220628-2-120 ทางเอกภาค2-ตอน120(หน้า264)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท052.txt

ลักษณ์ของกามเทพตัวเด็กเสมอไม่แก่เพราะมีความหมายว่ามันเล็กมันละเอียดมันเป็นกิเลสที่รู้ได้ยากจึงเขียนว่าเป็นเล็กๆเด็กๆอยู่เรื่อยไปเป็นความหมายว่ามันไม่ใช่ตัวโตตัวอย่างอะไรนะแต่ที่จริงอยากได้รู้ชัดแล้วเห็นจัดจ้านเห็นแก่เห็นหยาบทีเดียวเห็นตัวเต็มรูปเลยทีเดียวกามเทพเนี่ยถ้าเกิดว่าเราพูดเป็นภาษามนุษย์เป็นภาษาลูกโลก ศึกษาบัญญัติมึงก็พูดเป็นตัวเป็นตนเป็นรูปเป็นเรื่องแต่ตัวมันมีจริงมันยากแก่คนที่ไม่มีปัญญาจึงเห็นยากจึงเรียกว่าเล็กเรียกว่าเด็กแต่ถ้าผู้ใดเห็นได้ก็เห็นแม้แต่เด็กก็มีลักษณะที่มันเหมือนกับมันจะยิงเกสรดอกไม้มันจะยิงเขาเรียกว่าคันก็เรียกว่าธนูหรือว่าลูกศรของกามเทพเนี่ยมันเป็นของตรึงตรามันเป็นของดูดดึงใจของยั่วยวนใจเหมือนเกสรดอกไม้แม้จะเรียกว่าลูกศรแต่เป็นลูกศรเกสรดอกไม้ว่างั้นมันติดตราตรึงใจและหลอกให้เราติดอยู่ในโลกเพราะฉะนั้นฝุ่นใดที่ไปรับทุกตรง ถูกหอกถูกดาบแหลมๆแข็งๆหยาบๆเสียบแทงเจ็บปวดโกรธกลัวเบื่อง่ายเบื่อได้เร็วแต่ถ้าไปถูกลูกศรที่ยิ่งมีอะไรขาดอะไรพ่อมีน้ำผึ้งอาบมีเกสรดอกไม้โรยถ้าถูกสอนแบบนี้เสียบไม่รู้ตัวเพราะมันมีสิ่งหลอกเรียกว่าเกสรดอกไม้สิ่งล่อเรียกว่าน้ำผึ้งอันนี้เป็นต้นยกตัวอย่างเป็นความหมายที่ประกอบว่ามันหวานประกอบน้ำมันหอมประกอบนะเป็นสิ่งลวงทั้งนั้นคำว่าหวานคำว่าหอมคำว่าอร่อยคำว่าไพเราะคำว่าสัมผัสถูกออกถึงใจเป็น ยาที่ประกอบอยู่ในโลกีย์ทั้งสิ้นจึงเรียกว่ากามเทพนี่ยิงนิ่มเหลือเกินยิ่งหลอกเหลือเกินยิ่งหลอกยิ่งล่อฉาบพอกไว้ด้วยน้ำผึ้งน้ำหวานน้ำหอมอ้าวฉากพ่อไม่ได้ความไพเราะความแนบเนียนของเขาที่จะหลอกหลอกอย่างแนบเนียนขึ้นไปทุกทียิ่งทำให้คนโง่ลงทุกทีหรือฉลาดไม่รู้เท่าทันกามเทพทุกทีกามมันก็มีเล่ห์ๆของมันเขาเรียกว่าเร่เร่ของมันก็ได้หรือมันไม่มีหรอกเราโง่เองอ่ะแล้วเราก็หลอกตัวเองอยู่นั่นแหละแล้วการประเทศที่พูดเป็นภาษาบุคลิกฐานหรือว่าที่เราได้เคยได้ยินได้ฟังมา จึงมีนัยยะอย่างนี้ฟังดูดีๆแล้วจะเข้าใจไม่ยากเมื่อเราเรียนกันมาถึงขั้นนี้แล้วเราจะเห็นธรรมอธิษฐานบุคลิกฐานมันตรงมันจริงเขาจะเรียกว่าเขาต่างประเทศต้องเป็นเจ้าตัวเด็กๆเสมอก็เข้าใจให้ได้มันเล็กหมายถึงของที่ไม่ใช่ของหยาบต้นโพธิ์รู้ได้ง่ายยิ่งจะเล็กเพราะว่ามันยิ่งแฝงไว้ด้วยความหอมหวานยิ่งแฟ้มไม่ได้สิ่งที่ล่อลวงฉาบพ่อมันจึงดูประหนึ่งมันยิ่งจับไม่ติดรู้ไม่เท่าไม่ทันซ่อนแสงเป็นนิมมานรดีเป็นปรินิพพานสวัสดีก็ยิ่งละเอียดยิ่งลึกเป็นท้าวทศรถอย่างนี้ยิ่งลึกหรือว่าเป็นสภาพที่ยิ่งไกลยิ่งละเอียดที่จึงวิรูปักฐานนี่ตัวเล็กนะแต่ที่จริงตัว