220623-2-116 ทางเอกภาค2-ตอน116(หน้า257)-พ่อท่าน-สันติอโศก-ท052.txt

ัวนี้แหละตัวหยุดตัวพักตัวแสบแล้วก็ไอ้พวกนั้นเองจบแล้วก็จบแต่เขาไม่รู้ว่าชีวิตเท่านี้แหละที่เคยมาเป็นคนแล้วก็หลอกล่อให้เกิดกันแล้วเกิดกันอีกเท่านี้แต่มันไม่เท่านี้เพราะพุทธเจ้ารู้ต่อไปอีกหรือว่าฝากเองจริงๆอันนี้ก็มาจากพระพุทธเจ้าตรัสไว้เป็นสิ่งที่สาธารณะเล่ากันมาผู้รู้ว่าติดต่อกันมาและเป็นจริงเป็นสัจจะแต่คนไม่รู้ คนปฏิบัติไม่ถูกเรียนรู้ไม่ถูกก็เลยไม่จับจุดไม่ได้จับจุดไม่ได้ก็ล้างไม่ออกเป็นอย่างนี้พอเสร็จแล้วก็หยุดแล้วก็ 0 แล้วก็ตอนนี้แล้วก็ไปแสวงหาต่อสู้เหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้ามาอีกจะถูกมหาราชิกาและไอ้ตัวการก็คือดาววันหนึ่งสั่งสั่งแล้วเอาไปหามากองไว้แล้วก็มาเสพมาเฝ้าไว้แล้วก็มาเสพอีกแล้วก็ดีเท่านี้แหละจนยอมเนี่ยนึกว่าสวรรค์นักหนานึกว่าผลสำเร็จความสำเร็จชีวิตชีวานักหนามีอยู่เท่านี้นี่เป็นสัจจะนี่เป็นความจริงความเป็นอย่างนี้ถ้าจะว่าสรุปหมดแล้วก็คือนี่แหละ อริยสัจอย่างนี้แหละอย่างนี้แหละความเป็นอย่างนี้แหละคาถาคาถาพระไพรีได้รู้อย่างจริงรู้อย่างนี้รู้อย่างชัดเป็นอย่างนี้อย่างนี้แหละความไม่เป็นอย่างนี้ไม่มีถามมันเป็นอย่างนี้ไม่มีแล้วไม่เป็นอย่างอื่นอีกภาษาบาลีอยู่ 3 ตัวปัญหาคำหนึ่งแล้วก็ ทวิตเอาให้ขาอวิอนันต์ยะถาอนัญญตามันไม่มีอย่างอื่นอีกใครรู้แล้วมันไม่เป็นอย่างอื่นอีกถ้ามีเท่านี้ถ้าผู้ใดได้รู้เท่านี้แหละเป็นพระอรหันต์ได้รู้แล้วก็ได้ล้างแล้วก็ได้เลิกกันจริงๆตอนนี้แหละเป็นพระอรหันต์แน่ๆแต่เพราะว่าเราไม่ได้เคยรู้ไม่ได้เคยพิจารณาพยายามชี้ออกมาพยายามแย่แย่ภาษาง่ายๆให้รู้ถ้าผู้ใดได้เปรียบเทียบเคียงเข้าไปที่อาการของจิตแล้วก็สภาพของจิตเข้าใจ ย่อเข้าใจทั้งขยายและขยายฟังแล้วว่ามันเท่านี้เท่านั้นมีแต่เรื่องประกอบทั้งนั้นเลยแล้วมันก็ทำให้เราหลงใหลทำให้เราวุ่นวายไม่รู้มันพระพุทธเจ้าท่านบอกโยคะฐานะมันเป็นฐานแค่นี้เองแล้วก็บอกว่าเนี่ยธรรมชาติทั้ง 4 คือทุกข์สมุทัยนิโรธมรรคหนึ่งตัวนี้แหละตัวทุกข์สมุทัยก็อยู่ในนี้ระดับไม่ได้มันก็ไม่มีคนทุกข์ถ้าเราไม่มีความสุขสถาน ความเป็นอย่างนี้อย่างที่ปฏิบัติไม่เป็นไม่มีไม่มีไม่มีผิดนะความเป็นอย่างนี้ไม่มีผิดไปจากนี้เขาจะถามฟังดูนะตอนนี้ภาษามันจะใกล้กันที่สุดแล้วเพราะว่ามันคือสิ่งที่เป็นนามธรรมที่สุดมันไม่มีอื่นอีกแล้วมันวนเวียนอยู่แค่นี้แหละจนย่อโลกมาไว้ทั้งหมดแล้วนะที่พูดไปเมื่อกี้นี้คือโลกนะโลกทั้งโลกชีวิตทั้งชีวิตทุกสิ่งทุกอย่างคือทุกสิ่งทุกอย่างเพราะเราเกิดมาเป็นคนที่เป็นตัววิญญาณ ถ้าบอกว่าแยกท่านี้จะเป็นดินน้ำไฟลงกระจัดกระจายมันก็ไม่มีอะไรตลกทั้งโลกหรือว่าทุกสิ่งทุกอย่างมันอยู่ในนี้หมดถ้าเผื่อว่าคุณนี่ข้างล่างมีกายาคืบกว้างศอกพร้อมสัญญาในใจถ้าเกิดว่าเราจะทำให้มันเกิดจากกระจายแต่มันสลายไปหมดดินเป็นดินน้ำเป็นน้ำไฟเป็นไฟลมเป็นลมมันไม่มีอะไรเราอย่าเพิ่งพูดถึงตัววิญญาณยังจะพูดถึงตัวซื้อยาที่กำหนดที่ตัวรู้มันก็ไอ้คนนั้นมันก็ไอ้ดินน้ำไฟลมหมุนเวียนไฟวุ่นวายไปมันก็ไปอย่างนั้นพวกมันน่ะตามแต่เรื่องมันจะถูกกระแสอะไรเหตุปัจจัยมันพัดพาไปสนามมันเป็นก้อนแท่งเป็นภูเขาอยู่ ก็ยังมีศักดิ์ไปแทะเป็นอะไรมันมาลมพัดมันไปกว่าอารมณ์มันจะพัดมันสลายไปกว่าน้ำจะเซาะมันสลายไปกว่าอะไรที่จะเป็นธรรมชาติที่มันจะหมุนเวียนกันไปอีกนานนับกับกันมันก็เป็นไปตามเรื่องของมันดินน้ำไฟลมที่เอามารวมเป็นแท่งก้อนของเรานี่ก็ชั้นเดียวกันมันก็เหมือนกับดินภูเขามันเหมือนกับดินทีละอย่างอยู่มันเหมือนน้ำที่เป็นน้ำฝนน้ำบ่อน้ำคร่ำมันเหมือนอะไรเหมือนกันพวกนี้มันก็ไปอย่างนั้นเองมันก็เป็นธรรมดาทีนี้ความสุขความทุกข์ของมนุษย์มันเกิดที่จิตวิญญาณที่เข้าเกี่ยวข้องมันจะประสมกันมาเป็นดินน้ำไฟลมแล้วมีวิญญาณเกิดในตัวนี้หรือมันจะมีจากที่ไหนมาเกิดก็ตามแต่เมื่อเราเป็นอันนี้มีแค่นี้แหละครับในขณะนี้ตัวเรามีอันนี้ตัวที่ทุกข์ที่สุด ตัวที่ไม่รู้จักจบจักสิ้นไม่ต้องเอาชาติอื่นก็ได้ชาตินี้ของคุณก็เป็นอยู่อย่างนี้ก็คือหมุนเวียนอยู่แค่ย่นย่อมาว่าเนี่ยถ้าเราเริ่มต้นเมื่อกี้นี้ที่บอกว่าอย่างถูกมหาราชการดาวดึงส์จ๋าอย่ามาแล้วก็ดูติดตามเท่านี้เองจนยอดแล้วตอนนี้แหละชี้ให้เห็นว่าตัวนี้มันคือตัวทุกข์แพ้ก็คือเรายึดว่ามันเป็นตัวที่จะต้องเป็นอย่างนี้ตลอดยึดมั่นถือมั่นในอัตราเป็นสิ่งที่จะต้องเป็นอยู่นิรันดรไม่แตกสลายไม่ปล่อยวางไม่เลิกยังมีความมุ่งมั่นยังมียากำหนดแล้วประจำ ติดแล้วก็ยึดแล้วก็จะต้องไปหามายังมีเจ้ายังมีตัวที่เป็นจตุคามอยู่ตลอดกาลเป็นข้าทาสตัวเองมีดาวดึงส์ขาเป็นตัวบงการไม่คิดจะราดใหญ่ตัวทั้ง 3 ประการเป็นเจ้าใหญ่องค์การสั่งให้ไปหามาสั่งตัวนั้นก็ไปทำงานสั่งมาแล้วก็ผ่อนได้ถ้าได้มาแล้วต้องพร้อมนะมันก็เรียกว่าเราทุกข์น้อยลงแล้วนะแต่มันก็ยังทุกข์อยู่นั่นแหละมันก็ยังนั่งเฝ้านั่งเกาะนั่งตรึงอยู่นั่นแหละเป็นอาการเฝ้ายามมาเป็นอาการที่ไม่ปล่อยไม่ว่างจากการที่ไม่ปล่อยไม่ว่างมีไว้พร้อมแล้วก็อยู่กับตัวเลยเมื่อไหร่ก็จะงัดขึ้นมาแต่เมื่อไหร่ก็งัดขึ้นมากิน สาระลึกลับเมืองกับสมัยผมที่ส่งความเอาขนมใส่กระเป๋ามันเป็นก้อนๆใส่กระเป๋าเหมือนแต่ก่อนเด็กๆที่ว่าฟันไอ้ขนมถั่วขนมกวนเผือกกวนอะไรไม่ชอบกินแม้แต่นอนก็นอนหลับอยู่ในมือใส่กระเป๋าควักขึ้นมากินเราจะกินทีละน้อยด้วยนะจะกินทีละมากตัวมันหมดแบบเดียวกันนั่นแหละนึกว่าชีวิตแสนสุขชีวิตแสนเลิศมีอยู่ตรงนี้นั่นแหละเห็นช่วงหนึ่งของชีวิตตัวเองก็เหมือนกันตลอดทุกภาพตลอดไปเหมือนกันหมดเหมือนเด็กเหมือนกับไม่รักก็คงเด็กๆตัวเด็กๆที่อยู่ติดถนนอร่อยเหมือนกันเลย