260608-665 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-อ010.txt

โฟลเดอร์สมณะโพธิรักษ์ - 2526 อภิณหปัจจเวกขณ์ (53 ตอน) MP3 ถอดเสียงเป็นข้อความ รอตรวจอักษร
ประเภทไฟล์เอกสาร (text/plain)
ขนาดไฟล์21 KB
วันที่แก้ไข12 มิถุนายน 2568

เนื้อหาในไฟล์

ธรรมปัจจะเวกประจำวันพุธที่ 8 มิถุนายนพุทธศักราช 2526 แล้วมึงพูดถึงคำว่าการศึกษาคนทุกวันนี้หลงทิศทางของการศึกษาคือเขามัวเมาและใช้ทั้งเวลาแรงงานทุกสิ่งทุกอย่างเอามารวมกันเป็นเหตุปัจจัยเพื่อที่จะถมลงไปให้แก่การศึกษาที่จะไปศึกษามาเพื่อเอาเปรียบศึกษามาเพื่อผลิตอย่างเดียวมาทำให้อะไรอะไรให้ทำให้ตนเองได้ขึ้นไปสู่ความมีรากมากยศมากสรรเสริญมากและจะได้เสพโลกที่จะสุข เป็นความมักมากของโลกธรรมการศึกษาที่เฟื่องฟูการศึกษาที่ให้คุณค่าทางรวยลาภรวยยศรวยสรรเสริญรวยโลกียสุขจะเป็นการศึกษาที่คนนิยมที่สุดในปัจจุบันนี้การศึกษาอย่างนี้แหละเป็นการศึกษาที่ต้องคํานึงมากที่สุดในปัจจุบันนี้เพราะทุกคนแล้วโดยปริยายโดยสามัญโดยทั่วไปโดยไม่ต้องคิดไม่ต้องวิเคราะห์ไม่ต้องวิจัยคนก็จะศึกษาอย่างนี้และทำกันอย่างนี้ตามตามกันมาและเชื่อว่านี่คือความเป็นของมนุษย์เป็นความประเสริฐของมนุษย์ แท้จริงมันล้มเหลวแล้วมันก็ทำให้สังคมเดือดร้อนทำให้คนเป็นทุกข์อย่างมหาศาลเราทุกคนที่นั่งในที่นี้แทบจะเรียกได้ว่าเราได้ศึกษาอย่างนั้นมาแม้จะได้เข้าโรงเรียนเข้าโรงเข้ามหาวิทยาลัยมาบ้างก็ตามหรือผู้ไม่ได้เข้ามหาวิทยาลัยไม่ได้เรียนอะไรมามากก็ตามก็ได้ศึกษาโดยธรรมชาติศึกษาโดยนอกโรงเรียนแล้วก็ศึกษาฝึกปรือเพื่อรู้และเพื่อมีความสามารถเอาไปทำไมก็เอาไปล่าล่าสุดล่าสรรเสริญล่าโลกียสุขอยู่นั่นเองความจริงถ้าเธอบอกได้ว่าการศึกษาทุกวันนี้เป็นการศึกษา เพื่อมีทิศทางนี้เป็นไปอย่างนี้กันจริงๆจังๆจะมีสำนึกบ้างมีมโนธรรมสำนึกอยู่บางส่วนก็น้อยนิดเกือบจะไม่มีนอกจากพูดคุยด้วยสำนึกโกโก้พลางพลางไว้ข้างหน้าช้าเท่านั้นโดยสัจจะความเป็นจริงแล้วเขาไม่ได้มุ่งหมายหรือว่าโน้มเน้นให้เป็นจริงให้เกิดแก่ตัวของผู้พูดนั้นเองหรือให้เกิดแก่ตัวผู้อื่นผู้อื่นใดๆอย่างจริงจังเลยเพราะฉะนั้

อ่านต่อ

