260523-655 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-อ010.txt

ไม่ใช่ไม่เชื่อฟังฟังฟังด้วยดีฟังด้วยความนอบน้อมสุภาพเรียบร้อยแล้วเราก็เอามาเป็นที่วิเคราะห์อันนี้อันนี้เข้ากับตัวเราเหมาะสมและเราพิสูจน์ธรรมทำจนมันเกิดจนมันเป็นจนเป็นสัจจะมันเกิดมันเป็นมันมีมันได้แล้วทีนี้คุณเห็นของจริงคุณได้สัจจะนั้นในความจริงนั้นคุณจะเกิดศรัทธาเชื่อถือในความจริงนั้นเชื่อถือเป็นญาณจากพระพุทธยานทัศนะ เป็นความเห็นความรู้อยู่เห็นอยู่รู้อยู่เป็นปัจจุบันนั่นเทียวเป็นของมีอยู่จริงอยู่ที่เรายิ่งเป็นนามธรรมก็อยู่ที่เราพฤติกรรมกายกรรมวจีกรรมมโนกรรมก็อยู่ที่เราคุณความดีนี้ก็มีที่เรามันมีจริงมันมีแท้มันมีมากมันมีน้อยมันก็ที่เรานี่แหละเราจะดูจะดูออกเห็นจริงๆละเอียดแยบคายขึ้นเรื่อยๆบางทีมันเผลอๆก็นึกว่าเรามีนึกว่าเราได้แต่แท้จริงมันยังมีหยาบมันยังไม่ละเอียดกว่านี้มันยังไม่เนียนกว่านี้มันยังไม่สวยกว่านี้งามเรียบร้อยกว่านี้มันมีอีกซ้อนซ้อนเชิงขึ้นไปอีกเป็นความแยกขายเป็นความละเอียดลึกซึ้งมันจะยิ่งใหญ่ก็เพราะยิ่งละเอียดมันยิ่งลึกซึ้งละเอียดเราจะต้องพยายามปรับไป ได้ฐานก็ดีแล้วได้กลางคืนได้ละเอียดขึ้นสูงขึ้นก็ทำเสริมอันอันใหม่แล้วก็ทำใหม่อีกซับซ้อนอยู่นานนับฉันนับเชิงไม่ใช่น้อยๆเพราะงั้นเขาก็สัตว์จะหรือคำว่าความจริงที่พูดกันสั้นๆง่ายๆภาษาไทยว่าความจริงขอให้เราเข้าใจให้ซาบซึ้งเข้าใจให้ลึกซึ้งตั้งแต่เริ่มต้นอาตมาแปลภาษาว่าเอาจริงนี่เป็นตัวมากคำว่าสัจจะเอาจริงเมื่อเรารู้เมื่อเราเห็นเมื่อเราเข้าใจแล้วเราต้องเอาจริงเป็นคนเอาจริงเป็นคนพากย์เพลงอุตสาหกรรมวิริยะแม้มันยากมันเย็นแต่เราเถียงไม่ได้เลยเราจำนนแล้วว่านี่ดีจริงเขาเอาจริงทำไมเอาจริงแล้วก็ช้าดีไม่ดีก็จะตกลงตกร่วงปลุกเหวี่ยง ไปเป็นอีกทีไม่เข้าเรื่องเข้าราวตัวอย่างก็มีเนี่ยเราศึกษาไปเราจะมีเพื่อนมีฝูงเป็นตัวอย่างทำให้แก่เราเห็นเราเองก็จะต้องสะดุ้งสะเทือนบ้างไม่เช่นนั้นเราก็จะเป็นอย่างที่เขาเป็นและเขาเป็นดีหรือเขาเป็นไม่ดีเธอก็เป็นไม่ดีเราก็จะต้องพยายามอย่าให้มันไปเป็นอย่างเขาเป็นจะไม่เป็นอย่างเขาเป็นอย่างไรก็ทุกทีที่มีอะไรมันตกร่วงที่มีอะไรมันหล่นลงไปมันเป็นอะไรต่ออะไรที่ไม่ดีลงไปเราก็พยายามจะชี้แจงนะจะเตือนชี้จุดชี้บ่งชี้โพรงชี้อะไรต่ออะไรเตือนกันบอกกันให้ระมัดระวังกันเสมอไม่เช่นนั้นเราจะพลาดท่าเสียทีอีกแล้วก็ทำให้เราอบรม 6 รุกตกหล่นๆไปอีกเพราะแก่กัน ปรับปรุงกันแล้วคำว่าสัจจะจึงขอให้ถึงสัจจะกันตั้งแต่เอาจริงแล้วก็ได้มาเรื่อยๆจนกระทั่งมากมากจนกระทั่งเต็มจนกระทั่งสมบูรณ์เมื่อเต็มเมื่อสมบูรณ์แล้วเป็นของจริงที่มีแล้วก็ต้องรู้อีกรู้ว่าเราได้จริงไม่ผิดไม่เพี้ยนสอบทานแน่นอนมั่นคงแล้วก็รู้จักจบบางทีมันก็จะได้หลงดีอกดีใจแล้วก็ติดอยู่แต่แค่นั้นแหละไม่เอาเวลาไม่เอาแรงงานไม่เอาพฤติกรรมไม่เอาความพากเพียรไปทำอื่นอีกเลยได้แต่ลูกๆหลายๆได้แต่อิ่มเอมเปรมปลื้มเท่าที่เราได้แค่นั้นแค่นั้นนี่ก็เป็นพวกแป้นแล้วก็เคยเตือนนักหนาเป็นพวกแช่อิ่มเป็นพวก เทวดาติดสารเลยไม่ไปอีกไม่ไปอื่นอย่างนี้ก็ไม่ได้เรื่องพระพุทธเจ้าก็ไม่สรรเสริญก็เคยยกแขนยกคนยกหลังยกฐานมาอ้างอิงให้ฟังเรื่องของจริงเหล่านี้มันมีอีกสูงอีกอนันตังมากหลายนับไม่ถ้วนที่เราจะสามารถพัฒนาตนเองไปได้ดีได้สูงเราได้สิ่งดีสิ่งสูงสิ่งที่มันเป็นไปตามทิศทางที่พระพุทธเจ้าจะพาเป็นพามีนี่แหละเป็นที่พึ่งอันเกษมเป็นที่พึ่งที่หน้าได้หน้ามีหน้าเป็นสำหรับมนุษย์ประเสริฐเป็นชาวโลกุตระจริงหรือไม่จริงทุกคนก็ศึกษาเรื่องแฟ้มตัดสินใจเอาของตนของตนไม่มีใครบังคับใครใครมีสิทธิ์ที่ชีวิตเป็นของเราจิตวิญญาณ การกระทำเป็นของเราขอให้ทุกคนได้กระทำแล้วก็เดินทางไปสู่สัจจะดังกล่าวนี้กันให้ได้ยิ่งยิ่งขึ้นทุกๆคน