ถ้าอธิบายแล้วเป็นช้างเป็นช้างเป็นม้าเป็นนาคเป็นช้างอะไรเงี้ยจอมนาคจอมช้างไม่รู้ปะค่ะเพราะมันยิ่งอธิบายแล้วมันย้อนแย้งเป็นจอมยากจอมจอมงูใหญ่จอมช้างอะไรเงี้ยแล้วทำไมไม่บอกว่าเล็กโดยนามธรรมมันยิ่งละเอียดมันยิ่งรู้ยากเพราะมันซ้อนมันซับซ้อนแขวงบางเป็นอวิชชาที่ยิ่งใหญ่ที่ดูปะการังก็ยิ่งหนาขึ้นเท้าทั้ง 4 จตุมหาลัยกี่กิโลง่ายอเมซอนมีแฟนหยาบๆขึ้นๆทื่อๆพอมาถึงไม่รู้ 6 ก็รู้ยาก ยิ่งดูยากขึ้นฉันใดดาวดึงส์ก็ยิ่งรู้ยากขึ้นกว่าจะถึงมหาราชิกาอย่ามาก็ยิ่งรู้ยากขึ้นดุสิตยิ่งรู้ยากขึ้นนิมมานรดียิ่งรู้ยากยิ่งขึ้นไปอีกกรณีนิมิตพระสวียิ่งรู้ยากยิ่งขึ้นยิ่งอีกแต่ยิ่งใหญ่ยิ่งขึ้นมีอำนาจใหญ่ยิ่งขึ้นยิ่งรู้ยากยิ่งเล็กยิ่งละเอียดสุขุมยิ่งเล็กมันยิ่งใหญ่ยิ่งเล็กมันยิ่งมีอำนาจกล้ายิ่งเล็กมันยิ่งหยาบคายอย่างประหลาดหยาบคายอย่างที่เรียกว่าเราจะต้องเรียกว่าประหลาดหรือหยาบคายอย่างย้อนแย้งมันยิ่งมีฤทธิ์มีอำนาจทำให้มนุษย์ติดอยู่ในโลกอันนี้ลักษณะตามแล้วเราก็รู้กามเหล่านี้ ระดับการลดกามเราลดได้ไม่ถึงถึงขนาดดับสนิทก็ตามเริ่มลดแล้วก็เริ่มเรียกว่าเราอุบัติเริ่มเกิดเป็นอุบัติเหตุเริ่มเกิดลดกิเลสได้ลดกรามได้ลดราคารถอะไรพวกนี้ได้อกุศลจิตพรุ่งนี้ได้เราก็คืออุบัติเหตุมันต่างกันโดยนัยนี้ความตายคือความเกิดความตายของกิเลสคือความเกิดของเทพความตายของกิเลสคือความเกิดของเทพความตายของกามคือความเกิดของเทพความตายของสมมติเทพคือความเกิดของเทพแท้ความตายของสมมติเทพจิตรอารมณ์ ของเรานี่ความตายของอารมณ์จิตที่เราไปหลงสมมติเทพมานักหนาเนี่ยน่ารักชาติแล้วลดลงได้เท่าไหร่นั่นแหละเราคือเป็นความเกิดเรียกว่าอุบัติเทพที่อุบัติแท้ไม่ใช่อุบัติเหตุออกจากท้องพ่อท้องแม่ไม่ใช่การเกิดแบบออกจากท้องพ่อท้องแม่เป็นการเกิดของโอปปาติกะเป็นการเกิดของจิตที่มีสำนึกดีที่มีปัญญาที่ฉลาดแท้ไม่ใช่เอาพี่ชาเริ่มลดได้ก็คือบัตรด้วยไปอุบัติด้วยไปและมันก็จะอุบัติขึ้นเป็นระยะระยะเท่าที่ผู้ใดสามารถรู้ระดับโดยตนรู้นะเป็นโสดาสกิทาอนาคาไปเรื่อยๆเพราะฉะนั้นการอุบัติเหตุได้เรื่อยๆอุบัติเหตุ นาฬิกายาววันอาทิตย์กลางสอบพร้อมสัญญาในใจเรานี้เป็นอุบัติเหตุอีกจริงๆผุดเกิดในร่างนี้นี่แหละไม่ต้องไปอาศัยร่างใหม่ไม่ต้องไปอาศัยอะไรมีตาหูจมูกลิ้นกายใจพบพร้อมมีทวารทั้ง 6 อยู่มีอายตนะทั้ง 6 อยู่จิตของเรานี่แหละมันจะเกิดเป็นอริยกิจจนกระทั่งเหตุปัจจัยใดก็ตามถ้าเรารู้ว่าสิ้นสุดเป็นวิสุทธิเทพก็หมายความว่าจิตนั้นสะอาดบริสุทธิ์จิตนั้นไม่มีกิเลสราคะอะไรเข้าครอบงำได้แล้วด้วยเหตุปัจจัยเราต้องพยายามกำหนดสัญญาลงไปให้รู้ถึงเหตุปัจจัยเหตุเท่าไหร่ปัจจัยเท่าไหร่เหตุอะไรปัจจัยอะไร ถ้าเรารู้ว่าเหตุอะไรปัจจัยอะไรแม้เหตุนี้ปัจจัยนี้เราก็ครอบงำมันแล้วไม่ใช่มันครอบครอบงำเราครอบงำมันสิ้นแล้วนั่นคือเราเป็นวิสุทธิเทพฝันว่ากำหนดเหตุอย่างปัจจัยหยาบแค่อบายมุขเราครอบงำมันได้เราก็เป็นวิสุทธิเทพขั้นโสดาบันเป็นพระโสดาบันเป็นอรหัตผลระดับหนึ่งแล้วจะมีอีกเป็นโรคหยาบในโลกกระทำในกามคุณกามารมณ์ที่มันยังมีอยู่แม้คนทั่วไปเขาก็ไม่ได้รังเกียจเกินไปเขายังถือเป็นชั้นที่เขายังจะคลุกคลีก็ตามถ้าเราสามารถเหนืออีกเราก็เป็นวิสุทธิเทพที่เป็น