220626-2-119 ทางเอกภาค2-ตอน119(หน้า262)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท052.txt

กับกันก็คือว่าในคลิปนั้นอย่าแม้แต่จะแยกหรือว่าจะรวมในโลกนี้มีสภาวะ 2 แยกกับรวมแม้เราจะแย่ก็แย่เหมือนกันอย่างวางเฉยแยกอย่างมีเมตตากรุณามุทิตาอุเบกขาถึงเรียกว่าพรหมธรรมการลงโทษทันแปลว่าโทษการทำโทษหรือว่าการ แรงพันธะแปลว่าการแรงการใช้สิ่งแรง 4 อย่างเมื่อใช้สิ่งใดสิ่งอย่างควรใช้อย่างอารมณ์พรมใช้อย่างผู้มีเมตตากรุณามุทิตาอุเบกขาไม่ใช่ใช้อย่างโกรธเคืองรักชอบอะไรเกินไปไม่ใช่เมตตาแดงจัดก็ไม่แรงจัดแล้วก็รู้ว่ามันก็น่าเห็นใจน่าสงสารน่าช่วยเหลือแต่ช่วยยังไม่ได้วางก่อนเพราะฉะนั้นถ้าเผื่อว่ากรมธรรม์มันก็เอนไปทางอุเบกขาแต่ก็ต้องมีเชื้อว่าเราเมตตากรุณาเกื้อกูลกันก็รู้แล้วว่าอย่างนี้แต่ว่าดีที่สุดควรจะอยู่คนละส่วนแต่ก่อนใช้ต่อกันซะก่อนอย่าเพิ่งเกี่ยวข้องกันถ้าเกี่ยวแล้วมันมันเกะกะเกี่ยวแล้วมันกวนเกี่ยวแล้วมันรวนกันเยอรมันไม่เป็นการสร้างเสริม แล้วมันทำลายซึ่งกันและกันเพราะต่างคนต่างอยู่ต่างคนต่างอย่ามาปรุงอย่ามาวุ่นอย่ามาผสมส่วนอะไรกันอย่าพูดแก้ภาษาเอาไปให้ฟังเป็นเรื่องของธรรมะเพราะในโลกนี้เราไม่มีการเกลียดชังสายโทรศัพท์ให้สูญสิ้นหมดเลยสายโทรศัพท์ดับที่สุดใจเย็นชนท้ายที่เราจะเรียกว่าสายโลภะหรือราคะนั้นเราไม่มีไม่ใช่ราคา 12 แต่เรารู้ว่าเชิงดีเราไม่มีการปองร้ายพยาบาทปองร้ายมุ่งร้ายมาร้ายคิดร้ายไม่มีแม้แต่เราจะวิเคราะห์ว่านี่เป็นส่วนอกุศลเป็นส่วนเสียหน้าชังหน้าผากเป็นเป็นทีบอกว่าน่าชังหน้าผลัก เบื่อหน้านายเหมือนอย่างกับพระพุทธเจ้าท่านถึงได้ตัดเป็นภาษาถึงขั้นๆเราเกลียดชังแล้วเบื่อระอาอะไรเนี่ยก็เป็นเชิงจิตใจแต่จิตใจแน่ที่สุดกว่าพระพุทธเจ้าจะต้องไม่มีจิตใจที่จะต้องเกลียดต้องช้ำต้องเบื่อระอาแบบโล่งๆที่ต้องพบเกิดอาการนี้ในจิตแล้วมันทุกข์ถ้าคุณรู้ทุกข์แล้วคุณจะรู้ว่าการคิดอย่างนี้มันเบื่อหน่ายมันอึดอัดมันระอามันเคืองมันคุณก็ได้อยู่ในใจเนี่ยมันทุกข์ทุกข์ที่เห็นก่อนได้ทุกที่เห็นได้ชัดผมพูดเนี่ยผมเห็นผมรู้ผมจึงเอามาบอกกับคุณแม่จะอ่อนจะบางจะอะไรอย่างไรถูกต้องงั้นเราไม่มีเหตุผลใดๆที่จะมาลบล้างมาแก้ตัวให้เราต้อง อารมณ์ขุ่นเอาอารมณ์อึดอัดขัดเคืองอารมณ์ไปในสายของโทรศัพท์มลพิษแม้จะอ่อนบางที่จะเรียกเป็นภาษาอย่างไรก็ตามเป็นธุลีละอองขนาดเรียกว่าอโศกกะเอาภาษามาเรียกแกล้งเรียกว่าอโศกที่จิตอโศกมันไม่ต้องไม่ศอกมีเศษอะไรนิดนึงต้องรู้ต้นขาวเราจะไม่โศกเลยเราจะไม่จริงๆจะไม่ส่งโดยสัจจะไม่ใช่ว่าเราจะมีเศษส่วนของธุลีละอองของความสุขอะไรอยู่นิดนึงมันเป็นภาษาเยอรมันให้รู้ว่าดูจริงๆนะมันมีเศษ 2 หรือว่าเศษไม่ออกอะไรไม่มีการเศษซากเศษหมองเศษมนๆมองๆผมต้องแปลอักษร