270130-682 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก-ฬ043.txt
เนื้อหาในไฟล์
ต่อไปนี้เป็นธรรมะปัจจะเวกก่อนฉันประจำวันจันทร์ที่ 30 มกราคม 2527 โดยพ่อท่านพระโพธิรักษ์กับความลึกซึ้งแยกขายที่ซับซ้อนซ่อมในตั้งแต่เราปฏิบัติธรรมมาตั้งแต่ต้นต้นหยาบก็ตามซึ่งเราได้พิจารณาและก็พยายามลดละมาตั้งแต่ขั้นนอกเลยอบายมุขนอกเขตเชื้อของอบายมุขที่เรายังมีอารมณ์ยังมีรูปเป็นจิตเราก็จะต้องตรวจตราดูเราอยู่ในชีวิตธรรมชาติแต่มันก็ ปั่นในจังหวัดที่เราไม่ได้ตั้งอกตั้งใจตามธรรมชาติที่เราเป็นอยู่แล้วผ่านน้อยก็ตามแล้วยังไม่ได้ระมัดระวังตัวนี่แหละมันจะค่อยๆกระทบกระแทกแล้วก็ออกมาให้เรารู้อาการอารมณ์ถ้าไม่แยกขายและไม่มุทุไม่แววไวไม่เร็วเราจะไม่รู้เลยว่าเราเหลือเชื้อของครูราคะอรูปราคะคือรูปปัจจุบันหรือไม่อย่างนี้เป็นต้นหรือในขั้นของลูกก็เป็นเสียงสัมผัสรูปรถเป็นเสียงสัมผัสในวัตถุอย่างที่เราหลงในความสวยในความเพราะในความอร่อยในสมบัติกลิ่นสัมผัสกายข้างนอกใดๆก็ตามแต่วัตถุหยาบของหยาบ ต่ำที่เราได้พร้าได้จากมาแล้วดูเหมือนว่าเราได้แล้วแต่มันยังมีอาการที่เหลือจะตกหล่นค้างอยู่มันไม่ค่อยได้ไปคลุกคลีสัมผัสแล้วก็พอทนได้เราได้อารมณ์อื่นเป็นฐานอาศัยเราก็จะอยู่กับอารมณ์อื่นเป็นฐานอาศัยแล้วเราก็พอไปได้เบิกบานร่าเริงแต่ในส่วนละเอียดที่เราจะเก็บให้ละเอียดแยกขายนั้นถ้าเกิดว่าไม่สำรวจไม่ศึกษาไม่เข้าใจเราจะปล่อยปละละเลยแล้วมันก็ค้างคืนอยู่อย่างนั้นแหละตายไปแล้วมันก็ไม่หมดไม่สิ้นบางทีมันเหลืออยู่จนกระทั่งไม่ได้เข้ารอบถึงขนาดขั้นเป็นอนาคตด้วยซ้ำเพราะฉะนั้นช่วยเหล่านั้นก็จะกลับมีฤทธิ์มีแรงได้รับปุ๋ยได้รับสิ่งที่มันเสริมหนุนโต ต้มมาระเบิดเวียนกลับไปได้อีกยังไม่ใช่ฐานที่น่าไว้ใจเพราะในความแย่คายดังกล่าวนี้ขอให้พวกเราได้พยายามสอดส่องระมัดระวังโดยการมีสติสัมโพชฌงค์มีธรรมวิจัยมีวิริยะที่เป็นหลักตายตัวในการก้าวเดินก้าว
อ่านต่อ