สุขสันต์วันเกิดผมแล้วก็พักไปพักไปเดี๋ยวเอาใหม่อีกแล้วมันยิ่งจะชวนหมดแล้วรู้สึกว่ามันยิ่งแหมอย่าหมดเลยจะบอกคุณยังไม่ทันถึงรุ่งเช้าเดี๋ยวไปหามาให้ใหม่อีกไม่ได้มันตลกที่สุดเป็นอย่างนี้ทั้งหมดเป็นอย่างนี้ถ้าเราเข้าใจไม่ใช่ของตัวอย่างประกอบทุกอย่างแล้วก็เหมือนอย่างนี้เท่านั้นเองอารมณ์ของจิตที่มันโง่ๆแล้วมันก็สั่งสมแล้วมันก็แสวงหาแล้วมันก็เอามาก็ต้องหยุดต้องพักถ้าผู้ใดรู้ตัวจบไม่ได้เดี๋ยวรู้สภาพจบสภาพเทพสมแล้วก็เท่านั้นเองนั่นคือโลก หยุดซะเลยไม่หยุดแล้วก็ต้องดูรถผมหยุดสบายเราไม่ต้องไปเป็นอารมณ์อย่างนี้อารมณ์ทั้งหมดตั้งแต่เริ่มต้นตั้งแต่จตุมหาราชการดาวดึงส์อย่ามาดุสิตพิเศษดุสิตพิเศษสมณะดุสิตที่แบ่งออกเป็น 2 แต่แบ่งออกเป็น 2 ดุสิตพิเศษ 2 อีก 1 อันเพราะฉะนั้นต้องแบ่งออกเป็นการรู้อยู่ 2 ฝ้าฟางนึงจะเป็นโพธิสัตว์อีกฝั่งนึงมันโลกิยะธรรมดาคุณมีอยู่แต่คุณไม่รู้หรอกคุณไม่รู้ตัวมันเป็นอย่างนี้แหละปัญหามันไม่เป็นอย่างอื่นมันเป็นอย่างเงี้ยจะให้พูด ร้อยวันพันปีก็อธิบายตัวนี้เน้นเข้ามาหาตัวอารมณ์จิตนี้อย่างนี้เนี่ยเราถือว่ายอดของชีวิตชีวาที่สุดมันไม่เป็นอย่างอื่นอีกเลยไม่มีอย่างอื่นที่จะไม่เป็นอย่างนี้ไม่มีภรรยาถามไม่มีเลยไม่มีความเป็นประการอื่นมากเพราะจิตวิญญาณนี่แหละมันหลงไอ้นี่แหละเป็นชีวิตชีวามันเป็นสิ่งที่จะต้องเป็นอย่างนี้อยู่ด้านนั้นตลอดมันจะพยายามกระทำตั้งแต่เกิดจนกระทั่งตายเกิดแก่จนกระทั่งตายแล้วจิตวิญญาณนี้มันก็เป็นอย่างนี้จะบอกว่ามันเวียนบังเกิดหรือไม่เวียนวันเกิดถ้ามันมาเกิดเป็นมนุษย์ มันก็เป็นอย่างนี้อยู่นิรันดรมันไม่เป็นมนุษย์อย่างอื่นนี่จึงเรียกว่าเป็นมนุษย์ในโลกเพราะฉะนั้นเราไม่เอามนุษย์ในโลกเราหยุดเราก็เราดูแล้วคุณฟังขนาดนี้ถ้าคุณเบื่อคุณเห็นแต่ตระกูลยังบอกว่าแหมมันยังมียังเอากูก็เอาคุณฟังรู้แล้วจิตที่มันเคยจิตที่มันติดอยู่มันเจ็บรู้แล้วปัญญาไม่สงสัยผมเชื่อแน่ว่าเป็นนางอยู่ในนี้อาตมาช่วยแน่นอนแม้แต่จะมาเริ่มฟังแล้วฟังไปพอสมควรก็แน่ใจว่ามันทุกข์ใจมันรู้แล้วล่ะแต่ใจมันยังเอาใจมันยังอดไม่ได้อย่าว่าแต่สัมผัสแล้วก็อดใจไม่ได้เลยต้องวางเหมือนเดิมอาวรณ์หา เคยจำได้อยู่เคยเจ็บเคยเจ็บเคยอร่อยเคยเป็นชีวิตเอาตัวเองไปหามันไอ้ที่ตลาดอาการ 32 มันก็ดิ้นไปดิ้นมามันก็หาเรื่องที่จะเสก 32 อาการมันก็อยู่ในชีวิตเรานี่ทั้งหมดนั่นแหละไปด้วยวิธีการเดินไปวิธีการยืนไปมันก็วิธีการนั่งไปด้วยวิธีการนอนไปด้วยวิธีการเที่ยวควายแล้วแต่เป็นวิธีทำนั่นกินนี่ด้วยอาการในอาการนอกทั้งหมดกระบิดกระบวนตั้งแต่ไส้ใหญ่กับเด็กใส่น้อยก็บิดใส่เล็กก็มีกระเพาะเอาเครื่องบินเข้าเป็นต่อเป็นอะไรต่ออะไรก็ทำท่านั้นกระทำทางนี้น้ำดีน้ำเลือด อาการรถ 32 ก็ช่วยกันกระทุ้งเราให้ออกไปเอาถ้าเราปรารถนาถ้าเราเองยังจะต้องเป็นต้องติดใจเพราะมีการติดยึดเรามีการผูกยึดแล้วมันก็กระตุกกระตุ้นให้เราไปเอาไม่มีอื่นน่ะขยันย่อลงมาว่าอาการ 32 เรื่องย่อมาว่าเป็นเอกราชใหญ่รวมแล้วเป็นเจ้าใหญ่พระกาฬ 