ราคามีที่สูงขึ้นสูงขึ้นเรื่อยๆอีกจนกระทั่งเราอยู่ครอบงำโลกธรรม 8 อย่างหยาบโดยเฉพาะรากยศแบ่งออกมาว่าเป็นรากยศไม่กระเทือนต่อลาภยศเสื่อมลาภเสื่อมยศก็เฉยไม่มีปัญหาแม้จะนินทาหรือสรรเสริญเราก็รู้เท่าทันพอสมควรเราสามารถที่จะครอบงำได้ไม่หวั่นไหวต่อนินทาสรรเสริญพอสมควรเพราะว่ามันมีชั้นเชิงที่สูงและไปอีกศักดิ์ศรีมานะอารมณ์ที่มันเกี่ยวกับสรรเสริญพระจนกระทั่งถึงสุขที่มันเป็นละเอียดมันเป็นอัตภาพอันละเอียดมันมีอีกก็เข้าใจให้ได้เป็นชั้นเชิงโดยเฉพาะทวารตาหูจมูกลิ้น อยากข้างนอกกระทบอะไรอยู่เราก็เฉยวางได้เราจะไม่มีคำกริยาอิริยาบถข้างนอกตาหูจมูกลิ้นกายนอกออกมาให้คนอื่นเห็นได้เพราะอารมณ์เราไปเสพอย่างหยาบคายจัดจ้านหรือเห็นตัวเห็นตนแท้ๆไม่มีถ้าอย่างนี้ก็เป็นการดับรูปราคะเป็นการดับกามราคะปฏิฆะแบบนอกเข้าไปเป็นอารมณ์ในจิตของเราแล้วเรารู้ของเราเองคนอื่นรู้ไม่ได้ด้วยง่ายๆมีตังค์นะชาวนามีอ่าเมตังนะปะสามีติเป็นโอปปาติกะสัตว์เป็นอารมณ์อยู่ในจิตของเราเองข้างนอกนี่เราสามารถควบคุมได้มันไม่มีฤทธิ์ไม่มีแรงที่จะออกมา ข้างนอกยังมั่นใจอนาคามีแท้ไม่ออกมาเกิดในกามภพตายแน่ในการมาพบในเวียงกลับมาเกิดจึงมีความหมายกำหนดไว้ว่าเป็นอนาถธรรมธนาคารมีไม่เสร็จข้างนอกและรู้จิตตัวเองว่าเราทำอยู่พระโยคาวจรหรือพระอริยะต้องมีสติสัมปชัญญะและมีปัญญารู้จิตในจิตถ้าพระอนาคามีแล้วเป็นผู้ที่ต้องรู้จิตในจิตเป็นตัวโอปปาติกะเองควบคุมดูแลและจิตเป็นส่วนใหญ่ไม่เผลอภัยข้างนอกไม่เผลอใครจึงเรียกพระอนาคามีหรือโอปปาติกะสัตว์สัตว์แห่งวิญญาณไม่ใช่สัตว์รูปยากรูปยาบ้ามีปัญหาเหนือลูกยาง พระอนาคามีแท้ก็ไม่ล่วงละเมิดธนาคารมีจึงใช้ศัพท์พูดได้ว่าไม่เวียนกลับมาในโลกโลกอยากนั้นอีกไม่เวียนกลับมาในโลกจากนั้นอีกเรียกว่าอนาคตแท้และเจนนี่เหลือแต่เศษจิตข้างในของธนาคารมีนั่นแหละทีนี้ก็ทำให้มันวิสุทธิเอาให้ได้มันจะอุบัติอยู่มันยังเกิดอยู่ผุดเกิดผุดเกิดเป็นอุปปาติกะมันไม่ต้องไปอาศัยตาหูจมูกลิ้นกายใจมันจะไปอยู่ที่ถ้ำเขาบึ้งไหนก็แล้วแต่มันก็ยังสร้างไปอุทยานฝันหวานอยู่ได้เป็นรูปพระราหูพระราคะสั่งสมเป็นออมสินใหญ่อยู่ในตัวเพราะ อนาคามีบางคนที่ไม่รู้แม่กามไม่ใช่ธนาคารมีลงนะปลอมพวกเดียรถีย์พระพุทธเจ้าไม่ยอมรับแม้โสดาสกิทาก็เพราะไม่มีความรู้เป็นระดับชั้นเชิงแบบนี้ไม่รู้ตัวหรอกไปนั่งกบดานทำทีเป็นลืมแล้วมันก็ต้องลืมเพราะเราไม่ออกไปคลุกคลีก็เลยเป็นฤาษีหนวดยาวอยู่ที่ในป่าหรือเป็นเดียรถีย์ไม่โกนกอดก็ตามหรือจะโกนก็ตามโกนหนวดโกนผมก็ตามเป็นฤาษีเป็นดาบสอยู่ในป่าไม่เอามาคลุกคลีแต่ก็สั่งสมสร้างอารมณ์เสียสมแค่นั้นก็พอใจไปชาตินี้แต่ไม่ใช่ว่ามันไม่มีสิ่งที่สั่งสมให้ใหญ่โตขึ้นนะไม่ใช่ไม่ใช่อย่างนั้นเสพคุณนะมีอันที่วาสนาในจิตในจิตนะปรุงอารมณ์เป็นของตัวเองเลยสั่งภพสร้างชาติของตัวเองไป แม่เชิงกรานมีนรกมีสวรรค์มีปาริชาติของตนมีสระอโนดาตของตนมีรูปลักษณ์เป็นเสียงสัมผัสมีคนพันคนคิดอะไรของตนหมดอยู่ในตัวเองเพ้อฝันอยู่นั่นแหละแล้วก็เสพอารมณ์อย่างนั้นเป็นการบำบัดจริงๆบำบัดอารมณ์แต่สร้างนิมมานรดีสร้างวัดตีไว้ให้ตัวตลอดนิรันดรมันจึงใหญ่อยู่ได้เพราะฉะนั้นคนนี้ไม่ใช่คนที่พระพุทธเจ้ารับรองว่าจะไม่เวียนกลับมาเกิดอีกไม่ไม่รับรองจะเป็นหน้าเป็นฤาษีดาบสอย่างไรก็ตามใจไม่ต้องมาเช็คกันจริงซะก่อนว่ามันไม่มีแน่นะแต่ที่จริงเราพูดพูดก็จริงๆแล้วนี่สามารถทนได้แม้ปัจจุบันนี้ ไอ้นี่มันก็น่าจะรู้ตัวตนแล้วก็ล้างลงล้างลงล้างลงเมื่อข้างนอกเราไม่เสพเข้าข้างในแล้วก็ล้างมันออกมันต้องหมดได้นี่ข้างนอกก็ไม่นั่งเสพเข้าหรอกนะอยู่ในป่าในเขาในถ้ำไม่ต้องมาคลุกคลีกามไม่ต้องมาคลุกที่รูปรถเป็นเสียงสัมผัสแบบหยาบๆโลกนอกแต่อยู่ในป่ามันก็มีรูปรถเป็นเสียงสัมผัสอยู่ในป่าเหมือนกันจะว่าไปแล้วธรรมชาติต่างๆของป่ามันก็มีที่มันหลอกมันล่อที่มันทำให้อารมณ์ตาหูจมูกลิ้นกายแบบป่าไม่ได้หมายความว่ามันมีธรรมชาติอยู่แต่ในกรุงอะไรธรรมชาติจัดจ้านอยู่ในป่าก็จัดจ้านแบบเชิงป่าได้ติดเสียงติดรูปติดรถติดกลิ่นของป่าได้เหมือนกันเป็นธรรมชาติระดับหนึ่งเพราะอย่างนี้เขาเรียกว่ากาม อยู่ในป่าแล้วชอบดอกไม้เรามีดอกไม้เราชอบสีดอกไม้สีนู่นสีนี่แม้แต่สัมผัสที่นั่งที่นอนที่สัมผัสอ่อนเย็นร้อนอ่อนแข็งในป่าแล้วก็มีเลือกเอาสร้างเอาไม่แย่งใครเพราะอยู่ในป่าคนแย่งมันน้อยแย่งกับสัตว์ก็เป็นลายสักที่สัตว์เสือกลิ้นคลานหรือว่าสัตว์ใหญ่สัตว์โตบางทีก็เป็นไร่ช้างหนีไปไล่มาหนีบางทีก็ไปไล่งูหนีบางทีก็เป็นไร่กิ้งกือไส้เดือนข้าวหนีแล้วเราก็ครอบครองอะไรต่างๆนานาเนี่ยว่าไปแล้วก็อันนี้อาจจะสาธยายละเอียดมันก็เยอะแยะเพราะฉะนั้นสิ่งอย่างนี้พระพุทธเจ้าจึงไม่รับรองไม่รับรองเพราะว่ามันไม่รู้ยิ่งไม่เข้าใจจริงเราอยู่เหนือมันครอบมามันจะมีก็มีเราไม่พยายามเบียดเบียนอะไรใคร ต้องการเวลากูพยายามเป็นไปตามของเรามันจะมีสภาพซับซ้อนอยู่ในนะอย่างในระยะอย่างนี้อีกมากถ้าเราเข้าใจดีเราก็รู้ว่ามันไม่จำเป็นที่จะต้องดิ้นรนอะไรมากมายเลยในชีวิตที่จะต้องไปอยู่ที่ป่าที่เขาที่ทำอะไรนักทำความเข้าใจให้ประณีตทำความเข้าใจให้สุขุมทำความเข้าใจให้ดีว่ากามอารมณ์เป็นอย่างนี้กามคุณเป็นอย่างนี้กามาวจรเป็นอย่างนี้ครูบาอาจารย์เป็นอย่างนี้เรารู้ให้ได้ถึงกามตัณหาภวตัณหาต่างๆอรูปาววจรเป็นอย่างนี้เพราะฉะนั้นพวกนี้ไม่สร้างกรรมนอกนอกแต่ไปสร้างกรรมในๆก็เป็นได้อยู่เวลาเราลดได้แม้ข้างนอกจริงก็รู้เท่าทันข้างในก็ลดได้จริงจึง