220705-2-125 ทางเอกภาค2-ตอน125(หน้า272)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท052.txt

จุดเป้าหมายของความเป็นอย่างนั้นอย่างนี้ผมเองผมก็แน่ใจว่าผมกำลังบอกจุดบอกเป้าหมายแบบบอกสภาพที่แท้ถ้าหากว่าใครจับคำจับความได้ดีได้แท้ได้จริงถูกลักษณะเข้าใจไม่สงสัยแม้เราจะทำในใจของเราแล้วเราตรวจตราใจของเราแล้วใจของเรามันยังเป็นไม่ถึงมันยังเป็นไม่ได้นั่นก็คือความยังเป็นไม่ได้ของเราจริงแล้วจะบอกว่ามันไม่มีจริงมันไม่ได้มันเป็นอัตตาอย่างนั้นแหละมันล้างก็ไม่ออกมันเกาะมันเกี่ยวมันมีสภาพอย่างนั้นมันดูมันดึงมันเป็นตัวจริง แล้วเราจะปฏิเสธตัวจริงไม่ได้เป็นพรหมยิ่งเป็นลักษณะละเอียดเป็นลักษณะคุณงามความดีเป็นพรหมชั้นแท้นะไม่ใช่พรหมเก๊ถ้าพร้อมแก้ๆน่ะเป็นผีที่เราเรียกด้วยภาษาลำลองเท่านั้นเองว่าพรหมที่จริงมันไม่ใช่มันเป็นนรกเป็นอบายที่มันรักใหญ่รักโตจนมันรุนแรงโหดร้ายจนมันทำอะไรบ้าๆบอๆเป็นคุณลักษณะของชาวโลกโลกอยากๆต่ำๆอย่างงั้นในระบบผมเก๊เอาคุณลักษณะของพรหมที่ว่ามันไม่เกี่ยวกับหูตาจมูกลิ้นกายใจอะไรหรอกมันมักใหญ่รัฐใหญ่เอานับคุณภาพนับปริมาณอะไรต่อใดเป็นตัวขยายความเท่านั้นเองและมันก็หลงอยากได้ใหญ่ทั้งๆที่มันไม่เข้าเรื่องมันใหญ่ไปในทางเลวด้วยมันก็ยิ่งพังกันใหญ่เลย มากไปในทางเลวด้วยคุณสมบัติเลวด้วยไม่ใช่ส่วนที่จะเรียกว่าพรหมนั้นมันมีข้อแม้ว่าจะต้องเป็นคุณงามความดีเป็นอัปปมัญญาแม้มีน้อยนึงมีเป็นปริศนาเป็นสักน้อยๆนึงก่อนเป็นคุณงามความดีก็ดีกว่านั้นจะลักษณะของสัจธรรมชั้นสูงถ้าได้มากๆยิ่งขึ้นจึงจะเป็นลักษณะพรมแท้เพราะมีไม้เอาตัวความลักษณะมากด้วยน้อยๆยังไม่เรียกพรมว่าเราได้แต่เพียงเป็นเทวดาเป็นจิตดีที่เพิ่มขึ้นเพิ่มขึ้นฉะนั้นถ้าเผื่อว่าได้จำนวนไม่มากขึ้นไปในจำนวนที่ถือว่ามากจริงเราไม่เรียกว่าพรหมเต็มรูปหรือว่าเป็นผมที่สมรักษ์หากสิ่งที่ เกิดนี้เป็นจิตที่มีสภาพจิตจริงๆเกิดได้มีอายุมีอายุขอให้เป็นอายุแม้เราจะยึดพรมก่อนก็ต้องยึดอายุพรหมให้เกิดประจำอยู่ที่ตัวเราและให้เป็นจริงนะมีคุณลักษณะพรหมจริงๆเป็นสภาพที่ทำคุณงามความดีเป็นผู้ที่มีเมตตาเกื้อกูลเอื้อเฟื้อช่วยเหลือเผื่อแผ่ขยันหมั่นเพียรเป็นผู้สร้างสรรค์นะพระพรหมให้เป็นผู้สร้างเป็นผู้ก่อและเป็นผู้ไม่ทำให้เสียหายเป็นผู้มีประนอมอยู่ทีเดียวอายุคือสภาพกาละเวลาที่สืบเนื่องกาลเวลาที่ติดต่อของสภาพถ้าเป็นสภาพของ ต่ำในสภาพของสัตว์สบายมันก็เป็นอายุของสัตว์อบายทีนี้สัตว์คำนี้เราหมายถึงสภาพจิตวิญญาณเท่านั้นสภาพที่มีบทบาทเป็นชีวิตชีวาของจิตวิญญาณเท่านั้นตัวบาปอยู่ที่นี่ตัวบุญอยู่ที่นี่แทนฉันต่ำเป็นสัตว์ที่ยังตกสบายเป็นสัตว์ที่ยังติดตามเป็นอารมณ์การเป็นอารมณ์ที่มันก็หายเจ็บไข้การสุขสมอะไรแล้วแต่จะพอใจเป็นรถเป็นชาติยิ่งเป็นอารมณ์โลกๆไม่ใช่เพราะว่าเราหยุดเราสบายเราว่างเราทำคุณงามความดีได้และเราก็ว่างนี่ไม่ใช่แล้วทำความชั่วด้วยความ เป็นสิ่งหยาบหยาบต่ำๆด้วยเป็นรถโลกียะรถสัมผัสรถพอใจในรูปในรถในกลิ่นในเสียงสัมผัสเป็นเรื่องที่มีจริงเป็นจริงแม้เราเองเรายังหักห้ามของตนไม่ได้รู้ทั้งรู้ว่ามันไม่ดีแต่เรายังห้ามของตัวเองไม่ได้แล้วจะเข้าใจว่าตนไม่มีเนื้อตัวมันไม่มีชีวิตชีวามันไม่มีอายุมันไม่มีนั้นเป็นความเข้าใจผิดซึ่งไม่มีทางที่จะประสบผลสำเร็จเราจะต้องรู้ความจริงตามความจริงให้ได้ว่านี่ตัวบาปใหญ่ตัวที่ตัวมันมีสัตว์จะเป็นสัตว์นรกนี่บาปใหญ่ สบายเป็นเรื่องของเราใส่ปั้มหรือยังเสพแม้แต่โลกีหลงรักหลงกรามก็ยังเป็นสัตว์ต่ำยังไม่ใช่สัตว์พรมยังไม่ใช่สัตว์พรมเลยแม้ความเป็นสัตว์ผมจะต้องเป็นล้างอีกนะไม่ใช่ว่าไม่ล้างมันจะต้องเป็นล้างตัวตนอีกนะเดี๋ยวจะไปทำลายตัวตนแม้จะให้มันเป็นก่อนก็เป็นชั้นดีในโลกนี้ก็ได้ประโยชน์จากสัตว์ดีนี้ก็ยังดีถึงแม้จะทุกข์เราเองจะต้องมีตัวมีตนเราเองจะต้องเกิดต้องเวียนไปเวียนมามันก็ยังเป็นสภาพที่ดีเกิดดีอยู่ในโลกแม้เดี๋ยวนี้เราก็เป็นคนดีจิตวิญญาณที่ครองร่างของเราอยู่เดี๋ยวนี้มันก็ยังนำรูป ขันธ์ 5 ของเราตาหูจมูกลิ้นกายของเรานี่สร้างสรรค์ดีให้แก่โลกอยู่เห็นๆนี่เลยมันเป็นสภาพดีเป็นสัตว์ทั้งตัวไม่ใช่สัตว์แต่วิญญาณก็มันก็อยู่ดีมันก็เป็นของดีแล้วตรงๆถ้ามันเป็นจริงเป็นตรงแต่ถ้าเราเองเราไม่เป็นอย่างนั้นบาปมันก็เห็นๆอยู่เดี๋ยวนี้เป็นตัวจริงเราไม่เข้าใจเราก็หลงใหลและจิตที่ไม่เวลามารเข้าสิงแล้วมันก็ไม่กลัวบาปกลัวบุญอะไรหรอกแล้วมันก็ไม่เห็นบาปเห็นบุญมันเห็นไม่มีตัวจริงทำอยู่มันก็ไม่รู้แล้วถ้าเราไม่รู้ความเป็นสัตว์ความเป็นวิญญาณที่เป็นตัวร้ายตัวจริงแม้มันมีอายุของมันอยู่ราวๆ มีอายุของมันอยู่แจ๋วๆแล้วมันก็ยังครองบทบาทอยู่ที่ตัวเองนั่นแหละไม่ใช่มันไม่ครองบทบาทบางทีมันพักมันสงบอยู่มันเหมือนอยู่ดุสิตสงบอยู่ทีเดียวเรียกมันว่าอยู่ๆนิสิตทีเดียวแหละแต่มันไม่ใช่อยู่หยั่งรู้มันไม่ได้อยู่อย่างโพธิสัตว์แต่มันอยู่อย่างเพราะว่ามันจำยอมพักพักก็ไม่ได้โอกาสหรือพักเพราะว่ามีโอกาสเหมือนกันแต่ยังเบื่ออยู่ยังเคลียร์ยังไม่เอายังไม่ดิ้นออกมาตัดสายหรือว่ามาทำปฏิกิริยาแล้วมาทำบทบาทใหม่แต่ไม่ใช่หมายความว่ามันรู้แจ้งแล้วมันก็ปล่อยคลายอย่างเห็นจริงมันฆ่าให้ตายจริงไม่ใช่เพราะมันจึงเหลือเชื้อเหลือตัวอยู่จริงๆมันยังมีอายุนะมันยังมีอายุอยู่ทีเดียวแต่มันเพียงแต่เพียง กบดานอยู่ในเมืองดุสิตกบดานอยู่ที่นั่นมันไม่ใช่กบดานอยู่ที่เมืองดุสิตเรามันเลยไปอยู่ที่เมืองปรนิมมิตวสวัตตีมันเลยไปอยู่นู่นมันไปตราดตรึงใจมันไปประทับกบดานอยู่ในโกดังนั่นน่ะที่ว่าอยู่ที่ดุสิตนั่นน่ะมันเสพสมสุขสมแล้วมันก็จบจุดโดยที่รู้เท่าทันมันก็ไม่สั่งสมลงเป็นนิมมานรดีไม่สั่งสมลงเป็นปริมาณที่สถิตสิงสถิตแท้ๆของตัวบริษัทแท้จึงอยู่ที่ดุสิตเพราะตัวพวกนี้มันตัวไม่ใช่พอที่ 