ชวาธุลีเริงเริงใจที่จะระเบิดบานแจ่มใสนี่มันมีอาการเริมใจหน่อยนึงเหมือนกันเพราะท่านยังถือว่าธุลีเลยนี่สูงกว่าธุลีศพธุลีหมองเพราะว่าทุเรียนหมอนมันมันยังมีเศษทุกข์ถ้าทุเรียนแล้วมันไม่ไม่เกิดเหตุเสร็จทุกข์มันเสพสุขมันเป็นเศษส่วนมันเป็นเศษส่วนก็ต้องรู้เท่าทันเหมือนกันแต่เราก็ยังอาศัยสวรรค์มันก็ยังเป็นสวรรค์แต่ถึงสวรรค์หรือนรกสวรรค์ 7 ก็ตามเชิงผลักเชิงดูดเราก็จะรู้หมดว่าเราไม่ไม่ไม่ไม่ติดใจในทุกสัดส่วนเราจะรู้เท่าทันแต่เราจะมีสวรรค์อาศัย ปิดเครื่องอาศัยเป็นวิหารธรรมเป็นผู้มีธรรมวิหารีเมื่ออาศัยทุกอย่างมันต้องอาศัยกันมันต้องมีของส่งอยู่เรียกว่าธรรมะธรรมะแปลว่าจิตที่มันยังทรงอยู่ทรงรู้ทรงเห็นทรงเข้าใจแล้วเราก็ไม่ติดใจให้ได้จริงๆกำกับรู้ตัวเองจริงๆแล้วมันก็จะสะอาดเราต้องรู้ชัดเจนผิดอะไรก็ไม่ได้เมื่อจิตของเรารู้ว่าเป็นอนัตตามันไม่ใช่อะไรติดได้ติดแล้วก็แย่เพราะว่าเรารู้แล้วสภาพที่มันควรปล่อยโดยเฉพาะอารมณ์สายโทรศัพท์มูลนิธิดังกล่าวแล้วเราจะไม่ให้มีเลยไม่ว่ากรณีใดๆไม่ว่าโอกาสไหนๆลุกขึ้นมาปุ๊บนิดนึงในจิตใจคุณรีบสลัดออกไม่ต้องไปทีเด็ดวิเคราะห์หาเหตุผลให้มันการหาเหตุผล โทรศัพท์มูลนิธิอยู่ในจิตนี่มันเป็นเรื่องโง่โง่คนเดียวถึงบอกจะรอไอ้โง่ลูกเดียวสายโกณฑธานเถระ แล้วไปตรวจความโง่ความไม่รู้ไม่ได้หรอกเราควรจะเป็นผู้ที่เป็นผู้ใหญ่ที่สุดในโลกแล้วใครทำบุญทำแรงทำร้ายทำเลวทำมาเท่าไรเป็นเรื่องของเขาทุกคนก็ทำโดยไม่รู้ไม่มีใครถามจริงๆแล้วว่ากันตรงๆจนถึงที่สุดในจิตเราไม่มีใครเขาอยากให้มันแรงแต่เขาเห็นว่ามันทนไม่ได้เขาต้องทำอย่างนี้ตอนนั้นเขาก็ทำอย่างนั้นแต่เราเองเราเห็นได้ว่าเราจะต้องเก่งเราจะต้องหาวิธีการที่จะไม่รุนแรงแต่ว่าเราไม่สนับสนุนการรุนแรงรุนแรงที่จะอยู่ด้วยกันอย่างไม่เป็นประสบการณ์เราเองก็เบียดเบียนตนเราเองก็ลำบากลำบนอยู่ตรงดินต้องไหว้ คนอื่นเขาก็ดิ้นรนวุ่นวายเดือดร้อนมากจนต้องเกิดก่อนที่แรงร้ายมาสู่เราสักวันหนึ่งมันก็จะแรงร้ายที่สุดเราก็ไม่ไม่พยายามก็ตามแต่ถ้าบอกว่าให้เขารู้ตัวให้เขารู้ผิดแต่ก็รู้ถูกแม่เขาก็จะต้องเอาไปครุ่นคิดอยู่อีกตอนนั้นคุณคิดด้วยความสำนึกที่ให้เขารู้ว่ามีส่วนถูกมีเหตุมีผลเพียงพอเราป้อนเหตุผลให้เพียงพอให้เขาเอาไปเป็นข้อมูลในการที่จะไตร่ตรองพิจารณาแม้เขาจะยึดถือว่าเขาถูกก่อนก็ตามเราก็ต้อง Set ฉลาดที่จะป้อนข้อมูลไว้แต่ก็เอาไปคุณคิดไม่เช่นนั้นเขาเกิดยึดถือแล้วก็แชร์หนึ่งของฉันถูกแล้วฉันไม่คิดอีกฉันไม่กระทำงานที่จะปรับปรุงสิ่งที่ฉันยึดถือ สิ่งที่ฉันเป็นฉันครองอยู่ซึ่งแท้จริงแล้วก็เป็นครอบครองอยู่ในสภาพมันยังผิดอยู่มันยังไม่ใช่สัจธรรมอันนี้เราก็จะต้องฉลาดและเก่งไม่ใช่ว่าเก่งอย่างรู้ดีอวดดีแต่ต้องพยายามทำให้เก่งเก่งเท่าไหร่เราก็จะดูเราสมมุติว่าเก่งแต่ว่ามันจะเก่งจริงหรือไม่เก่งจริงมันจะบอกพ้นหรอกเรานึกว่าเราทำเก่งกลับไปแต่แท้ที่สุดมันกลับไม่ได้ผลหรือมันกลับเป็นผลย้อนกลับมาทำให้เราอยู่อยู่ยากไม่เป็นธรรมทานศพไปหารือเป็นอยู่ไม่สุขอย่างนี้มันก็ใช้ไม่ได้มันก็ต้องคำนวณประมาณให้ดีกับตำรวจจะต้องเป็นผู้ที่คำนวณประมาณ แล้วก็ไปทำงานเป็นอย่างนี้อย่างที่เคยเล่าซ้อนซ้ำเพราะตอนนี้เราก็มาเข้าในบทเรียนนะถ้าบทเรียนของเราตอนนี้เราก็กำลังจะขึ้นเทพอีกอย่างหนึ่งเรียกว่าอุบัติเหตุอยู่ในหน้า 212 เราได้อธิบายถึงสภาพสมมติเทพแจกตัวเทพหรือว่าจิตนี่เองแล้วก็จิตเรานี่แหละฟังคำอธิบายไปก็เทียบอ่านวิจารณ์วิจัยจิตเราที่เคยผ่านเคยพบเคยเป็นเคยมีอยู่ในจิตเรามาทุกคนใครจะเป็นพระอรหันต์โดยไม่ผ่านกุศลไม่ผ่านผู้ที่ยังเป็นเทวดานรก เหี้ยอะไรพรุ่งนี้ไม่ผ่านไม่ได้ผ่านมาทั้งนั้นว่าเราจะเห็นอาการเห็นกิริยาที่ได้บอกชี้แจงตัวแจกสภาพกิริยาให้ฟังแล้วถ้าไม่ได้เข้าใจดีก็จะเห็นนะไม่ว่าจะเป็นจตุมหาราชาว่ามีลีลาลักษณะอย่างนั้นแหละโดยหลงวัตถุนอกเป็นยายหลงลาภยงยศลงสรรเสริญหลงโลกียสุขตามที่เขาแต่งชื่อตั้งชื่อตั้งเหมือนกับเป็นตัวเป็นตนเหมือนกับเป็นบทเป็นบาทที่ยึดถืออยู่เดี่ยวๆไม่ใช่เดียวมันผสมอยู่ในจิตทั้งนั้นเป็นกิริยาเป็นเจเป็นสิทธิ์มันอาศัยจิตจิตเกิดแล้วมันก็อยู่ที่จิตแต่มันก็แต่ว่าเรียกว่ามันเป็นจิตไม่ใช่หรอกมันเป็นบทบาทที่เราหลงให้มันเกิด อาการลีลาที่ผสมอยู่ในจิตเราเราไม่ปราบเราไม่พยายามระงับมันเสียให้อย่าให้เกิดอย่างนี้ถ้าขืนเกิดมาแล้วมันก็เป็นติดตัวโง่ๆเรียกว่าอวิชชาแม้แยกออกมาเป็นเหมือนก็เป็นอีกสัดส่วนหนึ่งเป็นสิบสิ่งหนึ่งมันก็เป็นสิ่งที่เกิดอยู่ในจิตเราจิตเรามันเป็นอาการกิริยาอย่างนี้ยังเป็นความยึดหลงในความเห็นผิดเราจะต้องเข้าใจมันแล้วก็ปราบมาเห็นชัดเข้าใจชัดแล้วก็เราเคยไปหลงไหลยินดีชื่นชมเพราะอาศัยอำนาจของรากและว่าพิสูจน์กันซิว่าเราเองเราไม่มีชีวิตด้วยการอาศัยอำนาจของราชเสพสุขเราจะมีชีวิตเป็นมนุษย์อยู่ได้ไหมประเสริฐได้ไหม แต่ถ้าเราเข้าใจดีแล้วมีผู้ใดที่ได้รักร้างในอารมณ์จิตแล้วก็ได้พิสูจน์มานิรภัยเนี่ยเราไม่ต้องหลงลาภหลงใหลอะไรเรามีชีวิตที่เป็นประโยชน์ได้ไหมเป็นอยู่สุขตลอดวันหนึ่งคืนหนึ่งมาเดือนก็แล้วปีก็แล้วยังเป็นได้ไหมถ้าเราเป็นได้เราจะไปยึดมั่นถือมั่นมาทำไมมีแต่แข่งไปแย่งมาทำไมเราก็จะติดคลายปล่อยกันแน่ใจจะมั่นใจว่าเราไม่ต้องอาศัยลาภที่เราจะต้องไปที่ได้ทำท่าโน้นท่านี้ไปแสวงหาไปมุ่งมั่นไปเพ่งยึดไปมีอภิชฌาวิศวะโลภะเป็นเพ่งที่จะไปเน้นเอาหมูเอาจะต้องมาให้ได้สิ่งตอบ ทางโน้นอย่างนี้มาลาบคือสิ่งตอบแทนไม่ต้องหรือแม้แต่เขาจะต้องมายกย่องเป็นยศเป็นชั้นต่างอำนาจให้แก่กิจการนั้นกิจกรรมนี้ส่วนนั้นส่วนนี้ไม่ต้องไปบังคับให้ใครมาตั้งไม่ต้องจะตั้งได้จริงใจตั้งแต่ปลอมไม่ตั้งดีถูกสัดส่วนนั้นมีอะไรไม่ต้องแล้วมันเกิดจริงเป็นจริงเองเราจะมีศักดิ์ศรีมีวรรณะวรรณะของพระนี่มันก็มีสภาพที่เราสูงเองเพราะว่าเรามีถ้าจะเอาเครื่องวัดก็เอาศีลวัดกับพระพุทธเจ้าท่านบอกว่าวรรณะนี่คือศีลศีลและวันนะเอาวรรณะเขาเอาศีลเข้าวัดก็มีศีลสะอาดบริสุทธิ์ได้ไม่ด่างไม่พอหรือเป็นปกติเราบริสุทธิ์สะอาดด้วยหลักเกณฑ์อย่างนี้สีนี้คือหลักเกณฑ์กติกาบริจาคกัน