32 ส่งสมาธิจิตเป็นประธานมโนปลูกฝังสัมมาสมาธิสั้น สวนยามานะสะสมไว้อยู่เพราะฉะนั้นตัวจิตราถ้ามีมันก็แวะมาหายามาถ้ามันไม่มีมันก็แวะไปหารายการหนูก็ไปหาไปสั่งไอ้พวกนั้นไปเอามาไม่มีแล้วเว้ยไปหามาเดี๋ยวก็ใช้อำนาจราดเยอะสรรเสริญโดยจะเอามาแจกเป็นโลกีย์เดียวถ้ามันครอบครองมันครอบครองมันก็ไม่มีมันก็สั่งเพราะมันใหญ่ถ้าแต่รถมันใหญ่กว่าทุกอย่างถ้าจะรถมันใหญ่มันเป็นพวกอาณาจักรใจมันใหญ่กว่าเท้าจตุคามอะไรติดตามใหญ่กว่าอะไรแต่ในโลกมองเห็นเท้าอะไรใหญ่กว่าท้าวเวสสุวรรณแต่ในในในในโลกเรามองเห็นพระเวสสุวรรณนี่ใหญ่เพราะอะไร พ่อท้าวเวสสุวรรณเป็นตัวบทบาทเป็นตัวที่พระเอกเหมือนหนุมานแสดงตัวแหวนฟาดฟันมีอะไรต่ออะไรอยู่บทบาทข้างนอกเก่งกาจเพราะต้องไปรังควานคนอื่นมาเป็นปราบปรามคนอื่นเอาไปทำไปแต่แท้จริงตัวเท้าถ้าจอดรถเหมือนพระรามมีเศษสั่งอยู่ข้างในเป็นตัวนายใหญ่เขาจะออกเป็นนายใหญ่สั่งไม่ค่อยไปทำหรอกแค่จะรอออกไปทำบทบาทตัวข้างนอกไปทำไปหาหมอเสร็จแล้วได้มาก็เอามากองไว้จะกินเมื่อไหร่จึงจะเสกเมื่อไหร่ก็สั่งเก็บสั่งซื้อ เพราะถ้ามันมีมันก็แวะมาที่ยามาถ้ามันไม่มีมันก็แวะไปที่แม่มีมันก็ไม่หยุดโลกมันก็ไปหามาอยู่ตลอดเวลาเอาเข้าจริงแล้วคนเนี่ยมันสั่งอยู่ตลอดกาลมันให้ยายตุ่มมหาราชการก็ทำงานให้ยามาหรือเปล่าก็ออกไปเฝ้าคอยไว้เฝ้าสะสมไว้ไม่ได้ปล่อยนี่พูดถึงเรื่องบาปด้านวัตถุทั้งหมดขณะนี้เป็นตัวอย่างเป็นเรื่องลูกเดี๋ยวจะไปหากรณีและนิมมานรดีละเอียดยิ่งกว่านี้เป็นสภาพที่ไม่ใช่รูปไม่ใช่ฝั่งนี้แล้วจิตของเรานี่แหละเป็นสภาพจิตนี่แหละเพราะฉะนั้นถ้าการเรียนรู้ธรรมะพระพุทธเจ้าไม่เรียนรู้ทั้งสภาพอย่างนี้และสภาพละเอียดเราไม่ได้ถอนทั้ง 2 ฝั่งขณะนี้เราพูดจะ ฟังที่อยากเสร็จแล้วพอได้มาแล้วก็เสพสมอาการเสพสมถึงอยู่ที่ดุสิตาเจ็บสมอารมณ์เพชรเสร็จแล้วมันก็เสร็จแต่ตู้เสร็จไม่รู้ตัวเมื่อกี้ไม่รู้ตัวเสร็จสักทีนึงมันมีเท่านี้เองถึงเรียกว่ามีปัญหาไม่เป็นอย่างเป็นอย่างอื่นไม่เป็นอย่างนี้ไม่มีมีแปลเป็นภาษาไทยนะที่ตั้งอยู่ในสถานภาพไม่เป็นอย่างนี้ไม่ อะนะแปลว่าไม่อัญญะก็คือที่ต้องรู้ให้ได้ด้วยปัญญาอันยิ่งแต่ก็แปลว่าแปลว่าอัญญะก็แปลว่าอือก็ได้ก็แปลว่าไม่มีอื่นอีกเพราะไม่มีอื่นมันมีอันนี้ไม่มีอื่นหรอกเขาเนี่ยถ้าใครจับได้มั่นใจได้จริงแล้วก็หยุดก็พอมีเอกสารอีกแล้วมันก็ไม่ได้หมายความว่าชีวิตชีวาเลยถ้าเราจะไปรับศพอยู่ก็เป็นชีวิตไปวันหนึ่งคืนหนึ่งวันหนึ่งเราก็ไปหามาเสพสุขโลกียสุขแบบนั้นได้สรรเสริญมาส่งเอามาเสพสุขตัวเองสุขไปตาม ตกในโลกนี้จะสุกสวัสดิการเขตสมสุขทรงตั้งค่าขึ้นมาว่าเอาไปหารูปลบที่เขียนสัมผัสนอกไม่พอแม้สัมผัสในเอามานั่งวาดภาพแล้วนึกเห็นเองหรือปั่นเองอยากได้ดังนี้วาดขึ้นสร้างขึ้นสร้างขึ้นมากมายแล้วแล้วเราก็ไปหาหมอตามที่เราสั่งมันไม่มีก็หาเรื่องมันจะกินหนวดช้างจะกินเขาเต่ากินอะไรก็แล้วแต่ก็มาหามาสิถ้ามีอำนาจใหญ่เขาก็ไปหามาให้หาเรื่องเลยเนื้อเต่านี่มันเบื่อแล้ว