240327-464 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-ปฐมอโศก-ฬ025.txt

้ล้วนแล้วแต่เป็นนามธรรมเป็นอรูปเป็นสิ่งที่ละเอียดสุดคุ้มประณีตเป็นสุขุมรูปถ้าเราปฏิบัติธรรมแล้วจับสภาพสุขุมรูปหรือนามธรรมรูปธรรมต่างๆพวกนี้ไม่ออกจริงเราก็ละได้แต่แค่ของหยาบต้นๆของอื่นๆนอกๆเช่นเราเลิกไม่กินเหล้าเราก็ไม่เอาเหล้าเข้าปากเท่านั้นแต่จิตใจของเราที่เป็นนามธรรมเป็นรูปเราไม่รู้อาการเป็นแต่เพียงว่าเราว่ามันดีไม่กินเหล้าไม่เอาเหล้าไปก็ปากมันดีแล้ว ทนได้อดได้แค่นั้นเองเราจบอยู่แค่นั้นอย่างนี้ไม่มีทางหมดอนุสัยอาสวะไม่หมดปริยัติฐานกิเลสไม่หมดอนุสัยกิเลสจะบอกว่าหมดกิเลสหยาบก็พอได้คือเราไม่ถึงกับขนาดรุนแรงขนาดทางกายข้างนอกเราก็ขาดได้แล้วเพราะฉะนั้นโดยศีลกันได้แค่ข้างนอกนอกจากนี้โดยสีโดยหลักโดยวินัยบอกว่าหยุดอันนี้เสียแล้วเราก็หยุดเสียเลิกเสียถ้าจิตสำนึกมีพอกำลังอินทรีย์เรามีพอเราก็หยุดได้แต่เราจะเป็นล้างจิตจริงๆเป็นปรมัตถ์ก็จะเป็นรถอาการรถน้ำมาทำด้วยปัญญาก็ดีด้วยกำลังสามารถที่จะดับโดยที่มันมีอาการมีอารมณ์มีความหลงผิดอยู่ในจิตจริงๆให้มันหยุดอาการหยุดอารมณ์เลยแล้วก็เข้าใจจนกระทั่งไม่มีคงไม่มีแสง มีเป็นอาการอารมณ์นั้นจึงไม่ได้จุดสำคัญอย่างนี้แหละเรียกว่าปรมัตถธรรมแต่ละตาไม่รู้ถ้าจะตามมาว่าจรปิดที่มันมีอารมณ์อาการอยู่ในจิตเป็นนามธรรมรูปธรรมจนกระทั่งไปถึงสภาพลึกซ้อนลึกซ่อนลึกซ้อนละเอียดละออลงไปอีกจนกระทั่งบอกแล้วว่าบางทีเขาก็ตั้งชื่อเรียกในพระอภิธรรมก็ตั้งชื่อเรียกแต่คนไม่รู้มันเข้าใจไม่ถึงอาการดูอารมณ์ไม่รู้เป็นช่องจากภาษากันก็เยอะก็ไม่มีทางที่จะไปไล่ติดในตัวสภาวะธรรมละเอียดเหล่านั้นแล้วก็ไม่รู้จะถ่ายถอนกับเลิกถ้าผู้ใดรู้ถ้าผู้ใดจับได้แล้วแม้จะไม่ต้องภาษาไม่ตั้งชื่อเรียกแล้วจับถูกอาการอารมณ์ที่ละเอียดเล็กๆสุดคุ้มสุดคุ้มเข้าไป ครั้งสุดท้ายแม้แต่เศษเล็กเศษน้อยเป็นธุลีละอองขนาดไหนเราก็จับได้เราก็จะถึงที่สุดได้ยกตัวอย่างทันทีทันใดเช่นคำว่าธุลีคำว่าละอองมีเราก็แปลว่าฝุ่นแปลว่าละอองของลูกโลกจะเอาไปเราเอาเป็นเทียบเคียงสภาวะธรรมของพระรูปที่มันละเอียดจริงๆเพราะงั้นละเอียดจะแพงเพียงธุลีละอองที่ฝุ่นข้างนอกรูปประธรรมนั้นเราก็เข้าใจความหมายแต่แท้จริงอันนั้นมันไม่ใช่ธุลีไม่ใช่ละอองแต่มันเป็นความละเอียดมันเป็นความสุขุมดังนี้เป็นต้นที่เป็นของแถมและเป็นชื่อแทนนะเป็นต้นเพราะฉะนั้นการเทียบเคียงการใช้ภาษาแทนนี้เราจะใช้แทนได้เสมอโดยไม่ต้องไปตั้งชื่อใหม่ที่ไม่รู้ความหมายด้วยเช่นภาษาภาพที่ทำที่เรียกชื่อที่ละเอียดเป็นอาจ สายอัศวะอะไรต่างๆก็ตามก็ไปทำความเข้าใจกับภาษาใหม่เพื่อที่จะรู้อาการของสภาวธรรมของจิตของกิเลสอะไรต่างๆนั้นมันจึงยากก็เรียนภาษาอีกชั้นหนึ่งแล้วก็เอามาเทียบเคียงกับตัวจิตใจจะติดรูปที่ผ่านอีกทีนึงมันยากแต่เราเข้าใจภาษาแล้วในโลกมันไม่ใช่ตัวนั้นหรอกเราเข้าใจภาษาวัตถุข้างนอกดีแล้วเราก็ไปเทียบเคียงสภาวะธรรมไม่ผิดถ้าเราจับผิดเป็นจับผิดถูกเราก็จะรู้อาการลูกกิริยารู้อารมณ์ของจิตได้เหมือนกันโดยไม่ต้องไปเรียนพระอภิธรรมและเราก็จะปราบจะฆ่าจะทำลายสภาพที่เราจะต้องทำลายโดยจะต้องให้มันตายดับสนิทโดยสภาพที่ไม่ต้องดำเหลือไว้มันก็จะเหลือความบริสุทธิ์ของสิ่งนั้น ความเป็นจริงอยู่ได้อย่างบริสุทธิ์บริบูรณ์เป็นที่สุดอันนี้คือการเรียนที่จะกำชับแนะนำพวกเราให้รู้แจ้งเข้าใจชัดแม้เราจะได้เรียนภาษาได้เรียนปริยัติได้เรียนรู้อะไรมามากมายต่างๆนานาและเราก็อย่าไปต้องนั่งสงวนทำงานอะไรมากนักหรือเราจะเรียนรู้ภาษาที่เขามีบอกเอาไว้เป็นภาษาอภิธรรมเป็นภาษาที่ตั้งชื่อเรียกจิตเรียกกิเลสเรียกอะไรอะไรลึกๆซึ้งๆขึ้นไปเป็นจิตใจเป็นสิ่งต่างๆเราจะศึกษาตามแล้วเราก็พยายามรู้ความจริงที่มันขยายความซึ่งกันและกันอยู่ในตัวของมันเหมือนกันก็ได้อย่าไปปฏิเสธของเขาถ้าเราตามได้แล้วเราจะรู้ถูกว่าอะไรมันละเอียดอะไรมันไม่ละเอียดอยู่ข้างในนั้นมีอีกเช่นเดียวกันซึ่งเราก็จะบรรลุธรรมได้ ทั้งสองทางใช้ภาษาที่เขาตั้งหมายเรียกเราก็ปฏิบัติธรรมแล้วบรรลุถึงจิตเสียชีวิตได้หรือแม้แต่ใช้ภาษาทั่วไปง่ายๆที่ใช้ภาษาของวัตถุโลกไปเทียบเคียงขยายความให้รู้อาการของจิตเจตสิกรูปนิพพานและเราก็จับสภาวธรรมถูกปฏิบัติท่ากับกิเลสให้สูญสิ้นได้มันก็ใช้ได้เหมือนกันทั้งสองประการขอให้เข้าใจตามนี้และปฏิบัติให้ถูกต้องเชิญจะได้บริสุทธิ์บริบูรณ์พร้อมๆกันไปเป็นผู้พ้นทุกข์อย่างสนิทเด็ดขาดแล้ว