เจ็บก้าวนี่แหละโทษธง 7 คือการเกิดพุทธ 79 ถ้าใครไม่เข้าใจอย่างชัดเจนเลยว่าการก้าว 7 ก้าวของพระพุทธเจ้านี้เราจะเจริญทางธรรมอย่างบริสุทธิ์บริบูรณ์ไม่ได้เพราะฉะนั้นพยายามระมัดระวังจริงสอดส่องสังวรระวังสิ่งละเอียดเนียนในเราก็จะต้องเพิ่มถ้าไม่เช่นนั้นเราเดินทางสูงไม่ได้แต่ในฐานที่เราทำปกติในฐานะแต่ละสถานะอยู่เป็นขั้นเป็นตอนก็ทำด้วย แล้วเราก็จะได้เก็บทั้งแนวละเอียดสิ่งละเอียดเพิ่มสูงขึ้นและได้เข้าใจในฐานที่เราทำไปตามฐานสูงขึ้นในพายาบภายนอกก็สูงขึ้นไปตามละเอียดเนียนในข้อใดละเอียดติดตามที่กำหนดฉายเรื่องเมียนายพวกนี้คือความแย่คายคือโยนิโสเป็นความโยนิโสแยกขายถ่องแท้ไม่เช่นนั้นเราก็ไม่มีปัญญาที่จะรู้ว่าเราติดแป้นเราส่งอยู่เราไม่เจริญก้าวหน้าเพิ่มเติมเพราะไม่เข้าใจในความหมายต่างๆดังที่กล่าวนี้แล้วเราก็อาศัยฐานที่เราอาศัยไปได้จะใช้ไปจนตายก็ได้อย่างฤทธิ์มีใครต่างๆก็ทำมาเยอะแยะหรือแม้แต่เลวก็ฤาษีขี่ไปเขา ได้เขาก็อาศัยฐานนั้นเปิดการกล่าวบรรยายถึงฐานของโลกุตรฐานของธรรมฐานของโลกก็ยังอาศัยเลยอาศัยความพอใจได้เสร็จสมสุขสมหารถหลบๆเขาก็อาศัยไปจนตายกันนับไม่ถ้วนเพราะฉะนั้นเราได้ฐานอาศัยที่สูงกว่านั้นดีกว่านั้นถ้าเรามั่นใจแล้วมันไม่มีปัญหาเราอาศัยไปจนตายร้อยปี 200 ปี 300 ปีก็ได้แต่ไม่ได้หมายความว่าเราหลุดพ้นหรือว่าเราสามารถคาดกิเลสเลยฉีดเขตที่ไว้ใจได้เรียกว่านาคามีภูมิเพราะฉะนั้นผู้ที่เพิ่มภูมิอยู่เดี๋ยวนี้โสดาเราได้สินค้าเราก็ต้องเรียนให้ชัดเจนว่าเราได้ละโลกโปรดหลงเพิ่มเติมขึ้นอีกหรือไม่ ราคะโทสะโมหะในเหตุปัจจัยในวัตถุตามหรือวัตถุกิเลสต่างๆที่เราจะผ่านๆอยู่นี่แหละมันไม่ต้องตั้งใจไม่ต้องเจตนาเมื่อเวลาเรามั่นใจแล้วมันก็มันไม่ต้องเจตนาหรอกมันสัมผัสเราแล้วเรามีสติสัมปชัญญะรู้เท่าทันมีสติรู้ตัวทั่วพร้อมมีธรรมะวิจัยอันแยบคายมีโยนิโสอย่างดีจริงๆเราก็จะได้รู้ถึงว่าจิตใจจิตเรามีอาการของจิตเรามีเงินเหลืออย่างนั้นอย่างนี้แล้วเราก็จะได้ไม่ประมาทไม่โทษใครมีประมาณน้อยแล้วจะได้เก็บกวาดให้เกลี้ยงเราแล้วมันก็จะลึกซึ้งสะอาดเลยขี่เขตเข้าสู่ธนาคารมีภูมิเข้าสู่อรหัตกับภูมิของแต่ละเหตุแต่ละปัจจัยได้อย่างสนิทเนียนพยายามทำ ใจที่ได้สาธยายเพลงนี้เธอได้บอกไปนี้เราจะได้เป็นผู้ที่เพิ่มภูมิขึ้นได้เดินทางขึ้นสู่สภาพของพระอริยเจ้าชั้นสูงสูงยิ่งขึ้นเป็นลำดับลำดับแม้ในการกินมื้อนี้แม้ในการกระทำงานอื่นสัมผัสสัมผัสในสิ่งอื่นก็ขอให้ระลึกสังวรสำรวมและก็ทำให้เกิดประโยชน์แก่ตนแก่ตนสู่จุดที่สูงขึ้นแนบเนียนทั้งข้างนอกข้างในอย่างถาวรสูงสุดเทอญ