3 มันไม่มีจิตตัดศัตรูมันเลยเถิดแต่มันอยู่ที่ตัวจุดพักมันพักที่ดุสิตมันจบจบแต่มันจบเลยเถิดต่อไปมันก็สั่งสมต่อไปอีก เป็นตัวอุปทานจิตเป็นตัวผีร้ายที่ตาที่ตรึงที่ผนึกที่กระทำโดยที่เราต้องรู้สัจธรรมที่จริงถ้าเรารู้สัจธรรมที่จริงแล้วเราจะกลัวแล้วเราจะไม่ทำผู้ที่มีหิริจริงมีโอกาสจริงจึงจะเรียกว่าเทวดาจริงผู้ที่ไม่มีหิริไม่มีโอตัปปะไม่ละอายต่อบาปไม่เกรงกลัวต่อบาปก็ทำบาปอยู่ทนพ่อแล้วยังไม่รู้ของตัวเองนั่นยังไม่เรียกเทวดายังเรียกผีแท้ๆเรายังไม่ใช่เทวดาเราไม่มียังไม่มีเทวธรรมผู้ที่มีเทวธรรมแล้วไม่ทำในสิ่งที่รู้ว่าบาปสิ่งที่รู้ว่าชั่วมีความเกรงกลัวต่อบาปมีความละอายนอกจากละอายและยังเกรงกลัวไม่กล้าทำเพราะมันรู้แสนรู้มันรู้จริงๆ มันจะเป็นเทวดาชั้นแก่ถึงขั้นโปรดรับปากทำผมจะไปทำให้มันกลัวเลยไม่ทำมันเกรงกลัวต่อบาปหิรินี่มันยังกล้าอยู่หิรินี่มันยังกล้าบรรยากาศมันยังเป็นเพียงละลายละลายแต่แม่ละอายละอายมันก็ยังล้ำความละอายจึงละเมิดได้แต่ก็รู้ว่าละอายในตอนผีสิงจัดมันก็ไม่อายพอทำไปแล้วก่อนทำก็อายเมื่อเวลารู้มีสำนึกอะไรเข้ามาบอกแบบแบบในตัวก็รู้ว่าอายแต่ก็ยังละเมิดได้มันไม่ถึงเพลงกลัวถ้าเกรงกลัวต่อบาปแล้วมันมันมีภูมิมาทำสูงกว่ากันมันมีธรรมะลักษณะ มันเป็นเรื่องของความจริงที่พูดนี่เป็นเรื่องของคนจริงมีสัจธรรมเหล่านี้จึงมีเทวธรรมจริงมีความเป็นจริงก็รู้จริงแล้วก็ไม่กระทำในสิ่งที่มันไม่ดีของตนเองจริงๆนะผู้ใดไม่แก้ก็สูญเปล่าผู้ใดแก้ผมนั้นก็ได้ไม่ว่าจะอยู่ในความมีชีวิตหรือเป็นสัตว์โลกในชนิดต่ำอย่างที่กล่าวแล้วถึงขั้นอธิบายก็ดีถึงขั้นโลกก็ทำถึงขั้นโลกตามคดีก็รวมแล้วแต่มีอายุจริงมีสภาพจริงผนึกกับการฝังแน่นอยู่ชั่วคราวก็ได้มีบทที่จะให้เราออกมาชัดเจนก็ได้เพราะฉะนั้นจึงรู้ เห็นยากจำเป็นที่สุดที่จะต้องพยายามสาวโคตรสาวเง่าสาวเชื้อชีวิตของมันออกมาฆ่าแกงทำให้มันรู้ของตัวเองอย่างชัดเจนว่ามันหมดไปหมดนะมันไม่ใช่เรื่องหมูๆไม่ใช่เรื่องง่ายๆไม่ใช่เรื่องประมาทประมาทเหมือนนักวิทยาศาสตร์นักพวกคนคิดจนเราอย่างที่ไม่ปฏิบัติอะไรก็เข้าใจด้วยบัญญัติภาษาแล้วหวานจิตว่างคือนิพพานเข้าใจบัญญัติต่อบัญญัติเหตุผลของบัญญัติเหตุผลของภาษาแล้วก็ไปเอาทำสัญลักษณ์ทำเครื่องหมายแทนภาษานี่กิเลสมันอยู่ตรงนี้อันนี้เป็นอย่างนี้เอากิเลสออกอย่างนี้หายไปหมดวางแล้วสบายแล้วก็เอาภาษามาอธิบายด้วยรูปลักษณะอื่นเป็นแต่เพียงคิดรูปลักษณะคำอธิบายที่เป็นเหตุผลเดิมเขาได้ นึกว่าตัวเองได้กูมาทำหรือว่าตัวเองเข้าใจศาสนาก็มีคนเดี๋ยวนี้เยอะแยะอธิบายสื่อแทนอย่างคุณพ้นพลังพิบูลย์เนี่ยคนหนึ่งศูนย์ยังหาจริงหาสื่อแทนที่จะอธิบายถึงตัวกลางตัวมัชฌิมานี้หาได้ตั้งไม่รู้กี่เหตุกี่ผลกี่ร้อยข้อพันข้อมือแกหามาจริงนี่เป็นการหลงบัญญัติก็ดีนะที่เอาอะไรต่ออะไรมาเป็นอย่างนั้นแล้วก็ทำให้มันได้อย่างนั้นสิเอาอะไรมาแทนเอาอะไรมาเป็นเครื่องหมายบอกมันจะเยอะแยะมากมายแต่เสร็จแล้วไอ้ความจริงจิตของตัวเองไม่ค่อยอยากจะทำให้มันลงตรงนั้นจริงทั้งๆที่ตัวอย่างอยากของตัวเองเนี่ยวางปล่อยแท็กซี่แม้แต่แค่เสพติดยาเสพติดบุหรี่ ไม่หยุดได้แม้แต่เรื่องอะไรที่ประกอบจะประพฤติบำเพ็ญอะไรต่ออะไรบ้างไม่หยุดเอาแต่ไปคิดคิดคิดคิดคิดคิดจะลดจะละหน่อยคลายจิตตัวเองที่มีอายุเป็นสัตว์โลกสัตว์อบายส่วนนั้นส่วนนี้อยู่ไม่ไม่ทำผู้มาทำมีเท่าเดิมเท่าไหร่ก็เฉยๆแล้วยังไปสั่งสมต่อด้วยนะทำไอ้โน่นไอ้นี่ใหม่ๆต่อๆแล้วก็ไม่รู้ว่าตัวเองมีนิมมานรดีมีประเด็นนิมิตวัดสวัสดีเพิ่มขึ้นเพิ่มขึ้นสักวันหนึ่งมันก็เต็มกระบอกแล้วสักวันหนึ่งมันก็เต็มฤทธิ์แล้วมันก็ออกฤทธิ์ดึงฉุดลงไปแล้วผู้นั้นเขาก็ไม่รู้ตัวตกต่ำถูกฉุดฆ่าลงไปเขาก็ไม่รู้ตัวได้ใครๆเหมือนกันหมดถ้าเผื่อว่าเราไม่พยายามกระทำ เป็นจริงให้ได้จริงให้มีจริงเป็นสภาพที่สะอาดบริบูรณ์บริสุทธิ์แม้มันจะต้องกระทำข่มขืนหรือว่าจะต้องกระทำอยู่ในจังหวัดที่เรารู้ได้ด้วยอย่างตื้นๆนี่ก็ตามก็ให้ตื่นๆไม่มีสภาพมีลักษณะของสัตว์โลกชั้นสูงมันเป็นจริงขึ้นมาตลอดเวลาส่วนข้างในนะต้องเลิกต้องล้างต้องละกันเข้าไปเรื่อยๆแม้แต่ข้างนอกมันก็จะจูงในถ้าเราหาเอาสำนึกของเราเข้ามาทำสำนึกอยู่ตลอดเวลาในทางนี้ข้างนอกถ้ามันไม่ได้อะไรเป็นเหยื่อมันก็เหี่ยวเฉาไปเหมือนกันขอให้มีเวลามีการละที่จะต้องทำสิ่งที่มาอยู่ในกาละให้เป็นกาละไอ้ที่เราระลึกรู้สิ่ง มันไม่รู้สิ่งที่มันยังยังไม่ถึงหรือถึงแต่ว่ามันก็เกิดผลจากสิ่งที่เราต้องเสพคุณจากที่เราจะต้องสั่งสมบทบาทปฏิกิริยาต่างๆอาการต่างๆโดยดึงใจมาหมดอยู่ที่ข้างในข้างในที่เราสามารถทำได้อย่างชัดแจ้งอย่างแรงเราก็ทำในจุดที่แรงนั้นอันนี้กระทบทวนคำว่าอายุและทบทวนชีวิตสัตว์เป็นระบบเป็นขั้นเป็นตอนเป็นความหมายพอมาถึงความเป็นพรมมันก็สูงขึ้นสูงขึ้นสูงขึ้นแต่แม่ที่สุดเรามีความสงบมีความระงับมีจิตที่ไม่ดิ้นด้วยความเป็นอันตรายในดินในความเป็นโรคกระทำ มีบทบาทไปหลงใหลโลกกระทำมีบทบาทเป็นดิ้นกามแต่หาสัมผัสการรูปรสกลิ่นเสียงสัมผัสใดทั้งนอกนอกหยาบๆเราก็วางปล่อยสงบและสบายๆแม้อารมณ์อย่างนี้ก็เป็นยังเป็นอารมณ์เป็นธรรมารมณ์ของพรหมมันเฉยมันว่างไปอุเบกขาต่อสภาพและสัมผัสมีภาษาอาหารเราก็รู้อยู่เข้าใจอยู่ควบคุมฉันเจตนาของเราได้และสามารถที่จะโน้มน้าวมโนสัญเจตนาโน้มน้อมจิตมโนให้เกิดให้เป็นไปด้วยเจตนาตามที่เราหมายจะให้ปรุงก็ปรุงได้ด้วยแต่ว่าไม่ไป ซุปเปอร์เซฟแล้วลงสภาพที่เป็นสภาพสร้างสรรค์ให้กับผู้อื่นจะเป็นคุณงามความดีต่อเป็นการสร้างการสันเป็นการกอบการก่อการเกิดเป็นแรงงานเป็นผลผลิตด้วยซ้ำแม้แต่จิตช่วยคิดช่วยสร้างคิดจินตนาการจินตนาภาพเกิดมโนกรรมก่อนดำริเริ่มร่างทำร่างทำโครงทำต้นทางลำต้นเขาทำต้นทุนทำต้นแบบเป็นต้นคิดได้อะไรจะสร้างยังไงจะประกอบยังไงจะทำอะไรขึ้นมาจะมีอะไรก็ได้เป็นต้นคิดแม้แต่มาจากจิตก่อนแล้วค่อยเอามาประกอบรูปนอกมีกายกรรมมีวัตถุประสงค์ ก่อเอามาผสมผสานตามที่เราคาดคะเนคำนวณคิดสร้างคิดก่ออยู่ในจิตแล้วก็เอาออกมาทำมันก็จะมาเป็นบทบาทการงานแม้เราได้ทำออกมาเป็นชิ้นเป็นอันเป็นอะไรต่ออะไรแล้วก็ตามจิตของเรามันก็จะเกิดซ้อนมันจะเป็นอายุที่มาหลงดีหลงความดีก็ได้ลงผลงานก็ได้รู้การกระทำที่ออกเป็นวัตถุท่านก่อนแล้วเป็นวาจาภาษาแล้วเป็นจิตในจิตเองว่าเราคิดได้ก็คิดให้ดีคิดได้ประเสริฐก็รู้แล้วแต่มีจิตอีกอันนึงซ้อนเป็นอายุซ้อนขึ้นมาเป็นสภาพที่หลอนในเติมความดีขึ้นมาอีกหลงยึดหลงถือเป็นอัตตาเป็นตัวเป็นตนขึ้นมาอีกมันเป็นต้นเขา ควันหลงทั้งความดีก็ได้แม้แต่หลงความสงบบอกแล้วว่ามันสงบมาจากกิเลสหยาบสบายแล้วแล้วก็มาหลงอัตตาเสพติดอยู่แต่แค่นี้ไม่ทำอะไรกลายเป็นคนเฉื่อยเฉยชากลายเป็นตอนนี้ได้บาลีมาอีกตัวนึงแต่ก่อนใช้แหมใช้มันมานาน 2 ตัวนี่โทรศัพท์ชะตากุสีตัดโดยเฉื่อยเนือยช้ากลายเป็นขี้เกียจเกิดมาแตกเฉื่อยเหนื่อยเกิดมาแต่เฉยๆพอเฉยแล้วเฉื่อยแล้วเราเลยเถิดมาแล้วก็เลยหลงผิดนึกว่าสบายๆแล้วก็เซฟที่ความหยุดความสงบความฮักความไม่มีอะไรความไม่ทำอะไรความไม่ไม่มีบทบาทไม่เข้าใจกรรมไม่เข้าใจ การงานไม่เข้าใจผิดมนุษย์ก็เลยกลายเป็นศพสุดท้ายก็เราเรียกด้วยภาษาว่าขี้เกียจเป็นคนขี้เกียจมีการงานน้อยจนเรียกได้ว่าขี้เกียจหรือยื่นไปติดเอาสงบไปทำอะไรเลยนั่งแช่เป็นตาก็หลับตาเพราะงั้นเขาก็พูดแดกดันก็ให้อย่าลืมตานะแกลืมเมื่อไหร่แล้วไฟไหม้ชิบหายโรคหมดหลับเข้าไว้มันยังไงอ่ะมันมีพิษมีฤทธิ์ยังไงเนี่ยไอ้หลับตาลืมมาก็โรคไม่ได้มันเป็นคำพูดที่แดกดันที่แสนแสบที่สุดก็เป็นมนุษย์มานานถึงเวลาตื่นไม่ตื่นถึงเวลาหลับก็ค่อยหลับไม่เอาไปนั่งหลับเหมือนกันแล้วมนุษย์อะไรอ่ะที่ฟังดีๆนะผมเองผมว่าไม่มีใครเขาเข้าใจง่ายๆนะว่าฤาษี ไปเดี๋ยวก็พูดคำแดกดันมาตั้งแต่อาจารย์สมัยก่อนที่ท่านมีภูมิรู้แล้วท่านก็ตั้งภาษานี้เป็นคำพูดให้ชัดเจนเข้าไว้แล้วเป็นภาษาเชิงที่เรียกว่ามันพูดอะไรไม่รู้เรื่องหรือด่ามันสักหน่อยแล้วทีนี้ท่านก็ไม่รู้จะด่ายังไงให้มันซับซ้อนหนำใจนักก็บอกไอ้ฤาษีตาไฟเราจะรู้ได้ยังไงว่าคำว่าดาวอะไรสีตาไฟนี่มันเป็นคำด่าที่แสนแสบถ้าเราไม่เข้าใจถึงสภาพทำความหมายที่แท้ทีนี้เขาก็มาอธิบายกันดีๆว่าฤาษีพวกนี้ถ้าลืมตาขึ้นมาไฟมันไหม้โลกก็จริงน่ะสิก็มันฤาษีตาไฟจะลืมตาขึ้นมาไฟมันจะไม่โลกหรือไงแล้วมันจริงๆมันไม่จริงมันจะลืมตาขึ้นมาไฟมันจะไม่ไหม้โลกแรกอะไรได้ยังไงก็ลืมตาก็เป็นธรรมดาแต่เขาก็พูด