หรือว่าโลกเขาต่างก็ตามเราก็บริสุทธิ์ได้สะอาดได้แล้วก็มีความสูงได้เป็นความสูงที่จริงไม่ใช่ยศชั้นที่แต่งตั้งกันมันยังยกโลกเราไม่ต้องไปแย่งเอาอำนาจลงมาก็ไม่ต้องมายอมให้ว่าเราจะต้องเป็นการบริหารมีหน้าที่อันนู้นอันนี้มากมายกับโลกเขาไม่ต้องนี่ก็เป็นฐานะของพวกที่ไม่รู้แล้วก็ไปลงเอาอำนาจมาแล้วก็อาศัยอำนาจมาแอบแฝงเสพโลกียสุขได้ลาภมากก็สุขได้ยศมาก็ไปหาเสพสุขเราไม่เอาไปเป็นเชื้อเป็นโจรสลัดมาก็ไม่มีอารมณ์อาการของจิตก็เป็นสุขเป็นทุกข์อะไรเราเฉยมีอาการรู้ว่าเออก็เหมาะสมถูกสัดส่วนอยู่เขาให้มาตอบแทนมาก็เป็นอย่างนั้นแหละด้วยสิทธิ์อะไร จิตเข้าใจหรือไม่เข้าใจถ้ามาให้โดยไม่เข้าใจแล้วกลับจะเห็นว่าอย่างนี้ไม่ค่อยยังไม่เคยเกิดประโยชน์อะไรนักไม่ค่อยดีให้โดยไม่เข้าใจเพราะฉะนั้นเราจะต้องทำความเข้าใจให้แก่เขาว่าเขาให้ด้วยอะไรเขาให้ด้วยมีความเข้าใจหรือไม่ว่าให้มาแล้วนี้จะเป็นประโยชน์ในส่วนไหนส่วนตัวเราก็จะให้ฆ่าเรามากินแล้วจะได้สังเคราะห์ร่างกายก็ถูกหลักเขาจะให้อันนั้นอันนี้มาแก่เราให้เงินเรามาเงินนี้เราที่จริงเราไม่ซื้อเราไม่ขายแล้วเราใช้เราใช้ไม่ใช่โดยที่ให้เงินมาแล้วเราจะได้เอาไว้ใช้สำหรับซื้ออะไรแสบซื้ออะไรแบบสดๆซื้ออะไรใช้อะไรต่ออะไรกิเลสตัณหาส่วนนั้นส่วนนี้ของเราเองยิ่งไม่ใช่ใหญ่นะหรือแม้ว่าเราจะใช้ในเชิง ปริญญาไม่ใช่ใช้โดยตรงจะบอกว่าเออก็เอาไปซื้อกระดาษมาพิมพ์หนังสือเพื่อเผยแพร่ไปคนนู้นคนนี้ก็เป็นจิตนาบุญเป็นกิจของนาบุญเป็นกิจของการปลูกฝังได้ปิดต้องการสร้างสรรค์ให้แก่คนอื่นได้รับสำหรับเรานั้นได้รับข่าวสุขขนมสดหรืออาหารและข่าวโดยตรงเราไม่ได้ปลูกกินหรอกแต่เราจะปลูกเหมือนนาบุญปลูกสิ่งที่จะเป็นสิ่งชำระปุญญะแปลว่าการชำระกิเลสทุกสิ่งที่จะไปชำระกิเลสให้แก่คนอื่นๆต่อไปอีกเราก็เข้าใจก็ยิ่งดีเพราะการที่เขามาให้เงินให้ทองของเรานี้ถ้าเกิดว่าเป็นพระอริยะชั้นสูงเป็นพระอรหันต์นะ ถ้าไม่เกี่ยวหรอกของท่านท่านไม่เอามาซื้อมาขายมากินอะไรหรอกไม่เป็นของใครจะดูแลจะใช้ก็ใช้ไม่ใช้สุดท้ายแล้วเราก็ไม่ว่าอะไรจะใช้หน้านั้นอันนี้เราเองเราเป็นผู้รู้เราจะให้ไปเป็นอันนู้นมีประโยชน์อันนี้เราบอกเขาก็เชื่อเขาก็มีสิทธิ์ที่จะใช้มันมีภาวะตัดตอนเป็นมีไวยาวัจกรมีอุปสรรคที่จะคอยดูแลถ้าเกิดสิ่งนี้ไปวัตถุอนามาสเราก็ไม่ต้องไปแตะไปต้องไปขอเป็นกรรมไปขอเป็นห่วงท่านมีระบบมีกติกามีชั้นเชิงมีขั้นตอนอะไรต่ออะไรของท่านเยอะแยะสมัยพระพุทธเจ้าร้อยกว่าปีท่านทำได้ทำแล้วก็เป็นไปด้วยความสะอาดบริสุทธิ์ดีสมัยนี้ทำได้ไหมเรามาพิสูจน์แล้วว่าทำได้ทำได้โดยบริสุทธิ์ใจไหมก็เป็นความบริ ใจของผู้กระทำนั้นจริงถ้ามันไม่บริสุทธิ์จิตของคุณยังมีการถาวรอาลัยเกี่ยวข้องเกี่ยวกับดูดซึมยึดถือเป็นของเราไม่เป็นของเราอะไรมากแค่ไหนก็เป็นจิตจริงของคุณถ้าคุณไม่มีก็ไม่มีถ้าคุณมีก็มีอย่างผมเองผมแน่ใจผมไม่เคยไปเกาะเกี่ยวอะไรมันจะมีกี่ล้านกี่แสนกี่บาทผมรู้ว่าเงินนี้ของมูลนิธิมูลนิธินี้ก็ตั้งขึ้นมาโดยผมมีส่วนเกี่ยวข้องและเขาก็ศรัทธาเลื่อมใสผมจะบอกโดยตรงก็โดยตรงจะบอกเขาเองเขาจะไม่ชอบใจผมแล้วเขาจะแยกส่วนไปผมก็จะไม่โกรธเลยถ้าเขาแยกไปเพราะความไม่เข้าใจของเขาเขาเป็นความเข้าใจผิดผมก็จะลงโทษผมอยู่อย่างเดิมว่าผมไม่เก่งพอที่จะทำให้เขาเข้าใจถูกอยู่ อยากรู้ว่าผมดีอยู่ผมถ้าผมดีอยู่เขาต้องอยู่ด้วยกันแล้วต้องศรัทธาและรักษาอย่างเดิมถ้าผมเลวลงก็แน่นอนเขาสมควรที่จะแตกถ้าผมเลวลงก็ควรที่จะหมดศรัทธาก็ควรที่จะเลิกไปไม่สนับสนุนถูกแล้วเราต้องให้สิทธิทุกคนต้องใช้ปัญญาแล้วเพราะฉะนั้นการใช้ปัญญาถ้าเราทำปัญญาของเขาได้ถูกตรงอยู่และเราก็ตรงจริงเราก็เป็นคนดีจริงเขาต้องศรัทธาอยู่อย่างเดิมถ้าเขาทำให้ถ้าเราทำให้ปัญญาของเขาก็เพี้ยนเขาเป็นความคิดเห็นผิดเพี้ยนไปถ้าเกิดเราถูกตรงอยู่แต่เขาเห็นไม่ถูกแล้วเราต้องไม่เก่งเราต้องลงโทษตัวเราเองต้องรับบาปนั้นแต่ถ้าเผื่อว่ามันเป็นจริงมันต้องลงตัวหมดถ้าจะทำมันต้องดีเพราะงั้นก็อยู่อย่างอย่าประมาทและต้องมีสติ อยากตรวจทานตนเองก็ต้องตรวจว่าเราดีอยู่ดั้งเดิมหรือว่าเราทำให้คนอื่นเขาดีขึ้นยังยืนยงยังเป็นนิยตเที่ยงแท้อยู่ในคุณงามความดีความถูกต้องไม่ได้หรือพัฒนาจิตก็ไม่อันไหนที่ผิดเพี้ยนอยู่หลงผิดอยู่ก็ตรงขึ้นมาไม่ได้เราเองเราก็ไม่แจ้งไม่มีอย่างนั้นเพราะเราเองเราจะมีมากกว่าดีมียศก็ดีหรือแม้สรรเสริญเป็นวิรูปักษ์ใช้อำนาจของการสรรเสริญใช้อำนาจของคนมียศมากคนมีลาภมากก็ได้รับสรรเสริญในโลกเค้าสรรเสริญพระยกย่องสรรเสริญมอบอำนาจสรรเสริญที่พร้อมตั้งแต่เวลาพร้อมช่างประดิษฐ์ยศเสพติด คนพิกลพิการได้ง่ายเพราะเสพสุขซะมากจึงเป็นวิปปิ้งปะทะกลายเป็นคนรูปก็ผิดไปจิตใจก็ชักจะผิดไปแล้วมันไม่เหมือนมนุษย์โลกขึ้นไปยิ่งเป็นแคตตาล็อกที่เป็นจอมเจ้าอาณาจักรใหญ่เลยเป็นจอมใจนะไม่ใช่อาณาจักรนอกอาณาจักรใจหลงตัวลงทุนมากมายแล้วก็เป็นเจ้าแห่งความสุขโลกียสุขหลงติดโลกียสุขมากมีเป็นต้นแต่เขาก็จะแสวงหาลาภยศสรรเสริญสุขและโดยตั้งชื่อควบคู่กันไปนี่เป็นสมุดที่บัญญัติเข้าพระอธิบายได้แจกแจงให้ฟังแล้วนี่ก็สรุปรู้ว่าซ้ำทบทวนอีกหน่อยนึงเราจะรู้จิตอาการกิริยาของจิตเหล่านี้ว่ามันไม่ใช่สิ่งที่น่ายินดีอะไรหรอกมันเป็นโรคที่เป็นเราเป็นมาแล้ว