เพลง เพ้ออะไร.docx

ม่ศึกษาหา“ความจริง”ก็จะอวิชชา โง่อยู่ตลอดกัปป์กัลป์ แล้วก็คอย คอย คอยให้ฟ้าช่วย เทวดาช่วย พระเจ้าช่วย โดยเฉพาะไม่ว่า“เทฺวนิยม” ไม่ว่า“อเทฺวนิยม”ที่มิจฉาทิฏฐิอยู่ ก็จะ“หลงสวรรค์” ที่เป็นเรื่องลมๆ แล้งๆกันหนัก “สวรรค์ที่งมงายอยู่กับอบายมุข-สวรรค์ที่งมจมอยู่กับกาม-สวรรค์ที่เห่อบ้าอยู่กับยศศักดิ์อำนาจ-สุดท้ายสวรรค์เก๊ๆเท็จๆ อยู่กับ“สุขัลลิกะ”อันชื่อ ว่า“ภพเก๊-ภพเท็จ”แท้ๆ ไม่โงไม่เงยหูหัวกันบ้างเลย เมืองไทยเป็น“เมืองพุทธ”บูชาเคารพพระพุทธเจ้า กันสุดเกล้าสุดเศียร แต่ก็ยังไม่รู้จักรู้แจ้งรู้จริงใน“สารสัจจะ”ของพระพุทธเจ้าอันเป็น“ศาสดาโลกุตระ”พระองค์เดียวแท้ๆในโลก แล้วช่วยส่งเสริม“โลกุตระ”กันให้เจริญเป็นประโยชน์ต่อสังคม กลับไปงมโข่งมุ่นเมาอยู่แต่กับความเป็น“อบายมุข-กามราคะ” หาสารธรรมที่เป็นโลกุตระกันไม่ได้เลย โดยเฉพาะ นักแต่งเพลงเอง นักร้อง นักดนตรี นักเต้นนักดีดอยู่ในวงการเพลงดนตรีทั้งนั้น ก็ยังงมงายอยู่กับ “อบายมุข”ก็ไม่รู้ตัวว่านั่นคือ “อบายมุข” เละเทะอยู่กับกามกับราคะ ก็ไม่รู้ตัวว่านั่นคือ“กาม”คือ“ราคะ”ที่ควรเพลาควรช่วยกันลดละ แม้แต่สยบตกเป็นทาสของอำนาจยศศักดิ์ที่อยากได้กันนักหนา ก็ไม่รู้ตัวว่านั่นคือ “โลกธรรม”อันควรรู้ตัว ศาสนาพุทธเป็นศาสนาที่มี“โลกุตรธรรม” ยุคนี้ไม่ประสีประสากับ“โลกุตรธรรม”กันแล้ว จึงไม่ต้องพูดกันหรอกว่า“สุข”คือ ภพ-ชาติ คือ ของเก๊ ที่ผู้อวิชชาจมอยู่กับสุขกับสวรรค์ไม่มีสิ้นสุด จึงถอดถอนตนจากสุขจากสวรรค์ไม่ได้ สุดท้าย จึงมีแต่เพลงที่เป็น“อบายมุข”บ้าๆบอๆไม่รู้ตัว และเพลงรักๆใคร่ๆเต็มสังคมหยำฉ่ากันอยู่ไม่รู้สึกรู้สา เพลง“เพ้ออะไร”นี้เจตนาเตือนคน-เตือนครู ก็ลองฟังดู ทุกวันนี้ก็ยังหาฟังจากยูทูปหรือกูเกิล ได้อยู่ ขออภัยมากๆยิ่งๆที่พูดสอนยกตัวเองยิ่งใหญ่เหลือเกิน • สมณะโพธิรักษ์ • (๖ ต.ค. ๖๑) *[หลังปก“เราคิดอะไร”ฉบับ ๓๔๑ พ.ค. ๖๑ ครั้งที่ ๙๗]