ชุดประจำแดกดันเอาไว้ให้แล้วจะว่าไปแล้วก็อาจารย์องค์นี้ก็มีภูมิจริงๆด้วยแต่ก็ยังอดไม่ได้ที่จะต้องเหน็บเอาไว้ก่อนเถอะเดี๋ยวเอาไว้ฝากไว้ในรุ่นหลังจะได้เอาไว้เป็นเครื่องหมายในการที่จะเอามาอธิบายสู่กันฟังผมก็หยิบจับมาอธิบายสู่คุณฟังดูสีตามไประบบหรือสีหลับตามันมีมานานครองโลกแล้วมันมีคลองอยู่ตลอดนิรันดร์การหลับนี่มันนิรันดรนั่งหลับตาเมื่อไหร่เมื่อไหร่ก็มีพระพุทธเจ้าก็ต้องไปก็พอที่รักยังต้องไปนั่งกับเขามาเลยก็นั่งหลับหูหลับตามากับเขาทำไมมันจะไม่ต้องผมก็ไม่มีครองโลกถ้าเราไม่หลุดออกถ้าเราไม่ล้างออกเดี๋ยวนี้มีหมดอบายมุขก็มีอยู่ในโลกโลกธรรมลาภยศสรรเสริญก็มีอยู่ในโลกเมื่อไหร่มันก็ยังมีมันไม่มีได้ ถ้าเราไม่เป็นผู้เหนือโลกได้เป็นผู้สลัดหลุดไม่เป็นผู้ที่แตะแล้วไม่ติดไม่เป็นผู้ร่อนโดยตนเองนั่นคือความไม่บริสุทธิ์ได้ไม่เนื้อโลกได้สนิทเกลี้ยงไม่ร่อนได้เราต้องร่อนจริงๆเราต้องรู้เท่าทันและจึงเรียกว่าการอยู่เหนือโลกหรือว่าการบริสุทธิ์หลุดพ้นนี่มันหลุดจริงๆมันหลุดหลุดอยู่ๆกอดคอแน่นเลยแล้วบอกว่าเราปล่อยกันแล้วกอดกันแน่นเลยฉันไม่ได้ติดกันหรอกจริงๆไม่ได้ติดเราวางหมดแหละมันก็โหลดเป๊ะลงไม่ใช่ว่าขนาดดันยังไม่ออกเลยดันก็เข้ามาดันก็เข้ามาติดเกาะเกี่ยวอยู่นั่นเลยมันไม่ใช่ลักษณะนั้น ลักษณะที่ปล่อยวางปล่อยไม่มีอำนาจที่จะมาดูดเราได้เพราะว่าเรามันพลางแล้วเรากลางเราไม่มีอะไรที่ให้คุณดูดฤดูเราไม่ได้เรามีแรงผลักใช้ภาษาโวหารมันพูดไม่ตายตัวแล้วมันพูดไม่หมดแต่เป็นลักษณะที่เราเองอิสระจริงๆเราไม่ดูดเขาและเขาก็ไม่ฟังเขาก็มาติดเราไม่ได้ดูดเราไม่ได้มันหมดอำนาจกลางไม่มีแรงผลักแรงดูดในโลกหมดธาตุแม่เหล็กไฟฟ้าก็ใช้ภาษาสำนวนทางวิทยาศาสตร์เล็กน้อยหมดถ้าแม่เหล็กไฟฟ้าหยุดดูหยุดผลักกลางเป็นนิวตรอน เฉยๆว่างๆแต่มีฤทธิ์ในตัวใครจะมาดูดจนสามารถรู้แล้วตบหน้าให้มันดูดดูไม่ได้ดูไม่ติดแต่แท้จริงพูดว่าตบหน้าให้นี่ก็ไม่เป็นอย่างนั้นอีกมันแรงมันทารุณมันโหดร้ายไม่ก็ช่วยเอามาเข้ามาติดมาเกาะก็ได้เหมือนคุณเข้ามาติดมาเกาะผมผมก็ช่วยให้คุณทำให้คุณหลุดทำให้คุณร่อนในส่วนที่หยาบจนกระทั่งวันสุดท้ายบอกแม่ผมคุณก็มาติดผมไม่ได้คุณจะมาเกาะชายจีวรผมอยู่ก็ไม่ได้เนื้อก็ไม่ใช่หนังก็ไม่ใช่สิ่งที่จะยั่งยืนอะไรเสือกสลายไปธรรมดาแม้แต่ภูมิรู้ที่ผมมีคุณเอาไปให้หมดสิเอาไปให้หมดสิคุณอยากได้เอาไปของคุณคุณจะมาเกาะอยู่ที่นี่ไม่ได้หรอกเดี๋ยวผมเลิกก็เลิกกัน ผมรู้นี่ถ่ายเอาไว้นี่แหละถ่ายเท่าไหร่ก็ถ่ายเอาไว้หมดนี่แล้วก็เลิกกันตายหมดแล้วดับเครื่องแล้วก็เลิกกันมันไม่มีอ่ะไม่ใช่ตัวใช่ตนอะไรจะไปเกาะเอาได้หรอกต่อไปก็ไม่ติดมันไม่มีตัวนะนี่เป็นตัวความรู้และไม่มีตัวใหญ่เลยเป็นตัวจิตวิญญาณแท้จริงๆเป็นตัวความรู้สูงสุดแล้วมันก็เป็นตัวความรู้สูงสุดที่จะทิ้งไว้ในโลกนี้ปั่นตัวปั่นตนปั่นเรื่องปั่นราวไว้ผมจะพยายามปั้นให้มากที่สุดเท่าที่จะปั่นได้ปั่นตัวมันไว้ในเนี้ยถ้ามันตายไปแล้วมันก็ตายไปกับผมแล้วมันจะมีท่าอะไรสู้เขาไว้ไม่ได้เอาไว้ในนี้เอาไว้ในโลกนี้เอาไว้ให้มากแล้วมันจะเกิดมันจะดิ้นไปมันจะอยู่ในโลกเพราะว่าชีวิตต่อไปไม่มีอะไรเลยนอกจากบ้านไอ้ตัวพรุ่งนี้เอาไว้ คุณว่าไหมเมื่อยๆบางทีต้องเมื่อยมันต้องไม่เมื่อยเลยฟันมันเอาไว้มันเท่านั้นเองมันไม่มีอะไรไปแล้วก็ไปอยู่ก็อยู่ก็ทำทำสร้างให้มันขึ้นอยู่ในโลกให้เป็นสมมติสัจจะให้เป็นสภาพเป็นคนรับได้มันก็มีอายุของมันดิ้นอยู่ไปได้ตามธรรมพระพุทธเจ้าก็พยายามที่จะปั้นตัวชีวิตพุทธชีวิตหรือว่าชีวิตศาสนาที่ผมเขียนไว้ในคนคืออะไรที่เรียกว่ารูไปชีวิตถ้ารู้ว่าชีวิตอะไรเนี่ยที่ผมกล่าวว่าพระพุทธศาสนานี้ท่านก็ปั้นท่านก็สร้างรูปเป็นชีวิตอรูไปชีวิต ไว้ในโลกนี้มันมีประสิทธิภาพสูงสุดและท่านก็ไปซะแล้วหมดซะแล้วเลิกกันถ้าไม่กลับมาอีกแล้วท่านทำมานานแล้วถ้าเป็นโพธิสัตว์มาก็มากมายแล้วท่านสั่งสมมาสร้างบุญสร้างประโยชน์ให้แก่มนุษย์โลกนี้ก็มากแล้วเพราะฉะนั้นผู้ที่เป็นพระพุทธเจ้าจะบอกให้ไม่ได้หมายความว่าผู้ที่เป็นพระพุทธเจ้าในช่วงชาติที่ท่านเกิดเป็นชีวิตนั้นแล้วก็เป็นพระพุทธเจ้าท่านสร้างศาสนาสืบสานศาสนามาต่อช่วงมาเรื่อยจากเรียนรู้เพราะเรียนรู้จากพระพุทธเจ้าองค์นี้เป็นลูกศิษย์ตามจนกระทั่งเป็นปัจจัยพุทธะเองจนกระทั่งท่านเป็นอรหันต์เป็นอรหันต์แล้วเออเกิดมาดำเนินการดูพระพุทธเจ้าเป็นบริษัทยังไง ถ้าเราเกิดมาอีกก็มาทำงานเป็นบริษัทชั้น 1 ชั้น 2 ชั้น 3 ชั้น 4 ชั้น 5 เป็นแต่บริษัทอยู่กันนานนับชาติในขณะที่ท่านเป็นโพธิสัตว์อัญชันมีจิตจิตตรัสรู้และท่านก็สร้างประโยชน์ให้แก่โลกไปน้อยบ้างมากบ้างเราไม่รู้หรอกบริษัทบางองค์นี่ซ้อนซ้อนแทรกแทรกอยู่อาศัยสุรภาอยู่เป็นตัววิญญาณธาตุที่ทำไปเรื่อยๆเพราะคนมีจิตบริษัทคุณก็ทำอยู่อันใดที่คุณทำจริงเป็นกรรมจริงเป็นการเป็นประโยชน์จริงมันก็เป็นเชื้อบริษัทของคุณอันใดเป็นสัตว์นรกจึงลดคุณจะทำอะไรก็ทำวันนั้นจริงแต่กรรมมหิดลทำกันมานานนับชาติซ้อนและซ้อมีสภาพหมุนรอบเชิงซ้อนที่ไม่ใช่มากไม่ใช่น้อยๆเหลือเกินมากเหลือเกิน ปีนี้พระพุทธเจ้าที่ว่านี่ยิ่งท่านมีผมตัดรอบตรงที่ว่าเมื่อท่านเป็นพระอรหันต์แรกได้แล้วตรัสรู้แล้วเศรษฐีท่านจะเกิดมาเองถ้าจะดับเมื่อไหร่ท่านก็ดับได้ปรินิพพานท่านก็ปรินิพพานได้แต่ท่านไม่ปรินิพพานท่านเวรกลับมารื้อขนสัตว์ของท่านตราบระยะตั้งแต่เริ่มต้นเป็นอรหัตและผลและจิตแล้วเสร็จมาเรื่อยๆๆมาท่านสร้างศาสนาส่วนพระพุทธเจ้าตลอดเวลาแต่ท่านสร้างศาสนาของพระพุทธเจ้าองค์นั้นยังไม่ทันสูญสิ้นในการรณรงค์ช่วยเป็นไม้เป็นมือมาเรื่อยๆๆศาสนาตลอดเวลาจนศาสนาของพระพุทธเจ้าองค์นี้หมดแล้วถึงวาระของท่านจะมาเป็นเจ้าของศาสนาเองท่านก็เข้ามาสร้างศาสนานั้นในยุคการที่ท่านเป็นอย่างพระพุทธเจ้าเจ้าชายสิทธัตถะเข้ามาสร้างศาสนาไม่ได้มาเขาพระพุทธเจ้าสร้างศาสนานี้ตอนนี้มันเริ่มต้นใหม่พอมาถึงชาตินี้ก็เอา