ไปหาหนวดเต่ามากินดิไปหาเขากระต่ายมากินสิกินเนื้อกระต่ายเบื่อแล้วเขาก็ตายมากินดิคิดไปสร้างไฟบ้าไปเพื่อที่จะมาเสพสมเบาๆๆลุงกันขึ้นสร้างกันขึ้นย่อมๆนะอธิบายอยู่ตอนนี้นิรันดรเมื่อไหร่เมื่อไหร่ก็เป็นอย่างนี้แต่คุณไม่เคยเบื่อแต่ถ้าคนแล้วก็เบื่อจริงๆ ถ้าพูดให้เกิดติดเชื้อกูละเบื่อแล้วก็เลิกเราก็เบื่อจริงๆมันก็เป็นอย่างนี้เมื่อไหร่เมื่อไหร่ก็เป็นอย่างนี้เปิดเผยแล้วนะเนี่ยเปิดสิ่งที่ลึกลับลึกลับที่สุดแต่มันก็ไม่ลึกลับเลยมันอย่างนี้เท่านี้คุณคิดดูดีๆจิตมนุษย์ชีวิตมนุษย์ยิ่งใหญ่ยิ่งย่นอะไรก็แล้วแต่เพื่อเท่านี้มีแต่โลกียะเพื่อทำให้มีอยู่เท่านี้โลกียและมันก็ยังไม่มีเท่านี้เท่านั้นมันจะมีอีกอย่างก็ไม่ได้ต่ออีก 2 ฐานยังมีอีกที่จริงมันยังมีอีกมันยังไม่เท่านี้มันยังมีอาสวะอาศัยมันยังมีสภาพจิตมันจะเป็น อีก 2 สัปดาห์ว่าคุณเองคุณคิดถึงพ่อแม่พระพุทธเจ้านี่นะถ้าเวลาได้สะสมบุญบารมีเป็นมหาโพธิสัตว์เป็นรอยที่จะเกิดเป็นพระพุทธเจ้าแล้วจิตวิญญาณของพระพุทธเจ้าก็ควรจะไปสิงสถิตอยู่ในแดนที่สูงสุดบอกว่ากามาว่าจรมี 6,000 พระพุทธเจ้าควรจะเป็นสิ่งมีชีวิตชั้น ใจบ้างไหมระทึกบ้างไหมว่าพระโพธิสัตว์เจ้าสั่งสมบุญบารมีเป็นมหาโพธิสัตว์พร้อมที่จะไปรอเกิดเป็นพระพุทธเจ้ารอแต่ว่าให้มีเหตุปัจจัยพระนางมายามาประสูติเมื่อตั้งครรภ์เมื่อไหร่แล้วเราก็วิญญาณพระพุทธเจ้าแล้ววิญญาณพระโพธิสัตว์มหาศักราชที่สิงสถิตอยู่ในวิมานเทวดาสุดยอดทุกคนจะซื้ออยู่ที่ชั้นที่ 6 มีแต่ทำไมขึ้นไปถึงชั้นยอดมนุษย์ขึ้นมาอยู่ชั้น 4 ทำไมทำไมคุณเคยนึกถึงจิตใจบ้างไหมผมเคยนึกถึงจิตใจแต่ก่อนนี้ทำไมมาอยู่ชั้นที่ 4 ทำไมไม่ไปอยู่ชั้นที่ 6 และชั้นที่ 6 มันต้องสูงกว่าใช่ไหมทำไมไม่อยู่ที่นั่นถ้าเราไม่เข้าใจธรรมะเราจะไม่ สัจธรรมรายละเอียดจริงๆเราจะงงหัวแตกเลยแต่ถ้าคุณไม่มีปัญญาที่จะนึกคิดอย่างนี้เลยคุณก็ไม่ต้องงงเพราะคุณไม่ต้องคิดเลยเพราะว่าเรื่องนี้ไม่ถึงแต่ผมมันคิดถึงเพราะผ่านเพราะมันสะกิดใจทันทีต้องเรียกว่าด้วยปฏิภาณหรือด้วยญาณมันสงสัยทันทีเอ๊ะทำไมนี่คือที่อยู่ของพระมหาบรมโพธิสัตว์เจ้าที่จะรอเวลามาประสูติเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าสวรรค์ของฉันทำไมไปอยู่ชั้น 4 ทำไมชั้นของมันไม่ยอมกับชั้น 4 ทำไมมันอยู่ที่มันน่าสงสัยจริงถามใครไม่ได้ผมก็ไม่ได้ถามใครแล้วใครก็ไม่ได้บอกกับผมถ้าบอกแล้วก็รอบอกผม ปรอทบอกผมหรือก็บอกผมหรือญาณทัศนะอันวิเศษมันบอกผมก็ไม่ได้มีใครบอกแล้วผมก็รู้แล้วผมก็เอามาสาธยายคุณฟังสิ่งที่ผมรู้นี่มันมีเหตุผลไหมสิ่งที่ผมรู้นี่มันเข้าท่าไหมจริงไหมแพ้รายละเอียดมาทุกอย่างเนี่ยถ้าคุณฟังมา 4 ชั้นแล้วคุณก็จะเห็นจริงว่าเออจริงแล้วมันก็มาจบทีนี้ทำไมพระโพธิสัตว์จึงไม่ได้เกิดชั้นที่ 