นถ้าพูดไปในแง่ของเศรษฐศาสตร์แล้วการศึกษามารดาทางด้านที่ 73 ไปเพื่อโลกียะนั้น ท่วมท้นส่วนการศึกษาที่จะเป็นไปเพื่อความความเป็นสัจจะความเป็นไปเพื่อการสร้างสรรค์ความเป็นไปเพื่อการเสียสละเป็นไปไม่ได้คือการล่าลาภยศสรรเสริญแท้จริงเป็นไปเพื่อการลดโลกียสุขซะด้วยซ้ำการศึกษาในแง่ที่จะลดโลกีย์สุขและไม่ลาลาไม่ลายศไม่ลาสรรเสริญการศึกษานี้จึงเป็นการศึกษาที่มี demand สูงมีความต้องการสูงมากที่จะต้องพยายามสร้างขึ้นกระทำขึ้นให้แก่คนให้มาก มันขาดแคลนมันเอียงเทมันเทียบกันเกือบจะเอาอะไรมาวัดก็ยากซะแล้วเพราะว่าการศึกษาที่ขาดคือการศึกษาที่ศึกษาเพื่อการเสียสละศึกษาเพื่อสร้างสรรค์ในสิ่งสำคัญในสิ่งที่เป็นประโยชน์คุณค่าจำเป็นของมนุษย์นั้นยังมีน้อยน้อยมากเพราะพวกเราที่ได้มาเล่าเรียนศึกษาโดยเฉพาะมาเข้าในมหาวิทยาลัยชีวิตแห่งนี้จะได้รู้จะได้เข้าใจและหลายคนก็มั่นใจในการที่จะโยนชีวิตไว้ในการศึกษานี้ไปตลอดตายเพราะว่าแม้เราจะมีชีวิต ศึกษาอยู่ในมหาวิทยาลัยชีวิตแห่งนี้ไปตลอดตายเราก็ไม่แน่ว่าเราจะจบการศึกษาเป็นที่สุดหรือไม่แต่แม้จะไม่จบการศึกษาเป็นที่สุดเราก็ได้ทำงานด้วยได้ศึกษาด้วยหรือแม้คุณจะจบการศึกษาในมหาวิทยาลัยชีวิตแห่งนี้ถึงขั้นสมบูรณ์ที่เรียกว่าสุดท้ายเป็นอรหันต์คุณก็จะได้ทำงานไม่ตกงานเลยการศึกษาทางนี้ขอรับรองว่ายังรับผู้ที่เรียนจบหรือแม้ไม่จบเพื่อมาทำงานทางด้านนี้ได้อีกนับไม่ถ้วนและไม่มีการจบก็ได้ทำงานได้ความรู้ได้รับการปลดปล่อยได้รับการ เด็กพัฒนาชีวิตไปพร้อมกันกับการศึกษาอย่างแท้จริงผมก็จะรู้ว่าคุณเองคุณได้ความรู้ได้รับการศึกษาที่แท้และเป็นการศึกษาที่จำเป็นของมนุษย์ในการจำเป็นกว่าเป็นการจำเป็นอย่างยิ่งเป็นการศึกษาที่น่าได้แก่มนุษย์จริงๆเพราะมนุษย์ได้ความรู้ทางนี้และได้สำเร็จหรือได้มรรคได้ผลของความรู้ของการศึกษาทางนี้มันทำให้ตัวเราเองนั้นทั้งง่ายเบาว่าทั้งไม่ทุกข์และเป็นประโยชน์คุณค่าต่อมวลมนุษยชาติเป็นบุญ เป็นคนมีบุญเป็นคนแจกบุญอย่างแท้จริงที่พูดนี้เป็นคำพูดที่ชี้แนะให้พวกคุณระลึกตามเปรียบเทียบตามด้วยใจวิจารณ์เพื่อให้เกิดปัญญาเกิดความรู้เองคุณเห็นด้วยคุณก็จะต้องเอาคุณไม่เห็นด้วยคุณก็ไม่เอาผู้ใดเห็นด้วยแล้วแต่ยังเหยาะแหยะยังไม่พากเพียรยังไม่มีขมันบากบั่นเราก็จะไม่เรียนจบก็จะรีบเรียนซ้ำๆดีไม่ดีถดถอยตกดีไม่ดี reply