เป็นศาสนาทีเดียวไม่ใช่ท่านทำมานักหนาอยู่ในโลกนี้สร้างมามากมายนักหนาและอันเดียวกันศาสนาศาสนาพุทธศาสนาเดียวเหมือนกันมีรักเดียวกันทำมาจนชำจนท้องพอเวลาธรรมศาสตร์อันนั้นแล้วท่านก็สร้างในระดับนั้นเพราะถ้าสร้างเสร็จแล้วท่านก็ทิ้งเอาไว้ทิ้งเอาไว้พูดที่เป็นส่วนสืบโยงต่ออย่างผมสืบโยงต่อผมก็ทำผมก็สร้างสร้างสร้างสร้างสร้างสร้างถ้าผมจะไปเป็นพระพุทธเจ้าอีกต่อผมก็ไล่ตามไปอีกผมไม่เบื่อเมื่อไหร่ผมก็ทำผมเบื่อเมื่อไหร่ผมก็เลิกปรินิพพานเหมือนกันเพราะพระพุทธเจ้าท่านให้แล้วตัวปรินิพพานผมไม่มีปัญหาเหมือนพระพุทธเจ้าท่านบอกว่าตอนเป็นเทวดาบทที่มีหลักเราอยู่อันเดียวจริงๆมีงานรับชาติหลายชาติที่ท่านมีแต่ถ้าไม่ได้พูดไปในลาวถ้าเราจะดาวน์โหลดก็มีแต่สุเมธดาบสเอาไว้ในเถรวาทแต่อยู่ ไม้ยางก็มีเยอะถ้าเราไว้ชาติที่ท่านเป็นโพธิสัตว์ต่างๆและก็ท่านจะเกิดจากอะไรมีเยอะบางคนแต่เราว่าเรามีตัวอย่างน้อยก็พูดตามประสาเถรวาทสุเมธดาบสคือไม่ได้ท่านบอกโอ้ผิดอันนี้ถึงแล้วเป็นแล้วได้สบายจริงๆแล้วถ้าเราไม่เอาเราฟังปฏิสันเราไม่เราไม่ปฏิเสธแล้วเราก็ไม่ไปหยุดแต่เราก็เพิ่งรู้แต่เราก็มีฐานอาศัยและเราก็รู้ภูมิจริงไม่ใช่ว่าเราไม่ได้เราไม่เอาอรหันต์ไม่ใช่ไม่เอาความเอามันเป็นเพียงโวหารหรือไม่เอาเป็นแต่เพียงโวหารคุณนั้นเป็นคุณนั้นได้แล้วได้จึงเป็นจริงถึงจริงคนนั้นได้อยู่ได้ของตัวเองลองอยู่ตัวเองแต่คนอื่นเราไม่จำเป็นที่จะต้องไปบอกเขาก็ได้หรือ บอกเขาเขาก็ไม่รู้เรื่องเพราะว่าตอนนี้เราจริงสมมติสัจจะเราไม่ได้เป็นพระอรหันต์สมมติสัจจะของเราอนุโลมเพราะฉะนั้นคำว่าอรหันต์ของเขานี่ก็เข้าใจตามปัญญาของเขาว่าจะต้องเป็นอย่างโน้นอย่างนี้อย่างนี้สะอาดสะอ้านไม่ต้องมาคลุกคลีไม่ต้องมาเกี่ยวข้องอาจจะเคร่งเกินไปยิ่งเขายิ่งชอบไม่ต้องแตะไม่ต้องติดอะไรเลยเขายิ่งชอบแต่เสียแล้วเพราะว่าเป็นเพราะบริษัทแล้วนี่จะคืนไปอยู่หอคอยงาช้างและใครก็เรื่องของมันไม่ถึงเลยไม่มียืดหยุ่นอะไรเลยมันยิ่งเพลงใหญ่มันยิ่งคนละโลกเลยไม่ได้แตะสัมผัสกันเป็นไปไม่ได้เพราะมันก็จะต้องอนุโลมลงไปตามวรรคตามตอนตามขั้นเพราะว่าเราเองเราหย่อนเชือกลงไปในบ่อหรือหย่อนมือลงไปในบ่อเอื้องลงไปได้ไกลได้แล้วแล้วเราก็มีแรงดึงได้เพราะฉะนั้นเราจะเอื้อมลงไปเท่าที่เรามีแรงจริงๆต้องรู้ตัวถ้าไม่รู้ตัวเอื้อมลงไปเอื้อลงไปเลยเถิดหัวที่บอกหัวก็ ดึงลงบ่อไปเลยจมบ่อลงไปเลยเพราะไม่มีแรงดึงเป็นอย่างนั้นจริงๆนะคุณจะต้องสังวรตนเองมีอาจารย์อยู่ตามไม่งั้นหัวทิ่มบ่อแล้วยิ่งซวยตายเลยแล้วพระอรหันต์เจ้าจะมีกรรมการกำหนดจำนวนไม่ประมาทเพราะว่าหลักเกณฑ์ที่สำคัญก็คือท่านจะไม่ประมาทเพราะอรหันต์ท่านจะไม่ประมาทท่านจะประมาณดูดีแล้วค่อยทำถ้าไม่ดีไม่ทำทำเรื่องอะไรทำไปเสี่ยงทำทำไมทำแล้วเราเสี่ยงๆแล้วไม่ได้กำไรขาดทุนด้วยก็อื่นที่ไม่ต้องเสี่ยงมีอีกตั้ง 108 ที่จะทำเรื่องอะไรไปทำเสี่ยงมันไม่มีค่าเลยเพราะงั้นถ้าไม่ทำหรอกเสียงถ้ามีที่จะไม่เสียนะถ้ามีจะท