แล้วก็ถ่ายถอนเข้าใจก็ได้ว่าลาภยศสรรเสริญแม้แต่โลกียสุขที่เขาเข้าใจว่าสุขเราก็เห็นให้ได้ว่ามันไม่มีมันไม่ใช่อริยสัจอะไรเป็นมายามันเป็นของที่หลอกที่รวมแท้ๆแล้วเราก็ไม่อยากอาศัยสิ่งอย่างนี้เป็นชีวิตชีวิตของเราไม่มีสิ่งอย่างนี้ไม่ต้องมีอารมณ์สุขเพราะว่าเพราะยศเพราะสรรเสริญหรือแม้แต่โลกียสุดที่เค้าปรุงสร้างขึ้นมาเองแล้วเราก็ไม่ต้องไปได้มีรถอย่างนี้ก็ไม่เห็นเป็นไรพิสูจน์หรือว่ามันไม่เป็นไรเพราะเราไม่มีแม้แต่เทวดาสมมุติอย่างนี้ทั้งหมดในอาการอื่นที่อธิบายซ้อนขึ้นมาเป็นสภาพสนับสนุนกันเป็นดาวดึงส์ก็ดีเป็นยามาก็ดีเป็นลูกศิษย์ก็ดีที่จะแจกให้ฟังแล้ว ประเทศที่มันก็เป็นตัวจริงที่เราทำแก่กันและกันเชื่อมโยงอยู่มันไม่ใช่จิตอื่นไม่ใช่จิตใครจิตตัวเท่านั้นจะเรียกดาวดึงก็เป็นคำกริยาลักษณะหนึ่งที่ไปสั่งให้ออกไปล่าลาบลายศล่าสรรเสริญหล้าโลกียสุขจึงเรียกเหมือนว่าเท้ายักษ์ถือกระบองอยู่ทั้ง 4 ทิศล่าโลกทั้งโลกมันก็เป็นโวหารและเป็นธรรมให้เรารู้ให้เข้าใจลีลาของมันได้ก็จิตเราจิตราหรืออาการ 32 ทั้งหมดรวมเป็น 33 อาการในจิตใจเหลือเกินแล้วก็เป็นสิทธิ์สั่งสั่งใครสั่งให้เธอหนีออกไปเป็นล่ามมาได้แล้วก็เอามาให้เป็นยามาคอยเฝ้าหอบหวงอยู่เลยนี่รอแต่เวลาจะทำเท่านั้นเองยาวๆมาเป็นอาการจิตมีทั้งนั้น บักอั้มก็ไปก็เป็นดุสิตาเสวยรถไม่ได้เสนอในรถก็นึกว่ามันเป็นความสุขแต่เสวยแล้วก็ต้องหยุดต้องพอต้องอิ่มต้องพักพอหยุดแล้วเราก็พักก็อยู่ถึงว่าดุสิตจึงทรงมีตัวพักมีตัวหยุดมีตัวสงบอยู่ที่ตรงนั้นน่ะอยู่ในสภาวะที่ติดกันเรื่องกันอยู่ที่ดุสิตนั่นแหละถ้าผู้ใดเห็นตัวพักเนี่ยเป็นตัวที่ดีกว่าตัวแสบอารมณ์โลกีย์มันเป็นสุนัขอยู่ที่ตัวเสวยที่เป็นตัวนี้ได้แทนแล้วก็เห็นดีตัวสงบนี่ยิ่งกว่าขึ้นมาเมื่อไหร่เมื่อนั้นเกิดผลที่ตรัสรู้เกิดจิตตรัสรู้เกิดจิตรู้เท่าทันรู้ธรรมะ หม้อโลกีย์อย่างนี้ที่จริงสงบระงับมานี้เบาว่าง่ายไม่ต้องไปเต้นเป็นดีแม้จะเป็นรสชาติสีจ๋าหรือรสชาติยังอ่อนบางอย่างไรก็เป็นรถรุ่งเป็นสังขารและธรรมใครรู้ชัดรู้จริงไม่ใช่ภาษาอย่างที่ว่านี้รู้เห็นดียินดีแล้วก็ยินดีที่จะลดละคุณเข้าใจด้วยเหตุผลขนาดนี้แม้จิตของคุณก็ว่าเออน่ะเห็นดีด้วยเห็นเหตุผลก็จ่ายแต่จิตมันยังไม่ยอมคุณก็เริ่มรู้ด้วยปัญญาและคนก็ไปฝึกจิตของคุณให้มันโน้มน้าวมาทางสงบระงับเอามาให้เห็นกันจริงๆจนจิตมันยินดีที่จะหยุดดีกว่าไปปรุงถ้าคุณจิตหยุดจริงๆคุณก็ไม่ไปโครงการคุณก็จะรู้เลยว่าจิต คุณนี่มันเป็นอย่างนี้แล้วคุณจะมีลาภมียศมีสรรเสริญมีโลกียสุขอะไรให้มันเสร็จกูจะปลงวางคุณจะปล่อยได้ง่ายๆทำจนกระทั่งปล่อยหรือไม่ปล่อยไปเฉยๆมีลาภก็เฉยมียศก็เฉยมีสรรเสริญก็เฉยหรือโลกียสุขอย่างนี้แต่ก่อนเราเคยเอร็ดอร่อยแต่ก่อนเราเคยแหมมันมันอร่อยมันเป็นรถซาบซ่าของโลกแต่ก่อนเราจำได้อยู่เดี๋ยวนี้เราไม่เป็นอย่างนั้นกลัวอาการกิริยาของศิษย์เก่าเราก็จะเห็นความวางเฉยความไม่เป็นรสชาติมีได้เป็นได้ไม่ต้องพิสูจน์ฟังให้ดีนี่เป็นรากฐานที่เป็นสิ่งที่ขายเปิดขยายกระจาดกระจ่างผมว่าผมพูดง่ายๆอาตมาว่า