หรือว่าแม้จะอยู่ที่นี่ไปยังไม่ถึงสิ้นชีวิตคุณก็ต้องออกไปจากที่นี่โดยไม่จบ บางคนไม่ได้ครึ่งบางคนไม่ได้แม้แต่เศษส่วนน้อยก็ถูกรีไทร์หรือว่าถูกหลุดออกไปจากมหาวิทยาลัยชีวิตแห่งนี้ไปแล้วบางคนได้พอสมควรก็รีไทร์ออกไปไม่ได้ร่วมทำงานด้วยกันเพราะผู้ที่จบมหาวิทยาลัยชีวิตแห่งนี้จะร่วมทำงานอยู่ด้วยกันจะร่วมโดยใกล้ชิดหรือจะร่วมโดยห่างก็ได้แต่จะร่วมงานจริงๆมีการสำคัญกันมีการติดต่อโยงใยกันมีการสืบสานกันมีหน่วยกลางมีหน่วยรองมีหน่วยย่อยตามกันจริงๆไม่ใช่เป็นเอกเทศไปเป็นตัวผู้ต่อสู้เป็นตัวคัดง้างไม่เป็นจริงๆจะอยู่อย่างสอดร้อยสอดคล้องกับประสมประสานกันอย่างรู้ดี เป็นอันหนึ่งอันเดียวกันแม้จะอยู่ห่างแม้จะปีกไปไกลแม้จะมีงานที่แตกย่อยออกไปอีกก็ยังอยู่ในวงจักรวาลแห่งการงานอันเดียวกันอย่างรู้รู้อยากเข้าใจเข้าใจไม่กินแหนงแคลงใจกันด้วยอันนี้เป็นสิ่งที่ขอบอกยืนยันว่ามันเป็นอย่างนั้นเราจะเข้าใจเราจะรู้ดีเองมีหลักฐานยืนยันบ้างแล้วในขณะนี้ต่อไปนี้จะมีหลักฐานยืนยันในสิ่งที่มีจริงเป็นจริงเข้ามายืนยันคำกล่าวนี้ชัดขึ้นกว่านี้กว่านี้ในอนาคตพวกเราได้ศึกษาให้เห็นความจริงและศรัทธาเชื่อมั่นสัจจะทั้งหลายพวกนี้คุณมีอิสระเสรีภาพทุกคนที่จะเลือกการศึกษานี้ เต็มใจที่จะเอาชีวิตมาศึกษานี้กี่ส่วนกี่เวลาคุณจะเป็นคนรู้เองบางคนก็เอามาเต็มเวลาเอามาเต็มส่วนบางคนเอามาครึ่งส่วนครึ่งเวลาบางคนเอามาส่วนย่อยของส่วนหรือส่วนย่อยของเวลาก็แล้วแต่บุคคลใดที่จะเห็นว่าเราควรและมีวิบากวิบากของบางคนมีมากอยากจะเอามาเต็มส่วนเต็มเวลาแต่น้อยก็มีอยู่แต่ถ้าผู้ใดแน่จริงแล้วเรื่องเหล่านั้นถูกปัดเป่าออกไปได้โดยสามารถถูกกระทำให้มันเป็นไปได้ดีในงานเพื่อที่จะมาทำสิ่งดี แถวนี้ได้มากๆได้แน่ๆสำหรับผู้ที่เห็นจริงเข้าใจจริงเขาจะต้องหาทางเป็นเด็ดขาดและมันจะได้ทางได้ที่มาเองแล้วพวกนั้นก็เป็นผู้ที่สั่งสมบุญแม้บุญแก่ตนแม่บุญแก่ผู้อื่นเขาก็จะเป็นผู้ที่ได้เวลาได้แรงได้ส่วนต่างๆที่เอามาถมเอามาสร้างสิ่งที่เห็นแม่เห็นชัดแล้วว่ามันเป็นบุญมันเป็นความประเสริฐมันเป็นความดีของมนุษย์ข้อที่กล่าวมาแล้วก็ขอให้พวกเราได้พยายามพิจารณาไตร่ตรองที่บอกแล้วไม่ใช่ไปครอบงำทางความคิดจะพูดชี้ขึ้นมาด้วยความจริงใจตามที่ตัวเองมีปัญญารู้ขอให้เราพินิจพิเคราะห์แม้เราจะได้เข้าใจได้เชื่อมั่นไม่มี