240914-521 อภิณหปัจจเวกขณ์-พ่อท่าน-สันติอโศก.txt
เนื้อหาในไฟล์
ตอนเย็นนี้ไปเป็นธรรมะปัจจะเวกก่อนฉันประจำวันที่ 14 กันยายนพุทธศักราช 2524 ที่พุทธสถานสันติอโศกอาการศึกษาของเราแล้วก็ได้ชี้แนะให้พิจารณาแคลอรี่ทบทวนให้ซับซ้อนเสมอๆ 5 ส่วนไกลบ้างอ้างส่วนใกล้ตัวบ้านบ้านส่วนที่เป็นความสัมพันธ์ระหว่างใครไปหาใกล้ใกล้มหาลัยอะไรก็แล้วแต่พยายามอธิบายที่ขยายทำให้เกิดการรู้ทำให้เกิดการเข้าใจกัน เสมอเสมอเราจะเห็นเด่นชัดขึ้นทุกวันทุกวันว่าชีวิตเราก็เท่านั้นเราจะอยู่สุขหมายถึงอะไรเราจะเป็นผู้ที่สมบูรณ์หมายถึงอะไรเราก็จะเข้าใจเราก็จะรู้รู้จนกระทั่งเกิดความมั่นใจหมดพิจิกอิจฉาไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงเราจะรู้ความสุขสมบูรณ์ของชีวิตเพราะชีวิตมันไม่ได้ยิ่งใหญ่ไม่ได้เฟ้อไม่ได้ฟุ่มเฟือยไม่ได้วุ่นวายอะไรนักหนาเราก็จะรู้ว่าชีวิตของเรานั้นด้วยความทรงอยู่รูปนามขันธ์ 5 นี้เราทำกิริยาเกินเราทำกายกรรมวจีกรรมมโนกรรม แก่ชีวิตเกินหลากหลายเหลือเกินมากไปเพราะฉะนั้นเราก็หยุดบริการตนเองด้วยกายกรรมวจีกรรมมโนกรรมต่างๆจะต้องไปเกี่ยวข้องสัมพันธ์เพื่อสร้างสมเสพสมสุขสมเราลดลงมาได้ว่าเป็นสุขหรอกเป็นเรื่องที่ไม่ต้องเป็นต้องมีก็ได้ให้เราก็หลุดพ้นมาได้จริงต้องพิสูจน์คนได้จริงหลุดไปแล้วมันสบายกว่าตัวหลุดพ้นสบายกว่าเพราะฉะนั้นเราจะเป็นผู้มีส่วนเหลือร่างกายรูปนามขันธ์ 5 เราเหลือแรงงานประสิทธิภาพความรู้มันสมองเหลือทั้งนั้นเราก็ผลักเวรมาเป็นกิริยาเป็นกรรมการงานสร้างสรรค์ให้แก่ลูกเราจึงจะเป็นคนที่ ช่วยโลกไว้เป็นคุณค่าที่แท้จริงโดยทฤษฎีกำไรขาดทุนที่ได้เปิดเผยไปของอริยชนแท้ๆนั้นมันก็แน่ๆชัดๆเลยเราจะเห็นได้อย่างจริงแจ้งว่าเราเป็นผู้ที่มีกำไรเพราะเราให้เขาได้เราเสียให้เขาได้เราสละเราสร้างสรรค์ให้เขาได้ไม่ใช่เป็นและแลกเปลี่ยนมาไปทำลายเสียไม่ใช่แต่เราสามารถสร้างสรรค์ให้เขาได้จริงๆและเราก็เป็นคนที่ไม่เปลื
อ่านต่อ
องเลยกินใช้น้อยเป็นรถยนต์ที่ไม่เปลืองน้ำมันอย่างสูงสุดให้ได้เนี่ยเราจะเป็นรถยนต์ที่มีประสิทธิภาพสูงแต่กินน้ำมันน้อยเป็นเครื่องยนต์ที่สร้างขึ้นมาได้อย่างชั้นสูงสุดถ้าเราจะเรียกอย่างเครื่องยนต์ ปรับปรุงให้ตัวเราเองเป็นตัวมนุษย์ชั้นสูงสุดมีประโยชน์สุดมีประโยชน์สูงสุดและก็เป็นผู้ที่ประหยัดสุดได้ด้วยตัวเองแต่ก็เป็นคนสมบูรณ์แข็งแรงสมบูรณ์ทุกอย่างสมบูรณ์กว่าด้วยสมบูรณ์กว่าคนธรรมดาคล่องแคล่วแววไว Copy กระเป๋าขยันเพียรและก็ไม่โลกไม่หอบไม่กลับไม่ตุ้มไม่ขี้เหนียวแจกจ่ายเจือจางอย่างแท้จริงหลักการเหล่านี้ฟังแล้วเราก็เข้าใจดีซึ่งจะต้องพิสูจน์เรามีบุคคลมาพิสูจน์มากคนมากคนขึ้นแล้วเราจะเห็นผลที่ต่อเนื่องว่าในจำนวนคนที่มีอุดมการณ์เดียวกันมีความเป็นไปได้อย่างเดียวกันมีปัญญาที่ ต้องตรงกันไม่มิจฉาทิฏฐิมาขัดมาขวางกันเขาจะอยู่สุขอย่างไรเขาจะเป็นโคลงใหญ่อย่างไรเขาจะรังสรรค์อย่างไรเรากำลังพิสูจน์ขึ้นเรื่อยๆเป็นกลุ่มน้อยจนกระทั่งโตขึ้นโตขึ้นแล้วเราจะได้เห็นว่าชีวิตมนุษย์นั้นพระพุทธเจ้าเนี่ยได้เข้าใจแล้วก็พยายามสร้างสรรค์มนุษย์ให้เป็นอย่างนี้มันมีฐานะเหมือนกันฐานะเป็นขั้นเป็นตอนมีชั้นตอนมีขั้นตอนและเราก็ทำไม่ได้ตามขั้นตามฐานะตามบันไดไหล่เลื่อนขึ้นมาเสมอๆเราจะเคารพกันด้วยธรรมเราจะรู้ฐานะที่แท้จริงชั้นสูงที่แท้จริงของแต่ละฐานนะไม่ใช่ว่าไปแต่งตั้งกันเอาเองไม่ใช่แต่มันมีจริงๆมันมีปรมัตถ์ร่วม สินร่วมกันรู้ร่วมกันชี้ร่วมกันบอกหรือใครมีปัญญาเองดีแล้วก็จะรู้เองบางคนโดยสมมุติโดยรูปที่มาก่อนมาหลังเก่ามั่งแก่มั่งอะไรสูงขึ้นไปตามศักดิ์ชั้นของโลกสมมุติแต่ในนามมาทำจริงๆในคุณธรรมจริงๆนั้นไม่มีซับซ้อนกันอยู่อีกหลากหลายเราจะรู้ความจริงได้และเราก็จะอยู่สบายสัมพันธ์สร้างสรรค์ร่วมกันไปคนมันคนอย่างนี้โลกอย่างนี้ก็เคยเป็นเคยมีมาก็มีสังคมกลุ่มใหญ่อย่างนี้มาสมัยพระพุทธเจ้าก็มีพระอริยเจ้ามีพระอรหันต์เจ้าเยอะเยอะมากหลากหลายเป็นแสนเป็นล้านท่านจึงอยู่สุขเพราะมีจำนวนคนที่เป็นคนดีเป็นคนประเสริฐแท้เป็นคนที่สร้างสรรค์ทวง ผมไว้ตั้งมากแต่ก็ไม่ได้หมายความว่าพระพุทธเจ้าเกิดนั้นคนชั่วหมดไปก็ไม่หมดแต่คนดีมีฤทธิ์มีแรงมีอำนาจเพียงพอที่จะถ่วงให้สังคมเป็นอยู่สุขได้เราก็มาสร้างเราเองมันได้สุขด้วยเรื่องของเรื่องน่ะมันไม่ใช่อื่นเราก็เป็นคนที่สบายด้วยสบายอย่างถูกทำด้วยไม่ใช่ไปสบายหลงหรอกเขาเอามีดมาล่อเขาเอาอะไรมาหลอกเราแล้วเราก็ไปลงเราเลอะเทอะๆว่าเป็นสุขอย่างที่จะเสพสมสุขสมอย่างโลกเมื่อเรารู้ความชัดแจ้งรู้สัจจะอันนี้แล้วเราก็มายืนยงไปและเป็นเป็นความจริงอยู่จุดนึงก็คือว่าเมื่อเรารู้แน่แท้แล้วมันไม่เปลี่ยนแปลงเข้าใจเรียกว่าเที่ยงแท้ก็ได้แต่มันจะคลานกับหลักสากลของโลกียะหรือสัจจะธรรมอย่าง