่อนคลายกันไปมากกว่ามาก ถ้าพูดถึงจึงเป็นจริงมีจริงมันก็จะแสดงผลมันก็จะยืนหยัดอกาลิโกเป็นกรรมพิธีกรตัวเราเองทำได้จริงไม่ใช่เวลาจะสมหวังในพระพุทธเจ้าเท่านั้นที่จะทำสิ่งนี้ได้สมัยนี้ก็ทำได้อกาลิโกแล้วเราก็จะรู้จริงว่ามันเป็นของสูงเป็นเหมือนดอกฟ้าที่จะไขว่คว้ามาย่างแสนยากแต่มันก็ต้องเอาอะไรมันไม่ได้ไม่เลิกไปกว่านี้ก็ได้แล้วมันท้าทายคนสวยมันท้าทายเพราะมันเป็นเราเป็นเนี่ยเราถือไอ้นี่ไปแล้วนี่มันเหมือนกับเราเป็นเจ้าของเพชรเมื่อเราได้เพชรเพชรพลาสติกตัวเราเดินไปไหนมันก็ออกแสงยั่วยวนในตาคน วูบวาบนั่นแหละคือเอหิปัสสิโกมันท้าทายมันชวนตาคนเพราะฉะนั้นเราก็จะต้องถ่อมตนหน่อยหาอะไรติดๆป่องๆไว้หน่อยอย่าให้แสงมันบาดตาคนนักไม่มีจริงมันยิ่งแสงมากแสงแดงที่มันออกมากก็จะต้องบังมากจะต้องพยายามรักษาให้มากอย่าให้มันไปสนิทแสงมันไปกวนตาคนมากคนหลายคนที่เขาทนไม่ได้เธอก็จะเห็นแสงอันนี้เกินตาเกินหน้าเขาก็ทนไม่ได้ลักษณะนี้เป็นลักษณะที่เรากำลังถูกเพ่งโทษมากถ้ามีงาน 2 วันที่วัดมหาธาตุซึ่งเป็นงานที่ได้ประโยชน์ต่อพวกเรามากเราอยู่ตรงนี้ไม่ได้ไปร่วมงาน ขอเล่าสู่ฟังบ้างมาทางวัดมหาธาตุมหาจุฬาราชวิทยาลัยจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัยมหาวิทยาลัยสงฆ์ส่วนนั้นเราไปจัดนิทรรศการไปออกงานเขาจะจัดงานครบ 31 ปีของมหาวิทยาลัยราชวิทยาลัยจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัยมหาวิทยาลัยสงฆ์ว่างั้นเถอะเราก็ไปไปออกร้านแต่ร้านกาแฟนี้ถ้าจัดการตามความมุ่งหมายเขาขอให้แสดงความเห็นมันก็คือการแสดงความรู้ให้แก่คนที่ไปรับนั่นแหละใครไปสัมผัสเอาเลขสื่อความหมายรูปนั้นรูปนี้แล้วแต่ใครจะมีปัญญาที่จะสื่อความหมายออกมาให้แก่ผู้อื่นได้ด้วยวิธีการ เขาก็จะทำกันเราน่ะเข้าใจว่าการสื่อสารน่ะคือได้ทั้งวัตถุที่มันจะเป็นรูปเป็นตัวหนังสือเป็นลักษณะนั้นนี้มันก็เป็นการสื่อออกด้วยวัตถุกลางที่กินการสื่อออกที่แท้จริงมันคือสีออกจากคนคนนี่แหละเป็นตัวอย่างเป็นสังฆะเป็นที่พึ่งที่เกี่ยวโยงเห็นได้จริงจังกว่าตัวหนังสือกว่ารูปกว่าแบบกว่าภาพแต่ทีนี้เราจะไปแสดงตัวแสดงตนเอาคนไปยัดเยียดชวนไปนักเขารู้ตัวก็ไม่ดีถ้าเราจะไปแสดงตัวเหมือนกับเราไปแสดงลิเกไปแสดงความเสียค่าเราก็จะต้องมีปัญญาว่าเราจะไปแสดง เพราะเราก็ไปในรูปทั้งทุกอย่างแล้วที่เรามีอะไรที่จะสื่อสารให้คนเข้าใจได้เพราะบางคนเขาก็สื่อสารเช่นโน้นก็ไม่รู้สึกร้อนตัวถ้าเอาคนแสดงต่อคนนับหมอนี่ดูตัวอย่างชั้น 4 นี้ลองไปพูดถึงมันไม่ได้แค่นั้นแหละเราก็ไปผ่อนไปในรูปนั้นโดยเราบอกว่าเราก็จะมีชาติมีอะไรต่ออะไรดูมันจะเป็นเครื่องที่เป็นหลักตั้งของชาติมีบอร์ดแล้วก็ขอให้คนที่ไปนั่งสอบถามไปนั่งถามเป็นนักแสดงต่อเป็นวิทยากรให้ความรู้ซักถามแล้วก็ไปแซงเค้าไว้เสร็จแล้วก็ไม่ได้แถมทั้งนั้นเรายังมีแฟนพิเศษ ขอดูคนแปลกคนคนเมืองเมืองพิเศษที่ไหนไม่รู้มันเดินปนเปอยู่ในหมู่คนเหล่านั้นในงานนั้นมันจะเพาะแต่ว่าเป็นงานของธรรมะทำอยู่ในวัดพระจัดอนุญาตพระไปกันคนธรรมดาก็ยังไม่เข้าเพราะว่าคนธรรมดาก็ยังถูกโลกดึงเอาไว้เยอะเขารู้ว่างานนี้มันไม่มี 4 มีอะไรมันไม่มีเรื่องราวของอย่างนอกโลกเพราะคนไปก็คือคนที่สนใจธรรมะคนที่แสวงหาในเรื่องดีหน่อยก็ไปกันไม่ต้องทักคนน่ะคนเที่ยวมันก็คัดคนที่ไปเที่ยวคือไปแสวงหาสิ่งที่ควรจะแสวงเขานึกว่าอย่างนี้เป็นสุขอย่างนี้เป็นล่ามมันก็ควรได้คนที่รู้ว่าอย่างนี้เป็นล่าสุดไปคนที่เขาจะแสวงลาบมายาโลกีย์รสโลกีย์อยู่ในโลกไอ้ พาลูกๆหยาบๆคล้ายๆมันเข้าไม่ติดมันเข้าไม่ได้หรอกไปงานนี้ไม่ได้มันจะเป็นงานที่ปลอดโปร่งเป็นงานที่เราจะได้แสดงสินค้าผู้ที่แสวงหามีอยู่จะได้แล้วมันก็เป็นจริงมีเหล้ารายละเอียดหลายๆอย่างที่วิเคราะห์ออกไปอีกให้ฟังยังไม่ได้วิเคราะห์อะไรอย่างนี้ให้ฟังกันบ้างเท่าไหร่หรอกมีสลิปวิเคราะห์ให้ฟังแล้วเมื่อเราไปแล้วเราก็เป็นตัวออกตลาดเขาก็เปิดโอกาสเอาคนไปดูซะก่อนเขาจะรู้สึกอย่างไรถ้าเขารู้สึกตัวว่าเราเองเราจะไปขายสินค้าเกินหน้าก็ไปตัดตัวกำไรมากเกินไปแล้วก็ไม่รู้ว่าเขาจะให้เรากำไรเท่าไหร่วันแรกก็ดูเอาไป ไปพอสมควรก็ไม่น้อยไปลองดูผมเองผมก็ไปพอดูตลาดแล้วแล้วตัวเจ้าภาพผู้จับผู้ร้ายเขาก็ไม่รังเกียจรังงอนอะไรดีวันที่ 2 ก็ปล่อยเลยไปกันพยายามให้ไปด้วยคนก็พวกเรานี่แหละคือสินค้าที่จะไปให้แกต้องการให้มันให้ได้ทั้งกิริยาอิริยาบทความรู้สึกจิตวิญญาณรูปแบบตัวบุคคลที่นี่แหละมันชัดกว่าไปเขียนตามรูปเป็นพูดเป็นภาษาให้ไปนั่งคิดนั่งอ่านอีกเยอะมันอย่างนั้นมันยิ่งไม่จริงใหญ่มันช้าแต่ยิ่งตัวคนนี่แหละมันยิ่งชัดแต่เขาไม่รู้หรอกนะแต่เราเองรู้ผมน่ะรู้ผมจะปล่อยไปกันออกไปแต่พวกเราก็ไม่ได้ปล่อยให้รู้ตัวไปเดี๋ยวจะไปแอ๊บมากเกินไปขนาดนั้นก็แอดไม่น้อย แล้วก็ได้ปรามกันก็บอกกันว่ายาในหลายๆอย่างพยายามที่จะบอกได้เมื่อเราไปกันไปแสดงไปบอกสินค้าไปแสดงสินค้าสิ่งที่มีจริงเป็นจริงไม่ว่าจะเป็นฆราวาสอยู่ในร่างของฆราวาสอยู่ในร่างของเณรของพระให้อยู่ในร่างของเณรของพระต่างๆก็ไปเปิดเผยพรุ่งนี้ก็แสวงหาคอร์ดเพลงแปลกเพราะได้เรียนมาเหมือนกันไม่ใช่ไม่ได้เรียนเพราะว่าเคยแต่จิตใจเหมือนกันว่ารูปร่างมันควรเป็นอย่างนี้สิ่งนี้ที่เราเรียนเนี่ยมันมีจุดหมายนี้มันมีอันนี้เขาก็ชอบแปลกแปลกมันสนใจบางคนเนี่ยถูก