260728-668 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ038.txt

ตรมวลสหายเป็นไปดูซิจบที่สุดมันก็จะจบอยู่กับหมู่เมื่อเราเข้าอยู่มีหมู่มีมวลได้จบแล้วเราก็ไม่มีปัญหาอะไรจมูกขโมยมีเรื่องมีสิ่งที่จะต้องสร้างสรรค์เป็นไปเป็นคุณเป็นข้าเป็นประโยชน์เราก็ไปได้ทำได้เพราะงั้นการปฏิบัติสำหรับ ไปสลับมาเมื่อไหร่จะอยู่รวมหมู่รวมกลุ่มการเข้าพรรษานี่จึงเป็นประโยชน์มากที่เราจะได้มีสัมผัสมีสิ่งแวดล้อมมีอะไรต่ออะไรต่างๆนานาพอสมควรบางคนชอบเธอตลอดไปเดี่ยวพอมาอยู่กับหมู่บ้านก็ต้องพยายามหัดละรถถ้าไม่ล้างรถมันก็จะเป็นอย่างเดิมแล้วก็ตะลอนไปเดี่ยวอยู่นั่นแหละแต่เผื่อว่าเลาะรถได้มันไม่เจริญหรอกมันก็อยู่กับหมู่กับกูก็ต้องทำงานทำการดังที่เอามาตัดกันที่เป็นข้อกินกรณีเดียวคือตุ๊กตามายืนยันแล้วว่าเรามีที่พึ่งมาจากการกระทำคือธรรมะอันเป็นที่พึ่งบารมีที่พึ่งแห่งตนมีความขยันหมั่นเพียรช่วยเหลือตัวไฟล์งานการปลูกฝูงสะสมอาจารย์ทั้งหลายแหล่ในวันงานต่ำงานสูงและเราก็รับรถ ที่สุดมันก็จะจบอยู่ที่เราพรหมจรรย์ทั้งหมดก็อยู่ที่มิตรมวลมิตรมวลหมู่มิตรดีซ้ายดีเพื่อนดีรับฟังพร้อมกันประชุมพร้อมกันตัดสินสอดคล้องก็เลิกฟังพร้อมกันทำคลิปมันก็เป็นไปชีวิตมันก็จบสมบูรณ์ได้หรือแม้ไม่จบถ้าเรารู้ไปสัมมนาแล้วเราจะได้หมดเราจะได้ข้อที่จะต้องปฏิบัติขัดเราอยู่เสมอไปเพราะอันใดมันมากมันเกินมันไม่ไหวมันแรงก็เคลื่อนย้ายไปอยู่ในสวนสัตว์ที่มันพอเป็นไปได้อันไหนที่มันน้อยไปเราก็เติมขึ้นอยากเป็นคนเสียท่าในการศึกษาเพราะฉะนั้นสิ่งประกอบที่สำคัญคนใดเลือกกรรมฐานให้ตนเองได้ถูกได้เก่งคนนั้นจะมีการขัดเกลาได้มาก คนจะได้ประโยชน์มากถ้าคนใดได้เช่นนี้ได้แต่เรื่องช้าช้าเป็นชาตินะไม่ได้เรื่องช้านะไม่ใช่เรื่องธรรมดาถ้าเป็นชาติๆทีเดียวไม่ใช่เรื่องธรรมดาเพราะฉะนั้นผมพูดได้ขยันขันแข็งหมั่นเพียรมีผู้รู้อยู่ก็ต้องพยายามหาโอกาสฉวยโอกาสไม่มีผู้รู้มีผู้ที่แนะนำมีอะไรก็ขยันหมั่นเพียรเข้าไปตกอยู่ในหมู่ผู้ไม่รู้ยิ่งถูกคนแนะนำเพี้ยนๆเบี้ยวๆเบี้ยวๆออกไปไกลถ้าเสียเวลาไปอีกมากมายมันต้องเมื่อมีผู้รู้ผู้แนะนำผู้อะไรดีๆอยู่แล้วขยันหมั่นเพียรทำเกิดตกมันขาดตกบกพร่องอะไรแล้วก็มาสอบถามนักศึกษาเข้าไปดีๆแล้วก็ปฏิบัติจริงๆก็จะเห็นผลจริงๆนะความเพียร