การสงสัยอีกแล้วก็ตามแต่เราก็ไม่ควรจะเยาะแยะย่อหย่อนเราควรจะอุตสาหะวิริยะบากบั่นพากเพียรให้เต็มที่เท่าที่เราจะสามารถทำได้ไม่ถึงขั้นทรมานตนแต่ก็อยู่ในขั้นที่จะต้องอดทนข่มฝืนตั้งตนอยู่ในความลำบากให้เป็นไปด้วยความเจริญทางกุศลอย่างยิ่งอย่างยิ่งอยู่ให้จริงประมาณนี้ออกวัดผลให้ดีเราตั้งตนอยู่ในความลำบากและกุศลธรรมเจริญยิ่งเจริญยิ่งอยู่นั่นคือหลักการที่พระพุทธเจ้าสอนเราไว้ถ้าเราตั้งตนอยู่ในความสบายๆอันนี้มันเอาใจกิเลสอกุศลธรรมเจริญยิ่งอยู่ก็อ่านให้ชัดว่าจริงตามที่พระพุทธเจ้าท่านตรัสและเราก็จะต้องพัก อย่างไรเรียกว่าอุตสาหะวิริยะตั้งตนอยู่ในความลำบากหรือว่าพยายามกระทำสิ่งที่มันเข้าร่องเขาลอยเราก็จะต้องทำให้จริงให้ตรงและพิสูจน์ว่าตั้งตนอยู่ในความลำบากแล้วกุศลธรรมเจริญยิ่งขีดไหนเป็นขีดสูงสุดและทำได้ของเราถ้าเกินนั้นไปเป็นการทรมานตนเราก็จะรู้หรือแม้ทรมานตนแล้วมันได้สูงสุดมันได้ประโยชน์สูงสุดผมก็จะรู้เราก็ควรทำแม้เรียกว่าทรมานตนเราก็ทรมานเท่าที่เราทนได้และมนุษย์และเราได้กุศลธรรมสูงสุดเราก็ควรทำเอาจะทำแค่ไหนคุณก็พิจารณาแต่ถ้าบอกว่าทรมานตนแล้วประโยชน์นั้นไม่ได้สูงสุดกับลดประโยชน์ลงไปกว่าถ้าทร ต้นท้องขี่เท่านี้ประมาณนี้มันกลับได้ประโยชน์สูงสุดถ้าทรมานยิ่งกว่านี้เลยเข้าไปอีกกลับได้ประโยชน์น้อยลงไปคุณก็จะต้องอ่านให้ออกเพราะการวัดประโยชน์สูงประหยัดสุดจึงเป็นหลักวัดที่จะต้องแยบคายมีปัญญาเห็นของจริงให้ได้จริงๆเราจึงจะเป็นผู้ที่ตั้งตนอยู่ในความลำบากได้ให้มากที่สุดและมีกุศลธรรมสูงที่สุดนั่นคือเราจัดแจงประโยชน์สูงประหยัดสุดได้อย่างถูกสัดส่วนแล้วเราจะได้ปฏิบัติธรรมเป็นผู้ที่พอใจเองที่เราจะตั้งตนอยู่ในความลำบากของเราเองเรียกว่าสุขาปฏิปทาไม่ใช่ยะถาสุขขังที่ทำตามอำเภอใจสุขโลกโลกเสพกิเลสเอาใจกิเลสเรียกว่ายศถาสุขัง ยถากรรมไว้ตามเรื่องตามราวอย่างนั้นไม่ใช่คนมีปัญญาและไม่มีไม่ใช่คนมีความเพียรเพราะฉะนั้นแม้จะทำอย่างไรอกุศลธรรมมันก็เจริญยิ่งดังกล่าวนั้นอยู่ขอให้พิจารณาหาความจริงอันนี้ให้จริงแล้วตั้งตนให้ได้เจริญสูงสุดแม้จะตกอยู่ในความลำบากสูงสุดเท่าที่เราทนได้ก็ตามนี่เป็นคำแนะนำในช่วงนี้ขอให้ทุกคนประสบผลเจริญที่สุดทุกๆคน

ไฟล์อื่นในโฟลเดอร์เดียวกัน