ไขซะจนบอกว่าถ้าเป็นนักโป๊ดาราโป๊ไม่มีใครโป๊เท่าครอบครัวที่รักฟังนะที่ใช้ภาษาโลกก็มาเทียบเคียงเปิดเผยคือพบเรื่องออกเอามาวางแบจนกระทั่งหงายของที่คว่ำพระพุทธเจ้าท่านว่าหงายของที่คว่ำจุดไฟในที่มืดให้มันสว่างคิดว่าสว่างนะก็พูดแล้วพูดดีพยายามเปิดแล้วเปิดดูก็จะแย่ก็เอียดก็จางง่ายทำให้เป็นของง่ายทำให้เป็นของกระจ่างทำให้เป็นของหงายเรียกจิตโลกียจิตหรือว่ากามมันจิตมันเป็นอย่างนี้กามกิจทั้ง 6 ชั้นแต่นี่อธิบายมาถึง 4 แล้วเพราะเสพแล้วก็หยุดถ้าเผื่อว่าผู้ใดไม่หยุดก็อธิบาย ขอให้ฟังอีกก็คิดว่าง่ายเมื่อไม่หยุดเสพไม่เห็นดีในตัวพักแล้วเต็มอิ่มแล้วหยุดแล้วก็ยังไม่ยังอุตส่าห์เอาไปสั่งสมจิตรฝังไว้ในจิตเป็นนิมมานรดีปลาใจตรึงใจไว้ว่ามันสิ่งที่น่ายินดีน่ารักน่าชอบจำไว้นะแกติดใจไว้นะแกนี่คือความหลงอีกถ้าไม่มีโพธิจิตท่านแน่นอนมันต้องฝังใจนรดีนิมมานรดีทำเครื่องหมายตราใจว่าเป็นสิ่งน่ายึดน่าถือหน้าได้น่ามีนะเป็นอุปทานจิตเลยลงไปไม่ใช่ภาวะหามาแล้วเสพแต่ภาวะฝังจิตจึงเรียกว่านิสัยหรืออาสวะหรืออุปทานอย่าฟังให้ดีแบ่งแยกเป็นช่วงรวมกันเป็นหมู่หมู่ จตุมหาราชาดาวดึงส์เหมือนกับหมู่หยาบใจยามากะดุสิตาเหมือนหมู่กลางนิมมานรดีกับปรินิพพานสวัสดีเหมือนหมู่ปลายเหมือนหมู่ท้ายอยู่ลึกเป็นจิตที่ไม่ใช่บทเสพนิมมานรดีกับกรณีมีพระสารีเหมือนไม่ได้เสพแต่ติดเลยมันไม่เป็นในรูปรถอะไรสีจ๋าเป็นตัวนิ่งเนียนนายเป็นตัวนิ่งเนียนในและฝังตราฝังไปลงมากๆก็เป็นปริญญาตรีจนมันมีแรงเป็นอำนาจเลยบอกว่าตีเป็นรอบที่จะเกิดอำนาจมากแต่ทีนี้มันเกิดเป็นวัดเสาวดีมารเพราะมันเป็นหลงสั่งสงกรานต์จนมีฤทธิ์แรง อำนาจมีบทบาทเป็นเชื้อเขาที่หนาแน่นมันก็ออกฤทธิ์ไปเอาหากามเทพเพราะฉะนั้นถ้ามันมีมากมีแรงมันก็จะเอาได้เรื่อยๆมันจะเอาอีกมันไม่มีจบมันจึงมีโรคอื่นอยู่ด้วยพละกลายเป็นปรโลกมันก็จะต้องมีโรคต่อนิมิตแปลว่าเครื่องหมายที่ได้กล่าวไว้มาจากนิมมานนั่นแหละนิมมานลงปลาลงใจนะแปลว่าการทำเครื่องหมายมีมติการเล่นหิมะอานะก็แล้วแต่มีมะบอกอาณาจักรเป็นหิมะนิมมานนิมะบอกอีกตาก็เป็นนิมิตแล้วมันก็พาลงไปที่ใจนี่นี่มะนี่เป็นเครื่องหมายเครื่องตราไว้จนกระทั่งติดตามแล้วทำลงไปแล้วๆๆหลายแล้วมันก็หลายอันจนกระทั่งมันมีที่มีแรง สวัสดีเป็นอำนาจอำนาจที่จะต้องบังคับมาให้ได้โดยอำนาจมาให้ได้โดยต้องการจะได้มาด้วยอำนาจว่าสวัสดีก็แปลออกอากาศแปลเอาความหมายว่าอย่างนั้นก็คือสั่งสมเชื้ออันนี้เชื้ออันนี้มันก็จะต้องเอามาให้ได้เพราะมันก็จะเรียกสั่งเลยก็แปลเอาแบบลักษณะของมันว่ากรณีนี้คือตัวที่จะต้องเป็นผู้ชี้นิ้วเป็นผู้สั่งนั่นแหละเหมือนกันก็ถูกมันจะแสดงอำนาจบาตรใหญ่อยู่ในตัวเรานี่แหละสั่งตัวเราสอบสอนเด็กเหนื่อยหนักหนาบางทีลามกทุจริตอย่างไรก็ทำเพื่อให้ไม่สบายใจถ้าไม่มีอุปทานนั้นมากมันมีกิเลสตัณหาที่เป็นอนุสัยอาสวะนั้นแรงมันจะทำโดยข้างนอกมันจะ ถ่ายข้างนอกมันจะลามกข้างนอกมันจะน่าเกลียดน่าชังอย่างไรมันไม่ฟังเสียงแล้วถ้ามันยิ่งเป็นมารใหญ่ถ้ามันยิ่งเป็นตัวจินตนาการจากเป็นตัวต้องการใหญ่เท่าไหร่มันจะแรงมันได้เลยวันนี้ตัวอย่างนั้นยิ่งเป็นตัวเชื้อเขาที่ไม่หมดสิ้นง่ายเลยถ้าเราไม่รู้เป็นโพธิสัตว์โพธิจิตเกิดระหว่างตัวที่ 4 เราก็จะปล่อยให้มันเข้ามาเป็นฝังอุปทานเรื่อยไปแต่ถ้าจิตใครเกิดตื่นชักจะเป็นเชื้อพุทธะขึ้นมามีโพธิมีปัญญาตรัสรู้ขึ้นมารู้อย่างนี้มันก็ไม่สั่งสมลงไปเป็นอุปทานมากเอานิสัยอาสวะก็ไม่ค่อยจะลงแต่ถึงกระนั้นก็ตามไอ้ที่มันเคยเกิดเป็นกรณีพิเศษของเรามาก่อนเป็นนิมมานรดีที่ตราใจไว้ก่อนมันก็เป็นตัว ใจเป็นสระสังขารเป็นเชื้อที่ดุนดันให้เกิดอยู่ที่เราเคยสั่งสมมาตั้งนานแล้วเพราะว่าผู้ใดที่ได้ไม่ได้ล้างไม่ได้มีบารมีไม่มีอำนาจอินทรีย์พละแตกกล้าที่จะตัดค่าล้างออกก็ทำไม่ได้ทันทีแม้รู้แสนรู้นี่พูดไปนี่เข้าใจความหมายได้ผู้มีปัญญาดีก็เข้าใจขนาดนั้นเราก็ต้องมาฝึกปรืออย่าให้มันสั่งสมเป็นอันแสนอัศวะและก็ล้างทำนิสัยอาสวะเดิมทุกทีสัมผัสต่อไปทุกทีทุกทีเกิดบทบาทเมื่อไหร่ค่าค่าล้างๆจนเราจะรู้ว่ามันหมดได้ก็เพราะว่าจิตของเราแม้เดี๋ยวนี้ผสานเดี๋ยวนี้เราก็เฉยอยู่เราก็ไม่มีรถไม่มีลีลาอาการอย่างนี้จิตมันก็เปลี่ยนเป็นจิตใหม่มันเป็นจิตที่ไม่มีเชื้อเข้าไม่มีอาการคือยาไม่มี อย่างที่เป็นระบบอย่างเคยคุ้นเคยเคยเคยเคยเคยเคยเคยเคยเคยเคยเสพเคยติดเคยเป็นอย่างนั้นมามันก็ไม่เป็นนะมันก็เป็นจิตใหม่อุบัติเหตุใหม่เป็นเทวดาชนิดใหม่เป็นเทวดาที่เป็นสุขเพราะไม่ใช่สุขเพราะรสกามหรือรถโรตีไม่ใช่สุขเพราะกามาวจรแล้วไม่เป็นไปด้วยกามไม่เป็นไปได้ลดลงกี่รอบๆแล้วแต่สุขเพราะว่าสงบลงครับแล้วถ้าพวกเรามาทำแล้วเราลดละลงมาแล้วไม่รู้เท่าทันทีนี้ก็ไม่เรียนรู้ทีนะมีพระถ้าไม่เรียนรู้ที่นั้นมีพระในอุบัติเหตุที่นั่งหงอยหมดเลยนั่งซึมนั่งเฉยๆไม่เอาอ่าวแล้วโลกไม่รู้จักการงานเป็นที่สุดคือไม่มีสัมมากัมมันตะไม่รู้จักว่าโลกนี้เขามีงาน ทานกันนะหรือมีกรรมมีกรรมเป็นที่สุดนะกรรมอันใดคือกุศลอันใดคืออกุศลไม่รู้เมื่อไม่รู้คนนี้ก็นั่งหงอยนั่งซึมนั่งเสื่อมกลายเป็นฤาษีเป็นเดียรถีย์นี่เป็นศาสนาอีกเชิงหนึ่งเขาเรียนรู้แต่กามแล้วเขาก็ไม่มีกามเป็นผู้ประเสริฐเชิงหนึ่งเดี๋ยวนี้ที่นายอินเดียยังมีอยู่เยอะพยายามฆ่าแต่ความรักแต่กามอย่างเดียวแต่เขาเรียนรู้อัตตกิลมถานุโยค โลกเหนือเหนือโลกเหนือโลกกลางคำว่าอยู่กับการให้ตาหูจมูกลิ้นกายผจญต่อรูปรถกลิ่นเสียงสัมผัสต่างๆแล้วเขาก็เฉยจิตใจของเขาวางปล่อยสบายกระทบแรงกระทบเบากระทบอ่อนยังไงก็แล้วแต่เขาก็รู้เท่าทันหมดเลยเขาก็ไม่กล้าพิสูจน์และพิสูจน์ไม่ได้ด้วยทนไม่ได้ด้วยกระอักนั่นคือความไม่หมดสิ่งของตามเพราะคนพวกนี้ลงจากภูเขาลงจากถ้ำลงจากอะไรเข้ามาปรุงไม่ได้หรอกรีบวิ่งจู๊ดขึ้นไปอยู่ไม่ได้ทนไม่ได้เพราะไม