แกบอกว่าไม่เที่ยงแท้ใช่มันไม่เที่ยงแท้ในส่วนไม่เที่ยงรูปนามขันธ์ 5 ไม่เที่ยงแท้แต่ความจริงมันเที่ยงสัจธรรมนะมันเป็นสัจธรรมเที่ยงเป็นผู้ที่รู้ทิศทางที่ตรงแล้วเพราะว่ารู้ทิศทางที่ตรงจนสมบูรณ์ปฏิบัติถึงวิมุติแท้แล้วมันไม่แปรปรวนมันไม่เปลี่ยนแปลงมันไม่เอียงเอนมันทรงคงมั่นไม่สั่นสะท้านไม่หวั่นไหวไม่ไปไหนมันอยู่กันอย่างนี้ตายก็อย่างนี้แหละมันไม่เป็นอื่นเพราะฉะนั้นส่วนที่จะเป็นอื่นนั้นเราต้องรู้แม้เราอธิบายในอนัตตาอนัตตามีลักษณะอันนั้นโตปริญญาโทเพราะมันไม่เป็นตัวไม่เป็นตนมันเป็นอื่นเราจะไปแปลภาษาต่างๆเป็นอื่นไปเสมอๆแล้วก็มาพูด ว่าสัจธรรมเป็นอื่นไม่มีสัจธรรมแท้ไม่เป็นอื่นนิพพานไม่เป็นอื่นนิพพานเป็นความว่างเปล่าอย่างนั้นเป็นความที่ไม่ประสงค์ส่วนที่มันเลอะเทอะไปอย่างนั้นกรรมกิริยาดีดีก็เป็นดีจะดีแท้ๆนี่ยังเปลี่ยนแปลงได้นะบางทีมีเหตุประกอบไม่เหมือนกันเพราะยุคนี้การนี้อันใดที่เป็นสัจธรรมแต่สัจธรรมหลักไม่เปลี่ยนเช่นว่าความเสียสละกับความเอาเปรียบเนี่ยเมื่อเทียบกันแล้วความเอาเปรียบเป็นความเลวความเสียสละเป็นความดีอย่างนี้เป็นสัจธรรมไม่เป็นอื่นไม่เป็นอื่นเมื่อไรเมื่อไรก็ไม่เป็นอื่นอย่างนี้เป็นต้นความทุกข์เป็นสิ่งที่คนไม่เคยไม่ชอบแต่ความสุขเป็นสิ่งที่คนชอบอย่างนี้เป็นสัจธรรมที่ไม่เป็นอื่นไม่จริงแต่เดี๋ยวนี้มันเป็นได้เหมือนกันมันแปรปรวนได้มันก็มันบ้าๆ คนไปหลงความทุกข์ความสุขราบเรียบไม่เอากลายเป็นพวกซาดิสม์เป็นพวกที่ต้องเอาอย่างโหดร้ายทารุณหนักหนาอย่างนั้นก็มีมันกลายเป็นคนพิกลพิการหรือคนที่ฐานไปแต่อันนั้นมันไม่ใช่สามัญมันเกินสามัญก็มีแล้วแต่เราจะมาเรียกว่าแปรปรวนไม่ได้นะเพราะนั้นเป็นสิ่งที่ล้นเกินเราจะมาเรียนสัจธรรมกันมาพิจารณากันจริงๆแล้วก็จะประพฤติปฏิบัติพิสูจน์เมื่อพิสูจน์แล้วเราได้เราได้ทันทีได้ความว่างเบาได้ความเสียสละได้ความขยันมาคืนได้ความไม่สูญเสียเปล่าสร้างสรรค์ไฟแรงงานทุกอย่างเป็นค่าเป็นคุณเป็นประโยชน์สูงสุดเราก็รู้ว่าเราเองไม่ติดแม้จะฆ่าแต่คุณ ในสิ่งที่ดีที่เป็นกุศลเหล่านั้นแล้วมาพิสูจน์ไม่ใช่ว่าเราเองเราบอกจะทฤษฎีแล้วก็ไม่มีใครพิสูจน์ได้ไม่ใช่มีบุคคลพิสูจน์ได้และจะมากขึ้นแน่ใจว่าจะมากขึ้นเท่าที่เรายังทำงานกันอยู่นอกจากว่าเราได้แล้วเราก็ไม่บอกใครหวงแหนไม่ขวนขวายมันยากในการจะสอนคนให้ได้ดีฝืนกระแสโลกนี้มันยากแต่ถึงแม้ยากเราก็ต้องทำยากเราต้องขยันยากเราต้องฉลาดยิ่งยากยิ่งต้องรู้ความจริงว่าถ้าไม่ขยันไม่ฉลาดในการที่จะให้มันเกิดอยู่ส่งไปเพราะว่าเราต้องรังสรรค์สิ่งดีให้ไว้ในโลกเพราะชีวิตของเราก็เท่านั้นปล่อยตัวไปให้มันตายมันก็ได้มันไม่ยากอะไรเนี่ยปล่อยตัวให้มันลอยละล่องไปแล้วก็ตายวัน คืนไว้เฉยๆไร้คุณไร้ค่ามันจะยากอะไรถ้าเรายิ่งไม่มาล้างกิเลสออกแล้วมันไม่ตายเปล่าด้วยมันยังสร้างหนี้สร้างสินมันยังจะได้เป็นโรคโมโนสันเบรกซะด้วยแต่มันก็ตายเปล่านอกจากป่าแล้วจะเป็นหนี้อีกแต่เราเองมาปฏิบัติตนจนกระทั่งไม่เบียดเบียนใครแล้วล่ะเบียดเบียนน้อยลงไปก็ตามเราก็จะต้องตายเปล่าไปทำไมแม่เราไม่เบียดเบียนใครแล้วเราก็จะต้องสร้างสรรค์เรี่ยวแรงเรามีเรี่ยวแรงนี่ไม่ใช่ว่าใช้ไปแล้วมันสูงใช้ไปแล้วมันก็ลดลงบ้างแต่ว่ามันก็ยิ่งแข็งแรงขึ้นมันเป็นปฏิภาคทวีมันเป็นเรื่องที่สูงส่งเพิ่มเติมได้เพราะฉะนั้นเราจะเข้าใจว่าเราไม่ใช่เป็นคนที่จะเสื่อมยิ่งมาใช้แรงยิ่งขยันยิ่งเข้ายิ่งถนัดยิ่งชำนาญมันยิ่งเก่งมันยิ่งดีนี่ไม่ใช่ความเสื่อมมันเป็นความเจริญแบบ โลกิยะและโลกุตระเราก็มีปัญญาเข้าใจว่าเราไม่ติดติดยึดความดีโลกุตระก็ถอนติดยึดแม้แต่ความดีแต่โลกิยะมันก็มีความดีเป็นสัจจะสมมติสัจจะอย่างนึงเราก็จะรู้ปัญญาเราจะมีปัญญารู้ซ้อนรู้ในสิ่งเหล่านี้โดยไม่หลงทิศหลงทางมีจุดแม่นมีเป้าหมายที่ถูกต้องและชีวิตของเราก็ดำเนินไปตามความเข้าใจของจริงที่เรารู้เราเห็นเราทำได้ผู้ใดมีสูงก็ได้สูงผู้ใดมีต่ำกว่าจึงอยู่ได้ตามอารมณ์ศึกษาไปแนะให้พิจารณาแนะให้พิสูจน์อยู่เสมอๆกำหนดพิสูจน์ไปเรื่อยๆแล้วเราก็จะได้ช่วยโลกชีวิตเราจะเกิดมาจะได้ไม่โมฆะไม่สูญเปล่าไม่สร้างหนี้แต่จะเป็นผู้ที่มีกำไรอย่าง สัจธรรมที่แท้จริงขอให้ทุกคนท้าขอท้าทายให้มันพิสูจน์เรียกร้องกันให้มาดูความจริงนี้และขอให้ทุกคนได้ประสบด้วยตนเป็นสารฐิติโกตัวเองควรจะพิสูจน์ด้วยตนอกาลิโกไม่กำหนดการรัฐท้าทายแล้วมีประชากรเป็นเรื่องที่ท้าทายให้มากที่สุดเป็นของสูงเป็นองค์แต่เราต้องโน้มน้าวไม่ได้แล้วคุณทุกคนจะรู้ได้ด้วยตนถ้วนทั่วทุกคนถ้ามีจริงถึงจริง