5 หรือไม่ผิดอยู่ชั้น 16 ก็จะไปเกิดอะไรในเมื่อจิตโพธิสัตว์เกิดบอกแล้วเมื่อจิตโพธิสัตว์เกิดก็คือจิตรู้แล้วว่าไม่ต่อแล้วพอดูพอเนี่ยตัวสูงสุดแล้วตัวหยุดตัวนี้แหละเด็ดขาดนะแม้แต่จะไปกรุงเทพฯวุ่นวายมา เหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้าหยุดสักทีพอเสียทีก็มีแต่เป็นอย่างนี้อย่างนี้อย่างนี้อยู่อย่างนี้ก็ดีเอง 10 บริษัทมันจะเกิดรู้ความเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้านั้นมันจะพอมันจะหยุดมันเอาตัวพอมันเอาตัวหยุดดีกว่าอย่าไปวุ่นวายเลยจะวนเวียนอยู่เลยอย่าไปเป็นสังสารวัฏอีกเลยอย่าไปยึดตามแสวงหามาเสพแล้วก็จบจบหรือว่ามันจะมานั่งเฝ้าเอาไว้กอดเอาไว้แล้วก็นึกว่าเป็นสมบัติมหาสมบัติเรียกว่าทุกอย่างเป็นสุดยอดสิ่งที่เราได้เรามีเราเป็นนักหยุดสักทีไม่ต่อแล้วถ้าเข้าใจคุณเกิดปัญญาอันนี้โดยจริงเป็นปัญญา มันไม่มีอื่นอีกหรอกปัญญาเกิดแล้วรู้แล้วมันไม่มีอะไรอีกที่จะไม่เป็นอย่างนี้เมื่อจิตโพธิสัตว์เกิดตรงนี้รู้ตรงนี้โพธิสัตว์ก็ย่อมรู้ถึงจิตวิญญาณโพธิสัตว์จะไปต่ออะไรแม้แต่ไอ้ข้างหน้าก็ไม่เป็นไอ้ที่ไปที่แสวงหาหยาบๆไม่ใช่ได้วุ่นวายโลกโลกนี้ก็จะต้องลดแม้จิตมันจะรู้แล้วมันก็ต้องมาสั่งสมอีกตอนนี้ก็เริ่มสั่งสมเท่ากันก็พอกันสักพักก็ด่าภาษาบาลีเรียกว่าพระเจ้าพ่อคือขอบเขตของความเต็มหรือเรามีกิเลสอยู่กองเท่านี้เราจะต้องเอากิเลสออกหรืออธิบายเชิงซ้อนถ้าผมว่าอันนี้คือสมบัติอริย สมบัติเป็นโกดังอารยสมบัติเริ่มใส่ตัวเราก็จะต้องเอามาใส่อีกเอามาใส่อีกเอามาใส่อีกให้เป็นช่องๆหรือถ้าสมมุติว่าช่องนี้หรือขนาดนี้นี่คือตัวอัตราเราตัวเราทั้งหมดที่เป็นปริมาณของกิเลสทั้งหมดก็ต้องเอาปริมาณของกิเลสที่เกิดบริษัทตัวนึงก็คือเราหยิบหยิบออกไป 1 ตัวปริมาณเท่านี้สมมุติว่าเท่านี้มีอะไรเป็นอัตราเราทั้งหมดตัวเราทั้งหมดเริ่มต้นรู้แล้วหลงโลกก็ต้องหยิบออก 1 แล้วก็หยิบออกอีกหยิบออกจากช่องห้องด้วยอธิบายหลักหมื่นหยิบออกไปเรื่อยๆคุณก็จะเบาลงเรื่อยๆคุณก็จะว่างคุณก็จะเป็นตัวอนัตตาเรื่อยไปหยิบออกหมดเมื่อไหร่ [ข้อผิดพลาด: recognition connection failed: [Errno 60] Operation timed out] อันนี้พอมาถึงบทที่ว่าดังนั้นโพธิสัตว์จึงไม่ใช่จิตไม่ใช่วิญญาณที่จะไปเกิดในเทวดากามาวจรชั้นที่ 5 ชั้นที่ 6 เป็นอันขาดเพราะชนิดเพราะเนี่ยอธิบายประถมลงไว้แต่ถ้าบอกว่าอธิบายเป็นเชิงธรรมดาแล้วมันก็ต่อไปเพราะมันเสพสมได้เสพสมแล้วแทนที่มันจะรู้จักพอมันไม่พอหรอกมันก็เกิดมาเป็นเทวดาตามชั้นที่ 5 ชั้นที่ 6 ต่อไปเทวดาชั้นที่ 5 ชั้น 5 หรือจิตวิญญาณที่เรียกขานว่านิมมานรดีนั้นก็คือจิตที่ได้ปรุงแต่งกำหนดหมายลงไปในใจแล้วก็หลงให้หลง