อุบัติเหตุจึงจะเป็นวิสุทธิเทพด้วยเหตุอะไรปัจจัยอะไรด้วยเหตุเท่าไหร่ปัจจัยเท่าไหร่เมื่อเรารู้ได้ว่าเราหมดเหตุหมดปัจจัยแม้อยู่ในโลกนี้ที่เป็นธรรมชาติมันหยาบคายแม้ไปอยู่ในโลกอย่าไปโลกละเอียดที่มีธรรมชาติธรรมดาในโลกหยาบโลกละเอียดไม่ติดแม้กระทั่งสายลมแสงแดดกลิ่นดอกไม้ยอดหญ้ายอดดินทุเรียนละอองลมดินน้ำไฟลมเราก็ไม่ไปเป็นทาสเราอยู่เหนือดินน้ำไฟลมไม่ใช่เราไม่ติดในสิ่งที่กรุงศรีจ่ายอยู่ในโลกมนุษย์ที่คนสร้างแต่เราก็ยังไปติดธรรมชาติที่ไม่ใช่คนสร้างแต่มันก็เกิดอยู่ในโลกไปติดดอกไม้ สายลมแสงแดดติดดินติดหินติดน้ำตกภูเขาติดท้องฟ้าติดเมฆติดมวลเสียงนกติดม้วน v6 โหยผิวเสียงติดอะไรมันก็บ้าพอกันน่ะยิ่งบ้านน่ะใหญ่เลยเพราะสิ่งอย่างนั้นจะมีอยู่นิรันดรอย่างนั้นน่ะมีอยู่นิรันดรด้วยฟังดีๆนะมันร้อนมันซ้อนถ้าอย่างคนสร้างนี่นะมันสร้างแฟชั่นมันสร้างนี่มันยังเหน็ดเหนื่อยยังหยุดแล้วมันเปลี่ยนไปไอ้เจ้านี่กว่าจะเปลี่ยนช้านกร้องมันก็จะร้องอยู่นิรันดร์แล้วเราก็ต้องเกิดมาติดถ้าติดมันก็จะต้องเกิดมาฟังเสียงนกอยู่นิรันดร์ถ้าจะต้องชอบใจน้ำค้างหยดแหมมันสวยงามก็จะต้องเกิดมาหาเพชร ค้างเสพติดตลอดนิรันดร์จิตใจในน้ำตกจิตใจในสายลมจิตติดใจในแสงแดดก็ต้องเกิดมาเอาสายลมแสงแดดเสพติดตลอดนิรันดร์ไอ้พวกหลงธรรมชาติแบบนี้กำลังบ้าแบบนี้แล้วไม่รู้เท่าทันก็ยังมีอยู่เยอะในศาสนาพวกที่ซ้อนเชิงธรรมชาติแต่ไม่รู้ขั้นตอนของธรรมชาติไม่รู้ขั้นตอนของธรรมชาติแล้วก็ปิดเพราะฉะนั้นอย่างนี้มันก็เป็นเหมือนกันแบบเดียวกันแต่ยิ่งเป็นกามเทพที่เด็กยิ่งขึ้นฟังดีๆนั้นจะใช้ภาษาให้คุณมันยิ่งเป็นกามเทพที่เด็กยิ่งขึ้นยิ่งชุบเกสรดอกไม้จากยิ่งขึ้นยิ่งใช้รถน้ำผึ้ง หวานยิ่งขึ้นเนียนใจยิ่งขึ้นแล้วคนเหล่านี้ก็ติดเป็นทาสกามเทพหนักยิ่งขึ้นเขาไม่รู้ตัวเพราะฉะนั้นพวกฤาษีดาบสใดๆก็จึงไม่ได้หมายความว่าเป็นนักพรตของพระพุทธเจ้าอย่างสมาธิเดียวเดี๋ยวนี้ยังมีเยอะไปแม้พวกที่ค้าคารมแม้พวกที่เป็นนักบุกป่าจริงๆนักบุกป่าจริงๆแล้วก็ติดสายลมแสงแดดติดเสนาชนะติดสถานที่เหล่านี้เป็นเสนาสนะที่ชอบใจเหลือเกินใครดึงออกจากสถานที่เหล่านี้ไม่ได้จะสร้างสถานีเป็นวิมานและก็ติดนิมมานนั้นอยู่ แต่นี่มันหยาบเท่าไหร่เห็นชัดเจนจะตายแปลว่าติดแม้สถานที่ติดแม่น้ำตกติดแม้ต้นไม้ติดแม่ภูเขาติดแม้แต่ป่าติดแม้แต่ที่นั่งที่นอนที่ยืนที่เดินอย่างนี้มันก็ยังหยาบไม่ใช่ไม่ใช่ละเอียดนะแต่เชิงปฏิบัติพวกที่พระปฏิบัติหรือนักโทษปฏิบัติก็ไปติดสิ่งอย่างนี้จริงๆไม่ใช่ว่าเรารู้เท่าทันมีปัญญาและชอบนำมันไม่ใช่แต่เราติดมันหรือแม้แต่นัดที่ไม่ได้ไปทดลองหรอกค้าคารมนึกว่าธรรมชาตินี่ดีกว่าแล้วก็คิดแต่อารมณ์ธรรมชาติเพ้อฝันเป็นกวีเป็นภาษาเป็นความนึกคิดเป็นพวกเซ็นพวกนี้ก็มีเชิงปัญญา