เป็นที่มาแห่งความสำเร็จอะไรก็ได้ทุกๆอย่างทุกๆอันข้อสำคัญต้องรู้ถูกรู้จริงเป็นสมาธิให้ได้แล้วเราก็ฝึกการอบรมของตนไปอันที่พยายามย้ำพยายามเน้นในเรื่องของการตรวจดูจริงๆในเรื่องตรวจการโหยหาอาวรณ์หรือการดิ้นไม่หยุดเนี่ยจึงเป็นเรื่องที่เราจะต้องอ่านแม้แต่เรื่องที่เรายังซึมเศร้าหมองๆหลบอันนี้มันไม่ใช่ไม่ใช่สภาพสมบูรณ์ก็ต้องพยายามหางานหาการหาความตื่นเบิกบานร่าเริงให้มันเป็นใส่ใจงานอะไรที่มันเป็นงานที่เราควรใส่ใจหางานให้ใส่ใจหางานใส่ใจในงานนั้นๆที่ทำอยู่ แค่นี้เป็นข้อที่ 1 เลยที่พระพุทธเจ้าสอนเราทำงานได้อยู่ใส่ใจงานนั้นให้ติดดีไม่มีงานก็หางานให้ตัวเองได้มีอะไรทำใส่ใจในงานนั้นๆทำงานนั้นๆแล้วเราก็จะเลิกง่วงเลิกโง่ไม่เช่นนั้นเราก็จะถึงเมืองหรือไม่ก็ตกไปอยู่ในภาวะภพอยู่อย่างนั้นเองแต่มันยิ่งกินยิ่งช้าแล้วเราไปหลงผิดด้วยมันก็ยิ่งแจ้งถ้าไม่หลงผิดก็อย่าไปสร้างความชินชาในสิ่งเหล่านั้นจะต้องเป็นคนที่ตื่นอยู่รู้อยู่เบิกบานอยู่ไม่ใช่ซึมๆเศร้าๆหลบๆเลี่ยงๆอย่างนั้นน่ะความหมายตรงนี้ฟังดูมันเล็กน้อยแต่แท้จริงแล้วจะต้องเข้าใจให้ถูกต้องเต็มตรงตามที่ได้แนะนำรายละเอียดเราออกขึ้นมาเรื่อยๆเสมอๆขอพวกเราได้ ผลบอลสำรวมให้ได้ประโยชน์ในการอยู่กับหมู่ก็ดีหรือว่าในการที่จะเป็นไปแต่ละวาระเวลาแต่ละวันแต่ละปีเราจะได้ประโยชน์ตลอดทุกๆเวลาก็ขอย้ำจุดที่ยามนี้ให้สำคัญและพยายามทำให้แยกรายละเอียดยาวเขาเอาความเข้าใจเดิมที่เป็นความเข้าใจปักมั่นอะไรนั้นโดยที่หลงตัวหลงตนอยู่เป็นโมหะหลงเป็นอัตตาตัวเองพอใจตนเองอย่าไปหลงอย่างนั้นบรรยากาศพยายามวิเคราะห์วิจัยและทำตัวเองถอดตัวถอดตนออกดูด้วยเหตุและผลชัดๆเราจะเป็นคนที่มีปัญญาละเอียดละออจะได้รู้ว่าอ๋อเรานึกว่าเราถูกแท้จริงส่วนผิดมันมีอยู่แท้ แก้ไขปรับปรุงและเราก็จะได้ผ่านชั้นเลื่อนชั้นไปสู่เป้าหมายที่เราต้องการได้สมบูรณ์สูงสุดเป็นที่สุด