หลงกำหนดเซ็นสัญญาเป็นอาสวะลงไปเลยหรือลงหลักปักเสาความกำหนัดใคร่นั้นๆไว้ที่ผิดนั่นเองที่ใช้สำนวนลงหลักปักเสาความกำหนัดไส้ที่เราได้กำหนดให้สมชายสมสุขอะไรเราหลงมันหมดน่ะนี่หมายความผิดของชุมชนหรือจิตผู้กินหลงอยู่อย่าไปจิตมนุษย์ในกามมาบุคคลทั้งหมดมันก็จะได้เสพแล้วมันไม่นึกเห็นว่าจะพักอยู่ที่เป็นดีเพราะมันไม่เกิดผลจริงๆมันไม่กลายมาเป็นโพธิสัตว์อะไรเลยมันจะเลยผ่านไปเลยพอเสร็จแล้วก็ผ่านไปฝังเลยฝากหลักความเป็นสัญญาความจำมั่นจำได้ไม่จำกัดเป็นอาสวะกรรมเป็นเครื่อง ต้องหมักไว้เลยเป็นสิ่งที่จะต้องไปเปิดตัวอยู่วงเล็บเปิดแปลว่าเครื่องหมายทำเครื่องหมายไว้หรือแปลว่าหลักหรือแปลว่าเสาร์แล้ววันหลังแล้ววันเสาร์แปลว่าทำครึ่งไม้ไว้มานะแปลว่าใจมานี่แปลว่าใจรักดีหรือรัฐมนตรีแปลว่ากรรมหนักหรือใครอยากเป็นตัวกิเลสโดยตรงนั้นก็แยกกลับไปฟังว่ามีมะในตัวนึงมานะตัวนึงรัฐดีหรือรัฐ 4 ตัวนึงหรือจะแยก 3 วันนิมมานสารคดีก็ได้นิมมานหรือนิมมานเนี่ยแปลวันนี้แปลว่าการสร้างไว้การประดิษฐ์ไว้ จะทำไว้อันนี้ก็คือจะทำไว้ในใจถ้ามาแปลเป็นของหยาบๆนิมมานกันเนรมิตหรือว่าจะสร้างอย่างเก่งเนรมิตสร้างโลกสร้างอะไรต่ออะไรสร้างวัตถุสร้างอะไรก็อย่างเก่งอยู่ในวันนี้เนรมิตนี่มานี่แปลว่าเนรมิตไว้ในการสร้างไว้อย่างจริงๆแต่ทีนี้ไอ้การสร้างของจิตนี่มันไม่ใช่การสร้างของอะไรนี่มานี่ของเราดีเลยขอสติเลยนิมมานรดีนิมมานรดีคือตัวกินเลทมันสร้างไว้มันไปสร้างไว้ที่ไหนมันไปสร้างไว้ที่จิตเราน่ะบ้านก่อวิมานก่อเรื่องอะไรไว้ที่นั่นวิมานแท้ๆเลยเนี่ยตาตรึงใจไว้เป็นการสร้างไว้นี่แหละเป็นจิตที่ถูกครอบงำหลงสร้างหลวงพ่อ ปากมันเอารถเอารูปกราฟต่างๆเป็นการลงหลงยึดปากมันเอารถเอาลูกกลับเอามาไว้ทั้งหมดแล้วก็ตอกนิ่มตราไว้ตรึงไว้ที่ใจจิตนี้วิญญาณระดับนี้จึงคือจิตที่ยิ่งยึดลึกยิ่งติดสิ่งหลงเสพละเอียดแน่นเข้าไปอีกเป็นจิตที่ลึกเลยเปิดเข้าไปอีกมันจะตัวแสบแล้วมันแตกได้เท่านี้แล้วมันก็เป็นกราบตีนไก่จำมันเป็นสัญญาเป็นอาสวะจำไว้อย่าลืมนะแกจิตใจตรึงใจไว้นะอันไหนที่มันตรึงใจมากตาใจอร่อยมากก็ใหญ่ก็โตคิดได้บ่อยเห็นได้ชัดขึ้นมามีบทบาทชีวิตเร็ว ใจมากก็อยู่นั่นแหละแต่นานๆก็เอาออกมาทีมันก็เบื่อไอ้ของที่มันเบื่อบ้านนอกแล้วมันก็จะไปเอาอีกอันขึ้นมาคิดก็อยู่ดีๆมันไม่มีเหตุไม่มีปัจจัยมันไม่มีได้อันนี้เป็นเหตุปัจจัยทั้งสิ้นแต่เหตุปัจจัยที่ตาเป็นใส่ใจไว้แล้วก็อธิบายกันเป็นกลุ่มสาระที่ฐานว่ามีเท้าจนนิมิตวัดเทวราชเป็นผู้ปกครองก็จริงก็ถูกต้องคือมีจอมเนรมิตชั้นดีเป็นเจ้าของเป็นจอมเนรมิตชั้นดีมีเป็นภาษาไทยภาษาบาลีก็คือวงเล็บเปิดนิมิตแปลว่าจอมเนรมิตชั้นดี ซึ่งมันก็คือจิตของทุกคนนั่นเองสิทธิ์ของทุกคนนั้นเมื่อยังไม่มีสัมมาทิฏฐิและยังไม่คิดจะเนกขัมมะโรงเรียนในวงเล็บคือจะล้างกรามออกจากจิตมันจะไปหาจะเนรมิตเลือกเป็นแล้วก็กำหนดหมายยึดถือเอาตามตามที่ตนชอบและสะสมใส่ใจนั่นแหละคือการเนรมิตการหลงปั้น หลงสร้างใส่ใจไว้เป็นวิมานในวงเล็บคือจิตอาสาเป็นอุปทานให้แก่ตนแล้วตนก็เป็นผู้หลงกำหนดหลงไข้อยากตามที่ตนไปกำหนดหมายไว้ไปยึดเป็นที่มาไว้แน่วแน่ตัวนี้แหละเป็นตัวอุปทานใหญ่ไอ้ตัวที่ตาใส่ใจตรึงใส่ใจประทับไว้ที่รอยใจมันทำให้จิตใจให้เต็มร้อยแต่ทำไมทีเดียวสั่งสมไว้ผนึกไว้ให้จิตมันเป็นจริงๆเพราะมันรู้นี่มันเข้าใจแล้วว่าโอ้ยอย่างนี้มันชอบใจ นี่ด้วยความหลงของปุถุชนก็บอกว่ามันชอบใจชอบมากตราตรึงอย่างลึกตราตรึงอย่างแน่นตราตรึงยังเป็นตัวเป็นตนใหญ่เหลือเกินเพราะฉะนั้นก็จะเกิดขึ้นอยู่ตลอดเวลาวันทุกวันทุกวันฉันจะต้องมีอันนี้บ่อยๆมีนี้เสมอๆขอบใจเหลือเกินจิตใจเหลือเกินตรึงใจเหลือเกินไม่รู้เบื่อไม่รู้พออันไหนที่บอกมันไม่ตายจริงใจมากกว่านานๆเวียนวนเอามาแจกทีอันไหนที่ไม่ตราตรึงใจเลยโอ้นานๆจอห์นมาทีก็ดีเหมือนกันนะหลงใหลหน่อยๆอันไหนที่ตาตรึงใจมากหลงไหลมากมีอยู่เสมอมีบ่อยๆมีตลอดกิ่งทุกวินาทีขึ้นมาเลยถึงอย่างนั้นเพราะถ้าใครเข้าใจอาการกิริยาของจิตหน้าจิตออกมาแฉให้ฟังชัดๆคุณฟัง มันเป็นอย่างนี้พูดเป็นสัจจะฟังดีๆเถอะแล้วมันก็เอาไปสั่งสมไปตราไว้ปลาไว้เรื่อยไปเรื่อยไปสั่งสมทำอย่างนี้อยู่ตลอดเลยต่อก็เสพแล้วถ้าเผื่อว่าเป็นโพธิสัตว์หยุดไม่ต่อเสพแล้วเบื่อแล้วทีนี้รู้เท่าทันแล้วไม่ตอบเพราะฉะนั้นประวัติศาสตร์จึงไม่ไปจุติที่ในฐานเลยชั้นที่ 4 ไม่ไปไปชั้นที่ 5 ไปชั้นที่ 6 ไม่ไปชั้นที่ 5 ท่านก็ไม่เอาหรอกแล้วกันจะเป็นการดึงอะไรจะถอนนี้ถ้าไม่ไปชั้นที่ 5 ไม่ไปชั้นที่ 6 เดี๋ยวจะรู้ชั้นที่ 6 ก็คือผลจากทันทีครับคือจิตจับชั้นที่ 5 เป็นแล้วก็เป็นต่อไปเป็นชั้นที่ 6 ท่านก็ไม่ แน่นอนถ้าท่านรู้ทันโพธิสัตว์จึงไม่ไปโกรธชั้นที่ 5 ที่ 6 แน่นอนและไม่หายสงสัยมีไหมใครไม่หายสงสัยว่าทำไมพระโพธิสัตว์ที่ตั้งข้อสังเกตขึ้นมาให้ฟังว่าทำไมพระโพธิสัตว์บรมมหาราชที่จะไปรอจะมาจุติเป็นพระพุทธเจ้านะจ๊ะทำไมไปอยู่ชั้น 4 ทำไมไม่ไปอยู่ชั้นสุดยอด 6 อ่ะมาอยู่ทำไมถึงแค่ชั้น 4 อ่ะที่อยู่ชั้น 4 กับพ่อเห็นว่าไม่บ้าไปสร้างอนุสาวรีย์อัศวะหรือตามอารมณ์ใจไว้อีกแล้วไอ้ที่เคยมีอยู่แล้วนี่ฉันจะล้างเพราะบริษัทเขาเริ่มจะร้ายแล้วมีแล้วเป็นแล้วเท่านั้น ไปสั่งสมใส่จิตใหม่อีกให้เป็นอุปทานใหม่อีกหลงไปตอกตาตรึงใจไปอีกนะถ้ายังมีจิตที่ไปต่อตราตรึงใจไว้อีกเป็นอะไรถ้าจิตยังหลงไปต่อการเป็นใจไว้อีกเนี่ยรู้จิตนั้นเป็นโพธิมั้ยเห็นมั้ยเห็นมั้ยมันเป็นโพสต์ที่ไม่ได้จิตนั้นมันไม่ตอบจะรู้หรอกมันโง่ผิดนั่นมันเป็นวิชาจิตนั้นมันจะไปหลงตอกตาตรึงใจเอาไว้อีกมันโง่แล้วมันไม่แล้วทีนี้มันก็จะมาล้างพอแล้วว่าอัตราตัวที่เคยมีเท่านี้ทีนี้มันรู้อัตราเร็วของเราบริษัทเราขนาดมันมียังดึงออกยากเลยคุณจะต้องรู้ตัวเองดีพอรู้แสนรู้ได้ยังคอยล้างคอยล้างไม่ค่อยล้างแรงๆมันก็ยังไม่ค่อยจะออกเลย ดึงเท่าไหร่มันยังหนึบๆๆนึกว่าออกแล้วแหมนึกว่าสะอาดดีแล้วยังเหลืออยู่เหรอยังจะมาเอาเราอีกเหรออย่างนี