เป็นเชิงค้าตรรกะค่าความนึกคิดค่ามโนภาพค้ามนุษย์อารมณ์แล้วก็ติดในเชิงกวีเหล่านี้เอามาแฝงไว้เป็นภาษาบ้างเอามากระทำไม่เป็นสภาพแสดงออกทั้งรูปสีเป็นศิลปะทั้งรูปเขียนทั้งลีลาของการแสดงออกมาให้คนอื่นดูได้ก็รู้ถ้าแสดงออกมาไม่ได้ก็บ้าของตัวเองเป็นภพเป็นชาติของตัวเองอยู่คนเดียวพูดออกมาให้คนอื่นรู้ไม่ได้เขียนออกมาแสดงออกมาให้คนอื่นดูไม่ได้ตัวเองก็เพ้ออยู่ของตัวเองคนเดียวตามความนึกคิดเป็นอารมณ์นึกคิดอยู่ของตัวเองเท่านั้นก็มีได้มีเรียกว่าเป็นภาวะตัณหาทั้งสิ้นเพราะอารมณ์ค้าคนนี้ก็แสดงออกมาเป็นรูปรถก็มาเป็นสิ่งแทนแทนด้วย ลาดกวีแทนด้วยลบรูปของศิลปะจะเป็นรูปปั้นรูปเขียนจะเป็นการสร้างสิ่งทดแทนอะไรอื่นก็ตามก็ออกมาในรูปนอกนี้นี่ตัวเองก็ยังยังติดอยู่ทั้งสิ้นไม่หมดพบหมดชาติอะไรไปและยังมีสุนทรียังมีสุนทรีสุนทรีศูนย์มันจะมีความสุนทรีหรืออะไรก็แล้วแต่มาเรื่องคำว่าสุนทรีนี่คือกามเราดีๆนี่เองไม่ใช่อื่นหรอกเป็นโลกีย์ยาลมเราดีๆนี่เองแล้วก็ตัวเรียนเป็นภาษาเพี้ยนไปเรียนไปผู้ที่ไม่เก่งในนิรุตติไม่แข็งในภาษาไม่มีปฏิภาณรู้เท่าทันก็นึกว่าไม่ใช่ก็พูดภาษาเพี้ยนก็นึกว่าไม่ใช่แต่ที่จริงเขาหมายสัญญาก็อย่างหนึ่งรูปก็สัญญาก็ไปสัญญาเอาอย่างนั้นถ้าเรา สัญญาและรูปที่เขากำหนดไม่ทันเราก็หลงลมเขาถ้าเราเองเรามีปัญญาเพียงพอเขาจะสัญญาอย่างไรกำหนดรู้ในสัญญาเขาจะกำหนดรูปอย่างไรตามรู้รูปได้ตรงไม่ใช่รูปนั้นอย่างหนึ่งสัญญานั้นอย่างหนึ่งไม่ใช่ตรงกับตามที่เขาหมั้นเขาไม้มันเป็นผู้ที่กำหนดจิตตามรูปที่เขาหมายได้แม่นๆผู้นั้นก็ยิ่งเป็นผู้ที่มีปฏิสัมภิทาญาณรู้ในนิติบัญญัติรู้ในปฏิภาณรู้ในสิ่งที่กำหนดชัดเป็นไปได้ก็ยังไม่หลงใหลเพราะเราไม่รู้เราก็อาศัยผู้รู้ท่านบอกท่านแน่ด้วยภาษาอื่นหมดเกลี่ยให้รู้อย่างที่กำลังอธิบายเราก็จะได้ไม่หลงไหลเผือกพบไปตามที่นึกว่าเป็นนักปราชญ์นึกว่าเป็นนักปรัชญามีปัญญา พรุ่งนี้มีปัญญาหรือมีความสามารถนักสู้นักพรตที่ปฏิบัติไม่เก่งคารมระเริงแบบเป็นศิลปะนักศิลปะมาเปิดอะไรพวกนี้ก็ออกป่าบุกไปเลยแสดงถึงสภาพรูปชัดแล้วก็ไปหลงสภาพของเสนาชนะสภาพของตัวเองสร้างสรรค์อยู่ตรงนั้นส่วนพวกที่เป็นนักเพ้อคิดจินตนาการใช้ปัญญาใช้ตรรกะเหตุผลและมาแสดงสิ่งแทนออกอยู่ในนี้ไม่ต้องวิ่งไปในป่าในเขาในธรรมก็แสดงเพ้อแต่สิ่งออกเพราะฉะนั้นเราจะเห็นนักธรรมะที่เรียกว่าพวกจอมปัญญา 1 กับนักธรรมะพวกจอมเจโตเอาจิตเอารูปตนเข้าสู้ไปเลยบุกไปเลยกับนักจอมปัญญาเธอฝันอยู่ที่ในโลกในโลกตรงๆนี่กับเพื่อนอยู่กับ แต่ก็เพ้อฝันในเชิงจินตนาการเชิงจินตนาภาพแล้วก็ประดิษฐ์สื่อแทนออกมาในรูปต่างๆมาแต่ไม่เป็นจริงเป็นแต่เพียงการบำบัดหรือเป็นแต่เพียงการสร้างสิ่งที่พรางคนอื่นออกมาแก้ตัวว่านักปฏิบัติแบบนี้ก็มีแต่ข้อแก้ตัวด้วยไปถ้าจะเอาจริงแล้วนักเพ้อใช้ปัญญาพวกนี้สู้นักบุกจริงไม่ได้ด้วยซ้ำไปนักบุกจึงห่างตามทางความปรุงของโลกออกไปเป็นตัวรูปอยากเห็นชัดๆเพราะคนจึงนับถือยกย่องนักพรตนักปฏิบัติชั้นต้นที่บุกป่าฝ่าดงหนีกามหนีโลกปรุงปรุงแต่งๆแบบโลกียะออกไปชัดๆเด่นๆซะก่อนนี่เป็นชั้นง่าย