240331-466 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ025.txt

ญสภาพกังวลสภาพทุกข์ร้อน มันเป็นช่วงตอนที่มันทำให้เราไม่มีแรงเต็มแล้วเราจะปฏิบัติธรรมะได้แรงเต็มเราจะต้องให้มันไม่มีอะไรเป็นตัวเป็นตัวต้านพวกนี้แหละเพื่อความฝันความขัดความเคืองความหดหู่เคร่งขึงอะไรแข็งถังอะไรกระด้างกระเดื่องอะไรพวกนี้มันทำให้เราลำบากปลดหนี้ก่อนแล้วก็เปิดใจโปร่งโล่งอย่างพอใจยินดีและก็เห็นเราจะเห็นสิ่งนี้สิ่งนั้นมันเป็นอุปสรรคอย่างนั้นอย่างนี้เราก็จะประนีประนอมแล้วเราก็จะจัดแจงไปอย่างสบายเรียบร้อย จัดการส่วนการประสานหรือสร้างสรรค์ที่ไม่สูญเสียมันจะเกิดการสร้างสรรค์ที่มีสูญเสียจะได้ประโยชน์มากๆจะไม่ต้องทำลายจนเกินการจะก้าวหน้าไปได้เร็วด้วยมีฤทธิ์มีแรงสูงเพราะว่ามันไม่ต้องไปต้องต่อสู้มันมีแต่ทางผ่านให้มันโปร่งแล้วมันก็แก้ไขปรับปรุงไปทางเดียวการที่ยังไม่ถึงที่สุดมันต้องแก้ไขปรับปรุงทั้งนั้นเพราะฉะนั้นใช้ความพยายามและก็ทำอารมณ์หรือทำสิ่งที่มันถูกต้องตามสัจธรรมตรงนี้ได้อย่างน้อยที่สุดสุดเราไม่ทุกข์การเบิกบานยินดีเนี่ยมันเป็นความสบายเป็นความสุขการเบิกบานร่าเริงยินดีเป็นความสุขการโหดๆเก่งเก่งคำว่าเคร่งคำนี้ กึ่งกลางระหว่างว่าเราต้องปฏิบัติธรรมให้เคร่งเคร่งอยู่พอดีพอดีเพ่งหรือว่าขึงให้มันตึงในสายพิณเนี่ยเคร่งขึงให้มันตึงในสายพิณเท่าที่เราเองสามารถตึงที่สุดตั้งตนอยู่ในความลำบากได้ดีที่สุดถ้าเกินกว่านั้นไปแล้วเราไม่อ่อนแรงแต่ถ้าขึงตึงเต็มที่ขนาดนี้มันมีแรงสูงมันมีฤทธิ์มากมันก้าวได้ไปได้ดีไปได้เร็วของใครของมันความหมายคำว่าตั้งตนอยู่ในความลำบากต้องอดต้องทนต้องฝืนต้องกล้าต้องต่อสู้ให้ประจำมันก็จะมีภาวะที่จะต้องอดทนอยู่ในตัวเพราะฉะนั้นคำว่าอดทนขันตีหรือว่าตีติดขาพวกนี้จึง ตัวสำคัญในการปฏิบัติธรรมไม่มีไม่ได้ไม่ได้จริงๆเพราะงั้นถ้าผู้ใดก็ค่อยเข้าใจผิดแล้วจะไปปฏิบัติธรรมแบบเอาตามสบายเอาตามใจกิเลสไม่เคร่งไม่ถึงไม่ไม่ไม่ไม่ไม่ไม่ให้มันมีความต้องต่อสู้ต้องอดทนทำหย่อนๆยานๆตามประเภทอนุโลมเกินการมันก็ไม่ได้ฤทธิ์สูงไม่ได้ผลสูงไม่ได้กุศลธรรมไม่เจริญดังที่พระพุทธเจ้าท่านตรัสไว้แล้วเพราะผู้ใดตั้งตนอยู่ในความลำบากสู้ปฏิบัติประพฤติมีบทปฏิบัติอย่างเคร่งขึงอยู่จริงๆก็จะต้องให้เป็นจริงให้มีจริงตามสิ่งที่เราเองเราเป็นเรามีแม้มันจะต้องอดทนแข็งถึงนั้น