ต่อต้านคนที่เป็นบริวารของผีเป็นบริวารของชาวโลกเขาก็จะต้องพยายามรักษาบัลลังก์ของผีบัลลังก์ของชาวโลกไว้แม้จะมาบวชเป็นพระมาเรียนรู้แล้วก็ตามเพราะได้อาศัยสิ่งนี้เสวยสุขเขาก็จะต่อต้านและสุขนิเวศเสวยให้เป็นการต่อสู้กันอย่างพวกเราก็พยายามที่จะพังบัลลังก์โลกีย์ยิ่งมาประกาศตนมายืนยันว่าเป็นคนโลกโลกุตระคนลูกศิษย์พระพุทธเจ้าแต่กลับมาเป็นตัวปลอมกลับมาบิดเบี้ยวกลับมาล้างทำลายบัลลังก์ทำลายภูมิทำลายฐานลงไป ก็ต้องต่อสู้หรือว่าเราก็จะต้องพยายามจะไม่ให้เขาทำอย่างนั้นมันเป็นบาปมากมันเป็นการทำลายที่มันไม่เข้าเรื่องเลยมันเป็นบาปเป็นไทยหรืออะไรยากทั้งยากอยู่แล้วเราทำงานยังจะให้มาทำลายในตัวแบบนี้ทั้งๆที่ไปหลอกคนอื่นว่าตัวเป็นแต่ตัวเองก็มาทำร้ายเนื้อตัวเองเราก็จะต้องช่วยเขาแล้วเขาเองก็ไม่รู้หรอกเขาทำเขาไม่รู้มันก็ทำอะไรก็บาปอะไรก็ไม่รู้บาปจึงจำเป็นที่เราจะต้องทำอย่างมีประนอมทำอย่างนิ่มนวลทำอย่างรักษากันช่วยกันเพราะเขาไม่รู้น่ะคนโง่คนบ้าคนเมาคนไม่เดียงสาก็ไปโกรธก็ไม่ได้หรอกเราไปลงโทษเขายากเพราะเขาไม่รู้จริงๆทีนี้พูดถึง หาแหล่งเรียนรู้แล้วเราก็พยายามที่เขารู้ว่าคุณรู้แล้วคุณอย่าโง่ต่อเข้าใจแล้วอย่าอย่าหลงวนไปเวียนมามันมันมันมันบ้าก็รู้แล้วแต่ฉันก็เสร็จแล้วก็ทำเป็นไม่รู้อีกมันจะบ้านะมันไม่มีสติจะทำยังไงก็รู้สักทีก็เรียนมาอยู่เสร็จแล้วก็พยายามล็อกสิ่งที่เขาเรียนมานั้นให้ได้พี่ก็ไปที่จุดที่เขาศึกษามาชี้ยืนยันเข้าไปเพราะศึกษากันมากกว่าเราอีกด้วยซ้ำไปอ่านผ่านมากกว่าเราอีกด้วยซ้ำไปบางคนบวชนานบางคนใช้เวลาศึกษามาก่อนเราเรียนรู้มาก่อนเรามากกว่ามากแต่เขาก็ไม่จับอะไรไม่ติดเราจึงต้องพยายามชี้ให้เค้ายืนยัน รู้ตื่นดึกหนาบางขึ้นไปอีกเยอะคาราโอเกะมีส่วนที่แสดงสัจจะออกไปเขายอมรับที่ว่ายอมรับก็เพราะว่าเขาเองเขาเดินคลื่นใต้น้ำพระเดินนโยบายขึ้นใต้น้ำพยายามบอกต่อหมู่พระด้วยกันเองว่าเราเองนี่เป็นพวกสร้างลัทธิการนิกายใหม่อันไม่เคยพูดมันแหวกแนวแต่เขาก็ไม่กล้าพูดอย่างนี้มีวิเคราะห์ว่าเขาจะลบเองให้เข้าใจอย่างนี้แต่เขาไม่กล้าพูดอย่างนี้นะเพราะอะไรเพราะสัจจะมันมีเขาก็รู้อยู่จะพูดไปเต็มปากแล้วก็พูดไม่ได้ว่ามันโกหกมันมีอยู่แต่ปากอยู่เหมือนกันมันก็ละอายต่อบาปเพลงกลัวต่อบาปเหมือนกันที่จะมาใส่ความ เขาก็รู้ว่าคนทุกๆคนมีปัญญามีสมองจะไปใส่ความเงียบความรู้มันรู้มันก็ว่าเอ๊ะนี่พูดยังไงเนี่ยไม่มีสัจจะก็ไม่เห็นเป็นอย่างนั้นจริงๆหรือว่าเขามีดีอยู่นะอะไรเนี่ยเขาก็รู้ว่าเรามีส่วนดีแท้แต่เขาก็พยายามดึงๆๆผลักดันเพื่อตัวเองให้ความรู้สึกมันปรับเปลี่ยนมันจึงพูดเต็มปากไม่ได้แต่เขาก็พยายามคนที่ยังคลางแคลงก็ยังคลังแสงมันก็มีปัญญาของตัวเองทุกคนน่ะเค้าก็ศึกษาเพราะเราก็แสดงออกไปเพราะเราก็เผยแพร่ออกไปมันมีเนื้อหาสาระเพราะฉะนั้นเมื่อไปสอบถามมาเป็นเวลาที่จะไปแสดงเป็นรับทรา