พระยืนยันนับถือฉันนี้อยู่นักโทษที่ออกป่าออกเขาออกถ้ำนับถือกว่าจริงเพราะพวกนั้นยังเห็นรูปหยาบที่ยืนยันได้แต่พวกนัดเพ้อนี่ใช้จินตนาภาพเนี่ยเสพด้วยจิตว่างแล้วก็หลบเลี่ยงด้วยปัญญาเชิงกลบเกลื่อนเก่งพูดจ๊อยใครเป็นทาสคารมเสร็จเขาหมดเสร็จก็หมดดีไม่ดีก็บอกน้องหญิงการที่จะทำทานแก่พระโยคาวจรนั้นน่ะอุทิศร่างกายให้เสพเมถุนสิ่งน้องหญิงอย่างนี้ได้กุศลสูงที่สุดแม้ในพระไตรปิฎกอ่านดูพระทุเรศที่สุดตลกมากได้สินค้าบางชนิดของนักพรต เสร็จแล้วน้องหญิงที่โง่หน่อยก็หลงคารมจริงหรือเจ้าคะจริงก็อุทิศตัวให้เสพเมถุนเลยในพระไตรปิฎกมีนะไม่ใช่ไม่มีชัดๆเลยถึงบอกว่าเราอ่านดูแล้วตลกที่สุดเออคนสมัยก่อนมันซื่อจริงๆมันศรัทธามันศรัทธางมงายจริงๆถ้าสมัยนี้หล่อไม่ได้กินง่ายๆหรอกคนมันรู้เท่าทันน้องหญิงสมัยนี้ไม่โง่ถึงน้องหญิงสมัยโบราณนั่นแน่แต่ไม่จริงนะน้องหญิงเดี๋ยวนี้โง่อย่างนั้นก็มีแต่ว่ามันไม่ดื่มเหมือนสมัยโน้นอันนี้เขายกตัวอย่างมาดูเหมือนกับสิ่งที่มีชาติแล้วก็อาจจะมีตัวอย่างไม่มากนักไปหลอกน้องหญิงบางคนน้องหญิงบางคนก็อาจจะต้องถมน้ำลายรดหน้าให้มันออกโกหกดื้อๆอย่างนี้แหละน้องหญิงที่ฉลาดหน่อยก็รู้ตัวได้น้องหญิงโง่ๆก็ไม่รู้ตัวนี่แหละพวกเขาอารมณ์พวกหลอกอยู่ เสพกามลิขิตว่างอะไรแล้วแต่ใช้คารมผู้กลบเกลื่อนกันไปแล้วก็มีเลขกะเทยเล่นอะไรกันอยู่นักธรรมะแบบนี้ยิ่งน่ากลัวมันแบบที่เรียกว่าสั่งแขวงอำพรางใช้ปัญญาพวกนี้ปัญญาสูงไม่ซื่อตรงอย่างพวกเจโตบุกตะลุยป่านี้ยังมีใจสู้เอาจริงและให้เป็นเรื่องเป็นตัวเรารู้อยากฝากกันไปเป็นหยาบๆไปเลยเราไม่ต้องเป็นท่านได้เอาอันนู้นอันนี้มาปนมาเปย์อะไรมากมายทำให้ทรัพย์ไม่ซ้อนพวกนี้ไม่ซ้ำไม่ซ้อนซื่อตรงดีกว่าไว้ใจได้มากกว่าพวกนักธรรมะชั้นเชิงปัญญานี่ไว้ใจได้ยากกว่าไว้ใจได้ยากกว่าเข้าใจได้ยากกว่าพวกนักปฏิบัติ ทำทางสายเปย์ตัวนี้เข้าใจง่ายแต่รู้ยากตัวเองน่ะรู้ยากตัวเองน่ะปัญญาไม่แล่นแต่คนอื่นครบไอ้คนอื่นคนอื่นเขาหาคนอื่นสามารถรู้ได้ง่ายแต่นักธรรมะเชิงปัญญานี่คนอื่นรู้ด้วยตามได้ง่ายแต่คนอื่นจับตามได้ยากแต่มันต่างกันอย่างนี้นะฟังดีๆคนอื่นจับตามได้ยากแต่ตัวเองหรือว่าผู้อื่นจะรู้ด้วยเก่งในการแสดงออกในเชิงให้คนอื่นเขาเข้าใจแต่เสแสร้งหรือว่าตัวซ่อนตัวอะไรของจริงของตัวเองคนอื่นรู้ได้ยากส่วนสาเหตุตัวให้คนอื่นตามดูง่ายแต่บอกให้คนอื่นดูยากสายปัญญาบอกให้คนอื่นดูง่ายแต่ ความรู้ใจยากเป็นอย่างนี้มันเป็นความจริงอยู่อย่างนั้นแล้วทีนี้ก็สาธยายอะไรต่ออะไรเข้ามาประกอบให้รู้ที่มีสภาวะซับซ้อนเป็นภาวะที่มีจริงอยู่ในโลกเราจะได้เรียนรู้เราไม่รังเกียจและเราก็ไม่ผลักไสแล้วเราก็ไม่ติดใจอะไรทั้งทุกส่วนทุกฝ่ายคนเราก็มีทั้งปัญญามีทั้งเจโตมีทั้งหลักที่เป็นอย่างนี้แล้วเราก็ไม่ได้รังเกียจเรารู้เท่าทันอย่างไรที่มันไม่ดีเป็นอกุศลไม่ว่าจะเป็นเชิงปัญญาหรือว่าจะเป็นเชิงเจโตเราไม่เอาทั้งสิ้นเชิงเป็นอกุศลเราไม่เอาทั้งสิ้นเราจะเป็นอย่างไรเราจะถนัดมีปัญญามากไม่มีกำลังเจโตเก่งก็ตามหรือเรามีกำลังมันปัญญากำลังเจโตในฝ่ายใดก็ตามเรามีอะไรก็ใช้ใช้ทั้ง 2 อย่าง ปัญญาก็เพิ่มปัญญาเราน้อยใจโตกับเพื่อนเจโตขึ้นมาเราต้องเราต้องเป็นอย่างนั้นเราไม่รังเกียจอะไรที่ถ้าเราเป็นเชิงปัญญาแน่นอนเราก็จะต้องพยายามเพิ่มเจโตแล้วก็รู้ว่าปัญญาก็ดีส่วนดีเราจะต้องรังเกียจปัญญาเหมือนกันในปัญญาส่วนอกุศลหรือส่วนขี้โกงทุจริตและจะต้องเรียกบรรยายหรือว่าเกลียดหรือว่าจะต้องฆ่าเราจะต้องไม่เป็นไม่มีไม่เอาอ่ะเป็นวิสุทธิเทพไม่ได้จะต้องทำตัวเองลดละลงมาอุบัติใหม่แต่ก่อนมีปัญญาเฉโกมีตัวเช็กโกไม่เอาฉลาดเฉโปไม่เอาเราต้องเอาฉลาดปัญญาประหลาดก็จะฉลาดแบบกุศลฉลาดแบบอริยะก็ไม่เอาฉลาดโกงฉลาด หรือแม้ว่าเราเองเราเป็นเจโตเราก็ต้องเอาฉลาดเรามีกำลังอ่อนเราก็ต้องเอาใจตัวแรงเราก็จะต้องเอาจิตที่มีอำนาจจิตที่ไม่มีพระสารีจิตที่มีกำลังแข็งแรงเพียงพอที่จะห้ามหันกิเลสอยู่กับกิเลสไม่ต้องหนีออกป่าเจโตที่เก่งที่สุดก็คือเจโตพระอรหันต์ที่ไม่มีเยื่อป่าตัดจะรู้แล้วก็อยู่ในกรงนี้อยู่ในท่ามกลางกองกิเลสกองกลางเนี่ยนี่เป็นพระที่เก่งกว่าพระออกปากพระออกไปไม่เก่งอะไรแต่ต้องออกป่าสำหรับผู้ที่จะต้องพรากหมายถึงระยะออกจากน้ำหรือว่าจะไปทดสอบอะไรบ้างตามควรอย่างที่บอกแล้วว่า จะออกไปเช็คไปอะไรๆก็ไปจะไปเช็คเพราะโลกิยะเขาไม่ตำหนิติเตียนไม่ใช่โลกก็วัชชะโลกก็ไม่ติดเตียงหรอกนักพรตที่ออกป่าเขาไม่ถือถ้าไม่ถือโดยค่าสมมติของโลกโดยชาตะรูปะในรูปสมมุติรูปเกิดของโลกเขาไม่ถือว่าสิ่งนั้นเป็นสิ่งเกิดกิเลสเค้าถือว่าคนอยู่ในกลุ่มนี้คบหาคลุกคลีกับสิ่งกิเลสถ้าออกป่าก็ถือว่าพระที่ปฏิบัติถูกทางเพราะมันอยากมันง่ายมันรู้ต้นรู้ในต้นมันพระออกป่านั่นน่ะจะออกไปทดสอบได้แต่อยู่ในกลุ่มคุณอย่าไปทดสอบการอย่าไปทดสอบอบายมุขจะเป็นทดสอบไอ้นี่ไม่ได้โลกเขาถือฟังให้ดีนะสภาพซับซ้อนเพราะอย่าไปทด อย่าไปทดสอบมนุษย์ก็ไม่เอาหรอกต้องเรียนรู้ด้วยสภาวะที่ละเอียดเอาเองไม่ต้องไปทดสอบพวกนี้เขาถือถ้าเราละเว้นได้เท่าไหร่ยิ่งดีโลกก็ว่าช้าเขาเห็นเขารู้แล้วก็ถือแต่ถ้าออกป่ามันของง่ายเพราะพวกนี้เขาสบายใจคนในโลกดีหรือออกป่าหรือก็ไม่แย่งผัวแล้วเขาพอใจเพราะมันก็ไม่ถือหรอกเชิญไปออกป่าออกไปสิไปแย่งช้างอย่างนี้อย่างก็ทิ้งแย่งแรดอะไรอยู่ตรงโน้นเขาไม่กลัวเขาไม่เกี่ยงนะแต่ถ้าอยู่ในกรุงน่ะมันแย่งเขาอ่ะแต่ถ้าไปป่ามันไม่แย่งเขาเขาไม่ถือเท่าไหร่หรอกโลกก็ว่าจะไม่มีว่าเราจะออกปากก็ทดสอบก็จงออกแต่ถ้าแน่ใจเราไม่มีปัญหาอะไรเลยเลิกออกปากทดสอบพระอรหันต์ที่ไม่ออกป่าก็ไม่เห็นมีปัญหาสำหรับ น้ำพระพุทธเจ้าแล้วก็เป็นพระอรหันต์กันเยอะแย