เราก็อย่าให้มันมีภาวะอารมณ์จิตที่ซับซ้อนทุกทับถมทุกข์อย่าให้มันมีทุกข์ทั้งทุกข์เป็นอันขาดไม่เข้าใจถูกต้องดีแล้วเราจะปล่อยวางเราจะรู้ว่าเออเราตัดสินแล้วเราเอาอย่างนี้เราสู้อย่างนี้เราเป็นไปอันนั้นจะได้ประโยชน์สูงเราไม่ต้องสงสัยอย่าทำความสงสัยเห็นได้ชัดว่าเออใช่ไอ้นี่เราต้องต่อสู้เราจะก้าวให้มากกว่านี้ตอนนี้เราขันชนะเพิ่มอัตราเร่งสู้ให้สูงเพราะฉะนั้นตบะทำต่างๆเราจึงทำขันขึ้นขันขึ้นขันขึ้นอยู่เสมอมันก็จะสูงเคร่งขึ้นอยู่เสมอเสมอจะก้าวหน้าขยับไปได้ไวได้เร็วเมื่อเราเข้าใจอย่างแท้จริงแล้วว่าเขาก็ต้องอดทนหน่อยต้องสู้หน่อยละมันจึงจะได้การ อดได้ทนนี่แหละคือการสร้างจิตให้มีพลังมีแก่ตัวว่า 10 ประตูมีอำนาจมีความกล้าแข็งมันจึงจะสามารถตัดทิ้งปล่อยเสียสละไม่เอาได้จึงเป็นการจะละกิเลสละปัญหาได้ปลดปล่อยวางได้ง่ายเพราะมันมีกำลังกล้าถ้าไม่ฝึกไม่หัดถ้าไม่ทำให้มันเคยมันชินถ้าไม่ทำให้มันได้เหตุได้ปัจจัยไม่สั่งสมันนะเอาแต่ค่อยๆลอยๆแลๆมันอยู่เรื่อยนะนานับชาติก็ไม่มีทางสำเร็จได้ง่ายๆแล้วก็ไม่ได้สั่งสมให้จิตมันมีกำลังจริงๆเพราะฉะนั้นการปฏิบัติลำบากจึงสนับสนุนหรือส่งเสริมเราได้ปฏิบัติตัวได้เร็วเรา ได้แม้แต่บทปฏิบัติที่มันต้องอดต้องทนแต่เราก็ยังเป็นผู้ที่ยังมีความปรีดาปราโมทย์มีฉันทะมีความยินดีมีปราโมทย์หรือมีความแม้แต่อนุโมทนาเราก็ต้องรู้ตัวเราเองว่าเรายังมีอนุโมธนาคือมีความยินดีตามรูปความยินดีนั้นอยู่ได้ยังไงๆมันก็มีความยินดีอย่าให้มันขาดความยินดีจนเข็ดเขี้ยวเข็ดขยาดมันไม่ยินดีแล้วมันกลัวแล้วมันเกรงแล้วมันถดถอยแล้วอย่างนี้อย่าให้เกิดจิตตัวนี้ให้ได้อ่านด้วยดีตามอนุโมทนาหมายความว่าตามอนุกรมตามเห็นโมทนานั้นให้จริงแล้วจนกระทั่งเราจะเกิดอภิโมทนาอะมิโนทะยานหมายความว่าเราเห็นว่าโอ้ยเราได้ดีเห็นดียินดีเกิดการยินดีอย่างยิ่งแต่การ นี่ไม่ได้หมายความว่าเราเป็นหาดศักดิ์ไม่ได้หมายความว่ามันอร่อยแล้วก็เกิดรถเกิดชาติแล้วก็มีเปรมเกษมสารตื่นเต้นตีปีกอะไรอย่างนั้นมันไม่ใช่หาดสระอภิโมฆะหมายความว่ามันเห็นตัวดียินดีโอ้พอใจในการกระทำได้ดีและมันก็เกิดการเบิกบานใจร่าเริงใจดีอยู่ในตัวเองและไม่ต้องถึงขนาดเป็นปิติที่แรงเกินไปนักจนถึงขั้นน่าเกลียดและทางออกมาทางกายมากเกินไปไม่สมเหมาะกับฐานะไม่เป็นสมณะสารูปเราก็จะต้องรู้เพราะฉะนั้นเราจะอยู่ในขั้นตอนไหนเราจะต้องประมาณทั้งสิ้นสิ่งที่กล่าวมาเหล่านี้ไม่ตายตัวแต่มีการรู้ เข้าใจและฝึกหัดประมาณให้ดูเหมาะสมเมื่อผู้ใดทำอะไรที่เหมาะสมได้ก็จะเป็นภาษาที่กะเป็นอาการที่น่าเลื่อมใสมันเป็นเพราะมันสมเหมาะสมควรยิ่งรู้บุคคลยิ่งรู้หมู่กลุ่มยิ่งรู้กาลเวลาแล้วประมาณได้ดีเท่าใดก็ยิ่งเป็นความเจริญเป็นภาษาที่กะเป็นอาการที่น่าเลื่อมใสทุกขณะถูกเวลาถูกบุคคลถูกหมู่กลุ่มจะได้ประโยชน์ก็สูงเพราะคนฟังก็เริ่มใช้คนรับถ่ายทอดจากเราก็เลื่อมใสก็มีคนนับถือเราก็ยิ่งพูดง่ายแสดงง่ายและมันจะเป็นผลบันทึกถึงขนาดแสดงอย่าขึ้นไปอีกเท่าไหร่เขาก็ยังเห็นได้รู้ได้และไม่ถือสา ฉะนั้นยิ่งแสดงจัดยิ่งจ้ายิ่งจับยิ่งอยากยิ่งแรงมันก็ยิ่งชัดมันยิ่งง่ายเป็นภาวะสนับสนุนกันขึ้นแต่ไม่ได้สนับสนุนให้คุณไปแสดงหยาบจะต้องมีขีดคั่นยากเกินการแล้วอย่างไรอย่างไรขนาดนี้เราก็ไม่แสดงเราก็ไม่ทำในขณะนี้จะต้องดูบุคคลดูหมู่กลุ่มดูกาลเทศะและเราก็จะแสดงหรือว่าจะเปิดเผยหรือว่าจะพูดจะแสดงทั้งกิริยาและวาจาออกเพื่อสื่อให้แก่กันและกันรู้เราจะทำได้ประโยชน์ในการสืบสานศาสนาช่วยเหลือโปรไฟล์กันก็จึงสูงเพราะฉะนั้นพระอริยเจ้าที่จะสอนบุคคลอื่นจึงจำเป็นจะต้องมีสิ่งเหล่านี้รู้ความหมายเหล่านี้อย่างสูงด้วยเราจึงทำประโยชน์ตนและประโยชน์ท่านได้รับพร้อมกันไปสูงด้วยและเราก็ไม่ทุกข์เพราะเรามีความยินดีไม่มีความหม่นหมอง ก็ทำให้คนอื่นได้รับความยินดีไม่หม่นหมองเป็นประโยชน์เพราะมันชัดแจ้งมันง่ายแม้จะอยากแต่ก็ไม่ได้หมายความว่ายากจนเกินและก็อยากอยู่ในขณะที่มันเป็นสิ่งที่ทะเลาะอธิบายโดยความหมายแล้วมันเป็นความพอดีต่อกาลเทศะฐานะโมกลุ่มบุคคลซึ่งเรามีสัตบุรุษ 7 หรือมีสรรพคุณทาง 7 ประการเป็นการประมาณอยู่อย่างดีข้อสำคัญก็อยากจะให้พวกเราในระลึกถึงว่าเราปฏิบัติธรรมสุขาปฏิปทาคิดความปัญญานั้นมันได้เป็นผลสูงในผลเร็วไปกินปลากินยาด้วยและเราก็เป็นผู้ที่สบายๆไม่ใช่ปฏิบัติธรรมสบายๆแบบเสพสุขโลกียสุขที่เรียกว่าสุขาปฏิปทาแต่ปฏิบัติอย่างง่ายเบาง่ายว่าสบายสุขขะนี่เป็นภาษาปรมามันกว้างเบา มึงก็ไม่ต้องมีอะไรต้องลำบากลำบนทั้งๆที่เราอธิบายไปแล้วว่าเราจะต้องต่อสู้อดทนข่มขืนนั่นแหละแต่เราก็บอกตัวเราได้ว่าอย่างนี้เราสู้ได้ง่ายสบายมากแม้จะหนักหนาอยู่ก็ตามเราเป็นคนตอบตัวเราเองเราได้ผลสูงและก็ไม่หนักเกินกว่าแรงของเราเลยจึงเรียกว่าสุขาปฏิปทาและเราจะได้ผลเร็วเป็นเครื่องพิสูจน์ซึ่งแน่ใจว่าทุกคนก็คงต้องการในความหมายว่าปฏิปทาที่มีคาถาปฏิปทาและเร็วคือกินปลากินยาไม่มีใครปฏิเสธแต่เราจะทำให้ถูกตรงนั้นจะต้องมีปัญญาอย่างฉลาดอ่านรู้เท่าถูกต้องและทำได้ลงตัวเป็นมัชฌิมาปฏิปทาหรือสัมมาปฏิบัติที่มันถูกในระยะที่อธิบาย ฝั่งนี้เราจึงเรียกว่าเราก็เบาสบายการปฏิบัติธรรมของเราก็รวดเร็ว